Original subtitles

ไป

อีกาสะลอง

อีกาสะลอง

พ่อคะ

คุณน้า

คุณลุง

น้องซ้องปีบมาอยู่บ้านหลังนี้เหรอจ๊ะ

พร้อมหรือยังจ๊ะ

ค่ะ

ผมนัดกับน้องซ้องปีบเอาไว้

ว่าจะพาน้องไปเที่ยว น้ำตกห้วยแก้วขอรับ

แต่…

บัตรเชิญยังไม่ได้พิมพ์เลยนะขอรับ

แล้วหลวงลุงก็ยังไม่ได้ให้ฤกษ์มา

เลื่อนมาแต่งวันศุกร์นี้

มาถึงตอนนี้แล้ว ถ้าต้องแลกด้วยชีวิตผมก็ยอม

โอกาสที่เราจะพรางตัวไปพร้อมคณะหมอ

และมิชชันนารีเป็นสิบๆ คนแบบนี้ ไม่ได้หาได้ง่ายๆ นะ

ลำพังจะหนีไปกันเอง ก็คงไปไม่ถึงไหน

ผมไม่มีทางเลือกแล้วอ้าย

ถ้าไม่หนีไปวันศุกร์นี้ ก็คงไม่มีโอกาสอีกเลย

เลื่อนออกไปอีกเหรอหมอปีเตอร์

ผมยินดีจัดการให้เดี๋ยวนี้เลย

วันอังคาร

ใช่ วันพรุ่งนี้แล้ว

ผมต้องรีบไปบอกกาสะลอง

คือกระผมสงสัยว่า เหลืออีกเพียงแค่สามวัน

เราจะเตรียมงานทันหรือขอรับ

แต่ช่วงนี้งานกระผมยุ่งมากน่ะขอรับ

ทั้งรักษาคนไข้

ทั้งดูแลคณะมิชชันนารี และหมอจากบางกอก

ที่ขึ้นมาช่วยจัดงานการกุศล ให้โรงพยาบาล

กระผมเกรงว่า…

กระผมจะไม่มีเวลาไปช่วยงานนะขอรับ

แล้วเรื่องนี้คุณน้อยจั๋นกับกาสะลอง ทราบหรือยังขอรับ

น้องซ้องปีบ น้องซ้องปีบ

น้องเป็นอะไร

เมื่อก่อนพี่ทำอะไร น้องไม่เคยปริปาก

แล้วมาตอนนี้น้องจะมาหวงตัว

หรือว่าน้องไม่เต็มใจ ที่จะแต่งงานกับพี่

ถ้าอย่างนั้น

จะไปจูบราตรีสวัสดิ์พี่ เหมือนทุกครั้งเหรอ

หยุดนะคุณน้อยจั๋น

นายหมอ

หมอ

น้องซ้องปีบเป็นคู่หมายกระผม

หมอมายุ่งอะไรด้วย

ถึงจะเป็นคู่หมาย แต่ยังไม่แต่งงานกัน

สุภาพบุรุษควรให้เกียรติสุภาพสตรี

โดยเฉพาะผู้ที่จะไปเป็นภรรยา

คุณน้อยจั๋นไปเรียนถึงเมืองนอก น่าจะรู้ธรรมเนียมข้อนี้ดีกว่าผมนะ

- กาสะลอง - นายหมอ

ผมฝากตะเกียงไปคืน อี่นายซ้องปีบด้วยนะ

คืนนี้คืนวันเพ็ญ

ไม่ต้องมีตะเกียง ก็พอเห็นทาง

คณะหมอและมิชชันนารี เลื่อนการเดินทางมาเป็นพรุ่งนี้

เราต้องไปพร้อมคณะ โดยรถไฟเที่ยวเก้าโมง

อ้ายมั่นฟ้ากับบัวเกี๋ยง จะเอาเรือ มารับกาสะลองตอนเจ็ดโมงเช้า

ผมจะไปรอกาสะลอง ที่ร้านถ่ายรูปคุณไซโตะ

กรุณามาพบผมให้ได้

มันเป็นโอกาสเดียวและโอกาสสุดท้าย

เราจะต้องรอดไปด้วยกัน

เดินทางปลอดภัยนะอาเกี๋ยง

แล้วก็ขอให้ลื้อตั้งใจเรียนด้วย

ลื้อต้องได้เป็นหมอ อย่างที่ลื้อตั้งใจนะ

ถ้าว่างก็เขียนจดหมายมาหาอาม่าบ้าง

ค่ะ

- ค่ะ - ไปลูก

- อี่นาย - กาสะลอง

ค่ะ

ค่ะ

แม่คะ

ขอโทษด้วยนะคุณไซโตะ

ที่เราเลื่อนเวลามาถ่ายรูปตอนนี้ โดยไม่ได้แจ้งล่วงหน้า

พอดีมิสเตอร์โรเบิร์ตเพิ่งแจ้งมาว่า

จะเอารถใหม่มาให้น้อยจั๋นลองขับ วันนี้ตอนเก้าโมง

เอ่อ

ยังไงวันนี้ก็ต้องลองชุดอยู่แล้ว ก็ถ่ายรูปวันนี้ซะเลย

ไม่ทราบว่ามีลูกค้าหรือเปล่า เราคงใช้เวลาไม่นาน

เอ่อ

เดี๋ยว เอ่อ…

ค่ะ

อะ ครับ

โอเค

ครับ ดีครับ

หนึ่ง สอง สาม

ครับ

หนึ่ง สอง สาม

"นายแคว้นมั่ง

ซ้องปีบ

น้อยจั๋น พ่อเลี้ยงวังสิงห์คำ"

