Original subtitles

SMART

Hé, meneer.

Meneer.

Meneer, mag ik iets vragen?

Hebt u misschien een beetje geld? - Een beetje.

Niet alleen voor mij, ook voor mijn vrienden.

Voor ons allemaal. - Ik heb niks.

Hij heeft niks. - Hij wil niet met zijn broeders delen.

Met zijn leren jas. 'Ik heb niks'... - Hé, meneer. Het hoeft niet veel te zijn.

Eigenlijk alles. - Alles.

Ik heb tien euro en een tramkaartje.

Tien euro en een tramkaartje. - Dat is goed.

Geef.

Ik heb ze alle twee nodig. - Kijk in zijn puppyogen. Kom op, man.

Hij heeft ballen, dat moet ik toegeven. - Maar, meneer...

Stop. - Je fucking portemonnee...

en je fucking telefoon.

Ik heb geen gsm.

Ja, pak hem. - Pak hem.

Sta op.

Kom, we gaan lopen.

Hoezo, hij heeft niks? - Hij heeft niks.

Nee, hij heeft niks. Kom, sla.

Kom op.

Ja, sla hem.

Sla hem.

Kom op, Bashir. Sla dan.

Weg hier, snel. De politie. - Ciao, ciao.

Hoerenzoon.

Hé.

Je lekt. Je bent aan het lekken. Geen bloed op mijn vloer.

Sorry.

Excuses.

Kom op, kijk nou toch.

Niet spugen, niet pissen, niet kotsen. En zeker geen bloed op mijn vloer.

Verdomme, het lijkt hier wel een slachthuis.

Zes euro vijftig. Ik heb geen wisselgeld.

Gepast of met je pinpas.

Hou het wisselgeld maar.

Veel geluk.

Wil je een pleziertje?

Wat? - Wil je een pleziertje?

Kirina?

Ik ben het, Dylan.

Dylan van de negende.

Is dat jouw kindje?

Moet ik hem bellen? - Ja, bel Pierre.

Fucking klootzak. Kankerlijer.

Dylan?

Dylan Devuyst?

Ja, jij. Kom eens hier. Hè?

Kom eens gedag zeggen. - Cowboy.

Ben je niet blij mij te zien?

Wat is er gebeurd? - Tegen een koevoet gelopen.

Een koevoet?

Geld lenen kost ook geld, hè, Dylan.

Of je benen. - Is dat zijn ding tegenwoordig?

Ik heb nu tenminste overal zitplaats.

En jij? Wat is dat allemaal?

Het lijkt of je tegen een tram gelopen bent. Heb je al je tanden nog?

Hé... Welkom thuis, maat.

Ja? - Hij is onderweg, Pierre.

Ja, begrepen.

Pierre?

Ja?

Kan het zijn dat er een nieuw slot op mijn deur zit?

Nee.

Gooi het in de Schelde. In het Waasland, of zo. Ja.

Als het Lillo voorbij is en ze vinden het terug...

dan zal het DNA er wel afgespoeld zijn. Dat hoop ik tenminste, voor jou.

Want tegen de politie kan ik niet liegen. Oké? Ja.

Oei.

Fijne verjaardag, man.

Je weet het, zoiets vergeet ik niet.

Blij dat je eruit bent?

En vervroegd.

Daar zul je wel iets voor hebben moeten doen zeker?

Ik ben morgen pas jarig.

Ik zat er toch niet ver naast.

Al plannen?

Geen plannen.

Sowieso stoppen met die onzin. - Dat zal wel.

Weet je zeker dat je in de bak geen vieze gewoontes hebt aangeleerd?

Alleen maar goeie, Pierre. Alleen maar goeie.

Was het een grote gast?

Niet groot. Wel met z'n vijven.

Dat heeft mij vroeger nooit tegengehouden.

Wat is er met Cowboy gebeurd?

Niks.

Ik heb hem van de drank geholpen. Dat is alles.

En aan de pillen zeker? - Alleen de goeie.

Kom. Laat eens zien.

Kijk eens aan. Als nieuw.

Dank je wel.

Heb je er geen spijt van?

Van die lelijke tattoos.

Er zijn wel ergere dingen om spijt van te hebben.

Dat is waar.

