Original subtitles

เลขหมายที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้

- ในขณะนี้ - เป็นไงบ้างวะ

อาจจะแบตหมดหรือไม่ก็ อยู่ในที่ที่ไม่มีสัญญาณน่ะ

ฉันลองเช็กเฟซบุ๊กกับทวิตเตอร์ก็

พริมพี่ไม่ได้อัปอะไรเพิ่มเลยค่ะ

เฮ้ย เมื่อคืนพริมพี่โทรหาฉันด้วย

อ้าว

มีฝากข้อความเสียงด้วย

อ้าวเหรอ

เช็กสิ

ทำไมไม่รับสายพริมพี่คะกฤต

คุณเห็นพริมพี่ตามคุณใช่ไหม

คุณถึงไม่รับสาย

คุณยืนยันเสียงแข็ง

ว่าจะอยู่ที่โรงแรม

แล้วคุณออกมาทำไม

แล้วทำไมต้องออกมา กับยัยหมอกด้วย ฮะ ทำไม

เฮ้ย นี่มันอะไรวะ มันเกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย ฮะ

ข้อความถูกส่งมาตอนกี่โมงคะ

- ใช่ค่ะ - ใช่ครับ

สามทุ่มครึ่ง

สามทุ่มครึ่ง

เวลาก่อนที่พริมพี่จะโทร ฝากข้อความถึงคุณนี่คะ

แสดงว่าเวลานั้น พริมพี่ต้องเช่ารถออกไปแล้วแน่ๆ

แล้วเขาแจ้งหรือเปล่าครับ ว่าเขาจะไปที่ไหน

- ขอบคุณมากครับ - ขอบคุณครับ

ครับ

พริมพี่เช่ารถออกไปเมื่อคืน

แสดงว่าคนที่ฉันเห็นเมื่อคืน ต้องเป็นพริมพี่แน่ๆ ค่ะ

แล้วคนที่ผมเห็นน่ะ

ผมเห็นเขาจริงๆ นะ

- คุณตาฝาด - ไม่ตาฝาด ผมยังคุยกับเขาอยู่เลย

- แต่ฉันก็เห็นเขา… - ใครจะเห็นก่อนเห็นหลัง

ค่อยคุยกันทีหลังได้ไหม

รีบตามหาพริมพี่ก่อนดีกว่า

โอเค

ตอนนี้สิ่งเดียวที่ยืนยันได้ว่า พริมพี่อยู่ที่ไหน

ก็คือรถเช่าที่เขาขับออกไป

แล้วจุดที่คุณหมอกเห็นพริมพี่ เป็นจุดสุดท้ายอยู่ที่ไหนครับ

แกแน่ใจเหรอวะว่า พริมพี่ไปที่บ้านแม่แจ่ม

ไม่แน่ใจว่ะ

แต่จุดสุดท้ายที่คุณหมอกบอก

คือจุดที่พริมพี่ ต้องมุ่งหน้าไปทางแม่แจ่ม

ยังไงก็ต้องลองไปดูว่ะ

พริมพี่เขาอาจจะตาฝาด เห็นฉันออกมากับคุณหมอก

เลยคิดว่าเราสองคน ต้องกลับไปที่บ้านก็ได้

หมอกรู้สึกไม่ค่อยดีเลยค่ะ

เพราะครั้งสุดท้ายหลังจากที่ หมอกโทรไปหาหมอภูมิ

หมอกโทรไปหาพริมพี่อีกครั้งหนึ่ง

เสียงพริมพี่เหมือน ตกใจกลัวอะไรสักอย่าง

พริมพี่อยาก…

ไปให้ไกลที่สุดจากที่นี่ ให้มากที่สุดค่ะกฤต

พริมพี่อยากหนีปัญหาให้หมด

กฤตคะ

เรารีบแต่งงาน

แล้วก็ย้ายไปอยู่แม่แจ่มด้วยกันนะคะ

นะคะกฤต

เป็นไปได้ไหมวะว่าอาจจะเกิด…

อะไรไม่ดีขึ้นกับพริมพี่ระหว่างทาง

เพราะว่าพริมพี่ขับรถไปคนเดียว อาจจะมีคน เอ่อ…

แบบว่า ดักทำร้าย

โอ๊ย

หรือไม่ก็อาจจะเกิดอุบัติเหตุ

- เฮ้ย จอดๆ จอดสิ - เออๆ

- จอดสิ จอด - เออ แป๊บๆ

อะไรของแกวะ

อะไร

- ไปไหนคะหมอกฤต - กฤต

- เฮ้ย ไอ้กฤต - คุณหมอไปไหนคะ

เฮ้ย เป็นไรวะ อยู่ดีๆ ก็ให้จอด หา

- เฮ้ย จะไปไหนๆ - เดี๋ยว

ฉันเห็นภาพพริมพี่แวบเข้ามาในหัว

คุณหมอสังหรณ์ใจเหรอคะ

ว่าพริมพี่จะอยู่แถวนี้