ถ่ายเมื่อวันที่ 19 สิงหา 2467

เอ่อ

พ่อเลี้ยงวังสิงห์คำนี่คือใครครับ

เป็นทวดผมเองครับ

นี่คุณปู่น้อยจั๋น นี่ผู้หญิงที่ชื่อซ้องปีบ

ทำไมนายแคว้นมั่งถึง หน้าเหมือนลุงสุนทรขนาดนี้

คือในทางวิทยาศาสตร์แล้ว ถ้าสารวัตร หน้าเหมือนคุณปู่น้อยจั๋นมันก็

พออธิบายได้นะครับ

ใช่ แต่ว่าเรื่องที่นายแคว้นมั่ง หน้าเหมือนลุงสุนทร

แล้วไหนจะเรื่องที่พริมพี่ กับซ้องปีบอะไรนี่อีก

มันมีเรื่องอะไรที่มัน แปลกประหลาดกว่านี้อีกไหม

มี

ถ้าผมบอกคุณสองคนจะเชื่อไหม

คือผู้หญิงที่ผมเห็นในฝัน ที่ชื่อกาสะลอง

หน้าเหมือนกับ…

ผู้หญิงที่ชื่อซ้องปีบนี่เลย

บ้า บ้าไปแล้ว

แล้วทั้งสองคนจะหน้าเหมือน พริมพี่ได้ไง

ใครจะหน้าเหมือนกันขนาดนั้น นอกจากเป็นฝาแฝดกันก็ว่าไปอย่าง

- ฝาแฝด - ฝาแฝด

เอ่อ รูปถ่ายพวกนี้มาจากร้านไหนครับ แล้วร้านนั้นยังมีอยู่ไหมฮะ

ไปกันเถอะครับคุณลุง ไอ้หล้ามันขับรถมารอแล้วครับ

กาสะลอง

ผมจะไม่ลืมบุญคุณอ้าย

ไป

มาค่ะ

นี่ไงครับ ร้านไซโตะซัง ร้านถ่ายรูปร้านเดียวในสมัยนั้น

- เชิญครับ - ขอบคุณครับ

อี่นาย

ไม่น่าเชื่อใช่ไหมครับ ว่าร้านอายุร่วมร้อยปี

แต่ทุกอย่างยังอยู่เหมือนเดิม

สุดยอดเลยค่ะสารวัตร

นี่เดินเข้ามานึกว่าหลุดเข้าไป อยู่ในยุคนั้นจริงๆ ค่ะ

คุณไซโตะเจ้าของร้าน เป็นคุณปู่เพื่อนสนิทผมเองครับ

ท่านรักร้านนี้มาก

แล้วท่านก็สั่งให้เพื่อนผมเนี่ย ห้ามเคลื่อนย้ายสิ่งของเด็ดขาด

ให้รักษาทุกอย่างไว้อย่างเดิม

แต่พอดีเพื่อนผมแต่งงาน แล้วต้องย้ายไปอยู่ญี่ปุ่นกับภรรยา

มันเห็นว่าผมชอบสะสมของเก่า มันก็เลยฝากให้ผมช่วยดูแล

พอดีผมแวะมาก็เลยให้คน มาทำความสะอาดทุกอาทิตย์ครับ

นี่หีบอะไรคะสารวัตร

อ๋อ

หีบเก็บรูปถ่ายฝีมือไซโตะน่ะครับ

ที่ร้านกาแฟผมก็มี ผลงานของท่านหลายชิ้นนะฮะ

เอ่อ ผมขอเปิดดูหน่อยได้ไหมฮะ

ได้เลยครับ

- เชิญเลยครับ - ขออนุญาตนะครับ

ไอ้กฤต

หนึ่ง สอง สาม

กลัวหรือ กาสะลอง

ผมอยู่นี่นะ

ไม่ต้องกลัว ไม่ต้องกังวลนะ

ค่ะ

หนึ่ง สอง สาม

ไอ้กฤต

เฮ้ย นี่มัน นี่มันเหมือนรูปที่ หมอกฤตกับพริมพี่ถ่ายด้วยกัน

