Original subtitles

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย

โปรดคุ้มครองลูกข้า

และตัวข้าให้ปลอดภัยด้วยเถิด

อยู่ทางนั้น จับมัน

หยุด

หยุด

ข้าสวดมนต์ถือศีลกราบไหว้เจ้าแม่มาทั้งชีวิต

นี่เหรอ

คือสิ่งที่ข้าได้รับ

- เฮ้ย - เฮ้ย

มึงทำอะไรของมึงเนี่ย

เฮ้ย มึงลบหลู่เจ้าแม่

- เฮ้ย ไม่มีเด็กเว้ย - มึงต้องตาย

ลุยเข้าไป

ช่วยกันดับไฟ

ไปดับไฟเร็ว

อีเจ้าแม่สารเลว

เฮ้ย

กูจะกลับมาเอาคืนพวกมึงทุกคน

- เฮ้ย - พี่ยักษ์

- เป็นอะไร - พี่ยศจะถอนฟันยี่

ฟันโยกก็ต้องถอน

ร้องโวยวายไปได้

ก็ยี่กลัวนี่

- โธ่ - ไม่ทันแล้ว

โอ้โฮ

ไหนดูซิ ฟันน้ำนมซี่สุดท้ายหลุดแล้ว

โตเป็นสาวแล้วเนี่ย

โตเป็นสาวก็ต้องมีแฟนแล้วอะดิ

ไหน พามาให้รู้จักบ้าง

- มีก็ไม่บอก - ว้าย

อย่าลืมโยนฟันน้องขึ้นบนหลังคาด้วยล่ะลูก

ฟันขึ้นใหม่จะได้สวยๆ

เฮ้ย

นู่นเจ้นู่น ไป

- ว่าไง - เจ้

- ขอหอมหน่อยได้ไหม - คิดถึงอะ

- ไป - เป็นไงบ้าง

คนท้องของแม่มาแล้ว

โอย

คนกำลังท้องกำลังไส้เนี่ยแหละ

โตไวเลย

แทนที่ไอ้ประดิษฐ์มันจะอยู่ดูแล

กลับเอามาทิ้งไว้ที่นี่

พ่อ หวัดดีจ้ะ

มาถึงก็รีบบ่นเลยนะเฮีย

พอดีว่าช่วงนี้โรงงานน้ำตาลเปิดหีบ

เฮียเขาก็เลยต้องรีบส่งอ้อยให้แม่ค้าในไร่ไง

ไปหลายวันยิ่งดีเฮีย ไอ้หยาดมันจะได้อยู่ที่นี่นานๆ

อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน

อือ

- ก็ดี - เออ

ยักษ์

กินข้าวลูก

ครับ

เร็วๆ เข้ามา

อือ นี่

หยาด

เป็ดพะโล้ร้านเจ๊กหลีที่หยาดชอบไง

ทานเยอะๆ นะ ลูกในท้องจะได้แข็งแรง

จ้ะ

เฮ้ยๆๆ หยาดๆๆ

- หยาดๆ - จ้ะพ่อ

แล้วหมอบอกว่าจะคลอดเมื่อไหร่ล่ะลูก

หมอบอกว่าไม่น่าเกินสองเดือนจ้ะแม่

อีกหน่อยมีหลาน ยี่ก็ต้องเป็นอี๊

อี๊ยี่

อี๊ยี่

เออ ว่าแต่หยาดอยากได้ลูกชายลูกสาวอะ

แต่พ่อว่า ลูกชายก็ดีนะ

โตขึ้นมาจะได้มาทำงานไร่ต่อไง

โอย อย่าไปฟังพ่อ ลูกสาวดีกว่าลูก

ดูซิลูกชายน่ะ หัวหกก้นขวิดกันทุกคน

โอย มีลูกแฝดไปเลยละกันถ้างั้นน่ะ

เจ็บตัวทีเดียว จะได้ไม่ต้องเจ็บตัวหลายรอบ เนอะ

- โอ้โฮ - ชายคนหญิงคน

พ่อกับแม่จะได้ไม่ต้องเถียงกัน

เออ แม่ก็ว่าดีนะ

ไหวหรือเปล่าอะ

ไม่ไหวหรอกมั้ง

อือเนี่ย เรามันครอบครัวตัวย.

