Original subtitles

Zareklamuj swój produkt lub Firmê skontaktuj siê www.SubtitleDB.org dzisiaj

ZAWSZE I NA WIEKI

T³umaczenie: Cyryl PornSubGroup

Ona coœ dla ciebie znaczy?

Tak, ale nie jest tob¹.

Karen,

Chcia³bym, by mia³o to jakieœ znaczenie.

Myœlê, ¿e o tym wiesz.

Pamiêtaj jedynie, ¿e gdy bêdzie po wszystkim

Bêdê przy tobie i zostanê tak na zawsze.

Zapamiêtam.

Jestem spragniony. Chcesz wody?

O tak.

Wiesz, ¿e pomogê ci przetrwaæ ten rok?

Chocia¿ nie potrzebujesz mojej pomocy.

Ale pierwszy rok jest najtrudniejszy.

Chocia¿ jesteœ tak wspania³¹ pisark¹, ¿e nie masz siê o co martwiæ.

Poza tym,

to mnie w tobie poci¹ga³o od pocz¹tku.

Mój talent? Jasne...

Serio. Scena, nad któr¹ pracujesz, jest tak dobra.

Poza tym, nie musisz tak ciê¿ko pracowaæ,

jeœli nie chcesz.

Rozejrzyj siê dooko³a. Twoja rodzina jest bogata. Jesteœ ustawiona.

Tak, mój ojciec trochê przesadzi³ z tym miejscem.

On ciê kocha.

Prawie tak mocno jak ja.

W ka¿dym b¹dŸ razie, inne dziewczyny w podobnej sytuacji

nie pracowa³yby tak ciê¿ko.

Bra³y by minimum z ¿ycia.

Robi³yby zakupy.

Robiê zakupy.

Owszem, ale te¿ siê mobilizujesz.

Jesteœ fenomenaln¹ dziennikark¹.

Wiêc nie musisz siê tym martwiæ.

No nie wiem...

Jestem taka zestresowana. Nie wiem co jest ze mn¹ Ÿle...

Stresuje siê przed przydzia³em,

w trakcie

i po przydziale.

Nie taka jestem naprawdê.

Chcesz wiedzieæ, czego siê nauczy³em na zajêciach?

Odstresowywanie.

Lubiê to.

Najpierw mówiê, nie ma tego w podrêcznikach,

aby siê zrelaksowaæ.

I wyrzuciæ to z siebie.

Ca³a ta ciê¿ka praca mo¿e poczekaæ.

Mo¿e od³ó¿my to, bo to nam nie pomo¿e.

I opuœæmy to stresuj¹ce œrodowisko.

Wpadnê rano i skoczymy na herbatkê po zajêciach?

A potem wpadniemy do ZOO i pojeŸdzisz na krokodylach.

Zawsze to lubi³aœ.

Brzmi œwietnie.

Œwietnie.

Ryan mia³ racjê.

Przemêcza³am siê.

Ale czemu?

Pod¹¿a³am we w³aœciwym kierunku i mia³am wszystko pod kontrol¹.

Mam ch³opaka, którego uwielbiam, a on mnie.

Wspania³ego ojca.

Ale coœ jest nie tak.

Zamiast cieszyæ siê, ¿e moje ¿ycie toczy siê tak jak tego chcia³am

coœ by³o nie tak.

By³am przera¿ona, bo dok³adnie wiedzia³am co to by³o.

To zawsze zaczyna³o siê od

dystyngowanego dŸwiêku kropel wody.

DŸwiêk, który zdawa³ siê byæ Ÿród³em uczucia bezsilnoœci,

które szybko przekszta³ca³o siê w strach przed nieznanym.

Zaczê³am planowaæ ucieczkê.

By³am uwiêziona w myœlach.

I by³o coraz gorzej...

Ryan.

Karen powiedzia³a mi, ¿e mo¿esz jechaæ do Kabulu.

Tak, jest.

Chcê przygotowaæ materia³ o afgañskich biznesmenach, polityka, Rosjanie...

