Original subtitles

พระอาจารย์เธียร

ที่คุณแม่กราบนมัสการ

แล้วก็มาสนทนาธรรมที่นี่บ่อยๆ ค่ะ

กราบนมัสการพระคุณเจ้าครับ

เจริญพรคุณโยม

ฉันกับคุณปานจิตร

ไปปรับทุกข์ กับเรื่องลูกๆ ของเรากับท่าน

ท่านก็เลยอยากจะมาเยี่ยมหนูพริมพี่

เชิญครับ

เจริญพร

คุณโยม

พระอาจารย์เห็นดิฉันด้วยเหรอเจ้าคะ

ดิฉันคิดว่า

ชีวิตนี้

จะไม่มีโอกาสได้พูดคุยกับใครแล้ว

พระอาจารย์ช่วยดิฉันด้วยนะเจ้าคะ

ดิฉันอยากกลับไปใช้ชีวิตตามเดิม

ดิฉันไม่อยากอยู่ในสภาพนี้ อีกต่อไปแล้วเจ้าค่ะ

สิ่งที่โยมได้พบเห็นมา

คงทำให้โยมได้รู้แล้วว่า

เราจะเดินหนีจากกรรม ที่เคยทำไว้ไม่ได้

หมายความว่า

ดิฉันจะต้องอยู่ในสภาพนี้ ตลอดไปเหรอเจ้าคะ

ดิฉันควรจะทำยังไงดีเจ้าคะ

ดิฉันไม่อยากรับรู้เรื่องชั่วร้าย ที่ดิฉันทำอีกต่อไปแล้วเจ้าค่ะ

โยมรับรู้

แล้วแยกแยะดีชั่วได้ ก็นับว่าเป็นบุญอย่างหนึ่งแล้ว

ถ้าหากยังไม่สามารถ หลุดพ้นจากบ่วงนี้ไปได้

ก็จงตั้งรับกับทุกเรื่องด้วยสติ

เมื่อรู้แล้ว

เห็นแล้ว

ก็ให้ตระหนัก

ถ้าโยมได้ตระหนักแล้ว

โยมก็จะรู้ว่า

กรรมใดๆ ในโลกนี้

ล้วนส่งผลต่อผู้กระทำกรรมนั้นเสมอ

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง

กรรมที่ทำต่อบุพการี

หมายความว่า

ยังมีเรื่องที่

ชั่วร้ายยิ่งกว่า ที่เคยเจอมาเหรอเจ้าคะ

- ซ้องปีบ - แม่ทำแบบนี้กับลูกได้ยังไง หา

- ปล่อยกูซ้องปีบ ปล่อยกู - แม่ทำแบบนี้ได้ยังไง

หา แม่จะให้ลูกขาดใจตายเหรอ

- แม่ทำแบบนี้ได้ยังไง - ปล่อยกูเดี๋ยวนี้นะซ้องปีบ ปล่อยกู

แม่ทำแบบนี้ได้ยังไง

แม่

แม่

แม่คะ

แม่คะ

แม่ๆ

แม่ค่ะ…

ทองใบๆ

นี่เธอใจดำขนาดจะฆ่าแม่ตัวเอง

แล้วยังมีหน้ามาโกหกอีกเหรอ

มีอะไรที่ชั่วช้ากว่านี้อีกไหม ซ้องปีบ มีอีกไหม

ไปเลย

กาสะลอง

กาสะลอง

กาสะลอง

กาสะลอง

ได้ยินไหมกาสะลอง

ไป

- เฮ้ย หยุดเดี๋ยวนี้นะเว้ย - เฮ้ย

เฮ้ย หยุด

หยุด

บอกให้หยุดไง

หยุด

อาเหมย

นี่นะ อันนี้เป็นยาแก้ฟกช้ำนะ

เอาไปต้มเช้าเย็น กินจนหมด

ให้อี อามั่นฟ้ากิน

แล้วนี่ขี้ผึ้งนะ