ฉันว่าถ้าต้องตั้งชื่อลูกเนี่ย

ถ้าลูกสาว

- ตั้งชื่อไอ้เยิ้มไหม - หือ

แต่ว่าถ้าเป็นลูกชายนะ

ฉันว่าชื่อยัดไปเลย

- เก็บไว้ตั้งชื่อลูกมึงเถอะ - เป็นไง

- ยัด บ้า - อะไรวะ

คิดได้ไงเว้ย

เข้ากันจะตาย

พี่ยักษ์ พี่คิดจะกลับไปเป็นทหารอีกหรือเปล่า

ยังไม่รู้เลย จริงๆ

เออ พ่อได้ข่าวว่า ที่กรมเขาเปิดรับสมัครไม่ใช่เหรอวะ

อือ

ถ้าอยากเป็นทหารก็กลับไปเถอะลูก

หือ

งานในไร่กูกับไอ้ยอดดูแลได้

มึงไม่ต้องห่วง

- ได้ - ถ้าพี่ยักษ์กลับไปเป็นทหาร

แล้วใครจะไปรับยี่ที่โรงเรียนน่ะ

อือ ก็พี่นี่ไง ไปรับอยู่ทุกวัน

โห ไม่เอาหรอก

พี่ยอดชอบไปจีบครูประจำชั้นยี่

- อายเพื่อนเขา - โอ้โฮ

- เอ้า - จีบอะไร

นี่ไง เนี่ยน้องเลยกินข้าวเย็นไม่ทัน

ฉันก็แค่ไปถามผลการเรียนน้องเฉยๆ

มึงไม่ต้องแก้ตัว กินข้าวไป

- กินข้าวไป ไอ้ยอด - ครูชื่ออะไร บอกแม่ซิลูก

ครูประกายศรี

แม่ให้ไว้รับขวัญหลานนะลูก

ขอบคุณจ้ะแม่

คุยเสร็จแล้วเหรอแม่

แม่เขานี่ยัง เก็บข้าวของของหยาดไว้ทุกชิ้นเลยนะ

อือ

ตอนนี้ยี่ก็นอนคนเดียวได้แล้วนะ

ไม่ต้องให้แม่มานอนเป็นเพื่อนเหมือนแต่ก่อน

แย้มคงดีใจเนอะ ที่เห็นเราอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน

เอาจริงๆ พี่ก็…

อยากกลับไปเป็นทหารนะ

แต่ก็อดห่วงทางนี้ไม่ได้

ทำไม

มึงคิดว่ากูทำแทนมึงไม่ได้เหรอ

โธ่ ใจเย็น ใจเย็น กูรู้มึงทำได้

แต่พวกมึงเนี่ยทำแทนกูมาตั้งนานแล้ว

แต่ถือซะว่า

กูทำใช้หนี้ก็แล้วกัน

มึงทำมามากแล้ว ไอ้ยักษ์

ถึงเวลาที่มึงต้องทำเพื่อตัวเองบ้างแล้ว

กระผม พลทหารยักษ์ รายงานตัวครับ

ทัพบกปกป้องคุ้มครองโยธา

บ้างขุดคู บ้างก็เลี้ยงปลา

- บ้างก็ลักเสื้อผ้าหลวงไปขาย - หลังตรงกว่านี้

- ดื่มสุราเป็นนิจอาจิณ - มา เดินด้วย

- เฮ้ย มาแล้ว - ฮึบ

เฮ้ยเฮีย เฮ้ย

เฮ้ย โอ๊ย

- เฮีย - เฮ้ย บ้านพังหมดแล้ว

เฮ้ย เฮีย

เฮีย

มาดิๆ

ยี่ เราไปก่อนนะ

เป็ด

แฮ่

เล่นไรเนี่ย

แค่จะชวนกลับบ้านน่ะ

กลับด้วยกันไหม

พี่เรามารับ

งั้น

เดี๋ยวเรากลับก่อนนะ

เออ

ยังไม่ไปอีกเหรอ

ไม่

พี่ยักษ์ ช่วยด้วย

พี่ยักษ์ ช่วยยี่ด้วย

ยักษ์

ยี่

ยี่

ยี่

- พี่ยักษ์ ช่วยหนูด้วย - เฮ้ย

แม่งเอ๊ย ยี่

พี่ยักษ์ ช่วยด้วย

- พี่ยักษ์ - ยี่

พี่ยักษ์

ยี่

ยี่

ยี่

มึงปล่อยน้องกู

กูบอกให้ปล่อยน้องกู

- ยี่ มา - พี่ยักษ์

ยี่ เจ็บหรือเปล่า ยี่

ยี่

ยี่

ไอ้ยักษ์

ยี่ตั้งสติดิ ยี่

ยี่ ยี่อยู่กับพี่

ยี่ อย่า ยี่

ยี่ ยี่ฟังพี่ ยี่ตั้งสติ

ยี่

ยี่

เฮีย เฮียระวัง

ป่าช้าแตกหรือไงวะ พี่ห่าแม่งเต็มไปหมด

มึงจะทำอะไรน้องกู

จ่า

ผีส้นตีนนั่นมันกลับมาได้ยังไง

ผีมันอาจไม่ได้มีแค่ตัวเดียวก็ได้นะเว้ย

ยักษ์

ยักษ์

- ยักษ์ ยักษ์ช่วยยี่ด้วยนะลูก - แม่ แม่ใจเย็นๆ นะ

พี่ยักษ์ พี่ยักษ์ต้องหาทางช่วยน้องให้ได้นะ

จ่า

มันพอจะมีทางไหนบ้าง

ที่ทำให้เรารู้ว่าตอนนี้ยี่อยู่ที่ไหน

จ่า

แต่มันก็พอมีวิธีว่ะ

กฎของผีถ้วยแก้ว มีอยู่สามข้อ

ข้อหนึ่ง

ให้คิดถึงแย้มเท่านั้น

ห้ามคิดถึงผีตัวอื่น

ข้อสอง อย่าปล่อยนิ้วจนกว่าจะเสร็จพิธี

ข้อสาม

ห้ามทำแก้วแตกเด็ดขาด

แย้ม ช่วยยี่ด้วยนะ

แย้มจะมาจริงเหรอ

ถ้าแย้มรู้ว่ายี่กำลังเดือดร้อน

ไม่ว่าอยู่ที่ไหน แย้มก็ต้องกลับมา

เริ่มพิธีได้

- พุท - โธ

ทา

- ยะ - พุท

- โธ - ทา

ยะ

- พุท - โธ

- ทา - ยะ

ขอเชิญดวงวิญญาณของแย้ม

มาอยู่ในแก้วใบนี้

แย้มมาแล้วใช่ไหม

ยี่ยังปลอดภัยดีอยู่ใช่ไหม

แล้วตอนนี้พวกมัน…

จับยี่ไปไว้ที่ไหน

“บ่องสะโหนดเบียง”

