Original subtitles

อย่านะ อย่า

อี่นาย

ปล่อยข้าเจ้า

ปล่อยข้าเจ้า

ปล่อย ปล่อยข้าเจ้า

อี่นาย

ปล่อยข้าเจ้า

อี่นายๆ

อย่าค่ะๆ

อย่าค่ะ

ปล่อยข้าเจ้า

ปล่อยข้าเจ้า

ปล่อยข้าเจ้า

อย่าค่ะ

ปล่อยข้าเจ้าๆ

พ่อคะๆ

ลูกกลัวแล้ว

พ่อคะๆ

พ่อคะ

พ่อคะ

พ่อคะ

พ่อคะ

พ่อคะ

พ่อคะ

อ้ายแสง

อี่นาย

อ้ายแสง

ออกไปๆ

เออ

- ไปๆ - ไปๆ

อย่านะ

อย่านะ

อย่านะๆ

อย่าๆ

ปล่อยข้าเจ้าเถอะ

ช่วยข้าเจ้าด้วย

ข้าเจ้าเจ็บ

อ้ายแสง อย่านะ

อ้ายแสง

อย่านะๆ

ปล่อยข้าเจ้าเถอะ

อย่านะ อย่าเลยนะ อย่านะ

ปล่อย

อย่านะ

อย่านะ

อย่านะ

อย่านะ ปล่อยข้าเจ้า อย่านะ

ปล่อยข้าเจ้า ช่วยข้าเจ้าด้วย

ช่วยข้าเจ้าด้วย

อย่านะ

อย่านะ

อ้ายปัน

อ้ายน้อย

- กฤต ไอ้กฤต - กฤต

- กฤต - หมอ

- กฤตๆ - ตากฤต

คุณน้าระวัง

ไอ้กฤต

อย่าทำลูกฉัน

ของโปรดพี่ทั้งนั้นเลยนะ

กาสะลองนี่รู้ใจพี่จริงๆ

อะไรที่เป็นฝีมือของกาสะลอง

ก็เป็นของโปรดพี่ทั้งนั้นแหละ

นี่ถ้าเกิด

มีน้ำดอกอัญชันด้วยจะดีมากเลยนะ

พี่ไม่ได้กินนานแล้ว อยากกินมาก

กาสะลองเขาทำเป็นที่ไหนกันล่ะแก้ว

สงสัยไข้กลับจนเพ้อ

ไหน เราวัดไข้อีกรอบหนึ่งซิ

คืนนี้พี่ต้องนอนเฝ้าแก้วน่ะจ้ะ

กลัวว่าถ้าไข้ขึ้นสูงแล้วจะเพ้อ

ก็กาสะลองเป็นคน บอกพี่เองไม่ใช่หรือว่า

พ่ออุ๊ยเป็นคนดีมีน้ำใจ

ท่านช่วยเหลือเราทุกเรื่อง

เราต้องตอบแทนบุญคุณท่านให้ดีที่สุด

ถ้าไข้ขึ้นสูงมาก เด็กอาจชักได้นะ

กาสะลองเหนื่อยล้า จากการเดินทางมากแล้ว

ไปพักผ่อนเถอะ

ถ้าแก้วไข้ลดเมื่อไหร่ เดี๋ยว…

พี่จะเข้าไปหาที่ห้องนะจ๊ะ

เฮ้ย แก้วๆ

นอนได้แล้ว นอน

อ้ายมั่นฟ้า

เหมย

นี่ อ้ายมาได้ยังไง

หน้าอ้ายไปโดนอะไรมา

โดนนายแคว้นฟันหรือ

ผมคิดอยู่แล้วเชียว

ว่ามันต้องเป็นอย่างนี้

แล้วนี่มันเกิดอะไรขึ้น

เรามาแน่นอน

พี่จะไปต่อเพลงท่อนสุดท้าย ที่บ้านพ่ออุ๊ย

พ่ออุ๊ยว่ามีแก้นิดหน่อย

คืนนี้พี่จะจัดการให้เรียบร้อย

แล้วจะมาเล่นให้กาสะลองฟังนะ

มึงปล่อยกู

ที่อุ๊ยแก้วเล่ามา เป็นความจริงทุกอย่าง

หมอทรัพย์

หนีไปหาเธอในคืนนั้น

แต่ซ้องปีบ

กับนายแคว้นตามมาทันซะก่อน

นายแคว้นมั่ง

เขียนบันทึกไว้ ตอนที่ท่านบวชเป็นพระ

บันทึกอยู่นี่ กาสะลอง

อี่นายไม่ใช่เมียของผม

เมียของผมคือกาสะลองคนเดียวเท่านั้น

ผมจะไปหากาสะลอง

นายหมอ

- อ้ายหมอๆ - อย่าค่ะ อี่นาย

- มึงปล่อยกู - อี่นาย อย่า

มึงปล่อยกู อีเหมย

- มึงปล่อยกู - อย่าค่ะ

มึงปล่อยกู

