Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Tak więc, podczas pobytu w Indiach,
ubiłem mały monsun.
Musiałem skosić setki tego dnia.
Setki, tak jak tu.
- Naprawdę? - O, Tak. O, Tak.
Oczywiście, normalnie preferuje zabierać dusze ale tym razem, tym razem,
no, wiesz, wziołem kilka dni wakacji
a to był koniec miesiaca, więc, wiesz jak jest.
A przy okazji wspominałem o tym jak byłem Europie?
Śpiewał tam Elvis, więc pomyślałem, że to sprawdzę,
ale to był zwyczajny, gruby facet z cekinami. Zabrałem go mimo wszystko.
Czy ten facet nie jest nudziarzem? Mówi tylko o sobie.
Muszę o tym pamiętać następnym razem kiedy przybędzie do miasta, aby się spotkać.
O, naprawdę?
- To bardzo interesujące. - Tak, jak ci mówiłem.
Ale niewystarczająco dla mnie.
- Powiem ci dlaczego tu jestem. - Wiem, po co tu jesteś,
żeby jeść moje jedzenie i pić mój likier.
-Więcej szampana? - Czemu nie, dzięki.
Dla kogo przechowywałeś takie dobre produkty?
Wiesz, ty i ja bedziemy przyjaciółmi na długi czas,
i będę bardzo zadowolony z tej małej wizyty,
wygląda na to, że ten grób nie jest wystarczająco duży dla nas dwóch.
Co to ma przypuszczalnie znaczyć?
Zaproponuje ci rozgrywkę pomiędzy tobą i mną.
- Zwycięzca bierze wszystko. - A przegrany?
Jesteś kumplem.
- Raz. - Dwa.
Mój kamień łamie twoje nożyczki.
- Cholera. -Daj mi rękę.
Coż dzieciaki, wygląda na to, że wasz kolega, strażnik krypty jest w strachu o swoje życie... Śmierć...
Całkiem podobnie jak kobieta z dzisiejszej opowieści.
Ten obrzydliwy kawałek siekanki nazwałem...
Siach!
"Zabójca"
Nie bolało ani trochę .
- Druga runda? - Przyjdź po to.
Kochanie.
Idealnie.
- Kocham cię. - Kocham cię.
- Chcę cię zabrać gdzieś na weekend. -Gdzie?
Gdziekolwiek chcesz.
- Poprostu chcę byś długo była szczęśliwa. - Jestem szczęśliwa, kiedy jestem z tobą.
Do zobaczenia wieczorem.
Nie zapomnij, serdelków na obiad.
Nie wiem jak ty to robisz.
Janet McKay, Jesteś kompletną kobietą.
Oczywiście, że jestem głuptasku. A jaką kobietą miałabym być?
Przepraszam, mogę ci jakoś pomóc?
Mam taką nadzieję pani McKay. Nazywam się Simone Bardou.
Jestem z departamentu policji w Los Angeles.
Chciałabym zadać kilka pytań dotyczących twojego męża.
- Mojego męża? - Tak. Kiedy spodziewasz się go w domu?
- O 7:00. Może zapytam, po co to wszystko? - Rutynowa sprawa, proszę pani.
Mówiąc 7:00, miała pani na myśli, że wychodzi z pracy o 7:00
czy, że przyjeżdza do domu o 7:00?
Myślę, że będzie lepiej jak zadzwonię do męża teraz.
To naprawdę nie będzie konieczne. Jak wspomniałam, te pytania są jedynie formalnością.
Myślę, że powinnaś wiedzieć
mój mąż i ja, mamy przyjaciół w departamencie policji, panno Bardou.
Przyjaciół na wysokich stanowiskach.
Znasz Captaina Landaua?
Tak, proszę pani. Znam go bardzo dobrze.
- Ty też? - To był jego pomysł, aby porozmawiać z tobą na osobności.
Uwierz nam, będziesz w wielkim niebezpieczeństwie Jeśli twój mąż dowie się, że tu byłam.
W niebezpieczeństwie? O czym ty mówisz? Jeremy nigdy nikogo nie skrzywdził.
Być może nie ten Jeremy, którego znasz,
ale człwiek obeznany w zabijaniu ludzi z wielkim luzem.
Zwariowałaś.
"Powiedź dobranoc, Gracy".
Ta suka poszła zadzwonić. Nie miałam wyboru.
Daj spokój. miała cię pod pazurem.
- Mylisz się. - Williamie, czy ja się mylę?
.
Chodzisz po moim domu, jesteś gliną czy nie gliną, rozwalam ci łeb.