จ่า

นี่… นี่ใช่แย้มจริงๆ เหรอ

บอกให้คิดถึงแต่แย้มไง

อย่าปล่อย

โอ๊ย โอ๊ย

จ่า

พบร่องรอยพวกมัน หนีเข้าไปอยู่ในถ้ำนั่น

ไอ้พวกเชลย ฆ่ามันให้หมด

- ครับผม - ครับผม

ใครฆ่าพวกมันวะ

สงสัยมันคงอย่างที่เขาร่ำลือกัน

ทางนี้มีคนรอด

เกิดอะไรขึ้นที่นี่

ถ้ามึงอยากช่วยน้องมึง

ก็ตามกูมา

เฮียๆ

- ยักษ์ - เฮีย

เฮีย เป็นไรเฮีย

- ยักษ์ - เฮีย

เป็นไรเฮีย

- ยักษ์ - ยักษ์ ได้ยินแม่ไหมลูก

- เฮีย - ยักษ์

ยักษ์ๆ

เฮีย ยกมันขึ้น

ยักษ์

ยักษ์ๆ

ยักษ์ ได้ยินแม่ไหม

ยักษ์ ได้ยินแม่ไหม ยักษ์

- ยักษ์ - เฮีย

ยักษ์

- ยักษ์ ยักษ์ได้ยินแม่ไหมลูก ได้ยินไหม - เฮียๆ

ยักษ์

ยักษ์ พ่อไปด้วย

พ่อ

พ่ออยู่ดูแลทุกคนที่นี่ดีกว่า

ยักษ์กับจ่าลุยเอง

ไอ้ “บ่องสะโหนดเบียง” เนี่ย มันคืออะไรจ่า

“บ่องสะโหนดเบียง” น่ะ แปลว่าที่ชุมนุมของผี

ที่นั่นน่ะ ผีชุมยิ่งกว่ายุงอีก

เฮี้ยนซะจนไม่มีใครกล้าเข้าไปยุ่งกับป่า

ทางการน่ะเคยส่งทหารเข้าไปสำรวจ

กี่คนกี่คนน่ะ

ก็โดนผีหลอกจนจับไข้ ไม่ตายก็เป็นบ้า

ว่ากันว่า

พวกเชลยศึกที่ถูกทหารญี่ปุ่น

เกณฑ์มาสร้างทางรถไฟน่ะ

เคยหนีหลบภัยเข้าไปอยู่ในถ้ำ

แต่ถูกจับได้

ทหารญี่ปุ่นก็เลยใช้เป็นแดนประหาร

ใจเย็น ยักษ์

อือ

รถมาได้แค่นี้

ที่เหลือต้องข้ามน้ำไปแล้วเดินเท้าต่อ

- เฮ้ย - โอย

ไอ้ยศ

นี่มึงอีกคนเหรอ ไอ้ยอด

เฮีย

นี่พวกมึงสองคนมาด้วยแบบนี้

ใครจะอยู่ดูแลคนที่บ้าน ฮะ

พ่อสั่งกูมา มีอะไรจะได้ช่วยกัน

นี่ เฮีย

คนเดียวน่ะหัวหาย สองคนเพื่อนตาย

สามคนกลับบ้านได้ เรามีตั้งสี่คนยังไงก็รอด

ยังไงยี่ก็น้องกูเหมือนกัน

เออ ยี่ก็เป็นน้องฉันเหมือนกัน

ตามนะ ไอ้สัตว์ อย่าแซง

เออ

รู้แล้วน่าเฮีย

เฮียๆ

เฮีย จ่า

มีผีอยู่ในน้ำ เฮีย

มีอะไรไม่รู้อยู่ในน้ำ ไอ้ยศ มีอะไรไม่รู้อยู่ในน้ำ

ไป

ยอด

ระวัง ทุกคน

จ่า

ยศ

ยอด

จ่า

นี่ ฉันบอกแล้วไงว่าในน้ำมันมีผี ในน้ำมันมีผี

ไม่มีใครฟังฉันเลย

จ่า แล้วเอาไงต่อเนี่ย

ข้ารู้แต่ว่าบ่องสะโหนดเบียงอยู่แถวนี้

แต่ข้าไม่เคยมา

ถามคนแถวนี้ดู

เดี๋ยวก็รู้

แถวนี้มีคนด้วยเหรอวะ

ยี่

ยี่

- พี่ยักษ์ - ยี่

ยี่

พุทโธ่ ยี่

พี่ยักษ์ ยี่กลัวอะ

ไม่เป็นไรนะ ยี่ไม่ต้องกลัวนะ นะ พี่มาแล้ว

ไม่ต้องกลัว

ไม่ต้องกลัวนะ