เอาไว้สมานแผล

อันนี้เป็นยาบำรุงกำลังนะ

นี่ ลื้อจะต้อง

ให้อีกินนะ อีจะได้

กินข้าวได้ง่ายนะแล้วก็แข็งแรงไวๆ

อั๊วต้อง

ฝากบอกกับอามั่นฟ้าด้วยนะ

ที่ช่วยอาทรัพย์

แล้วก็

ที่ทำให้ลื้อสองคน

ต้องมาเดือดร้อน

เจ็บตัวขนาดนี้

แล้วแต่ฟ้าดินเถอะ

อ้าว แล้วลื้อ ลื้อสองคน

จะหนีไปยังไง

มัวแต่รอไปรอมา

เดี๋ยวไอ้นายแคว้น

อีก็มาเจอกันพอดีนะ

เอาอย่างนี้ดีกว่า

เอาเรืออั๊วไปเลย

อั๊วอยู่ที่นี่นะ ไม่เป็นไร เดี๋ยวอั๊วหาซื้อใหม่ได้

แล้วก็เอานี่ไปด้วย

หม้อต้มยาแล้วก็

จานชามนะ แล้วก็ตะเกียบด้วย

ลื้อสองคนเนี่ยถูกประกาศจับอย่างนี้

โอ๊ย หาซื้อของยากแน่ๆ เลย

อั๊วจัดให้

อาม่าคะ

ไม่ต้องๆ มันไม่ใช่เวลาที่จะมา

ขอโทษกันนะ ไม่งั้น…

ลื้อกับอามั่นฟ้านะ

รีบหนีไปดีกว่า

นะ ก่อนที่จะถูกตามเจอนะ

เอ้า กินข้าวๆ เลย กินให้หมดนะ

กินให้อิ่มเลย แล้วก็ไปที่หลังบ้านอั๊ว

เรืออั๊วจอดอยู่ตรงนั้นน่ะ

เดี๋ยวจัดของก่อน

ไม่ เออ ดีๆ

เก้าสิบแปดองศาฟาเรนไฮต์ ไม่มีไข้แล้วนะ

กินยามื้อสุดท้ายก็น่าจะหาย

กาสะลองลุกขึ้นมากินยาหน่อยนะ

ยาจ้ะ

เออ

ผมเป็นคนบางกอก

ส่วนกาสะลอง…

ค่ะ

ผมก็ว่าจะปักหลัก อยู่ที่นี่แหละพ่ออุ๊ย

ทำยังไงดี

ผมไปดูให้เองพ่ออุ๊ย

ผมเป็นหมอ

หนึ่งร้อยสี่องศาฟาเรนไฮต์

ไข้สูงมาก

ไข้เด็งกี

ไข้เด็งกี

เป็นโรคที่เพิ่งถูกค้นพบ เมื่อประมาณสิบกว่าปีที่แล้ว

เกิดจากเชื้อไวรัสเด็งกี

ซึ่งติดต่อมาสู่คนโดยยุงลาย

หมายความว่าถ้ายุงตัวไหน ที่มีโรคนี้มากัดเรา

เราก็จะเป็นโรคนี้

ยุงลายออกหากินตอนกลางวัน

เพราะฉะนั้นคนที่เป็นโรคนี้ ก็คือคนที่โดนกัด

ในเวลากลางวัน

ซึ่งจะทำให้มีไข้ขึ้นสูง ประมาณสองถึงสามวัน

แล้วก็รู้สึกปวดหัว

หมอบางท่านเรียกโรคนี้ว่า

ไข้ขบข้อ

เพราะเราจะรู้สึกปวดกระดูก

แล้วก็เมื่อยตามตัว

ถ้าผมช่วยทุกคนได้ รักษาทุกคนได้

ผมยินดีจะช่วยทุกคน

เหมย

ค่ะ

ผมเคยได้ยินเสียงเครื่องดนตรีนี้

แต่ไม่รู้ว่าเขาเรียกว่าอะไร

สะล้อ

ได้ๆ

เอ้า กินข้าวกันนะ

ขอบคุณมากนะพี่ศรีวัน

ที่ทำกับข้าวมาเลี้ยงพวกเรา