ไม่ใช่แถวนี้ครับ

แต่ข้างล่าง

นี่มันเหวนะเว้ย

- ไอ้กฤต เฮ้ย - หมอกฤตคะ

- หมอกฤตคะ - เฮ้ย กฤตๆ ไปไหนๆ

ใจเย็น ใจเย็นๆ

พริมพี่

พริมพี่ๆ

พริมพี่ คุณได้ยินเสียงผมไหม พริมพี่

- พริมพี่ - พริมพี่

พริมพี่

พริมพี่

พริมพี่ เธออยู่แถวนี้หรือเปล่า

แกเห็นแนวต้นไม้ตรงนั้นไหม

ที่หักโค่นเป็นทางลงไป

มองจากจุดนี้ ถ้ารถจะตกลงไปจริงๆ

มันก็น่าจะไปกระแทก กับแนวต้นไม้ตรงนั้น

ฉันว่าลงไปดูหน่อยดีกว่าว่ะ

แกแน่ใจเหรอวะ นี่มันเหวลึกนะเว้ย

คุณหมอก งั้นคุณหมอกรออยู่นี่นะครับ

ไม่ค่ะ มาถึงตอนนี้แล้ว

ยังไงฉันก็ต้องลงไปดูข้างล่างให้ได้ ว่าเพื่อนฉันเป็นอะไรหรือเปล่า

งั้นลงทางนี้ดีกว่าครับ

- น่าจะง่ายกว่า - ค่ะ

ระวังนะครับ

พริมพี่

พริมพี่

- พริมพี่ - พริมพี่

พริมพี่

- พริมพี่ - พริมพี่

พริมพี่

- พริมพี่ - พริมพี่

- พริมพี่ - พริมพี่

พริมพี่ได้ยินพวกเราหรือเปล่า

พริมพี่

พริมพี่

- พริมพี่ - พริมพี่

พริมพี่

พริมพี่

โอ๊ะ คุณหมอกระวังครับ

ขอบคุณค่ะ

โห

ขอปาดเหงื่อก่อนนะ

เหนื่อยชิบเป๋งเลย

พริมพี่

- พริมพี่ เธออยู่แถวนี้หรือเปล่า - พริม

พริมพี่

กฤต

ภูมิ

หมอก

พริมพี่อยู่ตรงนี้

กฤต

กฤต พริมพี่อยู่ตรงนี้

กฤต

กฤต

กฤต

กฤตๆ

- หมอกฤตคะ - ไอ้กฤต

ภูมิ หมอก ฉันอยู่ตรงนี้

กฤต

กฤต

ภูมิ หมอก

พริมพี่อยู่ตรงนี้

- กฤต - หมอกฤตคะ

ฉันอยู่ตรงนี้ไง

ฉันอยู่ตรงนี้ไง

ไม่เห็นมีอะไรเลย

ไอ้ภูมิ

- อยู่ที่นี่เหรอ - กฤตคะ

กฤต

พริมพี่อยู่ตรงนี้

กฤต

กฤต

กฤต

กฤต ทำไมกฤตไม่เห็นพริมพี่ พริมพี่อยู่ตรงนี้ไง

กฤต

ทำไมกฤตไม่เห็นพริมพี่ กฤต

กฤต

หมอกฤตคะ

หมอกว่าพริมพี่คง ไม่ได้อยู่แถวนี้หรอกค่ะ

เออ ฉันก็ว่างั้นน่ะ

เฮ้ย แต่แกดูซากต้นไม้พวกนี้สิ

แล้วก็รอยครูดที่เหวี่ยง จากมุมนั้นมามุมนี้

ถ้ารถมันตกลงมา มันก็น่าจะมาคว่ำแถวนี้

พริมพี่อยู่ตรงนี้

หรือว่า

ถ้าเมื่อคืนพริมพี่คิดว่า เราสองคนออกมาพร้อมกัน

เขาอาจจะคิดว่าเราไปที่ บ้านแม่แจ่มจริงๆ ก็ได้นะคะ

เมื่อคืนนี้ หมอกไม่ได้อยู่กับกฤตเหรอ

เฮ้ย กฤต

พริมพี่มันไม่เป็นไรหรอก มันอาจจะไปรอแกที่บ้านแม่แจ่มก็ได้

ฉันไม่ได้ไปที่นั่น

ฉันอยู่ตรงนี้

พริมพี่อยู่ตรงนี้

กฤต

ไป

- จะบ่ายแล้ว - หมอกฤตรีบไปเถอะค่ะ

เดี๋ยวๆ เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน

กฤตๆ

กฤต กฤตกลับมาก่อน

กฤตๆ

กฤตๆ

กฤตกลับมาก่อน

กฤต

กฤต

กฤต

กฤต

กฤต

กฤต

กฤต

กฤต

กฤต

กฤตๆ

ไอ้กฤต ไป ดูอะไรวะ

กฤต

กฤต

กฤต กฤตกลับมาก่อน

กฤตๆ

กฤต

กฤต กลับมาก่อน กฤต

กฤต

กฤต

กฤต

ภูมิ กฤต

กฤต

กลับมาก่อน

(พริมพี่)

