Original subtitles

...آنچه گذشت

‫ورتیگرن مُرده.

‫شکی نیست اورِلیوس ‫تاج‌وتخت رو برای خودش می‌خواد.

‫تا وقتی پادشاهان بریتانیا ‫حقش رو به رسمیت نشناسن، ‫جون اورِلیوس در خطره.

‫داوطلب هم که ‫از سر و کول‌مون بالا نمی‌ره.

‫تنهایی از پسِ اون ‫بربر برنمیای.

‫هفتصد نفر ‫برای روبه‌رو شدن با هِنگیست، ‫زیاد نیست.

‫قبل از تموم شدن تابستون ‫قصد داره تاج رو بگیره… ‫و می‌گیره.

‫اگه اون‌قدر درگیر دعوای ‫بین خودمون باشیم که

‫نتونیم علیه‌ش سلاح برداریم، ‫تو می‌تونی بهترین متحدِ هِنگیست باشی.

‫اون ساکسونه.

‫می‌گن مرلین همین‌جا، ‫پشت همین دروازه‌ها، ‫هفتاد نفر رو با دست خودش کشت.

‫تو کَتای، ‫پونصد نفر رو.

‫می‌گن دنیا سوخت ‫و زمین از خشمش لرزید.

‫هیچ آدمی قادر به چنین کاری نیست.

‫هیچ انسان فانی‌ای.

‫اون تقریباً ‫موجودی فراجهانیه.

‫مورکَد!

‫بدون پادشاهان بریتانیا ‫کنارمون، ‫پیروزی‌ای در کار نیست.

‫بدون مرلین کنارمون.

‫من و پیوس ‫به سمت شمال، گوتای، می‌ریم.

‫کَستانِن هنوز ‫کیل ات هون رو اداره می‌کنه؟

‫خون آتلانتیسیش قویه، اما ما… ‫اینجا بهمون خوشامد نمیگن.

‫اگه برگردی شمال، ‫کَستانِن می‌کُشِتت.

‫راه دیگه‌ای نیست.

به یاد تمام جان فدایان دی ماه 1404 که بینمون نیستن

‫نگاهشون کن… ‫درخشان، سرافراز.

‫می‌گن تو از همه نیرومندتری.

‫چرا دستور دادی ‫یکی از سنگ‌های مقدس‌شون فرو بریزه؟

‫خودت قراره ‫دوباره برافراشتش کنی؟

‫هاوک.

‫برادرانم، ‫در نام نورِ بزرگ به شما سلام می‌کنم،

‫نوری که آمدنش ‫در این حلقه‌ی مقدس پیش‌گویی شده بود.

‫از سلامم دلخورید.

‫چرا؟

‫اگه برادرانم خاموشن، ‫شاید به این خاطره که دیگه مطمئن نیستن

‫چه کسی با عنوان ‫آرک، دروئیدِ بیشه‌ی مقدس، ‫باهاشون حرف می‌زنه.

‫کی این حرفا رو می‌زنه؟

‫شنیدیم که راه‌های کهن رو رها کردی ‫و پیرو خدایی تازه شدی،

‫یه خدای بیگانه.

‫از روزگار باستان، ‫ما در پی دانش بودیم

‫تا حقیقتِ همه‌چیز رو بشناسیم.

‫درست نیست؟

‫هست.

‫پس چرا وقتی حقیقت ‫روبروی ما اعلام می‌شه، ‫در گرفتنش کُند باشیم؟

‫ما حقیقت‌های زیادی می‌دونیم، استاد.

‫امروز کدوم حقیقت اعلام شده؟

‫حقیقت نهایی!

‫پس تو پیرو این «یِزو» شدی.

‫او همان نور بزرگی‌ست ‫که نیاکان‌مان از آن سخن گفتند.

‫همان که همیشه در پی یافتنش بودیم ‫و نادانسته پرستیدیمش.

‫و همین کاهنانِ او بودند ‫که بیشه‌های ما را بریدند، ‫مکان‌های کهن‌مان را سرنگون کردند.

‫آدم‌ها از نادانی دست به کار می‌زنند، ‫اما حقیقت باقی می‌ماند.

‫همه می‌دانیم ‫این افکار از کجا آمدند.

‫همه می‌دانیم چه کسی ‫نیمه‌خدای بزرگ را گمراه کرد.

‫تالیسین بزرگ‌ترین نقال ‫تمام دوران بود.

‫او به برادری‌مان خیانت کرد.

‫او بزرگ‌ترین رؤیای ‫برادری‌مان را به ما بخشید.

‫دروغ!

‫تو شایسته‌ی حقیقت نیستی!

‫کفرگویی!

‫این دیگر چیست؟

‫خیانت!

‫هیچ‌کس حق ندارد ‫پا بر جایگاه مقدس بگذارد.

‫حتی کاهنِ اعظم هم نه.

‫خادمانِ حقیقت، صدایم را بشنوید!

‫چرا تعجب می‌کنید که خردمندترینِ شما ‫به نام یِزو با شما سخن می‌گوید؟

‫آن‌که خود را ‫راه و حقیقت نامید.

