Original subtitles

Daar zitten je Mongolen. In kooien, alsof het beesten zijn.

Hier regeert de dood.

We worden afgemaakt als beesten.

Nou, Polo...

daar zitten die onoverwinnelijke Mongolen van je.

Je hebt ons en de paus voorgelogen.

Hou je mond. We zeggen dat we Italiaanse kooplieden zijn.

We moeten knielen.

Water. Ik smeek het u. Water.

Jullie zijn Matteo en Niccolo Polo uit Veneti�.

We zijn kooplieden.

Ik ben Niccolo. Dit is m'n broer Matteo, dat is m'n zoon Marco.

Wij en onze bedienden zijn met deze heren op reis.

Ik ben Ali Ben Yussouf. De sultan heeft mij dit gebied toegewezen.

Het verbaast ons dat u onze taal spreekt.

Is dat zo raar ?

Het was de eerste taal die ik leerde.

Tien jaar geleden heette ik nog Lorenzo Rizzo.

Ik kom uit Ragusa. - Dalmati� ?

We zijn aan dezelfde zee geboren.

Ik was visser.

We werden aangevallen door moslimpiraten.

Ik raakte gewond en een van m'n metgezellen redde me.

We werden gevangengenomen en in Tripoli als slaven verkocht.

Dan bent u een christen.

Een moslim.

Ik had het geluk een mentor te vinden die zorgde dat ik het licht zag.

Allah zij geprezen.

U wou geen slaaf worden. - Ik leerde het echte geloof kennen.

Ik leerde dat Mohammed het werk heeft voortgezet van Mozes en Jezus...

de twee profeten die Hem voorgingen. Hij is de grootste profeet.

Wilt u daarom niet met ons drinken ? Omdat we christenen zijn ?

Ik dronk niet mee, omdat dit de maand is van de ramadan.

De moslims vieren de openbaring van het heilige boek, de koran.

Van zonsopgang tot zonsondergang...

mogen we geen voedsel of water tot ons nemen.

Als u als christen bent geboren...

hoe praat u de gruwelen die hier plaatsvinden dan goed ?

Onze Heer heeft zijn leven voor ons gegeven.

De volgelingen van Mohammed...

maken het leven kapot, in de naam van God.

Kijk.

Die vrouwen, die kinderen...

hebben geen tranen meer over.

Hoeveel van die mensen zijn door jullie afgeslacht om een stad te veroveren ?

Jeruzalem is voor iedereen een heilige stad.

Niet alleen voor de christenen.

Olie van de lamp op het graf van de Heer.

Die brengen jullie naar de grote khan van de Mongolen.

Dat staat in de brief van de paus die jullie hem brengen.

Dat is jullie bijgeloof.

In onze moskee�n zul je geen afgodsbeelden vinden...

maar jullie kerken staan vol met beelden die jullie aanbidden.

Jullie verklaren z'n olie heilig.

Jullie hebben God, de Almachtige, zelfs in drie�n verdeeld.

Allah is de enige god en Mohammed is zijn profeet.

Jullie christelijke priesters en jullie, dienaren van Khan...

hebben volgens onze regels de doodstraf verdiend.

In naam van God...

de god van onze gezamenlijke voorvader Abraham...

al staan we nu tegenover elkaar, smeek ik u om genade.

Het gaat niet om ons. William en ik omarmen het martelaarschap.

Maar zij...

Deze onschuldige kooplieden hebben geen partij gekozen.

Bedank de profeet maar.

De man die m'n leven redde, kwam uit Veneti�.

Ik stond bij hem in het krijt en ik ga die schuld nu inlossen...

met jullie.

Ik heb gezworen dat ik anderen zou redden als ik kon blijven leven.

Jullie krijgen de paarden en jullie spullen terug.

Jullie mogen terugkeren naar Palestina.

We zijn u enorm dankbaar, maar wij mogen u niet bedriegen.

Wij hebben gezworen door te reizen.

Jullie zullen alleen de dood op jullie pad vinden en de khan niet bereiken.

Ik heb het altijd al gezegd. Zij hadden het fout.

Wij hebben het gezworen. - Teruggaan is toch even gevaarlijk ?

Gisteren hebben we kruisvaarders vrijgelaten...

in ruil voor onze gevangengenomen strijders.

Als jullie snel naar het westen rijden...

halen jullie ze in en dan reizen jullie samen.

We zijn u dankbaar...

maar dat is, zoals ik al zei, voor ons onmogelijk.

U heeft de brief gelezen.

Het gaat om een belofte. - En ik heb beloofd jullie vrij te laten...

maar stel m'n geduld niet op de proef.

Ga terug naar Akko, naar jullie paus.

Raad hem z'n verbond met de Mongolen af.

Zeg maar dat jullie hebben gezien dat de onoverwinnelijke verslagen zijn.

Zeg hem dat hij op maar een ding kan hopen.

Dat er alleen wereldvrede kan komen als iedereen begrijpt...

dat wij allemaal dezelfde vader hebben: Abraham.

De christen, de jood...

en de moslim.

Pak je spullen en verdwijn.

Ik wil u nog iets vragen.

U spaart ons, maar m'n vriend is hier gestorven.

Ik heb je om hem zien huilen. - Hij was als een broer voor me.

We willen het symbool van ons geloof op z'n graf zetten.

Die heb ik gevonden.

De Heer heeft ons beschermd. Hij blijft bij ons tot aan Akko.

Je hebt ons voorgelogen, Niccolo.

We hebben allemaal gezien hoe het werkelijk zit.

De Mongolen zijn verslagen.

Luister naar mij. Wat wij hebben gezien, betekent niks.

Een verloren slag deert het machtige Mongoolse rijk niet.

Voor de khan betekent het leger van Ben Yussouf...

niet meer dan wat korreltjes woestijnzand.

Heb je soms niet naar de afvallige geluisterd ?

We kunnen de khan niet bereiken.

We moeten de missie volbrengen. Je kunt je eed niet breken.

Dit is geen missie. Het gaat hier alleen om de hebzucht van de koopman.

Nicholas en ik gaan terug naar Akko. - Lafaards.

We zijn niet laf.

Je kent ons helemaal niet. We hebben al zoveel doorstaan.

De Heer stelt ons verantwoordelijk voor jullie levens en de onze.

Hij zou het ons nooit vergeven als we er achteloos mee omsprongen.

Denk niet dat wij lafaards zijn.

Kom mee, dan voegen we ons bij die kruisvaarders.

De paus moet weten dat we vrede kunnen sluiten.

Niet met de Mongolen. Met de moslims.

Luister naar hem.

Wat zei je ? - Het is zo gek nog niet.

Als we niet verder kunnen, blijven we toch even in Akko ?

Dan wachten we tot de kust veilig is.

Je weet niet waar je het over hebt. - Ik niet, nee.

We moeten naar hen luisteren.

Het zijn wijze mannen.

Belangrijke mannen.

Teobaldo was een kruisvaarder en nu is het de paus.

Misschien zien we een van deze priesters ook terug als kardinaal.

Hou je mond, idioot.

We trekken verder en jullie gaan met ons mee...

al moet ik jullie meesleuren en aan m'n zadel vastbinden.

Pak aan. Jij houdt de wacht tot zonsopgang.

Ik hoop dat jullie vannacht je verstand terugvinden...

en je moed. Ik wil ook niet achteloos met jullie levens omspringen.

Je zit weg te dommelen.

Ik neem het wel over.

Ik zat te denken...

Die afvallige, Ben Yussouf...

is een merkwaardige man. Hij heeft twee levens geleid.

Hij is een totaal ander mens geworden.

Hij heeft de dood in de ogen gezien.

Die nacht op zee.

Waarom werden al die mensen dan afgemaakt ?

Hij geeft de bevelen. - Oorlog is afschuwelijk.

Een zee van bloed en tranen.

Oorlog kent geen genade. - Dat vind ik juist zo raar.

Ben Yussouf toonde ons wel z'n genade.

Ga maar slapen, jongen.

De priesters zijn verdwenen.

De priesters... De priesters zijn verdwenen.

Ze zijn verdwenen.

Het spijt me, Marco, ik was zo moe.

Ben je niet mans genoeg om m'n bevel op te volgen ?

Was je maar met die twee vertrokken. - Het is allemaal mijn schuld.

We zijn ze tenminste kwijt en ze komen toch niet veilig aan.

Waar is de brief en waar is de olie ? - Hier.

Het kruisbeeld ook.

Zie je wel, ik had je niet mee moeten nemen.

Ik ken je niet en wat ik zie, bevalt me niet.

Kijk, meester. De dorpen staan in brand.

We kunnen niet verder.

We moeten terug. Laten we naar huis gaan.

Misschien had de afvallige gelijk en moeten we naar Akko.

Kijk.

We moeten naar het zuiden, naar Perzi�...

en dan door naar Ormoez. Hier aan de Perzische Golf, ja.

Gaan we over zee ? - Het moet wel.

Vanuit Ormoez kunnen we naar India en China.

Kijk, Marco. Ormoez.

Ormoez, aan de Perzische Golf

Vast een begrafenis.

Laat ze erlangs.

Dit klopt niet. We moeten de andere kant op.

Ze verbranden de boten.

Dan heerste de pest aan boord.

Die zeereis kunnen we vergeten.

