Original subtitles

♪ Ah, Mardin ♪

♪ Troubled star ♪ ♪ of Mount Nemrut ♪

♪ While its women ♪ ♪ were still just girls ♪

♪ Their hair would turn gray ♪

♪ Thick hair, dyed ♪ ♪ with blood-red henna ♪

♪ They say it ♪ ♪ washed away all sins ♪

♪ Say it, Mardin ♪

♪ I am your silenced ♪ ♪ right to speak ♪

♪ Record it—I'm the witness ♪

♪ The blood of ♪ ♪ the women torn away ♪

♪ She who gave life again ♪ ♪ and again from her own soul ♪

♪ That ash belongs ♪ ♪ to the Phoenix ♪

Егер субтитрмен қиындықтар болса: set.willow6a@gmail.com Хабарласыңыз. Көріңіз, рақаттаныңыз!

Мардин мұнарасы, 322, 03 жолаққа жақындап келеміз.

322, жел тыныш. 03 жолаққа қонуға рұқсат.

Кел, жаным.

Жүр, бөпем.

Хоппа! Жарайсың!

Мама, біз әкемізді неге осында алып келдік?

Біз кеткен соң ол жалғыз қалады ғой.

Рас па, жаным?

Біз оны туған жеріне алып келдік.

Бірақ біз – оның отбасымыз ғой.

Дұрыс айтасың, біз – оның отбасы.

Бірақ оның да анасы, әкесі, бауырлары бар еді.

Біз оны осы қалаға – туған, өскен жеріне әкелдік. Ол осында жерленгісі келді.

Біз соған құрмет көрсетіп отырмыз, жарай ма?

Не деп келіскен едік?

Әкеміз әрқашан жанымызда.

Жаны бізбен бірге.

Біз оны ұмытпай, әрдайым дұғада боламыз, жарай ма?

Қашан қаласаң да, мен сені әкеңнің зиратына апарамын. Уәде берем.

Келістік пе?

Жақсы қызым.

Жүр, кеттік.

Алия ханым, менімен жүріңіз.

Жүр, жаным.

Марқұмды Торонто, Канададан жеке ұшақпен жеткіздік.

Иә, біз Торонтодан келдік.

Сіз Түркия мен Канаданың қос азаматысыз ба?

Иә, екеуінің де азаматымын.

Неше жыл үйленген едіңіздер?

Жеті жыл.

Яғни, менің күйеуім...

...тірі болғанда, биыл жеті жыл болар еді.

Мында жазылған: Боран Албора жол апатынан қайтыс болған...

...Сіз жүргізіп келе жаттыңыз ба?

Иә.

Бүйірден бір көлік келіп соқты.

Іззет Ербағ?

– Мен. Айта беріңіз. – Туысысыз ба?

Жоқ, туысы емеспін. Жақын досымын.

Біз бауыр сияқты едік. Сонымен қатар мен оның адвокатымын.

Сіздер әйгілі Албора әулетінің адамдары боларсыздар?

Мен оның заңгерімін. Ерол Ташкын.

Қадыр. Қадыр Йолджу. Адамдар мені оның оң қолы дейді.

Неге отбасы келіп мәйітті алмаған?

Күйеуім отбасы­мен араласпайтын. Олармен бұрыннан қатынасы үзілген.

Мен оларды көрген емеспін, тіпті танымаймын.

Боран – менің күйеуім – өзі туған жерде жерленгісі келетінін айтқан.

Сол үшін әкелдік.

Онда сіз байланысқа қалай шықтыңыз?

Ол бір нөмір қалдырған.

Тек нөмір. Есім жоқ. Сосын мен...

...соған хабарластым. Оның ағасы – Жихан Албора екен.

Қартайған басыммен айдайын ба?

Бар ғой, дәл осы күні келмес пе еді?!

Айдап жатырмын, Жихан, айдап жатырмын.

Бұр, бұр, бұр!

Газды бас! Бас!

Секір!

Алия ханым, Іззет мырза, көлікке отырыңыздар. Тезірек.

Мама, бұлар кімдер?

Ерол мырза, бұл кісілер кім?

Бұлар – Албора әулетінің адамдары.

Отбасынан біреу жоқ па?

Мәйітті алып кетуге де келмеген бе?

Отбасы үйде жерлеуді күтіп отыр.

Жақсы. Ал Жихан Албора қайда?

Біз сөйлестік, қону кезінде өзі қарсы аламын деді.

Бәлкім, түсінбеушілік болған шығар.

– Жолда күтіп алады деді. – Қайдағы жол...

Кешіріңіз, бірақ мен бейтаныс жерде тұрмын.

Қасымда балам бар. Ешкімді танымаймын. Отбасының адамы болмаса, ешқайда бармаймын.

Мен Жихан Албораға хабарласайын.

Мынаны ұстай тұршы, жаным. Қазір келем.

Мен қырсықпын, сен менен де қырсықсың.

– Сәлеметсіз бе, Жихан Албора ма? Мен... – Қазір бос емеспін.

Қазір бос емесін айтып тұр.

Жүр. Жүр, жүр, жүр!

Жүр!

Жүр, деймін!

-Сәлеметсіз бе, Жихан Албора. -Қазір сөйлесе алмаймын.

Тағы да "қолым бос емес" дейді.

Мәйітті күтіп тұрмыз, ол болса "уақытым жоқ" дейді. Не деген түсініксіздік?

Мүмкін, байланыс жоқ шығар. Байланыс үзіліп қалса, Жихан осылай сөйлей салады.

Байланыс жоқ дейсің бе? Сонда ол қайда жүр өзі?

Ақиқатын айтсам, соған ұқсайды.

-Кадир, үндеме! -Жаным, осында күте тұр.

Біз қазір келеміз. Қарашы, мен мына жердемін ғой.

Алия ханым.

Іззет, не істейміз? Туыстардан ешкім жоқ.

Жихан Албораға қоңырау шалып жатырмын, үнемі "жоқпын" дейді.

Бұл не жауапсыздық? Қайда келдік, енді не істейміз?

-Дениз қасымда, қорқып тұрмын. -Түсінем, рас айтасың...

...бірақ мәйітті осында қалдырып кете алмаймыз. Істеуіміз керек.

Бірақ дегенмен де...

Қарашы, мен сенің жаныңдамын. Бірнәрсе бола қалса, бірден полиция шақырамыз.

Далада жалғыз қалған жоқпыз ғой.

Сабыр.

Ақыры бетпе-бет кездесіп тұрмыз.

Жихан Албора.

Маған қара.

Інімді өлтірген көлікті сен сол жігітпен бірігіп ұйымдастырдың ба?

Жихан! Жихан, қой, болма!

Надим, орныңнан қозғалма, тұр!

Жихан, тоқта!

Біз бұл іске мүлде қатыспадық.

Демир де кінәлі емес.

Боранның өлімі — бұл жай ғана қайғылы оқиға еді.

-Өзі келіп айтсын. -Сен айтсаң, мен үшін мәні жоқ.

Өзі келіп, бетіме айтсын! Айт!

Егер Боранның халвасын жесем...

...сосын сөйлермін.

Жихан, қой, болма.

Мынау басын жойып жібермек. Өшпенділікпен сандырақтап отыр.

Жихан! Тоқта, істеме!

Ол істеген жоқ. Істей де алмайды.

Ол әлемнің арғы бетінде отыр ғой!

Қалай жетеді басқа құрлықтан?

Жетпейді. Мен болмасам, мына *** тірі қалмас еді.

Әке.

Не қарап тұрсың, ә? Қарай бермей айт!

Айт, сен істеген жоқсың! Айт, мойында!

Жауап бермей-ақ қой, Надим. Не өзгереді? Ол қарыз бәрібір өтеледі!

Қайа, кет бұл жерден!

Боран үшін кек аламын!

Қайа, қаруыңды таста!

Сен менің бауырымсың, мен реттеймін бәрін!

Шегін! Артқа кет!

Шегін.

Жақындама, Надим! Кет бұл жерден!

Істеме! Тоқта!

Тоқта!

Айт, сен бауырымды өлтірттің бе? Айт!

Айт! Надим, жақындама! Айт деймін!

Жақындама.

Кім істесе де, медаль соған бұйырсын.

Тфу!

Шіркін, өзім істесем ғой.

Сонда жаным азаптан арылар ма еді?

Мүмкін, бұл *** аузын жабар ма еді?

Бірақ... бірақ...

...мен істеген жоқпын...

Істеген жоқпын.

-Не деді? -Жалған айтып тұр, аға. Сол істеді.

Жихан, сен білесің, ол істей алмайды.

Інің жол апатынан қаза болды, мойындау керек кез келді.

Жихан, жібере сал. Жақындасын.

Жібере сал, өтінем. Өтінемін.

Жіберме, аға. Жіберме!

Жихан, сен Демирді танисың. Ол өтірік айтпайды.

Егер ол істесе, өзі мойындайтын еді. Ол істеген жоқ. Жібере сал.

Аға, жіберме. Аға, тоқта!

Бұл апат еді, апат! Ақыры мойындашы! Қабылдашы!

Ол өтірік айтып тұр, аға! Істеген сол!

Жихан, жібере сал! Жихан!

Құдай үшін, Жихан, жібере сал!

Демир, сен ит! Менен оңай құтыла алмайсың!

-Сені өлтіремін! -Кет көзімнен!

Егер бұл жерде есеп айырысу керек болса — оны мен талап етем!

Демир, жетер енді!

Жетпейді! Ешқашан жетпейді!