ตอนขึ้นไปเชียงใหม่ครั้งแรกเลยคุณ

เออ

ผมขอดูข้างหลังรูปหน่อยนะ

แปดโมงสิบนาที 19 สิงหา 1924

ทรัพย์กับ…

กาสะลอง

- กาสะลอง - กาสะลอง

ผู้หญิงในรูปชื่อกาสะลอง

ผู้หญิงในรูปที่บ้านสารวัตร ชื่อซ้องปีบ

หน้าเหมือนกันขนาดนี้ ฝาแฝดแน่นอนเลยค่ะ

แล้ว…

เด็กคนนี้คือใครฮะ

ทรัพย์

บัว…

เกียง

- เกียง - บัว…

บัวเกี๋ยง

บัวเกี๋ยง

นี่มันย่าของพริมพี่

หนึ่ง สอง สาม

อีก 40 นาที รถไฟจะออกแล้ว

เราต้องไปเปลี่ยนชุดแล้วล่ะ

เราต้องเดินทางไปพร้อมคณะหมอ มิชชันนารี และพยาบาล

ถ้าแต่งตัวแบบนี้ไป มันจะเป็นที่ผิดสังเกตนะ

บัวเกี๋ยง ไปที่บ้านนายแม่ตอนนี้ ไม่ทันแล้วนะ

ได้

ขอบคุณคุณไซโตะ กับคุณเกตุแก้วมาก

ที่คอยช่วยเหลือพวกเราทุกอย่าง

พร้อมหรือยังกาสะลอง

กาสะลอง

มีอะไรหรือกาสะลอง

กาสะลองแต่งตัวแบบนี้ ไม่มีใครจำได้หรอก

ถ้ารีรออยู่นาน มันจะเป็นที่ผิดสังเกตนะ

กาสะลองต้องมั่นใจ เราต้องรีบไปให้ถึงสถานีรถไฟให้ทัน

อีกนิดเดียวก็จะถึงแล้ว

เอ่อ

ผมจะลงไปประชุมพร้อม คณะมิชชันนารีและพยาบาล

ที่จะกลับบางกอกในวันนี้

- อ๋อ - อ๋อ

ไม่ใช่นางพยาบาลที่โรงพยาบาล

เธอมาจากบางกอก

แล้วจะกลับพร้อมกันวันนี้แหละ

- เออ - เร็วๆ

เดี๋ยวกาสะลองกับบัวเกี๋ยง รอตรงนี้ก่อนนะ

ผมจะไปลาหมอคอร์ท

ค่ะ

หมอคอร์ท

หมอทรัพย์

ผมลานะหมอคอร์ท

ขอบคุณที่กรุณารับผม เข้าทำงานที่นี่

และให้ความรู้ผมทุกอย่าง

นายหมอๆ

- อี่นาย - อ้ายมั่นฟ้า

มีอะไรอ้าย

รถไฟมาพอดี

ไป

เป็นอย่างที่อ้ายมั่นฟ้า พูดจริงๆ ด้วย

กาสะลองไม่ต้องกลัวนะ

เดี๋ยวรถไฟก็จะออกเดี๋ยวนี้แล้ว

ไม่ได้มาส่งใคร

- งามมาก - สวยจริงๆ นะ

นายสถานีให้กระผมมาเรียนแจ้ง ผู้โดยสารทุกท่านให้ทราบว่า

เกิดปัญหาเล็กน้อย กับท่อไอน้ำที่หัวจักร

จึงขอเวลาแก้ไข เพื่อความปลอดภัยในการเดินทาง

ทุกท่านสามารถลงไปพักรอ ที่ชานชาลาด้านล่างก่อนได้

เมื่อแก้ไขเหตุขัดข้องเรียบร้อยแล้ว เราจะประกาศเชิญทุกท่านอีกครั้ง

ขออภัยในความไม่สะดวก ครั้งนี้ด้วยขอรับ

โอ๊ย ทำไมนานจังวะ

กลับบ้านกันเถอะ

ไปค่ะ

กาสะลอง จะเป็นลมหรือ