พี่ยักษ์ ยี่เจ็บ

ไม่ต้องกลัว ยี่

พี่ยักษ์

พี่ยักษ์ ยี่เจ็บ

พี่ยักษ์

พี่ยักษ์ ยี่เจ็บ

ยี่

- แกไม่ใช่พี่ยักษ์ - กูนี่แหละพี่ยักษ์

มึงจำพี่มึงไม่ได้เหรอ

ฮะ

ติ วา คะ ภะ โธ

พุท นัง สา นุส มะ วะ เท ถา…

หมู่บ้านร้างหรือไงวะ

เงียบอย่างกับป่าช้า

ไม่เห็นมีคนสักคนนึง

พี่

พวกผมมาดี

บ่องสะโหนดเบียง

พี่

พี่

พวกสูเป็นใคร

จะเข้าไปที่นั่นทำไม

พวกเรามาตามหาคน

คุณช่วยบอกทางหน่อยได้ไหม

ไล่พวกมันไปซะ

ตามข้ามา

ข้าชื่อยะขิ่น

ส่วนนั่นสหายข้า ชื่อกองมู

ผมยักษ์

ส่วนไอ้นี่ยศ

ยอด น้องชายผม

นู่น แล้วก็จ่าประพันธ์

บ่องสะโหนดเบียงเป็นป่าชุมนุมผี

พรานเก่งๆ เข้าไปยังเอาชีวิตไม่รอด

พวกสูเข้าไป

มีแต่จะเอาชีวิตเข้าไปทิ้งเปล่าๆ

แต่พวกเราจำเป็นต้องไป

ป่านนี้น้องสาวเราจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้

น้องสาวสูคงไม่รอดแล้วละ

กลับไปซะ

- มึงพูดเหี้ยอะไร ไอ้สัตว์ - น้องสาวผมยังปลอดภัย

น้องสาวผม…

ยังปลอดภัย

ทำไมที่นี่วังเวงเหมือนหมู่บ้านร้างเลย

เมื่อ 80 ปีที่แล้ว

หมู่บ้านของเราเคยถูกผีร้ายออกอาละวาด

เด็กสาวในหมู่บ้านถูกมันฆ่าตายหมด

ท่านสยาดอ พระธุดงค์

เลยทำพิธีสะกดมันใส่โลงศพไว้บนถ้ำผี

และห้ามไม่ให้ชาวบ้านทุกคน

เหยียบย่างเข้าไปในป่าบ่องสะโหนดเบียงนั่นอีก

ค่อยยังชั่ว

สุดท้ายผีก็โดนปราบ

เรื่องทั้งหมดมันเพิ่งเริ่มต้นขึ้นต่างหาก

เหตุการณ์ผ่านมาจนกระทั่งช่วงสงคราม

มีทหารญี่ปุ่นบุกมาที่นี่

พวกมันปล้นเสบียงอาหาร

และเกณฑ์ผู้คนในหมู่บ้านไปสร้างทางรถไฟ

หากใครหลบหนีหรือไม่ยอมทำตาม

มันก็ฆ่า

เราไม่มีทางเลือกอื่น

แต่ท่านสยาดอห้ามไว้

ตอนนี้เรายิ่งกว่าตกขุมนรก

ไม่มีอะไรน่ากลัวกว่าพวกมันอีกแล้ว

ชาวบ้านที่นี่ต่างเคียดแค้นทหารญี่ปุ่น

แม่เฒ่ามะแว หมอผีประจำหมู่บ้าน

จึงฝ่าฝืนข้อห้ามของท่านสยาดอ

ทำพิธีปลุกผีร้ายที่ถูกสะกดไว้ขึ้นมา

หวังให้มันช่วยแก้แค้นไอ้พวกเดนนรก

สวดต่อไป

แม่ แม่หนี แม่

แม่เฒ่ามะแวปลุกผีร้ายได้สำเร็จ

แต่ก็ไม่อาจควบคุมมันไว้ได้

ผีร้ายตนนั้นนำมาซึ่งความตาย

มันฆ่าคนไม่เลือกหน้า

ทุกคนถูกฆ่าตายจนหมด

เหลือแต่แม่เฒ่ามะแว

ที่ไม่ตายก็เหมือนตาย

นางผีร้ายหรือที่พวกเราเรียกมันว่า “ต้าโหย่ว”