‫چطور شما که حقیقت را در همه‌چیز می‌جویید، ‫اکنون نسبت به آن کور شده‌اید؟

‫باور دارید این بیشه مقدس است؟

‫این سنگ‌ها؟

‫راه‌های نو؟

‫راه‌های کهن؟

‫من می‌گویم آن‌که سنگ‌ها و درختان را آفرید ‫برتر است، ‫و راه‌هایش نیز چنین‌اند.

‫کافیه، میلتان!

‫میلتان!

‫کافیه!

‫مرلین!

«چرخه‌ی پندراگون: ظهور مرلین»

«قسمت چهارم: بهای شکست »

مترجم: آرمان پیوندی «Armanpe»

T.Me/Armanpe

‫قیمِ شاه تالدرگ ‫قبل از رفتن، ‫یه نگاهی به آشپزخونه بهم داد.

‫یه مشت پیاز خام داریم، ‫شلغم خام، ‫تره‌ی خام.

‫پنیر.

‫هویج.

‫اونم خام.

‫نانِ جو.

‫و کلی آلو ‫برای این‌که هضمشون راحت‌تر بشه.

‫قبلاً اینجا بودی.

‫یه بار.

‫خیلی وقت پیش.

‫باید خبر بدیم ‫نزدیک مرزِ کوستانین شدیم.

‫تو بهتر از هر آدم زنده‌ای می‌دونی ‫غم با آدم چه کار می‌کنه.

‫آره… فکر کنم می‌دونم.

«ساحل ساکسون»

‫این‌که خدا گرفتت، ‫واقعاً همون چیزی بود که کُشتت.

‫با این شمردن، ‫فکر کنم کل ارتش ساکسون ‫می‌تونست یواشکی بیاد بالا سرت.

.نباید به کون شاهانه‌ت میخوابوندمت

‫دیدی؟

‫پای پری ‫منو برگردوند.

‫رنگ‌پریده، ‫سالم، ‫و بی‌هیچ افسون.

‫آره.

‫چندن؟

‫بیش از ده هزار.

‫ولی اون میانجیِ تو ‫کارشو کرد.

‫مردانِ غرب با ما هستن.

‫امروز صبح تو اردو دیدمشون.

‫همه‌شون دلیر.

‫امیدم بیشتر بود.

‫اونا با کوه‌ها می‌جنگن.

‫هر جنگجوشون ‫حداقل به اندازه‌ی سه ساکسون پیاده می‌ارزه.

‫پس وضع ما چطوره؟

‫امیدم بیشتر بود.

‫ما از طرف شاه لاثِ اورکنی اومدیم، ‫متحدِ هِنگیستِ بزرگ.

‫اراده‌ی خدایانه ‫که برای ما بجنگن.

‫خوش‌شانسی توئه ‫که تو هم خداهاتو داری.

‫سرورم، هِنگیست.

‫اون لُرد نیست.

‫اون برِتوالدره.

‫سرورِ همه‌ی سروران.

‫برِتوالدر.

‫با خودم هدیه آوردم.

‫از طرف پدرم، ‫شاه لاث.

‫و همسرش.

‫سپاس از پدر و مادرت.

‫بانو مورگیان ‫مادر من نیست.

‫نه از گوشت و خونِ آن جادوگر.

‫مواظب باش، پسر.

‫نمی‌خوای ‫قبل از تموم شدنِ کارت، ‫عمر کنی.

‫نه برای او… ‫نه برای من.

‫به زئوس و خون تازه، ‫برگشتی داداش.

‫نگه داشتن این حروم‌زاده‌ها ‫از جون هم افتادن، ‫کارِ تیتان‌هاست.

‫پاگان‌های دِمِتری داریم،

‫پرستندگان میترا،

‫مسیحی‌ها.

‫به‌زودی ‫کشتار کم نخواهیم داشت.

‫فقط تصور کن ‫چه شکوهی نصیب‌مون می‌شه.

‫هر شکوهی که ‫در سلاخی باشه.

‫من سهمم رو برمیدارم میرم.

‫این حرفِ کیه؟

‫تو آنیس-آوالاک ‫چیزهای زیادی یاد گرفتم.

‫حتماً همین‌طوره.

‫با شاه ماهیگیر صحبت کردم.

‫از سرزمین غرب برام گفت، ‫از وقتی مردم پری اومدن.

‫از قلمروش گفت ‫و هزار سال صلح،

‫و این‌که جنگ بین پادشاهان‌شون ‫نزدیک بود قوم‌شون رو نابود کنه.

‫داستان می‌بافن، ‫مثل پیرزن‌هایی که نخ می‌ریسن، برادر.

‫شاه‌سازی ‫خون و عرق می‌خواد.

‫این رو خوب می‌دونی.

‫اونجا چیزهای بیشتری یاد گرفتم.

‫یاد گرفتم پیرو مسیح باشم.

‫و پیروش شدم.

‫چه اهمیتی داره؟

‫یه خدای تازه بگیر.

‫ده‌تا هم بگیر، به درک.

‫شانس‌مون بیشتر می‌شه.

‫بیشتر از این حرف‌هاست، اوتر.