Бұл оқиғаның жалғыз құрбаны — мен болдым!

Альборалар отбасы мұны мойынсұна отырып өтейді...

-Демир! -Ерте ме, кеш пе — өтейді олар!

-Құртам бәрін, ант етем! -Машинаға отыр!

Құртам бәрін!

Тәте, оны неге ертіп әкелдің? Неге тоқтатпадың?

Не істеуім керек еді? Маңдайына тапанша тақап тоқтатайын ба енді?

Маған ондай көзбен қарама, есі ауысқансың ғой!

Орнында өлтіріп тастайтын едім. Қолымды байламағанда бәрін бітіретін едім!

Алдымен тіліңді тый!

Бұл іске араласпа!

Боран араласты — соңы өліммен бітті.

Мен Борандай қашып кетпеймін.

Қандай жаза болса да — қабылдауға дайынмын.

Ағам үшін өмір бойы түрмеде отыруға да дайынмын.

-Ал сен отбасыны қорғайсың. -Сау ма, Қайа?

Бұрын не болғанын ұмыттың ба? Қырғын боп кетті ғой.

Мәжбүр болмасам, Боранды жібере ме едім?

Жарайды, сен оны атып, түрмеге түстің делік — ол жақта сені аман қалдыра ма?

-Сонда болды дейсің бе? Құтылып кетсін бе? -Ол өз кінәсін мойындамай отыр!

"Мен істеген жоқпын!" дейді!

Ерол Канаданың полициясының есігін тоздырды.

Прокурормен де, куәлармен де сөйлесті. Бізде ешқандай айғақ жоқ.

Жол апатына себеп болған босқынның да Байбарспен байланысы анықталмады.

Тағы не істеуіміз керек?

Мүмкін, бұл шын мәнінде кездейсоқ апат шығар.

Білмеймін, Шахин, күте тұрайық.

Көрерміз.

Боран келе жатыр. Әуелі ол жетсін.

Мәйітті де дұрыс жерлеуге мұрша бермей отыр.

-Қадыр. -Ало, Жихан аға?

Қайдасыңдар?

Әуежайдан шықтық. Жолда келе жатырмыз.

Бәрі дұрыс па?

Ханым біраз қиғылық салып жатыр, бірақ бәрі бақылауда. Уайымдамаңыз.

Жарайды, абай болыңдар. Альбора қақпасында күтемін.

Жақсы, аға, жақсы.

Сонымен, Жихан мырза ауылдың кіреберісінде күтіп алады.

Әйтеуір.

Анашым, жолды сарбаздар жауып тастапты. Қарашы.

Ештеңе етпейді, балам. Олар — жандармерия.

Біздің қауіпсіздігіміз үшін тұр. Қорықпа, жарай ма?

Неге тоқтатты бізді?

Құжаттарды тексереді. Әдеттегі шара.

Сәлеметсіз бе, командир.

Сәлем. Бұл не зауыт колонна?

-Бізде жаназа бар, командир. -Қабыл болсын.

-Рақмет. -Құжаттар қайда?

Міне, құжаттар осында.

Әр көлік жеке-жеке тексерілетін болады.

Аға, үйде жұрт күтіп отыр. Қалып қоямыз ғой.

Түсінемін, бірақ тексерусіз жіберуге болмайды.

Түсіңдер. Бала да.

Құжаттар. Дереу.

-Міне. -Қолға ал.

Мынаны ұста.

-Міне, балам. Келе ғой, жаным. -Міне, құжат.

Жарайсыңдар.

Табыт та тексеріледі.

Не?!

Олай болмайды! Бұл барып тұрған басыну ғой!

Тексерусіз өткізе алмаймын.

Аға...

Анашым, не болып жатыр?

Жаным, ештеңе жоқ. Уайымдама, бәрі жақсы.

Бұл — Альбора отбасының жаназасы. Бізде мұндай дәстүр жоқ, өтінем.

Командир, сіз бізді білесіз, біз сізді білеміз.

Он көлікпен қайда барамыз біз, Құдай үшін?

Бұл — әділетсіздік.

Жарайды, былай істейік, аға сержант. Сіз...

Күтіңіз...

Тура уақытында келді.

-Иә, Жихан? -Не болды, Ерол? Кешіктіңдер.

Жандармерия тоқтатты. Мәселе шықты. Табытты ашамыз деп жатыр.

Қазір келем.

Жихан аға, не істеп жатырсыз? Қамауға алады ғой!

-Тоқта, ештемеге барма! Өзім шешем! -Жоқ, Шахин.

Егер солай болса, Канадаға кету керек еді.

Виза бергенде, әлдеқашан кетер едік.

– Командир, құдай үшін. – Түсіністікпен қарасаңызшы.

Бұлай табыт ашуға бола ма? Он көлікпіз бәріміз.

Табытты ашу – міндет.

Айтам ғой, Құдайдың атымен!

Түсінемін сізді.

Анашым, олар әкемнің табытын аша ма?

Көлікке отыр, құлыным. Жарай ма?

Мені сонда күт. Мен қазір барам.

Мұнда тұра тұрыңыз, бұл барып тұрған сорақылық қой.

– Айтам ғой, Құдай үшін. – Қайғымнан ішім өртеніп тұр, балам көлікте отыр.

Мұны баламның көзінше жасамаңызшы.

Маған күйеуімді жерлеуге рұқсат етіңіз.

Ханым, сіздің ашуыңызды түсінем. Бірақ бұл — шекара аймағы.

Ішінде мәйіт барын растауымыз керек.

Ішінде не болуы мүмкін? Қойыңызшы енді.

Бұл шекарадан қару мен жанармай заңсыз өтеді.

Не дейсіз?

Бірақ бұл біздің не қатысымыз бар, иә, Ерол мырза?

Мынауыңыз шектен шыққан! Бірдеңе айтыңыз!

Алия ханым, мұндай жағдайлар бұл жерде жиі болады.

Не дейді мынау?

– Жоқ, табытты аштырмаймын. – Ашуға міндеттіміз, ханым.

Егер ашпай өтпейміз десе, кері қайтамыз.

– Не? – Қалай?

Бас көліктің артынан жүріңіз.

Алия ханым, не айтып тұрсыз? Ақылға қонымсыз ғой.

– Күйеуімнің сүйегін кері алып барамын. – Сабыр етіңізші.

– Қайта кетіп барамыз. – Бұлай болмауы керек еді.

Алия ханым, "кетіп барамыз" дегеніңіз не? Қайда?

Канадаға! Жол ашыңдар!

Құдай үшін... Бұлай етуге болмайды. Араласуым керек.

Сен кімсің араласатын? Жолдан кет!

Алия ханым, егер Жиһан мырза мұны естісе, ашуға булығады.

– Солай ма? – Иә, солай.

Менің дауысымды көтертпеңіз. Ол не істей алады?

Отбасы қайда? Біздің жағдайымызды неге ешкім көрмейді?

Отбасы қайда? Жиһан Албора қайда?

Сержант мырза, сәлем. Мен Жиһан Албора болам.

Марқұмның отбасымыз. Міне, құжаттар.

Әне, айтып едім ғой, келді.

– Қайғырып көңіл айтамын. – Рақмет.

– Құжаттарыңызды көрсетіңіздер. – Әрине.

Сіз шартты түрде босатылдыңыз, бірақ рұқсат етілмеген аймақтасыз. Менімен жүріңіз.

Жолға марқұмды жерлеуге келді, сержант мырза. Қашып кетпейді.

Іс апелляцияға жолданған, сержант мырза. Сәлем, сержант Ердем.

Командир мырза.

Жиһан Албора мен Кая Албора – менің рұқсатыммен келген.

Жол беріңіздер, табытты ашпаңыздар.

Құп болады, мырза.

Көлікке отыр!

Бірі аздай, екіншісі де келді. Жынды болып кететін шығармын.

Айтқаның дұрыс, Ерол. Уайымдағаныңа тұрарлық.

Мынандай жынды топтың қолына бәрін тастап кету – ақымақтық.

Осы жолда келе жатып, Мұзаффарға Яман лейтенантқа хабарлас дедім. Ол – жиені.

Лейтенант, мың алғыс.

Сіздің жерлеуіңіз бар екенін білемін, бірақ іс біткенше абай болыңыз.

– Түсінікті. – Сау болыңыз.

Рақмет, лейтенант.

Аға, ол қатты ашулы. Абай бол.

Алия ханым, сәлеметсіз бе. Мен Жиһан Алборамын.

Уақытыңыз енді ғана табылыпты ғой.

Қайғыңызға ортақпын.

Көңіл айтамын, жеңгем. Мен Кая, марқұмның інісімін.

Көңіл айтамын, жеңгем. Мен Шахин, бауырларының бірі.

Сәлеметсіз бе.

Мен – Іззет Ербағ. Бәрімізге қайырлы болсын.

Сіз Бораның адвокаты болдыңыз ба?

Иә, әрі жақын досы да болдым.

Таныстыру аяқталса, енді айтыңыздаршы...

...қайда жүрдіңіздер осы уақытқа дейін?

Түсініктеме берерсіз деп үміттенем, Жиһан мырза?

– Әлі бітпеді. – Қалай, кешіріңіз?

Таныстыру әлі аяқталған жоқ. Жиһан қайда, жиенім?

Дениз. Ұлымның аты – Дениз.

Жоқ, Жиһан. Оның аты – Жиһан.

Жиһан...

Дениз...

...секір, құлыным. Жарайсың.

Аға, мынау...