เดี๋ยวผมหายาให้นะ

กระผมจะลงไปประชุมที่บางกอกขอรับ

กระผมจำเป็นต้องลงไป ประชุมจริงๆ ขอรับ

กระผมดูตารางเดินรถแล้ว

เห็นว่ามีรถไฟเที่ยวกลับมาเชียงใหม่ วันพฤหัสนี้

อย่างไรก็ตาม กลับมาทันงานแต่งแน่ขอรับ

เป็นการประชุมกะทันหันขอรับ

ทางคณะได้รับโทรเลขด่วน ให้กลับรถไฟเที่ยววันนี้

กระผมจึงยุ่งกับการประสานงาน แล้วก็จองตั๋ว

และอย่างไรก็ตาม กระผมเห็นว่า

กระผมกลับมาทันงานแต่งแน่ขอรับ

จึงไม่ได้แจ้งให้นายแคว้น กับอี่นายทราบ

ต้องขออภัยด้วยขอรับ

เป็นพระคุณยิ่งขอรับ

กระผมจะไม่จากไปจากที่นี่ โดยทิ้งปัญหาไว้ขอรับ

- มึงมานี่ - อี่นาย

- นายแคว้นๆ กาสะลอง - มึงมานี่

- อี่นาย - กาสะลอง

- มึงมานี่ - พ่อคะ

- อี่นาย นายหมอคะ - กาสะลอง

- พ่อคะๆ - นายแคว้นๆ

ได้โปรดขอรับ เรื่องทั้งหมด เป็นความผิดกระผมเอง

นายแคว้นๆ

- นายแคว้น - พ่อคะ

นายแคว้น

ปล่อย

กาสะลองๆ

กาสะลอง

กาสะลอง ปล่อย

- ปล่อยผม - ลูกยอมแล้วค่ะ

- กาสะลองๆ - ลูกยอมแล้วค่ะพ่อ

- กาสะลอง - พ่อคะ

- ปล่อย กาสะลอง - นายหมอ

กาสะลอง

- นายหมอ - นายหมอ

พ่อคะ

- อย่ายิงนายหมอ - พ่อคะ

- กาสะลอง - อี่นาย

มึงมานี่

กาสะลอง

- นายหมอ - กาสะลอง

- อี่นายคะ - มึงมานี่

- กาสะลองๆ - นายหมอ

- นายหมอ - กาสะลอง

กาสะลอง นายแคว้น ได้โปรดเถอะขอรับ

- อี่นาย - นายแคว้น กาสะลอง

- กาสะลองๆ - อี่นายๆ

- บัวเกี๋ยงๆ - อี่นาย

กาสะลอง

กาสะลอง

กาสะลองๆ

- นายหมอ - กาสะลอง

กาสะลอง

- กาสะลอง - นายหมอ

- กาสะลองๆ - อี่นาย

- นายหมอ - กาสะลอง

- อี่นาย อย่าปล่อยนะ - กาสะลอง

- กาสะลอง - อี่นายคะ

กาสะลอง

- กาสะลอง - นายหมอ

- กาสะลอง - พ่อคะ

กาสะลองๆ

- นายหมอ - กาสะลอง ปล่อย ปล่อยผม

กาสะลองๆ

- นายหมอคะ - ปล่อย ปล่อยผม

ปล่อย กาสะลอง

ปล่อยๆ

นายหมอๆ

บัวเกี๋ยง ไปรอเราที่บางกอก

เราจะพากาสะลองไปหาบัวเกี๋ยงเอง

นายหมอๆ อย่าไปค่ะ

นายหมอ

นายหมอคะ

นายหมอ

นายหมอ

พ่อ

มึง อีกาสะลอง

นี่ ซ้องปีบ พอได้แล้ว

ปล่อย

พอได้แล้ว ซ้องปีบ

มีอะไรค่อยๆ พูดกันสิ

ซ้องปีบ

นายหมอๆ