No, i my.

Afgany? Kocham afgany. Mamy dwa, planujemy wzi¹æ trzeciego.

Nie... Biznesmeni w Afganistanie.

Nie boisz siê jechaæ do tak niebezpiecznego rejonu?

Wcale. Wiêkszoœæ pracy spêdzam w takich miejscach.

Karen pokaza³a mi twoje prace. Jestem pod wra¿eniem.

Nie mogê siê doczekaæ dnia, kiedy to opublikujesz.

Dziêkujê.

- Karen, radzisz sobie z zajêciami? - Tak.

Coœ opublikowa³aœ ostatnio?

Artyku³ dla New York Debate o handlu ludŸmi.

Wychodzi w przysz³ym miesi¹cu. Wyœlê ci kopiê.

Handel ludŸmi? To jakieœ upoœledzenie?

To takie tragiczne.

Nie kochanie. To odnoœnie kobiet w niewoli.

Aaa... Niewolnictwo.

Jak czarny rynek?

Aha. dok³adnie tak.

Czy to nie nielegalne?

Coœ siê zmieni³o? Myœla³am, ¿e to niezgodne z prawem.

By³o bardzo mi³o ciê widzieæ, skarbie.

Ryan, jestem zaszczycony.

Opiekuj siê moj¹ córk¹, OK?

Tak, panie doktorze.

- Dobranoc. - Dobranoc.

Myœlê, ¿e Karen nie bardzo mnie lubi.

Musisz zrozumieæ, to jest pewnie dla nie bardzo trudne.

Bardzo kocha³a matkê.

Nie mówmy mo¿e o tym teraz.

Porozmawiajmy o innych rzeczach.

Nicholas jest lekark¹, która zaskar¿y³a bardzo g³oœny artyku³

i odesz³a z New York Debate Magazine.

Dobrze, ¿e tu jesteœ, Karen.

Dziêkujê za zaproszenie.

Jak siê zainteresowa³aœ tematem handlu ludŸmi?

Pierwszy raz zetknê³am siê z tym problemem

podczas wyk³adów kilka lat temu.

Zobaczy³am te wstrz¹saj¹ce obrazy i historie...

Mogê to tylko sobie wyobraziæ.

Przedstawi³aœ historiê 3 kobiet, które wysz³y z niewiarygodnej sytuacji.

Podczas badañ przes³ucha³am ponad 20 kobiet.

Jedna bardzo mnie wzruszy³a.

Na imiê... mia³a...

Isabela.

Przepraszam.

Jej imiê...

Isabela...

Zatroskana, ale dobrze.

Mogê od³o¿yæ wyjazd, jeœli chcesz.

Nie, nie rób tego.

Rozmawia³aœ z ojcem o tym?

Nie, i ty te¿ tego nie rób.

To mo¿e byæ dobry pomys³. On jest ekspertem od takich rzeczy.

Ryan, naprawdê jest dobrze. Wiêc przestañ.

Dobrze. Ale nie wrócê przed przysz³¹ œrod¹.

Ale obiecaj mi, ¿e jak bêdziesz CZEGOKOLWIEK potrzebowaæ,

to zadzwonisz do ojca.

Postaram siê byæ w kontakcie.

Tak, OK.

Kocham ciê.

Ja ciebie te¿.

Karen, jesteœ tam?

Rzeczy id¹ tutaj ca³kiem dobrze.

Ale ciê¿ko jest patrzeæ, na to, jak ci ludzie ¿yj¹.

Chcia³bym móc coœ z tym zrobiæ. To straszne!

Ci¹gle o tobie myœlê i nie mogê siê doczekaæ powrotu.

Kocham ciê!

I nie powiedzia³aœ ojcu?

Nie, i nie wa¿ siê.

Ale przesz³aœ przez to w liceum.

Wiesz, jak to siê skoñczy.

Prawie siê zabi³aœ, poniewa¿ nie chcia³aœ porozmawiaæ.

A twój ojciec jest jednym z najlepszych psychologów w kraju.