อย่า

- อี่นาย อย่าค่ะ - อ้ายหมอ

อีเหมย มึงปล่อยกู

- มึงปล่อยกู - ไม่ค่ะ

อ้ายหมอ

มึง

อ้ายมั่นฟ้า

อย่านะคะ อย่าไป

รีบไป

อ้ายหมอ

- อ้ายหมอ - อี่นาย

อ้ายหมอ

อ้ายหมอ

ออกไป

มึง

อีเหมย

มึง

ไอ้มั่นฟ้า

อีเหมย

มึงปล่อยกู

มึงปล่อยกู

ปล่อยกูๆ

มึงปล่อยกู

มึงปล่อยกู

มึงมานี่

มึงมานี่

ปล่อยกู มึงปล่อยกู

มึงๆ

ตาย

อีเหมยๆ

อ้าย…

อ้าย…

อีเหมยๆ

อีเหมยๆ

เหมยๆ

เหมย

เหมย

เหมย

เหมย

เหมย

เหมย

เหมย

นายแคว้นๆ

นายแคว้นๆ

นายแคว้น

อ้ายหมอ

- ซ้องปีบ - อ้ายหมอช่วยข้าเจ้าด้วย

ซ้องปีบ

- อ้ายหมอ - ซ้องปีบ

- อย่านายแคว้น อย่าเข้าไป - ช่วยข้าเจ้าด้วย

- อย่าเข้าไปนายแคว้น - ซ้องปีบ

ช่วยข้าเจ้าด้วยอ้ายหมอ

ซ้องปีบ

อ้ายหมอ

ซ้องปีบ

ตากฤต

มันเป็นเช่นนั้นโยมกาสะลอง

ระหว่างที่โยมได้รับ ความทุกข์ทรมานจนถึงที่สุด

ทุกคน

ต่างก็ได้รับความทุกข์ทรมาน ไม่ต่างกัน

อ้ายหมอ

อ้ายหมอ

- ซ้องปีบ - อ้ายหมอ

นายแคว้นอย่า

ซ้องปีบ

อ้ายหมอ

รอพี่นะกาสะลอง

ช่วยข้าเจ้าด้วย

อ้ายหมอ

มาช่วยข้าเจ้าด้วย

กาสะลอง

กาสะลอง

กาสะลอง

กาสะลอง

กาสะลอง

กาสะลอง

กาสะลอง

กาสะลอง

กาสะลองๆ

กาสะลอง

กาสะลอง

กาสะลอง

กาสะลอง

ไป

ปล่อย ไม่

- ไปเดี๋ยวนี้ - ไม่

กระผมจะไปจากที่นี่

ก็ต่อเมื่อกาสะลองไปด้วย

นายแคว้นเอากาสะลองไปไว้ที่ไหน

เห็นใจกระผมด้วยเถอะนายแคว้น

ไม่ใช่ว่ากระผมกลัวตาย

จนต้องร้องขอชีวิต

แต่ได้โปรด

ให้กระผมมีชีวิต

เพื่อปกป้องผู้หญิงที่ผมรัก

กาสะลองก็ลูกนายแคว้นไม่ใช่หรือ

เราผิดอะไร

เราสองคนรักกัน

มันผิดมากหรือนายแคว้น

นายแคว้นรักนายแม่

นายแคว้นย่อมทำทุกทาง

เพื่อให้ได้นายแม่มา

นายแคว้นรู้จักความรักดีที่สุด

ได้โปรด

เมตตาพวกเราด้วยเถิด

หากนายแคว้นยังจะ พรากเราสองคนอยู่อย่างนี้

กระผมก็จะไม่ไปไหน

กระผมจะไปจากที่นี่

ก็ต่อเมื่อเมียกระผมไปด้วย

ไม่เช่นนั้น

ก็ลากศพของกระผม ออกไปจากที่นี่ก็แล้วกัน

นายแคว้นๆ

นายแคว้น

กระผมกราบขออภัยนะขอรับ

ที่กระผมมาทำงานที่นี่

มาเจอกาสะลอง

มาเจออี่นายซ้องปีบ

กระผมไม่มีอะไรจะพูด

นอกจาก…

สิ่งที่อยากจะขอร้องนายแคว้น

กระผมขอเอากระดูกกาสะลอง

ไปฝังที่บ้านแม่แจ่มนะขอรับ

เพลงนี้

เป็นเพลงของน้องนะ

และมันจะเป็นของน้องตลอดไป

กาสะลอง

ไป

"ขอให้เธอเชื่อในความรัก

ไม่ต้องกลัวจะเปลี่ยนไป

รักของเราอยู่ในลมหายใจ

ไม่มีใคร

จะพรากมันไปได้เลย"

