Original subtitles

[♪ ดนตรีบรรเลงที่ตึงเครียด]

[เพอร์ซี่] ลุคอยู่ที่นี่ และเขารู้ว่าเขากำลังทำอะไรอยู่

ถ้าต้นไม้ล้ม สิ่งกีดขวางก็พัง

และค่ายจะเปิดรับการโจมตีใดๆ

[Tantalus] พวกคุณสามคนต้องค้นหา สำหรับขนแกะทองคำในตำนาน

และฟื้นฟูเขตแดนของเรา อย่างเต็มกำลัง!

แชมป์ของเรา คลาริสเซ่ ลา รู

-[ตะโกน] คลารีส คลาริสเซ่! -อะไร?

-[แสงสีรุ้ง] - [ชีรอน] คำทำนายอันยิ่งใหญ่

เป็นที่รู้จักของคนบางคนที่ได้รับเลือก

ฉันมีอะไรจะบอกเพอร์ซี่?

เขาไม่รู้ มีบางอย่างที่เขาไม่รู้

เพอร์ซี่ อย่าไปนะ

ฉันต้อง. โกรเวอร์ต้องการความช่วยเหลือจากฉัน

- คุณมาที่นี่ได้อย่างไร? -[โกรเวอร์] สัตว์ทะเล

แต่ทั้งหมดนี้เป็นส่วนหนึ่งของระบบของเขา กับดักของเขา

- "เขา" คือใคร? -โปลิเฟมัส!

-[เพอร์ซี่] คุณหาเรือสำราญมาให้ฉันเหรอ? - ให้คุณนั่งรถแล้ว

เรือลำนั้นกำลังไป คุณต้องไปที่ไหน

คุณไม่บอกอะไรฉันเลย แต่ฉันไม่สนใจ

ฉันเดาว่าฉันจะต้อง อะไรก็ตามที่อยู่ในกระเป๋าใบนั้น

ตอนนี้เรากำลังไปทำภารกิจ

[♪ การเล่นดนตรีบรรเลงละคร]

[♪ ดนตรีจบลง]

[เสียงฟ้าร้องดังกึกก้อง]

[♪ การเล่นดนตรีบรรเลงที่ไม่มีตัวตน]

[เสียงลมหวีดหวิว]

-[เสียงลั่นบ้าน] -[เสียงฝีเท้าใกล้เข้ามา]

[เสียงประตูเปิดออก]

ฉันคลาริสเซ่…

ลูกสาวของอาเรส

[เสียงลมหอน]

[♪ การเล่นดนตรีบรรเลงที่น่าขนลุก]

ฉันถูกตั้งข้อหาทำภารกิจ...

และยืนรอรับ คำทำนายของฉันจาก...

[♪ การเล่นดนตรีบรรเลงลางสังหรณ์]

…ออราเคิล

ฉันชื่อคลาริสเซ่ ลูกสาวของ...

[กระดูกแตก]

-[ฟันดาบ] -[เสียงร่างกายดัง]

[♪ ทำนองเพลงเสียดสีช้าเล่น]

[หายใจอย่างสั่นเทา]

-[ออราเคิลคร่ำครวญ] -[อ้าปากค้าง]

-[ออราเคิลหายใจแรง] -[กระดูกลั่นเอี๊ยด]

[♪ การเล่นดนตรีบรรเลงลางสังหรณ์]

[ตะโกนอย่างแหบแห้ง]

คุณจะแล่นเรือเหล็ก กับนักรบแห่งกระดูก

คุณจะพบสิ่งที่คุณแสวงหา และทำให้มันเป็นของคุณเอง

แต่สิ้นหวังกับชีวิตของคุณ…

[กางเกง]

…ฝังอยู่ในหิน

[เสียงสะท้อน] และล้มเหลว...

[แทนทาลัส] เพอร์ซีย์ แจ็กสัน และแอนนาเบธ เชส

จะจ่ายค่าค่ายละทิ้ง ในยามจำเป็นของเรา

-คลาริสเซ่! -[♪ เพลงหยุด]

อืม?

คุณมีอำนาจเต็ม

เพื่อมอบความยุติธรรมแก่พวกนอกกฎหมายเหล่านี้

หากคุณพบพวกเขาในภารกิจของคุณ

ตอนนี้ เนื่องจากคุณเชสตายแล้วสำหรับพวกเรา

คุณต้องเลือกเพื่อนทดแทน

หรือเพื่อน หรือเพื่อนร่วมภารกิจ

หรือ… [ถอนหายใจ] เธอต้องการสองคนใช่ไหม?

[♪ การเล่นดนตรีบรรเลงแนวผจญภัย]

[♪ ดนตรีจบลง]

[♪ เพลงป๊อปจังหวะเร้าใจ คาโล "ดีกว่า"]

♪ นั่นทำให้พวกเขาทุกคนแสดงท่าทีบ้าคลั่ง ♪

♪ แอคทูอัน แอสสิ ♪

♪ ไม่รู้ว่าทำไมพวกเขาถึงต้องกังวล ♪

♪ ปรากฏตัวขึ้น เรียกฉันว่าแม่ ♪

♪ No me llama así ♪

♪ ไม่สามารถมีร่างกายช่วงฤดูร้อนนั้นได้ ฟรีเหรอ? ♪

[พูดคุยไม่ชัดเจน]

♪ ทำไมคุณถึงโทรมา โทร เราไม่อยากพูด #

♪ ใช่ถ้าคุณต้องการมัน ต้องตั้งใจฟังนะ♪

♪ โย่ เราไม่วิ่งนะ วิ่ง ♪

♪ หากคุณไม่รู้ว่าเราต้องการอะไร ♪

[♪ เครื่องดนตรีอันเงียบสงบ เพลงที่เล่นบนทีวี]

[♪ เพลงถูกตัด]

[ไทสัน] ที่นี่หนาวมาก

- คุณแห้งแล้วหรือยัง? -[เพอร์ซี่] เอานี่ไป

ดูเหมือนว่าเฮอร์มีสจะคิดทุกอย่าง

วิตามินวิเศษ Thermos of Winds

ไม่มีดรามาแม้ว่า

[กระซิบ] เอาล่ะ ดังนั้น...