พริมพี่

ฮัลโหล พริมพี่

ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน แล้วเป็นยังไงบ้าง

สบายดี

สบายดี

เฮ้ยพริมพี่ นี่แกเล่นอะไรของแกวะ ปั่นหัวพวกเราตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว

โทรไปก็ไม่รับสาย พวกเราเป็นห่วงแกนะเว้ย

แล้วแกปลอดภัยดีหรือเปล่า

ตอนนี้อยู่ที่บ้านแม่แจ่ม หรือว่าอยู่ที่ไหน จะได้ไปรับถูก

เออ

- พริมพี่มาจัดการ - พริมพี่มาจัดการ

- เรื่องทรัพย์สินคุณย่า - เรื่องทรัพย์สินคุณย่า

ไม่ต้องห่วง

- คืนนี้เจอกันที่งานยี่เป็ง - คืนนี้เจอกันที่งานยี่เป็ง

- วัดเกตนะคะกฤต - วัดเกตนะคะกฤต

คิดถึง

คิดถึงเหลือเกิน

แล้วตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน

ให้ผมไปรับ…

- อ้าว - สายตัดว่ะ

สงสัยคงอยู่ในที่ที่ ไม่มีสัญญาณน่ะค่ะ

เออ

หือ ที่แท้ก็แอบไปจัดการ เรื่องมรดกคุณย่านี่เอง

เห็นเคยได้ยินว่าคุณย่าเนี่ย มีที่ดินหลายสิบแปลง

เมื่อคืนก็อาจจะไปหลายที่ หลายอำเภอ

อาจจะนอนบ้านญาติสักคนก็ได้

ไป

แล้วทำไมเรื่องแค่นี้ถึงบอกไม่ได้

ถึงต้องหายไปแบบนี้

ก็เพราะมันเรียกร้องความสนใจจากแกไง

เอ่อ ขอโทษนะครับคุณหมอก ขออนุญาตนินทาเพื่อนหน่อย

แกก็น่าจะรู้ดีนะไอ้กฤต

ถ้าลองมันมาออดอ้อนคะออดอ้อนขา อะไรแบบนี้เนี่ย

รับรองมันสบายดีแบบที่มันพูดชัวร์

และถ้าคืนนี้นะ

มันไม่มาในสภาพแบบนางฟ้านะ

ฉันให้แกตื้บเลย

ฉันจะฟ้องพริมพี่ ว่าคุณแอบเม้าท์อะไรบ้าง

อ้าว ก็ผมพูดความจริงนี่ครับ

ผมก็สนิทกับมันนี่

ตอนนี้เนี่ยก็อาจจะนั่งไขว่ห้าง

อยู่ในร้านให้ช่างแต่งหน้าทำผม แล้วก็ได้ ใครจะไปรู้

ไป เร็ว

เธอกักตัวฉันไว้ทำไมฮะ กาสะลอง

เธอต้องปล่อยฉัน

เธอต้องปล่อยฉันนะ

เธอทำแบบนี้ทำไม

ปล่อยฉันเถอะนะกาสะลอง

ฉันไม่ใช่ซ้องปีบ

ตากฤต

รู้ตัวหรือเปล่าว่าลืมสร้อยพระ ที่แม่ให้ไว้น่ะลูก

จริงด้วยครับคุณแม่

แต่อีกสองสามวัน เดี๋ยวผมก็กลับแล้วนะครับ

- ไม่น่าจะเป็นไรนะครับ - คุณครับ

อะไร

จ้ะ แล้วนี่ทำอะไรอยู่ล่ะลูก

- อะไรเล่า เดินอยู่ - อ๋อ ก็มาเดินซื้อโคมที่ตลาดกันครับ

หือ มากับหนูพริมพี่เหรอลูก

เปล่าครับ พริมพี่เขาไป จัดการธุระเรื่องคุณย่าครับ

แต่เดี๋ยวคืนนี้เรานัดกัน ไปเที่ยวงานยี่เป็งด้วยกัน

ก็เลยมาซื้อโคมไปถวายที่วัดน่ะครับ

ดีลูก หาผางประทีป

กับข้าวตอกดอกไม้ไปถวาย เป็นพุทธบูชาด้วยนะลูก

จะได้มีแสงสว่างนำชีวิต

เออ แล้วก็อย่าไปจุดโคมลอยล่ะลูก

สมัยนี้มันอันตราย

เดี๋ยวลอยไปติดสายไฟ ไปโดนใบพัดเครื่องบินแบบในข่าว

มันก็จะเดือดร้อนกันไปทั่ว