Dat is heel juist.

Heeft ze geleden?

Mijn ma. Heeft ze geleden?

Hier. Je nieuwe sleutel.

Je weet toch dat je bij mij nog wat schulden open hebt staan?

Heb je al een idee hoe je dat gaat doen?

Ik wou bij Staelens vragen of ze mensen zoeken.

Staelens?

Staelens is al twee jaar failliet. - Of ergens anders.

Mensen die willen werken, zoeken ze altijd, toch?

Hier, dat is hem. Dat zie ik graag.

Weet je eigenlijk hoeveel je me nog moet betalen?

Een paar duizend of zo?

22.124 euro.

Maar ik zal het afronden.

Laten we 23.000 zeggen en we praten er niet meer over.

Fuck. - Ja...

Ik heb wel je moeder geholpen met de huur, hè.

Ik heb je moeder haar begrafenis betaald. Jouw proces.

Dat loopt allemaal op, hè.

En dan heb ik het nog niet gehad over alles wat ik misgelopen ben...

door die stomme actie van jou.

Daar zul je nog lang voor moeten werken, jongen.

Als ik...

Als ik elke maand 500 aan de kant zet... - Dylan. Ik wacht al vijf jaar.

Ik ga geen vier jaar meer wachten.

Maar ik heb een oplossing.

Je hoeft zelfs niet mee te denken. Gewoon doen. Kom op.

Luister. Ik heb een klantje.

Een klein mannetje met een groot gokprobleem.

Hij heeft nog wat schulden bij mij.

Hij werkt in dat restaurant op de Zandmarkt.

En zijn bazin is nogal gek op zwart geld, begrijp je?

Waarom pakt je klantje zelf... - Godverdomme, dat is jouw probleem niet.

Maar goed, geef me die telefoon en die envelop daar met dat nummer erop.

Kom, ik zal hem direct bellen.

Ik zal hem zeggen dat hij mij een paar duizend minder hoeft te betalen...

als hij vanavond vergeet het alarm aan te zetten.

Er ligt minstens 50.000. Je brengt dat gewoon hierheen.

Je geeft mij 23.000 en de rest delen we in twee. Klaar. Voilà.

En alleen dat.

Nee. Geen gekkigheid.

Pierre, ik probeer te stoppen met deze shit.

En ik heb net gezegd dat ik geen vier jaar wil wachten, godverdomme.

Hier. Ga daar wat eten, kijk wat rond.

En tegen middernacht is iedereen daar weg. Dan kun je je slag slaan.

Pierre, ik heb je nooit gevraagd om haar huur te betalen, de begrafenis...

om al die dingen te doen. Het kan niet... - Dat is waar. Dat is absoluut waar.

Maar ik heb jou ook nooit gevraagd om de halve stad omver te schieten.

En godverdomme met mijn revolver nog wel.

Met mijn revolver.

Besef jij wel wat je gedaan hebt? Hè? Besef je wel wat jij gedaan hebt?

Wat moest ik doen?

Je moeder eruit laten zetten?

Op straat laten zetten?

Was het haar schuld dat ze daar moederziel alleen zat? Hè?

Kapot van verdriet.

Kapot van verdriet, hè.

Met een weduwepensioentje van niks.

Maar ja...

De ene zoon in de bak, de andere... - Welk restaurant is het?

De Papillon, op de Zandmarkt.

Oké, 30 seconden voor het alarm afgaat en dan nog 40 seconden voor de politie.

Jezus...

Dit is niet mijn eerste keer. - Nee, maar de mijne wel.

Dylan, het alarm.

Fucker.

Tien seconden countdown.

Jezus. Ik vraag je één keer om mee te komen.

Doe rustig, verdomme. Oké? Doe gewoon rustig.

Holy fucking shit. What the fuck?

Buona sera. Goedenavond. - Goedenavond.

Alles goed? - Zeker.

Heeft u een reservering? - Nee.

Ik ben alleen.

Sorry, we werken alleen met reserveringen.

Ik blijf niet lang. Een hoofdgerecht en dan ga ik.

Ik zou u graag een plek geven, maar het zit vol. Daar kan ik niks aan doen.

Wat is vol? - 'Wat is vol?' U stelt goeie vragen.