หลวงลุงให้คนไปตามกระผม

มีเรื่องอะไรหรือขอรับ

ขอรับ

กระผมจะเก็บรักษาไว้อย่างดี

แล้วหลวงลุงตั้งใจจะบวช ตลอดชีวิตจริงๆ หรือขอรับ

เพราะจิตสุดท้ายก่อนสิ้นลมของโยม

ผูกติดอยู่กับสัญญา

และวนเวียนอยู่กับความโกรธแค้น

ดวงจิตของโยมจึงเศร้าหมอง

โยมขังตัวเองอยู่กับความมืดมน มานานแสนนาน

จึงไม่ได้ยิน

ไม่ได้เห็นว่า

ทุกคน

ได้รับผลกรรมของตัวเองไม่แพ้กัน

ฉันยอมรับผิดทั้งหมดกาสะลอง

ถ้าเธอจะโกรธแค้นใคร

คนคนนั้นสมควรเป็นฉัน

ไม่ใช่หมอกฤต

แม่เองก็ผิด

ที่ไม่ยอมลดทิฐิกับพ่อ

ไม่อย่างนั้น

มันไม่เกิดเรื่องแบบนี้ เกิดขึ้นหรอกลูก

ไม่ใช่ความผิดของพ่อกับแม่

เป็นความผิดของพริมพี่

ฉันเป็นต้นเหตุก่อเรื่องทั้งหมด

ถ้าเธอจะคิดบัญชีกับใคร

เธอต้องคิดกับฉันนะกาสะลอง

ปล่อยกฤตมาแล้วเอาตัวฉันไปนะกาสะลอง

เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับพริมพี่ หรือใครทั้งนั้น

ที่กาสะลองเขาไม่ไปไหน

ก็เพราะคำสัญญา คำสาบานของผม

ในชาติที่แล้ว

ผมอาจจะรักษาคำสัญญาไม่ได้

แต่ในชาตินี้

ผมพร้อมแล้ว

ปล่อยทุกคนไปซะ

แล้วผมจะรับผิดชอบเรื่องนี้คนเดียว

อย่านะ

อย่าๆ

อย่า

ตากฤต

ตากฤต

- อย่า อย่าไปนะ กาสะลอง - กาสะลอง

ตากฤต

กาสะลอง

- อย่านะลูก กาสะลอง - ตากฤต

กฤต

หมอ

ปล่อยกฤตนะกาสะลอง

- ไอ้กฤต - เฮ้ย

ตากฤต

- ไอ้กฤต - กฤต

- หมอ - กฤต

กฤต

กาสะลอง ปล่อยกฤตนะ

กฤต

โยมทำร้ายโยมทินกฤตไม่ได้หรอก โยมกาสะลอง

ถ้าโยมคิดจะฆ่าเขา

โยมทำได้ตั้งแต่วันแรก ที่ได้ตัวเขาไปแล้ว

ไม่ต้องรอมาจนถึงวันนี้

ถึงแม้ว่าโยมจะไม่ได้ รับรู้ความจริงในวันนี้

โยมก็ทำร้ายเขาไม่ได้อยู่ดี

เพราะความรักของโยม

ที่มีอานุภาพมากว่าความโกรธแค้น

ดวงจิตของโยมเอง

ก็เป็นดวงจิตที่มีธรรมะมาแต่เดิม

โยมจึงทำร้ายใครไม่ได้

วิธีไหนก็ได้

ที่ทำให้ใจคุณเป็นสุข

เชิญ

- ปล่อย - หมอกฤต

อย่า

- กฤต ตากฤต - ไอ้กฤต

- ไอ้กฤตๆ - กฤต

- ไอ้กฤต - หมอกฤต

กฤต

แม่

- ตากฤต - แม่

ฉันขอโทษนะกาสะลอง

ฉันรู้

ว่าสิ่งที่ฉันทำในอดีต

มันเลวร้ายกับเธอมาก