- มาพ่อ กินข้าว - กินข้าวๆ

อ้าว

ไอ้แสง

ไอ้แสงๆ

ซ้องปีบ

กาสะลอง

เป็นอะไรหรือเปล่า

เรือนเราก็สร้างเสร็จแล้ว

ถ้ากาสะลองอยากจะปลูกข้าว

เราจะปลูกด้วยกันนะ

เกี่ยวข้าวขายได้เงินเมื่อไหร่

เราจะเอาเงินไปซื้อเกวียน

แล้วก็ขนข้าวที่เราปลูกเนี่ย กลับไปให้นายแม่กิน

เราจะกลับไปขอขมานายแคว้นด้วยนะ

ค่ะ

- ลุกขึ้นมากิน - กูไม่กิน

- กิน - ไม่กิน

กูไม่กิน

กูไม่กิน

ไม่ต้องมายุ่งกับกู

กูไม่กิน

- แม่ต้องกิน - ไม่กิน

กูไม่กิน ไม่ต้องมายุ่งกับกู

กูไม่กิน

กินเข้าไป

กูไม่กิน

เออ

เออ

เอ้า ไป

ไปกันเถอะ กาสะลอง

ก็พ่ออุ๊ยเขาบอกให้เข้าไปข้างในไง

จะได้อุ่นๆ

นายหมอ

นอนคนเดียวมันหนาวนะ

หนาวมาก

แค่นี้ก็หนาวมากแล้วนะ กาสะลอง

ถ้ายังนอนกันคนละห้องแบบนี้

แล้วเมื่อไหร่เราจะมีลูกกันเร็วๆ เหมือนที่พ่ออุ๊ยเขาบอกได้ล่ะ

ซ้องปีบ ปล่อยกู

ซ้องปีบ

นายแม่

ไม่ต้องมายุ่งกับกู

- ทองใบ - ไม่ต้องมายุ่งกับกู

ไม่ต้องมายุ่งกับกู

ไม่ต้องมายุ่ง

นายแม่

หยุด ซ้องปีบๆ

ซ้องปีบๆ

ดีนะ

สามัคคีกันดี

มาช่วยกันทั้งหมู่บ้านเลย

- เมื่อไหร่คะ - เมื่อไหร่ดีคะ

เหมือนกันมากเลยนะ

เรื่องนี้ต้องถามกาสะลองนะ

เมื่อไหร่ดีคะ

รอนานแล้วนะ

นายหมอ

จุดผางประทีป

แล้วถ้าจุดเพื่อเริ่มต้น ชีวิตคู่ใหม่ด้วยกัน

จะได้หรือไม่

นี่แน่ะ

พี่ศรีวัน

- อ้าว นั่งๆ - วางตรงนี้ได้ไหม

นี่ ไว้นี่เลยจ้ะ

- ซ้องปีบ หยุดได้แล้วซ้องปีบ - นี่มันอะไรกัน

ซ้องปีบๆ

ซ้องปีบ ฉันบอกให้หยุด

เชิญไปฟ้องเลย

ฉันเคยเตือนเธอแล้วนะ

แต่เธอไม่ฟัง

ในเมื่อเธอไม่ให้เกียรติฉัน

เราก็จบความสัมพันธ์กัน แต่เพียงเท่านี้

น้องเป็นอะไรหรือเปล่า

พี่ขอโทษนะที่ดูแลน้องไม่ดี

ซ้องปีบ

ซ้องปีบๆ

ซ้องปีบๆ

หยุดบ้าสักที

น้อง

ใครเป็นผัวเธอ

เราเป็นแค่คู่หมายกันเท่านั้น

แล้วเธอรู้หรือไม่

ผู้หญิงโคมเขียวที่เธอพูดจา เหยียดหยามใส่ร้ายนั่นเป็นใคร

คุณสุดาวดี

เธอเป็นลูกเจ้ากระทรวงศึกษา

เธอจะลากหล่อนเข้าคุก ข้อหาหมิ่นประมาทเมื่อไหร่ก็ย่อมได้