...мынау Борандай ғой.

Жүр.

Қош келдің, жиенім.

Сен кімсің?

Мен — Жиһанмын.

А-а, менің де атым Жиһан ғой.

Екеуміздің атымыз бірдей екен.

Иә, солай болып тұр.

Мен Қайа боламын, екінші көкеңмін.

Әкемнің өлгенін білесің бе?

Кел, балам, отыр көлікке.

Міне, жарадың. Мен де келе жатырмын. Іззет, қарап жіберші.

Кешір, сәл кешігіп қалдық.

Сол ғана ма?

Кешірім сұрап құтылмақпысың?

Өткенде не болғанын, араларыңда не дау болғанын...

...неге сөйлеспей кеткендеріңді білмеймін.

Бірақ енді бәрі бітті. Бораным енді жоқ.

Сендер қайда жүрдіңдер? Бұл қандай отбасы өзі?

Канадаға да келмедіңдер.

Күйеуімнің қалай қайтыс болғанын да сұраған жоқсыңдар.

Мәйіті Мардинге келгенде де ешқайсың көрінбедіңдер.

-Хабарластым, бірақ екі ауыз сөз айтуға жарамадыңдар. -Бос емес едік.

Туған бауырыңның жаназасынан маңызды не болуы мүмкін?

Мен баламмен және күйеуімнің табытымен Мардинге келдім.

Таныс емес ер адамдар есігімнің алдында тұр. Өздерің жоқ.

Неге сонша адам келді, оны да түсінбедім.

-Қауіпсіздігің үшін. -Қауіпсіздік? Неден?

Мен білмейтін бірдеңе бар ма?

-Біз — үлкен әулетпіз. -Оны енді байқап отырмын.

Бізде қонақты осылай қарсы алады — салт-дәстүр.

Бірақ жаназаға ешкімнің келмеуі де дәстүр ме?

Мырза Қадыр мен мырза Ерол барып алды.

Екеуі де біздегі сенімді адамдар.

Мен оны қайдан білуім керек еді?

Қорыққаннан бірден аттандық. Жандармерия жолымызды жапты.

Табытты ашпақ болды.

-Ол мәселе шешілді. -Сол үшін рақмет айтамын ба?

Шешетін болсаңдар, ертерек келу керек еді.

Бораның неге сендермен сөйлеспей кеткенін енді түсіндім.

Дұрыс істепті.

-Бірақ ол менің атымды қойды. -Не дедің?

Ұлына менің атымды берді.

Иә, рас.

Таңғаларлығы да сол.

Сендей бауыры бола тұра, баласына сенің атыңды бергені қызық.

Ханым, айтарыңыз таусылса, кеттік.

-Жаназаны көпке созуға болмайды. -Жоқ, менде бар.

Біз бірден бейітке барамыз ба?

-Бүгін жерленбейді. -Жерленеді.

Мен күйеуімнің бүгін жерленуін қалаймын.

Бәрін өзің шеше саласың ба?

Бұған жалғыз сен ғана шешім шығара алмайсың.

Ол сенің күйеуің еді, бірақ менің де бауырым болатын.

Мына халықтың бәріне — бауыр, дос болды.

Үйде күтіп отырған анасының да баласы.

Бүгін — аза күні. Мәйіт көлігі кетеді, бүгін кешке бізде қалады.

Ертең, бесін намазынан кейін жерленеді. Түсінікті ме?

Қадыр, ханымды көлігіне апар. Жүріңдер.

Қатты сөйлеп кетті, ашуы орынды. Түсіндіріп айтуға болар еді.

Неғұрлым аз білсе, соғұрлым жақсы. Біз бұл әйелді танимыз ба өзі?

Аға, кеттік.

Шал, балаларға айт, әйел мен баланы көзден таса қылмасын.

-Сен де сақ бол. -Болды, Жиһан. Уайымдама.

-Іззет. -Кел, кел, батыр.

Азаматсың, айналайын.

Шахин, мәйіттен көз алмай тұр.

Алдымен әйел мен Жиһанды кіргізейік.

Сосын табытты алып кіреміз. Елге дүрбелең салмайық.

Жарайды.

-Жиһанды бер. -Жоқ, ешқашан.

Жиһанды маған бер.

Мен мұндамын, балам.

Тыныш жүр, менің жанымда бол.

Қабырғамыз қайыссын. Артымызда қалғандарға Алла сабыр берсін.

Қабырғамыз қайыссын.

Қабырғамыз қайыссын.

Қабырғамыз қайыссын, сабыр берсін.

Қабырғамыз қайыссын.

Рақмет, дос-жаран аман болсын.

-Қайғыңа ортақпын. -Қайғыңа ортақпын.

-Алла сабыр берсін. -Сабыр берсін.

Ағай, неге мұнша халық жиналып қалған?

Мына жұрттың бәрі сенің әкеңді шығарып салуға келді, Жиһан.

Қоштасуға келді.

Бірақ олар әкемді танымайды ғой...

Таныған. Әкең осы жерде өскен.

-Осы үйде ме? Бұл үй ме өзі? -Иә.

Біз осында тұрамыз.

Бұл үй бұрын әкеңдікі еді, енді сенің де үйің.

Неткен оғаш үй...

Кинодағы сарайлар сияқты, әрі өте үлкен екен.

-Ұнады ма? -Күшті!

-Қайғыңа ортақпын. -Алла разы болсын.

-Қайғыңа ортақпын. -Алла разы болсын.

Қайғыңа ортақпын.

-Мұнда қал. -Бірақ...

Жоғарыда тек әйелдер ғана.

Ер адамдар осында жиналған.

Қош келдің, жүрегім.

Сіз кімсіз?

Бұл — тәтең, аты Нәре.

-Танысқанымызға қуаныштымын, тәте. -Мен де, балақай.

Қайғыңа ортақпын.

Рақмет.

Анам іште, сені күтіп отыр.

Анашым, немереңді алып келдім.

"Сағыныштан жүрегім жанып тұр"

"Қауышу үміт болса, у ішіп іше салар едім"

"Өле де алмадым, тірі де жүре алмадым"

Көзіңді жақсы көрем.

Бораның кеткені болмаса, сен келер ме едің?

Қауышу деген осыншалық ауыр болу керек пе еді, балам?

Құлыным...

Ағай, мына кісі кім?

Мен...

...мен сенің әкеңнің анасы боламын, балам.

Мен сенің әжеңмін, әкеңнің анасы.

Қайғыңа ортақпын, әже.

Жаратқан-ай!

Жаным.

Әкең енді көзге көрінбейтін жерде...

Бірақ бұдан былай ол сенің көзіңмен өмір сүреді.

Әкең енді сенің көзің арқылы өмір сүреді, балам.

Анашым, бұл Бораның жары — Аля.

Қайғыңа ортақпын.

Кел, бетінен сүйейін.

Көлік тізгінінде сен едің ғой, солай ма?

-Жиһан, баланы алып кет. -Жоқ.

Жоқ, жоқ.

Қандай қатігездік — баламның көз алдында?!

Не болды, мама? Неге жылайсың?

Жоқ, жылаған жоқпын. Кешір, балам.

Бәрі жақсы. Қарашы, жылап тұрған жоқпын. Жақсымын.

Жылама.

Альборалар жыласа да, іштен жылайды. Жылама.

Нәре.

Пакизе, Үммі, бөлмесіне апарыңдар.

Балам...

Жиһан.

Қайя.

Альборалар...

Айтарым бар.

Ұлымның өліміне кім себеп болса...

...ол табылуы тиіс.

Әділет орнауы керек.

Олай болмаса, мына жерде тұрған ешкімді кешірмеймін.

Мама, не болып жатыр?

Ештеңе жоқ, бері кел.

Жүр.

Қорықпа. Ештеңеден қорықпа.

Мама, ер адамдар мылтық атып жатыр. Бах-бах-бах!

Жарайды, жаным. Қорықпа, жарай ма?

-Ештеңе болмайды. -Мама, мен қорықпаймын.

Іззет, қайдасың?

Кешір, мен сарайдан кетіп қалдым. Қазір қонақүйге бара жатырмын.

Неге ескертпей кетіп қалдың?

Аля, дұрыс айтасың, бірақ мен сол жерде қала алмадым.

Әрі ешкім мені сонда қал деп айтқан да жоқ қой.

Неге екенін білмеймін, бірақ олар маған жылы қарамады.

Сен сенбессің, мені қандай жылы қарсы алғандарын!

Алия, бұлар қандай адамдар өзі? Қолдарынан қару түспейді.

Анасы айтты: "Жасағандары жазасыз қалмайды" деп.

Іспен өзім айналысып жатырмын.

Саған қол көтерген босқын тұтқындалды, үкім шығарылады. Сонда не?

Ерол да біледі мұны. Неге айтпады оларға?

Түкке тұрмайтын нәрсе. Бірақ бұл жерде бірдеңе бар...

...ештеңе түсінер емеспін. -Мені де кінәлап отыр.

Кінәлап отыр ма? Не дегенің? Неге сені?

Жарайды, қойшы. Кейін сөйлесерміз.

Іззет, бұл түні де мұнда қала алмаймыз.

Қонақүйдің мекенжайын жіберші, қазір барамыз.

Бронь бар. Билет те аламыз.

Жерлеу біте салысымен кетеміз.

Шынымды айтсам, Боранымен тағы бірнеше күн болғым келді...

...бірақ бұл адамдарға шыдай алмаймын.

Жарайды, уайымдама. Түсіндім.