‫من دیدم شاه ماهیگیر ‫و مردمش

‫توی این مدت با رنج بقیه چی کار کردن.

‫رحمشون رو دیدم، ‫از قدرت هر ارتشی هم قوی‌تره.

‫این آینده بریتانیاس، ‫و باید آینده ما هم باشه.

‫دیوانه شدی؟

‫اوتر، برادر آرون رو ‫از اینیس اِوِلاخ آوردم.

‫اومده تعالیم کلیسا رو ‫بهت یاد بده

‫و به نام خداوند یِسو ‫تعمیدت بده.

‫تعمید؟

‫هر کاری بخوای می‌کنم.

‫فرماندهی سپاهت با من.

‫دشمن‌هات رو می‌کشم.

‫زانو می‌زنم و صدات می‌کنم شاه.

‫فقط خواهش می‌کنم، ‫این یکی رو ازم نخواه.

‫نگاهشون کن.

‫بچه‌هایی که دارن ‫بازی پادشاهی می‌کنن.

‫بد هم بازی نکردن، ‫ورتیگرن خودش شاهدشه.

‫شاید اون غاصب رو از میون برداشتن ‫و بدهی خونشون رو صاف کردن،

‫اما این، آئورلیوس رو ‫شاه بزرگ من نمی‌کنه.

‫مواظب حرفت باش، رفیق.

‫بعضی‌ها ممکنه بد برداشت کنن ‫و این حرف‌ها رو خیانت بدونن،

‫به‌خصوص حالا که ‫سپاه ساکسون داره نزدیک می‌شه.

‫می‌دونم شما دوتا، مورکمب، ‫دوست دارین فکر کنین

‫برای هر کسی حاضرید ‫زانو بزنین.

‫یا اوروبز، ‫تو داری تو ذهن اون عنکبوت تار می‌تنی؟

‫برادرها ورتیگرن رو ‫با کمک سپاه فامیلشون شکست دادن.

‫سپاهی که همین الان ‫راهی آرموریکاست.

‫چند نفر براشون مونده ‫که صداشون کنن؟

‫دویست نفر.

‫و می‌خوای علناً ‫جلوشون بایستی؟

‫با ساکسون‌هایی که دارن ‫سمت ما می‌آن، منو احمق فرض کردی؟

‫اما کی می‌تونه بگه ‫روز نبرد،

‫این‌ها همونایی نیستن ‫که ما رو به پیروزی و افتخار می‌رسونن؟

‫می‌گن اِمِران باهاشونن.

‫من، ماگنوس ماکسیموس، ‫تالیسین، خودِ برنِ مقدس.

‫من این به اصطلاح اِمِران رو دیدم.

‫مرلین هم خیلی قبل از تولد من و تو مرده، ‫اگه اصلاً وجود داشته باشه.

‫الان، اون پسرها ‫تنها هستن.

«سرزمین‌های شمالیِ کهن» (سرزمین‌های بریتونیکِ شمال بریتانیا بعد از سقوط روم)

‫خوبم.

‫-واقعاً مادر ‫-باید یه چیزی بخوری جون بگیری.

‫مدت‌هاست دلش دو تیکه‌ست.

‫فکر کنم حالا که تموم شده، ‫بالاخره حس آزادی داره.

‫دو تیکه؟

‫بین یِسو و خدایان قدیمی.

‫پس چطور خوشحاله؟

‫برادری حتی بعدش هم ‫باور نکرد.

‫همه قرار نیست ایمان بیارن ‫و دنبال نور برن، شاهین کوچولوم.

‫مرده‌ها بلند می‌شن ‫و سنگ‌ها تو هوا می‌رقصن.

‫و هیچ‌کس نمی‌تونه ‫این رو عوض کنه.

‫هوا داره تاریک می‌شه، مرلین.

‫برو.

‫این چه جور آدمیه؟

‫کی می‌تونه جلو ‫این قدرت وایسه؟

‫ببین!

من فرزند تالیسین هستم

‫بزرگ‌ترین دروئیدی‌ام ‫که تا حالا زندگی کرده.

‫شاهزاده جین‌های آوالاخ ‫و قهرمان تابستون!

‫مادر!

!هافگان

‫مادر!

!هافگان

‫زود باش.

‫نمی‌خوام بترسونمت.

‫حتی یه شب.

‫ایشمائیل.

‫ایشمائیل.

‫ایشمائیل.

‫این رو بگیر.

‫بیا بریم غذا بخوریم.

‫ولم کن!

‫ولم کن!

‫حتی اگه تو سایه‌های جادو قدم بزنم،

‫خدا نجات‌دهنده منه.

‫پناه و دلخوشی منه.

‫و منو تا اینجا آورده.

‫ای خداوند بزرگ!

‫نوبت توئه!

‫شش زمستون با ‫مردم تپه‌های معبد شاهین بودم.

‫راه و رسم ‫فرزندان اول زمین رو یاد گرفتم.

‫وقتی زبانشون رو یاد گرفتم، ‫برام تعریف کردن

‫از ابری شبیه دست ‫که تیغه رو نگه داشت.

‫اولش فقط می‌خواستم فرار کنم.

