Original subtitles

Jij sluit mij op omdat jij beschaamd bent voor mij.

Trouwen? - Ja, 24 en al trouwen.

Ik zou jou er heel graag bij betrekken.

Zijn dat dwanggedachten? Heb je er weer meer last van?

Kunnen we niet weer pillen proberen? - Nee, gaan we niet doen.

Ze gaan je tics verminderen, maar ze gaan ook je gemoed beïnvloeden.

Je weet hoe het vorige keer is afgelopen.

Allemaal wel gezellig, zo'n Kim en Yas-Springavondje.

Ik ben hier degene die geen rust vindt in mijn eigen kot.

Het moet hier niet altijd alleen om jou draaien.

Yas.

Weet dat je hier altijd terug welkom bent, als het niet lukt.

Ik zou niet willen dat je je slecht voelt. - Wat wil je echt zeggen, Khalid?

We hebben het er op school nog over. Oké?

Nee, ik wil het nu weten.

Ik kan niet geloven dat jij denkt dat ik beschaamd ben om jou.

Dat doet mij echt enorm veel pijn. Echt waar.

Yas.

Kunnen we even praten, alsjeblieft?

Ik ben al te laat. Vanavond, oké?

Ik ben er echt over gegaan gisteren.

Ik begrijp je reactie tegen Greg.

Zo ineens moeten horen dat hij hier intrekt.

Dat is echt niet oké. En ik begrijp dat.

Ik had dat echt met jou moeten afstemmen.

Checken hoe dat voor jou was. Sorry.

Ik ben er ook een beetje over gegaan gisteren.

We praten vanavond. Goed?

Heel graag.

Hallo.

Fuck off.

Sorry, ik heb...

Sorry.

Fuck off.

Wajo, gay.

Oké, jongens, voor we beginnen, wil ik mij graag excu...

Het is voicemail. - Geef haar wat tijd, Chris. Kom.

Ik vrees dat ik haar te hard gepusht heb deze keer.

Je moet haar nu vooral loslaten. Hè?

Ze staat op haar eigen benen nu. - Ja, en ze doet het supergoed.

Ik weet het, maar toch...

Wat een weer. En zo ineens.

Chris, mag Kenzo binnenblijven?

Ja, maar hang hem wel vast. - Oké.

Wil jij een handdoekje hebben? - O ja, dank je.

Ja, het is goed. Hier blijven, Kenzo.

Voor Kenzo ook een handdoekje? - Ja.

Niet blaffen...

Kenzo.

Kenzo.

Nee, niet doen, dat is vies.

Hallo. Mijn mama is hier. Ze is aangereden.

Wat is de naam van je mama? - Christine De Laet. Sorry.

Fuck off. Sorry.

Is zij oké? - Ga maar even zitten.

Kunt u zien of ze oké is? - Ik ga iemand halen voor u.

Sorry.

Mevrouw De Laet? - Ja.

Ga even zitten, alstublieft. - Kan ik haar zien?

Uw moeder heeft het niet gehaald.

Wat? Nee, dat kan niet.

Ik moet haar zien. Mama...

Probeer wat te kalmeren, en dan kunnen we kijken...

Mama.

Wij zijn hier.

Je hebt me niet wakker gemaakt.

We hebben nog eventjes.

Ça va?

Ça va een beetje? Lieverd...

De begrafenisondernemer belde.

Er was blijkbaar iets met de koffietafel dat nog...

Ah, meneer Van Der Sloot?

Excuseer, ik... Ik ga even naar de badkamer.

Nee, maar pak rustig je tijd. All is good. Je bent superwelkom.

Zeg, de daddy. Jij stout meisje.

Wat was dat met die koffietafel?

Christine was een kapster,

en kappers weten veel over wat er in de wereld gebeurt.

Althans, dat denken ze.

Maar waar ze wel veel over weten,

dat zijn de mensen die plaatsnemen in hun kappersstoel.

Holy shit. Holy fucking shit.

Zoals bij therapeuten of zoals bij pastoors,

vroeger dan, nog niet zo lang geleden...

Dat is die helemaal niet. - Weet je zeker?