ความลับนี้ ชีรอนบอกคุณว่าฉันไม่รู้

ฉันรู้ว่าคุณจะพูดอะไร

ฉันคิดถึงวิธีที่เราจะทำได้ ทำให้งานนี้เกิดขึ้นระหว่างเราเท่านั้น

[ไทสัน] พวกคุณ ฉันยังได้ยินเสียงคุณอยู่

[ด้วยเสียงปกติ] ไม่เป็นไรเพื่อน

เพอร์ซี่ คุณก็รู้อยู่แล้วว่ามี สิ่งที่คุณไม่ควรรู้

ซึ่งก็แย่พอแล้ว

โอเค งั้นไม่ต้องบอกฉันอีกต่อไปแล้ว

-เอ่ออะไร? -อย่าบอกนะ.

นั่นเป็นความคิดของคุณเหรอ?

ฉันเชื่อว่ามีเหตุผลที่ดี เพื่อขัดขวางไม่ให้ฉันออกจากค่าย

หรือไปทำภารกิจหรืออะไรก็ตาม

ฉันเชื่อใจชีรอน

แต่ส่วนใหญ่ฉันเชื่อใจคุณ

ฉันเดาว่านี่คือบางสิ่งบางอย่าง จะทำอย่างไรกับอนาคตของฉัน

หรืออาจจะเป็นอดีตของฉันที่ฉันไม่รู้

แต่หากฉันรู้ มันจะทำให้ฉันต้องแสดงท่าทางบางอย่าง

หรือทำอะไรโง่ ๆ ใช่ไหม?

งั้นฉันก็ไม่รู้สินะ

แต่ และ... และนี่คือกุญแจสำคัญ

ถ้าคุณเห็นฉันกำลังทำอะไรสักอย่าง ที่โน้มตัวไปในทิศทางที่ไม่ดี

คุณหยุดฉันด้วยรหัสคำ

โค้ดเวิร์ดเหรอ?

ใช่แล้ว ฉันกำลังคิดถึง "บุญ"

[ไทสัน] มันเหม็น

มันไม่ใช่คำรหัสของคุณ

[ไทสัน] ฉันหมายถึงบางสิ่งที่มีกลิ่นไม่ดี

- คุณพูดว่า "บุญ" ฉันถอยออกไป - นี่จะเป็นปัญหา

-[เพอร์ซี่] มันจะได้ผล - ฉันเกลียดที่ฉันไม่สามารถบอกคุณได้

และอีกไม่นานคุณก็จะเกลียดมันเช่นกัน

-ไม่ว่าเราจะพยายามอะไรก็ตาม -[เพอร์ซี่ถอนหายใจ]

แล้วคุณจะเกลียดฉัน

คุณรู้ไหมว่าฉันคิดอย่างไร?

ฉันคิดว่าเรามีเวลาที่ยากลำบากสองสามวัน

เรากำลังล่องลอยอยู่บนเรือสำราญ

ฉันว่าเราไปดูสระว่ายน้ำกัน หรืออาร์เคดหรือบุฟเฟ่ต์

สัตว์ประหลาด

[♪ ดนตรีบรรเลงที่ตึงเครียด]

ฉันได้กลิ่นสัตว์ประหลาดบนเรือ

สัตว์ประหลาด พหูพจน์?

[♪ ดนตรีจบลง]

[♪ การเล่นดนตรีบรรเลงเศร้าโศก]

[เสียงนกร้อง]

[♪ การเล่นดนตรีเพอร์คัชชันดราม่า]

พระเจ้าอาเรส พระบิดา ฉันรู้สึกถ่อมตัวโดยการปรากฏตัวของคุณ

ความอ่อนน้อมถ่อมตนสำหรับผู้แพ้ ลุกขึ้น.

ได้ยินว่าคุณติดขัด กิ๊กขนแกะทองคำ

ดูเหมือนว่า คุณยังขาดภารกิจอีกสองรายการ

ไม่ต้องการน้ำหนักที่ตายตัว ทำให้ฉันช้าลง

กองทัพหญิงเดี่ยวเหรอ? พร้อมที่จะเผามันให้หมดหรือยัง?

เอาล่ะ. ฉันสามารถช่วยเรื่องนั้นได้

[♪ การเล่นดนตรีบรรเลงเร้าใจ]

นี่คือการนั่งของคุณ

หุ้มเกราะ.

ปลุกเธอขึ้นมาจากหลุมศพที่เต็มไปด้วยน้ำ และทำให้เธอตื่นขึ้น

คุณได้ 40 มิลลิเมตร ปังปังบนคันธนู

สิบสองปอนด์บนสะพานบิน

และปืนใหญ่ขนาด 15 นิ้วบนหกกระบอกของคุณ

ล็อคแล้วโหลดเลย ด้วยกระสุนสีบรอนซ์สวรรค์บริสุทธิ์ 100%

บูม! [พัฟ]

มีคำถามอะไรไหม?

เอ่อพวกเขาเป็นใคร?

