Original subtitles

Christopher opende de achterbak.

Daar lag hij, gekneveld met touwen en rillend in de koude avondlucht.

Z'n halfnaakte lichaam een wirwar van ledematen in de benauwde ruimte.

Hij keek naar Christopher op. Uit z'n ogen sprak moedeloosheid.

Geen smeekbede. Hij had geen hoop meer en verlangde naar het einde.

Rustig maar, het is gauw voorbij, fluisterde hij bijna teder.

Hij werd direct meegevoerd door de snelle, kolkende stroming...

naar de glanzende streep maanlicht die over het water dartelde.

Totdat de maan uiteindelijk achter een wolk verdween...

en hij door de duisternis werd verzwolgen.

Feiten en fictie.

Ik ben zo terug.

Hallo, baas. - Julie.

Nee, hij weigert weer. Dan moet ik bellen voor autorisatie.

Natuurlijk, prima.

Kaart gekopieerd.

Alles in orde hier?

Mag ik een biefstuk, medium?

'Je voudrais l'entrecôte à point, s'il vous plaît.'

Mag ik vragen waar het toilet is?

'Excusez moi, mais où Sont les toilettes?'

Het gaat over die creditcardfraude. - Welke fraude?

Niet slecht, hoor. Uw Frans. - Ik wou dat ik meer tijd had.

Het klinkt echt heel goed. Wanneer krijgt u het huis?

Ik ga volgende maand naar Bretagne en dan krijg ik de sleutels.

M'n eigen pied-à-terre in Frankrijk.

Op naar uw pensioen? - Dat mocht je willen.

Over die arrestatie van vanmorgen:

We hebben misschien een doorbraak in de zaak Melville.

De man die drie jaar geleden is gevonden.

Het was een retorische vraag. Ik ben nog niet dement. Nou?

De eigenaar van die winkel had een hele stapel mobieltjes.

Eentje was van James Melville. - Hoe kan dat?

Hij zegt dat hij altijd mobieltjes koopt op eBay.

Z'n aankopen zijn geregistreerd.

Deze telefoon komt van een zekere Brian McFarlane. Ik heb een adres.

Jullie doen die telefoonwinkel, wij gaan naar McFarlane.

Onder welk district valt het? - Dat van ons. Geen veldwachters.

Kunnen we dat doen? - Let maar op. 'A tout à l'heure.'

Wat stelt dit voor?

De spanning tussen de neoklassieke en modernistische architectuur in Glasgow.

Interessant. Hoe lang werk je hier al, Brian?

Hoe weet u dat ik zo heet? - Het staat daar.

Inspecteur Burke. Heb jij twee jaar geleden een gsm verkocht via eBay?

Dat staat hier. En hij was gestolen. - Ik heb hem niet gestolen.

De telefoon was van James Melville. Hij is drie jaar geleden vermoord.

Vermoord? - Precies. Hoe kom je eraan?

Ik kreeg hem van iemand. Die had hem over.

Naam?

We kunnen er ook op het bureau over praten.

Hij was een van m'n docenten op de universiteit.

Naam en faculteit.

We zoeken het uit, Mr McFarlane. Reken erop dat we bij u terugkomen.

Zou hij het gedaan hebben? - Zeker weten.

Robbie, jullie moeten iemand voor me natrekken.

Macbeth was een subliem werk.

Maar Mr Shakespeare heeft zichzelf met Hamlet pas echt overtroffen.

Een sublieme vertolking van verraad, wraak, incest...

en moreel bankroet.

Net als 'Hollyoaks', denken jullie. Maar er is meer.

Geesten, moorden, gekte, zelfmoord.

Met als finale een bloedbad dat zelfs Tarantino overdreven zou vinden.

Daarover volgende week meer. Ik dank jullie voor jullie aandacht.

Komediant. - Acteur, zou ik zeggen.

Jammer genoeg smullen ze ervan.

Ms Wade? Recherche. Kunnen we even met u praten? Onder vier ogen.

Ja, natuurlijk. Mark, neem me niet kwalijk.

Deze kant uit.

Welke naam mag ik erin zetten?

Hoe spel je dat?

Brian McFarlane zegt dat hij de telefoon van u heeft gekregen.

Ik kan het me niet goed herinneren. Het is al twee jaar geleden.

Was het uw eigen telefoon? - Nee.