Ze wist ook al onze roddels. - Ja.

Ja, dat is zo.

En bij kappers is er zelfs geen biechtgeheim.

Holy shit. Holy fucking shit. Fuck off.

Holy...

shit.

Holy... Ja.

Dat kun je wel zeggen, ja.

Waar was ik gebleven? Ah ja. Je geheimen opbiechten bij kappers.

Wel, aan de vele gezichten hier aanwezig zie je...

Is dat niet Evert van Spring?

Dat ze dat ook apprecieerden aan haar.

Ze vertrouwden haar hun diepste zielenroerselen toe.

Christine, de onafhankelijke, sterke vrouw,

die veel te vroeg van ons werd weggerukt, was geliefd.

Ook bij haar familie.

Haar kleine, warme familie die ze vormde samen met haar moedige dochter Yasmine.

Holy shit. Damn boy, you're hot.

Kakken doe je hier. Fuck off.

Kakken doe je hier.

Come on. Shake that ass.

Haal me eruit.

Evert, sorry, dat is niet mijn schuld.

Steek je hand uit. - Sorry.

Ik kan niet geloven dat jij denkt dat ik beschaamd ben om jou.

Dat doet mij echt enorm veel pijn. Echt waar.

Yasmine, nu niet.

Niet nu.

Ik ben heel de dag in mijn bed blijven liggen, dus fuck it, allemaal.

Ik weet niet wat ik mezelf nog wijsmaak.

Ik wil het hebben over je dwanggedachten die intenser worden, je mama.

Waarom denk je dat je in jouw dwanggedachten

juist die gedachten hebt over haar?

Sorry, wat heb je gezegd? - De dwanggedachten over je mama.

Ik weet niet.

Dat is misschien mijn onderbewustzijn dat mij probeert te zeggen dat ze gelijk had.

En dat ik dit, die mensen allemaal, dat ik dat niet aankan.

Dus haar ingebeelde accident, haar begrafenis, haar dood,

allemaal omdat jij denkt dat je mama overal gelijk in had?

Ja, want als ik gewoon die gehandicaptendop had aangevraagd,

en gewoon juwelenshit had blijven maken thuis,

dan was dit allemaal niet gebeurd. Voilà.

Dat is allemaal bullshit.

Maar goed, het is allemaal even te veel. Ik zie het.

Ik ga vragen aan je dokter dat hij een briefje voorschrijft voor twee weken.

Jij gaat thuisblijven.

Je neemt je pillen, neem ik aan?

We zullen extra sessies inlassen om het meer te hebben over je dwanggedachten,

en ik zal met je psychiater je medicatie evalueren

en eventueel bijsturen. Yasmine...

Kom, Yasmine, ga zitten.

Hoe gaat het eigenlijk tussen jou en Suzy?

Kom, ga zitten.

Yasmine, nee.

Nee.

Echt niet. - Sorry, ik wist niet...

Jawel, fuck it. - Nee.

Maar waarom niet?

Ik voel mij goed bij jou, jij kent mij, ik kan echt mezelf zijn bij jou.

Geef gewoon toe dat wat wij hebben meer is dan gewoon...

Yasmine.

Ik ben jouw therapeut.

Ik begeleid jou.

Ik luister naar jou en dat is het. Dat is het.

En als ik jou het gevoel zou gegeven hebben dat er meer aan de hand was, dan...

Gerard, kijk naar mij.

Ik wil dit. Het is echt oké.

Nee, het is niet deontologisch. Ga zitten.

Deontologisch.

Stop.

Sorry.

Ik heb je het gevoel gegeven dat er meer aan de hand was

dan een arts-patiëntrelatie, en die grenzen zijn helemaal vertroebeld,

maar kijk, zie hier...

Ik heb een fantastische collega.

Dat is een psychiater, maar ook een tic-therapeut.

Wat zeg jij nu allemaal?

Jij bent de meest nuchtere mens die ik ken. We kunnen niet meer terug.

Sorry, ik meende dat niet... - We kunnen niet meer terug.