ผู้แพ้เหล่านี้เหรอ? นั่นคือเจ้าหน้าที่สายงานของคุณ

ทรงปลุกพวกเขาขึ้นมาจากหลุมศพด้วย

“ผู้ที่พ่ายแพ้ในการรบ เป็นหนี้บุญคุณอาเรส”

คุณคงคิดว่าฉันจะได้ผู้ชนะ แต่… [หัวเราะเบา ๆ] …ไม่

[เยาะเย้ย] อย่างไรก็ตาม ทหาร ถึงเวลาที่คุณต้องเปล่งประกายแล้ว

ฉันไม่สามารถทำอะไรให้คุณได้มากกว่านี้ โดยไม่ฝ่าฝืนกฎเกณฑ์

และฉันอยู่ในบ้านสุนัขเหมือนเดิม

เจ้าเต่าทะเลกำลังมุ่งหน้ามาหาคุณ

แต่คุณต้องไปให้ถึง เส้นชัยก่อน

ด้วยเกียรติของฉัน ฉันจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง

ดี.

เพราะคุณรู้ จะเกิดอะไรขึ้นกับคุณถ้าคุณล้มเหลว

[♪ ดนตรีบรรเลงที่ตึงเครียด]

ให้ฉันอุ่นเครื่องพวกนี้ให้คุณ

[♪ การเล่นดนตรีบรรเลงเร้าใจ]

[Ares] โปรดทราบ พวกหนอน!

นี่…สาวน้อยคนนี้ที่นี่ คือผู้บัญชาการคนใหม่ของคุณ

นี่เป็นภารกิจแรกของเธอ

ตอนนี้การฝึกฝนของเธอดีที่สุดในชั้นเรียน

แต่ในสนาม เธอไม่มีประสบการณ์อย่างยิ่ง

คุณจะต้องแน่ใจว่าเธอประสบความสำเร็จ

เพราะถ้าคุณไม่ทำ

โดยส่วนตัวแล้วฉันจะ บดกระดูกของคุณให้เป็นผงคลี

แล้วกวาดฝุ่นนั้น ให้เป็นถุงเล็กๆ...

และโยนไอ้ห่วยนั่น เข้าไปในหลุมแห่งทาร์ทารัส!

-[อึกทึก] -คาปิเช่?

[เจ้าหน้าที่สาย] คาปิเช่ ท่านลอร์ดอาเรส!

ทั้งหมดของคุณ

-[♪ กำลังเล่นเพลงป๊อปจังหวะสนุกสนาน] -♪ คุยกับฉันหน่อยที่รัก ♪

[ผู้สอน] และอีกสองคน...

♪ ฉันกำลังจะตาบอด จากความอยากอันแสนหวานนี้ ♪

♪ โว้ว-โอ้ ♪

♪ เรามาเสียสติกันเถอะ และบ้าคลั่ง บ้าคลั่ง ♪

♪ ฉัน... ฉัน... ฉัน... ฉัน... ฉัน... ฉันยังคงหวังต่อไป… ♪

เหล่านั้นก็เหมือนกัน ชาวเลสตรีโกเนียนที่เราเห็นที่แคมป์

[ไทสัน] พวกเขากำลังเดิน ออกไปในที่โล่ง

[Annabeth] หมอกต้องทำงานแน่ๆ การทำงานล่วงเวลาเพื่อซ่อนพวกเขา

[♪ ดนตรีบรรเลงที่ตึงเครียด]

เราอาจจะต้องลงจากเรือ กำลังรีบ

ทำไมไม่คว้าอุปกรณ์ที่เหลือล่ะ?

[Laistrygonian คำราม]

เฮ้พวก คุณโดนบุฟเฟ่ต์เหรอ?

ให้ฉันได้เปิดประตูให้คุณ

[เสียงบี๊บของสแกนเนอร์]

[เสียงกริ่งลิฟต์]

[คำราม]

เหล่านั้นมาจากอย่างแน่นอน เผ่าที่โจมตีค่าย

ทำไมเฮอร์มีสถึงส่งคุณมาที่นี่?

- น่าจะเป็นอย่างอื่น - คุณจะไปไหน?

[แอนนาเบธ] เราต้องไปจับไทสัน และไปให้ไกลจากเรือลำนี้ให้มากที่สุด

เฮอร์มีสคงจะรู้อยู่แล้ว มีสัตว์ประหลาดอยู่ที่นี่

- มันไม่สมเหตุสมผลเลย -แอนนาเบธ?

แอนนาเบธ เชส? อลิสัน!

ซิมส์?

-เฮ้! [ถอนหายใจ] -สวัสดี

ถวายเกียรติแด่เอเธน่า

เพื่อเป็นเกียรติแก่อพอลโล นี่คือเพอร์ซี่

โอ้ ฉันรู้ demigod ทุกคนเคยได้ยินเกี่ยวกับผู้ชายคนนี้

คุณมาจากค่ายเหรอ?

[อลิสัน] สำเร็จการศึกษาแล้ว ได้เห็นโลกแล้ว.

[แอนนาเบธถอนหายใจ] อลิสัน คุณต้องมากับเราตอนนี้

- คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร? - สัตว์ประหลาดบนเรือ

เลสตรีโกเนียนสามคน อยู่ข้างหลังคุณ

- คุณโชคดีที่ยังมีชีวิตอยู่ - พวกเขาอยู่ที่ไหน?