Waar kwam hij dan vandaan? - Ik weet het echt niet meer.

We vinden zo vaak dingen die nooit meer worden opgehaald.

Zo zal het wel gegaan zijn.

Waarom bent u zo geïnteresseerd in een telefoon van twee jaar geleden?

We volgen al een tijdje een bende criminelen.

Het heeft allemaal te maken met fraude en identiteitsdiefstal.

Dat lijkt me gevaarlijk werk. - Je weet nooit wat je tegenkomt.

Soms raak je ergens in verzeild... - Dit is een stukje van de puzzel.

Het spijt me dat ik niet kan helpen. - Als u zich iets herinnert, bel dan even.

Is dit de man die we net ook in de gang zagen?

Mark is docent creatief schrijven. Geliefd bij de studenten.

Mark Joffe. Nooit van gehoord.

Hij is nieuw. Een veelbelovende romanschrijver.

Moet ik het kopen? - U mag het meenemen.

Bedankt. Ik hou wel van 'n goed boek. - Zullen we dan nu maar gaan?

Ik wilde weg, voordat het te gezellig werd.

Als ze relaxed zijn, vertellen ze meer. Kan ik het helpen dat ze me leuk vond?

Wat zijn we te weten gekomen? - Niet veel. Maar ze was wel nerveus.

Moet we haar meenemen? Onder druk zetten?

Het is indirect bewijs. We wachten nog even.

Hier. Ik lees het toch niet.

Inspecteur Wilson van district Ayrshire wacht op uw kamer.

Verdomme. Van wie weet hij het?

Ik heb die telefoon nagetrokken en dat zet je dan altijd op het netwerk.

Charlie, hoe gaat het met je? - Heel goed, dank je.

Ga toch zitten.

Dus er is een doorbraak in de zaak Melville.

Dat moeten we nog afwachten. Heb je alles gelezen?

We houden je op de hoogte van de ontwikkelingen.

Het is nog steeds mijn zaak. - Melville is in jouw district gevonden.

Maar dit spoor duikt op in Glasgow en hij kwam zelf ook uit Glasgow.

Toch is het mijn zaak. - Een zaak die je nooit hebt opgelost.

Een zaak waarin alles is onderzocht en elk dood spoor is nagelopen.

Er was geen doorbraak, tot nu toe. - Goed, dit zijn de regels.

Ik leid dit onderzoek en jij bent de waarnemer.

En als het je niet bevalt, zoek je het maar hogerop. Het zal me worst zijn.

Zullen we onze ego's eens een keer opzij zetten?

Het gaat erom dat we de dader pakken en de zaak sluiten.

Prima.

Akkoord.

Ik kreeg net een mailtje dat er een tweede druk komt.

En ze willen dat ik m'n boek promoot op de Frankfurter Buchmesse.

Straks hoef ik geen les meer te geven. - Je zou alle complimentjes missen.

Ben je door de mand gevallen? De politie.

Weet je nog dat je mij een mobieltje hebt gegeven? Om door te geven.

Misschien, ja.

Ik had hem aan iemand gegeven, die hem verkocht heeft op eBay.

De politie zegt dat hij gestolen was. Iets met fraude en een bende.

Wat raar. Heb je gezegd dat je het van mij had gekregen?

Nee, dat heb ik niet gezegd. - Prima. Zet ze op het verkeerde been.

Ik wilde je er niet bij betrekken. - Vallen ze je dan lastig?

Ik heb gewoon gezegd dat ik hem ergens had gevonden.

Maar dat is ook zo. Het was geen oudje van mij.

Ik had hem ergens gevonden. Weet je nog?

Nee, niet echt. Maar ik geloof het als jij het zegt.

Genoeg gezeurd. Ga eens koffie voor me halen.

Helaas is het zo dat het allemaal indirect bewijs is.

Het is een straaltje licht, maar meer ook niet.

Waar is Jackie? - Nog in het restaurant, denk ik.

We gaan ze stuk voor stuk af. Phyllis Wade.

Docent aan de universiteit. Het lijkt me onwaarschijnlijk.

Te keurig?

Nee, te zwak om iemand van ruim 80 kilo te verslepen.

Tenzij ze hulp had of medeplichtig was.

Die jongen van McFarlane dan? - Wat dachten jullie van die Joffe?