Omdat ze China niet over zee konden bereiken...

verlieten ze Ormoez, maar de pest achtervolgde ze.

Agostino werd ziek en stierf.

Marco werd steeds zieker tijdens hun tocht door de Perzische woestijn.

In de dagen dat hij de dood in de ogen zag...

vonden vader en zoon elkaar eindelijk.

De liefde van Niccolo hield Marco in leven.

Badaksjan. Daar wou z'n vader hem heen brengen.

Hij dacht dat de doden daar weer tot leven kwamen.

De gevangenis van Genua

Ze zijn hier geweest, onder die verdorde boom.

Na tien dagen bereikten ze de rand van de woestijn.

Marco was zo blij met de liefde van z'n vader.

De tijd ging sneller voorbij en alles kostte hem minder moeite.

Ze trokken langs de Oxus in Afghanistan...

en toen bereikten ze deze hoogvlakte:

Badaksjan.

Voor Marco een paradijs. Z'n vader had gelijk gehad.

De lucht was zo puur, dat het vuur ze nauwelijks verwarmde.

De vlammen waren net zo lichtblauw als de lucht zelf.

Het water wou niet koken en... - Wacht even.

Een van de wachters wil deze verhalen ook graag horen.

Hij zou wijn meenemen, vers brood en misschien zelfs vis.

Deze verhalen zijn alleen voor onze oren bestemd.

Kon m'n kapitein ze maar zelf vertellen.

Jouw kapitein Polo heeft ook de raad gekregen om ze te vergeten.

Ga door. Hoe lang verbleven de Venetianen in Badaksjan ?

Marco kwam op krachten en hij leerde wat Mongools, Tibetaans en Chinees.

Genoeg om 'goeiemorgen' te kunnen zeggen...

of 'ik heb honger', 'ik heb zin in wijn'.

Dat moeten we in elke taal kunnen zeggen, zelfs in het Genuees.

Daar zijn ze. Deze kant op.

Hoe gaat het sprookje verder ? - We zijn nu in het paradijs.

Vlammen zo blauw als de lucht, het paradijs van Adam en Eva.

Onzin. - Marco vond het een paradijs.

Ik word gek van die man. Kan hij ergens anders naartoe ?

Wacht. Laat dat maar hier.

Badak... - Badaksjan.

Badaksjan, Afghanistan

Kom. De Tibetaanse gidsen zeggen dat we weg moeten voor er sneeuw ligt.

We moeten nu weg.

Daar heb je 'm.

Ik ga eerst.

Kom, Marco.

Jacopo, blijf bij Marco.

Kom maar, je kunt het best.

Goed zo. Eerst je ene hand en dan de andere.

De ene na de andere. Niet naar beneden kijken.

Niet stilstaan, Jacopo. - Niet naar beneden kijken.

Hou Marco vast.

Kijk me aan. Niet naar beneden kijken.

Geef me...

Geef me je hand. Hou me vast. Een stap vooruit.

Een stapje maar. Goed zo.

Goed zo. Nog een klein stukje.

Ik hou je vast.

het Pamir-gebergte, herfst 1273

Braaf zo. - Zorg dat hij niet stil blijft staan.

Zo gaat ie goed.

Braaf zo.

Alexander de Grote heeft dit pad gevolgd...

toen hij z'n leger door de bergen leidde.

Op Bucephalus, z'n strijdros.

Ze zeggen dat al deze paarden van dat paard afstammen.

Dat hopen we dan maar.

Ik heb er veel te veel voor betaald. Ze zitten er nu al doorheen.

Kom op, Jacopo. Je moet in beweging blijven.

Het gaat niet, het is te koud. - Het moet, anders bevries je.

Het is nog een stuk kouder in het Pamir-gebergte.

De gidsen zeggen dat we de paarden achter moeten laten.

Ik had die beesten nooit moeten kopen.

Ze willen zelf ook niet verder.

Ze zouden meegaan tot de handelsroute.

Ze zeggen dat die hier begint. Ze gaan niet verder.

Dan bied je ze meer.

Ze gaan niet verder mee, Niccolo.

Ze zijn bang voor de boze berggeesten. Ze gaan niet verder mee.

God sta ons bij.

de berg Muztagh-Ata, winter 1273

Vader.

M'n vader.

Drink op, daar knap je van op.

Je bent in het lamaklooster van Muztagh-Ata in het Pamir-gebergte.

Wie ben jij ? - Ik ben een novice.

Ik hoop ooit een lama te worden, een boeddhistische monnik.

Ik heb ook een lange reis achter de rug, net als jij.

Hoe ben ik hier terechtgekomen ? - M'n broeders vonden je in de sneeuw.

Je levensvuur was bijna gedoofd, maar je karma was nog niet klaar.

M'n karma ? - Je lot.

Je reis naar de Ene is nog maar net begonnen.

Waar zijn ze ?

Waar is m'n vader ?

Je vraagt al dagen naar hem. - Dagen ? Hoe lang ben ik hier al ?

Ik moet hem vinden. - Dat zou nu geen zin meer hebben.

Maar je hoeft hem niet te zoeken. Hij is veilig, net als je metgezellen.

Ze kwamen bijna om toen ze je zochten. De broeders hebben ze gered.

Weet je dat zeker ?

Hoe weet je dat dan ?

Dat zijn onze klokken.

Zo kunnen alle kloosters contact houden. We staan er nooit alleen voor.

Een gebed dat we elke ochtend herhalen...

opdat de insecten die we wellicht vertrapt hebben...

in een volgend leven beter terechtkomen.

Het komt nu allemaal weer terug. Ik herinner me je stem...

en de klokken.

Ik wil jullie bedanken voor de goeie zorgen.

Je moet Boeddha bedanken. - Hoe moet ik dat doen ?

Boeddha versloeg in ons land de demonen van bijgeloof...

en ze werden z'n dienaren. De wachters van Tibet.

Als Hij een einde maakt aan zonden of aan ziekten...

zeggen we: God heeft gezegevierd.

De klokken drukken hun blijdschap uit omdat je levenswiel nog draait.

Deze gezegende sjaal drukt uit dat we blij zijn dat je bij ons bent.

We noemen die 'katak'.

Als je de sjaal in je bezit houdt, is Gods zegen je deel.

Wat doet hij ?

Zo wordt de leer van Boeddha in beweging gezet.

Het leven is oneindig. We leven en sterven en worden opnieuw geboren.

We raken iedere keer meer onvolkomenheden kwijt...

tot we uiteindelijk het nirwana bereiken.

Het een zijn met God.

Daarvoor laat je materi�le dingen achter je. Die zijn niet blijvend.

Al deze dingen zijn niet echt: hartstocht, jaloezie, ambitie.

Het zijn slechts illusies.

Blijf bij ons. Dan leer je alles over de mysteri�n...

en als je gezuiverd bent, leer je de menselijke zwakheden te overwinnen...

en bereik je het nirwana.

Dat kan ik niet. - Kan je het niet of doe je het niet ?

Ik heb de leider van mijn kerk een belofte gedaan.

Je mag een belofte nooit breken.

We wisten al wat je zou antwoorden.

Je metgezellen zullen zich bij je voegen.

Ik begrijp je, Marco. Het is je lot om te reizen.

Je zult van land naar land trekken, met lichaam en geest.

En wat ons betreft...

Wij laten het reizen aan onze geest over.

Zo kunnen we op plaatsen komen die anderen nooit zullen bereiken.

Vader. - We hadden je al opgegeven.

Wat is dit ?

Er komen nog veel beproevingen.

De steppe zal zich voor je uitstrekken.

Het Mongoolse rijk van de wind.

We zullen bidden dat Boeddha, de eeuwige reiziger, je vergezelt.

Wat is het ? - Een wegwijzer.

De volgende waterplaats ligt ten westen van ons.

We zijn vrienden, in de naam van de grote Kublai.

Welkom, in naam van de grote Kublai en van Bektor Khan, onze leider.

Gansu, in Noord-China

Ik heet Polo.

M'n zoon, m'n broer. We komen uit Veneti�.

Welkom. Ik ben Bektor Khan.

Drink op.

Op uw geluk.

Pas maar op, het is heel sterk.

Waar wordt het van gemaakt ? - Van paardenmelk.

Mijn god. Hadden we onze eigen wijn maar.

We zijn vereerd, Bektor Khan.

We hopen dat u dit kleinood in ontvangst wilt nemen.

Pak aan.

Dat is een erg mooi geschenk voor zo'n magere ontvangst.

Ik ben u dankbaar. Waar reist u naartoe ?

Naar de zomerstad van Kublai Khan.

Dat is ver weg. - We hebben al een heel eind gereisd.

Het is me een eer. Als u uitgerust bent, stuur ik begeleiders mee.

Tot die tijd bent u hier te gast.

U zult de grote Kaidu ontmoeten, de khan van al onze stammen...

die we hier binnenkort verwachten.

Zijn dat z'n dochters ? - Eerder z'n jongere vrouwen.

Je valt in de smaak.

Wat mooi.

Heel anders dan het mijne.

Waarom zit hij daar ?

Die jonge man is verliefd.

Hij moet blijven zitten voor de joert van het meisje van z'n keuze.

Als ze hem goedkeurt, komt ze naar buiten.

Ons volk is dol op zingen. Vindt u het mooi ?