นายหมอ

อ้ายมั่นฟ้า

อ้ายมาจากสถานีใช่หรือไม่

เห็นกาสะลองไหม กาสะลองเป็นอย่างไรบ้าง

พ่อคะ

หา อีกาสะลอง

หา กาสะลอง

กาสะลอง

แม่คะ

เออ

แม่คะๆ

ซ้องปีบ อะไรกันนักกันหนา ซ้องปีบ

ซ้องปีบ

กาสะลองเขาเป็นคู่หมายกับหมอทรัพย์นะ

เขาจะหนีตามกัน

ทำไมมันถึงต้องกระทืบกัน ขนาดนี้ด้วย หา

หา อีกาสะลองๆ

ซ้องปีบ

กาสะลองคือคนที่ต้องแต่งงานกับผม

ไม่ใช่ซ้องปีบเหรอคุณลุง

ทุกคนโกหกผม

คุณลุงเห็นผมกับพ่อเป็นตัวอะไร คิดว่าผมโง่นักหรือไง

ถึงได้สับเปลี่ยนเอาลูกคนไหน มาให้ผมก็ได้

ไม่ได้ตั้งใจ แต่ก็ปล่อยให้ เรื่องเลยเถิดมาขนาดนี้

เราต้องตกลงกันใหม่

ทั้งเรื่องนี้

แล้วก็เรื่องปางไม้ที่ลำปาง

ทุกเรื่อง

มึงมานี่

- มึงมานี่ - พ่อคะ

- มึงมา มึงมานี่ - แม่คะ

- จะเอาลูกกูไปไหน - มึงมาๆ

- มึงมานี่ มึงมา - ปล่อยลูกกู

- ปล่อยลูกกู - แม่คะ

ปล่อยลูกกู

มึงมานี่

- มึงมา - แม่คะ

ไปนายแม่

อย่านะ อย่า

- มึงมา - แม่คะ

- มึง - อย่า

- แม่คะ - มึงมา

- แม่คะ - อย่า

ขอโทษนะนายแม่

- นายแม่คะ - แม่คะ

ไปเถอะค่ะ นายแม่

- มึงมานี่ - แม่คะ

เอาลูกกูมา

กาสะลอง

กาสะลอง

- ไปเถอะ - ปล่อยกู

พ่อคะ

- อีเหมยดันมา - ปล่อยกูเดี๋ยวนี้นะ ปล่อยกู

อีเหมย

ปล่อยกู กูจะไปหาลูกกู

กาสะลอง

แก้มัดให้กูเถอะ

กาสะลอง

กาสะลองๆ

นายหมอ

กาสะลอง

นายหมอ

นายหมอ

พริมพี่

- พริมพี่ๆ - พริมพี่

พริมพี่

- ลืมตาลูก - หยุด

ฉันบอกให้หยุดไง

ฉันบอกให้หยุด หยุด

- พริมพี่ๆ - หยุด

- ฉันบอกให้หยุด หยุด - พริมพี่ลูก

หยุด หยุดเดี๋ยวนี้นะ จะใจร้ายใจดำไปถึงไหนฮะ

นายแคว้นมั่ง พอเถอะ

ได้ยินไหม ฉันบอกให้หยุด

ใครกันแน่ที่เห็นแก่ตัว

เธอนั่นแหละ เป็นคนก่อทุกอย่าง

เคยรู้สึกอับอายบ้างไหมฮะ ต่ำตมสิ้นดี

แกเป็นบ้าไปแล้วเหรอ เฆี่ยนลูกอย่างกับเป็นทาส

ยุคแก เขาเลิกทาสเป็นสิบๆ ปีแล้วนะ

จะบ้าอำนาจไปถึงไหนฮะ

อีกาสะลอง กาสะลอง

กาสะลอง

ยังคิดจะทำอะไรกันอีก

ยังเป็นคนกันบ้างอยู่หรือเปล่าฮะ

ทำขนาดนี้เลยเหรอ

นี่ มีใครมีอุปกรณ์ทำแผลไหม