มันจะมาพร้อมกับเสียงสวดแห่งความตาย

เสียงสวดงั้นเหรอ

บทสวดนั่น…

ถ้าคนสวดจะเป็นการปลุกผี

แต่ถ้าผีสวด…

จะเป็นการสะกดคนให้หลับไหล

ควบคุมตัวเองไม่ได้

ชัดเลย

พวกสูสู้มันไม่ได้หรอก

มึงเล่นผิดบ้านแล้ว

ไอ้ผีส้นตีน

น้องสาวผมอยู่ในอันตราย

ต่อให้นรกรออยู่ข้างหน้า

ยังไงพวกผมก็จะพาน้องผมกลับบ้านให้ได้

คืนนี้พวกสูพักที่นี่

ผมไม่รบกวนดีกว่า

แค่บอกทางผมมาก็พอ

บ่องสะโหนดเบียงเป็นป่ามรณะ

เต็มไปด้วยอาถรรพ์ลี้ลับ

ถ้าเดินทางกลางคืน

พวกผีป่าคงฆ่าพวกสูตาย

ตั้งแต่ก้าวแรกที่เข้าไปเหยียบที่นั่น

ไว้รอให้ตะวันขึ้น

ข้ากับกองมูจะนำทางพวกสูไปเอง

อยู่ต่างถิ่นน่ะ ยังไงก็ต้องเชื่อเขา

ไอ้ยศ ไอ้ยอด ไปนอนได้แล้ว

พรุ่งนี้ออกเดินทางแต่เช้า

มึงก็พักบ้างนะ

พี่ยักษ์

พี่ยักษ์

พี่ยักษ์

พี่ยักษ์

พี่ยักษ์

พี่ยักษ์

มึงเป็นใคร

กูถามว่ามึงเป็นใคร

มึงเอาน้องกูไปไว้ที่ไหน

ฮะ

- ยักษ์ - เฮีย

ยักษ์

- พี่ยักษ์ - ยักษ์

ยักษ์

ยักษ์

ยักษ์

เฮีย

- พี่ยักษ์ - จ่า

จ่าเอายังไงต่อ จ่า

- พี่ยักษ์ - ยักษ์

พี่ยักษ์

เฮีย

- เฮีย - เฮ้ย ไอ้ยักษ์

พี่ยักษ์

เฮีย

เฮีย

เฮีย เกิดอะไรขึ้นเฮีย

เฮีย

เฮีย

พวกมึงรู้ได้ไงว่ากูอยู่นี่ฮะ

ยะขิ่น ยะขิ่นบอกให้กูออกมาช่วยมึง

ลูกเจ้จะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายนะ

เนื้อหวานแบบนี้

สงสัยจะได้ลูกชาย

ยี่ขอนะเจ้

ใจคอเจ้จะยิงน้องให้ตายเลยเหรอ

นี่ยี่นะ ไม่ใช่แย้ม

มึงไม่ใช่น้องกู

หลังจากตาพวงหนีไปกบดานที่ดงโขมด

ไอ้ผีนั่นก็ย้ายมาอยู่ที่นี่

ก่อนที่มันจะออกอาละวาดไปเรื่อยๆ

ไอ้แม่หมอมะแวคงถูกมันเลี้ยงเอาไว้หาเหยื่อ

เหมือนยายช่วยกับตาพวง

แม่หมอนี่ใจถึงนะ

กล้าปลุกอีผีส้นตีนมาฆ่าทหารญี่ปุ่น

มันคงเป็นวิธีเดียวที่แม่หมอคิดออกในตอนนั้น

เขาว่ากันว่าผีร้ายต้าโหย่ว เกลียดทหารเข้ากระดูกดำ

ไม่น่า แม่งจัดเฮียซะยับเลยว่ะ

เข้าเขตบ่องสะโหนดเบียงแล้ว

ลูกช้างมาดี ขอให้เจอคนที่กำลังตามหาด้วยเถอะ

บ่องสะโหนดเบียงเป็นดินแดนต้องห้าม

คาถาอาคมและเครื่องรางจากที่อื่น

ใช้ไม่ได้ผลกับที่นี่

นั่นคือกระพรวนเงิน

เชื่อว่าเป็นเครื่องรางป้องกันสิ่งชั่วร้าย

มันจะส่งเสียงเตือนเมื่อมีภัยมาถึงตัว

พวกสูก็พกกันเอาไว้คนละลูกก็แล้วกัน

กระพรวนนี่ศักดิ์สิทธิ์แน่เหรอ

หากสูศรัทธา มันก็ศักดิ์สิทธิ์

แล้วพวกคุณสองคนไม่ต้องใช้มันหรือยังไง