Hoe oud bent u ? - 21.

Hoeveel vrouwen heeft u ? - Geen een, ik ben niet getrouwd.

Op uw leeftijd...

had ik vijf vrouwen en tien kinderen.

Zo gaat dat niet in ons land.

We zorgen er hier voor dat elke merrie al bij de geboorte een berijder krijgt.

Daar is m'n zoon Kasar, onze worstelkampioen.

De winnaar krijgt twee paarden.

Goed zo, zoon van me. Geweldig.

U zei toch dat u Kaidu Khan verwachtte ?

Hij is de kampioen die Kaidu Khan ons gestuurd heeft.

Niet doen, Marco.

Het feest is voorbij.

Waar heb je zo leren vechten ? - In de steegjes van Veneti�.

Melk van de merries voor onze goden.

Kaidu, de neef van Kublai Khan, komt nieuwe paarden halen.

Alleen het beste is goed genoeg.

Je hebt een goed oog voor paardenvlees, vreemdeling.

Ik weet er wel iets van. Een beetje.

Je bent vooral te spreken over dit paard. Waarom dit dier ?

Vind je dit paard mooier dan de andere ?

Je kunt de zon niet met een kaars vergelijken.

Het is een prachtdier...

en met zo'n borstkas en zulke benen zal hij de hele dag kunnen galopperen.

Hij is snel van geest.

Hij leert snel.

Deze paarden stammen af van het paard van Djengis Khan.

De grote leider, de trots van de Mongolen.

Je hebt gezien hoe we leven, je kent onze gebruiken.

Wat vind je van ons ?

Je vindt onze gebruiken barbaars.

Ze zijn wreed...

maar uw volk is erbij gebaat.

Je kent geen angst, net als een Mongool.

We zijn wilden, nomaden.

We wonen overal, als onze dieren maar kunnen grazen.

Als wilden, in vrijheid.

Als ons grenzen worden opgelegd, sterven we.

Dat schijnt de grote Kublai te zijn vergeten...

want die wil ons tussen zijn muren opsluiten.

Zeg de grote Kublai dat Kaidu z'n bevelen nooit zal opvolgen.

We blijven bij de paarden, niet in zijn steden.

Zeg hem dat, Polo.

We hebben de wereld veroverd te paard...

en we zullen er te paard over regeren.

Ik heb zelf ook vaak gedacht dat Marco z'n fantasie te veel de vrije loop liet.

Ik heb geprobeerd hem de realiteit onder ogen te laten zien.

Een voorbeeld:

Hij heeft me verteld...

dat ze na het Pamir-gebergte en de Gobi-woestijn...

bij een enorm kasteel kwamen, de toegangspoort tot China.

Hij zei dat er een grote muur aan gebouwd was...

van zes miljoen stappen lang.

Hij zou door deze gebieden leiden tot aan de bergen voor Kambalik.

Zes miljoen stappen.

Ik zei: Dat geloof ik niet. Dat gelooft niemand.

Het was verleidelijk om de details te laten staan...

over de gebruiken van de bewoners van Camul.

Er zijn daar veel steden en kastelen.

De mannen zingen en dansen en bespelen allerlei muziekinstrumenten.

Als er gasten zijn...

moeten hun vrouwen in al hun behoeften voorzien.

Als de mannen een paar dagen van huis zijn...

zijn de vrouwen blij en ze onderwerpen zich.

En die vrouwen dan die al die broeken dragen...

omdat hun mannen dol zijn op dikke...

Ik weet niet of ik dat zal laten staan.

Dat is niet fatsoenlijk. - Dat zijn trivialiteiten.

Het gaat ons om belangrijker zaken.

Ga door.

Het is niet altijd even fatsoenlijk, maar we kunnen wel wat laten staan.

Dat geeft kleur aan het verhaal.

Misschien blijft er helemaal geen verhaal meer over.

Ga door.

Als we drie dagen gereden hebben, komen we in de stad Chengdu...

gebouwd door de orde van Kublai.

De khan is in de hete zomer graag aan het water.

Hij is dol op de jacht.

De grote Kublai had bevolen...

dat er een verblijf werd gebouwd midden in een uitgestrekte wei.

Het moest gebouwd worden van bamboe.

Elke stengel moest langer zijn dan drie handen.

De koepel moest van binnen bekleed zijn met goud.

Chengdu, zomer 1275

Waar is hij mee bezig ?

Waar is hij mee bezig ? - Hij verwarmt het water.

Chen Pao, mag ik dat eens zien ?

Dit is gewoon een steen. - Dat zijn bijzondere stenen. Kolen.

Ze hakken ze uit de rotsen.

Dat gelooft niemand. Brandende stenen ?

Ze moeten het wel geloven.

Praten die mensen nooit ?

Je vader houdt van stomme slaven.

Ze praten alleen als je ze aanspreekt.

Jij moet bij de khan ook op je beurt wachten.

Jacopo, Marco, we moeten ons haasten. We moeten op audi�ntie.

Wat zei je ? - God heeft gezegevierd.

Dat hebben de lama's me geleerd.

Wie is die monnik ? - Phags-Pa, de man van de documenten.

Hij is de man die ons liever ziet gaan dan komen.

Laat ons voorgaan.

Niet op de drempel staan. Dat brengt ongeluk.

Gaat u staan.

Een welkome terugkeer na al die jaren.

Ik was bang dat u verhinderd was vanwege een ongeluk of een oorlog.

Die zorgden beide voor oponthoud en Perzi� was in oproer.

Heeft u daarom die honderd priesters niet meegenomen ?

De paus was nog maar net aangesteld.

Hij zal u binnenkort tien keer zoveel mannen sturen.

Rome omarmt u in vriendschap en opent haar hart voor u.

Zijne Heiligheid schreef u deze broederlijke brief.

Broederlijk ? Is hij soms mijn gelijke ?

Hij is de leider van ons wereldomvattende geloof.

Z'n geloof is pas wereldomvattend...

als het geaccepteerd wordt in mijn rijk.

We hebben deze giften beschermd in tijden van oorlog...

en ze symboliseren het respect dat onze Vader voor u heeft.

Zonderling.

Ik ken geen ander geloof...

dat een martelwerktuig als kunstvoorwerp gebruikt.

En als symbool van macht.

We hebben ook de zeldzame gift bij ons waarom u vroeg.

Zijne Heiligheid stuurt u 'n flesje olie van het Heilig Graf in Jeruzalem.

Knielen, Marco.

Is dit olie uit de lamp die op het graf van jullie Christus brandt ?

Dat klopt.

We konden door uw rijk reizen met gouden passen...

maar we hebben de gevaren afgewend...

met de krachten van deze olie.

Dit is zeker een zeldzaam geschenk.

Ik zal het met eerbied in ontvangst nemen.

U heeft meer mensen van uw ras meegenomen.

M'n bediende en m'n zoon. Die heeft de olie uit Jeruzalem meegenomen.

Mijn zoon en uw dienaar.

Als hij mij net zo goed dient als z'n vader en z'n oom, zal ik tevreden zijn.

Hoe oud is hij ? - 21.

U bent trouw, u heeft u aan uw woord gehouden en bent teruggekeerd...

en dat is een eervolle prestatie.

Jullie bezittingen en rijkdommen zijn hier bewaard.

Jullie nemen het dubbele mee terug.

U moet de brief van de paus vertalen en we hebben veel te bespreken.

Ik geef de Heilige Olie aan keizerin Chabi in veilige bewaring.

Meester Marco, u heeft de olie al zo ver gebracht...

dat dit eindje er nog wel bijkan.

Ga maar mee.

Achteruit lopen.

Daar is het eindelijk. Ik heb er al zo lang om gebeden en op gehoopt.

Heeft u dit meegenomen ? - Jazeker.

Uit de kerk van het Heilig Graf.

Kan deze olie echt wonderen verrichten ?

In veel gevallen wel, maar alleen als je erin gelooft.

Als je ons geloof omarmt. - Dat wil ik graag.

Nayan, de neef van de khan, heeft over Christus verteld.

Hij heeft me over deze olie verteld...

en over de Heilige Vader, de paus.

Jammer dat hij z'n priesters niet heeft meegestuurd.

Wij hebben ook christelijke priesters...

maar die zijn tegen de paus en weten niks van Rome.

Ik heb de khan gevraagd om deze Heilige Olie...

die ik voor een bepaald doel nodig heb.

Kom.

Ik heb dit kastje ervoor laten maken.

Maar ik dacht dat het altijd leeg zou blijven.

Heeft u zelf met de paus gesproken ?

Hij groet de grote khan en z'n hele familie.

Ik wil er alles over weten en over Rome ook.

Als je eens wist hoe vaak ik erover heb gedroomd.

Over de paleizen, de gouden kerken...

Kom naast me zitten.

Nayan heeft veel gehoord over de Heilige Stad...

en het is z'n liefste wens om te bidden op de graven van Petrus en Paulus...

die voor Jezus zijn gestorven.

Is het daar net zo mooi als Nayan beweert ?

Ik heb er alleen over gedroomd.

Ik wou ook gaan, maar er was geen paus, dus het ging niet door.

Ik heb de nieuwe paus in Akko ontmoet.

De pelgrims hebben me veel over Rome verteld.

Rome is een grote kathedraal.