อ้ายน้อยจั๋น

ปล่อย

ปล่อย

แม่หญิงกิริยาหยาบช้าอย่างเธอ

ใครจะเอาเป็นเมีย

ไม่ว่าชาตินี้หรือชาติไหน

ฉันก็ไม่เอา

แล้วอย่าให้ฉันได้ยิน

ว่าเธอไปป่าวประกาศว่าฉันเป็นผัว

ฉันจะแจ้งความที่เธอพูดเท็จ

ทำให้ฉันเสื่อมเสียชื่อเสียง

เธอเข้าใจนะ

อ้าว

ค่ะ

- ไป - ไป

กาสะลอง ระวังร้อน

เมื่อตะกี้กาสะลอง อธิษฐานว่าอย่างไรบ้าง

ผมขอให้ได้พบเจอ

แล้วก็รักกาสะลองแบบนี้ทุกชาติไป

แล้วก็…

ขอให้คืนนี้กาสะลองใจอ่อน

ขอให้เราได้นอนห้องเดียวกัน

เพราะว่าคืนนี้

อากาศหนาวมาก

นายหมอ

- ไปสิ - ไปเลย

พ่อคะ

ซ้องปีบ

แต่นายแคว้นก็ติดสินบน จริงๆ ไม่ใช่หรือ

ไหว้อย่างเดียวมันไม่พอหรอก

เธอต้องกราบขอโทษพ่อฉัน

กราบฉัน

แล้วก็กราบคุณสุดาวดี คู่หมั้นฉันด้วย

ว่าอย่างไร

เธอชอบให้คนอื่นกราบขอร้อง

กราบขอโทษนักไม่ใช่เหรอ

ถ้าต้องลองเอง

จะรู้สึกอย่างไรบ้าง

ถ้าทำไม่ได้ก็กลับไปซะ

ไปพักผ่อนเถอะพ่อ

เสียเวลาเปล่า

ฉันไม่ถือโทษเธอหรอก

เพราะกิริยาที่เธอทำ

มันคือกิริยาของคนที่ขาดสติ

คล้ายคนวิกลจริต

ฉันจึงไม่ควรถือสา

แต่สิ่งที่อยากจะสอนคือ…

อย่าพูดจาดูแคลนใคร ว่าต่ำต้อยด้อยค่าอีก

เพราะคุณค่าของคนอยู่ที่การกระทำ

แม่หญิงโคมเขียว ที่กิริยาวาจาอ่อนหวาน

อาจดูมีค่ามากกว่าลูกสาวนายแคว้น

ที่วาจากิริยาหยาบช้า

เธอว่าจริงหรือไม่

เรื่องประกันตัวนายแคว้น

ประเดี๋ยวฉันจะจัดการให้

หนูซ้องปีบ

กลับไปรอพ่อที่บ้าน

ค่ำมืดแล้ว

ไม่เป็นไรหรอกนายแคว้น

เราเป็นหุ้นส่วนกัน

และต้องร่วมทำธุรกิจกันไปอีกนาน

แต่ว่าอาทิตย์หน้าทั้งอาทิตย์น่ะ

ผมขอฝากงานที่ปางไม้ด้วยนะ

ผมจะไปเป็นประธานงานแต่งงาน ลูกชายที่กรุงเทพฯ

ก็น้อยจั๋นนั่นแหละ

น้อยจั๋น

จะแต่งงานกับหนูสุดาวดี

ลูกเจ้ากระทรวงศึกษาธิการ อาทิตย์หน้านี้แล้วน่ะ

เรื่องคู่ครอง

เราบังคับใจใครไม่ได้หรอกนะ

อย่างตอนที่น้อยจั๋น

ชอบหนูซ้องปีบ

ผมก็ไม่เคยห้าม

อยากให้รีบๆ แต่งเสียด้วยซ้ำ

สั่งพิมพ์ได้

ก็บอกเลิกได้

ยังไม่แต่งก็บอกเลิกได้

แต่งไปแล้ว