ครับคุณแม่ แล้วผมจะรีบกลับนะครับ

รักคุณแม่นะครับ

จ้ะ แม่ก็รักลูกนะ

ไอ้กฤต

มา

- ไปคุณ - เออ

พริมพี่นี่มันก็ช่างนัดนะ ดูซิ

วัดก็ไม่ได้มีแค่โบสถ์ มีหน้าวัด หลังวัด

วิหาร เจดีย์

แล้วก็ไม่ปักหมุดมาแน่ๆ ว่าจะเจอตรงไหน

แล้วดูซิ เนี่ย

คนเป็นล้านเลย จะเจอยังไง

นี่เราก็เดินหาเป็นสิบรอบแล้วนะคะ

พริมพี่ได้โทรเข้ามาบ้างหรือยังคะหมอ

ยังเลยครับ

ดูซิ โทรไปก็ไม่รับสาย

ทำไมมันต้องทำให้หมดสนุก ในวันดีๆ แบบนี้ด้วยวะ

หรือว่าแบตหมดคะ

เพราะว่าพริมพี่ออกมาตั้งแต่เมื่อคืน แบตอาจจะหมดแล้วก็ได้

แล้วก็ เขาอาจจะมาถึงแล้ว

แต่ว่ากำลังเดินตามหาพวกเราอยู่

ถ้างั้นผมว่าเรารอกัน ตรงนี้ดีกว่าครับ

ไม่งั้นก็คงเดินคลาดกัน ไปมาทั้งคืนน่ะ

เออ

ก็ดีเหมือนกัน

งั้นผมว่าเรา…

แขวนโคมถวายกันก่อนแล้วกันนะครับ

เผื่อแรงบุญจะได้ส่งให้ พริมพี่มาหาเราไวๆ

พริมพี่

อ้าว

พริมพี่

คืนนี้คุณสวย

สวยมาก

คู่นั้นเขามีความสุขกันแล้ว

คู่เราก็ควรมีความสุขกันบ้างนะครับ

ความสุขบ้าบออะไรของคุณฮะ

ฉันโตแล้วนะไม่ใช่เด็ก ที่จะเคลิ้มกับใครไปตามบรรยากาศ

พูดอะไรหัดให้เกียรติกันบ้างนะคะ

อะไรของคุณ คือ…

ผมแค่อยากจะชวนคุณ ไปซื้อกระทงมาลอยแค่นั้นเอง

แค่ผมได้ลอยกระทงกับคุณก็

มีความสุขแล้วล่ะ

ได้ไหมครับ

ได้ค่ะ

แต่ว่า

คุณน่ะเลิกทำตาหวานซึ้งใส่ฉันสักที

ฉันไม่อินกับคุณหรอก

นี่เราจะไปไหนกัน

งาม

งามมากจริงๆ

เรามาอยู่นี่ได้ยังไง

อยากครับ

ไม่ว่าผมจะอยู่ที่ไหน

ผมก็คิดถึงที่นี่เสมอ

อาทรัพย์

ข้างนอกลมแรง

ลื้อเข้ามาข้างในดีกว่า

ฝนจะตกน่ะอากง

เออ

นาย

เร็วๆ ไปดูกันหน่อยสิ

- เป็นยังไงแล้วเนี่ย - ไปดูหน่อยเร็ว

- เร็วๆ ลงไปดูเร็ว - เร็วๆ

- เร็วๆ เลย - เร็วๆ

มาเร็วๆ มาช่วยกันดูเร็ว

มีอะไรติดใต้เรือ เร็วเข้าๆ

ค่ะ

- ลงไปดู ไปเร็ว ไปไวๆ - ครับๆ ครับนาย

ช่วยด้วยๆ

ลื้อลงไปดูๆ

ช่วยดูหน่อย

- ไปดูข้างใต้ - ไปดูให้หน่อย

เรือเป็นอะไร

เป็นไงบ้างเนี่ยหา เดี๋ยวข้าวของเสียหาย

ว่าไง

ข้างล่างน้ำมันเชี่ยวมาก ต้องช่วยกันดันขึ้น

แต่พวกกระผมทรงตัวกันไม่อยู่

เดี๋ยวข้าวของเสียหาย ช่วยดูด้วย

- อากง - ข้างล่างน้ำเชี่ยว

ทำไงดีอาทรัพย์

เสียหายหมดแล้ว

ทรัพย์

นั่นจะทำอะไร

อย่านะ อย่า อาทรัพย์

อย่าลงไป อย่า ไม่

อย่าลงไปนะอาทรัพย์ อย่าโดด

ช่วยลูกด้วย

ดำลงไป แล้วช่วยกันออกแรง

เจ้าที่เจ้าทาง ช่วยด้วย

เจ้าที่เจ้าทาง

- ช่วยด้วย - ดึงขึ้นไปเลย

ขอบคุณ

เจ้าที่เจ้าทาง

ขอบคุณ

เร็วๆ ช่วยๆ ช่วยขึ้นมาเร็วๆ

เอาขึ้นมาเลย