Wie is dat? Waar was je? - Ik zat z'n boek te lezen.

Hij is een schrijver. We hebben hem vandaag gezien.

Heel even, chef. Hoe is James Melville gestorven?

Er is geen wapen gevonden, maar hij was mishandeld.

Er hing een touw aan z'n handen en de hals vertoonde sporen van een strop.

Hij is dus langzaam gewurgd, elke keer als hij z'n handen bewoog.

Maar de patholoog kon niet zeggen of het wurging of verdrinking was.

Hij is dus misschien levend in de rivier gegooid.

Wat wil je nou?

Op bladzijde 27 van dit boek wordt een bijna identieke moord beschreven.

Het is macaber, dat is absoluut zo. Maar moeten we het serieus nemen?

Ik denk het wel. Zet alles maar op een rijtje.

1. We vinden de telefoon van het slachtoffer.

2. Die blijkt verkocht te zijn door Brian McFarlane.

3. Hij kreeg hem van Phyllis Wade, die zegt dat ze hem gevonden heeft.

4. Haar collega is deze schrijver.

Wat denken we? - Waarom zou je jezelf verdacht maken?

Arrogantie. Het is je gelukt en je wilt ermee pronken.

Het boek is geen bewijs. Het gaat erom of hij Melville kende.

Is dat verband ooit gelegd? - Ik heb nog nooit van Joffe gehoord.

Mag ik iets vragen? Is de methode van de dader ooit bekendgemaakt?

Je hebt gelijk. Dat is niet zo. We hebben het de pers nooit verteld.

We moeten hem verhoren. - Niet zo haastig.

We hebben genoeg aanwijzingen. - Nogmaals, het zijn indirecte bewijzen.

Wij moeten het echte bewijs leveren. - Ik ram het er wel uit.

We beginnen van voren af aan. Stuart, jij duikt in Joffe's verleden.

En we gaan naar Melville's weduwe. - En Phyllis Wade?

We moeten uit haar buurt blijven. Ze kent Joffe te goed.

Jullie gaan naar Mrs Melville. - Dat is toch allemaal al gebeurd?

Waarom zou ze nu wel iets weten? Dit is allemaal tijdverspilling.

Mijn kantoor, inspecteur Wilson.

Spreek me nooit meer tegen waar m'n medewerkers bij zijn.

Klopt, daar heb je gelijk in. Maar dit is gewoon een mooie kans.

Hij schrijft over die moord, dus hij is de dader?

Als we hem verhoren, komen we daar misschien achter.

Inspecteur Wilson, je bent hier als waarnemer en dus doe je niets.

Ik heb het hier voor het zeggen.

En ik schakel de officier pas in als we concrete bewijzen hebben.

Heb je dat goed begrepen?

Mrs Melville? Recherche.

Gaat het over James? Is er iemand gearresteerd?

Mogen we binnenkomen?

Wat is er gebeurd? - De telefoon van uw man is gevonden.

Wie had hem? - Iemand die hem op eBay had gekocht.

Dus u hebt iemand gearresteerd. - Nee, dat is nog te vroeg.

Wat komt u dan doen?

De zaak is nieuw voor ons. We willen zeker weten dat alles onderzocht is.

Is dat uw dochtertje?

Chloe is acht maanden na de verdwijning van James geboren.

Het spijt me dat ik dit vraag. Had u daarvoor 'n goeie relatie met uw man?

Ik verdacht hem ervan dat hij vreemdging.

Hebt u dat aan de politie verteld? - Ja, maar er kwam verder niets uit.

Hebt u uw man erop aangesproken?

Weet u, ik wilde graag een kind.

Ik was gestopt met de pil zonder dat hij het wist.

Ik dacht dat een baby ons weer bij elkaar zou brengen.

Met Gavin Anderson. Ik schrijf voor 'Times Out' een artikel over Mark Joffe.

Ik begrijp dat hij als student bij u college heeft gevolgd.

Had u verwacht dat hij het als schrijver zou maken?

Hoe was hij op college? Opvallend aanwezig of juist stil?

Moet er een opdracht in? - Het is voor m'n nicht Angela.

Alstublieft.

Bedankt. Wanneer bent u eraan begonnen?

Ik liep er al een tijd mee rond, maar ik ben twee jaar geleden begonnen.

Nogmaals bedankt.

Ik heb uw collega alles al verteld.