Жерлеуден соң үйге қайтамыз.

Қазір қонақүйге кетіп барамын.

Мекенжайды жіберем. Жақсы ма? Аман бол.

Күтіп отырмын.

Дениз, кеттік, барамыз.

-Кеттік, хоппа! -Қайда барамыз?

-Қонақүйге. -Бірақ бұл жер ыңғайлырақ қой.

Дениз, бірақ біз баруымыз керек, жаным.

Аяғыңды көтерші.

Тамақ әкелдім. Қайда қояйын? Мен — Үммү.

Рахмет, қажеті жоқ. Кеткелі жатырмыз.

Кеттік. Рақмет.

Азаматсың. Мұны да кие салайық.

Салқындап қалды сәл.

Кие салайық.

Жемеді. Бала-шағасын алып, кетіп барады.

Ол деген бола ма?

Күйеуі жоғарыда жатса да, селт етпейді.

Еуропалық екен деп төбемізден қарай бермесін.

Жігітіміз Жиһанға айтайын, жөнін айтсын.

Қой, қызым, мен айтам, Пакизе.

Бар, Пакизе, жүгіріп айт енді.

Сенің ішің күйіп отырғанын мен білмеймін бе?

Алланың жазуы ғой.

Кейде қолдан келмейді.

Мен бірдеңе жасай алам ба?

Жоқ, жоқ, өзің де шетелде болдың ғой.

Хабарды ести сала жеттің. Рахмет саған.

Не деп тұрсың, Жиһан? Не деп тұрсың?

Әкең дос қана емес, бауырым еді.

Ал қазір ұлымнан айырылғандаймын.

Жиһан, расында жол апаты ма еді?

Мырза Жиһан.

Ханым мен бала үйден кетіп барады.

Кешіріңіз, Халис аға.

Кеттік, жаным.

Абайла.

Хоп.

Алия ханым.

Алия ханым.

-Не боп қалды? -Қонақүйге бара жатырмыз.

Маған айтпай тұрып қонақүйге барасыздар ма?

Түсінбедім?

Боранды жерлегенше, ертеңге дейін қонақүйдеміз.

Пакизе, Жиһанды алып кет.

Әрине, бірге барамыз.

Анашым, әкем де осында ғой. Қалай кетеміз?

Иә, Жиһан, әкең де осында.

Анаңмен сәл сөйлесіп алайын.

Сол уақыт аралығында Пакиземен бірге боласың.

Сосын қайтадан анаңа барасың, жарай ма?

Кеттік. Кеттік.

Жақсы, барайық.

-Не істеп жатырсың? -Кел бері. Жүр!

-Үммү, рұқсат беріңізші. -Жақсы, жібер!

Бұл не деген көргенсіздік!

Көргенсіз — өзіңіз!

Ағамның мәйіті жоғарыда жатыр, ал сіз кетем деп тұрсыз. Не боп жатыр?

Не деп тұрсыз?

Мәйітті алуға да келмедіңіз. Сөйлеуге құқығыңыз жоқ.

Мен күйеуімді әкелдім.

Келгім келмесе де келдім.

Мен бұл жаққа тек оның өтінішімен келдім. Ештеңе бітпейінше кетпеймін. Бірақ бұл жерде қалмаймын.

Ұлым екеуміз қонақүйге кетеміз.

Ал анаңыз... келген бетте жауға шапқандай қарсы алды.

Өлген адамның қанын мен төккендей көрді-ау...

Сосын?

Не дейсің? Анаң не дегісі келді?

«Кінәлі жазасын алады» деді. Сонысы қалай?

Қазір ол әңгіменің уақыты емес.

Жарайды, бәрін ысырып қойып тұрмын.

Бірақ бұл үй де, бұл орта да маған да, балама да жат.

Ұялы телефон сияқты – бәрінің белінде тапанша.

Аспанға оқ ату деген не сонда?

Бұл жақта солай. Дәстүр.

Дәстүр ме? Жарайды, болсын. Сендердің дәстүрлерің.

Түсіндім, қабылдаймын. Өз өмірлеріңді сүре беріңдер.

Бірақ біз бұл топыраққа жатпыз.

Дұрыс айтасың. Сендер бұл жердің баласы емессіңдер.

Бірақ Жиханның тамыры осында.

— Ол осы жердің ұлы. — Жоқ, олай емес!

Ол осы жердің баласы.

Ұлым бұл жерде туып өскен жоқ.

Сен оны Жихан дей бер, оның аты – Дениз.

Ұлымды алып, қонақүйге кетемін.

Өзіңе кел!

Ағамның табыты үйдің үстінде жатқанда...

...сен Жиханды ертіп, қонақүйге кетпексің бе?

Альбора әулетіне қарабет қылдырмаймын.

Қауіпті де.

Онда Иззет бар.

— Иззет пе? — Бірдеңе болса, қорғайды.

— Қорғайды дейсің бе? — Неге қорғамасын?

— Иззет сені қорғайды ма? — Иә! Сонда қандай қауіп бар?

Айналаның бәрі – қаруланған күзетшілер...

...қорған сияқты қоршап тұр. Қандай қауіп?

Бұл қалыпты жағдай.

Бұл жерде Альбора болсаң – қорғанысың да болуы керек. Және...

...сен әлі күнге дейін менің ағамның жарысың.

Сол адаммен қонақүйде бірге бола алмайсың.

Не айтып тұрсың сен? Қалай сөйлеуге дәтің барады?

Сен айтып тұрған адам – марқұм күйеуіңнің досы. Нені меңзеп тұрсың?

Саған ұят емес пе?!

Сен – менің ағамның жарысың. Саған құрметім бар.

Бірақ ол адаммен бірге бір қонақүйде түнеуіңе жол бермеймін.

Бұл бізге жараспайды.

Бұл Канада емес.

Мынау – Мардин.

Бізде дәстүр бар.

Салт-санамыз бар.

Бар болғаны – соларға құрметпен қарауыңды сұраймын.

Өтінемін. Тек осыны сұрап тұрмын.

Мені көргісі келген екенсіз. Міне, келдім.

Ол әйелдің жыны неге келіп жүр?

Жиханды алып, қонақүйге кетем деп отыр.

Күйеуі әлі жерленген де жоқ қой!

— Рұқсат бермедім. — Бер.

Қайда барса да, өзі білсін...

...тозаққа кетсе де.

Бірақ немеремді ертіп кете алмайды.

Жихан осында қалады.

Естідің бе мені?

Менің немерем енді ол әйелге емес...

...Альбора әулетіне тиесілі.

Бұл үйден кетпейді.

Жол бермеймін.

Сен де жол бермейсің.

— Жихан аға! — Жихан, бұл жерде не істеп жүрсің?

Үйді аралап жүрмін, Жихан аға.

Ә-ә, түсінікті.

— Қандай әдемі, иә? — Иә.

Сен биіксің, мен көре алмай тұрмын.

Анау алыста не тұр? Көрсетші маған.

Жарайды, жүр.

Мына жақтан көрініс тіпті керемет.

Ғажап екен.

— Жихан аға... — Иә, ботам?

Мынау жердің бәрі сіздердікі ме?

Үммү апай солай деді.

Солай деді ме?

— Иә. — Иә, рас айтқан. Бұл жерлер біздікі...

...бірақ ол бір нәрсені айтпай кеткен.

-Бұл жерлер де сенікі. -Уау!

-Бәрі ме? -Иә.

Сонда мен бұның бәрін қайтемін?

Анау алыстағы тау ше? Ол да менікі ме?

-Анау ма? -Иә.

Иә, ол да біздікі. Демек, сенікі.

Мені сонда апарасың ба?

Жарайды, апарамын. Уәде берем. Бірақ кейін.

Анама бармай-ақ қояйық дегенім дұрыс болған екен.

Мына жер Торонтоға қарағанда әдемі екен.

Бірақ соның кесірінен сен анаммен ренжісіп қалдың.

Солай ма?

Кел бері. Жақында.

Жиһан, мен анаңмен ұрсысқан жоқпын. Біраз сөзге келіп қалдық.

Оның да өз шындығы бар.

Біраз қиындықты басынан өткерген.

Бірақ білесің бе? Осы жерде қалуға келісті.

Ура! Қатты қуаныштымын!

Мен де қуаныштымын! Бес бер, Жиһан!

Міне, менің арыстаным!

Анам мені Жиһан деп атасаңдар, ренжиді.

-Шынымен бе? -Иә.

Сен де ренжисің бе сонда?

Жоқ, себебі мен өскенде сен сияқты болғым келеді, Жиһан.

-Мені сияқты ма? -Иә.

Менде де қару болады.

Шынымен бе?

-Жоқ. -"Жоқ" деген не?

"Жоқ" — бұл "жоқ" деген сөз.

Яғни сен тек оқисың. Саған оқу бірінші орында болады.

-Сен оқымағансың ба? -Оқыдым, әрине.

Бірақ сенде де қару бар. Мен де мектепке барып, қару ұстаймын.

Сен мұндай нәрселерді қазір ойламауың керек.

Қазір сен тек оқуың керек. Өскенде нағыз азамат боласың.

Дениз.

Қызым, кешкі ас дайын. Кел.

Тағы аздап отыра тұрайықшы, өтінем.

Жиһан, тамақты өткізіп жіберуге болмайды.

Бар, анаңның қасына бар. Жүр.

Міне, мін.

Жарайсың.

-Ашсың ба? -Иә.

Онда кеттік.

-Му-у деген дыбыс естіледі ме? -Иә, естимін.