‫اما کم‌کم حس کردم ‫یه هدفی داره منو اونجا نگه می‌داره.

‫هدفی که آخرش ‫خودشو نشون داد.

‫باید یه فرستاده به شرق بفرستیم.

‫فقط لژیون‌ها می‌تونن ‫این نیرو رو شکست بدن.

‫لژیونی در کار نیست.

‫این فقط یه یورش غارتیه.

‫ورتیگرن خودش ‫این بلا رو سرمون آورد.

‫با این حال، ساکسون‌ها ‫تو سرزمین خودشون موندن

‫تا وقتی که کشته شد.

‫ساکسون تا وقتی پای پیمونه ‫که به نفعش باشه.

‫چه ورتیگرن زنده می‌موند چه نه،

‫بالاخره چشمشون ‫به ما می‌افتاد.

‫شاه گولاس.

‫ورتیگرن رفته.

‫روم رفته.

‫ساکسون اینجاست.

‫چی بیشتر از جنگ ‫برای گفتن می‌مونه؟

‫باشه، اما کی جنگ رو رهبری می‌کنه؟

‫برادرم شاه بزرگه.

‫برادرت سپاه خودش رو نداره.

‫ما مردای غرب، ‫آئورلیوس رو شاه قانونی می‌دونیم.

‫و سپاه‌هامون رو ‫در اختیارش می‌ذاریم.

‫هر اسب، هر نیزه‌دار، هر کماندار.

‫همه ادعاش رو قبول دارن.

‫شاه بزرگ هست، ‫شاید.

‫شاید؟

‫اما فرماندهی سپاه ‫آموزش می‌خواد.

‫مهارت می‌خواد.

‫حرام‌زاده.

‫من برادرم رو منصوب کردم.

‫دوکس بریتانیاروم.

‫فرمانده کل همه سپاه‌های جزیره.

‫از زمان ماکسیموس ‫دیگه چنین مقامی نبوده،

‫وقتی که به روم لشکر کشید.

‫اما الان هست.

‫اوتر تو میدان نبرد کم نمیاره.

‫و مغز نظامی تیزی داره.

‫خودت هم خوب می‌دونی.

‫کارنووی‌ها هیچ‌وقت ‫بهت به‌عنوان شاه بزرگ سوگند نخوردن.

‫تو به پدر ما سوگند خوردی.

‫پدرت مرده.

‫نظرم رو خواستی، ‫الان می‌گم.

‫پدرت هیچ کاری نکرد ‫ما قوی‌تر بشیم.

‫بیشتر از هر ساکسونی ‫محصول ازمون گرفت.

‫و ورتیگرن، ‫ما رو فروخت به بربرها.

‫و توی خیانتِ چاقوهای بلند، ‫برادرامون رو لو داد.

‫یا تو پشت دیوارها قایم شدی.

‫من توهینِ ‫یه حرام‌زاده نیمه‌ساکسون رو تحمل نمی‌کنم،

‫فرقی نمی‌کنه پدرت کی بوده.

‫با بربرها می‌جنگم.

‫اما از شاهِ بزرگ ‫حالم به هم می‌خوره.

‫خیلی حرف رو از سرِ عجله زدی.

‫بعضیاش ‫به این راحتی جمع نمی‌شه.

‫و تو معلم من نیستی ‫بخوای درس بدی.

‫می‌فهمی چه گندی زدی؟

‫می‌فهمی اون افعی‌ها ‫دارن علنی علیهت حرکت می‌کنن؟

‫اگه حق انتخاب رو بدی دستشون،

‫عملاً تاجت رو هم دادی دستشون.

‫من تاجی ندارم.

‫پادشاهی هم ندارم.

‫و آلفرد، ‫تو جلوی ساکسون رو نمی‌گیری.

‫حتی مردمی هم برام نمی‌مونه.

‫اسکوالور چند نفر زیر دستش بود؟

‫چهارصد و بیست نفر ‫از دامنونیا.

‫یک‌چهارم نیرو.

‫ممنونم.

‫قبل‌تر گفتی هر کار دیگه‌ای هم بگی می‌کنم، نه؟

‫اینکه دشمن‌هامو بکشی.

‫زانو بزنی.

‫کافیه فقط بگی.

‫می‌خوام همه‌مونو متحد کنی.

‫بهت گفتم چی باید انجام بشه.

‫پیتر، مجبورم این کارو بکنم.

‫گولاس!

‫سرورم، اجازه‌ی ورود ندارید.

‫گولاس!

‫می‌شه فقط یه کلمه حرف بزنی؟

‫بهت خوش‌آمد می‌گم، سرورم.

‫اوتر.

‫شاه گولاس اینجاست؟

‫الان برمی‌گرده.

‫شاید بخواید تا اون موقع بشینید.

‫نوشیدنی هم میل دارید، لرد اوتر؟

.بله

‫کورنُویا به شرابش معروف نیست، ‫ولی امیدوارم خوشتون بیاد.

‫باید از افراد لرد آئورلیوس باشی.

‫پس اهل آموریکایی.

‫شنیدم سرزمین قشنگیه، ‫پر از درخت‌های سیب و صخره‌های سفید.

