Original subtitles

อย่านะ

อย่านะ

อย่า ไม่

- ไม่ - อยู่เฉยๆ

ปล่อยข้าเจ้าเถอะ

อย่านะ

อย่านะ อย่า

ปล่อยข้าเจ้าเถอะ

อย่านะ อย่าเลยนะ อย่านะ

ปล่อย

อย่านะ

อย่านะ

อย่านะ ปล่อยข้าเจ้า อย่านะ

ปล่อยข้าเจ้า ช่วยข้าเจ้าด้วย

ช่วยข้าเจ้าด้วย

อย่านะ

อย่านะ

กาสะลอง

สัญญา

เมื่อคอลลาเจน สารมหัศจรรย์ ที่ช่วยเพิ่มความแข็งแรง

และความยืดหยุ่นให้กับผิวหนังของเรา เสื่อมสภาพตามอายุที่มากขึ้น

วงการแพทย์ผิวหนัง เลยคิดค้นนวัตกรรมใหม่

ที่มีชื่อว่าลองพัลส์เอ็นดีแย็ก

เป็นการใช้เลเซอร์ประสิทธิภาพสูง

ในการกระตุ้นให้ผิวหนังของเรา สร้างคอลลาเจนใหม่

ทดแทนคอลลาเจนที่เสื่อมสภาพ

การรักษาด้วยวิธีนี้จะทำให้ ร่างกายของเราสร้างคอลลาเจนใหม่

ส่วนเลเซอร์เป็นกลไก ในการช่วยรักษาผิวของเราค่ะ

ผิวของเราจะสร้างคอลลาเจน จากธรรมชาติ

ทำให้ผิวพรรณของเราดูอ่อนเยาว์ รูขุมขนกระชับ

รอยแผลเป็นตื้นขึ้น ริ้วรอยจางลง

ผิวพรรณของเรา ก็จะดูกระจ่างใสด้วยค่ะ

ผิวสวย ผิวใส เริ่มได้ไม่ต้องรอใคร

ที่แกลมแอนด์โกลว์ค่ะ

ค่ะ ขอเสียงปรบมือให้กับ คุณหมอพิมพ์พิศา อดิศร์เวชนะคะ

เจ้าของคลินิกแกลมแอนด์โกลว์ แห่งโรงพยาบาลอดิศร์เวชด้วยค่ะ

สวัสดีค่ะ แขกผู้มีเกียรติทุกๆ ท่านนะคะ

ขออนุญาตพูดเพิ่มเติมค่ะ

ลองพัลส์เอ็นดีแย็ก เป็นการรักษา ที่ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีเองค่ะ