Nie chcê jego pomocy.

Znów mnie naszprycuje dragami.

Nie potrafiê po nich nawet myœleæ.

- Ale Karen... - Przestañ

Nie ka¿ mi ¿a³owaæ, ¿e ci o tym powiedzia³am.

Muszê sobie sama poradziæ.

Dam sobie radê.

Tylko martwiê siê co zrobi Ryan, gdy mnie zobaczy w takim stanie.

Myœli, ¿e jestem taka silna.

To nie mia³o siê wydarzyæ.

Nie teraz.

Nie, gdy tyle siê dzieje.

Wiesz, jak ciê¿ko by³o zdobyæ Ryana.

Rozumiem, ale mo¿e za bardzo siê starasz.

WeŸ trochê wolnego i siê zrelaksuj. IdŸ na zakupy.

To ja robiê przez ca³y czas.

OK, Ryan w³aœnie wraca do domu.

Bêdzie tu za 24 godziny.

Muszê siê pozbieraæ do kupy zanim wróci.

Nie martw siê, pomogê ci.

Ogl¹danie Mai ze swoim ch³opakiem

sprawia³o, ¿e têskni³am za Rayanem jeszcze bardziej.

I jeszcze bardziej obawia³am siê jego straty.

Ryan by³ moim oparciem przez ostatnie 2 lata.

Wiêcej ni¿ kochankiem - by³ przyjacielem.

Z nikim innym nie pragnê³am byæ.

Nigdy nie czu³am czegoœ takiego.

Ale pragnê³am byæ sob¹ ponownie.

Dla siebie oczywiœcie, ale dla niego tak¿e.

Na razie.

- Dobranoc - Dobranoc

na mojej kanapie.

Ale by³am daleko od bycia sob¹.

Nie potrafi³am niczego zrobiæ w³aœciwie.

Czas przelatywa³ mi przez palce.

Ale by³am zdeterminowana rozwi¹zaæ to po swojemu.

Staram siê ogl¹daæ.

Przez horror siê napali³eœ?

Nie, to ty.

Jesteœ taki s³odki.

Musimy byæ cicho.

- Dziêki, ¿e przyszed³eœ. - ¯aden problem.

Dobrze ciê widzieæ œpi¹c¹.

W³aœnie wychodzê i przysz³am siê po¿egnaæ.

I pogadamy póŸniej.

Widocznie nie by³am silna wystarczaj¹co.

Nie tak silna, jak myœla³ Ryan.

Nie tak, jak ojciec, ani nawet ja myœla³am.

W zasadzie, dotar³am do punktu, w którym siê z³ama³am.

Wróci³em!

Karen!

Karen?

Czemu to mi siê dzieje?

Nie wiem, ale z Jasmin siê zajmiemy tob¹.

WeŸ je.

Ale mam tyle do roboty. Nie mogê le¿eæ w ³ó¿ku i braæ pigu³ek.

Ale one ci pomog¹ i postawi¹ na nogi.

Ryan znalaz³ mnie w szafie, jak tracê zmys³y.

Jak mnie mo¿e kochaæ, po tym jak mnie zobaczy³ tak¹?

Nie b¹dŸ nierozs¹dna. Oczywiœcie, ¿e bêdzie ciê kocha³.

Odpocznij.

RYAN

Halo?

CzeϾ Jasmin. Tu Ryan.

Staram siê z³apaæ Karen od 2 godzin. Jak siê czuje?

Bywa³o lepiej.

Mogê z ni¹ porozmawiaæ?

Niestety, œpi teraz.

OK, to powiedz jej, ¿e bêdê za 1-2 godziny.

To nie jest zbyt dobry pomys³.

Czemu?

Nie chce teraz nikogo widzieæ.

Nawet mnie?

Zw³aszcza ciebie.

Sama tego nie rozumiem, ale jest stanowcza.

Co? Czemu?

Mówi, ¿e jej to pomo¿e w wyzdrowieniu,

jeœli usunie wszystkie czynniki poza rodzin¹.