พวกเราเป็นคนที่นี่ ไม่จำเป็นต้องใช้มันหรอก

พี่ยอด

เฮีย ยี่…

สู

ไอ้ยอด

ยอด

ไอ้ยอด

ยอด

ยอด

เฮีย

ยอด

- ยอด - เฮีย

จ่า

ยอด

ยอด

เชี่ย

เหี้ย เหี้ย

ยอด

ยอด

ไอ้ยอด

ไอ้ยอดต้องอยู่แถวนี้

- ไอ้ยอด - ยอด

- ไอ้ยอด - ยอด

ไอ้ยอด

เงียบก่อน

เสียงอะไรจ่า

ผีโป่งค่าง

ผีอะไรจ่า ไม่เคยได้ยิน

มันเป็นผีประเภทเดียวกับผีกองกอย

ลักษณะเหมือนค่างแต่ตัวใหญ่กว่า

หากินเป็นฝูง พวกมันจะรุมดูดกินเลือดเหยื่อจนตาย

กูอยากเหนี่ยวหัวกระสุนมึงก็มา

มา

จ่า

จำที่เราสู้กันที่เขาขวางได้ไหม

หมอบ หมอบ

จ่า กระสุนพิศมรทำอะไรมันไม่ได้เลยเนี่ย

ข้าเคยได้ยินว่ามันกลัวไฟว่ะ

ไอ้ยศ ระวัง

ไปเร็ว

ขอยืมหน่อยนะ

ต่อให้มึงบินมากูก็ไม่กลัว

มา

มา

เอ็งไม่ร้อนหรือไงวะ

จะเหลือเหรอจ่า

พวกข้าบอกสูแล้วใช่ไหม

ว่าอาวุธของสูมันใช้ที่นี่ไม่ได้

สูกำลังท้าทายอำนาจผีป่า

ทิ้งปืนซะ

มีอาวุธติดตัวเอาไว้สบายใจกว่า

งั้นอยู่ที่นี่

สูก็ต้องเชื่อฟัง

ถ้าไม่อยากตายกันหมด

ผมไม่กลัวตายหรอก

ผมรู้แค่ว่าผมต้องพาน้องของผม ออกไปจากที่นี่ให้ได้

ไอ้ยอด

ยอดๆๆ

ไอ้ยศ

ไอ้ยศ

ไอ้ยศ

ไอ้ยศ

ยักษ์

ถ้ามึงอยากช่วยน้องมึงก็ตามมา

ฉันเคยเห็นที่นี่มาก่อน

เห็นตอนไหนวะ

ตอนเล่นผีถ้วยแก้ว

มันต้องการให้ฉันมาที่นี่

ไป

เดี๋ยว

จำไว้นะ

ต่อจากนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

พวกสูต้องตั้งสติให้ดี

ระวังตัวด้วยนะจ่า

จ่า

เหมือนพิธีบูชาอะไรบางอย่างเลย

ไม่ได้บูชา

แต่กำลังสะกดผีร้าย

ท่านสยาดอรู้ว่าสักวันนางผีร้ายจะต้องกลับมา

ก็เลยให้ลูกศิษย์วาดภาพผนังนี้ไว้

เพื่อคอยเตือนภัยคนรุ่นหลัง

ยี่

ยี่

จ่า

ยักษ์

ยักษ์

ไอ้ยักษ์

ยักษ์

ไอ้ยักษ์

ระวัง

ทางนี้

กระพรวนนี่ศักดิ์สิทธิ์แน่เหรอ

หากสูศรัทธา มันก็ศักดิ์สิทธิ์

ระวัง

นั่นอาจจะไม่ใช่น้องสูก็ได้นะ

พี่ยักษ์ พี่ยักษ์ๆ

พี่ยักษ์ช่วยด้วย พี่ยักษ์

หยาด

- พี่ยักษ์ - หยาด

นี่ มาอยู่นี่ได้ไงฮะ

- มันจับตัวหยาดมาที่นี่ - ฮะ

โธ่เอ๊ย

พวกมันต้องการพาเรามาเพื่อมาปลุกอีผีชุดดำนั่น

ไป รีบพาทุกคนออกไปจากที่นี่ก่อน

ยี่

ยี่

ยี่

ยี่ตื่น ยี่

ยี่

ยี่ตื่น ยี่

ยี่

ยี่ๆ

นี่พี่เอง

พี่มาช่วยแล้ว

ยี่

นี่พี่ยักษ์เองนะ

นี่พี่เอง

พี่มาช่วยยี่แล้ว นะ

พี่ยักษ์

ไม่เป็นไร

ไม่เป็นไรนะ พี่มาช่วยแล้ว

แล้วผีพวกนั้นล่ะ

ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ยี่ไม่ต้องกลัวแล้วนะ