หลังจากการรักษาหนึ่งชั่วโมง ก็สามารถทาครีมบำรุงผิว

ทำกิจกรรมต่างๆ ตามปกติได้เลยค่ะ

สำหรับท่านใดที่สนใจ อย่าเพิ่งรีบกลับนะคะ

เพราะว่าหลังจากนี้ เราจะทำการแจกรางวัลค่ะ

ให้กับผู้โชคดี ที่จะได้รับคอร์ส

แกลมแอนด์โกลว์รีจูวีเนชั่นฟรี ห้าท่านค่ะ

นอกจากคุณหมอเนี่ย จะมาแนะนำคลินิกความงาม

และนวัตกรรมในการฟื้นฟูผิวพรรณ ให้กับพวกเราแล้วเนี่ย

ทางทีมงานของเราเนี่ย ยังมีอะไร ที่จะเซอร์ไพรส์คุณหมอด้วยนะคะ

ถ้าอย่างนั้นเนี่ยต้องขอเชิญ แขกคนสำคัญค่ะ

ที่คอยอยู่เคียงข้างแล้วก็คอย ให้กำลังใจคุณหมออยู่ตลอดเวลาเลยนะคะ

ต้องขอเชิญแขกคนสำคัญคนนี้ ขึ้นมามอบช่อดอกไม้บนเวทีด้วยค่ะ

เซอร์ไพรส์

รับไปสิ รับไปสิ

มาครับ ถ่ายรูปกันครับ

ทางนี้ด้วยครับ หันทางนี้ด้วยนะครับ

- ยิ้ม - กล้องหน้าด้วยค่ะ

- ทางนี้ด้วยค่ะ - ขอบคุณครับ

ทางนี้ด้วยค่ะ

อาจารย์คะ เชิญทางนี้ค่ะ

คนไข้เป็นอะไรมา

คนไข้มีอาการฉีกเซาะของเอออร์ตา หลังผ่าตัดครับ

คิดว่าการปลูกถ่ายเนื้อเยื่อ ที่เย็บไว้น่าจะล้มเหลวครับ

หัวใจห้องล่างเต้นแผ่วระรัว

เตรียมกระตุ้นหัวใจที่สองร้อยจูล อันซิงโครไนซ์โหมด

เตรียมกระตุ้นหัวใจที่สองร้อยจูล อันซิงโครไนซ์โหมดครับ

ผมเคลียร์ คุณเคลียร์ ทุกคนเคลียร์ ชาร์จ

ชาร์จ

คนไข้หัวใจหยุดเต้นค่ะ

ฉีดอะดรีนาลิน หนึ่งมิลลิกรัมทุกสี่นาที

อะดรีนาลินหนึ่งมิลลิกรัม ทุกสี่นาทีค่ะ

เปิดอกแล้วเย็บซ่อม

ย้ายคนไข้ไปห้องผ่าตัดด้วยครับ ผมจะผ่าเอง

เตรียมห้องผ่าตัดด่วนครับ อาจารย์ทินกฤตจะผ่าเอง

แกจะโมโหทำไมวะ ไอ้กฤตมันแค่ วานให้ฉันเอาดอกไม้มาให้แก

ยังไงมันก็คือดอกไม้ ช่อเดียวกับที่มันซื้อเปล่า ฮะ

ไม่ใช่ว่าฉันเอามาให้มันจะ เปลี่ยนเป็นครกเป็นสากกะเบือเหรอ

ของอะไรมันไม่สำคัญ เท่ากับคนให้หรอกนะ

ไม่เข้าใจ จู่ๆ กฤตจะมาติดเคส อะไรตอนนี้

อุตส่าห์นัดกันซะดิบดี

- ว่าจะมาเซอร์ไพรส์ - เดี๋ยวๆ

อะไรนะ เมื่อกี้บอกว่าอะไรนะ

อุตส่าห์นัด นัดกันมันไม่เรียกว่า เซอร์ไพรส์เปล่าวะพริมพี่ ฮะ

นี่อย่าบอกนะว่าแกเป็นคนโทรสั่ง เป็นคนเลือกดอกไม้

แล้วก็เป็นคนบังคับให้ไอ้กฤต เอามาให้ที่งาน

เฮ้ย

ทุกคนเห็นงานแถลงข่าวเปิดตัวคลินิก ของพริมพี่ไม่มีความสำคัญใช่ไหมคะ

ทำไมต้องนัดคนไข้ตอนนี้ด้วย

ใจเย็นๆ

เลื่อนเวลาให้หมอกฤต ลงไปร่วมงานกับพริมพี่ไม่กี่นาที

มันจะมีปัญหาเหรอคะ

ใครเป็นคนนัดคะ

ไม่มีใครนัด มันเป็นเคสฉุกเฉิน

งั้นพวกผมขอตัวก่อนนะครับ

ทำไมต้องมีเคสฉุกเฉินตอนนี้

เอาดอกไม้ไปให้พริมพี่ มันใช้เวลาแค่ห้านาทีเองนะ

จะนาทีหรือห้านาที ผมก็ปลีกตัวไปไม่ได้

คนไข้เขามาผ่าหลอดเลือดหัวใจโป่งพอง

หัวใจหยุดเต้น ผมต้องผ่าซ้ำ

แล้วคุณก็รู้นะ ถ้าเส้นเลือดใหญ่แตก คนไข้ตายได้ทันที

จะให้ผมทิ้งคนไข้ เพื่อเอาดอกไม้ไปให้คุณเนี่ยนะ

นี่ แบบเมื่อกี้นะ เขาเรียกว่าขุ่นๆ

แต่ถ้าเดินออกไปแบบนี้นะ สบายใจได้

โกรธชัวร์

อุ้ย

- ยืนเฉยทำไมล่ะ - อ้าว

- ไปช่วยฉันแก้ตัว เร็ว - ไปสิ

เดี๋ยวก่อนสิ

พริมพี่ขอโทษที่พริมพี่ใจร้อน

พริมพี่ไม่รู้จริงๆ ว่าคุณมีเคส ที่ด่วนแล้วก็หนักขนาดนี้

พริมพี่อายนักข่าว

เขามัวแต่ถามว่าคนที่ให้ดอกไม้ ทำไมต้องเป็นหมอภูมิ

หมอกฤตหายไปไหน

เชื่อสิว่าหลังจากนี้ทุกคนจะต้อง เม้าท์ว่าเราสองคนเลิกกันแล้ว

เรื่องของเราสองคน ก็ให้มันอยู่ระหว่างเราสองคนสิ

จะฟังคำพูดคนอื่นทำไม

เออ แกก็อย่าผีเข้าผีออกให้มากสิ

แกหาแฟนให้ได้ก่อนแล้วค่อยมาอบรมฉัน

พริมพี่ต้องหนักแน่น และใจเย็นให้มากกว่านี้นะ

ไม่งั้นเราต้องตามเคลียร์ เรื่องไม่เป็นเรื่องไปเรื่อยๆ

คุณไม่เหนื่อย แต่ผมเหนื่อย

ชู่ เบาๆ

เอ้าๆ โอเคๆ ก็ได้ค่ะ

พริมพี่จะ พริมพี่จะใจเย็น จะไม่ใจร้อน

ไม่วู่วาม ไม่โวยวาย โอเคไหมคะ

ไม่เห็นหรือไงว่าคนเขายืนอยู่

เฮ้ย

ปืน

คัต

ทำไงดีล่ะ

เฮ้ย

ตายแล้ว

ฉันไม่กล้าไป

- ไปสิ - ไปสิ

นี่มันอะไรกัน

ต้องขอโทษคุณหมอด้วยนะคะ คิดว่า คุณหมอจะไม่เดินลงบันไดเลื่อนน่ะค่ะ

ห้ามคนปล่อยคิวนักแสดง ไม่ทันจริงๆ ค่ะ

พริมพี่ๆ

พริมพี่

ใครอนุญาตให้มาถ่ายทำที่นี่คะ

พริมพี่ คุณพ่อคุณเป็นคนอนุญาต

ผู้จัดละครกับพ่อคุณเป็นเพื่อนกัน

แล้วท่านก็บอกว่าเป็นการ ประชาสัมพันธ์โรงพยาบาลเราด้วย

ทำไมพริมพี่ไม่รู้เรื่อง

อ้าว ก็แกมัวแต่เตรียมงาน เปิดคลินิกอยู่ไง

แต่มันก็เกะกะรบกวนคนไข้ค่ะ

คือเราตั้งกองเป็นที่เป็นทาง นะครับคุณหมอ

ไม่รบกวนคนไข้แล้วก็ญาติ แน่ๆ เลยนะครับ

เพราะว่าเราเขียนป้าย อย่างชัดเจนเลยนะครับว่า

ต้องการจะถ่ายทำพื้นที่ตรงไหนบ้าง

ชัดเจนเหรอคะ

ถ้าชัดเจนหมอจะยืนอยู่ กลางดงปืนแบบนี้เหรอ

คิดดูสิคะ ว่าถ้าไม่ใช่หมอ แล้วเป็นคนไข้

มันจะกระทบกระเทือนแค่ไหน

ใจเย็นๆ ก่อนพริมพี่

ทางกองถ่ายเขาทำจดหมาย แจ้งรายละเอียดมาแล้ว

ผมผิดเองแหละที่ไม่เดินไปทางอื่น

แจ้งแล้วไง

มันก็ควรจะมีขอบเขต ที่ชัดเจนกว่านี้ค่ะ

เรื่องนี้พริมพี่ไม่ยอม จริงๆ ด้วยนะคะ

ใครเป็นคนดูแลกองถ่ายคะ

ถึงโรงพยาบาลจะอนุญาต

แต่มันไม่ใช่ว่า คุณจะถ่ายตรงไหนก็ได้นะคะ

มันรบกวนคนไข้เข้าใจไหม

เฮ้ย พริมพี่ มันก็ไม่เห็นรบกวน ใครเลย นอกจากแกคนเดียวเนี่ย

พริมพี่ นี่เป็นโซนต่อเติมใหม่นะ

เราเปิดให้บริการแค่บางแผนก ไม่พลุกพล่านหรอก

แล้วอีกอย่างมีแค่หมอเท่านั้นน่ะ ที่เขาใช้ทางเชื่อมนี้

แต่ก็ควรจะมีป้ายที่ชัดกว่านี้ค่ะ

ควรจะมีที่กั้น เราจะได้รู้ว่า ถ่ายทำกันตรงไหน

ยังไง พริมพี่ต้องคุยกับใคร หมอต้องคุยกับใครคะ

ยังไม่มีใครบอกพริมพี่เลยค่ะ

คุยกับฉันค่ะ

ฉันเป็นโปรดิวเซอร์กองนี้ค่ะ

ยัยพริมพี่

เฮ้ย ยัยหมอก

- ยัยหมอก - คิดถึงแกอะ

ไม่ได้เจอกันนานมาก

เออ นานจริง

หมอก เราไม่ได้เจอกันกี่ปีแล้ว

เฮ้ย น่าจะประมาณสิบปีแล้วมั้ง

สิบปี

เออ สิบปี

นานมาก

ดีนะเนี่ย ที่เป็นเพื่อนกันมาก่อนเนี่ย

ไม่งั้นผมคงต้องแปลงร่าง เป็นกรรมการห้ามมวยแล้ว

คาราเมลมัคคิอาโตไม่ใส่ไซรัป ของพริมพี่ครับ

- ขอบคุณค่ะ - อเมริกาโน่ของคุณหมอกครับ

รับความหวานเพิ่มไหมครับ

ซองหนึ่งค่ะ

คุณหมอหน้าตาอย่างนี้นี่เอง

ทีมโลเคชั่นที่เอาจดหมายมายื่น ถึงได้กลับมาเพ้อกับหมอกว่า

รองผอ.ที่ชื่อหมอทินกฤตหล่อมาก

วันนี้หมอกมาเห็นตัวจริงแล้วแบบว่า น่าเพ้อจริงๆ แหละค่ะ

ครับ

เพ้อได้อย่างเดียวนะจ๊ะ

เพราะว่าหมอกฤตน่ะ เขามีแฟนแล้ว

เฮ้ย

พริมพี่เองเหรอ

หือ เสียดายอะ

อยากมีแฟนเป็นหมออยู่พอดีเลยค่ะ

สตรอว์เบอร์รี่เครปเค้กครับ

แล้วก็ อะของแก

หมอก นี่ไง

หมอคนนี้โสดอยู่นะ จีบได้

รับรองว่าอยู่ด้วยแล้วอบอุ่น มีความสุขแน่นอน

ว่างจริง ว่างตลอด ว่างเสมอ

ว่างรอใครบางคนด้วยครับ

กฤตคะ

พริมพี่ดีใจมากเลยนะคะ ที่เราได้ไปกินข้าวกันแบบนี้

พริมพี่จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าดินเนอร์ ครั้งสุดท้ายของเราคือเมื่อไหร่