‫آره، همینطوره.

‫جنگل‌هاش بزرگن و پر از شکار.

‫زمین‌هاش عالیه برای کشت.

‫ولی هیچ جا به زیبایی این سرزمین نیست.

‫ببخشید، اسمتونو نپرسیدم.

‫ایگرِنا.

‫به مسیح و قدیس‌هاش قسم.

‫پدر!

‫بی‌احترامی‌ت حد و مرز نداره؟

‫شاید اون‌ور دریا، تو اردوگاه‌های رومی،

‫یادت دادن به جوون‌ها و ساده‌دل‌ها طعمه بندازی.

‫لرد اوتر دنبالت می‌گشت، پدر.

‫فقط داشتم تا برگشتنت، ‫میزبانیشو انجام می‌دادم.

‫خب حرف بزن، پسر.

‫چی می‌خوای بگی؟

«گودئو»

‫سفرت طولانی بوده.

‫از یونیس آویلاخ اومدم.

‫این جاده مدت‌هاست متروکه شده.

‫منظورم مسیر نبود.

‫تالارت تو این پنجاه سال خیلی تغییر نکرده.

‫فکر می‌کردی فرق کرده باشه؟

‫میردین ویلت.

‫ما یادمون نمی‌ره کی هستیم.

‫یا چه بلایی سرمون اومده.

‫وُرتیگِرن مرده.

‫ساکسون‌ها سواحل شرقی رو گرفتن، ‫و شاهان بریتانیا جمع شدن جلوشون وایسن.

‫شاهان جنوب چاق و تنبلن.

‫اگه اون‌سوی دیوار زندگی می‌کردن ‫و هر تابستون با پیکت‌ها و ایرلندی‌ها می‌جنگیدن،

‫هیچ‌وقت نمی‌ذاشتن ‫این بربرها پا تو این سرزمین بذارن.

‫ولی هرچی بربرها گرفتن، ‫می‌شه پسش گرفت.

‫قراره شاهِ والای جدیدی باشه، ‫پسرِ کانستنس.

‫یا بهتر بگم، دو پسر.

‫یکی برای حکومت، ‫یکی برای رهبری سپاه در جنگ.

‫اونا بودن که شاهان جنوب و غرب رو متحد کردن.

‫اونا هستن که حالا جلوی ساکسون‌ها می‌ایستن.

‫اومدم از لردهای شمال بخوام بهشون ملحق شن.

‫دوباره پا تو خونه‌م می‌ذاری،

‫و اولین حرفی که می‌زنی

‫این خواسته‌ست؟

‫برادرها منو مشاور ارشدشون کردن.

‫ازم خواستن ارتش جمع کنم.

‫خودت می‌دونی دارم از چی حرف می‌زنم.

‫پنجاه سال، حتی یه کلمه هم نه.

‫پنجاه سال، ‫حتی یه فکر هم نه.

‫اگه این‌قدر نیازه، ‫چرا خودت نمی‌ری؟

‫به جنگ بپیوند!

‫برو به دل بربرها بزن ‫و شاه والات رو به پیروزی برسون.

‫نمی‌تونم.

‫نمی‌تونی؟

‫چی جلوتو گرفته؟

‫به اندازه‌ی کافی قوی نیستی؟

‫مگه تو مرلینِ قدرتمند نیستی؟

‫همونی که روبه‌رو شدن باهاش تو نبرد وحشتناکه؟

‫می‌دونی که نمی‌تونم.

‫من دیدم چه کارایی می‌تونی بکنی.

‫پس چرا جنگ رو احضار نمی‌کنی؟

‫اون‌وقت می‌تونی تنهایی ‫کل سپاه

‫ساکسون‌ها رو قتل‌عام کنی ‫تا زمین غرق خون بشه.

‫می‌دونی که نمی‌تونم.

‫چیزی که من می‌دونم اینه:

‫خودتو مثل یه پیامبر نشون می‌دی.

‫یه شاعرِ جنگجو.

‫قهرمانِ نور.

‫اما وقتی روز مصیبت می‌رسه، ‫حتی نمی‌تونی اونایی رو نجات بدی که بیشتر از همه بهت اعتماد دارن.

‫امشب خدایان هواتونو دارن، پسرها.

‫بدشانسی آوردید.

‫امیدوارم ساکسون‌ها بخشنده باشن.

‫تو رو می‌فرستم به‌جای من حرف بزنی.

‫آنا، می‌بینم اینجایی و بازی می‌کنی.

‫پسرها، شنیدم تو دره‌ی بعدی ‫نصفه‌نعل پیدا می‌شه؟

‫یکی دو تا بیارید، باشه؟

‫واو.

‫پس درباره‌ی جنگ خیلی یاد گرفتی، برادر.

‫و اربابت ازت یه سؤال پرسید.

‫و ارباب من باید عاقل‌تر باشه.

‫اون‌جا چی می‌بینی، برادر؟

‫نصف این پرچم‌ها از هم متنفرن.

‫ولی امشب فکر می‌کنن برادرن.

‫و همشون پشت تو متحد ایستادن.

‫پس خوش اومدی.