พวกเขาขึ้นลิฟต์บริการ เราไม่สามารถติดตามได้

[ถอนหายใจ]

[♪ ดนตรีบรรเลงที่ตึงเครียด]

-เดี๋ยวก่อน คุณจะไปไหน? - ฉันมีเพื่อนอยู่บนเรือ

[ถอนหายใจ] พวกครึ่งเทพ

-อยู่ที่นี่แล้วฉันจะไปรับพวกเขา - รอสักครู่

[แอนนาเบธ] เราไม่รู้ มีสัตว์ประหลาดกี่ตัว

อาจมีมากกว่านี้

ลูกเรือของฉันเป็นนักล่าสัตว์ประหลาด เราจะได้อัตราต่อรอง

[โกรเวอร์ กึกก้อง] อลิสัน ซิมส์ นั่นคุณหรือเปล่า?

เหมือนคุณมีโอกาสได้เจอกับโกรเวอร์เหรอ?

[แอนนาเบธ] อะไรนะ?

เขาเห็นเธอในฝันร้าย เธอกำลังนำเราเข้าสู่กับดัก

[อลิสันเยาะเย้ย] ลุคจะไม่มีความสุข

เมื่อเราเอาศีรษะของเจ้ามาให้เขา

แต่เขาจะผ่านมันไปได้

-[เสียงระลอกคลื่น] -[♪ การเล่นดนตรีบรรเลงละคร]

[ทั้งคำราม]

-[ใบมีดปะทะกัน] -[คำราม]

-[เพอร์ซี่คำราม] -[คำราม]

[คร่ำครวญ]

[ทั้งฮึดฮัดและคร่ำครวญ]

[ทั้งคำราม]

[คำรามทั้งหมด]

[คร่ำครวญ]

[กางเกง]

-[คำราม] -[เพอร์ซี่คำราม]

[คร่ำครวญ กรีดร้อง]

[♪ ดนตรีบรรเลงที่ตึงเครียด]

[ถอนหายใจ]

[ทั้งหอบ]

เฮ้พวก พร้อมออกเดินทางแล้ว

[♪ การเล่นดนตรีบรรเลงลางสังหรณ์]

[♪ เพลงบวม]

[โครนอส เสียงสะท้อน] สวัสดีอีกครั้งครับ ฮีโร่ตัวน้อย

[♪ ดนตรีดำเนินต่อไป]

นี่คือสาเหตุที่เฮอร์มีสส่งฉันมาที่เรือลำนี้

ลุคอยู่ที่นี่

นี่คือเครื่องหมายของโครนอส

[♪ เพลงจางหายไป]

[♪ ดนตรีบรรเลงอันเงียบสงบ กำลังเล่นบนทีวี]

[ผู้อำนวยการเดินเรือ] สวัสดีตอนเช้าครับท่านผู้โดยสาร

และยินดีต้อนรับสู่วันที่สวยงามอีกวัน บนเจ้าหญิงแอนโดรเมดา

เมื่อเราล่องเข้าสู่ยุคทอง อย่าลืมดื่มด่ำ

ในบุฟเฟ่ต์กุ้ง บนดาดฟ้าลิโด้

จำไว้ว่าหมอกจะปกป้องคุณ จากสายตาที่สอดรู้สอดเห็นของมนุษย์

ดังนั้นอย่าลังเลที่จะเข้าร่วม

ในกิจกรรมอันน่าตื่นเต้นใดๆ ของเรา

[♪ ดนตรีจบลง]

เขาไม่ใช่แค่ที่นี่ นี่คือเรือของเขา

[♪ การเล่นดนตรีบรรเลงอันเป็นลางร้าย]

[♪ ดนตรีจบลง]

[♪ การเล่นดนตรีบรรเลงที่กล้าหาญ]

[เสียงโห่ร้องไม่ชัดเจน]

[เจ้าหน้าที่สายสนทนาไม่ชัดเจน]

[เจ้าหน้าที่สายงาน 1] ครับ ครับ กัปตัน [หัวเราะ]

“คุณจะแล่นเรือเหล็ก กับนักรบกระดูก”

[เจ้าหน้าที่สาย 2] เด็ก Ares คนนี้คงไม่รู้

คราเคนจากแมงกะพรุน

[เจ้าหน้าที่สายร้องไม่ชัด]

[เจ้าหน้าที่สายตะโกนไม่ชัดเจน]

[เจ้าหน้าที่สายงาน] ♪ ขอให้สบายดี เราหวังว่าคุณจะสบายดี♪

♪ เราทักทาย เราล่องเรือจากแอสโฟเดล ยึดติดเหล้ารัมของเราและง่าย ♪

♪ ล่องเรือสู่เอลิเซียม เวย์โฮ เวย์โฮ… ♪

สวัสดี ฉันชื่อธอร์วัลด์

โอ้. 'จีบ? มิทช์. จากบล็อคบัสเตอร์

- คุณล้มลงในการต่อสู้ครั้งใด? -โอ้ เอ่อ สตรีมมิ่งสงคราม

ใช่ น่าเกลียดมาก ในตอนท้ายที่นั่น

- เอาละพวกผู้ชาย! ฟังนะ! -[เจ้าหน้าที่สาย] ♪ เวย์โฮ! ♪

เรากำหนดหลักสูตร สำหรับทะเลแห่งสัตว์ประหลาด

พิกัด 31, 37,

- เหนือ 56, 12 ตะวันตก -[เจ้าหน้าที่สายงานร้องเพลงต่อ]

ทราฟัลการ์. จมโดยอังกฤษ

แกรนด์พอร์ต จมโดยชาวฝรั่งเศส

- [เนวิเกเตอร์หัวเราะเบา ๆ ] -เฮ้!

ฉันกำลังคุยกับคุณนะพวกหนอน!

เรามีมหาสมุทรมากมายให้ครอบคลุม และมีเวลาไม่มาก ดังนั้นย้าย!