Ale ja nie rozumiem...

Mówi, ¿e to powoduje stres.

¯e ja powodujê stres?

Tak. Potrzebuje przestrzeni.

Przestrzeni do czego?

Dzwoni³ Ryan?

Tak, skarbie? Niestety nie.

Zabawna rzecz z mê¿czyznami czasami...

Twoja œliczna twarzyczka nie ma z nim nic wspólnego.

On woli dziewczyny, które s¹ weso³e i pogodne.

A nie takie smutne.

Niestety mia³am racjê.

Ryan ze mn¹ zerwa³.

Spodziewa³am siê tego. Nie myœla³am tylko, ¿e tak szybko.

Ale muszê go wyrzuciæ z umys³u.

Wydobrzeæ.

Wyzdrowieæ.

Nie mogê myœleæ o odrzuceniu.

Inaczej to mnie zabije.

Czym siê zajmujesz, Karen?

Biorê lekarstwa.

Karen jest genialn¹ dziennikark¹.

By³am.

Nie czu³a siê zbyt dobrze ostatnio.

Ale piêknie z tego wychodzi.

Nieprawda¿?

Œpiewaj¹co.

Co w tym œmiesznego?

Po prostu jesteœ bardzo orzeŸwiaj¹ca.

To tyle.

Przepraszam.

To 4 pierdolone dni. Musi chcieæ mnie zobaczyæ!

Ale nie chce.

Naprawdê, Ryan, nie szanujesz jej ¿yczeñ.

Przestañ przychodziæ, przestaæ dzwoniæ,

i przestañ z tymi kwiatkami.

To ¿a³osne.

Czemu? Czemu nie chce mnie widzieæ?

Zrozum, Karen pragnie nowego ¿ycia.

Mniej wymagaj¹cego.

I bez wzglêdu jak siê bêdziesz czu³, nie ma dla ciebie w nim miejsca.

Ciê¿ko mi w to uwierzyæ.

Jesteœ m¹dry. Znajdziesz sposób.

Czy Ryan dzwoni³ w koñcu?

Karen, proszê. To ju¿ 3 tygodnie.

Musisz o nim zapomnieæ.

On nie wróci.

Zajê³o mi trochê ponad 4 tygodnie

wyjœcie z katatonicznego stanu, w jakim siê znalaz³am.

Ró¿ne epizody manii...

smutku...

gniewu.

4 d³ugie znarkotyzowane tygodnie.

I 4 tygodnie rozmyœlañ nad zdrad¹ Ryana.

Twój ojciec powiedzia³, ¿e przyjdê, tak?

Dobrze.

Chcia³, byœ by³a pod opiek¹ profesjonalisty.

Jest poza miastem w tym tygodniu.

Chcê, byœ mog³a swobodnie mówiæ o czym chcesz.

I jak du¿o, lub jak ma³o chcesz.

Czemu mi powiedzia³eœ, ¿e by³am orzeŸwiaj¹ca

gdy nie wygl¹da³am tak, ale beznadziejnie.

Powiedzia³em, ¿e tak wygl¹dasz, bo takie zrobi³aœ na mnie wra¿enie.

I nie jesteœ beznadziejna.

Daleko ci od tego.

Jeœli nie jestem beznadziejna, to czemu mnie mój ch³opak zostawi³?

Nie mam pojêcia. Nie znam twojego ch³opaka.

Czasami ludzie w trudnych chwilach...

Nie. Ju¿ prze¿yliœmy trudne chwile.

To jest inne. To jak...

Widzia³ mnie odlatuj¹c¹ i zrezygnowa³.

Jeœli jest typem osoby, która wymaga opieki,

to prawdopodobnie nie bêdzie dobry w opiekowaniu siê innymi.

Mo¿e siê pojawi.

Mo¿e potrzebuje czasu.

By pomyœleæ, wyjaœniæ sprawy.

I zdecydowaæ co mo¿e i chce zrobiæ w takiej sytuacji.