Ik wil nog een paar dingen weten. Over die mobiele telefoon.

Niet weer. Ik weet echt niet wat ik nog kan doen.

Moet u het niet vragen aan die fraudeverdachten?

Moord is belangrijker dan fraude. - Moord?

Weet u dat dan niet? - Wat?

Het was de telefoon van iemand die vermoord is.

Hoe goed kent u Mark Joffe? - Wat heeft die ermee te maken?

Dat nieuwe boek van hem... Een beetje eigenaardig, hè?

Misschien, maar ook vrij briljant.

Hoe is hij als persoon?

Hij is een gewaardeerde collega en populair bij de studenten.

Waarom vraagt u naar Mark? - Ik zal uitleggen waarom ik hier ben.

Maar ik wil dat u eerst belooft dat u er met niemand over praat.

Uiteraard.

Hij kwam geloofwaardig over, maar dat zegt niets. Weet jij al iets?

Ik heb mensen gesproken uit z'n studietijd. Die zijn allemaal vol lof.

En de weduwe? - Ze dacht dat haar man vreemdging.

Het eerste team wist dat ook, zei ze. - Dat klopt. En er is niets mee gedaan.

Waar is onze vogelverschrikker? - Hij is een uur geleden weggegaan.

Zeker piepers rooien. Morgen nemen we het dossier door.

Ik wil meer weten over die relatie. Misschien zijn ze dingen vergeten.

Mark, met mij. We moeten praten.

Nee, niet door de telefoon. Kom na college naar m'n kamer.

Waarom doe je zo geheimzinnig?

Ik had vanmiddag weer bezoek van de politie.

Echt waar? - Nu een andere rechercheur.

Mark...

Ik weet niet hoe ik het moet zeggen. - Wat? Wat is er dan?

Die mobiele telefoon.

Hij was van iemand die vermoord is, en de zaak is nooit opgelost.

Een zekere James Melville. Hij is drie jaar geleden vermoord.

Het wordt nog erger. - Hoe bedoel je?

Ze hebben je boek gelezen. Ze beschouwen je nu als verdachte.

Je maakt een grapje, hè? - Nee, ik ben bang van niet.

Wel waar. Waar heb je het over? Wat een idioot gedoe.

Ze zeggen dat de echte moord precies lijkt op de moord in het boek.

Belachelijk. Er zijn wel een miljoen mensen op die manier vermoord.

Ze denken dat het geen toeval is dat die telefoon hier gevonden is.

Je hebt toch niet gezegd door mij? - Nee, maar ik maak me zorgen.

Ik heb gelogen tegen de politie. - Ik snap het niet.

Waarom denk je dat hij jou dit vertelt? - Ik mocht er niet over praten.

Dat verwacht hij echt niet. Het is gewoon een tactisch spelletje.

Hij weet dat je het doorvertelt. Hij probeert ons uit te roken, of zo.

Uit te roken? - Hij wacht af hoe we reageren.

Het spijt me.

Maar ik moet het weten.

O, Phyllis.

Ze hebben je opgestookt.

Het spijt me, ik neem het terug. Het spijt me echt vreselijk.

Kijk me aan.

Kijk me aan. - Nee, ik neem het terug.

Phyllis, kijk me nou aan.

Ik heb er niets mee te maken gehad.

Het is fictie, weet je nog?

Dat weet ik. Dat weet ik.

Waarom doen ze je dit aan?

We laten dit niet zomaar gebeuren.

We gaan in de tegenaanval.

'Aimez-vous le cinéma français?'

'Oui, j'aime bien le cinéma français. Surtout les films de Jean Gabin.'

Stuart? - Hebt u de krant al gezien?

Ik denk niet dat u blij zult zijn.

Het is een aanval op de artistieke vrijheid...

zegt de roodharige docent Phyllis Wade, 41 jaar.

Een verhaal over hoe de koddebeier één en één optelt en op drie komt.

Haar mededocent Mr Joffe was geschokt door het nieuws...

dat z'n verhaal serieus genomen werd.

Ik word in één adem genoemd met die verdomde Charlie Wilson.

Heb je dit gelezen?

Mag ik je als koddebeiers onder elkaar vragen wat je in hemelsnaam bezielde?

Je zei zelf dat je dacht dat ze iets verzweeg.

Ik dacht: Als ik aandring, slaat ze misschien door.