-Му-у, му-у, му-у! -Иә, иә!

Наре қалай?

Жақсырақ.

Аға.

-Қош келдің. -Қайғыңа ортақпын.

Іссапарда едім. Хабарды алғасын, бірден жеттім.

Қайғыңа ортақпын.

Бұл апаттың артында кім тұр?

-Байбарстар ма? -Білмейміз, аға. Әлі белгісіз.

Білеміз әлі.

-Апа. -Хасан.

Апа! Ай, апа-ай!

Өкініш өзегімізді өртеп барады.

Рақмет, Хасан.

Анашым, барып аздап тынығып ал.

Жарайды. Кешке жаныма кел.

Жақсы, жақсы. Бара бер.

Кел, апа, өзім шығарып салайын.

Шахин, сен де үйге қайт.

Ертең де ауыр күн күтіп тұр.

Таңертең имаммен бірге келем, мәйітті алуға. Дайын бол.

Сосын түрмеге барып, әкеммен кездесем.

Зиратқа баруға рұқсат берілді.

Жарайды, жақсы түн.

-Тынық, бауырым. -Алла сабыр берсін.

Тынышты түн болсын.

Ас болсын.

Отыра ғой.

Сарайға барып көңіл айтпадың.

Неге барайын? Оларға шайтан өзі көңіл айтсын.

Садақат "неге келмеді?" деп шағымданды ма?

Жоқ, ешкім ештеңе демеді. Барлығы неге екенін біледі.

Шынымды айтсам, Боранға жаны ашыды.

Бірақ бұл — Садақатқа Құдайдың қаһары.

Әкеңді түрмеде шірітіп тастады. Енді Құдай осылай жазасын берді.

Бұл әңгімені қанша қайталаймыз әлі?

Қойыңдар енді! Бұл жерде әпкемнің еш кінәсі жоқ.

Әкемізді есірткі мен қарумен ұстаған.

Ол жылан Садақаттың ағасы Хасан бәрін сатып кетпегенде...

...әкеміз қазір бостандықта жүрер еді! -Анашым!

Әкем полицейді атып жіберді! Оны айтпа!

Хасан тек куәлік берді — сонымен не өзгереді?

Әкемізді түрмеге тығып, орнына Жихан Албораларды басқарсын деді, болды!

Бәрі жылан боп кеткен! Ал сен әлі де солардың маңында жүресің!

Ертеңге рұқсат алдым — әкемді зиратқа алып барамын.

Сендер түгел сонда боласыңдар.

Әйтеуір Демірді тістеп тындың, ә?

Ол өзін кінәлі емеспін дейді.

Ол істеді.

Мен есепті жауып тастар едім, бірақ ағам жібермеді.

Жихан, сен ол жыланды неге жібердің?

Анашым, ешқандай дәлел жоқ. Біз бұл туралы сөйлестік қой. Саған бәрін түсіндірдім.

Надимнің өзі де олардың қатысы жоқ дейді.

Бәрі өтірік. Оның өзі де араласқан.

Мен оны ойламады деп тұрсың ба, мама?

Бораның өлгенін естігелі...

...күн-түн демей, барлық мүмкін нұсқаны саралап келемін.

Қателесуге болмайды.

Демір істеді ме? Білмейміз. Бірақ істемеген болса...

...ал біз барып, жазықсыз Демірді өлтірсек ше?

Онда қантөгіске айналады.

Өткенді ұмытпа.

Ұмытқан жоқпын.

Сол күндердің қайталануын ешқашан қаламаймын.

Боранымыздан айырылдық.

Енді біреуден айырылуға жол бермеймін.

Жол бермеймін.

Мүмкін бұл расымен де оқыс оқиға шығар.

Кездейсоқ па дейсің?

Канадада бір босқын байқамай Бораның көлігін соғып кетеді, ә?

Оған сенетін ақымақты тауып берші, Наре.

Шекарада келісіп, әлгі итті жіберген. Анық қой!

Бірақ олар оны қалай тапты?

Ағам елден елге өтіп, ізін жасырды.

Соңында барып Канадаға жетті — әлемнің арғы беті ғой.

Біз де онымен байланысты үздік. Қалай тапты олар?

Бейбарстарға бір ғана адам жеткілікті.

Не айтқың келіп тұр? Кім?

Әйелі.

Не дейсің?

Анашым, сіз шынымен...

...оны сатып кетті деп айыптап тұрсыз ба? Бұл барып тұрған ессіздік қой!

Құдай сақтасын.

Мен де сенемін — ол ештеңе білмеген.

Ағам үйленген кезде де...

...өткенін ешкімге айтпауға ант берген.

Бірақ, тыңда.

Шырақ қай жіпті құшақтаса, соны күйдіреді.

Әйел сұлу.

Ұлым оны сүйгені анық.

Егер ол оған сенсе, бәрін айтып беруі де мүмкін.

Анашым, сіз әділетсіздік жасап тұрсыз.

Оқиғадан тірі қалды. Қалай аман қалды сонда?

Бірақ ол әйел мұндай опасыздыққа неге барады?

Егер өткенін білсе, баласын қауіпке тігер ме еді?

Ол баласын өзімен бірге алып келді.

Өзі алып келіпті ме?

Қадыр мен Ерол бармағанда, ол мәйітті де әкелмес еді.

Бәрі мәжбүр болғанын көрсетіп тұр.

Қазір ол баласын алып, тезірек кетуге дайындалып жүр.

Бұл жерге ол “досым” деген еркекпен бірге келді.

-Іззет. -Иә.

Мүмкін ол оның көңілдесі шығар.

Алборалардың байлығын біледі...

...мүмкін, соған қол салғысы келетін болар.

Бәрі мүмкін.

Кім өзі бұл әйел? Қайдан шыққан?

Неге әлемнің арғы шетіне барды? Борандай ол да бірдеңеден қашты ма?

Отбасы кім? Борамен қалай танысты? Біреу сөйлесіп көрді ме өзі?

Жоқ, мама. Мен сөйлескен жоқпын. Жерлеуден кейін сөйлесемін.

Жоқ. Қазір сөйлесесің.

Шынымды айтсам, меніңше, Алияның бұған еш қатысы жоқ.

Сендер, еркектер...

...әйелдің айлакерлігін ешқашан түсіне алмайсыңдар.

Жарайды, анашым. Сөйлесемін.

Жерлеуден кейін.

Жаназа біткен соң.

-Бері бер. -Анашым, қоя берші.

-Мына телефонын маған бер! -Ол неге қайта хабарласады?

-Саған онымен сөйлеспе дедім ғой! -Сөйлесіп жатқан жоқпын!

-Онда бұл не, түннің бір уағында? -Оның ағасы қайтыс болды.

Жүрегің қалай сонша тас бола алады?

Әкең түрмеде шіріп жатқанда олар қайғырып па еді?

Сен де Шахин секілді істейсің.

Ол қалай Нареден бас тартса, сен де солай істе!

Шынымен бас тартты дейсің бе?

Шахин шынымен Нәрені ұмытты дейсің бе?

Хабарлас оған.

Хабарлас.

Қайғысына ортақтас.

-Кая. -Зерин. Маған тура қарашы.

Тура қара, түріңді көрейін.

Кая.

Қабырғам қайысты.

Шын жүректен қайғырамын.

Қойшы.

Қой. Тоқта, өтінем.

Жүрегім алып-ұшып тұр, анам көріп қоя ма деп қорқамын.

Құшағыңда болғым келеді.

Ішім өртеніп барады.

Осыны қалай түсінбей тұрсың?

Кая.

Жаназаға келмедің.

Иә, менің қайғым — жұбатусыз.

Түсіндім.

Бірақ мүмкін...

...мүмкін сен осы қираған дүниеге ем болар ма едің, Зерин.

Жаназаға барғым келді.

Бірақ не болғанын өзің білесің.

Сондықтан бәрі осы жерден бітті.

Сенмен бірге бола алмаймын.

Олай дейсің де, өзің маған жүгіріп келесің.

Бізде болашақ жоқ.

Шш!..

Маған болашақ керек емес...

...маған осы сәт керек.

Маған сен керексің.

Мен сенмен бірге бола алмаймын.

♪ Әй, Мардін ♪

♪ Қиын тағдырлы жұлдызым, Нимруд тауының басындағы ♪

♪ Әйелдерің бойжетпей жатып... ♪

♪ Қаны қызыл хинамен шаштары ағарып үлгерген ♪

♪ Айтқандары — барлық күнәні жуып кетеді ♪

♪ Айта гөр, Мардін ♪

♪ Мен сенің үнсіз қалған сөз құқығыңмын ♪

♪ Тірке — мен куәмін ♪

♪ Тартып әкеткен әйелдердің қаны... ♪

♪ Жанымен қайта-қайта өмір сыйлаған қанша рет? ♪

♪ Сол күл — қайта туатын Құстың күлі ♪

Не болды тағы, Өзқан?

Олай деме, сұлуым.

Алдымен айтшы — өзің қалайсың? Жақсысың ба?

Шынымен-ақ мені ойлап отырсың ба?

Әрине, ойлаймын, Наре.

Кінәмді мойындаймын, өкінем.

Бұған дейін сені ұрған кезім болды ма?

Болды. Тіпті аяғым ауыр кезде де.

Ол — ашумен болған нәрсе еді.

Кешір мені.

Кешір дейсің бе, шынымен?

Наре.

Қайдасың? Саған барғым келеді.

Жаназа кезінде қасыңда болғым келеді.

Өтінем, жалбарынам.