อยู่กินกันไม่ได้ ก็บอกเลิกรากันได้

อย่าคิดมากไปเลยน่ะนายแคว้น

คิดซะว่าลูกเราสองคน

ไม่ใช่เนื้อคู่กันก็แล้วกัน

ผมเองครับ

ก็…

ก็คนมันกลัวผี

ไม่ปล่อย

ไม่อยากโดนชาวบ้านเขานินทาอีกแล้ว

ก็นินทาว่าผัวเมียคู่นี้

อยู่กินกันมาตั้งหลายเดือน

แต่ก็ยังไม่มีลูกด้วยกันสักทีน่ะสิ

แล้วอีกอย่าง

คืนนี้มันก็หนาวมากด้วย

ก็อยากมาหาไออุ่นในห้องนี้

อากาศหนาวแบบนี้

ต้องทำตัวให้อุ่นๆ รู้ไหม

เดี๋ยวจะไม่สบายตัว

ห่มผ้าหรือจะสู้ห่มเนื้อ

ผ้าหนา

ช่วยแค่อุ่นกาย

แต่อ้อมกอดจากคนรัก

ช่วยให้อุ่นไปถึงใจ

กาสะลองอยากรู้หรือไม่ว่า

อุ่นไปถึงใจมันเป็นอย่างไร

ข้าเจ้า…

ข้าเจ้า…

แล้วก็กราบคุณสุดาวดี คู่หมั้นฉันด้วย

ไม่ใช่แค่สัตว์

เพราะบางสิ่งบางอย่าง

มันน่ากลัว

ยิ่งกว่าสัตว์มีพิษซะอีก

ซ้องปีบ

ซ้องปีบ

อ้ายหมอ

พี่ไม่ให้ไปไหนทั้งนั้น

จะนอนกอดกาสะลองทั้งวันเลย

นายหมอคะ

เรียกนายหมอมัน…

ฟังดูห่างเหินมาก

อย่าลืมสิว่า…

ตอนนี้

เราเป็นคนคนเดียวกันแล้วนะ

อ้าย

อ้ายทรัพย์

ไหนลองเรียกพี่ซิ

อ้ายทรัพย์

จะไปไหน

นายหมอคะ

พี่รู้จ้ะ

แต่วันนี้พี่อยากไปสายสักนิดหนึ่ง

พี่อยาก…

นอนกอดกาสะลองนิ่งๆ อีกสักพักหนึ่ง

ก็น้องอยากน่ารักมากทำไมล่ะ

ยิ่งน่ารักมาก

ก็ต้องโดนกอด โดนหอมมากขนาดนี้แหละ

อ้ายทรัพย์

ก่อนจะเป็นห่วงว่า ลูกเราจะลำบากหรือไม่

พี่ว่า…

เรามาช่วยกันร่วมแรงร่วมใจ

ทำให้มีลูกเร็วๆ ดีกว่าไหม

คนดีของพี่

แกงแคไก่

น้ำพริกหนุ่ม

แคบหมู

ของโปรดของพี่ทั้งนั้นเลย

ต่อให้พี่กินทุกวัน

พี่ก็ไม่มีวันเบื่อรสมือกาสะลองหรอก

แต่งงานกับพี่นะกาสะลอง

อ้ายทรัพย์

พี่อยากจัดงานแต่งที่นี่ก่อน

เมื่อเราลงไปขอขมานายแคว้นกับนายแม่

จะได้พูดได้อย่างเต็มปาก

ว่าเราเข้าพิธีแต่งงาน อย่างถูกต้องแล้ว

แล้วหลังจากนั้น

เราจะลงไปเอาแหวนทับทิมจากบัวเกี๋ยง

แล้วขึ้นมาจัดพิธีที่บ้านอีกครั้ง ท่านจะได้สบายใจ

ถึงวันนั้น

พี่จะสวมแหวนทับทิมของแม่ ให้กาสะลองนะ

แต่ว่าตอนนี้

พี่มีแค่แหวนดอกหญ้า

ที่ไม่มีราคาค่างวดอะไร