Poradziæ sobie z tym, tak?

Niestety, niektórzy potrafi¹.

Wiêc mówisz, ¿e potrzebuje czasu by wyjœæ...

i przetestowaæ pozosta³e opcje.

Przelecieæ dupê lub dwie.

Mo¿e cycki i ty³ki, to to, czego potrzebuje w ¿yciu.

Nie. Nie znam go.

Mo¿e to siê dzieje. Mo¿e tego potrzebuje.

Ale s¹ te¿ inni mê¿czyŸni.

Mê¿czyŸni, którzy potrafi¹ siê zajmowaæ innymi.

Mê¿czyŸni, którzy wykorzystaj¹ mo¿liwoœæ.

By zaopiekowaæ siê kimœ takim jak ty.

Co ty kurwa robisz?!

Zamknij siê!

Dzwoniê po gliny, dupku!

Zrób to!

Karen! Kochanie, musimy pogadaæ.

Ile lasek przelecia³eœ?

Co?

Wynoœ siê st¹d Ryan.

Nie chcê mieæ z tob¹ nic wspólnego.

Nie by³o ciê, gdy ciê potrzebowa³am, to nie staraj siê byæ teraz.

Za ma³o i za póŸno!

Wypierdalaj z mojego domu!

Pyta³em siê, czy mam przyjœæ...

Powiedzia³aœ...

Powiedzia³aœ, ¿e nie...

Wynocha.

Zawstydzona, ¿e mog³am tak zachorowaæ.

Zawstydzona, ¿e mog³am byæ taka bezsilna.

On mnie porzuci³.

I nie mog³am tego wybaczyæ.

2 LATA PӏNIEJ

Zaczê³am spotykaæ siê z Joe nied³ugo po pierwszej sesji.

Ojciec za³atwi³ mi najlepszego terapeutê, okres gdy poza miastem.

Rok póŸniej Joe oœwiadczy³ siê i go przyjê³am.

Szanowa³am go i kocha³am w nim wiele rzeczy.

Mo¿e to nie by³ ten sam rodzaj mi³oœci, co z Ryanem.

Ale by³a to mi³oœæ bez w¹tpienia.

By³ inteligentny i szczodry.

A co najwa¿niejsze - by³ przy mnie, gdy by³am chora.

Nie uciek³.

I nie potrzebowa³ czasu na zaakceptowanie moich problemów.

Mój edytor z New York Debate chce, bym wyst¹pi³a w Nowym Orleanie.

To nie jest chyba zbyt dobry pomys³, nie s¹dzisz?

Nie.

Powinnaœ o tym pomyœleæ.

Musisz byæ bardzo ostro¿na.

Powinnaœ znaæ ju¿ swoje ograniczenia.

Ograniczenia?

Tak, kochanie, twoje pisarstwo.

Wymaga energii mentalnej, a to forma stresu.

Kocham ciê.

Moje zadanie to pilnowanie, byœ nie przedobrzy³a

i nie skoñczy³a w z³ym miejscu ponownie.

Co byœ zrobi³a beze mnie?

By³y pewne wady w Joe.

Na przyk³ad,

gdy Ryan skupia³ siê na moich mocnych stronach, to Joe na s³aboœciach.

Wmawia³am sobie, ¿e to z powodu obserwowania bólu przez jaki przesz³am

Ale czas mija³.

Zastanawia³am siê, czy nie chcia³ bym by³a s³aba.

Ale nie mog³am w to uwierzyæ.

Nie teraz, gdy mia³am za niego wyjœæ.

Musia³am myœleæ pozytywnie o tym, kim jest,

oraz o zwi¹zku.

Ale myœlenie pozytywne by³o ciê¿kie.

Nie dawa³ mi do tego wielu powodów.

Nie zdawa³ siê równie¿ wiedzieæ mnie.

Przynajmniej nie tak, jak Ryan.

To tak, jakby zapamiêta³ mnie jak¹ by³am w z³ych czasach

i utrwali³ to sobie w pamiêci.