En ze wist niet hoe snel ze moest bekennen.

Ze heeft verdomme de vloer met ons aangeveegd.

Dat was het kantoor van de plaatsvervangend korpschef.

Hij wil inspecteur Wilson en u onmiddellijk spreken.

De studentenvakbond organiseert deze week een debat:

Vrije kunst in een politiestaat.

Je krijgt alle steun. - De pers was een goeie zet van je.

Dat roddelblad bevalt me niet. Die willen een sappig verhaal.

Ze hebben hun zin, maar wij ook. Het komt allemaal goed.

Ik hoop het. Toe maar, ze wachten op je.

We doen ons best om het publiek te vriend te houden.

Ik denk dat we hiermee een jaar of tien verloren hebben.

Een mobiele telefoon en een alinea in een boek dus.

Is er mogelijk ook zicht op een echt bewijs?

Nee, nog niet.

Met jullie ervaring zou dit niet nodig moeten zijn.

Ik herinner jullie eraan dat het om feiten gaat, niet om fictie.

Het was een inschattingsfout en ik neem de verantwoordelijkheid.

Ga je door op de ingeslagen weg?

Ondanks deze puinhoop denk ik nog steeds dat dat verstandig is.

Waar baseer je dat op? - Ik voel dat we iets op het spoor zijn.

Kan ik erop rekenen dat je dat gevoel niet meer voor concrete feiten aanziet?

Ja, uiteraard.

Bedankt, Matt.

Ik heb het gedaan om jou van het toneel te krijgen.

Groeten aan de collega's op het platteland.

Als we het nu nog verknallen, mag ik het magazijn aanvegen.

En inspecteur Wilson? - Met vervroegd pensioen.

Nog even en we weten wie de minnares van Melville was.

Dit zijn mailtjes van hem naar de gebruikersnaam Pandora.

Mailtjes om afspraken te maken. - Wie is de ontvanger?

Stuart zoekt het uit. - We weten het nog niet.

De IT-jongens proberen in die mailbox in te breken.

Hoi. Is m'n nieuwe rooster al klaar?

Is alles goed? - Moet je zien.

'Joffe heeft bloed aan z'n handen. Zorg dat je niet de volgende wordt.'

Dat zal wel vaker gebeuren. Negeren.

Het zit me niet lekker dat ik de politie heb voorgelogen.

Ga je me verlinken? - Nee, natuurlijk niet.

Het is maar een grapje.

Kom op, lach eens.

Sorry, ik weet niet wat me mankeert.

Rustig nou maar.

Tot straks.

Chef, we weten wie de minnares van Melville was.

Anne Scoular. Woont in een afgelegen cottage.

Mooi zo. We gaan erheen.

De balie. Mark Joffe wil u spreken. - Zo, het wordt nu echt interessant.

Zal ik hem naar uw kamer brengen? - Nee, naar boven. Hij wacht maar.

Stuart, regel een stenograaf.

Mr Joffe, inspecteur Burke.

Het wachten wordt beloond.

Ik had het me precies zo voorgesteld. Donker, benauwd, intimiderend.

Er zit zelfs een spiegelwand in. Heel kafkaiaans.

Ga zitten.

Waar kan ik u mee helpen? - Heb ik uw hulp nodig?

Dat denk ik wel, ja. - En waarom dan wel?

U ziet geen verschil tussen feiten en fictie.

Niet alles wat in de krant staat, is waar.

De hoofdpersoon wordt wel vaker door de war gehaald met de auteur.

Ik haal niets door de war. Misschien omdat ik me juist tot de feiten beperk.

Zoals Nietzsche zei: Feiten bestaan niet. Alleen interpretaties.

Daarom is hij geen rechercheur, maar filosoof geworden.

Ik weet wat jullie met Phyllis doen.

Het is een bekende tactiek. Twijfel zaaien, een schuldgevoel aanpraten.

Met de juiste psychologische druk gaat ze het nog geloven ook.

Tjonge, ik wist niet dat we zo slim waren.

Uw mailtje aan haar was minder slim. - Welk mailtje?

Ik ga mezelf niet verdedigen. Dat doen anderen al.

Maar ik accepteer niet dat de reputatie van een collega wordt kapotgemaakt.

Hoe nobel.

Als schrijver ben ik benieuwd hoe u in het verhaal zou figureren.