ถ้ามันโผล่มาอีกนะ

พี่จะซัดมันให้หน้าหงายเลยคอยดู

ปัง

ไป รีบออกจากที่นี่ก่อน

- ไป - ไป ทางนี้

ไป

ยี่

ไป

พี่ยักษ์

พี่ยักษ์

มึงจะทำอะไร ฮะ

อีผีส้นตีนนั่นน่ะ

มันฆ่าคนไปไม่รู้ตั้งเท่าไหร่

มึงจะปลุกมันขึ้นมาทำไม

ตราบใดที่ยังมีมนุษย์

สงครามก็จะไม่มีวันสิ้นสุด

ต้าโหย่วมอบชีวิตใหม่ให้ข้า

ทำให้เผ่าพันธุ์ของข้าไม่มีวันสูญสิ้น

- แต่คนอื่นเขาฉิบหายกันหมดน่ะ - ใครจะเป็นหรือตายข้าไม่สน

ขอแค่พวกข้าอยู่รอดก็พอ

ข้าจะต้องอยู่ปกป้องดินแดนบรรพบุรุษของข้า

ผีส้นตีนนี่มันเป็นใครเนี่ย

ทำไมมึงถึงบูชามันนัก

สิ่งที่ต้าโหย่วเกลียดมีอยู่สองอย่าง

สงคราม

และก็ความรัก

ยิ่งรักกันมากเท่าไหร่

ต้าโหย่วก็ยิ่งอยากทำให้พวกมัน

ทุกข์ทรมานมากขึ้นเท่านั้น

นี่เหรอ

คือสิ่งที่ข้าได้รับ

- เฮ้ย - เฮ้ย

กูจะกลับมาเอาคืนพวกมึงทุกคน

อีผีส้นตีนนี่วิปริตใช้ได้เลยนะ

แต่กูเสียใจด้วย

กูส่งมันลงนรกไปแล้ว

ต้าโหย่วเพียงแค่หลับไหล

ข้าจะปลุกท่านขึ้นมาสิงสู่ในร่างที่เหมาะสม

ฟันของร่างที่ใช้สิงสถิต

พี่ยักษ์

และเลือดคนที่เคยปราบต้าโหย่ว

ไม่

พี่ยักษ์

พี่ยักษ์

พี่ยักษ์

เครื่องสังเวยครบแล้ว

จะขาดก็แต่…

วิญญาณบริสุทธิ์

- พี่ยักษ์ - เพื่อฟื้นพลังต้าโหย่วเท่านั้น

ไม่ๆ

หลังเสร็จพิธีคืนนี้

ต้าโหย่วจะกลับมา

และพวกข้าก็จะคงอยู่ตลอดไป

อีแก่เหี้ย

มึงมาเอากูดิ

ประตูนรกเปิดแล้ว

อย่าทำลูกกูนะ

- หยาด - อย่า

- หยาด - อย่า

- หยาด - ไม่ๆ ไม่

ไม่ๆๆ

ไม่เอา

หยาด

- ไม่ - อย่า

ไม่

ระวัง

ช่วยยี่ก่อน ช่วยยี่ก่อน

จ่า มันใช้ได้ยังไง มันใช้ได้ยังไงเนี่ย ฮะ

กระพรวนนั่นน่ะ ไม่ใช่กระพรวนธรรมดา

ข้างในมันคือปรอทกรอ มันเป็นปรอทศักดิ์สิทธิ์

ภาพเขียนหน้าปากถ้ำ

ท่านสยาดอทำพิธีสะกดมันใส่โลงศพไว้ในถ้ำผี

ฝังแร่ปรอทที่หน้าผากมัน

มีแต่คนจิตแข็งอย่างเอ็งเท่านั้น

ที่จะปราบพวกมันให้สิ้นซากได้

ข้าอัดปรอทกรอไว้ในกระสุนแล้ว

แต่เหลือเพียงนัดเดียวนะยักษ์

มึงพลาดไม่ได้นะ

จ่า ฝากด้วย ทางนี้ฉันจัดการเอง

ช่วยกันหน่อยเร็ว

พี่หยาด

กองมู

ยะขิ่น

พี่หยาด

จ่าๆ

- หยาด - หยาด เป็นยังไงบ้างหยาด

หยาด หยาดๆ หยาด

- พี่หยาด - โอ๊ย ไม่ไหวแล้ว

- จ่า - จ่าๆ

- ยักษ์ๆ หยาดจะคลอดแล้ว - หยาด

- พี่หยาด - หยาดจะคลอดแล้ว

คลอด

คลอดแล้วต้องทำไงจ่า

เฮียๆ คลอด…

- เฮีย - จ่า จ่าทำคลอดเป็นไหม

ข้าเป็นหมอยา ไม่ใช่หมอตำแยโว้ย