[เจ้าหน้าที่เข้าแถวทุบโต๊ะ]

[เจ้าหน้าที่สาย] ♪ เวย์โฮ เวย์โฮ! ♪

♪ เราต่อสู้โดยไม่มีผ้าห่มหรือเตียง ♪

♪ เวย์โฮ เวย์โฮ! ♪

♪ ไม่มีการพักผ่อนสำหรับคนตาย ♪

♪ ขอให้สบายดี เราหวังว่าคุณจะสบายดี♪

♪ เราขอแสดงความยินดี เราล่องเรือจากแอสโฟเดล ♪

[ไทสัน] ฉันรู้ว่าคุณพูดถึง โครนอสเป็นราชาแห่งไททันส์

แต่ใครคือไททันส์อีกครั้ง?

พวกเขาปกครองในสมัยก่อนโอลิมปัส

-โครนอสเป็นบิดาของซุส - [ไทสัน] คือ?

โครนอสไม่ไว้ใจลูกๆ ของเขา ดังนั้นเขาจึงกินมัน

ซุสให้เขาช่วยพวกมันสำรอง

สับพ่อของเขาเป็นชิ้นๆ ด้วยเคียวของเขาเอง

ตอนนี้โครนอสต้องการแก้แค้น

[ไทสัน] แต่เขาเป็นชิ้น ๆ

คุณคิดว่าลุคจะอยู่ที่ไหน?

-อะไร? -เราสามารถเอาเปรียบเขาได้

พาเขาลงไป ยุติสงครามคืนนี้

พาเขาลง?

[เพอร์ซี่] เขายังไม่รู้ว่าเราอยู่ที่นี่ เรามีข้อได้เปรียบ

คุณหมายถึงอะไรที่จะพาเขาลงไป?

แอนนาเบธ เรามีจำนวนมากกว่า บนเรือที่เต็มไปด้วยสัตว์ประหลาด

-เราต้องโจมตีในขณะที่เราทำได้... -บุญ.

ตกลง.

ฉันเห็นประเด็นของคุณ ตอนนี้อาจเป็นปัญหาได้

-ยอมแก้แค้นเหรอ? -ไม่หรอก เรื่องของโค้ดเวิร์ด

พูดได้คำเดียวว่า "บุญ" ที่จะชนะการโต้เถียงใด ๆ เลยทีเดียว

แม้ว่าคุณจะผิดก็ตาม

เมื่อลุควางยาพิษต้นไม้ของทาเลีย...

เหมือนเห็นพี่ชายแทง น้องสาวของฉันอยู่ด้านหลัง

[♪ ดนตรีบรรเลงที่อึมครึม]

ไม่มีใครโกรธลุคมากกว่าฉันอีกแล้ว

แต่ฉันไม่อยากเห็นเขาตาย

ดูสิฉันจะบอกคุณ สิ่งเดียวกับที่ฉันบอกเฮอร์มีส

ฉันไม่คิดว่าลุคสามารถช่วยได้

และฉันก็ทำ ฉันต้อง.

ลุคมีเหตุผลที่ดีที่จะเกลียดพระเจ้า

โครนอสใช้สิ่งนั้นเพื่อบงการเขา

ฉันอยากจะเอาเขาไปจากโครนอส

ฉันอยากจะพาเขาออกไปจากเรือลำนี้

[ถอนหายใจ] ดังนั้น จับซะ แทนที่จะฆ่า

ฉันสามารถทำงานกับสิ่งนั้นได้

ตราบใดที่เราหลีกหนีจากบุญ

-เราต้องการโค้ดเวิร์ดใหม่ - ฉันชอบ "บุญ"

ขอบคุณ

ที่นี่. ห้องแอดไมรัลตี้สวีท

ลุคเป็นเรื่องเกี่ยวกับความรุ่งโรจน์ เขาต้องการห้องที่ใหญ่ที่สุดสำหรับตัวเอง

ยังมีมอนสเตอร์อีกมาก

เราจะพาเขาลงจากเรือได้อย่างไร โดยไม่มีใครเห็น?

ฉันมีความคิด

[♪ การเล่นดนตรีบรรเลงที่น่าสงสัย]

[เสียงกริ่งลิฟต์]

[♪ ดนตรีบรรเลงที่ตึงเครียด]

-[คร่ำครวญ] -มอนสเตอร์?

แย่ลง. [สูดดม]

อะไรจะแย่ไปกว่านั้น?

-[โครนอส] ฉันรออยู่นะ -[สะดุ้ง]

เพอร์ซี่?

ฉันสบายดี.

[แอนนาเบธ] เอาล่ะ คุณมีแผนอย่างไร?

ถีบประตูลงไป "สวัสดี ลุค"

นั่นเป็นแผนของคุณเหรอ?

ใช่ หรืออาจจะ "ลาก่อน ลุค"

เพอร์ซี่ คุณเอาเขาไปสู้ไม่ได้

ขอบคุณสำหรับคะแนนความไว้วางใจ

[เสียงกริ่งลิฟต์]

[คำราม]

[คร่ำครวญ]

[ถอนหายใจ]

เปิดใจ!

ฟังเข้าไปได้ไหม?