Het is een woud vol kerken en klokkentorens.

Er staan muren omheen...

en het kostbaarste juweel is het paleis van de paus.

Duizend kamers met spiegels die licht weerkaatsen.

Een donkere nacht wordt een zomerdag.

Er stroomt een rivier door de stad die schittert als goud.

In de tombe zie je het voetspoor van Jezus...

die aan Petrus verscheen toen die uit Rome wilde vertrekken.

Ik wil al die verhalen leren kennen. Ik wil zoveel te weten komen.

Elk jaar mogen de pelgrims een stuk van het kruis zien...

en dan klinken er duizenden stemmen op.

Nayan had gelijk. Die stad is eigenlijk de hemel op aarde.

Zo'n stad hebben we in China niet.

China is zo anders. Je kunt wonderen niet vergelijken.

Als je een meisje mag... - Zit je voor haar joert...

tot ze vraagt of je binnenkomt.

Hoe gaat dat in jouw land ?

Je knoopt een praatje aan met haar broer of zus.

Mijn zus zit er niet tussen, maar ik ken wel wat broers.

Ze horen bij de grote khan, ze maken deel uit van z'n familie.

Hij heeft meer dan een vrouw, zoals je wel weet.

Je moet niet te veel hooi op je vork nemen.

We houden het maar bij kijken.

Hoe heet je ? - Chinkin.

Ik ben... - Marco.

Zoon van Niccolo en neef van Matteo Polo.

Wie is hij ? - De oudste zoon van de khan.

De troonopvolger.

Schitterend.

De prins nodigt je uit om bij hem te komen zitten.

Ga maar, Marco.

Lekker.

Wie is dat ? - Een bijzondere man.

Hij heet Lu-Tse-Yu en is hoofd van de keizerlijke drukkerij.

Wat is dat precies ?

Ik weet dat jullie boeken kopi�ren door ze met de hand over te schrijven.

De Han-Chinezen hebben machines uitgevonden...

waarmee boeken met duizenden tegelijk kunnen worden nagemaakt.

Kijk maar. Dit is een zogenaamde almanak.

De voorspellingen van de keizerlijke astroloog voor elke dag van het jaar.

Hij komt elk jaar voor het eind van de zomer uit.

Iedere Chinees heeft er een.

Het vormt een leidraad bij het leven en beschermt je tegen ongeluk.

Al onze boeken en teksten zijn afkomstig van de Han-Chinezen.

Wij Mongolen hebben geen alfabet.

We leren onze geschiedenis, verhalen en gedichten via onze liederen.

De ene generatie geeft ze door aan de andere.

De mensen in dit land boffen maar. Iedereen kan hier leren lezen.

Boeken zijn hier niet alleen bestemd voor een enkeling, zoals in mijn land.

Alles is hier zo sereen en mooi.

Alles is volmaakt in harmonie.

Toch hoor je als je goed luistert...

het vage gerommel van een oorlog die deze harmonie verstoort.

Wat voor oorlog ?

China is op het moment in twee�n verdeeld.

Het noorden en deze gebieden worden geregeerd door de groot-khan.

De heerser van het zuiden is keizer Tu-Tsong van de Soeng-dynastie.

Terwijl wij hier nu feestvieren...

rukken de troepen van de groot-khan op naar het zuiden...

om de bolwerken van de Soengs aan te vallen.

Er zal veel bloed van onze broeders worden vergoten.

Laten we deze drank offeren. Op Natigai, onze god.

Op de vrede.

Kom, Marco.

Ik weet wel een paar zadels en tenten te vinden.

Ik ben blij dat je geen angst toonde.

Ik heb 'n lama zien opstijgen, dus wat de sjamaan deed, verbaasde me niet.

Ook niet toen die cobra naar je siste ?

Ik vroeg me af hoe hij ons iets kon laten zien en horen wat er niet was.

Jij bent hier, maar je geest dwaalt steeds af. Waar ben je ?

Neemt u me niet kwalijk.

Wat is dat voor ding ?

Een instrument dat de uren markeert. Het meet de tijd die verstrijkt.

Fantastisch. Dan ben je niet meer afhankelijk van de zon.

Ben je altijd zo snel afgeleid ?

Nee, maar het is iets nieuws. Alle nieuwe dingen fascineren me.

Waar was dat lamaklooster ? Wijs het eens aan.

Daar.

En dat was de weg die...

Nee, dat klopt niet.

Die weg is verkeerd getekend. - Weet je dat zeker ?

Ja, de bergpas was versperd door rotsblokken. We moesten via die vallei.

Je vader en je oom herinnerden zich dat niet meer.

Keizerin Chabi heeft gelijk.

Ze zegt dat je je meer van je reizen herinnert dan iedere andere reiziger.

Ik onthoud wat me interesseert.

Zit je niet prettig ?

Ik ben deze houding niet gewend. - Dat was me al opgevallen.

Je mag gaan zitten of staan zoals je wilt, maar alleen als we samen zijn.

Vertel eens. Wat interesseert je zoal ?

De meeste dingen. De gebruiken en overtuigingen van mensen.

Hun manier van leven. Allerlei dingen. - Zoals ?

Hun akkerbouwmethoden.

De wijze waarop ze zieken en ouderen verzorgen, en wat ze kinderen leren.

Hun handelswaar: katoen in Kashagar, parels in Bagdad, en ga zo maar door.

Of ze metaal delven of edelstenen, of zoiets vreemds als asbest.

Een soort doek dat niet verbrandt. Het lijkt op salamanderhuid...

maar het is een mineraal waar ze draden van weven.

Ik heb het in het Tsiangyang-gebergte gezien.

De wilde schapen in het Pamirgebergte met hun zes handpalmen lange hoorns.

En de jak waar jullie de staart zo van prijzen.

De reden waarom verhalen en legenden ontstaan.

Dat wat een volk sterk of zwak, vastberaden of onzeker maakt.

kan je dat allemaal onthouden ?

Ik noteer ook dingen. Wat de producten van de streek zijn...

hoeveel dagen de reis door het gebied telde, de afstand tussen steden...

en er zijn ook... - Ja, wat ?

Elke plek, elke stad zendt signalen naar je ogen.

De manier waarop de paden en straten lopen.

Keurige groepjes bomen, regelmatige ploegsporen in de akkers.

Daaraan zie je dat mensen van orde houden en trots op hun werk zijn.

Thuis in Veneti� zei mijn moeder altijd:

het wasgoed dat wordt opgehangen, vertelt iets over ieder gezin.

Kijk eens hoe dat versteld is.

Aan de zorg waarmee het gedaan is, kan je zien dat ze trots zijn...

ondanks hun armoede.

Ze noemde die kleding de familievaandels.

Hoor je dat, Chinkin ?

Dat zijn de signalen die het oog en het oor kunnen opvangen...

als ze worden geleid door een opmerkzame geest.

Dit soort informatie heeft een heerser nodig om 'n volk te kunnen begrijpen.

De wijze waarop ze leven binnen de muren van hun huis...

en hun talent om het land te bewerken.

Als er dan ergens voedselschaarste is...

weet je ook waar er mogelijk een overschot is.

We hebben nauwkeurige gegevens nodig en die moeten we bestuderen.

We moeten meer weten over ons land en ons volk.

Kaidu Khan zegt dat...

Kaidu ? Wat zegt die ?

Dat een heerser moet blijven reizen. - En wat zegt m'n neef nog meer ?

Ik hoop dat ik niet iets verkeerds zeg. - Ga door.

Kaidu zei dat goede Mongolen altijd in de buurt van hun paard zijn.

Dat maakt hen onoverwinnelijk.

Vergeef me. Ik wilde u niet beledigen.

Hij bedoelde het goed. - Dat weet ik. Wees maar niet bang.

Er zijn zoveel mensen die me naar de mond praten.

Ik vind het verfrissend om iemand te ontmoeten die vrijuit tegen me praat.

Ik bewonder Kaidu. Hij is een Mongool in hart en nieren.

Maar hij begrijpt dit niet.

Ik ga nu iets zeggen wat jullie goed moeten onthouden.

Jij Chinkin, omdat je ooit mijn opvolger zult worden.

En jij Marco, omdat je misschien zijn dienaar wordt.

En dat is dit:

J kunt de wereld wel vanuit een zadel veroveren maar niet besturen.

Alles ligt je nu nog vers in het geheugen...

dus meld je bij heer Phags-pa.

Vertel hem alles wat je weet.

Onze cartografen verstaan hun vak, maar sommige kaarten zijn verouderd.

Verander alles wat je nodig lijkt. Ik zal je ervoor belonen.

Het is een wederdienst voor wat u voor m'n vader en oom hebt gedaan.

Hij is een gunsteling van de keizerin...

en heeft de vriendschap gewonnen van Chinkin en de groot-khan.

Gunstelingen hebben iets nieuws te bieden, maar worden snel vergeten.

De khan en de keizerin zijn slechts gefascineerd...

door de charme, de schranderheid en het vernuft van deze vreemdeling.

De keizerin doet alsof hij door haar nieuwe god gezonden is.

Ik wou dat de gebroeders Polo hun priesters hadden meegenomen.

Die had ik verslagen en vernederd met de kracht van ons geloof.

Maar in plaats daarvan hebben ze deze jongeman meegenomen...

en hun bijgeloof.