I nie by³ w stanie widzieæ aktualnej, zdrowej mnie.

Halo?

Karen?

Ryan?

Nigdy nie porozmawialiœmy. Czy to dobrze, ¿e dzwoniê?

Dobrze?

Nie jest dobrze.

Poczekaj chwilê.

I wtedy wszystko mi wyjaœni³.

Od pierwszego do ostatniego telefonu do mnie.

Telefony i listy, które zosta³y odrzucone przez Jasmin.

Nie zostawi³ mnie samej. Próbowa³ siê ze mn¹ skontaktowaæ przez ca³y czas.

Myœla³, ¿e jestem z³a, poniewa¿ wyjecha³ do Kabulu przed moj¹ chorob¹.

Oboje siê nie zrozumieliœmy. Oczywiœcie z pomoc¹ Jasmin.

P³aka³am. On p³aka³.

Spyta³ siê, czy mo¿emy siê spotkaæ.

Wtedy...

Powiedzia³am mu g³ówn¹ wiadomoœæ.

To by³ TEN Ryan?

Tak.

Przekaza³aœ mu nowinê?

Tak.

I jak j¹ przyj¹³?

Powinien siê martwiæ?

Nie.

Nie, nie musisz.

To ciebie kocham.

Dobranoc.

Idê!

Gdzie ona jest?!

Gdzie jest kto?

Gdzie jest ta wredna dziwka, Jasmin?

- Uspokój siê. - Nie dotykaj mnie!

Musimy pogadaæ.

O co chodzi, Karen?

Opowiedzia³am ojcu historiê.

Ca³¹ brzydk¹, zdradliw¹ intrygê, jak¹ Jasmin przygotowa³a.

Przykro mi to s³yszeæ.

Nie mia³em pojêcia.

Zbyt siê wstydzi³am zadzwoniæ do Ryana.

Nie mogê uwierzyæ co siê sta³o.

Masz ju¿ zaplanowany œlub.

Co teraz zrobisz?

Przez 2 miesi¹ce do mojego œlubu, rozmawia³am z Ryanem niemal codziennie.

Oboje mieliœmy tyle pytañ do siebie.

Tak du¿o czasu up³ynê³o od naszego rozstania.

Wszystkie rozmowy by³y takie przyjemne...

S³owa wychodzi³y tak ³atwo, jakbyœmy nigdy nie byli rozdzieleni.

- Stój spokojnie. - Nie potrafiê.

Przyjdzie, nieprawda¿?

Zaprosi³aœ go.

Tak.

Wiedzia³am!

To takie dziwne!

Wcale nie. Jesteœmy przyjació³mi.

Bardzo dobrymi.

I Joe o tym wie?

Tak i nie ma nic przeciwko.

W takim razie nie wie, co czu³aœ do Ryana.

Myœla³am, ¿e robiê w³aœciw¹ rzecz.

W koñcu zawdziêcza³am Joe tak wiele.

By³ przy przy mnie w trudnych czasach i nie mog³am go zostawiæ na lodzie.

Jakkolwiek trudne by to by³o.

- Mi³o ciê poznaæ. - Jesteœ wielkim szczêœciarzem.

Dziêki.

Rozumiem, ¿e jesteœcie przyjació³mi znowu?

Musicie wiedzieæ, i¿ przyjaciel Karen, to mój przyjaciel.

Doceniam to.

To jest Ariela, moja ¿ona.

Gratulacje.

Czy móg³bym zatañczyæ z twoj¹ ¿on¹?

Tak, oczywiœcie.

Wydaje siê byæ mi³y.

Bo jest.

Dziêki za przyjœcie. Nie by³am pewna, czy zechcesz.

Przyprowadzi³eœ kogoœ?

To twoja dziewczyna?

Tak.

Kto to?

Pozna³em j¹ miesi¹c temu w pracy.

Dziennikarka.

Tak.

Zale¿y ci na niej?

Tak, ale nie jest tob¹.

Karen,

chcia³bym by to mia³o jakieœ znaczenie.