อาทรัพย์ ดูอาทรัพย์ด้วย ดูอาทรัพย์ด้วย เร็วเข้า

อาทรัพย์

พวกลื้อลงไปหาอาทรัพย์เร็ว

ลงไปหามา

หาอาทรัพย์ให้เจอนะ

อาทรัพย์

ขอบใจนะแม่หญิง

ไปเถอะค่ะ

ไปค่ะ

ไปค่ะ

อี่นาย

ไป

ขนเร็วๆ หน่อยสิ

เอ้า เร็วๆ

อ้าวเฮ้ย อาทรัพย์

ทำไม ทำไมลื้อไม่นอนพักก่อน

ลื้อจะขนของไปไหนเนี่ย

อั๊วหายแล้วอากง

เออ หายแล้วอะไร

แล้วเมื่อกี้นี้ใครวะ เกือบจะตายเพราะจมน้ำ

ก็แค่เกือบน่ะอากง

แต่โชคดี ที่แม่หญิงช่วยอั๊วไว้

อั๊วเหมือนตายแล้วเกิดใหม่เลยอากง

อ๋อ เหรอ เออ อั๊วก็คิดนะ ว่าถ้าลื้อเป็นอะไรไปเนี่ย

อั๊วจะไปบอกเตี่ยลื้อ บนสวรรค์ยังไงเนี่ย

อั๊วล่ะกลุ้มใจจริงๆ เลยนะเนี่ย

เร็วๆ เร็ว เออ

- อั๊วลานะอากง - เออๆ

เฮ้ย ลื้อจำได้ใช่ไหม ว่าเดินทะลุตลาดหลวงไปนะ

แล้วอากิมฮวยเนี่ย อีเปิดร้าน ขายยาสมุนไพรจีนอยู่หลังตลาดนะ

บ้านอี ข้างหลังบ้านติดแม่น้ำปิง

ลื้อเข้าใจไหม โอ่ยจ่ายโบ่ย

- อั๊วโอ่ยจ่ายอากง - ดีแล้วๆ

อ้อ อย่าลืมดูแผนที่ ที่อั๊วเขียนให้ด้วยนะ

นะ ถ้ามีอะไรติดขัด ก็ติดต่ออั๊วได้เลยนะ

บ้านอั๊วอยู่ข้างวัดเกต

โจ่ยเสี่ยหลื่อ ขอบใจมากอากง

อ๊ะ นี่ ถ้าลื้อหลงทาง

ก็เดินกลับมาที่นี่นะ

- ฮ่อ อากง - เออ ดีๆ

เฮ้ย เร็วๆ สิวะ เออเว้ย

ไปๆ ไป เออๆ

เฮ้ยนี่ ลื้อขนกี่รอบแล้วเนี่ยฮะ

แบกให้มันเร็วๆ หน่อยสิ รู้ไหม

มานี่

โอ๊ย

- โอ๊ย เจ็บนะ - ไอ้บุญเป็ง

- บุญเป็ง - อีบัวเกี๋ยง

เล่นแรงแบบนี้ได้ยังไง เป็นผู้หญิงแท้ๆ

ไม่ได้ยุ่ง

แค่บอกว่าทำแบบนี้ เพื่อนเจ็บรู้ไหม

บุญเป็ง

แม่

จะขายดีแล้วล่ะ

จริงด้วย กินแล้วไม่จ่าย

อี่นาย

รอข้าเจ้าด้วย

อี่นาย

ผมเคยเห็นสมุนไพรพวกนี้ในตำรา

แต่ไม่เคยเห็นของจริง

ผมล่องเรือมาสามเดือน

ได้ยินพวกลูกถ่อคุยกันตลอดทาง ก็พอจะฟังออกนะ

แม่น

อย่างคำว่า

จั๊ดง่าวเนี่ย

ไม่รู้ว่าแปลว่าอะไร

แต่คิดว่าอยู่ๆ ไปก็คงจะรู้เอง

จริงไหม

เชื่อข้าเจ้าเถอะ

- ปล่อย - เชื่อข้าเจ้าเถอะ

เออจริง

- เอามันเลย - เอาเลย เอามันเลย

- จ้วงมัน ซัดมันเลย - ซัดมันเลย

เอาเลย เอามันให้ตาย ซัดมัน

อี่นาย

- เอาเลย - จ้วงมัน จ้วงมันเลย

- จ้วงมันๆ เอาเลยๆ - เอามันให้ตาย

- อี่นาย - เฮ้ย

เอาเลย

อีเหมย

ก็ แล้ว…

อี่นาย

อี่นาย

อี่นาย

อาม่า

อาม่า

อาม่ากิมฮวยใช่ไหม

ใครวะ

อาทรัพย์

- ฮ่อ - โอ้โฮ ลื้อจริงๆ ด้วย

โห ป๊าลื้อนี่ทึ่มนะ

ส่งรูปลื้อนะ ตอนที่ลื้ออายุสิบขวบ มาให้อั๊วดู

แล้วอั๊วจะรู้ได้ไงว่าลื้อโตเป็นม้า อย่างนี้แล้ว

อั๊วดีใจจริงๆ นะ ที่มีลื้อมาอยู่ด้วยเนี่ย

ห้องลื้อนะ อยู่ทางโน้นน่ะ