De boogschutters van de khan.

Hun bogen zijn nuttig in de strijd en bij de jacht, maar lastig te hanteren.

Ze zijn ongelooflijk goed. Ik wil het proberen.

Trekken.

Schieten.

Ik krijg hem niet naar achteren. - Het kost tijd om het te leren.

Maar jij kunt het wel, Chen Pao. Schiet eens.

Dat mag ik niet, meester. Ik ben een Chinees.

Van mij mag het. - Ik ben een Chinees.

Ik ben een Veneti�r. Dat maakt toch niks uit.

Wij mogen geen wapens gebruiken.

Ik wil dit leren. De boog en het paard maken de Mongolen zo sterk.

Door me te verdiepen in de tradities wil ik het Chinese volk leren kennen...

en ik wil mijn volk daarover vertellen. - En dan komen jullie legers hierheen ?

Ga eens zitten.

Zijne Heiligheid de paus, de groot-khan van mijn geloof...

zegt dat je bruggen moet slaan tussen mensen.

Zodat ze begrip voor elkaar krijgen en in vrede kunnen samenleven.

We kunnen van elkaar leren. - Ja, meester. Hoe kan ik u helpen ?

Noem me geen meester meer. - Ik heb opdracht om u te dienen.

Prima, maar als we samen zijn, noem me dan Marco.

Als dat uw opdracht is, mees...

Ja, en leer me dit nu eens. Ik dacht altijd dat ik goed kon boogschieten.

Je moet niet de boog voor je houden en de pees naar je toe trekken.

Wat moet ik dan doen ? - Het tegenovergestelde.

Je houdt de boog naast je oor, pakt het koord en dan duw je de boog van je af.

Gelukt.

Prins Chinkin wil je spreken.

Mijn vriend Chinkin. Ik ben hem veel verschuldigd.

Dat heb ik gehoord, maar pas op dat je niet te vertrouwelijk met hen wordt.

Het leven aan het hof is niet zo eenvoudig.

De machtige Phags-pa wantrouwt ons en onze westerse invloed.

Evenals Yelu Zhu...

de kanselier wiens familieleden sinds Djengis al dienaren van de khans zijn.

Weeg je woorden op een goudschaal. Ik bedoel, zeg niet te veel.

We zijn hier goed ontvangen omdat we ons wijs gedragen hebben.

Breng onze positie bij de groot-khan niet in gevaar door te familiair te zijn.

Er staat te veel op het spel.

Help. Chen Pao, kom hier.

Jullie allemaal.

Help hem vasthouden.

Chen Pao, kom hier. Kom terug. Help me.

Doe je mond open.

Bijt. Hard bijten.

Goed zo. Probeer je te ontspannen.

Rustig maar. Het komt wel goed.

Neem hem mee.

Je moet hem niet verplaatsen, dan krijgt hij nog een aanval.

We brengen hem naar de grote Kublai.

Wie had dit kunnen denken ?

In dit rijk dat door mijn grootvader Djengis Khan gesticht is...

wordt hij aan stukken gereten, als een os door een stel hongerige wolven.

De keizerlijke garde heeft strikte orders...

om iedereen die zo'n aanval heeft gezien...

en iedereen die er toevallig iets over gehoord heeft...

onmiddellijk ter dood te brengen.

De garde is op zoek naar de bedienden.

Zodra ze hem vinden, wordt hij ter dood gebracht, samen met de anderen.

En dan hebben we jou nog.

Je smeekt in elk geval niet om genade.

Dat maakt het makkelijker, en je hebt getracht hem te helpen.

Maar ik weet dat je m'n zoon nu eigenlijk veracht.

Dat is niet zo.

Chinkin is m'n vriend. Ik veracht hem niet. Waarom zou ik ?

Hij schonk mij z'n vriendschap als blijk van welkom.

Mijn enige echte vriend en reisgenoot Giulio is onderweg gestorven.

Sindsdien heb ik geen vriend meer gehad.

Ik dacht dat Chinkin...

U hebt het mis.

U doet alsof vallende ziekte besmettelijk is.

Zovelen hebben dit gehad. Ook beroemde mannen.

Alexander de Grote, Julius Caesar, de nobele Romein.

Alexander, de keizer ?

Het is maar een aandoening. Het had verder geen invloed op hun leven.

De twee beste veldheren die er ooit bestaan hebben. Iedereen vereert hen.

Ze hadden allebei vallende ziekte. Dat leerde pater Anselmo ons op school.

Hij zei dat het niets is om je voor te schamen.

In de oudheid beschouwde men het als een teken van verhevenheid.

Mijn zoon heeft het teken van verhevenheid.

Meester Marco neemt in het vervolg een eervolle positie in aan mijn hof.

Hij mag me te allen tijde bezoeken...

en z'n bevelen dienen te worden opgevolgd.

Zo te zien heb je je riem verloren.

Neem deze maar.

De geesten in de lucht zijn rusteloos.

Wellicht heeft het onbestendige weer voor de recente wanorde gezorgd.

Zal ik de sjamanen vragen de wolken te bedwingen ?

Nee, het zomerseizoen is voorbij.

We keren terug naar Khan-balik.

Daar is prins Chinkin met z'n teken van verhevenheid.

Hij lijkt te zijn hersteld. - Hij zal nooit volledig herstellen.

Hij kan geen waardig opvolger van de grote Kublai worden.

Chinkin verliest zijn Mongoolse aard.

Zijn geest is vergiftigd door de idee�n van de vreemdelingen.

Vrouwe Chabi wil de groot-khan overtuigen...

van de wonderbaarlijke kracht van de olie van de christelijke god.

Pas op voor bijgeloof.

De groot-khan ziet het als een spel, maar Chinkin is zwak.

En hij is ontvankelijk voor een geloof dat zwakheid verheerlijkt.

Hier moet iets aan worden gedaan. Die slechte invloed moet verdwijnen.

Die gevaarlijke band moet worden verbroken.

Marco, kom met mij mee. Wij rijden voorop.

De muur begint in het noorden.

Ze zeggen dat hij 6 miljoen stappen lang is...

en op sommige plaatsen zo breed dat een ossenkar erover kan rijden.

Dit is werkelijk onvoorstelbaar.

Door wie is hij gebouwd ? - Door de Chinezen.

1000 jaar geleden om het noordwesten tegen de barbaren te beschermen.

Barbaren ? - De woestijnbarbaren. De Mongolen.

Nu is het nog slechts een monument, een overblijfsel uit het verleden.

Je vroeg wie de Grote Muur gebouwd had.

De mensen zullen zeggen dat het de keizer van China was.

De zoon van de hemel, maar dat klopt niet.

Hij is gebouwd door honderdduizenden slaven. Gevangenen.

Honderd jaar dwangarbeid.

Ettelijke duizenden van hen stierven.

Hun graftombe is deze muur.

De stenen zijn gemetseld met hun bloed.

Zij waren de bouwers. Hun komt de eer toe.

Er bestaat een verhaal over een mooie vrouw. Meng Chiang Nu.

Haar man was veroordeeld tot dwangarbeid aan de muur.

Ze wilde hem nog een laatste keer bezoeken.

Toen ze ontdekte dat hij zich dood had gewerkt...

waren haar kreten van verdriet zo schrijnend...

dat er een scheur in de muur sprong die nooit meer gedicht is.

Wat een droevig verhaal. - Dat niet alleen.

Chen Pao is gedood.

Je Chinese bediende, Chen Pao...

Wat is er met hem ?

Hij is ter dood gebracht.

Het bevel van de groot-khan om z'n leven te sparen kwam te laat.

Jullie hebben begrip voor mensen met een ander geloof.

Dus waarom zijn jullie zo streng voor jullie Chinese onderdanen ?

Ik koester niet de wens om mijn vader voortijdig op te volgen.

Maar een ding staat voor mij vast.

Als het mijn beurt is, wil ik graag proberen iedereen te leren...

dat we tot een volk behoren.

Onze enige hoop voor de toekomst is...

dat anderen en wijzelf de Mongolen niet langer beschouwen...

als trotse veroveraars van andere landen.

Maar als de zonen van dat ene moederland China.

Kan de groot-khan dat niet nu al doen ? - Het is nog te vroeg.

De khan durft de Han-Chinezen geen hoge ambten te geven.

En de hoofddrukker dan ? Lu-Tse-Yu. Je vader heeft veel respect voor hem.

Omdat hij een geleerd man is.

Onderwijzers, filosofen, kunstenaars en dichters.

Duizenden van hen dienen de groot-khan.

Maar op de belangrijke posities zitten Mongolen en buitenlanders...

die in hun eigen belang loyaal zijn.

Als de groot-khan wordt verjaagd, worden zij dat ook.

Buitenlanders als m'n vader, m'n oom en ikzelf ?

Ja, maar er is een verschil tussen buitenlanders en vreemdelingen.

Een vriend is nooit een vreemdeling.

Veel vreemdelingen hebben een hoge positie. Achmet is oppermachtig.

De man die regeert ?

Hij is de regent als mijn vader niet in Khan-balik verblijft.

Wat is het voor iemand ? - Het is een Turkmeen.

Een capabel man. Hij komt tegemoet aan alle wensen van m'n vader.

Je zult hem morgen ontmoeten als we verwelkomd worden in Khan-balik.