‫و گولاس پشت منه؟

‫سخنرانی‌ رو همون‌طور که گفتی پیش بردم.

‫و؟

‫و خوب پیش نرفت.

‫به استخوان‌های پدرمون قسم، ‫فقط یه وظیفه بهت می‌دم.

‫اون یه احمقِ پیرِ متکبره!

‫همین احمقِ پیر، ‫محترم‌ترین جنگجوی این اردوئه.

‫قبلاً با ساکسون‌ها جنگیده و برده.

‫یورش‌های پراکنده.

‫که باز هم از تو بیشتره.

‫من مهارت و شجاعتت رو زیر سؤال نمی‌برم.

‫برخلاف بقیه‌ی شاه‌ها.

‫و اگه گولاس سپاهش رو کنار بکشه، ‫بقیه هم قطعاً دنبالش می‌رن.

‫نمی‌تونیم بذاریم نیروهامون از هم جدا بشن.

‫حتی به‌خاطر یه نفر.

‫اگه این کارو بکنیم، دشمن پیروز می‌شه.

‫و بریتانیا از دست می‌ره.

‫بی‌اینکه حتی بجنگیم.

‫اون‌جور استقبالی نبود که انتظارشو داشتی.

‫دقیقاً همونی بود که انتظارشو داشتم.

‫ببخشید سرورم، ‫پس چرا اصلاً اومدیم این‌جا؟

‫باید برگردم از همون راهی که اومدم.

‫تا خودِ نقطه‌ی شروع.

‫بدون شمال، ‫شاهان بریتانیا قدرت کافی برای عقب راندن مهاجما رو ندارن.

‫حتی تو هم به‌سختی می‌تونی ‫شاهی رو قانع کنی که ازت متنفره،

‫که تقصیر رو گردن تو می‌ندازه.

‫می‌دونم بابت چی سرزنشم می‌کنه.

‫پس می‌دونی این کار چقدر سخته.

‫و شاید متوجه نشده باشی، ‫ولی الان توی یه سیاهچال زندانی‌ایم.

‫متوجه شده بودم.

‫خشمِ کاستینین شدیده، ‫ولی می‌گذره.

‫ما یه زمانی به هم وصل بودیم.

‫اون پیوند از بین نمی‌ره.

‫اون هنوز همون آدمیه که می‌شناختم.

‫مطمئنی؟

فرزند آتلانتیس

،سالها میگذرند

.همانند بقیه مردان فانی تغییر نکن

،ولی دور ما میچرخند

.مانند آب جویباری که دور تخته سنگی می‌چرخد

‫و به نام شاهِ دریا.

‫این هدیه‌ی ماست،

‫و نفرین ما.

‫همه عوض می‌شن، سرورم.

‫حتی ما.

‫این توهین به همه‌ی ماست.

‫فرقی نمی‌کنه پدرش کی باشه.

‫اون پسره باید قبل از اینکه برادرشو به‌عنوان دوکس معرفی کنه، با ما مشورت می‌کرد.

‫شاید تو آموریکا یه شاه ‫هرجور دلش بخواد به شاه دیگه دستور بده.

‫اما این‌جا اوضاع این‌طوری نیست.

‫همیشه زبونت حساب‌شده بوده.

‫بالاخره بگو تهش چی می‌خوای.

‫فقط این‌که من به آئورلیوس قسم خوردم، ‫نه به برادر احمقش.

‫ما به یه فرمانده‌ی جنگ نیاز داریم ‫که بتونه ما رو به پیروزی برسونه.

‫و دانلوپ راست می‌گه.

‫اگه قراره دوکس بریتانیا انتخاب بشه، ‫باید تو شورا تصمیم بگیریم.

‫مگه همه‌مون شاه نیستیم؟

‫مگه هرکدوممون سپاه خودمونو ‫تأمین و آموزش نمی‌دیم؟

‫پس نباید حق نظر داشته باشیم ‫که کی رهبریشونو به‌عهده بگیره؟

‫و اگه آئورلیوس حاضر نشه ‫به توصیه ما گوش بده؟

‫اون‌وقت باید به چالش کشیده بشه.

‫خودت گفتی، ‫به اون پسر قسم خوردی.

‫و همون‌طور که گفتی، ‫به این یکی قسم نخوردی.

‫این دوتا مثل مار می‌خزن.

‫می‌دونم.

‫پس چرا تحویلشون می‌گیری؟

‫چون شاهان بریتانیا هستن ‫و چون راست می‌گن.

‫اون دو برادر آدم‌های شریفی‌ان.

‫حداقل آئورلیوس.

‫اما جوونه، هنوز آزموده نشده.

‫تو جنگ با ساکسون‌ها، ‫جای یاد گرفتن رهبری نیست.

‫خودت تو جنگ یاد گرفتی.

‫چقدر شبیه مادرتی.

‫هر وقت اخلاقش تند می‌شد، ‫همین‌طوری باهام حرف می‌زد.

‫لحنته، پدر، می‌بینمش.

‫بعضی وقت‌ها شرافت ‫چیزهایی از ما می‌خواد که انجامش احمقانه‌ست.

‫این راهِ پادشاهه.