จนฉันไม่รู้ว่าอีกกี่ปีกี่ชาติ

จนกว่าฉันจะชดใช้กรรมชั่ว ทั้งหมดที่ฉันทำไว้

เธอไม่อโหสิกรรมให้ฉันก็ไม่เป็นไรนะ

แต่สำหรับฉัน

ฉันอโหสิกรรมให้เธอ

ฉันไม่มีอะไรโกรธค้างกับเธอ

ไม่มีอะไรค้างในใจ

กับพี่แล้วนะ

ฉันด้วยนะ

กาสะลอง

ความผิดที่นายแคว้นมั่งทำกับเธอ

มันหนักหนาเกินกว่าที่จะให้อภัยได้

ฉันผิด

ผิดตั้งแต่บังคับลูกให้เกิด

เกิดมาแล้วก็เลี้ยงดูอย่างผิดๆ

ทุกอย่างมันผิด

มันผิดไปหมด

ฉัน…

ขอโทษ

พ่อ…

ขอโทษนะลูก

แม่ด้วยนะลูก

แม่เลี้ยงลูกไม่ดี

ถึงทำให้พี่น้องโกรธแค้นกันขนาดนี้

ผมก็ด้วย

ถ้าผมเคยทำอะไรไม่ดีกับ…

คุณกาสะลอง

ผมขอโทษด้วยนะ

ฉันก็ด้วย

ฉันก็เคยทำอะไรกับเธอ ไว้เยอะเหมือนกัน

ผมก็ด้วย

อาตมาก็เช่นกัน

ขึ้นชื่อว่ากิเลสแล้ว

ไม่ว่าจะเป็นโลภะ

โทสะ โมหะ

หรือว่าตัณหาใดๆ

ถ้าเรายอมปล่อยให้มันครอบงำ จิตใจของเราเพียงเสี้ยววินาที

มันก็จะทำให้เราก่อบาปมหันต์นั้น

และบาปนั้น

ก็จะตามติดเราไปจนตาย

ที่อาตมาออกบวชตั้งแต่เล็ก

ก็เพราะบาปมหันต์ ที่ติดอยู่ในใจนั่นแหละโยม

กาสะลองๆ

- กฤตๆ - ไอ้กฤต

ปล่อยโยมหมอไปเถอะ

เขาเพียงแต่จะร่ำลากันเท่านั้น

กาสะลอง

กาสะลอง คุณจะไปไหน

แล้วเราจะได้เจอกันอีกไหม

ผมรักคุณนะ กาสะลอง

ผมเพิ่งรู้ว่าทำไม ผมถึงไม่อยากแต่งงานกับพริมพี่

ทำไมผมถึงไม่รักเขาเหมือนคนรัก

เพราะว่าผมมีคุณอยู่ในใจตลอดเวลา

ผมพยายามหาเหตุผล

เพื่อที่จะตื่น

เพื่อที่จะผลักให้คุณไปจากชีวิตของผม

ผมไม่เข้าใจ ผมไม่เชื่อ ผมหาเหตุผล

แต่สุดท้าย

มันก็ไม่มีเหตุผล

อะไรมากไปกว่าความรัก

ผมเคยบอกว่าผมรักคุณยังไง

ตอนนี้

ผมก็ยังรู้สึกเหมือนเดิม

กาสะลอง

ไม่ว่าคุณจะอยู่ในสภาพไหน

คุณก็คือกาสะลองที่ผมรัก

กาสะลอง

กฤต

กฤต

กฤต

กฤต

กฤต

กฤต

ภูมิ

ไอ้ภูมิมาช่วยเร็ว

กฤต

กฤต

กฤต

ตากฤต

รอแป๊บหนึ่งนะครับ

คุณน้า คุณน้ารอข้างนอกนะคะ

พริมพี่จะดูแลกฤตอย่างดีที่สุดค่ะ

จ้ะ

ตากฤต

คุณน้าครับ

ใจเย็นๆ นะครับ

มีคุณหมออยู่ตั้งสามคน

ไม่เป็นอะไรหรอกครับ

เราไม่พบอาการตกเลือดแล้วก็ ระบบต่างๆ ของร่างกายก็ปกติดีครับ