น้ำเกลือ โพวิโดน ผ้าก๊อซ มีไหม

นายหมอ หยุด นายหมอ

หยุด หยุดเถอะนายหมอ

ผมเจ็บใจตัวเองเหลือเกินอ้าย

ทั้งที่เห็นคนรักตัวเอง โดนเฆี่ยนตีขนาดนั้น

ยังเข้าไปช่วยอะไรไม่ได้เลย ผมสมเพชตัวเอง

รู้สึกว่าตัวเองมันก็แค่ ผู้ชายขี้ขลาดคนหนึ่งเท่านั้น

ผมเอะใจอยู่แล้ว

ว่าทำไมพักหลัง น้องซ้องปีบ ถึงหวงเนื้อหวงตัวนัก

แต่ก็แค่เอะใจ ไม่คิดว่าพวกมัน จะกล้าโกหก

กล้าหักหลังเราแบบนี้

พ่อว่านะ บอกยกเลิกงานแต่งไปเลยลูก

เราเป็นผู้ชาย ไม่เสียหายอะไร

ฝั่งนั้นต่างหาก ที่ต้องอับอายขายหน้า

ลูกไม่จำเป็นต้องทน แต่งงานกับลูกสาวบ้านนั้น

แต่พ่อจะขอทำสัมปทานไม้สัก แห่งใหม่ไม่ใช่เหรอครับ

ยังไงเราก็ต้องพึ่งคนในพื้นที่ จะได้ทำงานสะดวก

ก็แต่งมันเหมือนเดิมนั่นแหละครับ จะได้สมประโยชน์ทั้งสองฝ่าย

ยังไม่ทันจะแต่ง ก็เกิดเรื่อง โกหกหน้าด้านๆ กันแล้ว

แล้วลูกจะทำใจ อยู่กับผู้หญิงบ้านนั้นได้หรือ

มันก็แค่ดอกไม้ดอกหนึ่ง

ถ้าผมเด็ดมาเชยชม แล้วมัน มีกลิ่นเหม็นเหมือนกับดอกข้างๆ

ผมก็แค่โยนมันทิ้งไว้ข้างทาง

แล้วก็เดินไปหยิบไม้หอมดอกใหม่มาดม

ก็แค่นั้นเอง

นายแคว้นมั่งมาขอพบขอรับ

สรุปว่า

ตอนนี้นายแคว้นเนี่ย

จะยกซ้องปีบให้กับน้อยจั๋น คงเดิมใช่หรือไม่

พอไม่มีหมอทรัพย์

ก็กลับมารักกระผมได้เหมือนเดิม อย่างนั้นเหรอ

ลูกสาวคุณลุงเนี่ย เปลี่ยนใจไปมา ได้เร็วกว่าเปิดปิดสวิตช์ไฟซะอีก

เรื่องงานแต่ง

คงไม่มีปัญหานะ

ที่จะมีปัญหาก็คือ

สัดส่วนการลงทุนกับ บริษัทปางไม้ที่ลำปาง

จากที่นายแคว้นเคยขอ เข้าหุ้นด้วยร้อยละ 50 เนี่ย

ผมคงให้ได้แค่

ร้อยละสิบ

เพราะเรื่องนี้ ผมพูดตรงๆ นะ

มันสร้างความเสียหาย ให้กับตระกูลวนาเวชมาก

ผมมีลูกคนเดียว

ผมไม่ต้องการได้ลูกสะใภ้ที่มาจาก ครอบครัวที่มีประวัติด่างพร้อย

ในเรื่องใดทั้งสิ้น

แต่หากจำเป็นต้องแต่ง

เงื่อนไขธุรกิจ

มันต้องลดทอนไปตาม คุณค่าของครอบครัวเจ้าสาว

นายแคว้นน่ะ จะรับได้หรือไม่ล่ะ

ถ้ารับไม่ได้

เราก็ร่วมทุนกันต่อไปไม่ได้

แล้วก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้อง จัดงานแต่งงานเพื่อรักษาหน้ากัน