Hoe het verhaal volgens u aangepast zou moeten worden.

Grappig dat u het zegt. Toevallig heb ik er zelf wat dingen in veranderd.

Beetje amateuristisch, maar het is een concept.

Misschien kunt u nog wat d's en t's verbeteren en uw handtekening zetten.

Een bekentenis? - Die hebben we eigenlijk al.

Hiermee maken we het officieel. - Wat een zielige vertoning.

Is het nog niet goed genoeg? - Verachtelijk mannetje dat je bent.

Als hij de dader niet is, moeten we het weer met Nietzsche doen.

Ik ga wel achter kijken.

Anne Scoular?

Rustig maar, niks aan de hand. Ik ben van de politie.

Chef, er is bezoek voor u. - Charlie, ik had gezegd...

Ik weet het, en ik ben zo weg. Maar je moet even luisteren.

In het begin hebben we op de site van 'Crimewatch' het publiek ingeschakeld.

Ik heb de reacties nog een keer bekeken.

Er was een reactie uit Praag, Madrid en Litouwen nota bene.

Dat heb je met internet. Een hoop tekst en vooral onzin.

Ik dacht: Nu ga ik op m'n gevoel af. Ik heb de data van de hits vergeleken...

met de bezoekjes van Joffe aan congressen in het buitenland.

Al die reacties zijn binnengekomen toen Joffe in dat betreffende land was.

Hij heeft dus al die tijd aan z'n verhaal gewerkt.

Wat stond er in die mails? - Steeds hetzelfde.

'De politie is dom. Ze vinden de dader pas als ze het moordwapen vinden.'

Goed gedaan, Charlie. Dank je wel.

Ja, ik had een relatie met James Melville.

Wanneer is die relatie beëindigd? - Een paar maanden voor z'n dood.

Weet u iets van de moord? Was u medeplichtig?

Nee, u begrijpt het niet. - Zorg dan dat we het wel begrijpen.

Ik werd gedwongen om de relatie te beëindigen.

Door wie? - Door een zekere Mark Joffe.

Hoe komt het dat die Mark Joffe z'n wil aan u kon opleggen?

Ik had vier jaar geleden een relatie met Mark.

Het eindigde op een vervelende manier. - In welk opzicht?

Hij was ziekelijk jaloers. Volgens hem was ik altijd aan het flirten.

Met andere mensen erbij was hij een en al charme.

Ik was op het laatst doodsbang. Ik ben zelfs verhuisd naar Edinburgh.

In die periode kreeg ik omgang met James.

Wist Mark Joffe daarvan? - Ja. Hij stond opeens op de stoep.

Hij schreeuwde. Vroeg hoe het was om met een getrouwde man te neuken.

Hebt u James Melville verteld waar Joffe mee bezig was?

Mark had me zo bang gemaakt. Toen heb ik het uitgemaakt met James.

Een paar weken later...

kwam ik erachter dat James in een rivier aangetroffen was.

Vermoord.

Ik werd hysterisch.

Ik heb Mark gebeld en hem beschuldigd, maar hij lachte me uit.

U bent er niet mee naar de politie gegaan. Er was een man vermoord.

Ik had m'n redenen. - Heeft hij u bedreigd?

M'n dochter Martha.

In hetzelfde telefoontje zei hij dat als ik ooit m'n mond opendeed...

hij Martha zou vermoorden.

Het gaat de goeie kant op, maar het is nog niet genoeg.

Chef, ik ben net gebeld. Joffe is op het nieuws.

Dus u moest een bekentenis ondertekenen.

Weet je wat ze doen? Ze creëren een sfeer van intimidatie.

Dat kennen we nu allemaal van Guantanamo Bay.

Inspecteur Burke zei...

dat ik m'n bekentenis net zo goed officieel kon maken.

Hij treedt op als m'n rechter, jury en beul.

Wat gaat u nu doen? - Ik schakel een advocaat in.

De kans is groot dat ik de politie aanklaag wegens smaad.

Dat is wel het minste. - Vuil etterbakje.

Hij denkt echt dat hij onoverwinnelijk is.

Wat doen we nu?

Joffe kwam niet zomaar op bezoek.

Hij was bang voor ontmaskering. Wie zou hem kunnen verraden?

Goedemiddag, Ms Wade. Inspecteur Burke, alias Koddebeier.