Als er niemand meer bij kan. Kijk om u heen. Dan zit het vol.

Is er niet altijd plek voor nog iemand?

Ik geef mensen met aanzien graag een beetje ruimte...

om te kunnen ademen, om te kunnen leven... - Dat apprecieer ik.

Wat moet ik doen?

Kan ik u iets te drinken aanbieden? Cava, aperol, campari, martini...

Gewoon een biertje.

Een simpel biertje, geen probleem. Luca, gewoon een simpel biertje voor meneer.

Dank je wel.

Mevrouw Dravet, alstublieft. Ik heb voor u een chardonnay Montrachet.

Niet te warm, niet te koud.

Bedankt, Toni. - En een cola voor de prinses.

Jij weet wat ik nodig heb. Zeg, ik wacht nog op mijn man voor ik bestel.

Neem uw tijd. We hebben alle tijd van de wereld. Ciao, prinses.

Luca, tafel 31 wil afrekenen.

Ja, Jeroen?

Ja, wij zitten al in de Papillon.

Hoezo niet?

Ja, natuurlijk vind ik dat jammer.

Oké. Nee, nee. Ja, ik snap het. Dan zie ik je morgen. Ah.

Overmorgen. Oké. Ja. Bye-bye.

Jeroen komt niet meer, schatje. - Ja, ik hoor het net.

Ja, maar dan kunnen wij bestellen. - Misschien te druk met de campagne?

Nog een paar uur werk en dan rijdt hij naar een congres in Keulen.

Dat is politiek. Dat gaat maar door...

Maar dat wil zeggen dat ik een vrije vrouw ben vanavond.

Als je iets wilt doen of zo?

Wacht even. Wil jij met mij op stap vanavond?

Meen je dat? Want daar hoef ik niet over na te denken.

Sowieso wil ik met jou op stap.

Ik ben klaar tegen middernacht. Waar pik ik je op?

Ah, ik... Stop jij niet altijd om tien uur?

Normaal wel. Ik stop altijd om tien uur exact.

Al twintig jaar lang stop ik om tien uur. Vandaag niet.

Ik weet niet waarom. Ik moet de zaak afsluiten.

Maar ik kom je ophalen. En ik neem je mee naar een geweldige club.

Ik ga je vanavond goed verwennen.

Ik zorg dat je niks tekortkomt. Ik betaal. Alles erop en eraan.

Middernacht is misschien een beetje te laat.

Ik was van plan om om elf uur naar het vuurwerk te kijken.

Misschien is het te laat.

Ik zal het erin zetten. - Ja.

Dat is 04840...

Wacht. Ik sla jouw nummer op en ik bel je. Dan heb jij het mijne.

Maar misschien is het te laat, Toni. We zullen zien.

Sowieso, rustig aan. Geen stress.

Ben je bang voor het boze oog?

Was het maar zo gemakkelijk, hè?

Als je wilt, mag je het hebben. - Nee, nee.

Stel je voor dat het werkt. Dat wil ik je niet aandoen.

Dat zou de beste koop van mijn leven zijn. - Ja.

Tien euro en nooit meer ongeluk.

Drie euro eigenlijk. Uit de nachtwinkel. - Nog beter.

Misschien is de kwaliteit dan iets minder. - Ja.

Zo af en toe nog een klein ongelukje.

Een inbraak.

Holy fucking shit.

What the fuck?

Maar het enige wat ze stelen, is een schilderij waar je toch al van af wou.

Een schilderij...

Wil je bij ons komen zitten? - Ik wil je niet storen.

Maar je stoort niet.

Kom. Laten we gaan. - Fuck.

Naar links.

Halt.

Blijf staan.

Tot straks.

Ik bel je. - Ja.

Oh. Het stond toch nog in het restaurant. Oh, zeg...

Niemand had het daar gevonden, dus ik dacht dat we het hier hadden laten staan.

Mijn dochter blijft bij een vriendinnetje slapen en zonder koffertje... Maar goed...

Margot Dravet. Aangenaam. Eerst mijn man die cancelt, dan dat koffertje...

Ik had die amulet van jou toch moeten aannemen.

Dank je wel, en sorry dat je helemaal hierheen moest komen.

