Original subtitles

ТГ:

- Іззет, тезірек! - Жарайды, жарайды!

- Қолымнан келгенше асығып келем. - Олар тым жақындап қалды, өтінем!

Жақсы, жақсы, тыныш бол!

Міне, мына жерден қиып өт.

- Жап! Есіктерді құлыпта! - Жақсы.

- Құлыпта! Жылдам! - Апа, не болып жатыр?

Құлыным, бәрі жақсы. Уайымдама.

- Аш есікті! - Баламды қорқытпаңдар.

- Тоқтаңдаршы! - Сен оны шошытып тұрсың!

- Жетер енді! - Аш есікті!

Аш оны!

Не істеп жатырсың, Іззет?

Көлікте отыра берейін бе сонда?

- Түс көліктен! - Баламды жібер!

- Жүр, үйге апар. - Баламды жібер!

Жиһан, не істеп жатырсың? Баламды жібер!

- Тыныштал! - Баламды бер!

Мырза Жиһан, өтінем! Бұлай істеудің керегі жоқ!

Сабыр ет, Қайа.

Апа, сабыр сақтаңыз, өтінем.

- Ұлымды жібер! Ұлымды! - Тынышталыңызшы, өтінем!

- Дениз! Мені жібер! - Тезірек!

Мені жібер! Баламды әкеліңдер!

- Баламды әкел! - Алия, сабыр ет!

- Жібер! Іззет, бірдеңе істеші! - Сабыр сақта!

- Не істейін енді? - Біреу бір шара қолдансын!

- Сабыр ет! - Дениз!

- Дениз! - Ұлың тек үйге кетіп барады.

- Үйге барады. - Ұлымды жібер!

- Ұлым мұнда болуы керек! - Енді болмайды.

Тыңда! Баламды маған қайтар!

- Қайтармаймын! - Ұлымды бер!

- Жоқ! - Жиһан, баламды бер!

Бермеймін.

- Апа, болмайды! - Алия!

Алия, бұл ойын емес, тоқташы!

- Іззет, үндеме! Жап аузыңды! - Өтінем!

Қарындасым, қаруды қайдан алдың? Бер оны маған!

- Баламды әкел! - Аға!

Жарайды, тынышталыңдар бәрің.

- Алия, мылтықты қой. - Жәй тыныс ал.

- Әкел оны! - Сабыр сақта.

Баламды бер!

- Денизді бер! - Жоқ!

- Бересің! - Мейлі, алғың келсе, былай жасаймыз.

- Мына көлікке отыр. - Баламды бер!

- Оны жібер! - Баламды бер деймін!

Жіберші!

Аға! Аға! Ағатайым!

Аға! Шахин, ұста оны!

Ағам! Шахин, қолынан ұста!

- Ұста оны, Шахин! - Ештеңе етпейді.

- Аға! - Жоқ.

Ағатай!

- Көлікке отырғызыңдар! - Жақсы!

- Есікті аш! - Қазір!

- Аш есікті! - Апа, қойыңыз! Араласпаңыз!

Мен өзім істеймін. Мынаған бас, жарасын басып тұр!

- Қаттырақ бас! - Апа, жетер енді!

- Жараны қаттырақ бас! Ауруханаға тарт! - Жақсы, апа, отырыңыз!

Жылдам ауруханаға!

Кеттік, Шахин!

Жарасына бас! Тезірек!

- Жылдам! - Ағатай, бәрі жақсы болады!

Ох!

Сәлем, тазша!

Басыңды қатырмай, бас газға!

Естімедің бе? Жылдамдат!

Естідім, жарайды. Тыныш, кетіп барамыз.

Ағатай!

- Ағатай, жақсысың ба? - Ауруханаға тартыңдар!

Ағатай, көзіңді аш!

Ұйықтап кетпесін. Жарасына бас!

Басып тұрмын, жарайды.

- Қайа! - Ағатай, сөйлеші менімен!

Ауруханаға апармаңдар. Муратты шақыр, ол реттейді.

Кім ол Мурат?

- Аға, жағдайың қиын ғой қазір! - Қайа, айтқанымды істе, болды.

Шахин, мырза Муратқа хабарлас. Үйге дереу келсін.

Не? Жоқ, біз ауруханаға баруымыз керек... Ол не айтып жатқанын білмейді.

-Шахин, жылдам қимылда. -Аурухана қажет, үй жарамайды.

-Муратқа хабар бер. -Жарайды, жарайды, қазір қоңырау шалып жатырмын.

-Аға, ұйықтама, көзіңді ашық ұста. -Алло? Мырза Мурат па?

-Кая, жарасын басып тұр! -Алло?

-Неге олар ауруханаға бармаған? -Джихан қарсы болған.

Құдай өзі сақтасын...

-Машинасы осы емес пе? -Иә, мама.

Тезірек шығарыңдар! Жарайды, абайлап алып шығыңдар.

-Сабырмен. Аға, жай, жай. -Жақсы.

Әже, менің ата-анам келе ме?

Иә, Джихан, олар келіп қалды, бірақ...

...қазір тым кеш. Бөлмеңе бара ғой.

Үммі, Джиханды Боранның бөлмесіне апар, жарай ма?

Әй! Әкемнің өз бөлмесі бар ма екен? Мен сол жерде тұрам ба енді?

Иә, жаным, енді сол бөлме сенікі, Джихан.

Жүр, Үммі, тезірек.

-Тезірек. -Апа, жүрейік.

Ішке кіргізіңдер.

-Джихан. -Аға.

-Сабыр сақта. -Жақсы, бөлмесіне. Тез бөлмесіне апарыңдар.

-Барлығы жақсы болады. -Тез, бөлмесіне!

Бұл үшін жауап бересің!

Жауап бересің!

Мырза Мурат, айтып тұрмын, бұл – шұғыл жағдай! Естіп тұрсыз ба?

Дәрігер қайда?

Жандармерия жолды жауып тастаған, шабуыл болған. Ауылға кіре алмай жатыр.

Тұнжыр екен! Басында-ақ ауруханаға бару керек еді. Енді қайттік?

-Мырза Мурат, бір амалын таба алмайсыз ба? -Мурат дәрігер ме сонда?

-Иә. -Телефонды беріңіз.

-Сен не істеп жүрсің мұнда? Шық! -Телефонды бер. Сөйлесуім керек.

Беріңіз оны.

Сәлеметсіз бе, мырза Мурат. Бұл — тесіп өткен жара.

Жоқ, құрсақ тұсында емес сияқты.

Иә, дәрігер. Мен — Алия Альбора, оның абысыны болам.

Иә, көмегіңіз тисе жақсы болар еді. Не бар қолыңызда?

Жақсы, күтіп тұрмын.

Үйі жақын жерде, ол көмек жібереді— дәрі-дәрмек, құрал-сайман, не керек болса.

Оқты өзім алам. Біреуді жібере салыңыз, үйі мына маңайда.

Керегі жоқ. Шахин екеуміз барамыз. Шахин.

Ешкім ешқайда бармайды.

Дәрігер дейді? Ұлымды өлімге қи деп тұрсыңдар ма?

Ауруханаға кетеміз. Қазір!

Уақыт жоғалтып отыратын емес. Біреуді жіберіңдер.

-Апа, жағдайы нашарлап барады. Көрмей тұрсыз ба? -Қаны тоқтар емес, апа.

Не керек болса, алып келіңдер. Жылдам.

-Жүр! -Шахин, жүгір, жүгір!

-Жақсы, орын босатыңдар, есінен танып қалуы мүмкін. -Қатты қан кетіп жатыр.

Терезелерді аш, Пакизе.

-Дәрі-дәрмек, таңғыш не болса да әкел. -Басып тұрайын ба?

Ол аман қалады. Тек қатты шайқамаңдар.

Осы жерде тоқта.

Машинадан түс!

-Неге келдік мұнда? -Түс деймін!

Аға, сөйлеші. Жүр, сөйлеші. Жақсы.

-Бірдеңе де, айтшы. -Жақсы, жақсы, мен аманмын.

-Сөйле. -Аманмын.

Сыртқа шығып тұршы, өтінем.

Егер ұлыма бірдеңе болса...

...мына үйден тірі шықпайсың.

Сыртқа шық.

-Джихан, жағдайың қалай? -Жақсы.

Қазір жергілікті жансыздандырғыш егемін. Ауырсыну болмайды.

Жалпы ауыртпайды.

-Дайынсың ба? -Иә.

Жарасын ашып көрсете аласың ба?

Жақсы, иә. Қайта үстіне ештеңе жаппа.

Қолыңыз жеңіл екен, дәрігер?

Жеңіл. Бірақ бұған дейін оқ алып көрмеппін, әрине.

Қандай дәрігерсіз өзі?

Акушер-гинеколог.

-Не дедіңіз? -Қазір анестезия егем.

Акушер, иә?

Біраз сезінуің мүмкін.

Бисмиллә деп кіріс. Бәлкім менен кейін хирург боп кетерсің.

Жейдеңді толық ағыт.

Көріп тұрсың ғой, беттің бәрі жазумен толы.

Қолыңды қой да, ал оқты. Жүр енді.

Мен мұндай болсын деп ойламап ем.

Ешқашан.

Қазір бұл туралы әңгіме қозғаудың уақыты емес. Бірақ кейін сөйлесеміз.

Әрине, анам есік сыртында күтіп отыр.

Басты мақсатымыз — аман-есен бұл жерден шығу, солай ма?

-Иә, бастайын ба? Дайынсың ба? -Бастай бер.

Біртүрлі сезінуің мүмкін.

-Кесін жасадың ба? -Иә.

Тура қара!

Сырт суық қой. Қаласаң, кіре ғой. Айтамын саған.

Жоқ, ішке кірмеймін. Осы жерде тұрғаным дұрыс.

Жоқ, тоңып тұрған жоқпын.

Тоңбадым. Рақмет.

Көңіліңе алма.

Жиһан мықты жігіт. Бәрі жақсы болады.

Мына әйел неге тағы келіп жүр? Күйеуге тиген соң үйінде отырсын!

Тыныш, қызым.

Тағы да мырза Шахиннің ойын шатастырып жүр.

Ол болмаса, сенің арқаңда шатаспайды ғой, ә, Пакіза?

Әлгі Алйа дегені де! Мырза Жиһанды атып тастады, енді анау түрі не?

Қызым, үндеме.

Бірақ шындық қой!

Мына сарайда олар келмей тұрғанда бәріміз тыныш едік, солай ма еді?

Құдай, кешіре гөр.

-Үммі. -Иә, ханым.

Жиһан ұйықтап қалды. Бірақ соның қасына баршы, қорқып оянбасын.

Жақсы, ханым.

Көп қалмады, оқты алып тастаймын.