Wat nu weer? - Ik dacht: Ik zal u ook eens verrassen.

Is dit wel verstandig? - Vanwege uw lijntje naar de pers?

Ze zullen mijn nieuws ook willen horen. Ik heb nagedacht over uw houding.

Ik dacht: Waarom gaat ze zo ver en zet ze haar eigen reputatie op het spel?

Gerechtigheid is een hoog goed. - Toen wist ik 't. Ze is verliefd op hem.

Een vrouw met een jonge minnaar. En liefde maakt blind, dat is bekend.

Ja, ik ben verliefd op Mark. Dat neemt niet weg dat hij geslachtofferd wordt.

Wiens idee was het om de pers in te schakelen?

Dat dacht ik al. U bent al die tijd gemanipuleerd.

Onzin. U geeft er een draai aan, maar hij wordt gewoon opgejaagd.

Hij heeft zelf de nodige vrouwen opgejaagd.

En hij heeft ook de dochter van z'n ex met de dood bedreigd.

Die ex had een relatie met James Melville.

Dezelfde James Melville die vermoord is.

Maar laten we feiten en fictie vooral gescheiden houden, hè?

Ik moet nog een paper schrijven. - Ik kijk het wel na. Kom hier.

Bel me. - Doe ik.

Welterusten.

Dus nu je weet dat hij je bedriegt, herinner je je opeens van alles.

Het gaat om vertrouwen. Ik dacht dat hij de waarheid zei over die telefoon.

Je hebt het over vertrouwen en de waarheid, maar tegen ons lieg je.

Ik hield van hem en wilde hem beschermen.

Ik zei het toch? Je hebt je laten verblinden.

Je hebt me gehekeld in de krant, m'n baan in gevaar gebracht.

En terwijl jij je mond vol had over die ploerten van agenten...

ging je liefje de moordenaar mooi vrijuit.

Het spijt me.

Daar neem ik geen genoegen mee.

Phyllis. Wat is er aan de hand? - De politie heeft me weer ondervraagd.

Wel verdomme. Houdt het dan nooit op?

Ik dacht dat het wel klaar zou zijn na m'n optreden op televisie.

Wat was er nu weer? - Ze zijn naar de plaats delict gegaan.

Ze liegen. In de krant stond dat niemand wist waar hij was vermoord.

De plaats waar hij gevonden is, of zo.

Ze zeggen dat ze morgen opnieuw gaan zoeken...

omdat ze in het begin misschien dingen niet hebben opgemerkt.

Ik maak me geen zorgen. Ik heb niks gedaan.

Natuurlijk. Dat weet ik ook.

Ze maken je gek.

Ze bluffen alleen maar. Maak je niet druk.

Zou je denken? - Ik weet het zeker.

Ik moet papers nakijken. Anders had je best mogen blijven.

Nee, dat geeft niet.

Ga naar huis, neem een warm bad en een glas gin. Dan komt alles goed.

Dat zal ik doen. - Tot morgen.

Ik hou van je.

Ik ook van jou. Welterusten.

Ze komt terug.

Rustig maar, Ms Wade. U hebt het goed gedaan.

Hij gaat op weg.

In de dagen daarna las Christopher elke dag de kranten.

Pas na een week kwam het bericht dat de politie een lijk had gevonden.

De politie zei dat er ondanks de staat van het lijk sporen waren van opzet.

Een ironisch lachje krulde z'n lippen toen hij dit las. Opzet.

Met dat eufemisme...

werd de onmetelijke verdorvenheid van de mens tot iets nobels verheven.

Terwijl de tijd verstreek en de politie met het onderzoek niet verder kwam...

was hij stiekem trots op wat in de krant 'de perfecte misdaad' genoemd werd.

Maar z'n voldoening verdween toen hij besefte...

dat niemand ooit zou weten hoe briljant hij het had aangepakt.

Zo, Mr Joffe. Uw slimheid is u eindelijk fataal geworden.

U had ons gewoon kunnen laten doormodderen.

Maar dat kon u niet opbrengen, hè? Daarvoor was u te zelfgenoegzaam.

'Feiten en interpretaties.' Lik m'n reet.

Charlie, neem hem in hechtenis.

Ik arresteer u voor de moord op James Melville.

U hebt het recht om te zwijgen.

Bewaken tot de technische recherche komt.