Original subtitles

Twin Peaks, bureau van de sheriff. - Ben jij dat, Lucy?

Directeur Cole.

Heb je daar al die jaren gezeten?

Ik ben ook wel thuis geweest en Andy en ik zijn op vakantie geweest.

Eén jaar zijn we naar Bora Bora geweest.

Wilt u sheriff Truman spreken? - Ja. Hij had mij gebeld.

Oké, ik verbind u door.

Sheriff Truman? Ik heb FBI-directeur Gordon Cole voor u op lijn één.

Dat is het lampje dat nu knippert.

Met Gordon Cole, Harry. Je had me gebeld.

U spreekt met sheriff Frank Truman, de broer van Harry.

Waar is Harry?

Harry is ziek. Hij is onder behandeling van een arts.

Dat vind ik naar om te horen. - Ik zal hem de groeten doen.

Wat heb je voor me, Frank?

Ik vond gewoon dat u het moest weten. Het klinkt een beetje vreemd...

maar er is iets gevonden. Hulpsheriff Hawk heeft iets gevonden.

Ontbrekende bladzijden uit het dagboek van Laura Palmer...

waaruit blijkt dat er twee Coopers zijn.

Meer weet ik ook niet...

maar ik vond dat u het moest weten. Misschien kunt u er iets mee.

Heel erg bedankt, Frank.

Ik kan hier nu niks over loslaten...

maar je moet weten dat ik het enorm waardeer.

Goed, directeur Cole. Ik begrijp het.

Ik wens je het allerbeste en ik wens Harry ook het allerbeste.

Dank u. Ik zal het doorgeven.

Zaak nummer één. Hier begon het allemaal mee.

1975, twee jonge agenten onderzoeken een moord in Olympia, Washington.

Ze gaan naar een motel om de verdachte Lois Duffy te arresteren.

Buiten horen ze een schot en ze trappen de deur in.

Binnen treffen ze twee vrouwen aan.

Eén op de grond, stervende aan een schotwond in de buik.

De ander houdt een wapen vast dat ze laat zakken zodra ze binnenkomen.

Ze herkennen de gewonde vrouw, het is Lois Duffy.

Ze spreekt haar laatste woorden:

Ik ben als de blauwe roos.

Ze lacht.

Dan sterft ze.

En dan verdwijnt ze voor hun ogen.

De andere vrouw staat te schreeuwen en ze zien nu dat het ook Lois Duffy is.

Overigens had Lois Duffy geen tweelingzus.

In afwachting van het proces, en ze zweert dat ze onschuldig is...

verhangt deze Lois zich.

De agenten die haar arresteerden, waren Gordon Cole en Phillip Jeffries.

Welke vraag moet je mij nu stellen?

Wat is de betekenis van de blauwe roos?

En het antwoord?

De blauwe roos komt niet voor in de natuur.

Hij is niet natuurlijk.

De stervende vrouw was niet natuurlijk.

Een hersenspinsel.

Hoe heet het ook alweer?

Een 'tulpa'.

Goed.

Koffietijd.

Albert, ik ben eruit.

En Diane is onderweg.

Kom verder, Diane.

Ga lekker zitten.

Neem een kopje koffie.

Hulpsheriff Diane meldt zich.

Diane, die laatste avond dat je Cooper zag...

heeft hij het toen toevallig over majoor Garland Briggs gehad?

Ik wil niet over die avond praten. - Dat begrijp ik.

Ik wil alleen weten of hij het over majoor Garland Briggs heeft gehad.

Val dood, Gordon.

Ja.

Albert?

Zoals je weet, doen we onderzoek naar een oude zaak van Cooper...

betreffende majoor Briggs.

Briggs kwam 25 jaar geleden om bij een brand op z'n bureau.

Dat dachten we.

Hij blijkt een paar dagen geleden gestorven te zijn, hier in Buckhorn.

Dit werd aangetroffen in z'n maag.

De ring was gegraveerd.

Voor Dougie, met liefde.

Janey-E.

O, mijn god.

Wat is er?

M'n zus heet Jane. M'n halfzus.

Ze is getrouwd met een man die Douglas Jones heet.

Iedereen noemt hem Dougie.

En haar bijnaam is Janey-E.

Waar wonen ze? - Voor zover ik weet in Las Vegas.

Wanneer heb je haar voor het laatst gesproken?

We hebben geen contact meer.

Ik haat haar.

Dus ik heb haar in geen jaren gesproken.

Tammy, bel het bureau in Las Vegas.

Het bureau in Las Vegas, graag.

Ik heb directeur Gordon Cole voor u. - Gordon Cole?