Ik contacteer haar,

en ik zal je laten weten wanneer je bij haar op intakegesprek kunt komen.

Ik snap wat jij aan het doen bent.

Ze is echt heel goed. Dat is de enige oplossing die ik heb.

Je hebt gelijk. We kunnen niet terug.

En als ik jouw patiënt niet meer ben... - Hé, stop.

Dit is niet.

Het is nooit geweest.

Toch zeker niet hoe jij het ziet.

Ik bel dokter Van Gaal.

Yasmine...

Je gaat er goed bij zijn. We hadden dat al veel langer moeten doen.

Je gaat er goed bij zijn, echt waar.

Damn boy, you're hot.

Yasmine.

Yasmine. Sorry.

Sorry, ik wou je niet doen schrikken. Is alles in orde?

Ja. Alles is oké. Ik moet naar binnen. - Wacht, kunnen wij even spreken?

Mag ik mee naar binnen? - Nee, nu niet.

Oké, maar wanneer dan wel? Hè?

Je komt niet opdagen, antwoordt dagenlang niet op je telefoon.

En dan stuur je een mail naar school: Ik kan het niet aan en ik neem ontslag.

Ik probeer het gewoon te snappen.

Wacht, vergeet de school.

Gewoon, dit, onze band. Jij bent ook mijn kleine zusje.

Sirine probeert je al dagenlang te bereiken.

Sorry, maar dit is veel te belangrijk. Kunnen we niet...

Nee, dat gaat niet, sorry. Nee. Ik moet naar binnen.

Kijk, ik ga je bellen binnen een paar dagen, maar ik...

Die school, dat gaat niet zolang ik...

Ik moet veranderen.

Sorry, ik wou je nooit in deze positie brengen.

Positie? Welke positie?

Voor mij en voor de collega's was jij heel goed bezig.

Je tourette maakt mij... - Nee, ik ga nu naar binnen en ik bel je.

Ik bel Sirine. Maar ik bel haar, oké?

Dank je voor de kans die je mij gegeven hebt.

Alsjeblieft. Yasmine.

Hier vind ik hem echt hot. - Nee.

Hé, Yas. Kunnen wij even praten?

Ik ben zo'n stomme trut.

Maar dat hoeven mijn ouders niet te weten. Anders beginnen die weer te zagen.

Ja, ik ken dat. Bij mij was het vanmorgen ook van dat.

'Een danseres is stipt, die komt op tijd.'

Precies onze pa.

Van mijn papa heb ik geen gezaag, die woont in Canada.

Calling Evert. - Laat mij met rust, Thomas.

In Canada?

Graag een beetje afstand.

Een beetje verder. Nu drie tegelijk.

Een beetje verder nog.

O, hé. Wij hebben juist megalekkere lasagne gemaakt.

Best veel. Mocht je zin hebben. - Nee, dank je.

Oké, ik zal wat in de ijskast zetten.

Fuck off.

Nootje? - Allee, baby. Kom.

Klaar? We gaan dat nog eens doen. - Oké.

Ik ben dat zo beu. - Schatje...

Hoe durf jij? Gewoon voor mijn neus met een andere griet kussen.

Ik heb dat niet gedaan. - Ik heb dat verkeerd gezien of wat?

Dat is niet zo gegaan. - Vetzak. Wat is niet zo gegaan?

Die was daar, en die was mij aan het kussen.

Heb ik misschien een brilletje nodig? - Luister eens naar mij.

You're done.

Holy shit. Holy fucking shit.

Jij weer.

Wacht. Wacht, schatje.

Ik ben het zo beu met jou.

Heb je mij nu net geslagen? - Ja, ik heb je geslagen.

Je moet niet met andere grieten kussen. - Ik heb die niet gekust,

die heeft mij gekust.

Ben je met je tong in haar mond gevallen? Fuck you.

Het is voor de kleur, niet naar het model kijken.

Hier gewoon die blondere tresjes. En dan zou ik voor de rest donker durven gaan.

Nee, we zijn gesloten. Op afspraak. Fermé.

Jongens toch. Wacht.

Closed.

Christine?

Ja.