-Дегенмен аяқталып қалды. Уайымдама. -Жақсы.

Жақсы. Қатты ауырып тұр ма?

Жоқ.

Дениз сенен көріп алды, ылғи сондай дыбыс шығарады.

Аяқталды ақыры.

Шықты ма?

Болды, енді естелікке сақта. Мойныңа іліп жүр.

Бірақ анама көрсетпе. Көрсе, жүрегі шыдас бермейді.

Қазір жараны тігемін. Сосын бәрі жақсы болады.

Бастаймын енді.

-Айля? -Иә?

Қолыңдағы қару Қайанікі еді. Ол қалайша саған өтті?

Дениз бөлмесінен алып шыққан.

Баламды бәрінен алшақ ұстайын деп едім.

Аға, ұзаққа созылып кетті ме?

Қараңдар! Қараңдаршы, келін келе жатыр!

Балам қалай?

-Оқты алып тастадым. -О, Құдайға шүкір!

-Жағдайы жақсы. -Шүкір.

-Шүкір. -Жүр, көрейік.

-Қара, әдемі болып кетіпсің. -Иә.

-Киелі шығар, оқ та өтпейді. -Иә.

Жарайды, қалжыңды қойыңдар. Жол беріңдер.

-Жиһан. -Иә?

-Жақсысың ба? -Анашым, жақсымын, бәрі жақсы.

Шүкір.

Шүкір Аллаға.

Оқ терең кірмеген. Ішкі мүшелерге зақым келмепті.

-Демек, өлтіре алмадыңдар, ә? -Анашым!

Бүгінге көктамырға дәрі қоймаймыз. Ішетін дәрілермен жалғастырамыз.

Кебап жеуге бола ма енді?

-Күлмеңдер, расында қарным аш. -Жеңіл тағам болсын.

Сорпа ішкені дұрыс. Сосын дәрісін ішеді.

Сорпа ма?

Мен жасаймын. Қ anyway oның жанында боламын.

Жоқ, жоқ, өз бөлмеңе бар.

Бірақ ол осында ұйықтайды ғой.

Қойшы, ұйықтамаймын мен! Мүмкін емес!

Мен барайын, бөлмеме кеттім.

Ұзақ отырма, тыныш болайық.

Келмей-ақ қой, көктамыр керек болса, өзім шақырамын.

Жоқ, келме, демал. Бөлмеңе бар.

Бірдеңе керек болса, өзім шақырамын.

Тек тынық.

Сен неге оған сонша жұмсақсың? Жаңа ғана ажалдан қалдың ғой!

Дениз.

Дениз!

Дениз жоқ! Табылмай жатыр, қайда ол?

Өз бөлмесінде ұйықтап жатыр.

Жоқ, бардым, бөлмесінде жоқ! Қайда ол?

Өз бөлмесінде ұйықтап жатыр дедім ғой.

Өз бөлмесі? Қайдағы бөлме?

-Дениз қайда?! -Жиһан!

Оның аты енді Жиһан!

Ұлым қайда?

Ол әкесінің бөлмесінде ұйықтап жатыр. Енді бұл бөлме — соныкі.

Ұлым менімен бірге қалады, ханым.

Аузыңды жап!

Ұлымды құтқарғаныңа рақмет айт. Әйтпесе, сені ешкім де тоқтата алмас еді.

Жіһан әкесінің бөлмесінде қалады.

Сенсіз өмір сүріп үйренеді.

"Сенсіз өмір сүріп үйренеді" дейсің бе? Не айтып тұрсың?

Не дегің кеп тұр? Не істемексің?

Ұлымды менен тартып ала алмайсың! Полицияға барам.

Бара ғой. Қазір-ақ бар.

Жүгір, тоқтама!

Ал мен сені Жіһанды атып тастадың деп түрмеге жаптырам.

Не?

Сенетін нәрсе емес.

Ұлымның бөлмесіне ұрланып кіріп, тапаншасын алып кеткенсің.

— Барлығын алдын ала жоспарлағансың. — Не?!

Бейнебақылау жазбасын полицияға жібере салам, қалай?

Тұп-тура масқара ғой.

Болды, кет!

Жоғал!

Не қарап тұрсың? Жүр, кет деймін!

Өһ!

Білгенмін осылай боларын.

Өзіңнің бөлмеңе бар.

Жүр менімен.

Жүрші.

Уайымдама, ол баяғыда ұйықтап қалған.

Мен дәл жанындамын. Таңертең өзіңе келеді.

Жаның тыныш болсын.

Рақмет саған, Наре.

Қанша апталық болдың?

Үшінші айдамын.

Әкесі кім?

Қазір Мардинде. Мен мұнда көп болды келгелі.

Қысқасы, кейінірек бәрін түсіндірем. Жүр, кеттік.

Жарайды.

♪ Менің сүргүнім мәңгілік ♪

♪ Сағынышпен лапылдай жүрегім ♪

♪ Бұл бөтен ел — менің отаным ♪

♪ Жер бетінде менің орным жоқ ♪

♪ Жоқ, бұл әлемде менің орным жоқ ♪

♪ Жоқ, тіпті өкінішпен де жоқ ♪

Қайда барсаң бар.

Бірақ...

...немерем осында қалады.

♪Бұл дүниеде менің орным жоқ♪

Ол — Альбора. Осы жердің мұрагері. Ол осы жерде қалады.

♪ Шипа емес, жара болдым ♪

♪Гүл емес, тікенектей болдым♪

— Ұлымды бер! Ұлымды бер, дедім саған! — Ұстаңдар оны!

♪ Бұл дүниеде мені сүйетін ешкім жоқ ♪

♪Мені сүйетін ешкім жоқ бұл жалғанда♪

♪Жоқ, мүлде жоқ, әттең♪

♪Мені сүйетін ешкім жоқ♪

Жіһан...

...сенсіз өмір сүріп үйренеді.

♪Бұл дүниеде менің орным жоқ♪

♪Жоқ, өкінішке орай, менің орным жоқ♪

♪ Бұл кең дүниеде менің ешқандай орным жоқ ♪

♪Жоқ, мүлде жоқ бұл дүниеде♪

♪ Иә, бұл жалғанда менің орным жоқ, әттең ♪

Қайырлы таң, мама!

Қайырлы таң, күнім менің.

Ой, бүгін ұйқыдан тұру қиын болды ма?

Оятайын ба сені? Мысалы, мынандай...

Мама, қойшы, қытықтайсың ғой!

Маған бәрібір!

Оо, енді ояндың! Енді — нағыз қайырлы таң!

Мама, бұл бөлме бұрын әкемдікі болғанын білесің бе?

Қазір ол менікі. Саған ұнай ма?

Өте әдемі.

Бірақ біз мұнда ұзақ тұрмаймыз, білесің ғой?

Тағы біраз тұрайықшы, иә? Өтінем.

Жарайды, енді тұр. Таңғы асқа киініп алайық.

Мама, мен енді үлкен баламын. Өзім киінем.

Жақсы онда, міне, киімдерің.

Үшеуін де киюің керек, жарай ма?

Кімді шақырып жатырсың, мама?

Иззет ағайды, күнім.

Бірақ ол жауап беріп жатқан жоқ.

Қайдасың?

Мұнда кел.

-Кайырлы таң, Әлия ханым. -Кайырлы таң.

-Кайырлы таң. -Кайырлы таң, кіші ханзада.

Қарашы, Үммү тәтең таңғы ас дайындап қойды. Ол саған бірдеңе әкеледі.

-Маған біраздан соң қайтам, жарай ма, жаным? -Жарайды.

-Келе ғой, кіші ханзада. -Азаматсың!

-Үммү тәте? -Иә, кіші ханзада?

Сен Себастьянды жасай аласың ба?

Ол не нәрсе, кіші ханзада?

Онда ірімшік болады, қаймақ болады, жұмсақ дәм.

-Демек, бұл тамақ қой? -Иә.

Мамама үйретіп қоюды айтшы.

Үйренеміз, ханзадажан, үйренеміз әрине.

Әуелі таңғы асыңды ішіп, қарныңды тойдырып ал.

Кірсем бола ма?

Кіре ғой.

-Кайырлы таң. -Кайырлы таң.

Қал-жағдайың қалай?

-Ал сен ше? -Мен жақсымын.

Тігістеріңді тексерсем бола ма?

-Аунайын ба? -Иә, жай ғана, ақырын.

-Болды ма? -Болды, осы жетеді.

Көтеремін енді.

-Аламын енді. -Жарайды.

-Жараны тазалауым керек. Осылай жат. -Жарайды.

Телефон шырылдап жатыр.

-Неге алмадың? -Кейін қараймын.

Жарайды, менде сұрақ бар.

Сұра.

Неге ауруханаға бармадың?

Сот болмас үшін бе?

Полиция араласпасын дедім.

Бірақ егер мен Денизбен кетсем, анаң полицияға берем деді.

-Кайырлы таң. -Баяу жүрші, ботам.

Кайырлы таң.

Сен мұнда не істеп жүрсің?

Жиһан аға осы жерде таңғы ас ішіп отыр.

Мен де осында ішемін.

Дениз, бұл жерде болмайды.

Жиһан ағаң аздап ауырып қалды.

Аға, саған не болды?

Анаң ұрып тастады мені, Жиһан.

Жиһан!

Мама, ол қалжыңдап тұр, түсінбедің бе?

Түсінбейді ол мүлде, мүлде.

Жарайды, жапсам болады.

-Күшпен баспа тек соған. -Жарайды, жарайды.

Бер, бер, Пакізе.

Міне, мырза.

Пакізе, енді әкелме.

-Қазір тұрам. -Жақсы, мырза.

Ботам, абай бол, шай бар.

Жиһан, ештеңе емес. Ұсақ жарақат қана.

Жазылып кет.

Кеттік, тамақтанайық. Қатты аш болдым.

Кеттік. Тамақтанайық.

Кеттік, жұмыртқаны қақтығыстырайық!

Қақтығыстырамыз ба? Сен қалай екенін білесің бе? Жарайды, жеңген не алады?

«Суперқұдіретті Сары Бақа».

-Ол не тағы? -Білмейсің бе? Компьютерлік ойын ол.

Жарайды, жеңсең, саған сол Сары Бақаны алам.

Ал мен жеңсем ше? Не алам?

Сен жеңсең, ойнауға рұқсат берем.

Ооо, сонда бәрібір де мен ойнаймын ғой?

Мені алдап тұрсың ба? Айлакер болдың ба, ә?

Жарайды, үшке дейін санаймын.

Сосын қақтығыстырамыз, жарай ма?

Жарайды. Бір, екі, үш!

Жеңдім! «Суперқұдіретті Сары Бақа»!

Ей!

Квак-квак! Кеттік, сен де айт, квак-квак!