เข้าใจนะครับลุง

ค่ะ

ค่ะ

กาสะลอง

เป็นยังไงบ้าง

พ่อคะ

พ่อคะๆ

อี่นายๆ

ถูกด่าแล้วมาลงกับลูกเนี่ยนะ

เป็นพ่อประสาอะไรฮะ

ไม่มีเมตตา ไม่มีให้อภัยลูกเลยเหรอ

แบบนี้เขาเรียกว่าแค่ทำให้เกิด ไม่ใช่พ่อคน ได้ยินไหม

ช่วยด้วย ดึงขึ้นมา เอ้า

น้ำ…

อี่นาย

คนหิวน้ำ ก็รีบไปเอามาให้สิ

นี่มันจะอะไรกันนักหนาฮะ

นี่มันอาการทางจิตแล้วนะ ซ้องปีบ

เธออย่าไปฟังคนบ้านะ

เธอต้องเชื่อมั่นในความรัก เชื่อมั่นในตัวหมอทรัพย์นะ

นี่ฉันเคยหยาบช้าขนาดนี้เลยเหรอ

กาสะลอง

ฉันเป็นคนเริ่มต้นใช่ไหม

มันถึงได้เป็นแบบนี้

ขอโทษ

ฉันขอโทษ

ฉันขอโทษ

- พริมพี่ - ฉันขอโทษ

- พริมพี่ - ขอโทษ

เป็นอะไรลูก

ฉันขอโทษ

พ่อก็อยากจะขอโทษลูก พริมพี่

พ่อเพิ่งรู้ว่า

การที่พ่อไม่สามารถช่วยลูกได้

ทั้งๆ ที่พ่อควรจะช่วยได้

มันเจ็บปวดมากขนาดนี้

ลุกขึ้นมาลูก

ลุกขึ้นมาเป็นพริมพี่เหมือนเดิม

มาทะเลาะกับพ่อเหมือนเดิมได้ไหม

ลูกจะให้พ่อทำยังไง พ่อยอมทั้งนั้น

ช่วยฟื้นขึ้นมาลูก

ฟื้นขึ้นมา

ให้พ่อได้มีโอกาสบอกลูก

ว่าพ่อรักลูก

สักครั้งหนึ่งได้ไหม

พริมพี่

นมัสการพระคุณเจ้าเจ้าค่ะ

พระคุณเจ้าคือพระอาจารย์เธียร

ที่คุณย่าบัวเกี๋ยง มาสนทนาธรรมด้วยบ่อยๆ ใช่ไหมเจ้าคะ

ดิฉันตามหาลูกชายเท่าไร ก็หาไม่เจอเจ้าค่ะ

ไม่รู้ว่าไปตกระกำลำบากอยู่ที่ไหน

ส่วนลูกดิฉันก็ประสบอุบัติเหตุ

หมอพยายามรักษาทุกวิธีแล้วเจ้าค่ะ

แต่ก็ยังไม่ฟื้น

เราสองคนทุกข์ใจมาก

ไม่รู้ว่า

ทำไมลูกของเราสองคนต้องมาเจอ เคราะห์กรรมแบบนี้ด้วยเจ้าคะ

สรรพสิ่งในโลกล้วนเป็นไปตามกรรม

เมื่อมีเหตุจึงเกิดผลตามมาคุณโยม

หมายความว่า

ลูกของดิฉันสองคนไปทำกรรม อะไรไว้อย่างนั้นเหรอเจ้าคะ

เราทุกคนล้วนทำกรรมกันมาทั้งสิ้น

เราถึงได้เกิดมาในรูปลักษณ์

อาชีพ ฐานะ

และสติปัญญาที่แตกต่างกัน

เราก่อกรรมใดไว้

เราก็ต้องได้รับผลกรรมตามนั้น

ทั้งดีและชั่ว

ไม่มีใครฝืนกฎ อันเป็นธรรมชาตินี้ไปได้

โยมเองก็เช่นกัน

โยมพุดแก้ว