- Czyż to nie błyskotliwe. - Błyskotliwe?
Nawet nie mówimy o czymś błyskotliwym, nie wspominając o innych rzeczach.
Co za gafa.
Obaj jesteście posrani, powinniście zrobić to lepiej.
Halo, płaszcz i szpada 101. Zamknij się!
Budzi się.
Co powiedziała?
To brzmiało jak "bliżej, bliżej. "
Chciała się napić. Jest spragniona.
Nie. Jeśli chciałaby się napić, Powiedziałaby, "pić" lub "szkocką"
chciała powiedzieć, "Puh". Rusz głową.
Kogo to obchodzi co powiedziała. Poprostu dajcie jej coś do picia.
Nie czekaj.
Patrz, patrz, widzisz.
Podkładka.
Używaj podkładki.
- Tak. - Chrzanić to!
Co zrobiłam, że utknełam z wami dwoma z mojej czystej załogi?
Słuchaj, na twoim miejscu spojrzałbym w lustro, dobra?
Bo nie jestem tylko jedynym u którego ta suka figuruje na czarnej liście, w porządku?
Czas na pytania, paniusiu.
Czy ten kapitan Landau o którym wspomniałaś to fakt czy fikcja?
- Nie odpowiadaj. Nie chcę wiedzieć. - Fikcja.
Psuje twoją linię. weż tą zuchwałość cheek hak, żyłka i ciężarek od wędki.
A teraz, przeproszę, ale kto z kim tu utknął?
Słuchajcie, nie mogłam ryzykować.
Dlaczego miałaby skłamać o w tej sprawie?
Bo zna się na twojej żałosnej policyjnej rutynie, dlatego.
Gówno prawda.
W tej dziwce jest coś, co bardzo mnie denerwuje.
Dlaczego mnie okłamałaś?
Bo jesteś głupia.
Żaden policjant o zdrowych zmysłach nie włamuje się do czyjegoś domu.
Co za bałagan.
Kobiety zawsze zakrwawiają meble.
Chodźmy coś przekąsić.
Wybacz. Mam nadzieje, że nie będzie plam.
To prawdziwy kopniak.
Twój mężulek używał takiego spojrzenia, miał prawdziwy ogień w oczach.
- Mówił ci kiedyś o nas? Założę się, że nie. - A co z tobą?
Kiedyś byliśmy jednym punktem.
Ale zostawmy babskie pogaduszki na później, dobrze?
Nie wiem, jak mogłaś jeść takie rzeczy .
To ziarna. To dla ciebie dobre.
Świetna dekoracja kuchni. Sama je pani robiła?
Mógłby ktoś mi wytłumaczyć, po co, to wszystko?
Mam dziś kolację z przyjęciem.
To było dobre.
Ma kolację z przyjęciem. To mi się podoba.
Chcesz wiedzieć, o co chodzi?
- Jesteśmy tutaj, żeby zabić Ronalda Walda. - Kogo?
- Twojego męża. - Mój mąż nazywa się Jeremy McKay.
Ale w poprzednim życiu był to Ronald Wald.
Dobra, Ronald był tajnym agentem jednej z grup CIA,
zajmującej się eliminacją niektórych problematycznych sytuacji.
Radykałów na terenie USA.
Pocichutku, w sytuacjach gdy prezydent poczuł,
że tak będzie lepiej dla danej osoby, to taka osoba znikała,
było to lepsze dla całego narodu, zwyczajne wietrzenie brudu.
Mój mąż pracował dla prezydenta?
- Twój mąż był zabójcą. - Jednym z najlepszych.
A kilka lat temu poprostu się zmył i zniknął.
Pozostawił list w którym napisał,
iż stwierdził, że firma chciała go wrobić .
Oczywiście, że chcieli. Ale z naszej pracy nie możesz odejść.
Firma odeśle cię na emeryturę, gdy będziesz gotów, nie wcześniej.
I wy myślicie, że to mój mąż,
ten Ronald Wald, którego nikt nie widział od tamtego czasu?
Dokładnie. Rozpłynął się w powietrzu, aż do teraz.
Nie. Nie!
Jesteście idiotami. Macie niewłaściwego człowieka.
To nie jest mój mąż. Nawet nie wygląda tak jak on.
To...
To jest mój mąż. To jest człowiek z którym wziełam ślub.
Jeremy McKay, widzicie?
Powiedziałam, że ten człowiek nieobecnym zabójcą CIA.
Zaginął 5 lat temu.
Naprawdę myślisz, że mógł nas unikać tak długo chodząc we własnej skórze?