-Өзқан. -Наре.

Мен сені жақсы көрем.

Бұны білесің ғой, иә?

Аһ!

Кісі аяғының арасынан шықпайтын биттей жабысып алған бір пәле.

Садақат ханым.

Тағы бір рет хабарлассаң, кебініңді даярлап қой.

Анашым, не істеп жатырсыз?

Ол тек кешірім сұрап жатыр еді.

Мен араласпасам, сен кешірер едің.

Өкінішке орай, сенің осал жерің осы.

Ит терісі шапан болмайды.

Мынаны есіңе сақта.

Жинал, жаназаға барамыз.

Бір минут.

Иззет, тыңдап тұрмын.

Қалың қалай?

Жаназа күні қалай болуым мүмкін, Иззет? Жаманмын.

Ойым быт-шыт.

Мұнда кететін сәтті секундтап санап отырмын.

Бір жағынан — Борандты жерлеп жатырмын...

...екінші жағынан — мына жерден қашып бара жатқандаймын.

Іштей екіге бөліндім.

Түсінемін.

Өзіңді жеме. Бірақ сенің бұл жерден кетуден басқа жолың жоқ.

Енді мұқият тыңда.

Айта бер.

Кеше қонақүйге келмеген соң, мен сыртқа шықтым.

Бұл жақта Албораларды білмейтін адам жоқ.

Көп адам сөйлегісі келмеді, бірақ мен біраз нәрсе анықтадым.

Не білдің?

Мысалы, Джиханның неге Канадаға келе алмағанын білдім.

Неліктен?

Себебі ол бақылауда жүрген адам.

Ауылдан шықса, бірден қамауға алынады.

Не?

Қалай сонда?

Не істеген ол?

Барлық мәлімет жоқ, бірақ...

...қауіпсіздік қызметі Албора аумағында қару тиелген көлік тауыпты.

Толып тұрған қару екен.

Не дейді? Шының ба?

Контрабандамен айналысқан олар.

Әлі бітпейді.

Оның көкесі — Эджмел Албора да қару тасымалдағаны үшін түрмеде отыр.

Полицейге оқ атқан да сол.

Сенесің бе бұған?

Болды, енді тыңда!

Иззет, бұл жерден тез кетуіміз керек.

Ұлымды мына жерден дереу алып кетуім керек.

Билеттер дайын ба?

Иә, бүгін түнде Ыстамбұлға ұшамыз.

Одан кейін Торонтоға өтеміз.

Жақсы болды, шүкір.

Сен барсың ғой, Иззет.

Сен болмасаң, не істерімді білмес едім.

Алия, ондай сөз айтпа. Мен саған бөтен адам емеспін.

Жақсы, рақмет саған.

Мына адамдардың арасында бір минут та тұра алмаймын.

Жаназада кездесеміз.

Жақсы, сау бол.

Кешіріңіз!

Джихан қайда? Онымен сөйлесуім керек.

-Джихан мырза бұл жерде жоқ. -Қайда кеткен?

Марқұмды мәйітханаға алып кетті.

Ә-ә, марқұмдарың дейсіңдер ме?

Сөйлесуім керек.

-Не боп қалды? -Сөйлесуіміз керек.

-Кейін сөйлесейік. -Қазір!

Сосын айттым ғой.

"Бүгін кет, ертең кел" дейтін не масқара?!

Мен сенің қол балаң емеспін!

-Жарайды, жүр. -Не істеп жатырсың?!

-Жүр, жүр. -Қой! Қолыңды тарт!

Ал, айтатын сөзіңді айт.

Не айтушы едім? Айтатын нәрсе — анық: Борандты жерлеген соң, кетеміз.

Ұлым екеуміз бұл жерден бір минут та қалмаймыз.

-Ау, Құдай-ау! -Иә.

Мұнша асығыс неге?

Мүмкін, ұлымды сен сияқты қараңғы адамдардан қорғау керек шығар?

Қараңғы?

Иә, қараңғы.

-Маған қарашы! -Не?

Сен Канадаға жаназаға келген жоқсың.

Біз келгенде де қарсы алуға шықпадың. Неге?

Себебі сен — қару тасымалдайтын лас контрабандистсің. Елден шығуға тыйым салынған адамсың.

Иә, сен — қару сататын лас адамсың!

Оны қайдан білдің?

Мен не білу керек — соны білем. Жалған ба?

Сен кімсің сонда? Қарапайым контрабандистсің ғой!

Саған оны кім айтты?

Иззет айтты.

Мардинде естіген екен.

Қауіпсіздік қызметі сендердің жерлеріңнен қаруға толы көлік тапқан.

Содан кейін не болыпты?

Мен қайдан білемін? Білгенім — осы.

-Сонда осы ма бар болғаны? -Адамдар сенен қорқып аузын аша алмай жүр.

Бірақ іштерінде толып тұрғаны анық.

Енді түсінікті болды — Бораның сендермен неге араны үзгені.

Ол көлік біздікі емес еді — қастандық қой.

Әрине.

Сенің сөзіңе сенемін дейсің бе? Күні жоқ.

Ал мен саған қаншалық сенемін екен?

Бұл енді не сұрақ болды?

Сен кімсің өзі?

Не сұрақ бұл тағы?

Айтшы шыныңды, кімсің сен?

Сені де, отбасыңды да танымаймын.

Боранымен Канадада қалай таныстың, қайдан шықтың — еш хабарым жоқ.

Кімсің сен? -Саған бәрібір.

Қазір бұл сұрақтың не қажеті бар?

Мені ештеңе білмей жатып жазғырасың. Мүмкін, қараңғылыққа тұншыққан өзің шығарсың?

Мен бе? Қараңғылықта?

Қалай мен боламын сонда? Ақылыңнан адасып барасың ба?

Бораның өткенінен не білесің?

Стамбұлда заңгер болғанын білем. Ол бұл елде тұруды қаламады.

Құдайға шүкір, сен сияқты емес еді — сезімтал, парасатты…

…шын азамат еді, нағыз тұлға. Қанағаттандың ба?

-Тағы не білесің? -Басқа не білейін?

Осы ма бәрі?

Ол шпинатты жақтырмайтын. Томат езбесін жек көретін.

Тағы тізейін бе бәрін?

Және ол сендерді көруге де құлықсыз еді. Болды.

Бәрі осы ма?

-Иә? -Анашым.

Менің де осы әйелге қояр сұрағым бар, Жихан.

Анашым, мен сөйлеп жатырмын ғой. Наре, шешемді шығарып жіберші.

Жоқ, тұра тұр, жалғастыр.

-Анашым, жүріңіз, бауырым… -Жалғастыр, мырза Іззет.

Іззет, мұнда не істеп жүрсің?

Мен шақырдым.

Маған біреу түсіндірсінші, мұнда не болып жатыр өзі?

Біз емес, енді өзің түсініктеме бер.

Не үшін?

Көп созба. Бораның орнын сен айттың ба?

Анашым, кетіңізші.

-Жібер, Жихан. -Тоқташы, не айтып тұрсың?

-Жихан! -Анашым!

Жібер мені, Жихан!

Мұны ана ретінде ешқашан кешірмеймін!

Жібер мені!

Жауап бер.

Канадада Бораның жерін саттың ба, сатқын?

Не деген сатқындық? Кімді айтып тұрсыз?

Боранымды өлтіргендерді!

Ол — жай ғана апат болды, Садақат апай.

Жоқ, олай емес.

Мен өз көзіммен көрдім — ол апат еді.

Босқын әдейі қақты ма? Сонда нысана Бора болды ма?

Қалай? Бейтаныс біреу, бізді танымайды, не үшін мұндай жасасын?

Бора саған айтпады ма?

-Не айтуы керек еді? -Өткенін.

Неліктен қашып кеткенін, неге шекара асып кеткенін — айтпады ма?

Оның жауы кім екенін айтты ма?

Мен ештеңе түсінбей тұрмын.

-Анашым, ол ештеңе білмейді. -Не білмейді? Айтыңдаршы!

Қандай кек бұл? Кіммен болған?

Кім болушы еді? Байбарс әулеті — солар тұрған оның артында.

Анашым!

-Байбарстар кімдер? -Бұл отбасын білмейсің бе?

Жоқ, қайдан білейін?

Соларға сен айтып, босқынды жібердің бе?

Сен апаттан аман қалдың.

Бірақ менің ұлым өлді.

Сен оған қастандық жасадың — мойында.

Не? Не айтып тұрсыз? Мен күйеуімді сатып кетті дейсіз бе?

Бұл не сөз, Садақат апай?

Біреу мына кісіге тоқтау салсыншы — мұның бәрі не?

Мен... мұнда не болып жатыр өзі? Мынау әшейін бір комедия ма, қалай?

Біреулерің де дұрыс емессіңдер. Түк түсінер емеспін.

Болды, кетеміз. Іззет, жүр.

Анашым.

Алия.

— Алия? — Иә? Не болды?

Мені жындандырдың — не айтқың келеді?

Мен мұның болуын қаламадым.

Шын айтасың ба? Қаламадың ба?

Бәлкім, шынымен ішіңде қара көлеңке бар шығар. Өзің солай дегенсің.

Мен сол кезде не айтқың келгенін ұға алмай, ойға батып отыра бердім.

Миға салдым, түсінуге тырыстым — ақымақ сияқты.

Сен мені күйеуімді өлтірді деп ойладың.

— Алдымен тыңда. — Сен айт.

Егер бұл жай апат болмаса, онда не болды?