ลูกไม่ไป ลูกไม่ไปนะ

- ลูกไม่ไปนะ - อี่นาย

- อี่นาย - ลูกไม่ไป

อี่นาย ขอโทษนะ

อี่นาย

แม่

พ่อคะ

พ่อคะ

- นายแม่ - แม่

แม่คะ อย่าค่ะ แม่คะ

อย่านะ

นายแม่

นายแม่ๆ

- ปล่อยกู - นายแม่

- มึงปล่อยกู - นายแม่

- นายแม่ - ปล่อยกู

ปล่อยกู

พ่อคะ

แม่คะ

- อี่นาย - นายแม่

- ระวัง - ค่อยๆ

ค่อยๆ นะ ระวังนะ

อดทนไว้ลูก อดทนไว้

อดทนไว้ลูก อดทนไว้

อดทนไว้ลูก อดทนไว้

อดทนไว้

เดี๋ยวถึงบ้านเราแล้วลูก เดี๋ยวก็ถึงแล้ว

อดทนไว้ลูก

ค่ะ

ไปค่ะ

นี่ น้องซ้องปีบ ไม่เป็นไรนะ

แค่เอาผ้าเช็ดก็ออกแล้ว

- เฮ้ย - ซ้องปีบ

เฮ้ย นี่

หา

- อย่าๆ - ฟองคำ

ห้ามไว้พวกมึงน่ะเฮ้ย

อย่า

- ปล่อย - มาสิ

- อีฟองคำ ระวัง - ฟองคำ

จะปล่อยมันตีกันเหรอ ฟองคำ

- หยุด - นี่ มึงหยุด ฟองคำ

- ฟองคำ - พอ

พอได้แล้ว

อย่าให้เรื่องมันถึงขนาดนั้นเลยนะ เลิกแล้วต่อกันเถอะ

แต่น้องไปตบเขาก่อนนะ

อ้ายน้อยจั๋น

น้องซ้องปีบ พอได้แล้ว พอ

- กูจะฆ่ามึงให้ตาย ปล่อยข้าเจ้า - พอ มานี่ มา

- มานี่ - มึงมาสิ

- มาสิ - อ้ายน้อยจั๋น ปล่อยฉัน

เออ

มานี่

- ซ้องปีบ - ปล่อยข้าเจ้า

เลิกทำตัวก้าวร้าวสักทีได้ไหม

เป็นถึงลูกนายแคว้น ลดตัวไปทะเลาะกับพวกแม่ค้าทำไม

กิริยาวาจา ก็ไม่ต่างจากคนพวกนั้น

ถ้าน้องไม่รู้จักรักษาหน้าตัวเอง

ก็ควรจะรักษาหน้าพี่บ้าง พี่ทำธุรกิจนะ

ถ้าเมียพี่เที่ยวไปอาละวาด ตบตีชาวบ้านเขาแบบนี้

ใครจะนับหน้าถือตา

น้องอย่าลืมนะว่า เรายังไม่ได้แต่งงานกัน

เพราะฉะนั้น

พี่มีสิทธิ์ยกเลิก งานแต่งงานเมื่อไหร่ก็ย่อมได้

เสื้อผ้าเลอะขนาดนี้ จะไปได้ยังไง

- ไปค่ะ - รถพี่เพิ่งซื้อมาใหม่ๆ

ถ้าน้องขึ้นไปนั่ง ก็เลอะเบาะหมดน่ะสิ

น้องกลับบ้านเองก็แล้วกัน

ประเดี๋ยวบ่ายๆ พี่จะไปรับ

พี่ต้องแวะไปคุยธุระกับเพื่อน

ได้ความว่าอย่างไรบ้างคุณน้า

เออ

เออ

- เนอะพ่อเนอะ - ดีๆ

จะมีวิธีไหนที่จะหนีไป โดยไม่ทำให้คนอื่นต้องเดือดร้อน

มั่นฟ้า

ต้องทำให้ตาย

คำบรรยายโดย: รินรดา ลดาลลิตสกุล