Мен ересекпін ғой, «квак» деп айтқызба! Же тамағыңды!

Міне, жарайсың!

-Сәлем. -Сәлем.

-Сурдан қонақ үйі ме? Мен Әлия Албора. -Иә, Әлия ханым, сізге қалай көмектесе аламын?

Қонақтарыңыздың бірі — Іззет Ербағтың бөлмесіне қоса аласыз ба?

Іззет мырза бұл жерде емес.

Шығып кетті ме? Ақпарат бар ма?

Жоқ, әлі тіркелген қонақ. Бірақ кешеден бері оралған жоқ.

Сенімдісің бе?

Иә.

Рақмет.

– Рақмет, Пакизе. – Ас болсын, мырза.

– Қайырлы таң. – Қайырлы таң.

Қайырлы таң.

Кел, таңғы ас іш.

Қаламадым, ішкім келмей тұр.

Кешеден бері Іззетпен байланыса алмай жатырмын. Телефонын көтермейді, қонақүйде де жоқ.

Оған не істедіңдер? Не болып жатыр өзі?

Қайта хабарлас, тағы да шал.

Талай рет шалғам. Міне, тағы теріп жатырмын.

Дыбысты да естімейді демек.

Ол не дегенің?

Не істедіңдер? Іззет қайда?

Қая.

Мынаны апар да, опасыздықтың бағасын көрсет!

Түсінікті.

Ас болсын.

– Көрсет бәрін. – Иә.

Қане, жүр.

Келіңіз, келін.

Ерол жаңа дәлелдермен істі қайта қарауға әрекет жасап жатыр, әке.

Қандай дәлел? Баланың миын ашыту ма енді бұл?

Қайдан тауыпты олар дәлелді? Кім береді оған?

Сен сондай аңқаусың ба?

Балам, олар сені жай сандалтып жүр. Жолдың бәрін жауып тастаған.

Ерол ғана істеп жатқан жоқ. Басқа адвокаттар да жалдадым.

Олар да жұмыс істеп жатыр, әке.

Кімге барсаң да, тек ақша шашасың. Бекер.

Оян, балам, оян! Менің бұл жерден шығатын жолым жоқ енді.

Сенің мына Сихан да мені мына тозақтан алып шыға алмайды. Мен осы жерде шірим.

Қабылда бұл шындықты.

Ал енді, жылауды қой. Жетер.

Қалай жыламайын?

Үйіміз құлап түсті ғой.

Шахин, тыңда, бостандық – үлкен сый.

Бірақ оны шын сезіну үшін ешкімнің қуыршағы болмауың керек.

Әйтпесе, мәңгілікке түрмеде қаласың.

Мен іште қамалған шығармын, ал сен сыртта тұтқынсың.

Мен үшін бостандық деген енді жоқ. Бұл – анық.

Бірақ сен еркін болуға тиіссің, Шахин.

Ал егер сол еркіндікті сақтап қалғың келсе...

...онда Альбораларды сен басқарасың.

Әке, не айтып тұрсың өзі?

Естідің. Өз еншімді саған тапсырам, Шахин.

Альборалар енді сенің қолыңда болады.

Бірақ Сихан отбасының басшысы ғой.

Жоқ! Бұл хақ саған тиесілі екенін түсін!

Жүр, анашым.

Неге келдік мұнда?

Кадир...

Не болып жатыр?

Мына жаққа өтіңізші, өтінем.

– Іззет! – Апай, араласпағаныңыз дұрыс!

– Бұл не сұмдық? – Мина басқан.

Не істеп жатырсыңдар?!

Бұл адам ешқандай жамандық жасаған жоқ! Маған көмектесті! Қоя беріңдер оны!

Қая, өтініш, Іззетті мына жерден алып кет!

Кадир мырза, бері өтіңізші.

Уайымдама, бәрі жақсы.

Мына түріне қарашы...

Сәлем, тақырбас.

Тоңып қалдың ба?

Жүр, артымнан ер.

– Байқап жүр. – Сол жақ, сол жақ, бар.

Жақсы, жақсы.

Солға, солға.

Болды.

Жүр, жүр. Кел, кел, кел.

Аһ! Аһ!

Бітті, болды. Кешір, болды. Ауруханаға барайық.

Ауруханаға барғым келмейді.

Қонақүйге апар мені, Аля, өтінем.

Жақсы, уайымдама.

Іззет мырза, көмектесейік пе?

Керегі жоқ! Қанішерлер!

Қанішерлер ме?

Келем, Іззет. Өз-өзіңді қинама.

Сені күтіп тұрмыз, келін.

Керегі жоқ. Өзім келемін.

Қашып кетсем, қуанып қалар едіңдер, иә?

Бірақ мен баламды тастап кетпеймін.

Барайық, кетейік.

Бара ғой, мен қарап тұрамын.

Бұның қарауына қара, беті бүлк етпейді.

Жүр, жаным.

Кел. Бір ұртташы. Біраз отыр.

Қалайсың? Жағдайың қалай?

Ә?

Жіһанға не болды?

Жақсы болды — оқ ешбір мүшесіне тимепті. Жазылады.

Кеше түнде оқты өзім алдым.

Мен саған қарудан бас тарт дедім, Әлйа.

— Білем. — Жалынып едім, тыңдамадың.

Міне, мені не күйге түсірдің!

Дұрыс айтасың. Кешір мені. Іззет, шынымен өкінемін.

Енді не болады? Ана жігіттер сені де полицияға береді.

Мен енді Денизбен қашуға тырыссам, түрмеге тоғытады. Иә.

— Міне. — Бірақ біз мұнда қала алмаймыз.

Баламды қалай да Канадаға алып кетуім керек.

— Қалай апарасың? — Бір амалын табамыз.

Олар не істеп жатқанын көріп тұрсың ба? Қай амалды айтасың?

Біз бұл миналы алаңнан енді аман шықпаймыз.

Кешір, мен мұнда енді қала алмаймын.

— Іззет. — Алғашқы рейспен кетемін.

Мен сенсіз бұл жерден қалай кетем?!

— Жарайды, сақ болайық онда. Тек кетпе. — Сақ болайық дейсің бе? Әлйа, бәрі бітті.

Бұл тозақта мен тірі қала алмаймын.

— Өтінем. — Сен де шешім қабылда.

Не баланды қалдырып менімен кетесің, не осында қаласың.

Өз-өзіңе не айтып тұрғаныңды білесің бе?

Менің жұмысым, өмірім бар.

Ең бастысы — балам қанішерлердің қолында өсе ме?

— Сонда не болады? — Мен оған ешқашан жол бермеймін.

— Сонда не болмақ? — Не болатыны қалай?

Ол жігіттердің ақшасы көп.

Канадада берем деп армандаған өміріңді...

...олар одан да жақсы етіп бере алады. Көрмей тұрсың ба?

Жап аузыңды, көк сандық!

Қазір сені кешіріп тұрмын, болған жағдай үшін. Тоқта!

— Аа! — Өтінем, қойшы!

Онда мен адвокатың ретінде сөйлеймін.

Қолына қару алған әйел бұл елден баламен ешқайда кете алмайды.

Сәлеметсіз бе, мырза.

Алып келдім, мама.

Олар қазір қонақүйде. Өзім кеңсеге енді келдім.

— Қайа. Қайа. — Мам, келуім керек болды.

Келуің керек дейді! Кеңсеге бара салдың ба сонда?

Әй, мен саған айтпадым ба әлгі әйелден көз жазба деп?

Мама, тыңдашы бір рет. Өтінем, тыңда.

Біз: "Сені күтеміз", — дедік, ол:

"Жоқ, өзім барам," — деді. Енді не айтуым керек еді?

Қайтадан тікендерін шаншыды маған.

Сонда енді ол ана жігітпен қонақүйде жайбарақат отыр ма?

Баяғыда-ақ өлтіріп қоя жаздадың. Әйел — дәрігер ғой,

Мама, адамның жаны қиналып жатса, қалай жайына кетсін?

Үндеме маған!

Ал, Қайа?

Тағы не бар?

Түсінікті.

Бәрі белгілі болды.

Онда, Іззет мырзамен қолтықтасып, Канадаға кететін шығар енді.

Не болып қалды?

Неге орныңнан тұрдың?

Кім қайда барады, мама? Не болып жатыр?

Боранның жетісі әлі өтпеді, ал әлгі Әлйа ханым —

— ана жігітпен қонақүйде мәз-мейрам отыр.

Не? Ол баласын тастап кетпейді.

А-а, көрдің бе, не деген тез шешім! Әй, жарайсың!

Мама, енді бастан-аяқ не болғанын айтып бересің бе?

Кеше түнде Іззет миналы жерге кіріп кеткен.

Әлйа оны таба алмай, уайымдап, маған қоңырау шалды.

Сосын мен оны сонда жібердім.

Содан соң, олар бірге қонақүйге кеткен.

— Қайда барасың? — Әлйаны алуға.

Тоқта, Жіһан.

Оларды бәрібір Қайа өзі апарған.

Әлйа Қайамен қайтудан бас тартқан. "Өзім барам", — деп тұрып алған.

Бірақ Кая оларды тастап кетпеуі керек еді, мама. Ол қалып, қарауылдауы керек болатын.

Зиратта кім пайда болды? Демир. Егер тағы жолығып қалса ше?

Не ексең, соны орасың. Әркім өз сыбағасын алады.

Жібермеймін, Жихан. Бұл күйде бара алмайсың.

-Не боп қалды? Қайда бара жатырсың? -Мардинге.

-Қанша айтсам да түсінбейсің. Жібермеймін! -Қойшы, Шахин.

Жарайды, онда бері кел. Ең болмаса өзім апарайын.

Бүгін түнде Ыстамбұлға ұшамын.

Егер билет тапсам, ертең Торонтоға кетем.

Сау бол, Иззет.

Сен не істемексің, Аля? Бұл қалай болмақ?

Білмеймін.

Канада болмаса, басқа елге кетем.

Баламмен бұл жерден кетудің бір амалын табам.

Әлі түнге дейін уақыт бар. Егер ойыңнан қайтсаң...

Баламсыз кетпеймін.

Жақсы.

Бірақ бәрібір ойлан.

Сау бол, Иззет.

Аля ханым.

-Сіз бе? -Мен Наренің күйеуімін, Өзқан Булут.

Иә, кешіріңіз. Аля.

-Танысқаныма қуаныштымын. -Мен де.

Айтпақшы, қайғыңызға ортақпын. Шын жүректен өкініштімін.

Рақмет.

-Иә? -Наре маған жазды.

Көмегім қажет болар деп келуімді сұрады.

Қолымнан не келеді?

-Ой, рақмет. -Шынымен.