[♪ การเล่นดนตรีบรรเลงที่น่าสงสัย]

[ในน้ำเสียงของอลิสัน] พวกเขาขึ้นไปใกล้ท้ายเรือ

พวกเขามีไซคลอปส์สัตว์เลี้ยงอยู่ด้วย

[ในน้ำเสียงของลุค] นั่นไม่ใช่สัตว์เลี้ยง

โพไซดอนอ้างว่าเขา เขาเป็นน้องชายของเพอร์ซี่

[ในน้ำเสียงของอลิสัน] เขาอยู่นอกประตูแล้ว

[♪ ตึกดนตรี]

[♪ การเล่นดนตรีบรรเลงละคร]

[Laistrygonians คำราม]

[ลุค] พวกเขาจะไม่ต่อสู้

[หายใจอย่างสั่นเทา]

พวกเขาฉลาดกว่านั้น

[♪ เพลงจางหายไป]

[♪ ดนตรีบรรเลงที่ตึงเครียด]

ดีกว่า Cabin Eleven นิดหน่อยเหรอ?

[ไทสัน] เพอร์ซี่?

-ผ่อนคลาย. เขาจะปลอดภัยที่นี่ -ไทสัน!

-[ดังขึ้น] เพอร์ซี่! -[คำรามของเลสตรีโกเนียน]

พวกเขาจะไม่ทำร้ายคุณ

[ประตูปิด]

[♪ ดนตรีกำลังจางหายไป]

คุณเรียนรู้เกี่ยวกับเรือลำนี้ได้อย่างไร?

พ่อของคุณบอกฉัน

เห็นได้ชัดว่าเขายังคงคิดอยู่ มีความหวังสำหรับคุณ

ฉันไม่เห็นด้วย

ดี.

เฮอร์มีสควรจะสิ้นหวัง เวลาของเขาหมดลงแล้ว

ถ้าเฮอร์มีสรู้ว่าคุณอยู่ที่ไหน

ส่วนอื่นๆ ของโอลิมปัสก็เช่นกัน

มอบตัวเดี๋ยวนี้เพื่อพวกเรา และบางทีซุสอาจจะไว้ชีวิตคุณ

ซุสไม่เมตตา

ดูสิว่าเขาไว้ชีวิตลูกสาวของเขาเองอย่างไร

นอกจากนี้ไม่ควรเป็นโพไซดอน พระเจ้าที่ฉันกังวลเหรอ?

หรือ...

โพไซดอนไม่ปรากฏตัว

เพราะเขายุ่งเกินไปแล้วในการต่อสู้

-[ถอนหายใจ] -[♪ การเล่นดนตรีบรรเลงอันชั่วร้าย]

[โครนอส] อา ฮีโร่ตัวน้อย

การตื่นขึ้นครั้งใหญ่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

พวกไททันส์กำลังจะกลับมา เพราะโครนอสกำลังจะกลับมา

ทุกครึ่งเลือดที่มาร่วมกับเรา ทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้น

แก่นแท้ของเขาจะเพิ่มขึ้น จากทาร์ทารัสมารวมตัวกันที่นี่

ทีละชิ้น

นั่นเป็นเหตุผลที่คุณต้องการขนแกะทองคำ เพื่อเร่งการรักษาของเขา

เราจะสร้างร่างใหม่ให้เขา

เพราะเหตุนั้น คุณจึงวางยาพิษต้นไม้ของทาเลีย

เพื่อบังคับภารกิจตามหาขนแกะ

นั่นเป็นเหตุผลที่คุณทำลายสิ่งที่เหลืออยู่ ของเพื่อนที่เก่าแก่ที่สุดของคุณ

คุณไม่รู้จักเธอ!

[♪ ดนตรีบรรเลงที่อึมครึม]

ฉันกับธาเลียกำลังหลบหนี ร่วมกันเป็นเวลาสองปี

คุณอยู่กับเราเป็นเวลาสองเดือน [หายใจอย่างสั่นเทา]

คุณเป็นแค่เด็ก

ทาเลียเกลียดซุส

หากเธอรู้เกี่ยวกับคำทำนายอันยิ่งใหญ่

ถ้าเธอรู้ว่าเธอมีโอกาส เพื่อทำลายโอลิมปัส

เธอจะไม่มีวันสละชีวิตของเธอ

ต้นไม้นั่นคือคำสาปของเธอ เธอคงดีใจที่เห็นมันล่มสลาย

เขาพูดว่า "คำทำนายอันยิ่งใหญ่" หรือไม่?

[♪ ดนตรีบรรเลงที่ตึงเครียด]

รอก่อน

คุณรู้เกี่ยวกับคำทำนายอันยิ่งใหญ่

และคุณทำไม่ได้ [ถอนหายใจ] เห็นไหม?

นี่คือวิธีที่เหล่าเทพเจ้าแบ่งเรา ด้วยการปิดกั้นความจริง

จริงๆ แล้วฉันไม่อยากจะรู้เลย

เพราะคุณฉลาด หรือเพราะคุณกลัว?

ฉันเป็นทั้งสองอย่างได้ไหม?

[หัวเราะเบาๆ]

ฉันชอบคุณมาตลอด เพอร์ซี่

คุณสมควรที่จะรู้ความจริง

[♪ การเล่นดนตรีบรรเลงที่น่าสงสัย]

[เสียงโห่ร้องไม่ชัดเจน]

[เหล่าครึ่งเทพคำราม]

[ดาบปะทะกัน]

[คำราม]

เทวดาและสัตว์ประหลาด

เอ่อ เราไม่ได้ใช้คำนั้นที่นี่จริงๆ

[เพอร์ซี่] สัตว์ประหลาดเหรอ?

เราทุกคนเป็นลูกของพระเจ้า ไทสันเป็นลูกชายของโพไซดอน

ไทสัน! คุณโอเคไหม?