Directeur Cole. - Ik wil alles wat je hebt...

of kunt vinden over Mr en Mrs Douglas Jones uit je mooie stad.

Ze worden gezocht in verband met een dubbele moord...

en zijn mogelijk vuurwapengevaarlijk, dus wees op je hoede.

Douglas Jones.

Hoogste prioriteit. Bel me terug.

Je mannetje heeft m'n nummer.

Er wonen 23 mannen die Douglas Jones heten in de regio.

Hoe vinden we de juiste?

Wilson, hoe vaak moet ik het nog tegen je zeggen?

Dit is wat we doen bij de FBI.

Dank je, Diane.

Voordat ik hier kwam...

had ik sheriff Truman uit Twin Peaks aan de lijn.

Ze zeiden dat ze iets gevonden hadden in het dagboek van Laura Palmer...

waaruit blijkt dat er twee Coopers zijn.

En vannacht had ik nog een droom over Monica Bellucci.

In was in Parijs voor een zaak.

Monica belde en vroeg of ik naar een zeker café wou komen.

Ze zei dat ze me moest spreken.

Toen we elkaar ontmoetten in het café...

was Cooper er ook.

Maar ik kon z'n gezicht niet zien.

Monica was bijzonder aardig.

Ze was met vrienden.

We dronken samen koffie.

En toen sprak ze de aloude woorden:

We zijn als de dromer...

die droomt en dan in de droom belandt.

We zijn als de dromer die droomt en dan in de droom belandt.

Ik zei dat ik het begreep...

en toen zei ze:

Maar wie is de dromer?

Maar wie is de dromer?

Ik werd overvallen door een bijzonder ongemakkelijk gevoel.

Monica keek langs me heen...

en gebaarde me achterom te kijken naar iets wat daar gebeurde.

Ik draaide me om en keek.

Ik zag mezelf.

Ik zag mezelf, van lang geleden, in het oude kantoor in Philadelphia.

Ik luisterde naar Cooper die zei dat hij zich zorgen maakte over een droom.

Gordon, het is tien over tien 's morgens, 16 februari.

Ik maakte me zorgen om vandaag vanwege een droom die ik had.

Dat was de dag dat Phillip Jeffries kwam.

En niet kwam.

Phillip, ben jij dat?

Dit is de verloren gewaande Phillip Jeffries.

Misschien ken je hem van de academie.

En terwijl Jeffries daar stond...

stak hij z'n arm op en wees hij naar Cooper.

Hij vroeg: - Wie denk je dat dat is?

Verdomme, dat was ik helemaal vergeten.

Dit is echt heel interessant als je erover nadenkt.

Bij mij begint er ook weer iets te dagen.

Kalkoen en kaas. Ham en kaas.

Rosbief en kaas. En alleen kaas.

Wie heeft alleen kaas besteld? - Ik.

Het is een oude zaak, Chad. Van ver voor jouw tijd.

Waar gaan jullie heen? - De bergen in.

En jij bent gearresteerd. - Wat flik je me nou? Waar gaat dit over?

Dat weet je heus wel.

Andy, Bobby, breng hem naar beneden.

Jullie maken een grote fout. - We houden je al maanden in de gaten.

Pak z'n penning af en sluit hem op.

Je maakt een grote fout. - Kop dicht.

Hier is uw rosbief en kaas.

Dit was vroeger een weg, waar we nu lopen.

De luisterpost van m'n vader was daar.

Er is nu niks meer van over. Alles is weg.

Wat deed je vader hier precies?

Geen idee. Het was allemaal topgeheim.

Hij heeft me vroeger wel eens meegenomen...

maar ik weet alleen nog dat er heel veel apparaten stonden.

Maar hij nam me wel mee hiernaartoe.

Momentje.

Hier is het. Jack Rabbit's Palace.

We zaten hier en verzonnen allerlei sterke verhalen.

253 yard naar het oosten.

En we moeten wat aarde in onze zakken doen.

Laten we hopen dat dit niet één van die sterke verhalen van je vader is.

Dat hoop ik ook niet. Ik denk het niet.

We gaan het zo zien.

Vader zei dat ik hier niet alleen mocht komen.

Zullen we?

Ze leeft nog.

Het is 2.53 uur, jongens.

Heb je een vuurtje?

Ze moet hier weg.

Ze is erg belangrijk en mensen willen haar dood hebben.

Lichamelijk mankeert ze niks. In een cel zal ze veilig zijn.

En vertel niemand wat er gebeurd is.

Wat is er met ons gebeurd daar?

Ik weet het niet. Iets.

Maar ik herinner me er niks meer van.

Ik ook niet.

Ik hoop dat deze pyjama goed is.

Hij ligt al in m'n kastje sinds die keer dat die hond hier verdwaald was.