มาๆ เข้ามาก่อน อั๊วจัดไว้ให้เรียบร้อยแล้ว

ไม่ต้องทำก็ได้ อาม่าอายุเยอะแล้ว

อั๊วจัดการเองได้

อั๊วไม่ได้ทำเอง มีเด็กทำให้

เข้ามาก่อน เดี๋ยวค่อยคุยกัน

- อีเหมย - ค่ะ

ผี

บัว…

บัวกำ

เดี๋ยว

แล้วเจ้ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง

บอกเราก่อน

อาเกี๋ยง ลื้อจะไปไหน

มานี่

อีบัวเกี๋ยง

หือ แสบนักนะ

อีเหมย

อาม่า

อั๊วต้องรีบไปรายงานตัว กับผู้อำนวยการโรงพยาบาลก่อนนะ

ถ้าอั๊วกลับค่ำ อาม่ากินข้าวก่อนเลย ไม่ต้องรออั๊ว

โรงยาชื่ออะไร

โรงพยาบาลแมคคอร์มิค อาม่า

อ๋อ แมคๆ มิคๆ อยู่ตรงวัดเกตเหรอ

ไกลนะ ลื้อจะเดินไปเหรอ

เอารถถีบไปสิ

รถถีบ

อาม่ามีด้วยเหรอ งั้นดีเลย

ของอากง อีซี้ไปอั๊วก็ไม่ได้ใช้เลยนะ

จอดอยู่ที่หลังบ้าน

เดี๋ยวลื้อไปเอา แล้วก็ขับวนมาที่หน้าบ้านนะ

แล้วก็ถามชาวบ้านนะว่ามันไปทางไหนนะ

- ขอบคุณครับ อาม่า - เออ

อั๊วไปนะ

ซื้ออะไรคะ

ได้ๆ

มาแล้ว เห็ดหลินจือ

บำรุงหัวใจ ผิวพรรณสดใส

ลื้อจะเอากี่ขีด

อะไรวะ

อี่นาย

อ้ายๆ

- อี่นาย - อ้ายจีน

อ้ายจีนๆ

โอ๊ย เบาค่ะ

เป็นพระคุณนะขอรับคุณหมอคอร์ท

ที่อนุญาตให้ผมได้ใช้วิชาความรู้ ที่ผมได้เรียนมาที่นี่

ด้วยความยินดีหมอทรัพย์

นอกจากปัญหาเรื่องสุขภาพแล้วเนี่ย

เราก็ยังเจอปัญหากับ

ความเข้าใจไม่ตรงกันของชาวบ้าน

เขาเข้าใจว่าถ้ามารักษากับเรา

เราจะพาเขาเข้ารีต ให้เขานับถือพระเจ้าทั้งหมด

อาจเป็นเพราะผู้ก่อตั้งที่นี่ เป็นคณะมิชชันนารีก็เป็นได้

ผมจะช่วยทำความเข้าใจ กับชาวบ้านอีกแรง

เพราะในฐานะหมอ

ไม่มีอะไรสำคัญเท่ากับการช่วยชีวิตคน

พระเจ้าก็ทรงสอน ว่าให้รักเพื่อนมนุษย์ด้วยเช่นกัน

นั่นเป็นคำสอนที่อยู่ใน พระคัมภีร์ทีเดียวเลย

ผมดีใจจริงๆ

ที่โรงพยาบาลใหม่ของเราเนี่ย มีหมอทรัพย์มาช่วย

- ขอบคุณนะคะ - ค่ะ

ค่ะ

จ้ะ

ขายอะไรน่ะแม่อุ๊ย

อ๋อ

อ๋อ

บุหรี่

มันต่างกันยังไงแม่อุ๊ย

ดอกกาสะลอง

ค่ะ

หน้าตาเป็นยังไงแม่อุ๊ย

- ใจเย็นๆ นะแม่ - หลอกกูทำไม

ใจเย็นๆ นะแม่

อี่นายๆ

ซ้องปีบ

อี่นายคะ

อี่นาย

แม่

ยังไม่หายเหรออากง

พรุ่งนี้ไปตรวจที่โรงยาฝรั่งไหม

อั๊วเพิ่งทำงานที่นั่นนะ

ไม่ๆ ไม่เอา อั๊วไม่ชอบไป โรงหมอกุลาเผือก

กุลาเผือก

คืออะไรอากง

ก็คนแถวนี้ อีเรียกคนต่างถิ่น ต่างภาษาว่ากุลา

แล้วที่นั่น อาฝรั่งตัวใหญ่ๆ ก็สีเผือกๆ ไง

ก็เลยเรียกกุลาเผือกซะเลย

ฮ่อ ใช่ เออ

แล้วเนี่ย สะพานไม้ ที่ลื้อข้ามมาหาอั๊วเนี่ยนะ

เขาเรียกว่าสะพานกุลา

อาหมอกุลาเผือกที่ชื่ออาชีคนี่ อีเป็นคนสร้างไว้

แล้วคนที่นี่เขาเดินไปไหนมาไหน เป็นส่วนใหญ่เหรออากง