Неге олар Бораанды өлтірді?

Себептері қандай?

Бұл — отбасылық мәселе.

Мен ол отбасының мүшесі емеспін, иә? Мен — бөтенбін, Алия.

Иә, мен сатқынмын. Күйеуімді өзім өлтірдім.

— Бәлкім бәрін де білген шығармын. Сұрасаңшы... — Жетер!

Ескі кек. Әңгімесі ұзақ, әрі шатасқан.

Алдымен Бораанды жерлейікші — Алла разылығы үшін.

Сосын саған бәрін айтып берем.

Жоқ, маған ештеңе айтпа. Тіпті сөйлеспей-ақ қояйық.

Бораанды жерлеген соң, баламды алып, осында кетем.

Бір минут та қалмаймын бұл жерде.

Қайда барсаң — өз еркің.

Бірақ саған әлі де сенбеймін.

Егер баламның өліміне сенің қатысың бар болса…

…оның жауабын аласың. Мұны саған уәде етем.

Бірақ немерем осында қалады.

Не дейсіз?

Не деп тұрсыз өзі?

Садақат апай, өз сөзіңізге өзіңіз құлақ асып отырсыз ба?

Тыңдамай тұрған — сен өзің.

Менің сөзім — салмақты. Осы жолы мұқият тыңда. Екінші рет қайталатпа.

Немерем осында қалады.

Ол осы жерде өсіп, нағыз Альбора болып ержетеді.

Мен бұған жол бермеймін.

— Естіп тұрсың ба, жол бермеймін! — Сенен рұқсат сұрап жатқан ешкім жоқ.

Мен — оның анасыyымын.

— Қамқоршысымын. — Ол — Бораанның баласы.

Және Альбора руының ұрпағы.

Дениз! Баламның аты — Дениз! Әкесі өлген! Енді мен ғана бармын!

Мен ғана!

Мен — оның анасыyымын! Оны тоғыз ай көтеріп, өмірге әкелген менмін!

Мені жаншып өтпейінше…

…мен тірі тұрғанда балаңызды бермеймін!

Ұлымды саған тастамаймын!

Маған қара!

Сенің бүкіл отбасың…

…бүкіл Альбора, мафиясыңмен қоса…

…бәрің жабылсаң да — мені қорқыта алмайсыңдар!

Түсіндің бе? Атсаң — ат! Мен қорықпаймын.

Баламды алып бұл жерден кетуіме ешкім кедергі бола алмайды!

Мен жыламаймын.

Балам үшін! Дұрыс! Оны құтқарамын!

Анашым, өтінем, мен де зиратқа барайыншы.

Құлыншағым, біз бұл туралы сөйлестік қой.

Бүгін сені апара алмаймын. Мұнда қал да мені күт, жарай ма?

— Бөлмеңнен шықпа, жарай ма? — Жарайды.

Ақылдым менің.

Дениз, уәде берем — кейін міндетті түрде әкеңнің зиратына апарамын.

Уәде!

Артқа шегініңдер!

Күйеуімді көптен көрмедім — маған аздап уақыт беріңдер.

Жарайды. Екі-ақ минут — бара бер.

Сағындым сені, әке...

Артқа! Тоқта сол жерде!

Қане, айнала бер, Жиһанның жанында!

— Әке! — Әке дейсің бе? Онда солай әрекет ет!

Ұл болсаң — ұл бол!

Ал шайтан алсын Садақатты да, анасы Жиһанды!

Мен сол зиратқа марқұм Азем үшін барамын.

Інісі ретінде — жауапкершілігімді орындаймын.

Жетер! Жүріңдер!

Ұшақ нешеде?

23:45-те, бірақ сарайдан қалай шығасың?

Бір амалын табамын. Табуым керек.

Менен белгі күт.

Жарайды.

— Алия? — Иә?

Абай бол.

Боран – ағамның жалғыз жұбанышы еді.

Саған мұны қалайша қия алды, а?

Жихан, Боранды қорғай алмадың!

Әзәм секілді... енді ол да жоқ қой!

Сен оны қорғай алмадың!

– Тоқта, Екмел. Уақыты емес. Бесік басында емес қой. – Ол қорғай алмады!

Хасан!

Сен сатқынсың, ит! Сатқын!

Қарғыспен кет! Сен менің ең жақын досым едің!

– Екмел! – Мені сатып кеттің!

– Әке, жетер енді. – Мені сатып кеттің, сатқын!

– Ұят емес пе саған! – Сабыр қыл!

– Мүрде әлі көмілмеді, көке! – Ерол, Хасанды алып кет.

– Жеткілікті! – Келсін, келсін.

– Келсін дейсің бе? – Қайда келеді?

Біз бейіт басындамыз ғой!

Хасанды әдейі осында әкелткен.

Екмелдің есінен тануы үшін.

Жылан!

– Алып кетіңдер оны! – Садақат!

– Алып кетіңдер! – Сен де, Хасан да...

...мені тозаққа тастадыңдар! – Шығарып жіберіңдер!

– Бірақ мен мұны жай қалдырмаймын! – Екмел!

Бұның есесін қайтарамын!

– Құдай үшін тоқта! – Жазасыз қалмайсыңдар!

Хасанды алып кетіңдер!

– Жазасыз қалмайсыңдар! – Алып кетіңдер!

Көңіл айтамын, ханым.

Рақмет.

Сіз кім боласыз?

Демир.

Демир Байбарс.

Байбарс дейсіз бе?

Көздеріңіздегі қорқыныш...

...Байбарс деген атты білетініңізді айтып тұр.

Қашып кетіп...

...қасына әдемі әйел тауып...

...Боран өмір сүрді өзімен.

Артында ұрпақ та қалдырды.

Сен менің күйеуімді өлтірдің бе?

Не дейсің?

Шындық па?

Жоқ.

Бірақ бір күні...

...өлтіргенімді қалар едің.

Кегі мен өшпенділігі бітті деп...

...ойлар едің.

Бірақ ол от әлі ішімде жанып тұр.

– Неге? – Жихан мен Боран кесірінен!

Олар менің өмірімді құртты!

Тоқта, жаймен айт.

– Не істеді саған олар? – Жихан айтпады ма?

– Ештеңе айтпады ма? – Жақындама маған!

Жақындама! Жібер! Артыма шықпа!

Бар да сол қымбатты Жиханыңнан сұра!

– Беті болса, айтар. – Шегін, шегін!

– Жібер деймін! – Мына түріңе қарашы.

– Тиіспе маған! – Қорыққаның көздеріңнен көрініп тұр.

– Жетер енді, жібер! – Байғұс-ай...

– Қолыңды тарт! – Қайда келіп қалғансың, бейшара торғай?

Тиіспе! Қолыңды тарт!

– Қолыңды тарт! – Торғайшық.

Жихан! Демир!

Тоқта! Қолыңды тарт!

– Шегін! – Қолыңды тарт!

Шегініңдер! Не боп жатыр мұнда? Шегін!

Демир, арамза!

Кебініңді дайында! Ағамның қарсы бетіне көмем сені!

Әрине, көм! Келе бер!

– Оның қолында қару жоқ! – Халис көке!

– Шегініңіз, көке! – Жихан!

Жихан, мұнда емес!

Жоқ! Тоқта!

– Түсір қаруыңды! – Тасташы!

Тасташы! Әскер келіп қалды!

Қая, тығып қой қалтаңа!

– Тасташы! – Не боп қалды?

Ештеңе, командир мырза.

Тек көңіл айтуға келгенмін.

Бірақ бір себеппен жылы қарсы алған жоқ олар.

Командир.

Біз жерлеудеміз.

Қайғымыз қабырғамызды қайыстырды.

Бұл – түсініспеушілік.

- Жол беріңдер. - Тараңдар, тез!

- Жүр. - Тараңдар!

Жылжы, жылжы!

Тараңдар дедім!

Өзім келем саған.

Күтем сені.

- Тағы кездесеміз. - Кездесеміз.

- Жағдайың қалай? - Жақындама!

Алия...

Алия ханым.

Алия!

- Не? - Не істеп жүрсің мұнда?

Кісі өлтірушілермен бір жақта емес пе едің?

Онда неге мені құтқардың?

- Тоқта! - Қателестім бе? Мені айыптаған өзің едің ғой!

- Ол саған не айтты? - Ештеңе.

- Сенімдісің бе? - Иә. Бірақ сенен сұра деді, Жихан Альбора.

Жарайды, айт.

Бұл қалай осындай халге жетті?

Ол "Болан мен Жихан өмірімді күл-талқан етті" деді. Бірақ Болан кінәлі емес деп ойлаймын.

Ал сендер, сенің отбасың... күмәнім бар. Не істедіңдер?

- Ішінде кек бар. - Ондайын байқадым.

Түсінем, бірақ бәрі қалай басталды?

Айтсаңшы!

Бұл тек бір жақты мәселе емес.

Және мұндай әңгімені сыртта айту дұрыс емес.

Бұл адамның өмірі қалай астан-кестен болды?

Сендер не істедіңдер?

Біз емес — өзі істеді!

Ол — менің ұлымды өлтірді.

Бірақ ол жоқ дейді.

Өтірік айтып тұр.

Жақсы.

Отбасы ішіндегі жайттарыңа араласпай-ақ қояйын.

Шаршадым, жүйкем тозды.

Ұлымды алып, осы жерден кеткім келеді.

- Өтінем. - Ешқашан!

Боланның кетуіне жол беріп едім...

Енді сол қатені қайталамаймын.