Geen sorry. Ik heb tijd.

Goed, dan ga ik maar terug. Naar Elise.

Nee... Ik ga me eerst een beetje opfrissen. Wil je iets drinken? Een beetje opwarmen?

Ik heb het niet koud. - Nee, maar wel dorst? En tijd.

Er is iemand thuis.

Ah, nee. Nee, mijn man laat gewoon graag alle lichten branden.

Om de groenen te koeioneren.

Of met de auto naar de bakker. Dat is ook een hobby van hem.

Zo. Dat is beter.

Ik mag hier toch wel zijn? - Jawel. Je mag hier zijn.

Wil je een glaasje wijn? - Ik drink eigenlijk niet zo graag wijn.

Maar dan heb je nog nooit goeie gedronken. Ik ga je overtuigen. Nee, sorry.

Ik wil je niet dwingen.

Mag ik je overtuigen?

Je mag het proberen.

Hier.

Slecht geweten?

Alsjeblieft, een glaasje shiraz voor meneer.

Shiraz? - Ja.

Ik dacht dat ik wijn zou krijgen.

Ik weet wat shiraz is. - Ah, sorry.

Bedankt. Voor die koffer.

En?

Ja, best oké. - Ja? Ik hou ook wel van shiraz.

Die volle smaak. Bramen, tabak, peper...

Dat proef je wel, hè?

Lekker.

Wist je dat mannelijke fruitvliegjes die minder seks krijgen meer alcohol drinken?

Echt waar. Daar is onderzoek naar gedaan. Ik verzin dat niet.

Je bent wel een mooie man.

Je ogen.

En je jukbeenderen zijn zo... Zo recht, zo gebeiteld. Zoals een standbeeld.

Nee, niks.

Sorry.

Ik ben te direct. Ik weet het. Nee. Jawel.

Ik...

Ik kan te veel zijn. In alle richtingen.

Op alle vlakken eigenlijk. Zo all over the place...

Sorry.

Geen sorry's. - Jawel.

Je moet het zeggen als ik te veel praat.

Ik weet dat ik te aanwezig kan zijn. Te luid.

Echt?

Nog niks van gemerkt.

Dus als je wilt dat ik minder praat, zeg gewoon stop...

Niet stoppen.

Het vuurwerk is begonnen.

De laatste avond van het festival.

Ik ben niet echt op de hoogte.

Dank je wel.

Slecht geweten?

Je moest eens weten.

Nee, nee.

Vind je het erg als ik je even alleen laat? Ik ga even iets anders aandoen.

Sorry.

Geen sorry's.

Schiet op, verdomme.

Dylan, laat dat liggen.

Politie.

Maar ik heb jou nooit gevraagd om de halve stad omver te schieten.

Dylan, what the fuck? - Kom mee. Kom op, snel.

Stop. Blijven staan.

Het is gelukt.

Misschien moeten we gaan. Ik wil je hier niet gijzelen.

Nee, sorry. Ik wist niet... Doe maar... rustig.

Ik wou je niet opjagen.

Sorry.

Heb je zin om even mee te wandelen?

Je mag nee zeggen.

Maar zeg alsjeblieft geen nee.

Wat was je plan vanavond? - Geen plan.

Echt niemand die thuis op je wacht?

Lijkt me heerlijk. Alleen zijn.

Met niemand rekening hoeven te houden. Die vrijheid.

Wat als niemand je 's ochtends wakker maakt?

En 's avonds niemand op je wacht?

En je alles kunt doen wat je wilt.

Wat is dat dan? Vrijheid of eenzaamheid?

Charles Bukowski?

Nee.

Milan Kundera.

Ik zag echt geen lezer in jou.

Geworden.

Door mijn broer, hij is de lezer.

Ja...

Heb je kinderen?

Een aanrader?

Oei. - Nee. Jawel, jawel. Nee, nee, zeker.

Weet je wat het is? Een kind maakt je superkwetsbaar.

Je moet loslaten. Maar het liefst wil je haar in je zak stoppen...

en overal mee naartoe nemen om haar te beschermen.

En het is ook...

Een kind is... schuld.

Die je nooit kunt vereffenen. Het is nooit genoeg.

Echt een aanrader dus.