แต่มันเป็นแหวนแทนใจของพี่

น้องจะรับแหวนวงนี้

แล้วแต่งงานกับพี่ได้หรือไม่

กั๋น

กั๋นก็กั๋น

นายหมอ อี่นาย

มาค่ะ

- อ้ายมั่นฟ้า - อ้ายมั่นฟ้า

- อีเหมย - อีเหมย

ค่ะ

นายแม่

นายแม่คะ

ขอโทษนะคะ

อีเหมย

- ซ้องปีบ - อี่นายอย่า

- ซ้องปีบ - อี่นาย อย่าค่ะ

อี่นาย

ซ้องปีบ พอแล้ว

- อย่าค่ะ อี่นายๆ - ซ้องปีบ

หยุดนะ เจ็บค่ะ

ซ้องปีบ พอแล้ว

อีเหมย

กูจะฆ่ามึง

กูจะฆ่ามึง

หยุดเดี๋ยวนี้

กูบอกให้หยุด

หยุดเดี๋ยวนี้

อีซ้องปีบ

- หยุดเดี๋ยวนี้ - อีเหมย อีฉิบหายๆ

ไอ้มั่นฟ้า

มึงปล่อยกู

มึงปล่อยกู

ช่วยข้าเจ้าด้วย ช่วยกูด้วย

ปล่อยกูนะ

- ไปค่ะ - ไปๆ

ไป

เอามาวางนี่ เออ นั่นแหละ

- เขิน เขาเขินตอนมองหน้ากัน - น่ารักเนอะ

เฮ้ย เสียงใครน่ะ

ค่ะ

ป้าเอาน้ำฝนล้างมือก่อนนะ ผมจะทำแผลให้

ค่ะ

ห้ามให้แผลโดนน้ำนะป้า

รอให้แผลแห้งก่อน

ค่ะ

เร็วๆ เร็ว

เกิดอะไรขึ้นพ่ออุ๊ย

เป็นไข้อยู่แล้ว ไปเจอแดด ไข้ก็ยิ่งสูง

กินยาแล้วนอนพักสักครู่ ก็น่าจะดีขึ้น

กาสะลอง ช่วยไปหยิบยา…

- น่ารักไหม - น่ารักมาก

กินยานะ

อ้ายทรัพย์

ที่ป่าหลังไร่ข้าวโพดจ้ะ

เสร็จแล้วจ้ะ

ก็พี่อยากปลูกวันนี้นี่นา

มันจะได้เป็นอนุสรณ์ความรักของเรา

พรุ่งนี้เราก็จะแต่งงานกัน แล้วนะกาสะลอง

ต้นกาสะลองต้นนี้

มันจะเติบโตไปพร้อม ความรักที่พี่มีให้กับน้องนะ

รู้หรือไม่

ค่ะ

รับรู้เท่านั้นเองหรือ

ไม่มีรางวัลให้พี่เลยหรือ

อีกที

น้อง น้องหุบร่มทำไม

ตากฝนระวังจะไม่สบายเอานะ

- กาสะลอง - อ้ายทรัพย์

ขอรับ

คุณพยาบาล

พี่ขอซ้อมอีกประเดี๋ยวนะ

พี่ตั้งใจแต่งเพลงนี้ให้น้อง

อยากเล่นให้น้องฟังพรุ่งนี้

ชื่อ "กาสะลอง"

"ขอให้เธอเชื่อในความรัก

ไม่ต้องกลัวจะเปลี่ยนไป

รักของเราอยู่ในลมหายใจ

ไม่มีใคร

จะพรากมันไปได้เลย"

มีสามท่อน แต่ตอนนี้

แต่งได้แค่สองท่อนจ้ะ

เอ่อ พี่…

พี่จำไม่ได้

ต้องหอมกลิ่นนวลก่อนถึงจะจำได้

อ้ายทรัพย์

"แม้ว่ามันจะนาน

เท่าใด

หัวใจฉัน

จะมีแต่เธอ สัญญา

ใจดวงนี้

ไม่ยอมให้ใครเข้ามา

ปรารถนาเธอเพียงผู้เดียว"