Hij is prachtig, Lucy.

Herinner je je die avond nog, Andy?

Nou en of.

Idioten.

Je bent een lachertje, Andy. Je bent geen echte agent.

Je bent echt geen echte agent.

Echt geen echte agent.

Je bent een slecht mens, Chad.

Je bezorgt de politie een slechte reputatie.

De politie een slechte reputatie.

Kop dicht, stomme zatlap. - Kop dicht, stomme zatlap.

Goddomme. Ik zei: kop dicht. - Kop dicht.

Wat bezielt jou in godsnaam? - Wat bezielt jou in godsnaam?

Wat een gekkenhuis. - Wat een gekkenhuis.

Laat mij het maar doen.

Wat doe ik met de kratten? - Laat maar staan.

Ik ruim het morgenochtend wel op. Dat is makkelijker voor ze.

Rustig maar. Het gaat toch goed?

Oké, Jimmy.

We hebben nog één bestelling en dan kunnen we naar de Roadhouse.

Wie treedt er op?

Geen idee.

Jij wilt kijken of Renee er is.

Misschien.

Maar ze is getrouwd.

Ik weet het.

Hoe oud ben je?

Bijna 23.

Ik weet nog dat ik 23 was.

Ik ben jarig vandaag. - Echt waar?

Gefeliciteerd, Jimmy.

Dat is iets om te vieren.

Kun je dat ding echt niet uittrekken? - Nee, dat gaat niet.

Ik begrijp het niet.

Hij hoort bij me.

Toen de dokter 'm probeerde te verwijderen, begon ik te bloeden.

Hoe kom je eraan?

Dat mag ik niet zeggen.

Ik ben jarig. Je moet het vertellen. Ik vertel het heus niet verder.

Je gelooft me toch niet.

Dan kun je het net zo goed vertellen. Toe nou. Vertel het me.

Toe nou.

Ik heb het de dokter verteld, dus ik kan het jou ook wel vertellen.

Omdat je jarig bent.

Ik woonde nog thuis.

Waar was dat? - In de stad Londen, in East End.

Ongeveer zes maanden geleden...

na een avondje stappen met m'n maten...

loop ik alleen naar huis.

Een vreemd gevoel overvalt me als ik door een steegje loop.

Ik heb het gevoel dat ik m'n leven vergooi.

Rondhangen, elke avond naar de kroeg, drinken...

terwijl ik mensen zou moeten helpen.

Dat gevoel. En op die specifieke avond zie ik in de steeg 'n stapel dozen staan.

En ik spring erop, gewoon voor de lol.

Ik spring op die hoge stapel dozen.

En plotseling...

word ik opgezogen in de vortex van een gigantische tunnel in de lucht.

En ineens zweef ik door de lucht.

Heel hoog in de lucht.

In de leegte.

En ik zie een vent. De Brandweerman, noemt hij zichzelf.

En hij zegt tegen me:

Ga naar de ijzerwinkel in je buurt.

Daar zie je een rek met groene rubberen tuinhandschoenen.

Eén pakje is al open. Daar zit alleen een rechterhandschoen in.

Koop dat pakje en trek de rechterhandschoen aan.

Je hand heeft dan de kracht van een gigantische heistelling.

Poef. En dan ben ik weer in m'n kamer.

De volgende ochtend word ik wakker. Ik sta op, haal een kam door m'n haar...

ga naar beneden en drink 'n kop thee.

Nee, dat was een geintje.

Dus ik ga naar de ijzerwinkel, zie een rek met handschoenen...

en zie het open pakje hangen met alleen een rechterhandschoen.

Dus ik leg het pakje op de toonbank en de winkelbediende zegt:

Die kan ik je niet verkopen. Je moet een dicht pakje kopen.

Dus ik zeg: Het is goed. Ik wil deze. Hij zegt: Die kan ik je niet verkopen.

Ik zeg: Luister, vriend. Ik wil één handschoen kopen...

en ik betaal de volle prijs.

Nee, die is al open. Die kan ik je niet verkopen.

Waar ik vandaan kom, noemen we zo'n vent een muggenzifter.

Dat is iemand die er genoegen in schept om onbehulpzaam te zijn.

'Dat kan ik niet doen. Dan raak ik m'n baan kwijt.'

Dus ik zeg tegen die muggenzifter: Ik koop deze handschoen.

Ik gooi m'n geld op de toonbank en loop weg.

Hij rent achter me aan als een bezeten poema...

schreeuwend dat ik dat open pak handschoenen niet kan kopen.

Ik ren de deur uit en hoop dat die vent niet achter me aankomt.

Al rennend doe ik de handschoen aan.