Sorry, je gaat morgen moeten terugkomen.

Ik werk alleen op afspraak vandaag en ik heb geen plek meer.

Nee, ik ben Sirine, dochter van Abdulmalek.

Sorry, hè, klein secondje.

Sorry dat ik zo plots voor uw zaak sta, maar ik wou u even spreken over Yasmine.

Yasmine? Wat is er met Yasmine?

Ik probeer haar al weken te bereiken, maar ze reageert niet op mijn berichten.

Ik maak me echt zorgen om haar.

Ook dat ze plots ontslag heeft genomen... - Ontslag?

Ja.

Yasmine woont hier niet meer, dus ik... - Dat weet ik.

Ik ben al een aantal keer naar haar appartement gegaan.

Het is alsof er nooit iemand is. - Yasmine is oké.

Oké.

Ik weet niet exact wat er tussen jullie gebeurd is,

maar jij weet van Yasmine haar tourette?

Ja.

Weet jij ook dat Yasmine de meest zeldzame vorm heeft,

met heel heftige en luide en hevige tics?

Om dat een beetje te kunnen controleren, heeft mijn Yasmine routine nodig.

En als ze die routine verlaat,

als ze bijvoorbeeld in contact komt met nieuwe mensen zoals jullie,

dan wordt ze zich te bewust van haar tics. Veel te bewust.

En op een bepaald moment is het kortsluiting.

Ik had juist het gevoel dat het goed ging bij ons.

Allee, we don't mind. Die tics waren wij heel snel gewend.

Ik ken mijn Yasmine. Die heeft nu tijd voor zichzelf nodig.

Dus ik zou jullie echt willen vragen om haar dan ook met rust te laten. Ja?

Dat is het beste.

Ja, heb je al nagedacht over wat je wilt doen?

Wat denk je?

Sorry, ik ga u zo verder laten doen, maar dit is de uitnodiging voor m'n trouwfeest.

Als ze zich beter voelt, dan...

Ze mag me altijd bellen, en ik ben er voor haar. Anytime.

Oké, en proficiat. - Bedankt.

Kunt u haar ook zeggen dat ik haar mis?

Ik kom echt direct.

Hallo, met Yasmine De Laet. Boodschap na de biep.

Dag, poppeke. Het is mama hier.

Ik heb je weer even niet meer gehoord,

en ik weet dat je wilt dat ik je met rust laat,

maar ik wou je toch gewoon even zeggen dat ik er ben voor jou. Dag en nacht.

Dada.

Holy shit.

Hé.

Kunnen wij even babbelen? Want zo kan het gewoon niet verder.

Wat bedoel je?

Komaan. - Voel je je nog altijd niet thuis?

Zeg maar wat ik moet doen. Ik zal het doen.

Jij doet jouw ding, ik het mijne. Ik zal niks meer verzetten,

want het is heel belangrijk dat jij en Greg jullie weer thuis voelen.

Fuck you, echt niet zo de zielige trut uithangen.

Sorry als je het gevoel hebt met Greg dat je je niet thuis voelt, maar...

Nee, echt. Geen sorry, het is echt oké.

Kosten worden netjes op tijd betaald, en huur ook, dank u, overheid.

En jij jouw spullen, ik mijn spullen. Roommates forever.

Heb je jezelf al eens bezig gezien?

Bon, ga jij boodschappen halen, of bel ik voor delivery?

Jij bent echt niet oké, Yas.

Hé, merci voor het komen. - Ja, merci voor het bellen.

Is ze in haar kamer? - Ja.

Ik had je verwittigd.

Mama, wat doe jij hier?

Poppeke.

Wat is dat hier met jou?

Kom hier. - Er is niks.

Sorry dat ik niet vroeger ben gekomen. Ik wist niet dat het zo erg was.

Heeft Kim je gebeld of wat?

Wat?

Kom. - Wat ben je aan het doet?

Jij komt naar huis. - Nee.

Heb je een valies? Pak al een paar dingen. We komen de rest een andere keer halen.

Heb jij een valies? - Leg dat terug, ik ga nergens naartoe.

We gaan samen naar huis en we bellen Gerard.