[ลุค] เขาได้รับการปฏิบัติเหมือนคนนอกรีต เพียงเพราะแม่ของเขาไม่ใช่มนุษย์

-[เลสตรีโกเนียน] เสร็จแล้วเหรอ? -[ไทสัน] ต้องการพลังมากกว่านี้

- ฉันขอยืมลูกไฟได้ไหม? -โอ้ใช่

[ลุค] ที่นี่กับเรา เขาสามารถใช้พรสวรรค์ของเขาได้

ในฐานะช่างฝีมือระดับปรมาจารย์

เขาจะได้รับรางวัลสำหรับทักษะเหล่านั้น

และเขาจะได้รับการยอมรับ

ไม่ได้รับการปฏิบัติเหมือนเป็นปัญหาที่ต้องแก้ไข

เรากำลังต่อสู้ เพื่อสร้างยุคทองใหม่

ที่ซึ่งวิญญาณทุกดวง ทุกสรรพชีวิต ทุกครึ่งเทพ

ฟรี

มนุษย์เหมาะกับช่วงไหนในยุคทองของคุณ?

[แอนนาเบธ] พวกเขาจะโชคดีที่รอดมาได้

สงครามระหว่างไททันส์และนักกีฬาโอลิมปิก จะฉีกแผ่นดินออกเป็นชิ้นๆ

แล้วค่าย Half-Blood ล่ะ?

คุณจะทำลายเพื่อนของคุณลุค?

เพราะพวกเขาจะไม่โค้งคำนับ

เมื่อสิ่งกีดขวางพังทลายลง

ค่ายจะไม่สามารถ เพื่อต่อต้านการโจมตีของเรา

ชาวค่ายที่ฉลาดจะได้เห็นสิ่งนั้น และเลือกเข้าร่วมกับเรา

หากพวกเขาทำพวกเขาจะรอด

ถ้าเป็นลูกคนโตสามคน จะต้องเข้าร่วมอันดับของเรา

นั่นจะเป็นการแสดงที่ทรงพลัง ความจงรักภักดีต่อโครนอส

เราก็ไม่จำเป็นต้องรับสมัครเพิ่ม

เราก็ไม่จำเป็นด้วยซ้ำ ขนแกะ [หายใจเข้าอย่างสั่นเทา]

คุณสามารถยุติสงครามได้

คืนนี้.

[♪ ดนตรีบรรเลงที่ตึงเครียด]

โครนอสบอกคุณหรือเปล่า เกี่ยวกับคำทำนายอันยิ่งใหญ่?

[ลุค] ตอนนี้เขาพูดกับฉันโดยตรง

และคุณวางใจเขาไม่ให้บิดเบือนคำพูด ของคำทำนายที่เป็นประโยชน์ต่อพระองค์หรือ?

คำพูดมีความชัดเจน

มันเป็นคำทำนาย คำพูดไม่เคยชัดเจน

เธอกำลังพยายามหลอกคุณ

คุณคิดว่าคุณฉลาดมาก

-[เสียงดาบดังขึ้น] - ฉันสามารถมองผ่านมันได้

[ลุค] อลิสัน ยืนลง

[ไทสัน] เสร็จแล้ว

[คำราม] อืม ทำงานได้ดี.

[คำราม] คุณเรียกมันว่าอะไร?

[♪ ดนตรีเข้มข้นขึ้น]

ระเบิด

[♪ เพลงดังขึ้น]

[เทวดาและสัตว์ประหลาดส่งเสียงครวญคราง ไอ]

[♪ การเล่นดนตรีบรรเลงอย่างมีชัย]

[แอนนาเบธคำราม]

- ตัดพวกมันทิ้งซะ! -[เสียงดาบดังขึ้น]

เลขที่! [กางเกง]

-[♪ ดนตรีบรรเลงที่เข้มข้น] - พวกคุณเอาน่า!

-[กางเกง] - นี่ นี่!

[อลิสัน] นี่!

[กางเกงไทสัน]

-[คำราม] -[อลิสันคำราม]

-[เสียงทุบประตูดัง] -[อลิสันคำราม]

[คำราม กรีดร้อง]

-[หอบทั้งคู่] -[การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป]

-[อลิสันคำราม] -[เสียงสัญญาณเตือนดังขึ้น]

-[พูดไม่ชัด] -[ผู้โดยสารหัวเราะ]

-[ผู้โดยสาร 1] ใช่แล้วพี่ชาย! -[ผู้โดยสาร 2] เยี่ยมไปเลยเพื่อน!

[♪ การเล่นดนตรีบรรเลงอันน่าตื่นเต้น]

- [คลิกกระติกน้ำร้อน] - [เสียงฟู่ของลม]

[เสียงลมหวือ]

[♪ ดนตรีจบลง]

[เครื่องยนต์ไอน้ำกระตุก]

[พูดเบา ๆ ]

คุณไม่เหนื่อยกับการสูญเสียเหรอ?

พวกคุณทุกคนเป็นผู้แพ้ใช่ไหม?

คุณเป็นหนี้เทพเจ้าแห่งสงคราม เพราะท่านล้มเหลวในการรบ

แต่ขอถามพวกคุณหน่อย [ถอนหายใจ]

- คุณเป็นหนี้อะไรกับตัวเอง? -[บ่นไม่ชัดเจน]

เพราะ...

บางทีนี่อาจจะมากกว่านั้น มากกว่าการปฏิบัติหน้าที่อีกครั้ง

บางทีนี่อาจจะเป็น...

โอกาสครั้งที่สอง…

เพื่อเปลี่ยนวิธีการมองของคุณ เพื่อเปลี่ยนชะตากรรมของคุณ

[♪ ดนตรีบรรเลงที่กวนใจ]

[คลาริสเซ่] ทุกท่านมีโอกาสนั้นแล้วตอนนี้

ที่จะกลายเป็นวีรบุรุษ ผู้ค้นพบขนแกะทองคำ

เพื่อคว้าชัยชนะครั้งนี้และผลักมัน

ลงสู่คอของทุกคน ที่เคยสงสัยคุณ

เมื่อคุณกลับมา สู่ยมโลก

มันจะไม่ใช่สำหรับแอสโฟเดล!