Zmienił swój wygląd, ty głupia krowo.
Zmienił włosy, twarz, odciski palcy. Jest nowym człowiekiem.
- Ale był niedokładny. Zapomniał jednej rzeczy. - O swoich zębach.
To prawda, o swoich zębach.
Dwa tygodnie temu dopasowaliśmy jego zestaw wyników dentystycznych z archiwum w komputerze NSA
zestaw Ronalda Walda i J. McKaya z Chatsworth w Kaliforni.
Teraz, po tych wszystkich latach, zdarzyło się tak,
że twój mąż chciał ograniczyć mały problem z zębami.
Ta mała zarozumiałość kosztowała go wykryciem.
Dzwonek zadzwonił?
Nie rozumiem.
Pani McKay, twój mąż miał bardzo wyjątkową protezę .
Nadzwyczajną, faktycznie,
jego dentysta napisał na internetowym forum dentystycznym,
aby uzyskać pomoc od swoich kolegów.
Tak się zdarzyło, że jeden z naszych szpiegów podsłuchał informacje o tej wymianie.
Przez rentgen trafiliśmy do waszego komputera...
No i jesteśmy.
Twój mąż był bardzo złym chłopcem. Czas posprzątać ten bałagan.
Uporządkowanie zajmie mi około 3 godziny.
Jeśli u ciebie wszystko w porządku, chciałbym zacząć.
Zrób to. Zabierz ją do piwnicy. Wsadź jej pistolet do gęby.
Zero świadków, taką mamy politykę, Pani McKay. Myślę, że to rozumiesz.
Chodźmy się przejść.
Nic nie zrobiłam, proszę.
Jak od narodzin kredy, ładna i bezbronna.
Dobra, idziemy.
Problem w tym, że nie chcemy nikogo w naszych interesach.
Zaświecimy.
Schodzisz tymi schodami, no wiesz, to straszne.
Spójrz na to.
Wiesz panno McKay, najtrudniejsze jest zabicie pierwszej osoby.
Potem, można się do tego przyzwyczaić.
No cóż, nie dla ciebie, bo to będzie twój jedyny raz.
Mam co do ciebie szczyptę krytyki. Odnośnie podłogi w kuchni.
Kafelki ceramiczne są do wyrzucenia. Dywan kuchenny jest dobrym wyjściem.
Zaufaj mi, nie wiem czy ktoś ci to mówił, czy nie
ale poprostu spójrz na mnie, a będziesz wiedziała, że to prawda.
O rety, nie chciałem dostać tej całej sprawy, wiesz.
To mi się podoba.
Ładnie sobie tutaj urządziliście.
Pozwól, że zapytam panno McKay. Co wolisz?
Wolisz schodki ruchome czy rowerek?
- Bieżnię. - Bieżnię? Tak, ja też.
Tak, napina stare bułki, no wiesz o czym mówię?
Dobre bułeczki są obcisłe. Też mam trochę obcisłe. Powinnaś sprawdzić.
No dalej, pomacaj. Wszystko w porządku.
- Widzisz? Wiesz co mam na myśli? O tak. - Masz rację.
- To miłe. - Dzięki, wiem o tym.
- Nie zabijaj mnie. - Pani McKay, proszę przestać.
Mam robotę do zrobienia.
Ty też masz robotę do zrobienia. Twoje zadanie to umrzeć. Moje zadanie to zabić cię.
- Więc poprostu usiądź, wiesz... - Co powiesz na seks, Todd?
Co mam o tym powiedzieć? To znaczy, no wiesz, mówiąc osobiście,
myślę że, no wiesz, to sporo ciężkiej pracy wąchanie czyjegoś nieprzyjemnego oddechu,
Jak dla mnie. Ale to tylko moje zdanie.
- To nie prawda. - No wiesz...
Hej, hej, hej, panno McKay.
- Zwolnij, dobrze? No wiesz... -Mogę ci pokazać.
-Możesz? - Nie lubisz dziewczyn?
Tak, lubię dziewczyny, panno McKay.
Ja...ja...
Myślę, że to straszne w pewnym sensie. Wiesz co mam na myśli?
Nie przestraszę cię.
- Nie? - Nie.
- No dalej. No dalej. - Pani McKay.
- Myślę, że powinnaś przestać... - Wiem, jak to lubisz.
Nie, nie wiesz tego.
- Tak, wiem to. - Skąd miałabyś wiedzieć?
W porządku? Przestań, proszę. Zabierz ręce.
Weź swoje...