Ол қалады...

...осында, бізбен бірге.

Өтінем...

Онымен сөйлесші, анаңа айт. Өтінем.

Көмектесші, жалынам!

Жіберші мені.

Баламмен бірге кетейінші, өтінем!

Боланның баласына менің атымды беруі — бекер емес.

Ол — Альбора.

Боланның мұрасы.

Ол осында қалады.

Іззет, не істедің? Келе аласың ба?

Келем. Әрине келем. Сені ол жерде тастап кетем бе мен?

Тек айтшы...

Мүлде қоршаулы үйден қалай шығасың?

Бүгін түнде Боланға дұға бағыштайды.

Үй лық толы болады, сол сәтті пайдаланам.

Жақсы.

Бірақ, Алия, абай бол.

Ұсталып қалсаң, кешірмейді олар.

Білемін.

Бірақ басқа жол жоқ.

Түсіндім.

Қазір көлік жалдауға кеттім. Кейін хабарласам.

Алия, тағы айтам. Өте абай бол, жарай ма?

Жарайды.

Алланың атымен бастаймын – Рахымды, Мейірімді.

Фатиха сүресі.

Алла рақымына бөлесін. Жаны жәннатта болсын.

Рахмет, рахмет сізге.

Көңіл айтамын.

Рахмет.

Рахмет, Алла разы болсын.

Алла жар болсын.

Разы болыңыз.

Кел, жаным.

Кел, сені көтеріп алайын.

Тыңда, біз қазір бөлмеге кіреміз.

Мен келгенше ешқайда шықпайсың, жарай ма?

«Жоқ».

«Жоқ» дейсің бе? Қалай «жоқ»? Сен есің дұрыс па өзі?

Мен бұл сөзді Джиханнан үйрендім. «Жоқ».

«Жоқ» деген — «жоқ». Шықпаймын!

Азаматсың!

Кел бері.

Көкен, отыр да планшетпен ойнай бер.

Мынаны шешіп тастайықшы, ыстықтап кеттің ғой.

Ыңғайсызданба.

Бер, мен алайын.

Дениз, міне, мынамен ойна.

Мен келгенше бұл жерден шықпайсың, келістік пе?

Жарайсың.

Дениз?

Дениз?

Дениз, ботам, қайдасың?

Дениз?

Дениз?

Балам-ау…

Қайдасың, балам?

Қайда кеттің? Қайдасың, жаным? Шықпаймын деп едің ғой…

Қайда жоғалдың?

Не істеп жүрсің? Мынау не?

Дениз, мынау не өзі?

Қайдан таптың мұны?

Құлыным, не бұл?

Сені іздеп жүріп Қайа ағаның бөлмесіне кіріп кетіппін.

— Мынаны таптым. Қарашы, әдемі емес пе? — Жоқ, әдемі емес.

Мүлде әдемі емес. Керісінше, өте ұсқынсыз.

Бұл ойыншық емес. Бұлай істеуге болмайды, жарай ма?

Мұндайдан аулақ жүр — уәде бер.

Жүр, бөлмеге кірейік.

Кір ішке, балам.

Жүр, жүгір, жүгір, ботам.

Мына жерге отыр.

Отыр.

Отыра қой.

Қазір тыңда.

Саған өте маңызды нәрсе айтуым керек.

— Зейін қойып тыңда, жарай ма? — Қарашы, төрт көзім түгел тыңдап отырмын!

Жарайсың, құлыным.

Біз қазір кетеміз.

Қайда? Үйге қайтамыз ба?

Жоқ, бұдан да керемет жерге.

Бірақ, жаным...

Біздің үйіміз — Канадада. Сол жаққа баруымыз керек.

Джихан бұл жер де біздікі деді ғой.

Аспанға дейін бәрі — біздің үйіміз деді.

Әкем де осында ғой.

Жақсы...

Онда былай жасайық —

Қазір кетеміз.

Барып, біраз шаруамды тындырып алайын.

Сосын қайта келеміз, жарай ма?

Сенің ойыншықтарың мен заттарың сонда қалып қойды ғой. Сағынатын боласың.

Келістік пе?

Егер қайтып келеміз десек — жарайды, келісім!

Дәл солай. Бірақ ешкімге айтпаймыз.

Тым-тырыс кетеміз. Ағаларың бізді жібергісі келмейді.

Оларды ренжіткіміз келмейді.

Бірақ олар бізді көрмесе, одан да қатты ренжімей ме?

Жоқ, ренжімейді.

Қарашы, біз чемодандарды қалдырып бара жатырмыз.

Оларды алмаймыз. Қайта келеміз ғой.

Жақсы онда.

Азамат балам.

Көкен, жүр...

...планшетіңмен ойнай тұр.

Мен қазір қасыңдамын.

Айқайласаң, естимін.

Осы жерден шықпа, жарай ма?

Жарайды.

Жақсы, құлыным.

Сәлем, Иззет, қалай болды?

Көлікті жалға алдың ба? Қайдасың?

Жолдамын. Аздан соң есігіңнің алдында болам.

— Екеуің де дайынсыңдар ма? — Иә, иә, дайынбыз.

— Жылдам жет. — Паспорттарды ұмытпа!

Жарайды, жақында көрісеміз.

Балам.

Тұр, кетеміз.

Үйге қайтайық.

Жақсы бала.

Мама, мына киіміңіз не? Неге бұлай киіндіңіз?

Көрінбейміз деп келіскенбіз ғой.

Сол үшін сен де мына киімді киюің керек.

Киіп ал.

Капюшоныңды көтеріп қой.

Қандай сүйкімді боп қалдың!

Жақсы, ботам. Планшетіңді ала салайын, жарай ма?

-Дайынсың ба? -Иә.

Онда секір, менің құшағыма!

Құшағыма секір!

Жарайсың, балам.

Сэр, келіп, сөйлегеніңізге рахмет. Алла разы болсын.

Рахмет.

-Жаны жәннатта болсын. -Әумин.

Алла жар болсын.

-Кешіңіз қайырлы болсын. -Сізге де.

Жиһан, балам.

-Мен қайтайын. -Оны айтпаңыз.

-Бір көмегім керек пе? -Жоқ, сіз қолыңыздан келгеннің бәрін жасадыңыз, Халис мырза.

Кешіңіз тыныш болсын. Абай болыңыздар.

Аля қайда?

Бөлмесіне көтерілді.

Аля.

Жиһан.

Аға.

Іззет! Іззет!

Іззет!

Ботам...

Секір!

Тұрып ұйықтап тұрсыңдар ғой!

Құрысын!

Жүгір!

Газға бас!

Арттарымыздан қалмай жатыр.

Тұрайын, тағы да!

Тезірек айдашы!

Жолдарды өзім де толық білмеймін!

Жүр, Шахин, жүр енді!

-Іззет, жылдамдашы. -Жарайды, жарайды!

-Барынша басып барам. -Арттарынан қалып бара жатыр!

Жақсы, жақсы, жақсы!

Мына көшеден бұр!

-Есіктерді құлыпта! -Жарайды!

-Құлыпта, тезірек! -Мама, не болып жатыр?

Ботам, ештеңе болған жоқ. Бәрі жақсы.

-Аш есікті. -Баламды шошытпа.

-Аш деймін. -Қорқытып жатырсың!

-Жетер енді! -Аш есікті!

Аш есікті!

-Не істеп жатырсың, Іззет? -Машинада отыра береміз бе?

-Түс! -Ұлымды жібер!

-Түсіп жатырмын. -Жүр, тез!

-Оны үйге жеткіз! -Ұлымды жібер!

Не істеп тұрсың?! Ұлымды жібер деймін!

-Тыныштал! -Баламды бер!

Ұрма, өтінемін!

-Сабыр сақта! -Ұлымды жібер!

Ұлымды жібер! Дениз!

-Жібер! Жібер баламды! -Ештеңе болмайды.

Балам!

-Дениз! -Жүр!

Баламды алып кетуге хақың жоқ! Дениз, баламды бер!

-Сабыр ет! -Жібер! Жібер баламды!

-Жібер! -Сабыр ет!

Апа, өтінемін... Сабыр сақтаңызшы!

-Балам! -Келін, жалынбайын деп едім!

-Дениз! Жібер мені! -Тез болыңдар!

Жібер мені! Баламды алып келіңдер!

-Баламды әкеліңдер! -Алия, сабыр ет.

-Жібер! Бірдеңе істеңдер! -Қазір, тек сабыр.

-Не істейін енді?! -Біреу көмектессін!

-Тыныштал! -Дениз!

-Дениз! -Балаң тек үйіне кетіп барады.

-Үйге ғана кетіп бара жатыр. -Баламды босат!

-Балам осында болу керек! -Жоқ, болмайды.

Тыңда! Баламды қайтарып бер!

-Бермеймін. -Баламды бер!

-Бермеймін. -Джихан, баламды қайтар!

Бермеймін!

-Келін, тоқта! -Алия!

Алия, тоқта, бұл ойын емес қой!

-Іззет, аузынды жап! Жап дедім! -Құдай үшін!

Келін, тапаншаны қайдан алдың?!

-Баламды қайтарыңдар! -Аға!

Жарайды, бәрі тынышталыңдар!

-Алия, мылтығыңды қой. -Жай ғана тыныс ал.

-Баламды беріңдер! -Сабыр сақта.

Баламды қайтар!

-Денизді бер! -Бермеймін.

-Бересің! -Қаласаң, былай істейміз —

-Машинаға отыр. -Баламды бер!

Баламды бер!