น่าจะตอนที่เรายังอยู่อังกฤษอยู่

อาหารมื้อนี้อร่อยมากเลยนะคะ

บรรยากาศก็ดี๊ดี

แต่ทุกอย่างจะดีกว่านี้นะ

ถ้าพริมพี่ไม่ไปทำตาขวาง ใส่พนักงานผู้หญิงที่ร้าน

แล้วก็ไปบอกใครต่อใคร ว่าเราเป็นแฟนกัน

ทั้งที่ไม่รู้จัก

ผมว่ามันไม่เหมาะนะ

ไม่เหมาะยังไงคะ

ถ้าพริมพี่ไม่บอก ผู้หญิงพวกนั้น ก็มาจับคุณไงคะ

เหมือนยัยหมอก

ถ้าพริมพี่ไม่ดักคอบอกก่อน เขาก็คงมาจีบคุณจริงๆ

เห็นๆ กันอยู่

พริมพี่

เราคบกันมาเจ็ดปีแล้วนะ

ผมเคยทำให้คุณระแวงงั้นเหรอ

คุณไม่ยุ่งกับใคร

แต่ผู้หญิงคนอื่น อาจจะมายุ่งกับคุณก็ได้ไงคะ

ทำไมล่ะ

พริมพี่หวงแฟนตัวเองมันผิดเหรอคะ

แต่อย่างน้อยคุณก็จำได้ ว่าเราคบกันมานานแค่ไหนแล้ว

จนตอนนี้เพื่อนเราแต่งงาน มีลูกกันไปหมดแล้ว

กฤตยังไม่เคยพูดเรื่องอนาคต กับพริมพี่สักคำเลยค่ะ

คุณไม่เชื่อใจผมเหรอ

คุณจะให้พริมพี่เชื่อใจคนที่ไม่เคย

เอ่ยปากขอพริมพี่แต่งงาน สักครั้งหนึ่งเลยเหรอคะ

คือพริมพี่ต้องมีความมั่นใจสูงแค่ไหน พริมพี่ถึงจะคิดแบบนั้นได้

คือผมยังไม่พร้อม

ผมเพิ่งกลับมา ผมอยากทำงาน

เราต้องสร้างตัวนะพริมพี่

โรงพยาบาลที่เชียงใหม่ก็กำลังจะเปิด

- เราต้องบริ… - พอค่ะๆ

กฤตเลิกเอาเรื่องงาน มาเป็นข้ออ้างสักทีได้ไหมคะ

เราไม่ทำงานเราไม่อดตายกันนะ

เหตุผลที่แท้จริงคืออะไร

กฤตไม่รักพริมพี่เหรอคะ

กฤตไม่อยากแต่งงานกับพริมพี่ ก็บอกพริมพี่มาตามตรงไม่ได้เหรอคะ

กฤตจะมายื้อให้พริมพี่ รักกฤตมากไปกว่านี้เหรอ

เงียบ

เงียบหมายความว่ายังไงคะ

มันคืออะไรคะ

ทำไมคะกฤต

ทำไม

คุณย่าครับ

คุณย่า

คุณย่า คุณย่าครับ

อย่าทำแบบนี้ครับ

นายหมอ

ข้างนอกลมแรง ผมว่าเราเข้าไป คุยข้างในกันดีกว่านะครับ

ผมต้องกราบขอโทษคุณย่าด้วยนะครับ ที่เพิ่งแวะมาเยี่ยม

ผมเพิ่งกลับเมืองไทยน่ะครับ แล้วงานก็ยุ่งมาก

ยังต้องปรับตัวอยู่เลยครับ

แล้วอีกอย่างช่วงนี้ผมต้อง เทียวขึ้นเทียวลงเชียงใหม่บ่อยมาก

ต้องไปตรวจงานที่โรงพยาบาลน่ะครับ

บ้าน

บ้านใครครับ

ผมไม่มีโครงการจะซื้อบ้าน นะครับคุณย่า

แล้วผมก็ให้คนงานทำห้องพักไว้แล้ว

อยู่ติดโรงพยาบาลเลยนะครับ

ถ้ามีเคสฉุกเฉินเนี่ย ผมจะได้ไปดูทัน

หายหน้าไปสองสามวัน อารมณ์ดีขึ้นแล้วใช่ไหม

ก็ถ้ากฤตไม่ชวนพริมพี่ขึ้นเชียงใหม่ แล้วคุณย่าไม่ฝากแผนที่มา

พริมพี่ก็ยังงอนคุณอยู่แน่นอนค่ะ

คุณนี่มันร้ายจริงๆ เลยนะ แอบไปพบคุณย่าจนได้

ปกติแล้ว คุณย่าไม่ให้ใคร ขึ้นไปในเรือนของท่าน

ยกเว้นพริมพี่กับคุณพ่อนะ

ผมก็แค่ไปกราบท่านนะพริมพี่

แค่นั้นเหรอคะ

ถ้าแค่นั้นน่ะ คุณย่าคงไม่ฝาก แผนที่มากับพริมพี่หรอกค่ะ

บอกมาซะดีๆ ว่าคุณย่าตกลงอะไรไว้กับคุณ

ตกลงอะไรกันครับ

อ้าว ก็เรากำลังจะไปดูบ้านกัน

พริมพี่ว่านะ คุณย่ากะจะเซอร์ไพรส์

ให้เป็นเรือนหอของเราแน่เลย ถ้าเราชอบ

ไม่อย่างนั้น คุณย่าคงไม่กำชับแล้วกำชับอีก

ว่าพริมพี่ต้องพาคุณไปดูจนได้

คุณย่าน่ารักจริงๆ เลย

กฤตคะ

เรามาถูกทางใช่ไหมคะ

นี่เราผ่านเขามาเป็นสิบๆ โค้งแล้ว

โอ๊ะ จอดๆ กฤตจอดเร็ว

จอดค่ะ

หายไปไหน

มีอะไรหรือเปล่าพริมพี่

ไม่มีบ้านสักหลังเลยนะคะกฤต

พริมพี่ว่าเรากลับดีกว่าค่ะ

เข้ามาลึกขนาดนี้ ไม่ไหวหรอกนะคะ

ตอนนี้เราอยู่ส่วนไหนของโลกก็ไม่รู้

เปลี่ยวก็เปลี่ยว

ถ้าเสียเวลาวนหาทางอีก ขากลับลงเขามันจะอันตรายนะคะ

กฤตไม่คุ้นเคยกับทางด้วย

แต่ดูจากแผนที่คุณย่า บ้านมันน่าจะอยู่แถวๆ นี้นะ

แต่ทำไมไม่มีป้ายเลย

กฤตคะ

บ้านอยู่ไกลความเจริญขนาดนี้ พริมพี่ไม่อยากได้แล้วค่ะ

ถ้ามีเคสฉุกเฉินที่โรงพยาบาล เรากลับไปไม่ทันนะคะ

พริมพี่ว่าเรากลับดีกว่าค่ะ

พริมพี่จองร้านอาหารไว้ ในเมืองแล้วค่ะ

ไปค่ะ

พริมพี่

นี่ไงป้าย

เมื่อกี้นี้ มันไม่มีอะไรเลยนะคะกฤต

อือ หมอกคงลงจนเรามองไม่เห็นน่ะ

แต่ไหนๆ เรามาถึงที่นี่แล้ว ผมว่า เราแวะเข้าไปดูข้างในหน่อยก็ได้นะ

ไม่อย่างนั้นคุณย่าท่านจะว่าเราได้

กฤตจะขึ้นไปข้างบนเหรอคะ

พริมพี่ว่าเรา เราไปทางนี้ดีกว่าค่ะ

ไป

รกไปหน่อย

แต่โครงสร้างยังแข็งแรงดีนะ

ส่วนที่เป็นไม้ผมว่าเราซ่อม แล้วก็ทาสีใหม่ก็โอเคแล้ว

เอ่อ หลังคาอาจจะต้องทำใหม่

เดินน้ำไฟใหม่ ทำสวนใหม่

แค่นี้ก็น่าอยู่แล้วพริมพี่

ถ้ากฤตชอบ พริมพี่ก็โอเคแหละค่ะ

บ้านที่ติดริมน้ำแบบนี้ บรรยากาศมันดีอยู่แล้ว

แต่ตอนที่เรามีลูก เราต้องระวังนะคะ

ตอนเขาเด็กๆ เขาอาจจะตกน้ำก็ได้ค่ะ

กฤต นี่มันตกลงมาได้ไงน่ะ

พริมพี่ว่าเราไปกันดีกว่าค่ะ

พริมพี่หิวแล้ว เดี๋ยวจะไปไม่ทัน ร้านที่จองไว้น่ะค่ะ

กลิ่นดอกไม้

ดอกนี้จริงๆ ด้วย

กฤต กฤตคะ

คุณมาทำอะไรตรงนี้คะ

ไปเถอะค่ะ พริมพี่หิวแล้วค่ะ

มาค่ะกฤต

พริมพี่ ผมชอบบ้านหลังนี้

ชอบบรรยากาศรอบๆ

คุณคิดว่าเจ้าของเป็นใคร เป็นชาวบ้านแถวนี้หรือเปล่า

นี่กฤตจริงจังขนาดนี้เลยเหรอคะ

กลับไปคิดให้ดีก่อนไหม

ตอนแรกพริมพี่ก็คิดว่า เป็นเซอร์ไพรส์จากคุณย่า

แต่ไกลขนาดนี้คงไม่ใช่แล้วล่ะ

อีกอย่าง ซื้อบ้านแถมที่หลายไร่

แต่ราคาแค่ห้าแสน

มันถูกเหลือเชื่อนะคะ

มังคงไม่มาตกถึงมือเราหรอกค่ะ

เขาคงขายไปแล้วล่ะ ไปค่ะ

สวัสดีครับคุณลุง

คุณลุงเป็นเจ้าของที่นี่เหรอครับ

คุณลุงดูแลที่นี่ใช่ไหมครับ

พอจะติดต่อเจ้าของได้ไหมครับ คือผมอยากซื้อบ้านหลังนี้