Жоқ, әзірге ештеңе керек емес. Бірақ үлкен рақмет.

Онда, рұқсат етсеңіз, кофе алып берейін. Танысайық.

Мына жаққа өтіңіз, өтінем.

Наре сіздің Мардинде тұратыныңызды айтты.

Иә, иә, кешіріңіз. Айтпақшы, не ішесіз?

-Американо болса. -Бір американо.

-Әрине, мырзам. Дереу әкелем. -Рақмет. Міне.

Осы жерде тұрам, бірақ негізі Ыстамбұлданмын.

Бес жылдан бері Мардинде тұрып келем.

Кара Банкта жұмыс істеймін — бөлім бастығымын.

Аға, бізге дереу кіру керек.

Жихан.

Неге Мидьяттан кетіп қалдың?

-Кел, Мине, жүр. -Мине ханым, ішке өтейік.

Не боп қалды өзі?

Кейінгі кезде Нарамен арамызда біраз шиеленіс болды.

Сондықтан оның хабарласқанына таңғалдым. Демек, сіз үшін уайымдаған.

Басқа жағдайда ол маған жазбас еді.

Бірақ шынымен, сіздің түріңіз жақсы емес.

Қараңыз, Аля ханым, сіз Альбора әулетінің келінісіз.

Ал мен Альбора күйеу баласы ретінде сізді жақсы түсінем деп ойлаймын.

Сізді қатты жаралады, солай ма? Қателессем түзетіңіз.

Мен де солай. Нарамен үйлендік, бірақ ешқашан нағыз отбасы бола алмадық.

Себебі олар жол бермеді. Альборалар...

...бөтен адамды қабылдамайды.

Оларға тек мойынсұну керек. Мен кіммін, итпін бе, есік алдына байлап қоятын?

Сіз де менен қатты айырмашылығыңыз жоқ.

Олар менің де баламмен Канадаға кетуіме кедергі жасап отыр.

Сіз келмеуіңіз керек еді.

Күйеуімнің соңғы тілегін орындауға тиіс болдым.

-Боран осында жерленгісі келді. -Бірақ баланы да ертіп келдіңіз.

Балаңызды өлтіргендерін біле тұра.

Не дейсіз?

Сонда сіз де оның өлтірілгеніне сенесіз бе?

Яғни, бәрі соны ойлайды бірінші кезекте.

Бәрі бірінші солай ойлайды дейсіз бе?

Неге?

-Міне, кофеңіз, ханым. -Рақмет.

-Кеше бауырыңызды жерледіңіз. -Иә.

Жаны жәннатта болсын.

-Кешіріңіз. -Рақмет.

Қалыңыз қалай?

Неткен ақымақ сұрақ — өзіңіз ойлап қараңыз.

Кешеден бері хабарласып жатырмын, телефон көтермедіңіз де, қайта хабарласпадыңыз да.

-Қатты уайымдадым, білесіз ғой. -Мине, жағдайды білесіз ғой.

Мұндай кезде сізге қалай хабарласа аламын?

Мұнда не істеп жүрсіз өзі?

Жаңа медициналық құрылғылар алынып жатыр.

Өкілдер келеді, мен олармен кездесіп, ұсыныстар алам...

...сосын бас дәрігерге жеткізем.

Бос қой! Мұнда не істеп жүрсің, Жихан?! Бұл өте қауіпті!

Білем, бірақ келуім керек болды.

Бұл туралы кейін сөйлесейікші? Асығып тұрмын.

Міне, келіп қалды.

Сәлеметсіздер ме, қош келдіңіздер. Ішке кіріңіздер, мен қазір барамын.

– Жиһан? – Иә?

Бүгін кешке келші.

Бүгін емес.

Жиһан, өтініш.

Сағындым сені.

Көре жатармыз.

«Көре жатармыз» емес! Мен сені күтемін.

Көре жатармыз.

Сәлеметсіз бе.

– Сәлеметсіз бе. – Мине Доған.

– Мине ханым, танысқаныма қуаныштымын. – Мен аурухананың директорымын. Кіріңіздер.

– Сәлеметсіз бе. – Сәлеметсіз бе.

Біз Ыззет Ербағтың қонақтарымыз. Ол қай бөлмеде?

Қазір қарап жіберейін.

Тыңдап тұрмын.

Оның өлтірілгенін неге ойлайсың?

– Шынымен білмейсің бе? – Нені білмеймін?

Байбарстар туралы ма?

Сен бірдеңе білетін сияқтысың.

Айтшы, өтінемін.

Өткенде не болды? Айтшы маған.

– Боран. – Иә.

Байбарстар әулетінің басшысы...

...Сүлеймен Байбарс өлтірілді.

Не дейсің?

Боран оны өлтірді ме?

Ол ондайға бармайды.

Кешір мені... Кейін ол қашып кетті.

304.

– Рақмет. – Ештеңе етпейді.

Аға, ол келді.

Өзқанмен бірге.

Алия.

Боран біреуді өлтіріпті дейді — рас па?

– Сен мұнда неғып жүрсің?! – Жиһан, рас па?

Айтшы, рас па өзі?!

Тыныш, рас па, айтшы?!

Сөйлесеміз.

Алия.

А...

Байланыста боламыз.

Алия.

Алия.

Оны қайдан таптың?

Наре хабарлама жіберді.

Көмек сұрады — менің жан жарым.

Алия!

Алия!

Алия!

Алия!

Алия!

– Алия! – Такси!

Боссың ба? Жүр, тез кетейік!

Алия!

Айда, тоқтама, жүре бер!

Өзқан Алияны қалай тапты? Бірдеңе айтты ма?

Жоқ.

– Айтпады ма? – Ештеңе деген жоқ.

– Сау бол. – «Бай-бай».

Мұнда неғып жүрсің, Қайа?

Сені көру бір ғанибет екен.

Сені үйге алып кетуге келдім.

Сот шешімі күшін жойды ма, маған айтпай ма сонда?

– Жоқ, әлі күшінде. – Сен расымен ақымақсың ғой.

Махаббат.

Ақылды да ақымақ қылады. Не істей алам?

Қайа, саған неше рет айттым мектепке келмеші деп? Неге қайта-қайта келесің?

Айта бер, бірақ көлікке отыр.

Мұнда күте тұр.

Жақсысың ба, аға?

Ештеңе жоқ. Жақсымын.

Айтшы, бұл түс қой, солай ма? Кел, оят мені.

Құшақтап айтшы: «бітті» деп.

Тәңірім-ай, біреу айтсыншы, мұның бәрі жалған деп. Өтінемін.

Соны маған да айтатын біреу болса ғой.

Ол мұны жылдар бойы қалай жасырып келді?

Неге айтпадың маған?

Саған қанша рет сұрақ қойдым.

Оң сәтті күттім, bірақ ол болмады.

Енді Бораннан ештеңе сұрай алмаймын.

Сен айт маған.

Шындық қандай?

Неге олай істеді? Неге оны өлтірді?

-Кек алу үшін. -Қандай кек?

Байбарс.

-Олар әкемізді өлтірді. -Неге?

Олар біздің жеріміз арқылы заңсыз қару өткізбек болды.

Әкеміз қарсы болды.

Келіспеген соң, Демирдің ағасы Сүлеймен оны өлтірді.

Сол үшін...

...Боран Сүлейменді өлтірді.

Сенемін дей алмаймын.

Жанында жылдар бойы тұрған адамды енді ғана танып жатқандаймын. Бұл не деген масқара!

Қашан болды бұл?

-Он жыл бұрын. -Он жыл бұрын ба?

Он жылдан кейін барып неге кек алғысы келеді олар?

Жарайды, Демир оңай адам емес, бірақ ол өз кінәсін мойындамай отыр.

Мүмкін, расымен де, оқыс жағдай болған шығар.

Бәлкім. Білмеймін. Бәлкім.

Іззет екеуміз бүкіл құжаттарды ақтардық.

Босқын шынымен сол жерде тұрады екен. Танымал, тіркелген адам.

Таңертең жаңбыр жауған, жол тайғақ болған, рөлден айырылып қалғанын айтты.

Рөлге ие бола алмай қалыпты.

Қасақана жасалды деп ойламаймын.

-Аля, кетуіміз керек. -Тоқта...

...егер Дениз осында қалса, Боранның адам өлтіргенін біліп қояды.

Боран еш себепсіз адам өлтіргендей сөйлеме.

Себеп болса да, бәрібір адам өлтірген.

Дениз осында қалса, ол Боран сияқты болады. Сен сияқты.

Қолына қару алып өмір сүретін болады. Мен бұған жол бермеймін.

Жағдайың қалай?

Неге түрегеп жүрсің осылай? Отырсаңшы.

Неге екенін өзің де білесің ғой.

-Шахин қайда? -Міне, есіктің қасында. Шақыр.

Шахин.

Шахин, бері кел.

Жүр.

Жақсы, болды. Кетеміз.

Оның халі нашар.

-Жағдайың қалай, бауырым? -Жақсы, жақсы. Бәріміз де жақсы болармыз.

-Абайла. -Жүр.

Жақсы.

Неге үнсізбіз? Айтшы бірдеңе.

Не айтайын?

Тыңдап отырсың ба?

Ертең сабағың нешеде аяқталады?

Білмеймін. Шынымен білмеймін.

-Болды, өзім біле саламын. -Кая, өтінемін.

Мектепке келме. Болды.

Неге келіп жүретініңді білемін.

Ашығын айтсам, сені көру үшін ғана келемін, Зерин.

Барлығы мені сенің қызың деп ойласын дейсің бе?

Сен солсың ғой.

Жетер!

Басқа ешкім саған жақындай алмайды.

Тағы да келемін, Зерин.

-Тоқтат көлікті. Түсем. -Тоқтатпаймын.

-Тоқтат. Үйге жеттік қой, анам көріп қояды. -Көрсін. Көре берсін.

Үйіңнің алдына дейін апарамын.

Кая, өтінемін, мұны маған жасама. Неге бұлай істейсің?

Тыңда, сұлуым.

Ағам да, жеңгем де ерте ме, кеш пе бәрін біледі. Сені сүйгенімнен ешкімге зиян жоқ!

-Бірақ мен үшін бар! -Сен мені сүймейсің бе?

Сүйесің.

Сүйесің, бірақ бірге болуға қорқасың.

Кая, тоқтат.

Кая, тоқтатшы, тоқтат!

Не болды? Көлік тоқтап қалды ма?

Енді мен тоқтамаймын, Зерин.

Болашағымыз...

...Шахин мен Наре сияқты болмайды.

Ант етем, болмайды.

Жарай ма?

-Баяу жүр. -Жақсымын, жақсы.

Жақсымын. Көмек керек емес.

Жаным, не істеп жүрсің? Барма дедім ғой!