Khan-balik, herfst 1275

Ik heb de eer u een heuglijk bericht door te geven.

Generaal Bayan en uw troepen hebben de laatste Soengs verslagen.

Keizer Tu-Tsong is gevlucht en heeft de keizerin en haar kind achtergelaten.

Het hele zuiden is nu verenigd onder uw heerschappij.

Een groot land met een heerser, het machtigste land onder de zon.

Groot-khan...

de vaandels van de verslagen Soeng buigen voor uw overwinning.

Sta op, Bayan, zwaard van ons rijk.

Vanaf vandaag krijg je het beheer over de gebieden die je hebt veroverd.

Ik benoem je tot regent. In de naam van mijn kleinzoon Timur...

aan wie ik de troon zal toevertrouwen die aan de Soeng heeft toebehoord.

Dit is dus de Meester Marco over wie we zulke veelbelovende dingen horen.

Mijn zoon. Heer Achmet is onze weldoener en beschermer.

En ook uw vriend, naar ik hoop. Ga alstublieft zitten.

Men ontmoet zelden adviseurs die zoveel over de handel weten...

als uw vader en uw oom, jonge heer.

U hebt een zeer goede naam hoog te houden.

Alles wat ik weet, heb ik van hen geleerd.

Goed opgemerkt. Een scherpe geest.

De ontwikkelingen in de specerijen- en zijdehandel zijn interessant.

Tijdens onze reis hebben we contact gelegd met handelaren in vele landen.

Mijn zoon heeft het allemaal genoteerd.

Zoals u net al opmerkte, is hij bijzonder schrander.

Nu het zuiden veroverd is...

kunnen we talloze nieuwe markten en bronnen aanboren.

Ik heb misschien binnenkort ook een opdracht voor u, jongeheer Polo.

Ofschoon u bent toegevoegd aan de hofhouding van prins Chinkin.

De prins heeft veel achting voor u, net als de groot-khan.

Hij zegt dat u de enige bent die hem ooit heeft terechtgewezen.

Ik vergat tegen wie ik het had.

Ongetwijfeld.

Ik zou u adviseren het niet te vaak te doen.

Ik heb nobele hoofden zien rollen voor minder zware vergrijpen.

Maar mocht u ooit hulp of advies nodig hebben...

klop dan liever eerst bij mij aan dan bij iemand anders.

Er staan het rijk van de machtige Kublai roemrijke dagen te wachten.

De overwinning op de Soengs...

heeft de groot-khan ervan overtuigd dat zijn leger onoverwinnelijk is.

Zijn zwaard zal niet lang in z'n schede rusten.

Binnenkort zal hij het weer hoog in de lucht steken...

boven het woud van z'n vaandels en vlaggen.

De Juan-dynastie zal opnieuw triomferen.

Phags-pa zou je een taak moeten geven in het keizerlijk archief.

Je wordt een echte geleerde.

Een lamamonnik in Pamir zei dat ik met m'n geest kon reizen.

Het helpt als ik m'n aantekeningen herschrijf.

Ik hoorde de hele ochtend paarden.

Er zijn nieuwe paarden aangekomen uit Shijiazhuang. Ze zijn geweldig.

Daarom dacht ik aan reizen.

Ik rook bijna de bestofte wegen.

Wil je weg ? Heb je al genoeg van Khan-balik ?

Natuurlijk niet. Ik ken het Khan-balik buiten deze muren nog helemaal niet.

Hier is alles zo rustig en kalm.

Zo keizerlijk.

Ik heb er moeite mee dat ik niks te doen heb.

Mijn vader en oom zijn druk bezig met allerlei nieuwe projecten.

Binnenkort krijg jij ook iets te doen. Mijn vader heeft plannen met je.

Wat dan ? - Ik mag er nog niets over zeggen.

Phags-pa liet doorgeven dat we bij de raadsbijeenkomst moeten zijn.

Het schijnt dat m'n vader een nieuwe militaire actie voorbereidt.

Zoals je wel merkt, heerst hier niet lang vrede en rust.

Weet je zeker dat ik ook moest komen ?

Die bijeenkomst begint voorlopig nog niet. Kom, ik neem je mee naar buiten.

Dit is een middel tegen vergiftiging. Kijk.

We hebben gezelschap.

Dit is het dak van Khan-balik.

Hier komen de beste astronomen bijeen...

om de zon en de maan te bestuderen, en om de sterren te raadplegen.

Niemand maakt hier plannen voor een huwelijk of een handelsreis...

zonder eerst te kijken hoe de sterren staan.

Nu zijn wij aan de beurt.

Wilt u de sterren raadplegen ?

Nee, ik wil niets over m'n toekomst weten.

Mijn vriend wil u vragen hoe gelukkig zijn dagen bij ons zullen zijn.

En hoe lang het vrede blijft.

Dit zijn de tekenen van de hemel.

Donkere wolken razen langs een kobaltblauwe hemel.

De machtige wind van de goden blaast in de zeilen.

Met ogen die niet kunnen zien...

zult gij een duistere verminkte nacht aanschouwen.

Hoog in de opkomende zon brandt de draak.

Het vaandel van de groot-khan klappert in de zee.

Wat betekent dat ? - Luister.

We moeten het geduld van de sterren niet beproeven. Laten we gaan.

Met die naalden is bijna alles te genezen.

Twee families die bijeenkomen voor een bruiloft.

De ene familie heeft een zoontje verloren, de andere een dochtertje.

De families zijn hier om de geesten van de kinderen te verenigen.

Ze verbranden de beeltenissen van de kinderen en die worden dan een.

Hun broers en zusjes brengen hun geschenken.

Ze hebben voor altijd genoeg speeltjes en snoepjes.

Zo verijdelen deze mensen de poging van de dood...

om de kinderen de vreugde van het leven te ontnemen.

Wees eens braaf.

Je moet bidden tot jouw God die aan het kruis gestorven is.

Ik word al dagen geplaagd door dromen vol verdriet en angst.

Er wacht ons een hevige storm.

Marco's God heeft uw gebeden over mij verhoord.

Hij zal ook onze vrede beschermen. - Wij kennen het woord vrede niet.

Het is slechts een illusie. Een droom waaruit je treurig ontwaakt.

Het rijk heeft vrede nodig nu het heel China omvat.

Dat beseft de khan. Zijn wens is in vervulling gegaan.

Hij heeft oude wonden die niet genezen door z'n trots.

Ik heb de seizoenen zien komen en gaan...

maar er is altijd een nieuwe grens die moet worden overgestoken...

of een nieuw land dat moet worden veroverd.

Er is een ver land, een rijk bestaande uit eilanden.

Er schijnt daar een overvloed aan goud en edelstenen te zijn.

Hij heeft al eens geprobeerd het te veroveren.

Geprobeerd ? - De invasie was slecht voorbereid.

Onze schepen raakten verspreid en dat leidde tot hun ondergang.

Welk land was dat ?

Het wordt Japan-kwo genoemd, of het eilandenrijk.

Dit is een prachtige vaas, vind je ook niet ?

En deze ook. Ze zijn gemaakt door een man die daarvandaan komt.

Hij raakte gewond en werd hierheen gebracht als krijgsgevangene.

Hij begon dingen te boetseren. Dieren, schalen en vazen.

Ik was onder de indruk van z'n werk.

Ik zorgde dat hij werd vrijgelaten en dat hij een huis en een atelier kreeg.

Die man is het enige wat ik ken van Japan-kwo.

Helaas ben ik het niet met u eens, grote Kublai.

Maar als dit uw bevel is, kunnen we het beste toeslaan bij Kiushu.

Een verrassingsaanval door 20.000 of 30.000 man...

op hun verdedigingswerken.

Steeds weer een nieuwe golf soldaten.

Ik wil niet dezelfde fouten maken.

De eerste keer leken de landing en de aanval ook zo makkelijk.

Mij werd verteld dat ze verrast zouden zijn. Dat ze alleen onderling vochten.

En toen bleken we geen kant meer op te kunnen.

Hun zwaarden voor ons en de zee achter ons.

Won, de admiraal van m'n vloot, heeft een aanvalsplan voorbereid.

Hij kent de vijand. In Korea hebben wij de Japanners jarenlang bevochten.

Ze vielen onze kusten aan. Met uw hulp kunnen we hen verslaan.

U verovert het eilandenrijk.

Drieduizend schepen zullen afvaren vanuit mijn havens.

Groot-khan, ons leger moet worden aangevoerd door een Mongool.

Uiteraard, generaal Bayan. We vechten als broeders.

Won leidt de vloot en de dappere Argan het leger.

Gezamenlijk, als broeders, zullen we de vijand verslaan.

Vanuit Kiushu vallen we de andere eilanden aan.

Ze zijn van elkaar gescheiden door de zee, en dat moet zo blijven.

Zoals twee stukken ijzer...

die in een oven worden omgesmolten tot een zwaard en schild.

Mijn afgezanten zijn op weg naar de vorst van Japan-kwo en zijn regent.

Ik heb hun overgave ge�ist. Het wachten is nu op hun antwoord.

Japan zal zich onderwerpen.

Zelfs daar moet men gehoord hebben van mijn overwinning op Soeng.

Volg mij.

Alle takken van de grote stamboom van Djengis zijn hier vandaag herenigd.