พี่ดีใจมากเลยนะ

ที่มีกาสะลองมาร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วย

พี่รักกาสะลองมากนะ

เราจะรักกันไปแบบนี้

จนชั่วลูกชั่วหลานนะกาสะลอง

หวังว่าอานิสงส์ จากการสวดมนต์นั่งสมาธินี้

จะแผ่ไปถึงเจ้ากรรมนายเวร

ที่มีกรรมผูกพันกับลูกของเรา

หวังว่าท่านจะรับรู้

แล้วก็อโหสิกรรมให้กับ ลูกของเราด้วยเถอะนะเจ้าคะ

เราจะปลดทุกข์ แก้กรรมแทนใคร ไม่ได้หรอกคุณโยม

ถ้าเราตั้งใจทำบุญ

ไม่ว่าจะด้วยการใส่บาตร

ให้ทาน

หรือสวดมนต์เจริญสมาธิให้ผู้ใด

ย่อมเป็นการส่งความปรารถนาดี ให้กับเขาผู้นั้น

ถ้าเราตั้งใจและมุ่งมั่นที่จะให้

แผ่เมตตาให้เขาไปเรื่อยๆ

สักวัน

ดวงตาของเขาก็ย่อมต้องเห็นธรรม

คุณลุงครับ

เราได้ข้อมูลบางอย่างเพิ่มเติมครับ

ได้ข้อมูลอะไรมาหมอภูมิ

ดูรูปนี้สิครับคุณลุง

ทำไมผู้หญิงคนนี้หน้าเหมือนพริมพี่

แล้วผู้ชายคนนี้ก็หน้าเหมือนสารวัตร

แล้วคนนี้

เขาเป็นใคร

สารวัตรคะ

ครับ

ผู้ชายที่หน้าเหมือนคุณลุง ในรูปน่ะค่ะ

เขาเป็นเพื่อนของคุณทวด สารวัตรใช่ไหมคะ

ใช่ครับ

ท่านชื่อนายแคว้นมั่ง

ส่วนผู้หญิงที่ชื่อซ้องปีบ

คือลูกสาวท่าน

แปลก

แปลกจริงๆ

มันยังมีแปลกยิ่งกว่านั้นอีกนะฮะ

นอกจากผู้หญิงที่ชื่อซ้องปีบเนี่ย หน้าเหมือนพริมพี่แล้ว

ยังมีผู้หญิงอีกคนหนึ่ง หน้าเหมือนพริมพี่อีกด้วยครับ

ชื่อกาสะลอง

และก็ยังมีผู้ชายอีกคนหนึ่ง

หน้าเหมือนไอ้กฤตด้วย

ชื่อหมอทรัพย์

นี่ไงครับ

และที่แปลกที่สุดก็คือ

นี่ครับคุณลุง

เด็กคนนี้

ที่ยืนกับกาสะลองและหมอทรัพย์

ชื่อบัวเกี๋ยงครับ

ชื่อเหมือนคุณย่าบัวเกี๋ยงเลยครับ

มันไม่ใช่แค่ชื่อเหมือน

เด็กคนนี้คือแม่บัวเกี๋ยง

แม่ของลุงเอง

ที่บ้านลุง

เคยมีรูปแม่ที่ถ่ายโดยมิชชันนารี

ตอนที่แม่

มาเรียนที่กรุงเทพฯ ใหม่ๆ

หมายความว่า

ผูกพันกันในอดีต

แล้วกลับมาเจอกันใหม่เหรอ

ครับ

แล้วก็เป็นสาเหตุที่ทำให้ไอ้กฤต หายตัวไปอย่างลึกลับ

แล้วก็ทำให้พริมพี่ อยู่ในสภาพแบบนี้ด้วยครับ

เชิญครับ

ของบางชิ้นเนี่ย

ก็อยู่ที่ห้องเก็บของที่บ้านผม

คุณปู่ของผมเคยเล่าว่า

ท่านคือคู่หมาย

กับคุณย่าซ้องปีบ

ยังมีรูปอื่นๆ

แล้วก็ข้าวของเครื่องใช้ ของนายแคว้นมั่งอยู่อีกหรือเปล่าครับ

ผมไม่แน่ใจนะครับ

- ได้ครับ - แต่ก็มีข้าวของ

แล้วก็หีบอีกหลายหีบ ที่ยังไม่ได้รื้อดู

ผมขอไปดูได้ไหมครับ

เขาจมน้ำ

ขอบพระคุณขอรับพ่ออุ๊ย

เอ้ามา

ศรีวัน

นายหมอ อี่นาย นายหมอ

นายแคว้น

กระผมต้องกราบอภัยนะขอรับ

ที่กระผมไม่ได้ลงไปเชิญด้วยตัวเอง

กระผมต้องกราบขออภัยนะขอรับ

ที่พากาสะลองหนีมาที่นี่

กระผมไม่ได้ต้องการจะหมิ่นเกียรติ

หรือทำให้นายแคว้นกับนายแม่ เสียใจเลยแม้แต่น้อย

แต่เป็นเพราะเราสองคน

รักกันจริงๆ นะขอรับ

เป็นพระคุณยิ่งขอรับ

ที่จริงกระผมกับกาสะลอง ก็คุยกันเสมอว่าอยากจะหาโอกาส

กลับไปกราบขอขมานายแคว้น กับนายแม่ถึงที่บ้าน

แต่ไม่นึกเลยว่านายแคว้น

จะมาหาพวกเราถึงที่นี่

มาอวยพรพวกเรา

ในงานแต่งงานของพวกเรา

พวกเรานี่โชคดีจริงๆ ขอรับ

ค่ะ

ขอรับ

กระผมก็ช่วยรักษาอาการชาวบ้าน เท่าที่กระผมจะทำได้

แล้วก็ปลูกข้าวด้วยขอรับ

ถ้าอย่างนั้น เดี๋ยวพี่ไปช่วยนะกาสะลอง

ซ้องปีบ

คำบรรยายโดย: รินรดา ลดาลลิตสกุล