Sorry.

Je doet iets met mij.

Ik wil ook echt geen medelijden.

Ik heb geen medelijden.

En geen sorry's.

Wist jij dat krokodillen hun tong niet kunnen uitsteken?

Ze kunnen hun tong niet uitsteken.

Ik weet ook niet wat de meerwaarde ervan is.

Goedenavond, prinses. Hé, mevrouw Dravet. Ik ben het.

Die club vanavond is 'guests only'. Maar ik heb het kunnen regelen.

U staat op de lijst. U kunt sowieso naar binnen onder de naam Dra...

Ik kan niet meer fluiten. Kun jij nog fluiten?

Je kunt dat dus afleren als je het lang niet doet...

en ik heb het al heel lang niet meer gedaan. Dat kan ik je verzekeren.

Ik heb ook al lang niet meer gefloten. - Zie je?

Je kunt dat dus... Je moet dat onderhouden, want anders ben je het kwijt. Echt waar.

Ik zweer het. Echt waar. Sorry.

Ik ratel maar de hele tijd. Je moet stop zeggen. Ik heb het je al gezegd.

Niet stoppen.

We gaan niet lang blijven. Gewoon even kijken. Hè?

Vijf minuutjes. Ik ben gewoon nieuwsgierig.

Maar zo klein is dat toch niet?

O, en wat een uitzicht.

Je mag wel het stof eens afnemen.

Liliane.

Is dat je moeder?

Waaraan is ze gestorven?

Maar dat is toch veel te jong.

En je vader?

Nooit gekend.

Maar jij bent...

Je bent al dood.

Kom. We gaan.

Te veel verdriet.

Sorry.

What the fuck? - O nee...

Je man.

Nee. Dat kan niet. Hij zei dat hij in Keulen was.

Dat kan niet.

Jeroen?

Dat kan niet.

What the fuck?

Hij had het mij... Hij had het mij beloofd.

Hij voelde zich beter.

Komt dat door die pillen? Kan dat?

Jeroen? - Nee.

Niet dichterbij komen. Niet doen.

Wat moet ik doen?

112. Sorry, ik moet 112 bellen.

Maar wat gaan ze doen? Hij is al dood.

Ik ga de politie bellen. - Ho, wacht. Nee, nee.

Ik kan hier niet zijn. - Jawel. Jawel, jij moet hier zijn.

Ik mag hier niet alleen zijn. - Wacht...

Wacht in de gang, oké? Wacht tot de politie er is.

Nee. Nee, niet weggaan. Niet weggaan.

Je mag me niet alleen laten. Ik heb je nodig.

Luister...

Ik ben niet eerlijk geweest tegen je. Ik...

Ik ben sinds vandaag vrij uit de gevangenis. Ik heb iemand ver...

Er is iemand gestorven door mijn schuld. Ik ben...

Ik ben geen goed mens.

En als ik hier blijf en de politie komt, dan...

Bel de politie als ik weg ben.

Wij hebben elkaar nooit ontmoet, oké? Ik ben hier nooit geweest.

Fuck... - Ik ga nu bellen.

Waar is mijn...

Ik ga nu bellen. - Wacht.

Dus als je mij alleen wilt achterlaten, ga dan nu weg.

Sorry, ik... - Nu.

Sorry... - Nu.

Ga weg.

What the fuck? Wat is je probleem, gast?

Kom dan. Kom dan maar. Kom maar op.

Mevrouw Dravet.

Hou een beetje afstand. Ga wat achteruit. Ga achteruit.

Mevrouw Dravet. Hier, een beetje lucht. Ademen.

Hier, een beetje... Achteruit, heb ik gezegd.

Jezus, wat doe jij hier?

Blijven ademen. Door de neus is goed.

Help haar omhoog.

Wil je iets drinken?

Wil je een beetje water? Hier. - Het is oké.

Ik breng haar naar huis. Komt goed.

Weet je het zeker?

Dank voor de hulp. Het zal nu wel gaan.

Je kijkt naar mij alsof ik een verkrachter ben.

Ik doe gewoon mijn burgerplicht. - Ik ook.

Het is hier stil, hè?

Kom maar verder.

Zo. - Mooi appartement.