Fuck Gerard, en ik ben thuis.

Poppeke, je bent jezelf niet. Moet je jou hier zien zitten.

Je bent hiervan aan het genieten, hè? Je zat hier eigenlijk op te wachten, toch?

Kijk, ik weet dat er de vorige keer tussen ons wat woorden zijn gevallen.

Ik weet ook dat je dat niet allemaal meende.

Ik heb er toen bewust voor gekozen om je...

Gekozen om... Om mij wat?

Om je een beetje afstand te geven.

En dat was duidelijk de verkeerde beslissing, want zie je hier zitten.

Ik had veel vroeger moeten ingrijpen.

Mama. Ik meende elk woord dat ik zei. Oké?

Jij bent beschaamd om mij.

Maar tegelijkertijd wil je dat de mensen weten hoe jij, ocharme,

alles hebt moeten opofferen voor je gehandicapte kindje.

Zeg. Franke trien. Jij durft nogal.

Ik, beschaamd om jou?

Ja, ik ben weleens beschaamd geweest toen je klein was,

en de mensen keken raar.

Ik heb hier ook mijn proces in gehad.

Ik heb hier ook mee moeten leren omgaan. Mag ik?

Maar ik ben nooit beschaamd geweest om jou. Nooit.

Ik heb je verdomme altijd gesteund en bijgestaan

in alles wat je ook maar wou doen. Ik ben godverdomme gebleven.

Gebleven?

Gebleven. Iedereen is van je weggelopen.

Eerst de vent die je heeft vol gestoken, waar je mij van probeerde weg te houden.

En dan mijn vader. Toch?

Jij kunt niemand bijhouden, mama. Jij hebt alleen mij.

En nu heb ik je niet meer nodig. Dat kun jij niet aan. Toch?

Ik heb nooit iemand van je weggehouden.

Soit, ik ben weg.

Sluit jezelf hier maar verder op. Maar knoop één ding goed in je oren.

De mensen gaan niet veranderen.

Die gaan blijven reageren op je, of het nu achter je rug om is,

of recht in je gezicht, omdat ze het niet kennen, Yasmine.

En wat ze niet kennen, daar reageren ze op.

Jij gaat moeten veranderen. Je gaat moeten...

Je gaat er anders mee moeten leren omgaan. En geloof mij...

Ik weet hoe moeilijk dat is.

Maar ik ben het eerlijk gezegd een klein beetje beu

dat jij dat elke keer weer blijft gebruiken als excuus

om weer in je ocharme-ik-schulpje te kruipen

en te denken dat iedereen tegenwerkt.

Besef jij dat? Jij saboteert jezelf.

Je hebt hier verdomme een vriendin die je door dik en dun steunt

en niet meer weet hoe ze met jou moet omgaan.

Je hebt in je klasje gastjes hun leven veranderd.

Je hebt zelfs een nieuwe fam...

Soit. En je had je droomjob. En wat doe je?

Je loopt ervan weg. Waarom? Omdat ze kijken en wijzen?

Ja, ze wijzen naar mij ook. We wijzen allemaal naar mekaar.

Soit, verdrink hier nog maar wat in je vieze, vuile stal,

en in je zelfmedelijden.

Greg, waar ga jij naartoe? - Ik heb hier geen zin in.

Loop maar weer weg. Maak het jezelf maar weer simpel.

Ga je weer beginnen te roepen tegen mij? - Fuck you.

Je probeert me gewoon kapot te maken.

Ja, bol het maar weer af. Echt waar.

Maak je geen zorgen. Dat ben ik aan het doen.

By the way, groetjes aan die spast die in de kamer zit.

Greg, waar ga jij nu naartoe? Greg?

Jij zegt echt niks.

Ik meen het, hè. Geen woord.

Ik zeg niks.

Amai, jij stinkt.

Jij moet dringend een douche pakken.

Ik heb je vorige keer niet de volledige waarheid verteld over Malek.

Damn boy, you're hot.

Dit is mijn mama, Christine.

Kom jij nu terug, of niet?

Jullie moeten naar jullie volgende les.