ของพริมพี่เหรอคะ

อะไรคะ

ปิ่นปักผมนี่

สวยนะพริมพี่

มันไม่ใช่ของใหม่นะคะกฤต ดูเหมือนจะเป็นของโบราณ

นี่มันจะเป็นของพริมพี่ได้…

คุณลุงครับ

กฤต

ไปเถอะค่ะ

ดีนะคะที่เราออกมาทันเวลา อาหารอร่อยมาก

ดูซิเนี่ย พริมพี่พุงกางหมดแล้ว

ขอบคุณนะคะที่พาพริมพี่มาเดินย่อย

จ้ะ

ผ้าพันคอไหมคะ

กฤตคะ

ช่วยพริมพี่เลือกผ้าพันคอ ให้คุณย่าหน่อยค่ะ

เชิญเลือกดูเลยค่ะ

อันนี้ล่ะคะ

- อันนี้จะเป็นผ้าซิ่น - ผ้าซิ่น

ใช่ค่ะ

ถ้าผู้สูงอายุแนะนำ จะมีลายแบบนี้

- อันนี้ใช่ไหมคะ - ใช่ค่ะ

พริมพี่

กฤตคะ

กฤต

- กฤต - ฮะ ครับ

พริมพี่เรียกคุณตั้งหลายครั้ง คุณมองอะไร

กฤต

คุณไม่สบายหรือเปล่าคะ

ผมคงตาลายน่ะ คนเยอะ ของขายก็เยอะ

แล้วนี่พริมพี่เลือกผ้าพันคอได้ยัง

ได้แล้วค่ะ

- เอาอันนี้ค่ะ - จ้ะ

ร้อยห้าสิบบาทค่ะ

กฤต

เดี๋ยวเราไปดูร้านตรงนู้นต่อนะคะ

เอ่อ เดี๋ยวครับ

เราไปถ่ายรูปกันไหม

- หือ - คือ…

เราไม่เคยถ่ายรูปใส่ชุดโบราณกันน่ะ

ผมว่าพริมพี่ต้องสวยมากแน่ๆ เลยนะ

เดี๋ยวก่อนค่ะ

ตอนนี้พริมพี่พุงอย่างหลามเลยอะ

นี่มันต้องโชว์พุงด้วย

ไม่เห็นเป็นไรเลย ก็คิดซะว่าเป็น กล้ามเนื้อหน้าท้องไง

โอเคค่ะ

ถ้าพริมพี่พลุ้ยเกินกล้าม อย่าลืมบอกให้พริมพี่แขม่วด้วยนะคะ

จ้ะ

มันหวานไปหน่อยค่ะ

ดิ้นทองก็ดูเยอะไปหน่อย

มีอะไรที่เรียบง่ายกว่านี้ไหมคะ

ก็ดีนะ

แต่ฉันไม่อยากโพกหัวค่ะ

อยากจะรวบผมแล้วก็เปิดหน้า

ส่วนชุดเนี่ย มีอะไรที่เรียบง่าย แต่ว่าคลาสสิกกว่านี้ไหมคะ

เอ่อ เดี๋ยว ดูก็ได้ค่ะ

กฤต

มองพริมพี่แบบนี้ พริมพี่เขินแย่เลยสิ

ก็ผมไม่เคยเห็นพริมพี่ แต่งตัวแบบนี้มาก่อน

สวยมาก

ปิ่น

ไม่ต้องค่ะ ฉันมีแล้วค่ะ

ไม่ได้ค่ะ

ไม่ขายค่ะ

เท่าไรก็ไม่ขาย

มาพริมพี่

ผมช่วยครับ

คุณผู้หญิงนั่งเก้าอี้ ส่วนคุณผู้ชาย ยืนเยื้องๆ ไปด้านหลัง

แล้วมือโอบไหล่คุณผู้หญิงครับ

ผมขอลองแสงหนึ่งครั้งนะครับ

เดี๋ยวขออีกทีหนึ่งครับ

กลัวหรือ กาสะลอง

ผมอยู่นี่นะ

กลัวหรือ กาสะลอง

อะไรนะคะ

เปล่าครับ ไม่มีอะไร

คุณผู้ชายขยับเข้าไปชิด คุณผู้หญิงนิดหนึ่งครับ

ขอบพระคุณคุณย่ามากนะครับที่แนะนำ

ทั้งบ้านทั้งแลนด์สเคปเนี่ย ถูกใจผมมากเลยครับ

แถมยังมีต้นไม้ที่ผมชอบด้วยนะครับ

ผมอยากซื้อบ้านหลังนี้ครับคุณย่า แต่ไม่รู้จะติดต่อใคร

คุณย่าพอจะรู้จักไหมครับ

บัว

ชื่อคุณย่านี่ครับ

บ้านของหลังนี้ เป็นของคุณย่าเหรอครับ

เฮ้ย

คุณย่าซื้อที่สร้างเรือนหอ ให้เราจริงๆ ด้วย

คุณย่าคะ นี่เซอร์ไพรส์ ซ้อนเซอร์ไพรส์เลยนะคะ

ตอนแรก พริมพี่คิดว่าคุณย่า จะให้เราสองคนไปดูก่อน

ชอบแล้วค่อยซื้อให้

ดูซิ คุณย่าซื้อไว้ให้เรียบร้อยแล้ว

ทำไมน่ารักขนาดนี้คะ หอมหน่อยค่ะ

คุณย่าคะ

เมื่อไหร่จะเลิกเรียกพริมพี่ ว่าปีบสักทีคะ

คุณย่านี่หลงอีกแล้วนะคะ

อ๋อ คุณย่าคะ พริมพี่มีของมาฝากด้วยค่ะ

นี่ ผ้าพันคอทอมือลายพื้นเมืองนะคะ

พริมพี่เลือกเอง ชอบไหมคะ

แล้วก็คนที่ดูแลบ้านหลังนั้นน่ะค่ะ

เขาเป็นลุงแก่ๆ คนหนึ่งค่ะ ไม่รู้ว่าเขาชื่ออะไร

ฝากชิ้นนี้ไว้ให้คุณย่าด้วย

นี่ค่ะ

ไม่ใช่ค่ะ ไม่ใช่ของพริมพี่ค่ะ

ไม่เคยใช้อะไรแบบนี้ค่ะ

ไม่ค่ะ

คุณย่าเก็บไว้เถอะค่ะ

สายแล้ว ไปกันเถอะค่ะ

ผมลานะครับคุณย่า

น่ารักที่สุด ไปค่ะ

- นี่ค่ะ - ขอบคุณค่ะ

รับอะไรดีคะ

เอา…

อเมริกาโน่ร้อน น้ำตาลหนึ่งซองครับ

- ค่ะ - เครื่องดื่มประจำตัวของคุณ

ส่วนนี่มัทฉะเครปเค้กจากร้านดังครับ

ผมยืนต่อคิวนานมาเลย

แต่คุณอย่าไปว่าน้องธุรกิจกองเขานะ

ผมไปเค้นถามเขาเองแหละ

ขอบคุณสำหรับเค้กนะคะ แต่คราวหลังไม่ต้องลำบากดีกว่า

เอ่อ ไม่ลำบากเลยครับ ร้านนี้ผมมาประจำอยู่แล้ว

ส่วนร้านเค้กผม…

ไม่น่าจะเดินผ่าน

ขับรถผ่านหรือว่าบังเอิญผ่านนะคะ

ร้านอยู่คนละมุมโลก กับโรงพยาบาลขนาดนี้

ผู้หญิงฉลาดรู้ทันคนแบบนี้เนี่ย

มีเสน่ห์มากเลยนะครับ

อเมริกาโน่ร้อนได้แล้วค่ะ

- เอ่อ เท่าไรครับ - นี่ค่ะ

เก้าสิบบาทค่ะ ขอบคุณค่ะ

ขอบคุณสำหรับเค้กนะคะ ส่วนกาแฟฉันจ่ายเองดีกว่า

คนไข้ไม่มีชีพจร ทำซีพีอาร์เลย

คอยดูคลื่นไฟฟ้าหัวใจ ติดขั้วไฟฟ้า

เตรียมกระตุ้นหัวใจที่สองร้อยจูล อันซิงโครไนซ์โหมด

เคลียร์

หนึ่งฉันถอย สองคุณถอย

สามทุกคนถอย เคลียร์

ต่อ

ครับผม วิธีการช่วยคนไข้ที่ หัวใจหยุดเต้นก็ประมาณนี้ครับ

ขอบคุณครับคุณหมอ เดี๋ยวคุณลองทำดูนะ

- ครับ - สงสัยอะไรก็ถามคุณหมอดู

- ได้ครับ - เอ้า เชิญครับ

คุณหมอเนี่ยโคตรทุ่มเลยพี่หมอก

อาหารครบทั้งสามมื้อ ของว่างไม่เคยขาด

แถมเลิกงานยังมาดูแลอย่างใกล้ชิดอีก

หล่อ แสนดี มีความรู้

แล้วแถมซิกส์แพ็ก ยังเว่อวังขนาดนี้อีก

ไม่ใช่ว่าจะหาได้ง่ายๆ นะ เจ้ไม่เอา หนูเอานะ

ไหน มีอะไรให้พริมพี่ดูคะ

ผมลองหาไอเดียรีโนเวทบ้านดู

แต่จะคงโครงสร้างเดิมเอาไว้ แต่ตกแต่งให้ดูทันสมัยขึ้น

แล้วสวนรอบบ้านเนี่ย ผมว่าจะหา ต้นไม้ต้นใหญ่แล้วก็ดอกไม้พื้นเมือง

มาปลูกเพิ่ม พริมพี่ว่าไง

แป๊บนะคะ

สวัสดีค่ะพี่แจ้

สัมภาษณ์ออกรายการ จริงเหรอคะ

วันไหนคะ

วันนี้

ได้ค่ะ ได้เลยค่ะ พริมพี่สะดวกค่ะ

ผมว่าจะไปปรึกษาคุณย่านะ

ผมว่าท่านต้องรู้จัก ช่างพื้นเมืองดีๆ แน่นอนเลย

กี่โมงคะ

บ่ายนี้เลยไหม

โอเคค่ะ พริมพี่ว่างค่ะ