ทั้งซีทีและเอ็มอาร์ไอ

ไม่พบความผิดปกติเลยเหรอ

ใช่ครับ

ถ้าไม่มีอะไรผิดปกติ

แล้วทำไมป่านนี้ตากฤต ยังไม่ฟื้นอีกล่ะลูก

ก็อาจจะเป็นเพราะ

แรงเหวี่ยงตอนที่ศีรษะ กระแทกพื้นมันเร็วมากครับ

ทำให้สมองกระทบกระเทือนฮะ

แล้วตอนนี้กฤตก็ไม่ได้สติมา เกินหกชั่วโมงแล้ว

ซึ่งจัดอยู่ในภาวะของ

อาการบาดเจ็บต่อสมอง จากแรงเหวี่ยงขั้นรุนแรง

อาจจะมีผลกระทบในเรื่องของ

ความจำ

กฤตอาจจะ…

จำใครหรือจำอะไรไม่ได้เลย

บางทีก็อดคิดไม่ได้

ถ้าตากฤตจำอะไรไม่ได้เลย มันอาจจะดีกับเขามากกว่าไหม

คุณปานจิตรคะ

กลับไปพักเถอะค่ะ

นอนเฝ้ามาทั้งคืนแล้ว เดี๋ยวจะไม่สบายไปอีกคนนะคะ

ค่ะ ขอบคุณนะคะ

ค่ะ

ไอ้กฤตๆ

ไอ้กฤต กฤต

ไอ้กฤตฟื้นแล้วครับ

กฤตฟื้นแล้วฮะ

- กฤตๆ - ตากฤต

ตากฤต ตากฤตฟื้นแล้ว

ตากฤต

จำแม่ได้ไหมลูก

คุณแม่ครับ

ตากฤต

เฮ้ย ไอ้กฤต แล้วแก

จำฉันได้เปล่า

ฉันไง

จำไม่ได้

เอ่อ คือ…

อาจจะเป็นเพราะภาวะสมอง จำเหตุการณ์ได้บางส่วนน่ะครับ

ทำไมฉันจะจำแกไม่ได้ ไอ้หมอภูมิ

โธ่ ไอ้กฤต

โอ๊ย ขอโทษ ไอ้กฤต แกอย่ามาล้อเล่นแบบนี้สิวะ

เฮ้ย เกือบร้องไห้แล้วนะเว้ย

แกต้องจำเพื่อนดีๆ อย่างฉัน ได้อยู่แล้วล่ะ ใช่ไหม

กฤต

พริมพี่

คุณน้าพุดแก้ว

คุณลุงสุนทร

คุณหมอก

ผมจำทุกคนได้ดีครับ

แล้วก็…

กาสะลอง

กาสะลอง

ทำไมเหรอลูก

กฤตคะ

กฤตเพิ่งฟื้นค่ะ

ต้องรีบบำรุงร่างกาย

คนไข้ที่กรุงเทพฯ รอกฤตอยู่นะคะ

ทานข้าวต้มไหม เดี๋ยวพริมพี่ไปสั่งให้

ผมอยากกินแกงแคไก่กับน้ำพริกอ่อง

สั่งเขาทำได้ไหม พริมพี่

ได้สิคะ

คุณแม่ครับ

ผมอยากทำบุญให้กาสะลอง

สวัสดีครับคุณหมอ

สวัสดีค่ะ

มาเยี่ยมกฤตเหรอคะ

ใช่ครับ

พอดีผมติดราชการ เลยยังไม่ได้มาเยี่ยม

หมอกฤตเป็นยังไงบ้างครับ

เพิ่งฟื้นเมื่อกี้นี้เลยค่ะ

สุขภาพทั่วไปก็ดี

พูดแล้วจำได้ทุกอย่างเลยค่ะ

สารวัตรเข้าไปเยี่ยมได้เลยนะคะ

ฉันขอตัวไปสั่งอาหารให้กฤตก่อนค่ะ

เดี๋ยวครับคุณหมอ

คุณหมอก็ต้องดูแล สุขภาพตัวเองด้วยนะครับ

จะได้เป็นกำลังใจให้หมอกฤต ฟื้นตัวเร็วๆ

ขอบคุณค่ะ

หายใจลึกๆ

โอเค