Edele lieden...

de koning van Korea, onze broeder en bondgenoot...

admiraal Won, commandant van de Koreaanse vloot...

bestaande uit 3000 schepen.

Kaidu Khan, mijn neef.

Hij bestuurt het uitgestrekte centraal-steppengebied.

Bektor Khan, leider van de nomadenfamilies in Changzhou.

En zijn zoon Kasar...

de beste van onze jonge krijgers.

Nayan, een afstammeling van de grote Djengis...

mijn voorvader.

Hij heeft gekozen voor een nieuwe god die een kruis als teken heeft.

Een god van ver weg.

En toch is ook hij een machtig bondgenoot van de Mongolen.

De anderen kent u reeds.

U weet allemaal hoevelen van onze moedige strijders...

er onbegraven liggen op de bodem van de Japanse zee.

De belediging van de opvolgers van Djengis Khan is nog niet gewroken.

Mijn afgezanten zijn onderweg.

Binnenkort weten we of de eilanden zich willen onderwerpen...

of een nieuwe oorlog willen voeren.

Groot-khan, dit is ons zwakke punt.

Een Mongool is geen krijgsman zonder z'n paard.

U bedoelt dat u bereid bent te vechten tot waar uw paarden kunnen komen.

Kaidu denkt dat de zee z'n mannen zwak zal maken.

De nobele Kaidu en de wijze Yeli-Zhu stellen zich voorzichtig op.

Voorzichtigheid is een goede eigenschap.

Maar iedereen hier kent de problemen van de vele streken binnen ons rijk.

Overstromingen en epidemie�n in het noorden...

en honger in het door oorlog verwoeste zuiden.

Oorlog is nooit een oplossing.

Wel als de overwinning wordt beloond met goud.

Meer goud dan elk ander rijk ooit heeft bezeten.

Wie is daar ooit geweest om dat vast te stellen ?

We hebben alleen nog kennisgemaakt met het ijzer van Japan...

en niet met z'n goud.

Phags-pa, je zei dat er geloofsgenoten van jou op die eilanden wonen.

Zij laten een gebedsrol draaien, net als jij. Wat lijkt jou wijsheid ?

Kaidu's waarschuwingen zijn gerechtvaardigd...

maar Achmets oog reikt ver.

Wat hij ziet, vervult ons hart met hoop.

Misschien moet het laatste woord van de sterren komen.

Het laatste woord komt van m'n afgezanten.

Het uiteindelijke besluit neem ik.

En niemand anders.

Bedankt, Jacope. - Ik heb nog steeds liever koemis.

Kan ik je even spreken ?

Ik heb een verrassing voor je. - Wat dan ?

Wacht maar af. Iets Chinees.

Eindelijk in de buitenlucht. - Hier kan je tenminste ademhalen.

Ik weet hoe u zich voelt. Soms hou ik het niet meer uit tussen die muren.

Dan voel ik me een gevangene in een gouden kooi.

Ik heb slecht nieuws voor u. We moeten weer terug de kooi in.

We zijn je gevangenen, Marco.

Het is verstandig van je vader...

dat hij elke kans aangrijpt om weg te gaan uit Khan-balik.

Waar is hij deze keer naartoe ?

Hij is per schip over het Keizerskanaal op weg naar enkele havensteden.

Met een lading specerijen uit India.

Jullie hebben nu gezien dat Kublai niet meer als een Mongool leeft.

Hij kleedt zich als een Chinees, zijn nagels zijn gelakt...

en hij geurt als een vrouw.

De grote Kublai is een wijs man.

Hij volgt vele gewoonten en respecteert ze allemaal.

Zo gaat hij ook om met de goden.

Hij accepteert alle religies. Beleed hij er zelf maar een.

Dring je geloof en je kruis niet aan anderen op.

Ik deel de mening van Kaidu Khan. Mongolen spelen niets klaar op zee.

Dat vindt keizerin Chabi ook. Zij zegt dat 't Japanse volk vele deugden bezit.

Vijandschap levert maar weinig op. - Het is een rijk land.

Iedereen weet dat ze gouden tempels en bergen edelstenen en zilver hebben.

Hoe weten ze dat ? Je zei zelf dat er nog nooit een koopman geweest is.

De astrologen voorspellen ook niet veel goeds.

Dat zijn theorie�n. Wij praten over de realiteit.

En Achmet heeft z'n informanten.

Hier is dan m'n verrassing. - Wat is het ?

Deegdraadjes met boter en kruiden. Een Chinese lekkernij.

Zet daar maar neer. - Het lijken wel gekookte bonen.

Laat het jullie smaken. - Een van onze favoriete gerechten.

Geweldig. - Hoe heb je dat voor elkaar gekregen ?

Je hoort het zo te eten.

Dit is het huis van Saiamon, de pottenbakker.

Wie bent u ?

Mijn naam is Marco Polo. Ik ben in dienst van de groot-khan.

Ik heb uw werk gezien.

Mijn vazen zijn mijn alles.

Dankzij hen heb ik een dak boven m'n hoofd en krijg ik elke dag 'n kom rijst.

Neem plaats, m'n vriend.

Kunt u in het donker werken ? - Voor mij...

bestaat er geen duisternis of licht. Geen nacht en geen dag.

Keizerin Chabi zei al dat u gewond was geraakt.

Aan mijn ogen. Nu kijken m'n handen voor mij.

Kent u vrouwe Chabi ? - Ze liet me uw werk zien.

Nu bewonder ik het des te meer.

Ik ben bevoorrecht. De duisternis bestaat niet voor mij.

Ik verjaag hem met mijn handen.

Ik heb geleerd om geluiden en stemmen te doorgronden.

Uw stem bevalt mij.

Ik heb iets van u nodig.

De enkele vazen die ik nog heb, zijn al voor iemand bestemd.

Er is te weinig tijd. - Ik kom een andere keer iets kopen.

Ik wil u iets vragen over uw land, het eilandenrijk.

Waarom ?

Ik bespeur angst in uw stem. Een dreiging.

Nee, u hoort verlangen om te leren...

en om waarheid van onwaarheid te onderscheiden.

Het lijkt erop dat u net zo blind bent als ik.

Ik moet nu vertrouwen op m'n herinneringen.

Mijn volk is onderling verdeeld vanwege vele dingen:

Geschillen over geloof en grondbezit...

krijgsheren die elkaar benijden en altijd willen vechten voor meer.

Dan is er de trots van de adellijke families.

De strijders die bij ons samoerai heten.

Ze zijn zowel grootmoedig als wreed.

Geboren vechters. Ze geven hun strijd nooit op.

De een tegen de ander. De ene familie tegen de andere.

Hoe kon een land dat zo verdeeld was een Mongoolse aanval afslaan ?

Deze vingers verschillen van elkaar, nietwaar ? Maar let op.

Nu vormen ze een vuist. Verenigd en sterk.

Als ons land wordt aangevallen, vergeten we alle onderlinge geschillen.

Iedereen gehoorzaamt de vorst en zijn regent, de shikken...

en zijn hoogste generaal, de sh�gun.

Dan is het alsof Japan een hart heeft.

Een vreemde macht zal ons volk niet kunnen onderwerpen.

De enige heerser die wij accepteren, is onze eigen vorst.

Als ons land moet worden verdedigd, zijn wij bereid tot elk offer.

Zelfs als we er de aanblik van de zon voor moeten missen.

Alstublieft, luister naar me.

Een astroloog zag dit voorteken in de sterren:

donkere wolken razen langs een kobaltblauwe hemel.

De machtige wind van de goden blaast in de zeilen.

Met ogen die niet kunnen zien...

zult gij een duistere verminkte nacht aanschouwen.

De machtige wind van de goden blaast in de zeilen.

Hoog in de opkomende zon brandt de draak.

Het vaandel van de groot-khan klappert in de zee.

Er is een storm die alleen onze goden kunnen doen losbarsten.

Wij noemen het de Kamikaze, de wind van de goden.

Die bevrijdt alle demonen van de zee.

De vlaggen van Kublai zullen worden opgeslokt door woeste golven.

Ze zullen wapperen in een dodelijke stroom op de bodem van de zee.

Ga naar uw khan en verzet u tegen zijn plannen. Ik zie te veel doden.

Zorg dat de rede zegeviert.

Twijfels, onzekerheden, discussies. Dat ligt allemaal achter ons.

De keizer van Japan-kwo heeft ons z'n antwoord laten weten.

Mijn afgezanten zijn onthoofd.

Er rest ons slechts een keuze: oorlog.

Net zo lang tot de vijand is uitgeroeid en al z'n vestingen zijn vernietigd.

Laat u niet alleen leiden door woede.

Wij zijn zoals altijd allemaal bereid om te vechten tegen de vijand...

maar we beginnen geen gevecht tegen beter weten in.

We moeten dit uitgebreider bespreken. - Ik smeek u. Luister naar hen.

Vergeef me, groot-khan, edele lieden.

We hebben gehoord dat zelfs de sterren tegen deze onderneming zijn.

Een astroloog zei... - Monden dicht. Jullie allemaal.

Ik ben jullie uitvluchten en voorzichtigheid zat.

Dat is allemaal angst en lafhartigheid.

Jullie zijn bereid te vechten, maar niet op zee.

Maar de wereld die ons geschonken is, bestaat nu eenmaal uit land en water.