Жүр, Мырза Мурат сенің бөлмеңде. Күтіп отыр. Бар.

Жарайды, мама.

Жақсы, айқайлама.

Қайда бара жатырсың?

Не дейсің?

Сен қажет емессің. Дәрігер келді.

Жақсы.

-Мама, сен осындасың ба? -Балам! Кел, құлыным.

Кел, келші маған.

Құлыным. Кел, менің балам.

Тәте Үммі маған шоколадты торт пісіріп берді, білдің бе?

-Үстінде банан бар. -Біздің сүйікті торт қой!

Тәте Үмміге мың алғыс. Жүр, жейік.

Жүр, жүгір!

Тәте Үммі Себастьян жасауды білмейді екен, білдің бе?

Милкшейк жасауды да білмейді. Соны үйрету керек.

Үйретем. Жүр енді.

Не істеп мына күйге түстің?

Бір жағдай болды.

Бірақ жараңды жақсы тігіпті. Әйелің жарады.

Тез жазылады — егер күтсең.

Күтеді, күтеді.

Жан, егер тортыңды бітірсең, бөлмеңе бар.

Анаңмен сөйлесуім керек.

Бірақ мен әлі бітірмедім.

Жаным, тортыңды алып бөлмеңе бар. Мен қазір барам.

Бар, бар, бар.

Жақсылап жеп ал.

Жан қалай? Жақсы ма өзі?

Саған не?

Бірдеңе болса,

...мина даласына қайта түсем бе деп қорқасың ба?

Мырза Ыззетке жол болды.

Ол минадан тірі шықты, ал сен ондай жолы болғыш емессің.

Қоқан-лоқы ма бұл?

Жоқ, ескерту деп қабылда.

Ол сорлы заңгер біздің отбасымызға қиянат жасады.

Сол үшін жауап берді — алды жазасын.

Сен Альбора келінісің, ол еркекке баруға хақың жоқ.

Ыззеттің қандай жаман болғанын ойламадың ба? Жаның ашымай ма?

Сен ана боласың, Садақат ханым. Қалайша сонша тасжүрек болдың?

-Мен тек қажет нәрсені істеп жатырмын. -Ай, рас па?

Жақсы.

Басқасының бәрін ұмытайық. Кеше ғана Боранды жерледік.

Жарамыз әлі жазылған жоқ...

...ал сен қазірден-ақ лас тірлігіңді бастап кеткенсің.

Сен кімсің!

Боранның жетісі де өтпей жатып, сен менен Жанды тартып алдың.

Сен менің қайғымды қалай бағамдайсың?

Жүрегімдегі азап тоқтар емес — тоқтамайды да.

Бірақ менің үнсіз шыдаудан басқа амалым жоқ.

Біреудің иығына бас қойып жылауға менің уақытым жоқ.

Мен түсінбеймін. Түсінгім де келмейді!

Сен мені тасжүрексің дейсің...

...бірақ сен осы үйде тұрсаң, мені түсінер едің.

Өйткені сен менен еш айырмашылығы жоқ адамсың.

Сенің көзіңнен мен батылдықты көремін...

...мен өзімде соған жол бермес едім.

Дұрыс айтасың.

Менде қорқыныш жоқ — тек батылдық.

Және мен не керек болса да осы жерден кетемін.

Мен баламның осы жерде қалып, әкесі секілді қанішер болғанын қаламаймын.

Сен...

...қалай білдің? Саған Жан айтты ма?

Өзқан айтып қойды.

Қалай ғана сен...

...істегенің аз болғандай, тағы да сол еркекке хабар бердің бе?

Ол хабарласқан жоқ. Мен айттым.

Не істедің дейсің?

Мен Аляға алаңдадым, сол үшін күйеуіме айттым.

Алла өзіңе лайық еткей, Наре!

Айқайламаңдаршы. Ол аяғы ауыр ғой.

Айтқаны дұрыс болды. Сол арқылы сен жасырып келген шындықты білдім.

Жолдан тұр! Сенің бөлмеңде сөйлесеміз. Жүр!

-Мама, не істеп жатырсың? -Тұр дедім, шық!

Қойшы енді, ол жау емес қой!

Ол күйеуі ғой!

Сен күйеуі дейтін еркек Нареге қол көтерген!

Ол аяғы ауыр кезде!

Ол нағыз безбүйрек адам!

Жолдан кет!

-Маған не керек сендерден? Мен бала емеспін! -Бала емессің бе? Әлі де баласың!

Шетке шық, Шахин! Ішке кір!

Маған неге осылай жасап жатырсың?

Не істегің келеді менен?

Аляны көмек сұрасын деп саған қол көтерген адамға жібердің!

Ұят жоқ па, ар жоқ па?

Сен менің ар-намысымды таптадың.

Әлі де Шахин үшін кек алғың келеді.

Өзқанды әдейі шақырдың, мені жындандыру үшін.

Біз оны қаламайтынымызды білгенсің.

Сол қу түлкіні ыза болсын деп күйеуге тидің.

Қайтып келмес үшін әдейі бала көтердің.

Сені жіберсем, тура Өзқанға қарай қашасың, сүймесең де.

Мені жаралайын деп жасап жүрсің, бірақ өзіңе зиян келтіріп жатсың.

Сен Шахинмен де бақытты бола алмас едің.

Наре.

Не болды?

-Не болды? Қатты шайқама оны! -Наре!

Асықпаңдар. Төсекке апарайық.

Жол беріңдер. Ақырын.

Аға.

Қан қысымы орнына келіп жатыр.

-Қазір өзіңді қалай сезініп тұрсың? -Жақсырақ.

Дегенмен, тексерулерді жіберіп алма. Маңызды.

Сен гинекологсың ба?

Иә, мен гинекологпын.

Торонто қаласындағы жеке ауруханада істеймін – жұмыстан шығып қалмасам болды.

Демалысым аяқталуға жақын.

Сен де Боран жайлы шындықты білгенсің.

Жоқ, әлі де сене алмай жүрмін.

Аля, менің ағам жаман адам болмаған.

Сен оған сен.

Ол саған шындықты айтпағанына ренжіме, жарай ма?

Оның амалы болмады – айта алмады.

Оны жүрегіңде таныған, сүйген бейнесінде сақташы, жарай ма?

Оның кінәсі жоқ.

Қоя тұр. Саған бірдеңе сұрайын деп едім.

Айта бер.

Өзқан саған қол көтере ме?

Бір рет болды, бірақ...

...жартылай менің де кінәм. -Болмайды!

Ешқандай сылтау қол көтеруге себеп бола алмайды.

Иә, дұрыс айтасың. Толық келісемін.

Бірақ...

...мен оған тым суықпын, ол содан ашуланады.

Сонда солай.

Сен Өзқанға мәжбүрлеп тұрмысқа шықтың ба?

Жоқ.

Жоқ.

Жарайды, жеткілікті. Түсіндірудің қажеті жоқ. Кешір.

Өзіме не айтарымды да білмеймін.

Жаным-ау.

Жарайды, қояйық.

Тек демал, жарай ма?

Жақсылап тынық.

-Арқаң жайлы ма? -Иә, рахмет.

Келін.

Ол жақсы ма?

Жақсы.

Уайымдама.

Мырза Шахин.

-Ол қалай? -Жақсырақ.

-Өзің қалайсың? -Жақсырақ.

Үйде дәрігер жүрген соң, ауруханаға айналды ғой бұл жер.

Жихан.

Нареге тым қатал болма. Ол өте нәзік.

Сен сияқты емес.

Не дейсің?

Сен мені тас жүрек деп тұрсың ба?

Жоқ.

Сен тек қырсықсың.

Жихан.

-Қош келдің. -Рақмет.

Бірақ кешіктің. Қатты қорықтым — тағы келмей қоя ма деп.

Саған қатты сағындым.

Өзің қалайсың?

Білмеймін.

-Кел, көңіліңді көтерейін. -Мине, қой. Тоқта.

-Не болды? -Ештеңе жоқ.

Не дегенің, «ештеңе жоқ» деп?

— Не болды, Жихан? Бірдеңе болған ба? — Жоқ, ештеңе.

— Ауырсынып тұрсың. Бірдеңе болған. — Жоқ.

Жихан, ауырсынғаның көрініп тұр ғой.

Сен мені қатты сағынған екенсің.

Қазір әзілдейтін уақыт па, Жихан? Не бұл?

— Не болды? — Ештеңе емес.

— Саған оқ тиді ме? Кім істеді мұны? — Болды, көрдің ғой.

Кеттік, бұл туралы айтқым келмейді.

— Жараны таңайық. — Бұл туралы айтқың келмейді дейсің бе?

Қалайша айтқың келмейді?

— Жай келіп, үндемей кеткің келе ме, Жихан? — Тағы бастамашы.

— Біз не істеп жүрміз өзі? — Не істеп жүрміз дейсің бе?

Біз не істеп жүрміз өзі? Осындай күйде келіп...

...не болғанын сұрауға да мүмкіндік бермейсің.

Бұл қалыпты ма? Жерлеуге де барма, көңіл айтуға да келме дейсің.

Сұрақ қойсам — жауап жоқ.

Ештеңеңмен бөліспейсің.

Өзің үйленген де, мен сенімен жасырын жүргендеймін.

Қарашы, осындай күйде келіп тұрмын, жағдайым нашар.

Сенің әлі де айтқың келетіні — осы ма? Шын айтшы?

Бәрі анаңнан ғой, солай ма?

Ол менің жесір, баласы бар әйел екенімді қабылдай алмайды.

Мине, өтінем, тоқташы.

Нені тоқтатайын, Жихан? Мен қателесіп тұрмын ба?

Қарашы, мен біздің қарым-қатынасымыз уақыт өте дамиды деп ойладым...

Саған өтірік айтып па едім мен?

Айтқан емеспін.

Бұл сен жайлы емес...

Басқа біреуге де бұдан артық ештеңе бермес едім.

Мен үшін мұның болашағы жоқ.

Біз бұл туралы сөйлескенбіз. Саған айтқанмын — білесің.

Мен сондай адаммын.

Сені қатты сағындым.

Анашым, неге ары-бері жүрсің? Жаныма отыршы.

Кешір, жаным. Бір нәрсе жайлы ойланып тұр едім.

Анашым, не туралы ойлап тұрсың? Айтсаң, көмектесе аламын.

Не салып жатырсың?

— Суретім ұнады ма? — Әрине, ұнады.

Көрсетші. Мынау менмін.

— Мынау сенсің. — Мынау Жихан көке.

Мынау Қайа көке. Бұл әже. Бұл Наре.

Бұл Үммі. Бұл Пакізе.

Қалғандарын кейін саламын.

Жүр бері. Тек екеуміз сөйлесейік, ана мен бала болып.