งั้นเราออกไปกินข้าวด้วยกันนะ แล้วเดี๋ยวไปพร้อมกันเลยพริมพี่

ค่ะ ได้ค่ะ

งั้นมาได้เลยนะคะ บ่ายสองนะคะ

กฤตคะ พริมพี่ให้ทีมงานมา สัมภาษณ์เราสองคนตอนบ่ายสอง

อย่าลืมนะคะ

เอ่อ…

เรื่องบ้าน ไว้เราค่อยคุยกันนะคะ

อย่าลืมนะคะ

ค่ะพี่แจ้ พริมพี่ต้อง เตรียมตัวอะไรบ้างคะ

พริมพี่ๆ

วันนี้ผมต้องคุยกับคุณย่านะ พรุ่งนี้ผมจะบินแล้ว พริมพี่

คุณย่าพอจะรู้จักผู้รับเหมา ที่นั่นบ้างไหมครับ

แต่ผมจะไม่รื้อโครงสร้างเดิม เลยนะครับ

แต่อยากจะแต่งให้ดู ร่วมสมัยขึ้นมานิดหนึ่ง

ประมาณ ประมาณนี้ครับ

คุณย่าโอเคไหมครับ

คุณย่านี่โรแมนติกจังเลยนะครับ

แต่ก็จริงครับ

บ้านไม่สำคัญ เท่ากับคนที่เราอยู่ด้วย

กฤต

ปิดโทรศัพท์ทำไม

ถ้าพริมพี่ไม่เจอภูมิ พริมพี่จะรู้ไหมว่าคุณอยู่ที่นี่

พูดดีๆ ก็ได้พริมพี่ ก็แบตมันหมด

จะให้พูดดีๆ ได้ยังไง

ทีมงานมานั่งรอเป็นสิบๆ นาทีเลยนะ

พริมพี่วิ่งหาคุณทั่วโรงพยาบาลเลย

พริมพี่ต้องเลื่อนนัดเขา ต้องผิดคำพูด

คุณคิดว่าพริมพี่เป็นอะไรเหรอ

จะไปไหนทำไมไม่บอก

ก็ผมบอกคุณแล้วว่าผมจะมาหาคุณย่า แต่คุณก็ไม่ฟัง

คุณพูดตอนไหน พริมพี่ไม่เห็นได้ยินเลย

ถ้าคุณรู้ว่าพริมพี่ไม่ได้ยิน ทำไม คุณไม่อธิบายให้รู้เรื่องตอนนั้นเลย

แล้วคุณอยู่หรือเปล่าล่ะ

ผมเองก็มีผ่าตัดเหมือนกันนะ

กฤต

เขาจะสัมภาษณ์เรื่องความรักของเรานะ

พริมพี่ไม่ได้เลื่อนนัดเขาครั้งแรก แต่ว่าครั้งที่สองแล้วนะ

พริมพี่อาย เข้าใจไหม

แล้วไอ้บ้านเนี่ย มันจะอะไรนักหนาฮะ

ไปคุยกันข้างนอก

ขอโทษนะครับคุณย่า

ปล่อย พริมพี่เดินเองได้

กฤต

ปล่อยๆ

ทำไมพริมพี่ไม่รู้จักระงับ อารมณ์ตัวเองบ้างเลย

ต่อหน้าคุณย่าแท้ๆ ไม่กลัวท่านจะตกใจหรือไง

ผมเคยเตือนคุณหลายครั้ง แต่คุณก็ไม่เคยฟัง

คุณนั่นแหละ ที่ไม่เคยฟัง

คุณไม่เคยสนใจพริมพี่เลยนะ

ตั้งแต่กลับมาจากเชียงใหม่ คุณก็มัวแต่หมกมุ่นกับบ้านหลังนี้

บ้านก็คือบ้าน

แต่คนทั้งคนกำลังยืนอยู่ต่อหน้าคุณ

แต่คุณไม่เคยสนใจเลย

คุณจะสร้างเรือนหอ โดยที่คุณไม่คุยกับผู้ใหญ่

ไม่ดูฤกษ์ ไม่แต่งงาน ไม่สนใจเจ้าสาวอย่างนั้นเหรอกฤต

บ้านกับเจ้าสาว

อะไรสำคัญกว่ากันน่ะ

พริมพี่ไม่ชอบบ้านหลังนั้นแล้วนะ

เรายังไม่ทันเข้าไปอยู่ เรายังทะเลาะกันขนาดนี้

พริมพี่ไม่อยากได้เป็นเรือนหอ ได้ยินไหม

แต่ผมอยากอยู่ที่นั่นน่ะพริมพี่

ต่อให้คุณไม่ไปอยู่กับผม

หรือไม่อยากได้ที่นั่นเป็นเรือนหอ ผมก็จะไปอยู่ดี

กฤต

มันมีไม่กี่ครั้งในชีวิตคนเราหรอกนะ

ที่จะตัดสินใจเลือกอะไรสักอย่าง อย่างมั่นใจ

แต่ผมเลือกที่นั่น

ผมไม่อยากบังคับใจคุณ

เอาเป็นว่า

เลือกในสิ่งที่คุณ ทำแล้วสบายใจแล้วกันพริมพี่

พริมพี่

ไม่ใช่พริมพี่

แล้วคุณเป็นใคร

ทำไมหน้าเหมือนพริมพี่ล่ะ

ผมขอโทษนะครับ ผมจำคุณไม่ได้

คุณชื่ออะไรเหรอครับ

บ้านอยู่แถวนี้เหรอ

นั่นเรืออะไรครับ

เรือโบราณแบบนี้ ยังมีอยู่อีกเหรอ

ผมเนี่ยนะ

นี่มัน

กฤต

พริมพี่

นี่คุณ

กฤตคะ

พริมพี่

กฤตลงมาทำอะไรที่นี่คะ

พริมพี่ชงกาแฟให้คุณ จนมันเย็นหมดแล้วนะคะ

คุณยังไม่ขึ้นไปที่บ้านสักที

ผมมาเดินเล่นแล้วเผลองีบไป

พริมพี่

คุณ…

มีอะไรคะ

กฤตมองหาอะไรอยู่หรือเปล่าคะ

เปล่า ผมคงฝันไปเอง

ถ้าอย่างนั้น เราขึ้นไปดื่มกาแฟกันนะคะ

เดี๋ยวนายช่างมา เราจะได้ตรวจรับงานทีเดียว

นะคะ

พริมพี่ว่าตกแต่งบ้านใหม่แล้ว มันก็น่าอยู่ขึ้นเยอะเลยนะคะ

กฤตคะ

พริมพี่ขอโทษนะคะ

ที่บางครั้งพริมพี่โกรธเรื่องอื่น

แล้วชิ่งกระทบเรื่องบ้านตลอดเลย

ถ้าพริมพี่เปลี่ยนใจ ขอมาอยู่ที่บ้านตอนนี้

มันจะสายเกินไปไหมคะ

ผมดีใจนะที่พริมพี่ชอบ

กฤตคะ

คุณเหนื่อยเรื่องบ้านมาเยอะแล้วค่ะ

เดี๋ยวเรื่องสวนน่ะ พริมพี่จัดการเอง

พริมพี่ว่าเราควรจะ ตัดต้นไม้เป็นบางส่วนนะคะ

ต้นปีบนี่ด้วยค่ะ

เวลาเรามองลงมาจากบ้าน เราจะได้เห็นโค้งน้ำเป็นวิวพาโนราม่า

ไม่มีอะไรมารกตา ดีไหมคะ

พริมพี่สั่งให้ช่างมาตัดวันนี้เลยค่ะ

มาค่ะ

- พริมพี่ - หา

พริมพี่

เจ็บตรงไหนหรือเปล่า

เดี๋ยวเราไปทำแผลในบ้านก่อนดีกว่านะ

นี่แผลมันแตก

พริมพี่จะเป็นแผลเป็นไหมคะ

เจ้าของคลินิกความงาม

หน้าเป็นแผลเป็นแบบนี้ คนไข้ที่ไหนจะเชื่อถือ

พริมพี่ คุณก็รู้ว่าแผลไม่ลึก ถลอกนิดหน่อยแบบนี้ เดี๋ยวมันก็หาย

มา

มานี่

ไปตัดต้นไม้ให้เสร็จก่อน จะได้ตรวจงานทีเดียว

ไม่ได้นะพริมพี่

ผมไม่ให้ตัดนะครับ

ทำไมคะ

กฤตก็เห็นแล้วนี่ ว่ามันอันตรายแค่ไหน

ถ้ากิ่งไม้เมื่อกี้นี้ มันเป็นท่อนใหญ่กว่านี้

พริมพี่ไม่หัวแบะไปแล้วเหรอคะ

ต้นไม้อายุเป็นร้อยปีแบบนี้ ข้างในมันผุหมดแล้วค่ะ

แล้วถ้าเรามีลูก แล้วมันตกใส่ลูก จะทำยังไง

ไปโค่นต้นปีบที่ริมน้ำเดี๋ยวนี้

ใครโค่นได้ก่อน ฉันจะให้ห้าพัน

เฮ้ย หยุดนะ

- ผมไม่ให้ตัด หยุด - กฤต

กฤต จะไปไหน

พริมพี่ คุณทำบ้าอะไรของคุณน่ะ

ปล่อย

ปล่อยนะ ปล่อย

กฤต

- หยุด - กฤต

เห็นไหมพริมพี่

คุณจะทำให้คนฆ่ากันตายอยู่แล้ว เห็นไหม

หยุด ผมบอกให้หยุด

ถ้าไม่หยุด ผมจะแจ้งตำรวจ มาลากคอคุณสองคนเข้าคุกเดี๋ยวนี้

หยุด

ผมไม่ยอมให้ใคร ตัดต้นไม้ต้นนี้เด็ดขาด

คุณสองคนกลับไปได้แล้ว

ผมจะไม่ตรวจรับงานอะไรทั้งนั้น พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่