- Zabierz swoje ręce, panno McKay. - Tak jak lubisz.
Dalej, Todd.
- Hej, panno McKay... - Czemu nie chcesz mnie wziąść w ten sposób, Todd?
Tak......
Pani McKay, tak właśnie lubię.
Panno McKay, nadal będę chciał cię zabić, gdy skończę.
Chwila! Chwila!
Hej, panno McKay. Panno McKay. Zatrzymaj to. Zatrzymaj to!
Zatrzymaj to! Stop! Panno McKay!
McKay, przestań.
Pomóż mi. Pomoc...
Pomóż mi.
Jeszcze nie gotowe?
Wiesz, bardzo bym chcia wykonać mój 12 - krokowy program wieczorem.
Ah, nie martw się. Wyjedziemy z tąd wcześniej.
Chciałabym opuścić to miejsce z dwoma foliowymi workami.
- sznurek czy zacisk? - Obojętnie.
Co go tam u diabła zatrzymało?
- Zaraz wrócę. - Siach - siach.
Szlochała czy zachowała się jak człowiek?
Todd?
Todd?
Do skurwysyna!
Musimy porozmawiać.
Kim jesteś?
Jestem twoim najgorszym koszmarem, kobietą z jajami.
Nie masz jaj, paniusiu.
Nic o nich nie wiesz.
Wypatroszyłam człowieka po tym jak mnie wkręcił.
To są jaja.
Strzelałam własnym ludziom w głowę żeby nie stracić swojej.
Nawet, gdy twój mąż przystawił mi broń do skroni.
Dlaczego? Ponieważ wiedziałam, że to go naprawdę zmieniło.
Nadal jest takim szorstkim towarem, hm?
Nadal lubi, gdy gryzie się jego szyję, aż do krwi?
- Tak? Tak? - Tak.
Widzisz, można zmienić wygląd, ale człowiek się nie zmienia.
Powiem ci szczerze, że naprawdę fajnie będzie go zobaczyć.
- To było tak dawno. - Nie tak dawno, Gwen.
- Jak mnie nazwałaś? - Nazwałem cię Gwen.
Przynajmniej to mi powiedziałaś, swoje imię podczas naszej randki.
Myślałem, że z tych wszystkich osób chociaż ty powiesz coś miłego
o mojej protezie.
Ronald?
Żegnaj, Gwen.
Chciałbym z tobą powspominać trochę dłużej, ale jak już powiedziałem
mam przyjęcie o 7:00.
O, mój boże, jest 5:00.
I tyle roboty przede mną.
Cóż, ty i twoi przyjaciele musicie mi pomóc.
Zaczynamy.
A piłka poleciała prosto do dziury.
wyglądałem jak zawodowiec,
a tu nagle przychodzi wiewiórka i kradnie piłkę.
Przypuszczam, że zostawiła ją sobie na zimę.
Kochanie, tylko wiewiórki mogą zepsuć idealne zagranie.
- Przynieść jeszcze sałatki? - Nie, dziękuję.
Chrzanić to.
Kochanie, spójrz co znalazł Larry.
Skarbie, to żart. Larry lubi się wygłupiać.
To nie było zabawne. Byłam blisko zawału.
-Co będziesz robiła później? - Nie wiem. Co masz na myśli?
- Kupiłem nowe wiosło. - Naprawdę?
Tak.
Kiedy tatuś wychłosta mamusię może pobawimy się w agentów.
Tylko pod warunkiem, że ugryziesz Ronniego tam gdzie lubi.
- Kto ugryzie? Kim jest Ronni? - Powiedziałam "mamusię". Ugryzie mamusię.
Swietny smak. Co to jest?
Mały dodatek od przyjaciół helped me throw together.
Nigdy się nie dowiem, jak ty to robisz.
Janet McKay, jesteś kompletną kobietą.
Oczywiście, że jestem, głuptasku.
Podać coś jeszcze?
Raz, dwa, trzy. - Cholera!
Ta Janet, musi być diabłem w kuchni .
Nie wiem, jak wy, dzieciaki, ale ja znalazłem Simonowi coś ciężkiego do przełknięcia.
Osobiście, nie zrobiłbym gulaszu.
Myślę, że oślizgłe naleśniki byłyby bardziej odpowiednie.
Gotowy?
Cóż, wygląda na to, że wygrałem.
Hej, co ty gadasz?Nadal tu jestem.
Zagrajmy ponownie. No dawaj. Podwójne albo nic.
Posłuchaj mojej rady, kolego, wycofaj się, póki masz głowę.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.