Hij voert een tackel uit waar je een rode kaart voor zou krijgen...

en ik ga tegen de vlakte.

Instinctief, uit zelfverdediging, geef ik hem een optater met m'n handschoen.

Ik hoor iets kraken.

Hij houdt z'n hoofd schuin en probeert te praten.

Ik ben bang dat ik z'n nek heb gebroken.

En dan...

Op dat moment herinner ik me nog iets wat die vent in de lucht verteld had.

Als je de handschoen eenmaal aanhebt, ga dan naar Twin Peaks, Washington...

in de Verenigde Staten.

En daar vind je wat je zoekt.

Dus hier ben ik dan.

Op je verjaardag.

Nog vele jaren.

Dank je. Dat is een geweldig verhaal.

Heel graag gedaan.

Waarom jij? Waarom heeft de Brandweerman jou gekozen?

Dat is een goede vraag. Dat heb ik hem ook gevraagd. Ik zei:

Waarom ik?

En hij zei: Waarom niet?

En toen ik m'n vliegticket wou kopen...

zeiden ze dat ik al een ticket had.

Vergeet niet dat we de oven moeten controleren.

Als jij op de zending wacht en de factuur tekent, ga ik de ovens controleren.

Een bloody mary. - Komt eraan.

Dank je.

Drink je alleen vanavond?

Bemoei je met je eigen zaken.

Alsjeblieft.

Dat is ook niet aardig.

Het was ook niet aardig bedoeld.

Wil je weer op je eigen plek gaan zitten? Alsjeblieft.

Ik ga zitten waar ik zitten wil. Het is een vrij land.

Het is een vrij land.

Het is een vrij land, kut.

Je bent zeker zo'n ruige pot?

Ja, nu ik je wat beter bekijk, zie ik dat je op een ruige lesbo lijkt.

Je houdt zeker wel van beffen, hè?

Ik zal jou even beffen.

Wat? Dat zal wel, chagrijnige teef.

Ik ruk je lesbische tietjes van je lijf.

Weet je zeker dat je dit wil?

Wat is dit? Wat is er gebeurd?

Hij viel gewoon. Ik weet het niet.

Z'n halve nek ontbreekt.

Verdomme.

Heb jij hier iets mee te maken?

Wat? Je hebt me toch gezien? Ik zit hier gewoon iets te drinken.

Lieverd, bel de politie.

Er ligt een dode voor de bar.

We zullen het wel horen.

Het is echt een raadsel.

Dat is omdat je in dat gekkenhuis komt. - Niet waar.

Je wordt er high. - Gelul. Echt niet.

Ik word high in m'n kamer. Ik zweef door m'n eigen kamer.

Ga nou maar niet naar dat gekkenhuis. - Wie zegt dat ik daar kom?

Mooie sweater. Waar heb je die gejat?

Hij is van Paula.

Hij is mooi.

Heb je Billy gezien?

Nee. Al een paar dagen niet.

Jij bent de laatste die Billy gezien heeft.

Het was doodeng. Hij stond in de keuken met mij en m'n moeder.

Volgens mij was m'n oom er ook. Ik weet het niet zeker.

Door het raam zien we Billy.

Hij springt over een hek van 1 meter 80 hoog.

Hij landt in onze achtertuin en rent naar de achterdeur.

Ik weet dat hij me ziet. Hij heeft een vreemde blik in z'n ogen.

Hij komt achterom en strompelt de keuken in.

Ik begin te gillen en m'n moeder gilt ook.

Er komt bloed uit z'n neus en mond.

Hij gaat boven de gootsteen hangen en het bloed gutst er met bakken uit.

Hij draait zich om en kijkt ons aan, met 'n vreemde blik en onder het bloed.

En dan stormt hij de achterdeur weer uit. We zijn verbijsterd.

En dat heb je tegen niemand gezegd?

We wisten niet wat we moesten doen en wat er met hem aan de hand was.

M'n moeder en hij hadden iets samen. - Wat? Echt?

Tot voor kort, in ieder geval.

Af en toe merkte ik het. De glimlach op haar gezicht als z'n naam viel.

Hoe heet je moeder?

Ze heet Tina.

En hij rende gewoon weg?

Ja, hij was misschien iets van tien seconden in onze keuken...

en toen ging hij ervandoor, heel snel en gek.

Daarna pas zagen we al dat bloed op de grond en ook wat op de muur.

We zijn lang bezig geweest met opruimen, m'n moeder en ik.

Ik weet niet meer of m'n oom er ook bij was.

Dames en heren, met trots presenteren wij in de Roadhouse: Lissie.

Vertaling: Jolanda Ursem BTI Studios

Aangeboden door: Stevo

_