‫اما راهِ تو نیست.

‫سیاهچال‌های من ‫بهت وقت فکر کردن دادن، مرلین؟

‫دادن.

‫وقتی که خیلی لازم داشتم.

‫به من هم همین‌طور.

‫راستش رو بخوای، ‫فکر نمی‌کردم دیگه هیچ‌وقت ببینمت.

‫یه زمانی،

‫خیلی چیزا بود که می‌خواستم بهت بگم.

‫خیلی چیزا.

‫اما حالا، بعد از همه‌ی این سال‌ها،

‫می‌بینم توی دلم ‫چیزی جز عدالت نمونده.

‫تو برام مثل پدر بودی.

‫و تو مثل پسر.

‫سعی کردم.

‫شکست خوردی!

‫و حالا بهای شکستت رو ‫به قیمتِ پدرت ازت می‌گیرم!

‫و با نهایت تأسف، ‫در این ساعتِ مصیبت، ‫فاصله‌ی قلمروهایمان بسیار زیاد است.

‫و با افزایش یورش‌های ایرلندی... ‫بسه!

‫اون کمک نمیاد.

‫از بقیه‌ی نامه‌هامون جوابی اومده؟

‫هر دو عذر خواستن ‫و گفتن نمی‌تونن نیروی کمکی بفرستن.

‫و از لوت و قبیله‌ش ‫هیچ خبری نداریم.

‫بزدل‌ها و خائن‌ها!

‫باید همشونو دار بزنم.

‫ممنونم.

‫جواب می‌فرستیم ‫و بابت پاسخ‌شون تشکر می‌کنیم.

‫حتی با همه‌ی این سپاه‌ها، ‫قدرت‌مون به نصف یه لژیون هم نمی‌رسه.

‫دشمن‌مون بی‌نظم و پراکنده‌ست.

‫ببخشید لرد آئورلیوس، ‫اما دشمن هر ساعت قوی‌تر می‌شه.

‫هر روز کشتی‌های بیشتری از دریا می‌گذرن ‫و ساکسون، انگل و یوت میارن.

‫پنج برابر ما نیرو دارن.

‫اِمریس داره شاهان شمال رو جمع می‌کنه.

‫ممکنه همین حالا هم ‫سپاه‌ها به راه افتاده باشن.

‫ممکنه.

‫شمالی‌ها براشون فرقی نداره ‫ما در صلح زندگی کنیم یا تو آتش بسوزیم.

‫بیاید با هم صادق باشیم، برادرها.

‫از زمان لژیون‌ها، ‫این‌همه دشمن تو جزیره‌ی نیرومندان جمع نشده بود.

‫اگه قراره امیدی به پیروزی داشته باشیم، ‫نباید چیزی رو به شانس بسپریم.

‫پیشنهاد می‌کنم ‫شاه گولاس رو به‌عنوان دوکس بریتانیا انتخاب کنیم.

‫حرومزاده.

‫منم این پیشنهاد رو تأیید می‌کنم.

‫این خیانته.

‫برادرت هنوز شاه نشده.

‫و کی ادعاشو به چالش می‌کشه؟

‫من.

‫قبل از اینکه بازی پادشاه‌سازی راه بندازیم، ‫یه جنگ هست که باید برده بشه.

‫انتخاب دوکس می‌تونه ‫فرق بین پیروزی و شکست باشه.

‫از تو و برادرت می‌خوام ‫کنار بکشید و بذارید یکی دیگه رهبری کنه.

‫حرومزاده!

‫دنبال تو رفتن ‫نه‌تنها مرگ خیلی‌ها رو رقم می‌زنه، ‫بلکه مرگ بریتانیا رو.

‫اگه مرگی در کار باشه، ‫اول سراغ تو میاد.

‫بسه!

‫بسه!

‫آروم باش، برادر.

‫نمی‌تونیم حتی یه نفر رو هم از دست بدیم.

‫حاضری دنبالم تو جنگ بیای؟

‫من پسران لردها رو ‫پشت سر دو تا پسر بی‌نظم و آموزش‌ندیده ‫به کشتن نمی‌دم.

‫پس اینو به روش قدیمی حل می‌کنیم.

‫چاره‌ای نیست.

‫زره و سپرم رو بیار ‫قبل از اینکه این گاو پیر پشیمون بشه.

‫نه، نه، نه.

‫اونا دارن منو برای تاج‌وتخت به چالش می‌کشن.

‫اگه قراره شاه والا بشم، ‫این نبردیه که خودم باید ببرم.

‫می‌دونی تو آتلانتیس ‫مجازات خیانت به شاه چی بود؟

‫می‌دونی؟

‫غم‌تو می‌فهمم، سرورم.

‫غم خودمه.

‫هرچند مثل تو به دوش نمی‌کشمش.

‫اصلاً به دوش نمی‌کشی.

‫اما خواهی کشید.

‫داری چی کار می‌کنی؟

‫پلز هیچ ربطی به اون روز نداشت.

‫دنبال اربابش رفت.

‫و بچه‌ی منو ناامید کرد.

‫کاستینوس، بس کن این دیوونگی رو.

‫مشکلت با منه.

‫نه.