มันจะไม่ไปสู่สนามลงโทษ!

ท่านจะได้รับการยกย่อง ในทุ่งแห่งเอลิเซียม!

ใครอยู่กับฉัน?

[♪ ตึกดนตรี]

แล้วมาลอยกระทงกัน ก้อนเหล็กหมูเคลื่อนที่

-[เจ้าหน้าที่สายเชียร์] - ครับกัปตัน! ย้ายกันเถอะ!

-[เจ้าหน้าที่สาย 1] ลุยเลย! -[เสียงโห่ร้องไม่ชัดเจน]

[เจ้าหน้าที่สาย 2] ระวังตัวกันด้วยนะครับ ดึงมันเข้าด้วยกันเพื่อน!

-[♪ เพลงนุ่มนวล] -แคปปิน

คุณแน่ใจเกี่ยวกับพิกัดเหล่านี้หรือไม่?

-ทำไม? - ตัวเลขที่คุณให้มา

ชี้ให้เราตรงกลาง เมืองร็อคทาวน์ รัฐนิวเจอร์ซีย์

นั่นเป็นสถานที่ที่แปลก สำหรับทะเลสัตว์ประหลาดใช่ไหม?

-[ชาวแคมป์ปรบมือ] -[เพอร์ซี่] เดี๋ยวก่อน

ความฝันนั้นมาหาฉัน ไม่ใช่แทนทาลัส

[เสียงสะท้อน] และตัวเลขเหล่านั้น ไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้องด้วยซ้ำ

-[♪ ดนตรีบรรเลงที่ตึงเครียด] -แจ็คสัน

[♪ ดนตรีจบลง]

[หายใจแรง] เฮ้.

ขอบคุณที่พาเราออกจากที่นั่น

นั่นเป็นการคิดอย่างรวดเร็ว

-คนตัวใหญ่พวกนั้นก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น - [เสียงซิปดัง]

[ไทสันหัวเราะเบาๆ]

พวกเขาตลกจริงๆ

แล้วทำไมคุณถึงทำระเบิด?

เพราะคุณกับแอนนาเบธกำลังมีปัญหา

และฮีโร่ตัวจริงก็ยืนหยัดเพื่อผู้อื่น

[สูดดม]

[แอนนาเบธ] ฉันคิดว่าเขาพูดถูก

อะไร

เกี่ยวกับ ทาเลีย.

บางทีฉันอาจจะไม่รู้จักเธอจริงๆ

- บางทีฉันอาจจะแค่คิดว่าฉันทำ -[♪ การเล่นดนตรีบรรเลงอย่างหม่นหมอง]

[แอนนาเบธหายใจเข้าลึกๆ] ถ้าฉันคิดผิดเกี่ยวกับเธอ

บางทีฉันอาจผิดไปทุกอย่าง

คุณไม่ผิด.

ลุคเป็นคนผิด เพราะเขาเชื่อคำโกหกของโครนอส

เพอร์ซี่ ฉันไม่รู้คำทำนายทั้งหมด

ฉันคิดว่า Chiron บอกคุณ

เขาให้สาระสำคัญแก่ฉัน

เขาจะไม่บอกฉันคำที่แน่นอน

ถ้าลุคพูดถูกในเรื่องใดๆ

มันเป็นสิ่งที่คุณสมควรที่จะรู้ ความจริงเกี่ยวกับชะตากรรมของคุณเอง

[ถอนหายใจ]

-[เสียงฟ้าร้องดังกึกก้อง] -[อ้าปากค้าง]

[หายใจเข้าลึกๆ]

คำทำนายเล่าถึงเด็กคนหนึ่ง จากสามคนโต

ซึ่งเมื่ออายุครบ 16 ปีบริบูรณ์แล้ว

จะกลายเป็นอาวุธอันทรงพลัง

[♪ การเล่นดนตรีบรรเลงที่ฉุนเฉียว]

อาวุธ?

วีรบุรุษแห่งคำทำนาย จะตัดสินชะตากรรมของโอลิมปัส

ทางเลือกเดียว

ที่ช่วยกอบกู้ยุคแห่งเทพเจ้า…

[สูดหายใจเข้าแรงๆ]

[♪ ตึกดนตรี]

…หรือทำลายมัน

[♪ เพลงบวม]

Chiron คิดว่าฉันอาจทำลาย Olympus เหรอ?

คุณคิดอย่างไร?

[♪ เพลงบรรเลงเบา ๆ ซ้อนทับกัน]

คุณพูดถูก

ฉันหวังว่าฉันจะไม่รู้

[♪ การเล่นดนตรีบรรเลงระดับมหากาพย์]

[♪ การเล่นเพลงธีมแนวผจญภัย]

[♪ เพลงประกอบยังคงดำเนินต่อไป]

[คลาริสเซ] เราไม่ใช่เพื่อนกัน

[ฟ้าร้องแตก]

งั้นเรามาทำสิ่งที่เป็นไปไม่ได้กันเถอะ

[คลาริสเซ] ตอนนี้เรากำลังเข้าสู่ ทะเลแห่งสัตว์ประหลาด

-[หายใจออกตัวสั่นและคำราม] - [การหมุนล้อ]

[สิ่งมีชีวิตคำราม]

[♪ เพลงประกอบยังคงดำเนินต่อไป]

[♪ เพลงประกอบจบลงแล้ว]