ความดันหัวใจปกติดีแล้วครับ

แกกลับไปหาคนไข้ของแกได้แล้วไอ้กฤต

ทุกอย่างโอเคใช่ไหมคะ

เราไปทานข้าวกันดีกว่าค่ะ

คนอื่นเขาเรียบร้อยแล้ว

เหลือเราสองคนค่ะ

ไปเถอะลูก

แม่เอากระเป๋าลูกมาให้ที่นี่แล้ว

พอกินเสร็จก็จะได้ไปสนามบินเลย

แม่จองตั๋วให้เรียบร้อยแล้ว

ไปไหนครับคุณแม่

ก็กลับกรุงเทพฯ ไงคะกฤต

คนไข้รอเราอยู่นะคะ

คุณลุงครับ

ผมขออนุญาตไม่กลับไปทำงาน ที่อดิศร์เวชนะครับ

ตากฤต

แม่รู้นะว่าลูกรู้สึกยังไง

แต่ลูกเป็นหมอนะลูก

ยังมีคนไข้อีกตั้งมากมาย ที่รอลูกอยู่

เราจะจมปลักกับอดีตไม่ได้นะลูก

มันไม่ได้มีประโยชน์กับใคร

ไม่ว่าจะคนที่อยู่

หรือคนที่จากไปแล้ว

ผมรู้ครับแม่ว่าหน้าที่ของหมอคืออะไร

และผมก็ยังรัก การรักษาคนไข้เหมือนเดิม

ผมก็แค่อยากจะเปลี่ยน สถานที่ทำงานก็เท่านั้นเองครับ

คงอยากทำงานที่นี่มากกว่า

พ่อคะ

ถ้ากฤตจะมาประจำอยู่ที่นี่

พริมพี่ขอย้ายมาด้วยค่ะ

ผมไม่ได้อยากทำงานที่นี่ครับ

หมอเก่งๆ ที่นี่ กับที่อดิศร์เวชมีเยอะแล้ว

ผมอยากไปทำงานที่ที่ มันห่างไกลหมอมากกว่า

ผมว่าผมน่าจะเป็นประโยชน์ กับชาวบ้านที่นั่น

ขออนุญาตนะครับคุณลุง

ที่ที่ห่างไกลหมอของกฤต

คือแม่แจ่มใช่ไหมคะ

ใช่

พริมพี่

ผมอยากให้คุณเข้าใจ

อยากให้เราจากกันด้วยดี

ทำไมคะกฤต

กาสะลองไม่อยู่กับพวกเราแล้วนะคะ

กาสะลองไปจากพวกเราแล้วนะคะกฤต

แต่เขาไม่เคยตายจากใจของผม

ผมพยายามแล้วพริมพี่

ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมก็ถามตัวเองเสมอว่าทำไม

ว่าทำไมผมถึงไม่พร้อมจะ สร้างครอบครัวกับคุณสักที

แล้วตอนนี้ทั้งคุณทั้งผม

ก็รู้แล้วว่าเพราะอะไร

ทำไมเวลาแห่งความสุข มันถึงได้สั้นขนาดนี้

กฤตน่าจะให้พริมพี่ ฝันลมๆ แล้งๆ นานกว่านี้นะคะ

ผมไม่อยากทำร้ายจิตใจคุณนะพริมพี่

แต่ถ้าผมไม่คุยกับคุณ ให้รู้เรื่องตั้งแต่ตอนนี้

มันจะยิ่งคาราคาซัง

เราจะยิ่งเจ็บปวดไปมากกว่านี้

กาสะลองโชคร้าย

ที่เจอเคราะห์กรรมหนักสาหัส

แต่เขาก็โชคดีที่สุด

ที่เขาได้รับความรัก จากหมอทรัพย์มาตลอด

ไม่มีครั้งไหนเลยค่ะ

ที่พริมพี่อยากเป็นกาสะลอง มากเท่ากับตอนนี้