กฤต

ทำไมคุณต้องขึ้นเสียงกับพริมพี่ ต่อหน้าคนอื่นด้วย

โกรธอะไรนักหนาคะ พริมพี่ไม่ได้สั่งฆ่าคนนะ

แค่ตัดต้นไม้ต้นเดียว

ต้นไม้มันก็มีชีวิตของมันนะพริมพี่

คุณอย่าให้ใครมาแตะต้นไม้ของผมอีกนะ

คุณเลือกต้นไม้มากกว่า ความปลอดภัยของพริมพี่งั้นเหรอคะ

ก็ได้ ถ้าคุณรักมันมาก คุณก็อยู่ที่นี่คนเดียวไปเลยนะ

พริมพี่จะไม่มาเหยียบที่นี่อีก

เอาที่สบายใจก็แล้วกัน

แต่ผมขอยืนยันคำเดิมนะ

ว่าผมจะมาอยู่ที่นี่

ไม่ว่าคุณจะมาด้วยหรือไม่ก็ตาม

หมายความว่าคุณ ไม่ได้อยากให้พริมพี่อยู่ที่นี่

คุณไม่ได้ต้องการสร้างที่นี่ เป็นเรือนหองั้นเหรอคะ

พริมพี่จะอยู่หรือไม่อยู่ มันถึงได้ไม่สำคัญอะไรเลย

นี่ตกลงเรายังรักกันอยู่ไหมคะกฤต

คุณยังรักพริมพี่อยู่ไหม

พริมพี่ๆ

พริมพี่ๆ

พริมพี่

พริมพี่

พริมพี่ๆ

พริมพี่ๆ

พริมพี่ลงมาคุยกันก่อน

พริมพี่

พริมพี่ลงมาคุยกันก่อน

พริมพี่ๆ จะไปไหน พริมพี่

พริมพี่ๆ

พริมพี่

พริมพี่ๆ

พริมพี่

พริมพี่ คุณเป็นอะไรหรือเปล่า

ทำไมถึงขับรถแบบนี้ มันอันตรายรู้ไหม

เมื่อกี้นี้มีผู้หญิง ตัดหน้ารถพริมพี่ด้วยค่ะ

ผู้หญิงที่ไหน

เขา เขาใส่ชุดพื้นเมืองค่ะ

แล้ว แล้วเขาก็หน้าเหมือน…

เหมือนอะไร

ว่าไงคะพ่อ

คุณย่าเป็นอะไรนะคะ

คุณย่าคะ

คุณย่า

เข็ม พ่อล่ะ ทำไมไม่มีใคร พาคุณย่าไปโรงพยาบาล

คุณย่าคะ

ไปโรงพยาบาลนะคะ เดี๋ยวพริมพี่พาไปค่ะ

ถ้าอย่างนั้น คุณย่ากินยา

แล้วก็ฉีดวิตามินบำรุงหัวใจนะคะ

คุณ ผมจัดการเอง

คุณย่าครับ

คุณย่าไม่ไปโรงพยาบาลก็ได้นะครับ

แต่คุณย่าต้องฉีดวิตามิน แล้วก็กินยานะครับ

ครับ

แต่ยังไม่ได้เซ็นรับมอบกัน

พอดีได้ข่าวว่าคุณย่าไม่สบาย ก็เลยรีบกลับมาซะก่อนครับ

ช่วยได้สิครับ

คุณย่าช่วยด้วยการอนุญาตให้ผมฉีดยา

พอคุณย่าหายดีเมื่อไหร่ ผมจะพาคุณย่า ไปดูบ้านที่แม่แจ่มด้วยกันนะครับ

ไม่เจ็บนะครับ

เจ็บเหรอครับคุณย่า

คุณย่าครับ พักผ่อนนะครับ

เดี๋ยวให้คุณย่านอนพัก สักชั่วโมงสองชั่วโมงนะครับ

แล้วค่อยกินยาตัวเดิมตามเข้าไป

ค่ะ

พ่อคะ

พริมพี่ไปดูคุณย่ามาหรือยัง

ไปมาแล้วค่ะ

ฉีดยาให้คุณย่าเรียบร้อยแล้ว คุณย่าหลับอยู่ค่ะ

พ่อไปนั่งเฝ้ามาทั้งวัน ไม่ยอมให้ทำอะไรเลย

รอหลานรักกลับมาทำให้อย่างเดียว

ไม่ใช่พริมพี่ค่ะ

ทินกฤตค่ะ เป็นคนฉีดยาให้คุณย่า

กินอะไรมาหรือยังเรา

ยังค่ะ

งั้นก็กินข้าวด้วยกันสิ

นี่พริมพี่ฝันไปหรือเปล่าคะ

ดินเนอร์กับคุณพ่อสองคนในรอบสามปี

พ่อจะให้อ้อทำเมนูอะไรคะวันนี้

คุณหมอคะ คุณหมอ

อาหารพร้อมเสิร์ฟแล้วค่ะ ไปทานที่โต๊ะกันเถอะ

ไปทานด้วยกันไหมคะ

เธอเป็นใคร

ฉันถามว่าเธอเป็นใคร

- เฮ้ย ปล่อยฉันนะ - พริมพี่

พริมพี่

คุณหมอช่วยด้วยค่ะ

ออกไป นี่มันบ้านพ่อบ้านแม่ฉันนะ

พริมพี่

ทำอะไรช่วยเห็นแก่หน้าพ่อ ให้เกียรติพ่อบ้าง

ให้เกียรติพ่อ ในการพาผู้หญิงเข้าบ้านงั้นเหรอคะ

ถ้าพริมพี่ต้องให้เกียรติ

ต้องให้เกียรติพ่อ กี่ร้อยกี่พันครั้งคะ

ที่นี่มันเป็นพื้นที่ส่วนตัว ของพริมพี่กับแม่

ไม่ว่าผู้หญิงหน้าไหน ก็ไม่มีสิทธิ์มาเหยียบบ้านหลังนี้

พริมพี่ขอแค่นี้ไม่ได้เหรอคะ

ฉันแค่แวะมากินข้าว ไม่ได้จะพาใครขึ้นห้อง

จะมาทำอะไรก็ไม่ได้ทั้งนั้นค่ะ

จะกินอยู่หลับนอนที่ไหนก็เชิญ

พริมพี่ไม่สนใจ แต่ต้องไม่ใช่ที่นี่

โธ่เว้ย

มันจะอะไรกันนักกันหนาเนี่ย คนยิ่งหิวๆ อยู่

ถ้าพ่อหิว พ่อขึ้นไปคนเดียวค่ะ

คนอื่นห้ามเสนอหน้า

มันจะมากไปแล้วนะพริมพี่

ฉันเป็นพ่อแกนะ

ฉันหรือแกกันแน่ ที่เป็นเจ้าของบ้าน

คิดว่าฉันอยากจะ กลับมาเหยียบที่นี่นักเหรอ

ถ้าแม่ฉันไม่ป่วย ฉันไม่อยาก มาเหยียบที่นี่หรอกเว้ย

กลับมาก็เจอแต่ลูกแว้ดๆ ใส่แบบนี้

ใครจะอยากกลับมา

แล้วพ่อไม่เคยคิดจะ ถามตัวเองบ้างเลยเหรอคะ

ว่าที่พริมพี่เป็นแบบนี้เพราะอะไร

ก็เพราะพ่อชอบหาปลิง มาเกาะตัวแบบนี้ไงคะ

พริมพี่

ที่แม่ต้องหนีออกไป ก็เพราะว่าปลิงพวกนี้ไง

น่าขยะแขยงสิ้นดี

งั้นแกก็ต้องทนขยะแขยง ไปจนกว่าฉันจะตาย

ในเมื่อแม่แกไม่ยอมทำหน้าที่เมีย

ฉันก็ต้องหาคนอื่นมาทำแทน

แกอยากจะรอแม่แกโกนหัว เป็นแม่ชีกลับมาก็ตามใจแก

อยากจะเอาบ้านนี้ ไปทำศาลาปฏิบัติธรรมก็ได้ เชิญ

ความสุขแกฉันจะไม่ยุ่ง

ความสุขฉัน แกก็ไม่ต้องมายุ่ง

อี่นาย

ไอ้หลังนี้พี่ไม่เอาแล้ว มันไม่เวิร์ก

ถ่ายมากี่เรื่องแล้วไม่รู้เนี่ย

หลังนี้ล่ะพี่ครับ

ไอ้หลังนี้ก็เหมือนกัน ถ่ายจนพรุนหมดแล้ว

งั้นหลังนี้

อะไรวะเนี่ยฮะ

นี่คนดูหลับตายังรู้เลยว่า บันไดมีกี่ขั้น หน้าต่างกี่บาน

พวกคุณช่วยไปหา อะไรใหม่ๆ หน่อยได้ไหม

ถ้าไม่ได้ ก็ไม่ต้องปงต้องเปิดมันแล้ว กล้องน่ะ

คุณโทรมาทำไมฮะ ฉันประชุมยุ่งอยู่ แค่นี้นะ

เดี๋ยวสิคุณ

ที่ผมโทรมาก็เรื่องบ้าน ที่คุณบ่นว่ายังหาไม่ได้ไง

ก็นี่ไง บ่นมาสามสี่ชั่วโมงแล้วเนี่ย

แทบจะฆ่ากันตาย กลางที่ประชุมแล้วเนี่ยฮะ

ผมว่าผมช่วยคุณได้นะ

ผมรู้จักเจ้าของบ้าน ที่สเปกบ้าน ตรงอย่างที่คุณต้องการเป๊ะ

จริงเหรอ แล้วบ้านใคร อยู่ที่ไหน

ตกลงอนุญาตให้หมอกไปดูจริงๆ เหรอคะ

ครับ

เยสๆ

ขอบคุณค่ะ ขอบคุณมาก ขอบคุณ

ครับ ดีใจด้วยครับ ดีใจด้วย

ดีใจด้วยนะครับคุณหมอก ดีใจครับ

ครับ

ขอบคุณมากนะคะ แล้วขึ้นไปดูได้เมื่อไหร่คะ

น่าจะเร็วๆ นี้นะครับ เพราะว่า ผมต้องขึ้นไปเซ็นรับมอบบ้าน

แต่ขอเวลาเคลียร์งาน สักสองสามวันก่อนนะครับ

ได้เรื่องเมื่อไหร่ ผมจะรีบบอกคุณหมอกทันทีเลย

ไม่มีปัญหาเลยค่ะ

คุณหมอนัดหมอกได้ตลอดเวลาเลยนะคะ

ถึงหมอกไม่ว่างยังไงเนี่ย หมอกก็ ต้องเคลียร์งานให้ว่างให้ได้ค่ะ

ถึงผมไม่ว่างเนี่ยนะครับ ผมจะเคลียร์งานทุกอย่าง

เพื่อไปเป็นเพื่อนคุณหมอกให้ได้ครับ เชียร์ส

เออถ้าอย่างนั้น หมอกขอตัวก่อนนะคะ ต้องรีบไปประชุมค่ะ

บ๊ายบายนะคะ

- อ้าว - บ๊ายบายครับ

เฮ้ย เขารีบไปไหนของเขาวะ

จะไปรู้ได้ยังไงวะ

ความรู้สึกของผู้หญิงนะเว้ย เดายากกว่าเรียนหมอซะอีก

ฉันคบกับพริมพี่มาเจ็ดปี

ฉันยังไม่รู้เลยว่า พริมพี่รู้สึกยังไงกันแน่

แล้วนี่แกไม่รู้จริงๆ เหรอวะ

สมมตินะ ถ้าฉันมีบ้านอยู่บนดาวอังคารนะ

แล้วฉันมองเห็นแกกับพริมพี่บนโลก

ฉันก็ดูรู้ ว่าพริมพี่มันรู้สึกกับแกยังไง

พริมพี่มันรักแกจะตาย มันไม่มีอะไรซับซ้อนเลย

มีแต่แกเนี่ยซับซ้อน

คือฉันหมายถึงว่า ฉันไม่รู้ว่า พริมพี่รักฉันจริงๆ หรือแค่หวง

แล้วสำหรับฉันนะเว้ย

ฉันไม่รู้ว่าระหว่างเราสองคนน่ะ มันคือความรักหรือ…

แค่ความผูกพันกันแน่

เฮ้ย แกคิดว่าความผูกพันมัน…

เปลี่ยนเป็นความรักได้ไหมวะ

- อะไรวะ - แตกได้ไงวะ

อ้อ

พวงมาลัยได้แล้วค่ะ

ฉันจะไปสวดมนต์กับคุณย่า แล้วก็ค้างกับท่านเลยนะ

ถ้าใครโทรมาแล้วไม่ใช่เรื่องสำคัญ ไม่ต้องไปตามนะ

ได้ค่ะ

เฮ้ย

รักใครชอบใคร ก็ต้องสู้ให้ถึงที่สุดเว้ย

คือถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นนะเว้ย ฉันก็คงโบกมือลาไปแล้ว

แต่กับคุณหมอกไม่รู้เป็นไรว่ะ คือ

ยิ่งเขาปฏิเสธยิ่งชอบ

คือฉันอยากทำทุกอย่าง เพื่อให้เขาหันมามองบ้าง

แกเองก็ ดูแลตัวเอง ดูแลพริมพี่มันให้ดีเหอะ

คือพริมพี่มันก็ ไม่ได้ร้ายกาจอะไรหรอก

มันก็แค่ขี้โมโหไปนิดเดียวเอง

- อือ - แกก็รู้นี่

ถ้าแกโทรไปง้อนิดหนึ่งนะ

เดี๋ยวมันก็ "กฤตคะ กฤตขา"

โอเค ไปแล้ว เจอกัน

เออ

เฮ้ย พริมพี่

มาง้อไอ้กฤตถึงที่นี่เลยเหรอ

คุณย่า

นายหมอ

นายหมอๆ

นายหมอ

นายหมอ

นายหมอ

นายหมอ

(พริมพี่)

จะพากันไปปรับความเข้าใจ กันถึงไหนวะเนี่ย

(พริมพี่)