ก็เดินบ้าง นั่งเกวียนบ้าง นั่งรถถีบบ้าง

ขี่ช้าง ขี่ม้าบ้าง

ถ้าบ้านติดแม่น้ำก็พายเรือเอา

อากง

อั๊วว่าจะถามอากงพอดี

ตรงที่เรือไปติดแก่ง

เขาเรียกว่าอะไรนะ

ที่มีวัดใหญ่อยู่ฝั่งตรงข้าม

วัดใหญ่ฝั่งตรงข้าม

อ๋อ เขาเรียกว่าวัดชัยมงคล

วัดนี้ไม่ธรรมดานะ มี…

เดี๋ยวนะ เดี๋ยว นี่

ลื้ออยากรู้เรื่องวัด

หรืออยากรู้เรื่องแม่หญิง ที่ช่วยลื้อกันแน่วะ

อั๊วก็อยากรู้จักสถานที่ อยากรู้จักชาวบ้านให้ได้เร็วที่สุด

เผื่ออีไปหาอั๊วที่โรงหมอ

อีจะได้ไม่คิดว่าอั๊วเนี่ย เป็นคนแปลกหน้า

เออ พูดจาดี มีเหตุผล

อยากรู้จักชาวบ้านทุกคน

เริ่มจากแม่หญิงบ้านนั้นใช่ไหมล่ะ

อือ

นี่ ยืมเรืออั๊วไป ทำความรู้จักก่อนไหมล่ะ

เริ่มจากแม่หญิงบ้านนั้นก่อนเลย

จะเริ่มจากบ้านไหน ก็เหมือนกันแหละอากง

เชือกเส้นนั้นของแม่หญิง ยังอยู่ใช่ไหม

อยู่

แล้วลื้อจะเอาไปทำอะไรล่ะ

แม่หญิง

แม่หญิงจริงๆ ด้วย

ผมมาขอบใจแม่หญิง ที่ช่วยชีวิตผมเอาไว้

ไม่อย่างนั้น ผมคงจมน้ำตายไปแล้ว

เดี๋ยวแม่หญิง

ผมเอาเชือกมาคืน

ผมชื่อทรัพย์

เพิ่งย้ายมาอยู่ที่นี่ แม่หญิงชื่ออะไร

นึกว่าแม่หญิงจะขึ้นเรือนไปแล้ว

แม่หญิงจะกรุณาบอกผมได้หรือไม่

ว่าแม่หญิงชื่ออะไร

แม่หญิง เดี๋ยวก่อนสิแม่หญิง แม่หญิงๆ

อ้าย

อ้าย

อ้าย

อ้าย

ผมอยู่นี่

ขอบใจแม่หญิงมากนัก

ที่ตั้งใจช่วยชีวิตผมเป็นครั้งที่สอง

เดี๋ยวก่อนแม่หญิง

แขนแม่หญิงไปโดนอะไรมา

เหมือนโดนของร้อนลวกใส่

ขอผมดูสักหน่อยได้ไหม

แม่หญิง

เดินดีๆ สิ

อี่นายคะ

อาม่า

อั๊วก็เพิ่งรู้นี่แหละ

ว่าลื้อไปมีเรื่องกับอาบุญเป็ง

อั๊วเอาไม้มาตีที่นอน ที่ตากไว้ทั้งวัน

ฝุ่นมันจับแล้ว

ไม่หรอก

แต่ว่าอั๊วนะ

อยากจะเตือนลื้อนิดหนึ่ง

ลื้อน่ะเป็นแม่หญิงนะ

ลื้อจะไปมีเรื่องกับผู้ชาย วันเว้นวันอย่างนี้ มันไม่ดีนะ

แล้วอีกอย่างหนึ่ง

อาทรัพย์เนี่ย อีก็มีอายุมากกว่าลื้อ

แล้วอีก็เป็นคนมีความรู้ด้วย

ลื้อจะต้องพูดจาดีๆ กับอีนะ

ไม่แน่นะ

อีอาจจะช่วยรักษาลื้อ

ไม่ใช่ รักษาคนนี่แหละ

ลื้อจะไปเรียกเขาอาจีนไม่ได้นะ

ลื้อต้องเรียกเขาว่า

นายหมอทรัพย์

หมอทรัพย์

นายหมอทรัพย์

ขยันขันแข็งกันหน่อยสิ ฮะ

เวลากินข้าวอย่างกับพายุ

เวลาทำงานเหมือนย่องเบา

เร็วๆ วางแล้วก็ กลับมาเร็วๆ เข้า โอ๊ย

ของเยอะแยะต้องไปส่งเข้าใจเปล่า

เดี๋ยวก็กัดซะเลยเนี่ย เร็วๆ สิ

- อากง - ฮะ

อั๊วเอาเรือมาคืนนะ

เฮ้ยๆ เดี๋ยวๆ

จะเอาเรือมาคืนเหรอ

เฮ้ย เอาไปใช้ต่อก่อนก็ได้

อั๊วว่าลื้อคงต้องเอาไป ทำความรู้จักคนแถวนั้นอีกหลายวันนะ

เขิน ยิ้ม