De nobele Argan en admiraal Won voeren gezamenlijk het bevel.

Zij zullen onze troepen naar de overwinning leiden.

Ons antwoord aan Japan-kwo is oorlog.

Oorlog.

Oorlog.

Breng het heet en met een doek.

Hoe is het vandaag met de maag van mijn heer ? En met z'n benen ?

Mijn Chinese yin-yangdokter pijnigt me om de pijn te verdrijven.

Een zeer slimme methode.

Ik zal nooit de eerste keer vergeten dat je je haar zo droeg.

Uitgespreid als de vleugel van een raaf.

'Jouw haren zijn mooier dan de manen van m'n paard', zei je.

Het mooiste compliment dat een Mongool je kan geven.

Ik heb je verwaarloosd, Chabi.

Ik ben veel te druk geweest met staatszaken en met mijn plannen.

Het leven kan soms zo pijnlijk zijn.

Onze zoon Chinkin heeft vandaag zijn stem tegen mij verheven.

Ik maak me zorgen om onze zoon. Hij lijkt steeds meer te verzwakken.

Het is alsof z'n ziekte steeds op de loer ligt.

Ik weet het. Ik heb ervoor gekozen hem niet te straffen.

Ik moest vandaag een heel zwaar besluit nemen.

Over Japan-kwo ?

Komt er weer een nieuwe oorlog ?

Zet maar hier neer.

Japan-kwo heeft opnieuw bloed vergoten.

Ze hebben de afgezanten onthoofd die ik op een vredesmissie had gestuurd.

Ja, vrede. Ik heb om hun vreedzame overgave verzocht.

Een edelmoedig gebaar. Het had een makkelijke verovering moeten worden.

Je wordt oud, als je begint te praten over makkelijke veroveringen.

De oversteek is het lastigst, maar daarna is het makkelijk.

Tenminste als... - Als wat ?

Als de goden me bijstaan.

Ook jouw god.

Vroeger riep je Mongoolse ziel de geesten in de blauwe hemel aan...

voor je besloot dat bijgeloof te noemen.

Toen was ik nog jong, en verliefd op jou, als een onschuldig veulen.

Roep ze weer voor me aan. Net als vroeger.

Ik vertrouw de astrologen niet.

De sterren van Japan-kwo zijn te hoog en te ver voor hun vermoeide ogen.

Kijk wat je kunt opmaken uit de melk die ik mors.

Wat zie je ? Wat voorspelt het ?

Het voorspelt dat je een grote vloot gaat bouwen...

om ermee naar Japan-kwo te varen.

Dat wist ik al. Maar dan ? Wat betekent dit ?

Het betekent dat daar waar melk en een kat elkaar ontmoeten...

een uitwisseling plaatsvindt. - Wie is de kat ?

Als mannen handelen, wordt er iets verspild.

Melk of bloed of zaad.

Dan verschijnt van bovenaf de kat. Jij vraagt wie de kat is.

De kat zelf zal het je niet vertellen. Al weet die het nog het beste.

kan je dit raadsel oplossen ?

Ik vroeg je om hulp.

Het is niet verstandig om in de toekomst te willen kijken.

Volgens m'n moeder was de kat god of de tijd of de geschiedenis.

Jij bent slechts de verspiller van de melk.

Volg mijn raad op. Laat Japan-kwo met rust.

Ik wou je even zelf spreken.

De khan was onder de indruk van je. Hij respecteerde je en mocht je graag.

Maar nu heb je gezien hoe gevaarlijk en onvoorspelbaar z'n woede kan zijn.

Hij was razend. Hij denkt dat je Chinkin be�nvloed hebt.

Ik zal openhartig tegen je zijn. Ik ga ervan uit dat je discreet bent.

Phags-pa heeft bedacht dat je Chinkin van z'n plichten afhoudt...

en dat je z'n geest vergiftigd met vreemde idee�n.

Idee�n die net zo vreemd zijn als jijzelf. Ik weet dat het niet klopt.

De khan wil dat je een poosje weggaat uit Khan-balik.

Hij wilde je naar je vrienden in het noorden sturen.

Op mijn aandringen krijg je nu een belangrijker taak in het zuiden.

Ik weet zeker dat je vader het ermee eens is.

Je hebt niet onder stoelen of banken gestoken dat je weer op reis wou.

Dat kan nu. Ook krijg je de kans dat observatietalent te benutten...

dat de khan zo bewondert. - Op welke manier ?

Je gaat samen met een groep belastinginners...

een volkstelling houden in de gebieden tussen Hanzhou en Yanzhou.

Ik weet niets van belastingen, en ik ken die gebieden niet.

Je oom Matteo gaat met je mee.

Hij zal een goede metgezel en adviseur voor je zijn.

Zijn ervaring in de handel zal je van pas komen bij je beoordelingen.

Onthoud wat hier gebeurd is.

Gebruik je natuurlijke gaven maar loop niet te hard van stapel.

En wees voorzichtig. Het schijnt onrustig te zijn in Yanzhou.

Ik ken de gouverneur van Yanzhou. Die helpt je wel.

Vreemd genoeg is gebrek aan ervaring soms juist handig.

Het voorkomt dat je te diep graaft en in de duisternis verdwijnt.

Mettertijd zul je dat allemaal beter begrijpen.

Voorlopig moet je twee dingen voor ogen houden:

De schatkist is bijna leeg en moet zoveel mogelijk worden aangevuld.

En je mag aan niemand je vertrouwen schenken.

Zelfs niet aan mensen die je vrienden lijken.

Gelukkig ken ik de hoofdbelastinginner van Yanzhou.

Hij zal je advies geven. Zijn naam is Talib. Hem kan je vertrouwen.

Wanneer vertrekken we ? - Morgenvroeg.

De khan is op de hoogte. Je hoeft niet meer officieel bij hem op audi�ntie.

Hij heeft te veel aan z'n hoofd.

Prins Chinkin is ook weer erg ziek. Het zag er zo hoopvol uit.

De mens kan hopen, maar God beslist. Wij kunnen slechts zijn dienaren zijn.

Ik ben u dankbaar en hoop dat m'n zoon uw vertrouwen waard zal blijken.

Het wordt een geweldige belevenis.

Het zuiden is rijk en heeft veel handelsroutes die we nog niet kennen.

Ik heb gehoord dat daar wijze mannen in de heuvels wonen...

die erin zijn geslaagd om metaal in goud te veranderen.

Als u hun geheim ontdekt, wil ik de eerste zijn die het van u hoort.

Dan zijn al onze problemen opgelost.

Een Chinees kunstenaar toont in z'n tekening de schoonheid van de tijger...

en niet z'n bloeddorstigheid.

Voor hem is een boom elke boom en een bloem elke bloem.

Ik denk dat alleen de Chinezen dat volledig kunnen begrijpen.

Ik begrijp het wel.

Misschien ben ik ook een Chinees.

Ik moet onze lessen een poosje missen.

Ze sturen me op reis. - Ik weet het. Naar het zuiden.

Ik moet de belastingen gaan innen.

Het lijkt Achmet beter dat ik wegga uit Khan-balik. Althans, voor een poosje.

Ze willen jou en mij scheiden.

Achmet en Phags-pa zien het zo:

Hoe verder jij verwijderd bent van m'n vader en mij, hoe beter.

Waarom ? - Dat heb ik je toch verteld.

Hij is bang dat m'n moeder en jij de groot-khan en mij zo be�nvloeden...

dat we jouw geloof verkiezen boven het zijne.

Ik wou dat ik hem beter begreep. - Het is simpel. Hij is een fanaat.

Hij rust pas als iedereen in ons rijk boeddhist is.

Daartoe is alles gerechtvaardigd.

Help me.

Je weet dat je niet moet bewegen. Rust is het beste medicijn voor jou.

Een paar stappen maar. Naar die boom daar.

Wij beginnen niets tegen hun machtsspel.

Achmet stuurt je naar het zuiden. Phags-pa staat achter z'n besluit.

De twee rivalen zijn het hierover eens.

Zij zien je als een pion op een schaakbord.

Geen idee wie er het meest gebaat is bij deze zet.

Onthoud goed dat de pion de laatste is die dat ontdekt.

Ik zou zo graag met je mee willen. - Dat zou ik ook fijn vinden.

Zorg dat je bent opgeknapt als ik terugkom.

Als een Mongools stamhoofd of z'n zoon voelt dat z'n einde nadert...

wordt hij naar een boom gebracht en ertegenaan gezet...

om de maat van z'n lichaam op te nemen.

Dan wordt de boom uitgehold.

Als het stamhoofd sterft, wordt hij diep onder grond in de boom begraven.

En er wordt een nieuwe jonge sterke boom geplant op de plek van z'n graf.

Mijn vader heeft besloten dat ik in Shangtu moet gaan wonen.

Hij denkt dat de lucht op het platteland me goed zal doen.

Hij heeft ook een nieuwe bruid voor me gekozen.

Maar ik denk dat ik m'n boom al gevonden heb.

Kokachin, mijn aanstaande bruid.

Een toonbeeld van jeugdigheid en levensvreugde.

Nu moet ik me voordoen als een man die denkt dat hij zal herstellen...

en die gelooft dat hij nog een toekomst kan opbouwen.

Nederlandse ondertiteling bewerkt door : Igor