ว่าไงจ๊ะพริมพี่

ภูมิ แกอยู่กับกฤตใช่ไหม ทำไมเขาไม่รับสายฉันน่ะ

อย่ามา พริมพี่ แหม

นี่แกมาตามง้อไอ้กฤตถึงที่ร้าน คิดว่าฉันไม่เห็นแกเหรอ

นี่แกให้กฤตรีบมาบ้านฉันนะ

ตอนนี้ฉันอยู่กับคุณย่า คุณย่าอยากเจอกฤต

บอกให้กฤตมาดูใจคุณย่านะ

เฮ้ย พริมพี่ เอาดีๆ นี่แกอยู่ไหนเนี่ย ไม่ตลกแล้วนะ

ก็ฉันอยู่ที่บ้านไง

นี่แกให้กฤตรีบมาเลยนะ

เฮ้ย พริมพี่ ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ ก่อน

เดี๋ยวฉันจะพาไอ้กฤต ไปหาแกที่บ้านเดี๋ยวนี้เลย

แค่นี้นะ

ทำไมมันไม่รับวะ

เฮ้ยกฤต ไอ้กฤต จอด

ไอ้กฤต

บอกให้จอดไง กฤต

ไอ้กฤตๆ

ไอ้กฤต

บอกให้จอด ไอ้กฤต

ไอ้กฤต เฮ้ย

เฮ้ย แกเป็นอะไรของแกเนี่ย โทรไปก็ไม่รับ

อ้าว แล้ว แล้วพริมพี่ไปไหน มากับแกไม่ใช่เหรอ

เปล่า ฉันมาคนเดียว

แล้วนี่จะไปไหนเนี่ย ไม่ใช่ทางกลับบ้านเลยนะ

เออว่ะ จะไปไหนวะ

เฮ้ย นี่แกมึนอะไรของแกวะเนี่ย

เอางี้ เอารถจอดไว้นี่เลยนะ แล้วเดี๋ยวให้คนมาเอา

มา ออกมา

มา แกไปรถฉัน มาๆ มา

มานี่ๆ

ไอ้กฤตเอ๊ย

คุณย่าคะ

ตอนบ่ายคุณย่า ยังคุยกับพริมพี่อยู่เลย

ทำไมคุณย่าถึงได้ทรุดไวขนาดนี้

คุณย่าอย่าทิ้งพริมพี่ไปนะคะ

พริมพี่ไม่เหลือใครแล้ว

คุณย่าอยู่กับพริมพี่ก่อนนะ

เอ่อ มั่นฟ้าก็มาครับคุณย่า

คุณย่าเป็นไงบ้าง

ชีพจรอ่อนมาก

ความดันก็ตกลงเรื่อยๆ

โทรเรียกรถพยาบาลหรือยัง

คืนทินกฤตเหรอคะคุณย่า

ของมีค่าขนาดนี้

ผมรับไว้ไม่ได้หรอกครับคุณย่า

ขอบคุณนะคะคุณย่า

ที่เมตตาเราสองคน

คุณย่า

คุณย่าคะ

คุณย่า

- คุณย่าครับ - คุณท่าน

คุณย่า

คุณย่าท่านไปสบายแล้วนะ

เข้มแข็งเอาไว้นะหนูพริมพี่

ขอบพระคุณมากค่ะ

ตากฤต อยู่ช่วยพริมพี่ที่นี่ก่อนนะ

เดี๋ยวแม่กลับกับคนรถเอง

ครับแม่

- เข้มแข็งนะลูก - ค่ะ

เสียใจด้วยนะพริมพี่

จริงๆ พริมพี่ทำใจแล้วล่ะ

ฉันคงมางานได้แค่วันนี้วันเดียวนะ

พอดีว่าญาติที่ลำพูนเสีย ก็เลยต้องขึ้นไปจัดงานให้

กะว่าจะอยู่ยาวเลย

งั้นเจอกันที่เชียงใหม่นะ

คุณหมอกเขาอยากไปดูบ้านเรา ที่แม่แจ่มน่ะพริมพี่

เขาบอกว่าบ้านของเรา เหมาะกับละครเรื่องใหม่

แล้วกฤตอนุญาต

ไม่ ไม่ได้อนุญาตให้ไปถ่าย แต่แค่อนุญาตให้ไปดู

ก็อาจจะไม่ได้ไปถ่ายก็ได้นี่ คือมันต้องดูหลายๆ อย่างว่า

มันเหมาะกับเรื่องไหม

ใช่ไหมครับคุณหมอก

ค่ะ

งั้นหมอกขอตัวก่อนนะคะ พอดีทีมงานรออยู่ค่ะ

เจอกันนะพริมพี่

เจอกันนะคะหมอกฤต

เอ่อ เดี๋ยวผมไปส่งครับ

- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณครับๆ

ขอบคุณมากครับ ขอบคุณครับ

เสียใจด้วยนะคะ

มีสะใภ้บ้านไหนโผล่มางานศพแม่สามี

โดยที่แขกกลับหมดแล้วแบบนี้บ้าง

ฉันปิดมือถือค่ะ

ก็เลยไม่ได้รับข่าว

ทำไมไม่รออีกสามสี่วันค่อยเปิดล่ะ

จะได้มาไหว้ แล้วเก็บกระดูกซะทีเดียวเลย

บางทีผมก็อดคิดไม่นะว่า ไอ้การปลีกวิเวกของคุณเนี่ย

มันดีต่อตัวคุณเอง แล้วมันดีต่อคนอื่นไหม

มันดีจริงๆ

หรือว่าแค่ข้ออ้าง ในการหนีปัญหา

คุณหมอคะ

งานเรียบร้อยดีไหมคะ

จ้ะ รอนานนิดหนึ่งนะ

แค่สี่ห้าชั่วโมงเอง

งานสำคัญขนาดนี้ ให้รอทั้งวันแจนก็รอได้ค่ะ

คุณหมอเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว

เดี๋ยวแจนขับรถให้นั่งสบายๆ นะคะ

ไปค่ะ

แม่คะ สวัสดีค่ะ

ปีบ

แม่เสียใจด้วยนะลูก

แม่พยายามมาเร็วที่สุดแล้วจ้ะ

ไม่เป็นไรค่ะ เราเข้าไป กราบคุณย่ากันเถอะค่ะ

จ้ะ

ไหนๆ ก็อยู่พร้อมหน้ากันแล้ว

ไปหาอะไรอร่อยๆ กินกันดีไหม

เหนื่อยกันมาหลายวันแล้วนี่

ดีครับ งั้นผมขออนุญาต โทรชวนคุณแม่ไปด้วยนะครับ

เอาสิ อาจะได้แนะนำให้คุณปานจิตร รู้จักกับแจน

อ้าวนั่นไง มาพอดีเลย

สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะคะ

เสนอหน้ามาทำไม คนในครอบครัวเขาจะคุยกัน

พ่อเป็นคนชวนมาเอง

พ่ออยากให้ทุกคนเปิดใจให้กับแจน

อยากให้มองแจนในแง่ความสามารถบ้าง

พ่อให้แจนไปฝึกงาน

เขาทำงานได้ดี ขยัน