อ้าวเฮ้ย แล้วทำไมลื้อตัวมอมแมม ขนาดนั้นน่ะ ฮะ อาทรัพย์

อ้าว

เฮ้ย รีบขน รีบขนสิเว้ย ไป

คราวหลังก่อนจะเข้าห้องคนอื่น

ต้องเคาะประตูก่อนนะบัวเกี๋ยง

เพราะคนข้างใน อาจกำลังทำธุระส่วนตัวอยู่

รู้ไหม

อือ

ที่เขาเล่าลือว่า คนเมืองพูดจาไพเราะ

ท่าจะไม่จริง

ค่ะ

ขอบใจนะ

ที่เตรียมเสื้อผ้าไว้ให้เรา

จะเต็มใจหรือโดนบังคับ

เราก็ขอบใจ

ตกลงเราอยู่ที่นี่ หรือแค่มาช่วยอาม่าทำงาน

เย็นป่านนี้แล้วยังไม่กลับบ้านอีก

ย้ายชั้น

ย้ายไปที่ไหน

โล่งใจไปที

ต่อไปนี้คงไม่มีเด็กที่ไหน มาเรียกเราว่า อ้ายจีน

โอ๊ย

นี่

อ้ายมั่นฟ้าๆ

อ้ายมั่น…

ผมมาขอบใจแม่หญิง ที่ช่วยชีวิตผมเอาไว้

ไม่อย่างนั้น ผมคงจมน้ำตายไปแล้ว

เดี๋ยวก่อนแม่หญิง

แขนแม่หญิงไปโดนอะไรมา

เหมือนโดนของร้อนลวกใส่

ขอผมดูสักหน่อยได้ไหม

แม่หญิงจะกรุณาบอกผมได้หรือไม่

ว่าแม่หญิงชื่ออะไร

ปีบ

รูปงามนามเพราะ

กลิ่นก็หอมเย็นชื่นใจ

ไป

อีเหมย

หยุดๆ

ถอยทัพ

อี่นาย

แน่นอนครับ

- ไปที่โรงพยาบาลกันเลยไหมครับ - ไปกันเถอะ

อ้าย

แม่หญิง

หมอทรัพย์

หน้าตาหมดจด

กิริยาเรียบร้อย

สมกับเป็นลูกนายแคว้นจริงๆ

อี่นาย

ตอนนี้

โรคไข้ทรพิษระบาดหนัก

เมื่อวานก็มีเด็กเข้ามารักษาไม่ทัน ตายกันทั้งสามคน

มันเป็นเชื้อชนิดเฮโมรายิกสมอลพอกซ์

ซึ่งมันรุนแรง มีเลือดออกตามผิวหนัง

จากที่กระผมได้อ่านรายงานสถิติ ของคนไข้โรคนี้ที่นี่

ก็พบว่าโรคนี้

ได้ทิ้งช่วงระบาดไปนานแล้ว

แต่ทำไมถึงกลับมาระบาดอีก

และครั้งนี้ก็ดูรุนแรงกว่าเดิม มิทราบได้ขอรับ

คือมีชาวบ้านหลายคนที่ไม่ยอมเข้ามา

ที่จะปลูกฝีเพื่อจะป้องกันโรค

ไม่รู้ว่าเขาจะ

กลัวการรักษา หรือกลัวหมอ หรือกลัวเข็มฉีดยา

แต่กว่าจะถึงโรงพยาบาล อาการก็หนักเกินไปแล้ว

อันที่จริงชาวบ้านที่บางกอก ก็กลัวเรื่องนี้เหมือนกันนะขอรับ

พวกเขาไม่เข้าใจว่า การเอาหนองมาเพาะเชื้อแล้วฉีดให้

จะช่วยป้องกันโรคให้พวกเขาได้อย่างไร

มีครั้งหนึ่ง

กระผมต้องทดลองปลูกฝีให้ตัวเอง

เพื่อให้พวกเขารู้ว่าวิธีนี้ เป็นวิธีที่ปลอดภัยขอรับ

เป็นเรื่องที่ต้องเร่งทำความเข้าใจ

อันที่จริงแล้วหนองฝี

เราเพาะทดลองกันมานานหลายสิบปี

ก่อนย้ายมาทำการที่สถานเสาวภาเสียอีก

ราษฎรที่บางกอก

รับการปลูกฝีกันมากแล้ว

เราต้องทำให้ชาวบ้านที่นี่

หรือแม้แต่ที่โรงพยาบาล

สังฆราชเมืองเพชรบุรี

ที่คุณหมอเนเดอร์การ์ดสังกัดอยู่

เห็นถึงความสำคัญในเรื่องนี้โดยเร็ว

ไม่งั้นชาวบ้านคงล้มตายกันมาก

และการควบคุมการแพร่ระบาด ก็คงทำได้ยากยิ่งขึ้น

คำบรรยายโดย: รินรดา ลดาลลิตสกุล