Zo ruim en groot. Mooi.

Mooi appartement. - Zo.

Mooi.

Echt waar. Mooi gedaan. - Dank je wel.

Allemaal zelf ingericht?

Het meeste. - Mooi parket.

Echt mooi. De vloer. Mooie lampen. - Willen jullie iets drinken?

Ik ben een baco-man. - Baco?

Bacardi-cola. - Geen glaasje wijn?

Van witte wijn krijg ik altijd maagzuur.

En van rode wijn val ik in slaap en de nacht is nog jong.

En voor jou?

Je hebt het nieuwste type luidspreker.

Ik ben meer een rodewijn-man. - Dat is echt prachtig.

Geef mij de wificode eens. Zo, ik ben al verbonden.

En wat drink jij graag?

Shiraz.

Je moet een wifi-wachtwoord instellen. Dit is gevaarlijk.

Ik hou van die smaak.

Dat is een plaatje... - Zwarte peper.

Bramen.

Tabak.

Oké. Shiraz.

Je ziet dat hier mensen met geld wonen.

En smaak.

Dat is een klassevrouw, mevrouw Dravet. Pure klasse.

Alles erop en eraan.

Antonio Giuseppe Giannini.

Gewoon Dylan.

Gewoon Dylan? Dat is mysterieus.

Gewoon Dylan, de reddende engel. Die plots overal opduikt.

Eerst het restaurant, daarna de discotheek.

Toch geen stalker?

Of gewoon Dylan.

Gewoon toeval.

Je weet dat mevrouw Dravet getrouwd is.

Een beetje te hoog gegrepen voor jou.

Daar twijfel ik niet aan.

Gok jij soms... Toni?

Soms. Waarom?

Gewoon.

Je lijkt mij een gokker.

Win je vaak?

Kijk eens aan.

Alsjeblieft.

Een glaasje shiraz.

Waarover hebben we het?

Het ging over toeval.

Ik vond het erg toevallig dat ik deze man vanavond...

al twee keer ben tegengekomen. - Oh. Ik ben mijn jas vergeten.

Mijn telefoon zit in mijn zak en ik heb die nodig voor mijn dochter.

Dan gaan we die halen.

Geen probleem. We gaan terug. - Ja?

Ja, joh. - Ja.

We rijden terug. - Oh, dat zou fijn zijn.

Ja, sowieso.

We gaan. Kan ik deze man meteen thuis afzetten.

Tonio.

Vanaf hier zal het wel lukken, toch? - Tonio...

Tonio.

Doe eens rustig.

Ik heb toch niks verkeerds gezegd?

We gaan nog iets drinken. Die jas wacht wel.

Devuyst. - Ga slapen, Cowboy. Het is al laat.

Maar je hebt telefoon.

Kom op.

Ja? - Iets gevonden in het bureau van de bazin?

Nee, ik hoef het niet te weten.

Goed. Het is nog niet te laat, maar het wordt snel licht.

En denk aan wat ik zei. Geen gekkigheid.

Rot op, Pierre. Ik ben...

Ik ben ermee bezig. Oké?

Je bent wel een mooie man.

Je ogen.

Je doet iets met mij.

Dat kan niet.

Hij had het mij beloofd.

Waar is mijn... - Ga weg.

NIET GEACTIVEERD

Dylan, laat dat liggen. Alleen het geld, zei Pierre.

Fuck Pierre.

Weet je wat dit fucking waard is? Dat is fucking goud.

Je zult me nog dankbaar zijn als we straks op onze boot liggen.

Dylan, we moeten hier fucking weg.

We kopen eindelijk een huis voor mama. Weg van die flats.

Weg van fucking Pierre. Laten we gaan.

Krijg de kolere. Groetjes van the dogs.

Godverdomme, Dylan. Nog 20 seconden en de politie is er.

Dat is geen 50.000, Pierre.

Opschieten.

Halt.

Halt, politie.

NIET GEACTIVEERD

Ho.

Krijg de kolere, fucking Baco-man.

GEACTIVEERD

Wapen neer.

Dylan, what the fuck? Een pistool? Gooi dat weg.

Dylan, alsjeblieft. Nee. Gooi dat weg. Dylan, stop.

Halt.