แล้วก็คล่องตัวมากเลย

ถ้าไม่คล่องแล้วจะจับพ่อได้เหรอคะ

แขนขามือเท้าก็ดีนี่

หน้าตาก็สวยใช้ได้

ทำไมไม่ทำอะไร ที่มันดีกว่าเกาะคนแก่กินไปวันๆ หา

เป็นพวกสวยสมองกลวงเหรอ

พริมพี่ ใจเย็นๆ

แกอย่าดูถูกคนอื่นให้มากนักพริมพี่

แจนเขาทำงานเก่ง

พ่อจะรับเขาทำงานที่โรงพยาบาล เป็นเลขาพ่อ

ทั้งๆ ที่แม่ยังไม่ได้หย่า กับพ่อเหรอคะ

พ่อคิดได้ยังไง

ถ้าพ่อเอาผู้หญิงคนนี้เข้าไปทำงาน พริมพี่จะออกไปทำที่อื่น

ให้มันรู้กันไป ว่าระหว่างพริมพี่

กับพริตตี้หน้าพลาสติกเนี่ย พ่อจะเลือกใคร

แจนบอกแล้ว ว่าคงไม่มีใคร ยอมรับแจนหรอกค่ะ

เห็นไหมคะคุณหมอ

- ดัดจริต - พริมพี่

- พริมพี่ - คุณหมอช่วยด้วยค่ะ

พริมพี่

ทำไมคะ จะเอาคืนแทนเมียน้อยเหรอ

เชิญ

หยุดนะคะ

พ่อลูกจะฆ่ากันต่อหน้าคุณย่าเหรอ

ทำอะไรคิดถึงท่านบ้างสิคะ

ข้าวปลาไม่ต้องกินมันแล้ว

ฉันไม่พาแจนไปทำงานที่โรงพยาบาลก็ได้

แต่ฉันจะพาแจนเข้าบ้าน

หวังว่าแกจะไม่มีปัญหานะ

พ่อ

- ไม่ค่ะ - พริมพี่

พริมพี่ไม่ยอมค่ะ

ถ้าพ่อจะเอามันเข้าบ้าน ก็ต้องข้ามศพพริมพี่ก่อนได้ยินไหม

พริมพี่ไม่ยอม

พริมพี่

พริมพี่

ผมจัดการเองครับ

จ้ะ

พริมพี่

พริมพี่

กฤต มันน่าสมเพชมากเลยใช่ไหม

หา

คุณหมอที่ทุกคนเห็นว่า ชีวิตสมบูรณ์แบบ

จริงๆ แล้วก็แค่ เด็กบ้านแตกแค่นั้นเอง

ผมเห็นใจคุณนะ

แต่ผมอยากให้คุณลองมองไปรอบๆ ตัว

แล้วคุณจะเห็นว่ามีคนที่เขามีปัญหา

แล้วเขาทุกข์ใจมากกว่าคุณอีกเยอะ พริมพี่

แต่…

พริมพี่ไม่อยากจมอยู่ กับปัญหาเดิมๆ แล้วกฤต

พริมพี่สู้มาเป็นสิบๆ ปีแล้วนะกฤต

ไม่เห็นมีอะไรดีขึ้นเลย

พริมพี่อยากไปให้ไกลที่สุด จากที่นี่ให้มากที่สุดค่ะกฤต

พริมพี่อยากหนีปัญหาให้หมด

กฤตคะ

เรารีบแต่งงาน แล้วก็ย้ายไปอยู่แม่แจ่มด้วยกันนะคะ

นะคะกฤต

นะคะ

นะคะกฤต

เอ้า สร้อยพระลูก

ออกต่างจังหวัด สวมติดคอไว้ จะได้อุ่นใจ

ขอบคุณครับแม่

มีเวลาไปพักผ่อนแบบนี้

หาโอกาสคุยเรื่องแต่งงาน กับหนูพริมพี่เลยนะลูก

ไม่ได้ไปกันสองคนครับแม่

ไอ้ภูมิกับคุณหมอกก็ไปด้วย

แหม มันก็ต้องมี เวลาส่วนตัวกันบ้างแหละ

รีบคุยกันซะ คบกันมาตั้งเจ็ดแปดปีแล้วนะลูก

ขอเวลาสร้างตัวแป๊บนะครับ

ขอเวลาอีกแล้ว หลายแป๊บแล้วนะลูก

คนเราเนี่ย รักกันชอบกันเนี่ย

ก็แต่งงานกันไปเถอะลูก

จะได้มีเวลาอยู่ด้วยกันนานๆ

นี่ดูอย่างแม่กับคุณพ่อสิ

กฤตยังไม่จบมหาวิทยาลัยเลย คุณพ่อก็จากเราไปแล้ว

คือผมอยากดูให้แน่ใจก่อนน่ะครับ ว่าเราโตเป็นผู้ใหญ่พอ

จะได้ไม่ตัดสินอะไรด้วยอารมณ์ไงครับ

ฮัลโหล

โอเค รู้แล้ว

เดี๋ยวออกไปแล้ว

เอ่อ ไอ้ภูมิตามแล้วครับแม่

ไปก่อนนะครับ รักแม่นะครับ

อือ จ้า ไป

เออ รู้แล้ว นี่กำลังไป เร่งอะไรนักหนาวะ

ขับรถดีๆ นะลูก

แม่จะกลับมาอยู่ที่นี่จริงๆ เหรอคะ

พริมพี่ดีใจจังเลยค่ะ

พริมพี่รอวันที่จะเห็นแม่ลุกขึ้นมา สู้กับพวกเมียน้อยของพ่อมานานแล้ว

แม่ไม่ได้มาสู้กับใครลูก

แม่จะมาอยู่เป็นเพื่อนลูกก็แค่นั้น

พริมพี่ แม่ขอโทษนะลูก

แม่ทิ้งลูกอยู่กับคุณย่านานเกินไป

แม่ขอโทษ

พริมพี่คิดว่า

ชาตินี้จะไม่ได้ยิน แม่พูดแบบนี้ซะแล้ว

ให้โอกาสแม่

ได้ทำหน้าที่แม่ด้วยนะลูกนะ

พริมพี่ไปแค่ห้าวันค่ะ แล้วจะรีบกลับมาอยู่กับแม่

แม่กลับมาอยู่ที่นี่ ทุกอย่างจะต้องดีขึ้นแน่เลยค่ะ

พ่อจะต้องกลับมาอยู่กับเรา

เราจะกลับมาเป็นครอบครัวเหมือนเดิม

กระเป๋าแม่ล่ะคะ

แม่ให้เข็มเอาไปไว้ที่ห้องแล้วจ้ะ

แม่จะอยู่ที่นี่

คุณพ่อคงไม่ว่าอะไรนะ

แม่ไม่ ไม่กลัวเหรอคะ

กลัวอะไรลูก

คุณย่าเหรอ

ท่านไปดีแล้วล่ะลูก

ท่านถือศีลมาตลอดชีวิต

ท่านไม่มีห่วงอะไรแล้วล่ะจ้ะ

ห่วงมันคืออะไรคะ

ห่วงก็คือความผูกพัน

ความกังวลไงลูก

คนที่ตายไป

ถ้าเขามีห่วง เขาก็จะติดกับความผูกพัน

ความกังวล วนเวียนอยู่อย่างนั้น

ไม่ไปไหน

อยู่ที่เดิมๆ

จนกว่า…

เดี๋ยวแม่ให้เข็มมาจัดการลูก

เข็ม

คำบรรยายโดย: รินรดา ลดาลลิตสกุล