Myœlê, ¿e o tym wiesz.

Zapamiêtaj jedynie, ¿e gdy bêdzie po wszystkim,

bêdê przy tobie, i zostanê tak na wieki.

Rozumiesz?

Halo?

CzeϾ skarbie.

Bêdê dziœ pracowa³ do póŸna.

¯aden problem.

Zjesz obiad póŸniej?

Nie, zjem coœ na mieœcie.

Do zobaczenia.

Nie widzia³am Joe zbyt czêsto przez pierwszy rok ma³¿eñstwa.

Zdecydowa³ siê otworzyæ w³asn¹ praktykê

i spêdza³ du¿o czasu w biurze.

Ale mnie to odpowiada³o.

£atwiej by³o pisaæ, gdy nikt nie patrzy³ przez ramiê.

Bez ci¹g³ych skarg, ¿e siê przepracowujê.

Nie mia³am kontaktu z Ryanem równie¿.

Przebywa³ ci¹gle w Afganistanie.

Ale du¿o o nim œni³am.

Czasami nawet myœla³am, jak mu siê powodzi i z kim jest.

Wycieczka do Nowego Orleanu by³a oczyszczaj¹ca.

Minê³o sporo czasu, gdy podró¿owa³am za histori¹.

I nie mog³am siê doczekaæ kolejnych.

Czu³am siê trochê jak Ryan, gdy by³ na bliskim wschodzie.

Têskni³am za nim.

Ale niestety, ci¹gle kwestionowa³am mój zwi¹zek z Joe.

Kobieta, któr¹ r¿n¹³ Joe, musia³a byæ bardziej popierdolona ni¿ ja.

Jeœli czegokolwiek siê nauczy³am bêd¹c z nim

to to, ¿e by³ uzale¿niony od zwi¹zków z chorymi kobietami.

By³am zszokowana zachowaniem Joego.

Nie czu³am bólu.

Mój d³ug wobec niego zosta³ sp³acony z nawi¹zk¹.

W koñcu by³am wolna.

Mam nadziejê, ¿e Ryan myœla³ to, co powiedzia³ na œlubie.

I nie by³o zbyt póŸno.

Poproszê z Ryanen Millerem.

Nie ma go?

Tak wiêc bêdzie za kilka tygodni...

Czy mogê zostawiæ dla niego wiadomoœæ?

Mogê? Tak oczywiœcie.

Wed³ug wydawcy Ryana, mia³ tutaj byæ za dwa dni.

Zabawne,

by³am ca³a podekscytowana z nerwów.

Chcia³am wygl¹daæ dla niego piêknie.

Wszystko mia³o byæ idealne.

Zostawi³am mu wiadomoœæ, by zadzwoni³ jak tylko przyjedzie.

SNAJPER ZABI£ 7 OSÓB W KABULU

AMERYKANIN RYAN MILLER WŒRÓD ZABITYCH

RYAN MILLER

To by³o 5 lat temu.

Wiele siê wydarzy³o od tego czasu.

Dokoñczy³am szko³ê.

Widzia³am nowe ma³¿eñstwo ojca.

I Molly pierwsze dziecko.

Zaczê³am pracowaæ z New York Debate.

A jakieœ 3 lata temu, zosta³am edytorem.

Ale ci¹gle myœlê o Rayanie. Codziennie.

O tym, co mog³o by siê wydarzyæ.

W Debate zajmujê siê sprawami bliskiego wschodu,

poniewa¿ sprawia to, ¿e czuje siê bli¿ej niego.

Gdziekolwiek teraz jest.

Doœwiadczy³am napadu depresji dwa lata temu.

Ale nie trwa³o to d³ugo.

To by³ Ryan, jestem tego pewna.

On mnie wyci¹gn¹³.

WYST¥PILI

T³umaczenie: Cyryl

PornSubGroup http://psg.cyryl.net

Wspomó¿ nas i zostañ cz³onkiem VIP, by pozbyæ siê reklam z www.SubtitleDB.org