‫تماشا کن و رنج بکش، ‫همون‌طور که من رنج کشیدم.

‫نگاهت کن.

‫می‌خوای بذاری بمیره، نه؟

‫همون‌طور که گذاشتی اون بمیره.

‫کاستینوم، خواهش می‌کنم.

‫کافیه منو بکشی.

‫و اونو نجات بدی.

‫درست مثل وقتی که می‌تونستی اونو نجات بدی.

‫نشانم بده که می‌تونستی نجاتش بدی!

‫تمومش کن.

‫بجنب!

‫تمومش کن!

‫تمومش کن!

‫این دومین باره ‫که زیر تیغه‌ی من گیر می‌افتی، شاه کاستانن.

‫سومی در کار نخواهد بود.

‫قدرتت رو پای این سگه هدر نده.

‫من فرمانده‌ی جنگت هستم.

‫بذار قهرمانت باشم.

‫نمی‌تونم.

‫این نقشه‌ی اوناست، برادر.

‫می‌خواد فریبت بده.

‫تسلیمشون نشو.

‫خواهش می‌کنم، برادر، بذار من بجنگم.

‫اون یه جنگجوی بزرگه.

‫یه جنگجوی کارکشته.

‫می‌کشتت.

‫باید همین‌طور باشه.

‫روح دست خداست.

‫خدا دمدمیه، برادر.

‫نه خدای من.

‫این شمشیر، بریتانیاییه.

‫نمی‌ذارم این تیغه‌ی شریف ‫با خون بریتانیایی آلوده بشه.

‫بیا، شمشیرت رو بده به من.

‫قویه، ولی کُنده.

‫سنگینش کن و ‫بی‌رحمانه ضربه بزن.

‫این رو یک بار دیگه، ‫جلوی همه می‌گم.

‫از ادعات دست بکش.

‫خیلی حرف‌ها از روی خشم زده شد.

‫همه‌چیز می‌تونه تموم بشه.

‫اگر قبول کنی زانو بزنی، ‫هنوز می‌بخشمت.

‫پس همون‌طور باشه!

‫خونت پای خودته!

کافیه پادشاه، برد و باختی وجود نداره

.نه، ولش کن

درش نیار

آروم برادر

آروم

تخم بچه

!آئورلیوس

!آئورلیوس، آئورلیوس، آئورلیوس، آئورلیوس

‫نباید منو حمل کنن.

‫اون هیچ‌وقت دختری نبود ‫که دل به چیزای نرم ببنده.

‫مثل روبان و گل.

‫تو این تغییر رو دادی، می‌دونی.

‫تو اونو نیاوردی اینجا.

‫نه.

‫درست به نظر می‌رسید.

‫اینکه آرامشش رو اینجا پیدا کنه.

‫سعی کردم نجاتش بدم.

‫با تمام توانم، با تمام قدرتم، ‫با هر چی که داشتم.

‫درباره اون برادرایی که حالا ‫بهشون خدمت می‌کنی بگو.

‫رائلیوس از تبار اصیله.

‫خون رومی و بریتانیایی ‫هر دو تو رگ‌هاشه.

‫با اینکه جوونه، خردی ‫فراتر از سنش داره.

‫آینده‌ش رو در آتش دیدم.

‫دیدمش که فرماندهیِ ارتش می‌کنه.

‫شجاعتش رو در نبرد دیدم.

‫دیدمش که هم عدالت رو اجرا می‌کنه ‫و هم بخشش رو.

‫باور دارم شاه والاییه ‫که این سرزمین بهش نیاز داره.

‫و اون یکی؟

‫تاریکی بزرگی داره ‫بر این سرزمین فرو می‌افته.

‫درست یا غلط، این دو برادر ‫تنها امید ما برای ایستادن در برابرشن.

‫تنها امید ما نیستن.

‫شاهان شمال ‫به کمکشون خواهند اومد.

‫قول میدم.

‫این رو بنوش.

‫آروم.

‫آروم.

‫بخور.

‫شاهان...

‫شاهان رو دیدی؟

‫پیروت میشن؟

‫خدایان شاهان رو می‌برن، رائلیوس.

‫مردها.

‫مردها، برادر.

‫بعد از اونچه دیدن، ‫حتی تا خود هادس هم حملت کردن.

‫نذار صدای جیغم رو بشنون.

‫بمون.

مترجم: آرمان پیوندی «Armanpe»

T.Me/Armanpe

...در قسمت بعد خواهید دید

‫من کِستِنین هستم، ‫شاه گوتای و کِلیتون.

‫با دخترم، گانیادا، آشنا شدی.

‫گانیادا؟

‫بی‌نهایت کنجکاوم بدونم ‫تو کی هستی، مرلین.

‫از این بدم میاد که ‫راز‌هات رو رو نمی‌کنی.

‫ازت می‌خوام زمستون رو ‫پیش ما بمونی.

‫یادت رفته پدرت رو می‌شناختم.

‫حضورش تو وجودته.

‫بمون.

‫بوی خطر رو تو اینجا حس می‌کنم.

‫گانیدا؟

«چرخه‌ی پندراگون: ظهور مرلین»