พริมพี่

ถึงเราจะไม่ได้สร้างครอบครัวด้วยกัน

แต่เราก็ยังรักกัน

เป็นเพื่อนกันไปจนตายได้นะพริมพี่

พริมพี่

คุณเข้าใจใช่ไหมพริมพี่

พริมพี่ขออะไรเป็นครั้งสุดท้าย ได้ไหมคะกฤต

ได้สิ

พริมพี่อยากได้อะไร

กฤต กฤตกอดพริมพี่ได้ไหมคะ

ผมดีใจที่ได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง

ตั้งแต่เราจากกันวันนั้น

เกิดเรื่องราวมากมาย กับชีวิตของหลายๆ คน

ผมนอนป่วยที่โรงพยาบาลหลายวัน

หลังหายดีแล้ว

ผมขออนุญาตคุณแม่และคุณลุงสุนทร

มาทำงานเป็นหมออาสา

เพื่อดูแลชาวบ้านที่เจ็บป่วยที่นี่

ผมไปลองงานวันนี้เป็นวันแรก

รู้สึกตกใจนิดหน่อย

- ที่ได้เห็นชีวิตในอีกมุมหนึ่ง - เอ้า อ้าปาก

ชีวิตของคนที่ยากลำบาก

และอยู่ห่างไกลหมอจริงๆ

โอเค

พอต้องเดินขึ้นลงเขาอยู่เป็นอาทิตย์

พวกชาวบ้านก็เริ่มคุ้นเคยกับหมอ

และให้ความร่วมมือในการรักษา เป็นอย่างดี

ผมทำงานอย่างมีความสุขทุกวัน

จนกระทั่งเมื่อวันก่อน

ที่ได้รับข่าวเศร้า

คุณลุงสุนทรประสบอุบัติเหตุรถคว่ำ

และเสียชีวิต

- ระหว่างเดินทางกลับกรุงเทพฯ - พ่อ

- ผมเห็นใจพริมพี่มากๆ - พ่อ

เพราะครอบครัวเพิ่งเข้าใจกัน

- มีความสุขด้วยกันได้แค่ไม่กี่วัน - พ่อ

ก็ต้องพลัดพรากจากกันไป

- แต่มันก็เป็นสัจธรรมของชีวิต - พ่อ

พบ

เพื่อรัก

- พ่อ - และพลัดพราก

พริมพี่เสียใจ กับเหตุการณ์ครั้งนี้มาก

- แต่โชคดีที่เราเป็นหมอ - พ่อ

เพราะไม่ว่าจะเศร้าใจ หรือทุกข์ใจกับเรื่องอะไร

เราก็ต้องลุกขึ้นมาทำหน้าที่ของเรา

การใส่ใจกับอาการเจ็บป่วยของคนไข้

ช่วยเยียวยาความทุกข์ในใจของเราได้

เหมือนกับที่ผมทำงานหนักทุกวัน

ก็เพื่อเยียวยาทุกข์

ที่เกิดจากความรักและคิดถึงคุณ

กาสะลอง

หวังว่าบุญกุศล จากการทำให้คนไข้พ้นทุกข์

จะส่งไปถึงคุณทุกครั้ง

ปีนี้อากาศที่เชียงใหม่หนาวมาก

และหนาวเร็วกว่าทุกปี

กาสะลองรู้ไหมว่าตอนนี้

คุณหมอกใจอ่อนกับเจ้าภูมิแล้วนะ

สองคนนั้นเพิ่งเอาการ์ดเชิญงานแต่ง

มาให้ผมเมื่อวานนี้เอง

พริมพี่กับสารวัตรก็มาที่นี่ด้วย

ผมสังเกตเห็นสารวัตรคอยห่วงใย