เออ หมอเหมือนกัน เอาเลย มา

จ่าเอาเลย จ่าๆ

- จ่า - จ่าช่วยหน่อย จ่า

- เบ่ง เบ่งลูก - เบ่ง

เบ่งอีก

- หยาดเบ่ง - เบ่ง

- เบ่ง - หยาดเบ่ง หยาด ฮึบ

หยาด เบ่งลูกเบ่ง หยาด

- เบ่งอีกหยาด เออ - หยาด

เบ่งอีก

- เบ่งอีก เบ่งๆ - เบ่งเลยลูก เบ่ง

อีกนิดนึงๆๆ

ไอ้ยักษ์ เอ็งได้หลานชายว่ะ

ลูกชาย ลูกชาย

หมอ

จ่า

กูกลับมาแล้วนะ ไอ้เหี้ยยักษ์

มึงตายยากตายเย็นนะอีผีเหี้ย ฮะ

ต้องช่วย… ช่วยฉันด้วยนะ

- ยักษ์ - เฮียๆ

กูจะสิงร่างอียี่

แล้วก็แดกพวกมึงทุกคน

วิญญาณบริสุทธิ์

แม่หมอปลดปล่อยมึงออกมา

มึงกลับฆ่าพวกกูตายยกหมู่บ้าน

คนตายแล้วย่อมตายไม่ได้อีก

ข้าเคยถูกเจ้าฆ่าตายมาแล้ว

เจ้าคิดว่าทำอะไรพวกข้าได้เหรอ

แล้วพวกมึงจะทำอะไรกูได้ล่ะ

น้ำคร่ำเป็นน้ำศักดิ์สิทธิ์

พลังจากชีวิตใหม่จะทำลายอำนาจชั่วร้าย

กองมู

กองมู

ไอ้ยอด

เลิกจองล้างจองผลาญครอบครัวกูสักที อีผีเหี้ย

รีบส่งมันกลับลงไปก่อนประตูนรกจะปิด

จ่า จ่าแข็งใจไว้จ่า

จ่า

จ่าแข็งใจไว้จ่า

จ่าแข็งใจไว้จ่า

พี่ยักษ์

พี่ยักษ์ กลับมาหายี่ก่อน

พี่ยักษ์

พี่ยักษ์

- พี่ยักษ์ๆ - พี่ยักษ์

- พี่ยักษ์ - พี่ยักษ์

พี่ยักษ์

พี่ยักษ์

พี่ยักษ์

ยี่ พี่ส่งมันลงนรกไปแล้ว

มันกลับมาไม่ได้แล้ว

จ่า

จ่า

จ่า

จ่าๆๆ ได้ยินใช่ไหม จ่า

จ่าๆๆ ได้ยินใช่ไหม จ่า

จ่าไม่เป็นไรจ่า จ่าต้องไม่เป็นไรจ่า

อายุมั่นขวัญยืนนะลูก

ยักษ์…

คราวนี้ข้าคงตายจริงๆ แล้วว่ะ

หนักกว่านี้จ่าก็เจอมาแล้ว แค่นี้จ่าสบายน่า นะ

เดี๋ยวฉันพาจ่ากลับบ้านเอง

จ่ากลับบ้านกัน

จ่ากลับบ้าน จ่ากลับบ้านกัน

แข็งใจไว้จ่า

ข้าดีใจนะ

ที่พวกเอ็งอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน

ชีวิตคนเรามันสั้นว่ะ

ดีต่อกันไว้ รักกันไว้มากๆ นะ

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม

จับมือกันไว้

อย่าปล่อยมือกันนะ

จ่า

ยักษ์

ฝากเอ็งไปบอกน้ำเพชรแทนข้าด้วยนะ

ว่า “พ่อขอโทษ

ที่ไม่เคยบอกรักลูกเลย”

ลูกจ่า จ่าก็กลับไปบอกเองดิ

จ่า

ข้าสัญญากับน้ำเพชรว่าข้าจะกลับบ้าน

แต่ดูเหมือนจะผิดสัญญาอีกตามเคย

จ่า ไม่ ไม่…

ยักษ์

ดูแลลูกสาวข้าด้วยนะ

จ่า ไม่ จ่า…

- จ่า - จ่า

- จ่า - ไม่

จ่า

(เหตุการณ์ ตัวละคร และเรื่องต่างๆ ที่ปรากฏในภาพยนตร์นี้เป็นเรื่องสมมติ)

(หากคล้ายคลึงกับผู้ที่มีชีวิตอยู่หรือผู้ล่วงลับ หรือเรื่องจริงใดๆ)

(ล้วนแต่บังเอิญและไม่ได้ตั้งใจ)