Дениз.

Мен ауруханаға қайта баруым керек екенін білесің ғой?

Пациенттерім күтіп отыр мені.

Мұнда да науқастар бар. Оларды емдеші.

Ұлым, біз Канадаға көшуіміз керек.

Қарашы, Ыззет көкең де кетіп барады.

Ол кетіп жатыр. Ойыншықтарымды да жіберемін деді.

Бәрі мені Жихан дейді. Сен де солай де.

Жарайды, ұйқы уақыты. Кеттік.

Кеш болды, кеттік.

Кеш болды. Жамылғышқа кіріп ал.

Кеттік, жаным.

Пататесті де ал.

Жақсылап жаптық енді.

Ұйықтап қалғаныңша қасыңда отырайын ба?

Жоқ. Мен енді үлкен баламын. Өзім ұйықтаймын.

Онда сүйіп қояйын.

Тәтті түстер, жаным.

Түн тыныш болсын.

Ана әйел кім еді?

Қонақүйге дауылдай кіріп кеткен, сен артынан жүгірдің ғой.

Ол Борамның әйелі ме еді?

Білесің ғой, неге сұрайсың?

Білмеймін. Тек жорамалдадым.

Ол әдемі екен.

Не болды? Қатты абыржулы көрінді.

Түсінікті.

Сен жабық кітапсың.

Әйтеуір, бұл — біздің аудан...

...шағын жер ғой, бәрібір біліп аламын.

Ол Борамның өткенін білмеген.

Ә? Рас па?

Жағдай қиын екен.

Жаны ашып кетті.

— Ыстамбұлға қондың ба? — Алья, мен әлі Мардиндемін.

Не болды? Неге? Олар тағы бірдеңе істеді ме, Іззет?

Жоқ, жоқ, ондай емес. Тыныштал.

– Бірақ кетемін дедің ғой? – Ойымнан қайттым.

– Жақсы, бірақ неге? – Себебі мен сені осында қалдыра алмаймын, Аля.

Ол отбасы саған не істегенін көріп, жүрегім ауырады.

Олар жазасыз қалмауы керек.

Сонда не істемексің?

Сені де, Денизді де бұл жерден алып шығамын.

Сені де, Денизді де бұл жерден алып кетемін.

– Тек әуежайда ұстамаса болғаны. – Иә, иә.

Сол себепті біз ұшпаймыз. Сирия шекарасы арқылы өтеміз.

– Сол жерден Канадаға өтеміз. – Шекара дейді...

Іззет, бұл қалай жүзеге асады?

Менің байланыстарым бар.

– Олар бізді шекарадан өткізіп жібереді. – Олар кім? Сенімді ме?

Аля, бұл жағын маған тапсыр. Айтпақшы, мынаны байқап көрші.

– Дұрыс па? – Иә, иә.

Тек ұсталып қалмай, аман-есен кетуге тырыс.

Жарайды, тырысам. Рақмет саған, Іззет.

Бәрін дайындап болған соң, ертең хабарласамын, жарай ма?

Ертең. Жақсы. Күтемін.

Үлкен рақмет, Іззет.

Сәлем, мырза Дэвид. Иә, мен әлі де Мардинде жүрмін.

Иә, демалысым ертең аяқталады.

Бірақ жолдасымның жерлеу рәсімі кейінге шегерілді.

Үш-төрт күнге қосымша демалыс сұрасам бола ма?

Өтінемін.

Рақмет. Келесі аптада барамыз.

Жақында жолығамыз.

Келесі аптада барамыз дедің ғой.

Неге өтірік айттың? Бұл дұрыс па?

– Тағы бір тіл білесің бе? – Иә.

– Білмесем болмай ма? Қиын ба өзі? – Жоқ.

Мен сені тек қару қызықтырады деп ойлағанмын.

Қызықтырады екенмін. Жақсы ғой.

Келесі аптада барамыз дедің. Ол қалай болады?

Алладан үмітіңді үзбе.

Сыртта жүргеніңе қарағанда...

...демек, жағдайың жақсарған шығар.

Әйел атып кеткені намыс болып...

...сыр бермей жүрмін. Жеткілікті ме?

Қайырлы таң.

Қайырлы таң, Аға Жихан.

– Жақсы ұйықтадың ба? – Керемет.

Бөлме ұнады ма?

Иә, өзімді әкем қасымда жүргендей сезіндім.

– Аға Жихан. – Иә, балақай?

Сен менің әкеммен бала кезде тату болдың ба?

Иә, өте тату болдық.

Аға Жихан, арқаңда не бар?

Апырай, бірден байқап қойдың ғой. Сыйлық болсын дегенмін.

Мен жұмыртқа жарыстырудан жеңіп шықтым.

Бұл "Сары құрбақаның хикаялары" емес пе?

Жоқ, ол кейін. Құрбақа әлі келмеді.

– Не екен сонда? Қызықтырып жібердің ғой. – Міне, ал.

Мұнда ештеңе жоқ қой.

А-а! Телефон ба?!

Планшетті үйреніп алдың, Жихан...

...енді мұны да меңгерерсің бе?

О, бұл – ойыншық қой.

– Мен оқи да аламын. – Шынымен бе? Мектепке бармай жатып па?

Иә.

Бірақ мамам көріп қойса, ашуланады.

Иә, солай. Сондықтан мамаға көрсетпе, жарай ма?

Бірақ көрсетпесем, оны қалай пайдалануды үйренем?

Былай болсын – бұл телефон тек екеумізге арналған.

Тек екеуміз қолданамыз.

Егер бірдеңе болса, маған хабарласасың.

Мысалы, қандай жағдай болса?

Міне, менің нөмірімді сақтап қойдым...

...бір қауіп төнсе...

...бір жайсыздық болса, қорқып кетсең...

...бірден маған қоңырау шал, жарай ма?

– Жарайды, түсіндім. – Ақылдысың, берші бес!

Жарайсың!

Біреу келе жатыр.

Мынаны да ал.

– Енді не істейміз? – Ойнаймыз.

Сәлем! Менің атым Картоп Басы. Сенің атың кім?

– Қайырлы таң. – Қайырлы таң.

Қайырлы таң, мама.

Не болып жатыр? Не істеп жатырсыңдар?

Ештеңе, ер адамдарша сөйлесіп отыр едік.

Сонда солай ма?

Мама, тамақ ішейікші. Қарным ашты. Жүрші, шынымен ашпын!

Жарайды, алдымен киіміңді ауыстырайық.

Мама, тезірек! Өте қатты ашпын!

Пижамамен дастарқанға отырасың ба, жаным?

Мама, жылдам, аштан өлейін деп тұрмын. Өтінем!

Жарайды, аяқкиіміңді киіп алайық.

-Бірі міне, екіншісі қайда? -Артында.

Жақсы, енді жүр, сүй де кетейік.

Ой жарайды, кеттік.

-Мама, тез! -Жарайды, жарайды, барайық.

Жақсы, сөйлесем, бауырым.

Жақсы, тұтқаны қой.

-Ай, жай жүр! -Кайа көке!

-Абайла, балам. -Ханзадам менің!

Кайа көке, Музаффер көке айтты...

...сендер аңға шығасыңдар деп. Мені де ертіп алшы!

Сәл өскен соң барасың. Қазір оған қолайлы уақыт емес.

Жаным, қарның ашты дедің ғой?

Міне, қандай дәмді тағамдар! Отыр.

-Бауыр. -Иә?

Кеңсеге баруымыз керек. Жұмыс көбейіп кетті.

Бүгін қаралуы тиіс іс те бар.

Ерол аға сөйлесуіміз керек деді.

Жақсы онда, бауырым.

Батыр, тамағың дәмді болсын.

Шехмуз...

...жігіттерге айт, ерекше сақ болсын. Біреуді де өткізбесін.

Түсіндім, Жиһан мырза.

Дениз, сүтіңді ішіп ал.

Наре?

-Іззет? -Алия, бәрі дайын.

Бүгін түнде шекарадан өтеміз дейді.

Дайынсың ба? Шаруашылықтан кете аласың ба?

Иә, тырысам. Басқа амал жоқ.

Қайда кездесеміз? Мекенжайды жібер.

-Жақсы, орналасқан жерді жіберем. -Күтем.

Шыққан бойда хабарласам. Рахмет.

Наре?

Іззет Канадаға кетпепті. Бізді үйге алып кетпекші.

Алия, Іззет мырзаға не болғанын есіңе түсірші.

Қашпақ болғанда бауырымды атып тастадың.

Наре, ол кездейсоқ болды. Өтінем, сен олай етпе.

-Біз кетуіміз керек. -Бірақ ұсталып қалсаңдар, бәрі одан да жаман болады.

Мұнда қалудан өткен жаман ештеңе жоқ.

Ешкімге айтпа, өтінем.

-Алия, кеттік. -Наре.

-Қалайсың? -Жақсымын, мама.

Жақсы.

Не туралы сөйлестіңдер?

Алия мен үшін уайымдап, халімді білуге келген екен.

-Рақмет, Наре. -Алия, мұнда қашып кете алмайсың.

Тырысып көрем. Амал жоқ.

Рақмет.

Қалай ойлайсың? Өтінішке тағы не қоссақ болады?

Бір нәрсені қайталай береміз.

Сот шешімін өзгерткіміз келсе...

...жоғалып кеткен жүргізушіні табуымыз керек.

-Әлі таппадық. -Бәлкім, олар ол мәселемен әлдеқашан айналысқан шығар.

Әзірге абыржыма. Бізбен байланыс жоқ, айыптау тарапында дәлел де жоқ.

Үкімнің өзін дұрыс жазбаған.

Құжаттарымызға бола созып жүр. Болмаса, іс баяғыда жабылар еді.

-Жиһан, бауыр... -Не болды?

Сирияға бара жатқан жүк көлігімізге оқ атқан.

-Қандай жағдай? -Жүргізуші қайтыс болды, көлік аударылды.

Не?! Тозақта шірісін олар, сайтанның өзі!

Қайдасың? Жақсы, қой тұтқаны.

Пакизе, киетін бірдеңе әкел.

-Мама, не болды? -Машинаны дайындаңдар.

-Не болып қалды? -Біздің жүк көлігімізге оқ атқан.

-Оны жардан құлатқан. -Кім істеді?

Білмеймін, бірақ азғын көп.

Бізді тізе бүктірмек қой деп ойлап жүр, қарғыс атқандар!

Оларды қазір әкел.

-Машина дайын ба? -Дайын, ханым.

Не болды? Көлікке неге оқ атқан?

Оны қоя тұрайық. Алия, бұл жағдай сен үшін мүмкіндік шығар.

-Қалай? -Көшіде ешкім қалған жоқ.