และดูแลพริมพี่อยู่ตลอดเวลา

ดูพริมพี่ยิ้มแย้มแจ่มใสขึ้นเยอะ

ผมคิดว่าสารวัตรน่าจะ เอาชนะใจพริมพี่ได้ในไม่ช้า

พวกเราพูดถึงกาสะลองกันด้วยนะ

ได้ยินบ้างไหม

เมื่อเช้า

ผมเอายาที่ได้รับบริจาค

ขึ้นไปไว้ที่หมู่บ้านบนเขาแล้ว

ไป ออกไปๆ คนอื่นจะได้เอาบ้าง

โครงการฝึกอบรม การปฐมพยาบาลเบื้องต้นที่นั่น

มา เด็กๆ มา

- ประสบความสำเร็จดี - มา เอาไป

มีชาวบ้านมาอบรมกันเยอะ

ผมหวังว่า

ความตั้งใจดีนี้

จะส่งผลไปถึงกาสะลอง

ไม่ว่าจะเป็นผลบุญ

จากการทำดีอะไรก็ตามที่ผมได้ทำมา

ผมขออุทิศผลบุญทั้งหมดนั้น

ให้คุณ

สงกรานต์ปีนี้

ร้อนหน่อยนะคะกฤต

ยี่สิบปีแล้วนะคะ

ที่กฤตจากพวกเราไป

ไม่มีวันไหนเลยค่ะ

ที่พริมพี่ไม่คิดถึงกฤต

เมื่อวาน

พริมพี่พาลูกไปที่บ้านแม่แจ่ม

ก็เลยเก็บดอกปีบมาฝากกฤตนะคะ

ยัยพิมพ์ชอบบ้านแม่แจ่ม

แล้วก็ดอกปีบมากเลยนะคะกฤต

พริมพี่อยากให้กฤต ได้เจอยัยพิมพ์จังเลยค่ะ

จ๋าลูก

แม่ไหว้คุณลุงเสร็จแล้ว

ลูกรอที่โบสถ์ก็ได้จ้ะ

เดี๋ยวแม่จะเดินไปหา

นี่ครับคุณน้า

กฤต

เหมือนมาก

คุณน้าว่าไงนะครับ

ขอบใจจ้ะ

คุณ…

มาเที่ยวเหรอคะ

คุณดูเหมือนไม่ใช่คนที่นี่

เผื่อมีอะไรที่ฉันจะช่วยได้ ฉันจะได้ช่วย

ครับ ผมมาไหว้พระ

เอ่อ คุณน้ารู้ไหมครับว่า โบสถ์ไปทางไหน

โบสถ์

คุณจะไปที่โบสถ์

ครับ

เดินตรงสุดทางไป

จะมีประตูเล็กๆ

เดินเข้าไปก็จะเห็นโบสถ์เลยจ้ะ

ขอบคุณมากนะครับ

สวยจัง

สวยจัง

หอมด้วย

ของเก่าเหรอเนี่ย

ของฉันเองค่ะ

ขอโทษนะครับ คือผมเห็นของมันวางไว้ ก็เลยคิดว่ามีคนจะลืมไว้ครับ

คุณไม่ใช่คนที่นี่

คุณมาจากไหนคะ

ผมเพิ่งกลับมาจากอเมริกาครับ

เอ่อ โทษนะครับ

อันนี้ชื่อดอกอะไรครับ

หอมมากเลย

ดอกปีบค่ะ

หรืออีกชื่อหนึ่งคือ…

กาสะลอง

กาสะลอง

โทษนะครับ

เราเคยรู้จักกันมาก่อนหรือเปล่าครับ

คุณ…

พิมพ์มาดาค่ะ

ผมปรัศวินทร์นะครับ

ในที่สุดเธอก็ได้พบกันแล้วนะ

หมอทรัพย์มาหาเธอตามสัญญาแล้วนะ

กาสะลอง

ของทั้งหมดนี้

ของคุณหมดเลยเหรอครับ

ค่ะ

เดี๋ยวจะมีงานบุญที่ศาลา

ผมช่วยถือนะครับ

คำบรรยายโดย: รินรดา ลดาลลิตสกุล