Қашуға бұдан жақсы сәт таба алмайсың.

Жігіттеріміздің бірі, Неджми, іште қалып қойды — шыға алмай жатыр.

-Өрт сөндірушілер мен жандармерияға хабар бердің бе? -Жолда келе жатыр, бірақ уақыт тығыз.

Жанармай тұтанып кетуі мүмкін, мырза.

-Аға. -Сындырушы құралды әкел.

Аға, не істеп жатырсыз? Жаралысыз ғой!

-Джихан! -Аға, мен барайын — сіз жаралысыз!

-Аға. -Маған кіруге рұқсат ет.

-Бұл қазір жарылады. -Аға, тоқтаңыз!

-Аға, мен де барайыншы. -Ішке ешкім кірмейді!

-Сыртта қал. -Жақсы, жақсы, күтем!

Ешкім өмірін қатерге тікпесін, жарай ма?

Аға, абай болыңыз!

Же, балақай. Жарайсың, жарайсың!

Мама, қарашы, мысық қалай тамақ ішіп жатыр!

Оған мен қарасам бола ма?

Әрине, күнім. Қара.

Паспорттарың жанында ма?

-Иә, менде. -Тамаша.

Көшенің алдында көк түсті көлік тұр — соны мініңдер де кетіңдер.

Рақмет, бірақ болмайды. Сізге көмектесті деп біліп қояды.

Мен оларды бөлмемнен жасырын алып кеттім деймін — уайымдама. Кет.

Наре, сенің жақсылығыңды ешқашан ұмытпаймын.

Рақмет саған.

Сені қатты сағынатын боламыз.

Балақай, біз де сені қатты сағынамыз.

Қошақаным, айхай...

Бұл мысық саған қатты ұнай ма?

-Өте қатты. -Рас па?

Онда былай істейік: анаңмен бірге барып...

...мына сүйкімді мысыққа тамақ алып келіңдер. Қалай қарайсың?

-Тамақ бітіп қалып па? -Иә, мына ашқарақ бәрін жеп қойды.

Жақсы, алып келеміз. Сосын оған ат қоямыз.

Бәрі жоспар бойынша — соңымнан кел, жарай ма?

Уайымдама.

Жүр, балақай, мысыққа тамақ алып келейік.

Күттірмейік.

Сау бол, мысық.

Аһ!

Наре ханым, Ахмет, көмектесіңдер!

Наре ханым, жақсысыз ба?

-Не болды? -Бір жерім тырысып қалды.

-Ауруханаға барайық. -Жоқ!

-Бөлмеме апарыңдаршы — өзі басылады. -Мен Үммені шақырамын.

Ахмет, көтер. Міне, осылай.

Мама, неге сонша асығып барамыз?

Кел, құшағыма. Қатты құшақта.

Тез отыр, жаным!

Белдігіңді тақ, жарай ма?

Аға, түтін шығып жатыр!

Аға, абай болыңыз — сақ болыңыз.

Неджми!

-Тоқта! -Тоқтаймыз ба? Ол жалғыз өзі кіріп кетті!

Күте тұр, алдымен тексеріп алайық!

Джиханның қолынан келеді.

Аға, абай болыңыз!

Аға, қараңызшы, түтін шығып жатыр!

Абайлаңыз!

Аға, түтін күшейіп барады!

-Джихан! -Аға!

Күте тұр, тек күте тұр.

Неджми!

-Неджми! -Құтқарыңыз мені, бастық!

Аяғым қысылып қалды, бастық — ах!

Күте тұр, шығарып аламын — тек шыда!

-Шыда, құтқарамын. -Аға, абайла — сақ бол!

Жақсы, жақсы!

Джихан, абай бол!

Уа, Жаратқан, Алла! Жар бол!

Кеттік, аға, кеттік!

Аға, түтін күшейіп кетті!

-Мен қазір жылап жіберем! -Садақат апай келе жатыр.

Мама келе жатыр. Енді не дейміз?

-Не болды? -Садақат апай, жүк көлігі аударылып қалды.

-Жай ғана, мама, ештеңе емес. -Жақсы.

-Джихан қайда? -Төменде.

-Ол төменге түсті, мама. -Джихан!

-Мама келе жатыр. -Балам!

Жақсы, мама, тыныштал.

-Оны қалай жібере салдыңдар? -Ол тыңдамады... Жарайды, уайымдама.

-Джихан, шық сол жерден—Джихан! -Тоқташы, мама, не істеп жатырсың?

Мама, тоқта—тоқта!

-Джихан! -Маманы ұстап қал!

Кая, маманы ұста.

-Құдай үшін, тоқта енді. -Маманы ұста!

Аға, тезірек—тез!

Ақырын.

-Аяғым. -Тұр, тұр—тоса тұр.

Жарайды, мен көмектесем. Арқаңа сүйен—жаймен.

Қазір жарылады—Джихан, балам!

-Балам! -Маманы ұста—ұстап қал!

Жүр—жақсы, кел.

Қолыңды бер—жүр, жүр.

Кая, тез бол!

-Тәте, жақсы бәрі. -Балам!

-Артқа шегін! -Мында кел—тез!

Болды, ұстап алды—алып шықты.

Маған жармас.

-Артқа, артқа! -Маманы ұста!

Джихан, Джихан!

-Тәте, жақсысың ба? -Балам—Джихан, Кая!

-Тәте, жақсысың ба? -Жақсымын. Кая.

-Әзер құтылдық, а? -Сіздің арқаңыз, бастық.

Алла разы болсын.

-Кел, кел, бәрі жақсы ма? -Сен жақсысың ба?

Қадыр, кел—Неджмиге көмектес.

Адвокат, мынаны да ал.

Мама, мен жақсымын—шын айтам.

Жақсымын, жақсымын—уайымдама.

Жарайды, кеттік енді.

Мама, мысықтың тамағын осы жерден аламыз ба?

Иә, жаным. Тек көлікте отыра тұр, жарай ма? Мені күт.

Иззет, біз келдік—жанармай бекетіндеміз. Қайдасың?

-Алия! -А?

Келдің бе?

Қош келдің, апа. Дүние тар ғой.

Міне, тағы кездесіп тұрмыз.

Бұл неғып жүр мұнда?

Кешір, Алия—ол қорқытты, басқа амал болмады.

Ақша алдың—еркек бол.

Кешір мені.

Ұят-ай. Мені сатып кеттің.

Мына кісінің кім екенін білесің бе өзі?

Не керек саған менен?

Не керек дейсің бе?

Не керек дейсің бе? Не ойлайсың?

Мама! Мама!

Міне, не керегін таптым.

-Жоқ! -Қоя бер!

-Дениз, көлікке отыр! -Қоя бер! Жоқ!

-Жібер! -Жібер деймін!

Жүгір көлікке, жаным! Жібер!

Жүгір! Жүгір көлікке! Жібер, жібер!

Әзер құтылдық.

Жақсысың ба?

Алдымен бізге контрабандалық жүк көлігін тастап кетті—енді міне...

Байбарстар ма?

Жоқ. Басқалар да бар.

Кімдер?

Альборалар қару тасымалдауға жол бермейді.

Бізді тізерлетеміз деп ойлайды.

Бірақ олармен есептесеміз.

Есептесеміз.

Қайда қашып барасың деп ойлайсың?

Жаным, отыра тұр. Не істеп тұрсың? Дениз, алға қара.

Мама келе жатыр—мама, анау жаман адам жақындап қалды!

Ештеңе болмайды, балам. Бұрылшы, өтінем. Белдікті тақ—дұрыс отыр.

Бәрі жақсы. Кеттік, міне.

Жетісай!

Қашпа! Қашпа, торғайым!

Дениз, бұл не?

Жаным, бұл телефонды қайдан алдың?

Мама, бұл шұғыл жағдай. Хабарласуым керек.

Қазір хабарлас деді.

-Кім? -Аға Джихан.

Алло, Джихан аға?

Джихан аға, құтқарыңыз—қауіп бар.

Қайдасың, Джихан?

Біз көліктеміз. Жаман адамдар бізді қуып келеді.

Сені кім қуады?

-Кім? Кім соңымыздан түсті? -Апа, тұра тұршы.

Апа, артымызда кім бар?

Демир Байбарс. Телефонды берші, жаным.

Жаным—бұл Демир Байбарс.

Алия, қайдасың?

Білмеймін. Бір жерге жеттік.

Жаңа ғана кеттік, бірақ айналамда ештеңе жоқ.

Жол үстіндеміз, тек айдап келем. Қашып барамыз. Демир артымыздан қалмады.

Жақындап қалды. Бірақ біз қайда екенімізді білмеймін.

Жақсы тыңда. Мен Сиханға берген телефонға бақылау қосымшасын орнатып қойғам.

Не дейсің?

Тек тыңда.

Бақылау қойдым. Сабыр сақта...

...мен сені табам. Жарай ма? Табам.

Тұр, тұр—мен айдаймын! Не болды?

Балам, қалтаңа салып қой. Қазір, Дениз.

Шығарма, жарай ма?

Жаным, шығарма, жарай ма?

Қарашы, қара, қара.

Мынаның маневрлерін қарашы!

Ұстаймын сені! Қашпа!

Балам, отыршы. Жаным, қорықпа—бәрі жақсы.

Дениз, отырасың ба, жаным? Жүр.

Апа, ол жетіп қалады—жақындап қалды!

Қорықпа—ештеңе болмайды. Ол ештеңе істей алмайды. Мен қасыңдамын, жарай ма?

Жақындап қалды.

Жүре бер—түзу, бас газды!

Жаным, мықтап ұста.

Жүр, жаным—шық тезірек!

Тезірек, жаным—шық! Жүр, тез, тез!

Жүр, жаным—жүгір, жүгір!

Мен кейін жетем, жарай ма? Тоқтама—жүгір, Дениз!

-Бері кел! -Келе жатырмын, жаным.

-Бері кел! Жүр! -Келе жатырмын—жүгір!

-Жүгір! Қоя бер! -Бері кел!

-Қоя бер! -Жүр.

Баланы жібер!

Қап, иттің баласы!

Құдды бір асау биедейсің ғой.

Бері кел.

-Дениз! -Бері кел.

Мін ішке.

Жібер—жарайды, жібер.

Мін.

Қозғалма.

Осы маңда бір жерде.

-Сихан. -Сихан.

Кел, балақай. Кел, ағайың шақырып тұр.

Сихан, жақсысың ба, батыр?

Анам қайда?

Жаман кісі алып кетті.

Анам: "Қаш" деді, мен қаштым.

Ағай, өтінем—анамды құтқаршы.

Жарайды, енді Кая ағайыңа бар. Ол сені үйге апарады.

Сосын мен анаңмен бірге келем, жарай ма?

-Уәде? -Уәде, уәде, балақай—уәде.

Батыр, қорықтың ба? Жақсысың ба?

Ағаң осында—ағаң келді, батыр.

Мені қайда апарасың?

Альборалардан қашқың келмеді ме?

Міне, көмектесіп жатырмын.

Ал сен рақмет айтудың орнына, итше тулап тұрсың, құстың баласы. Айт рақмет—айт.

Қап, сәтсіздік!

Ойын ойнағың келе ме, ә?

-Жүр онда! -Жарайды, жаймен—жаймен!

Кеттік!

Жүр, мырза Сихан, жүр.

Қайда бара жатқанымды көресің қазір.

Сабыр етші—жарай ма? Тоқта, жетер енді.

Ойын дейсің бе? Жарайды, ойнайық.

Ойын енді басталды. Жүр.

-Не істеп жатырсың? -Жүр!

-Жүр. -Қайда бара жатырсың?

Не істеп жатырсың? Ақырындашы.

Қайда бара жатырсың?

Ақырын, ақырын. Демир, бұл жол емес қой. Не істеп жатырсың?

Түс.

-Біз қайдамыз? -Түс!

Түс!

-Кел, кел. -Жарайды, жарайды.

Жүр!

-Жоқ, тоқта—жарайды, жібер. -Кел дедім. Атамын!

Атамын—жүр, жүр!

Демир!

Демир!

Демир!

-Дениз қайда? Қалай өзі? -Жақсы, уайымдама.

-Мылтықты таста. -Сен таста!

-Мылтықты таста, лағынет! -Таста!

-Мылтықты таста, лағынет! -Таста!

Таста мылтықты, әйтпесе атып тастаймын—таста.

Таста. Таста мылтықты.

Таста. Жерге қой.

Кел, бер мұны.

-Көрісеміз дегенмін, Жихан. -Міне, көрістік.

-Қош келдің. -Қуаныштымын.

Әйелді жібер.

Әә, солай ма? Соны ойлап тұрсың ба?

Жақсы, былай жасайық.

Сен Боранның жетімін бересің, мен әйелді босатамын—жарай ма?

Жоқ! Тоқта—жоқ!

Шш! Ләззат алып тұрмын, қымбаттым. Қорықпа.

-Қорықпа. -Ібіліс!

Ұлың мұрагер. Ұлың қымбат.

Маңыздыны алсаң— жара мәңгі қалады.

Басқаша сен кімсің, а?

Осы жерде сені атып тастасам, той тойлар еді жұрт.

Құдайға шүкір, жаназаңа да өзім имам болар едім—солай ма, Жихан?

Демир, мылтықты қой.

Сен кет—қоямын.

Егер арттымнан қуаламағанда, құдай куә, оған қол көтермес едім.

Сен ердің артынан—міне, тағы да сен кінәлісің, Жихан.

Басында баланы алмақ едім.

-Бірақ тағдыр әйелін берді. -Жан алғыш!

Бірақ қандай әйел—аяусыз, қайсар.

Тұлпар сияқты.

Шш! Жақындама.

Демир, сөзіңді аңда. Мылтықты қой.

Оны жібер—сенің ісің менімен.

Біреуді ұмыттың.

Бұл іс сен мен Боранға қатысты.

Боран өлді—жоқ енді. Күйеуімнен не қалды?

Мен өлтірмедім. Мен өлтірмедім!

Мен өлтірген жоқпын. Айттым ғой, сүйіктім.

Күні келеді—өлтіріп кетсе екен дерсің.

"Қап, кегі өзімен бірге кетсе ғой," дерсің.

Бірақ бұл өшпенділік неге бітпейді, а?

Айтпадың ба оған? Саған айтпады ма?

Неге? Неге? Неге?

Бәрін бастаған көкең емес пе еді?

Ол менің әкемді өлтірмегенде, өткен солай болмас еді.

Қан төгісті тоқтату үшін амалсыз болдым. Мен болмасаң тоқтамас еді.

Не болар еді? Сен Боранды өлтірер едің, біз сені өлтірер едік, Демир.

Шіркін, өлсемші! Өлсемші!

Сен менің өмірімді өлімнен бетер еттің, Жихан.

-Айт оған. -Айт.

-Айт оған! -Не жайлы?

Сатқын екеніңді айт—жүр, айт!

Боран көкесін өлтірген соң...

...әкесі Надим отбасының басын алды.

Біз Надиммен келісімге келдік.

Қандай келісім?

Боранның өмірі үшін келісім.

Бес жыл бойы олардың жеріміз арқылы қару тасуына жол бердім.

Жалғастыр—айта бер.

Тағы не бар? Не?

Айта бер, әйтпесе басына оқ тигізем. Айта бер.

Жарайды.

Сосын...

...өлтірілген Сүлеймен Байбарстың қызына үйленуге мәжбүр болдым.

Естідің бе?

Боран өлтірген адамның қызына үйленді—Шейда.

Мен қан тоқтасын деп жасадым, Демир.

Шейда мен сүйген әйел болатын. Біз бір-бірімізді сүйетінбіз.

Бірақ сен оны менен тартып алдың—әйелің еттің.

Демир, Құдай куә, білмедім.

-Өтірік! -Білмедім.

Сен білдің—Шейданы қасақана тартып алдың!

Жарайды, сабыр.

Мен бәріңе көрсетем — бір-бірлеп — жоғалту дегеннің не екенін.

Қой мылтықты, Демир. Альяның бұл іске қатысы жоқ.

Шейда да қатысы жоқ еді.

Бірақ сен оны күйреттің.

-Қалай күйреттің оны? -Мен емес!

Мен емес!

Мен ешқашан қаламадым!

Қан төгілмесін деп жасадым, Демир. Түсінуге тырысшы.

Онымен үйленген соң бір жыл өткенде...

...ол өзіне қол салды.

Біз үйленеміз деп жүргенбіз.

Бұл үйді соған арнап салдым.

Ішін оның сүйікті заттарымен безендірдім.

Мұнда бірге өмір сүрмек едік.

Балалы боламыз деп армандадық.

Ол менің барым еді.

Бірақ сендер, сен және Боран, оны менен тартып алдыңдар.

-Ат! -Жоқ, атпа!

-Ат! -Жоқ, істеме!

-Ат! -Жібер!

-Тоқта! -Ат деймін!

Ат!

Жоқ, Чихан, өтінемін, істеме. Жоқ! Жалынамын!

Сені менен де жаман қыламын!

Боранның сүйектері көрде тыным таппайды!

-Ат, шалқарға ат! -Жоқ, тоқта!

-Жібер! -Ат!

-Түге! -Ат!

Ат!

Ат!

Мен тоқтамаймын! Соны біл де, ат!

Жоқ, өтінем, кетейік бұл жерден. Жалынамын саған.

Ат, шалқарға ат!

Ат!

Ат!

Мен тоқтамаймын!

Ат!

Жүр.

Ат, шалқарға ат!

Ат, шалқарға ат!

Ат! Құдай-ай!

Құдайым-ау!

Иә?

Альяны таптым. Келеміз.

Жақсы, жақсы, бауырым.

Тапқан екен.

Жолға шыққан.

Сені қалай тапты?

Іззет хабарласты. Елден кетпепті.

"Жол таптым" деді.

"Шекарадан өткізіп жіберем" деді.

Сосын бізді Демир Байбарсқа ұстатып жіберді.

Наренің көлігін қайдан алдың?

Бөлмесіне кіріп, кілтін ұрлап алдым.

Айып етпе, бірақ бұлай аңғал болуға болмайды.

Шекарадан қалай өтпексіңдер деп ойладың?

Телефон қалдырмасам, қолданба арқылы сендерді қадағаламасам, не істер едіңдер?

Бізге дұрыс кетуге рұқсат етуің керек еді!

Ұлымның өмірі қыл үстінде еді.

Мылтық маңдайыма тірелгенде ғана қауіп барын білуім керек пе еді?

Маған мұны қалай айтпадың? Қалай жасырып жүрдің, Чихан?

Себебі мен де өткенді ұмытуға тырысып жүрмін, Алья. Солай ма?

Қан төгілмесін деп істедім. Бірақ бәрі бекер болды.

Шейда көз жұмды.

Боран да кетті.

Демирдің ашуы ешқашан таусылмайды.

Бітпейді. Көз алдыңда болды — тоқтамайды.

Келді, келді!

Қош келдің, бауырым.

Рахмет.

-Чихан, үйге аман-есен келдің ғой. -Рахмет.

Кешір мені болған жағдай үшін.

Шүкір! Үммі, Чихан, аналарың келді, бара қойыңдар!

Жаным!

Балам!

Аға, жақсысың ба?

Жақсымын, ештеңе болған жоқ.

Мама, өзің жақсысың ба?

Әлгі жаман адам саған жамандық жасаған жоқ па?

Жоқ, құлыным, мен мүлде дін аманмын.

Ал сен ше? Сен де амансың ғой, солай ма? Құдайға шүкір.

Құдайға шүкір, жаным.

-Үммү. -Тыңдап тұрмын, ханым.

Жіһан аш шығар. Жоғары шығып, дастарханға отырсын.

Сендер де келіңдер.

Біз қазір келеміз. Сендер бара беріңдер, артынан жетеміз.

Үммү тәтеңмен бар, мен де келемін, жарай ма?

Қашқалы жатқан екенсің, демек паспортың осында.

Уақытыңды алмайық — рейсіңнен қалмасаң болғаны.

-Ұлым осында болғанда мен кете алмаймын. -Бұл жерде қалуға құқығың жоқ.

Жақсы.

Сарайға кіргізбесең де...

...ұлым осында болғанда, мен бұл жерден кетпеймін.

Қалағаныңды істе.

Бірақ мен бұл сарайға енді сені аяқ бастырмаймын.

Апа, ол қазір баратын жері жоқ. Қауіпті жағдай.

Мен оны зорға Демирден құтқардым.

Немеремді ұрлағанда ойлануы керек еді!

Бірінші рет кешіргенмін. Бұл жолы ешқашан кешірмеймін.

Бұл әйел осында қалса, немеремді тағы ұрлауға тырысады — бұған жол бермеймін.

-Апа, ол қателігін түсінді. -Жіһан, дауласпа.

Егер ол осында қалса, немеремді қайта алып кетуге тырысады.

Ол жесір әйел.

Мұнда еркектердің арасында тұра алмайды. Ол кетуі керек.

-Кете алмаймын. -Апа.

Қалсыншы.

Онда бір шартпен ғана.

Ол тұрмысқа шығуы керек.

Не дедің?

Ол Жіһанға тұрмысқа шығады.

Жіһанға күйеуге шықса ғана, мен оған бұл сарайда қалуға рұқсат етемін.