Kevin.

Fuck, Kevin.

Kevin. Kevin, alsjeblieft. Fuck.

Besef je wel wat je gedaan hebt?

Nee, nee. Fuck. Kevin...

Maar... Jij bent al...

Jij bent al dood?

Ja...

dat is waar.

Dat is mijn broer.

Mijn tweelingbroer.

Blijf hier.

Fuck.

Fuck... Kevin.

Pierre.

Pierre, ik heb je geld.

Maar...

Wie we hier hebben... Mijn maat.

Pierre... Je centen zijn hier.

Zeg, sorry, hè gast.

Ik wist niet dat je ook bij Pierre hoorde.

Dylan, wat heb ik gehoord? Je bent jarig.

Gefeliciteerd, maat. Ons vriendje is jarig.

Ben je jarig? Godverdomme...

van harte gefeliciteerd

van harte gefeliciteerd, Dylan

van harte gefeliciteerd

En hoeveel lag er nu? - Vijftigduizend.

Je had gelijk. - Ik heb altijd gelijk.

Hoezo? Kom op, geen onzin verkopen, maat.

Het lijkt altijd minder dan het is.

Jongens...

Betaaldag. - Geef. Ik heb hard gewerkt vandaag.

Jij hebt geen klote gedaan. - Geef op...

Zo weinig?

Dat is waar. - Broer, doe rustig, man.

Yo, dank je wel, maatje.

Alsjeblieft.

Bedankt, oom.

Geef dat terug.

Pierre. - Wat?

Geef dat terug, zeg ik. - Ik heb niks.

Pierre, kom.

Geef dat terug.

Pierre, stop.

Stop.

Stop. - Finley.

Fuck. - Finley.

Achteruit.

Finley, alsjeblieft... - Wegwezen, zeg ik.

Finley, word wakker.

Doe de fucking deur open. - Doe die deur open.

Doe die fucking deur open.

What the fuck, Pierre?

Eén keer.

Eén keer heeft iemand dit geprobeerd.

Eén keer. Maar geen twee keer.

Zeg...

Wat heb ik gehoord? Dat alarm is toch afgegaan.

Dat was de deal niet. Die pizzavreter mag nog een bezoekje verwachten.

Pierre, alsjeblieft. Er is niks gebeurd. Laat die gast.

Je hoeft niet bang te zijn.

Die bazin gaat niks zeggen. Wat zou ze kunnen zeggen?

Dat ze haar zwart geld gepikt hebben?

Wauw. Hier. Zeg. Precies 50.000. Hoe heb je dat gedaan?

Je moet bij de bank gaan werken.

Goed, dus... Wacht, 50.000.

Dat is 23.000 voor mij. En het overschot is 27.000.

Dat delen we in twee. Dus 13.500 voor mij en 13.500 voor jou.

Zoals afgesproken.

Je mag het houden.

Je mag het houden, Pierre. Het is voor jou.

Pierre. Ik heb gezegd dat ik wil stoppen. Ik wil hier weg.

Ik wil mijn... Ik wil mijn eigen geld verdienen.

Wat?

Ik wil mijn eigen geld... - Ja, dat heb je al gezegd.

Maar waarmee wil je stoppen, hè? Waarmee vraag...

Waarmee, verdomme?

Waarmee? - Ja, waarmee?

Met...

Met alles, Pierre.

Met... Met fucking alles.

Met dit. Met fucking dit. Met alles wat ik kapot heb gemaakt. Met dit.

Denk je dat ik dat niet besef? Wat ik gedaan heb, Pierre?

Dat is mijn schuld. Het is fucking mijn schuld.

Ik heb dat gedaan. Niet jij. Ik.

Elke fucking dag.

Ik ben beter dan dat...

Ik ben beter... Ik ben beter dan dat.

Sinds wanneer?

Vind je jezelf beter dan mij? Is dat het?

Beter dan je broer? - Wat? Nee.

Dan je moeder? - Nee.

Zo bedoel ik dat niet, Pierre. En jij weet dat. Jij weet dat.

Zaken zijn zaken.

Pierre... Pierre, kom op.

Pierre, niet doen. Pierre... Pierre, stop.

Niet doen.

Kom, neem je geld mee en laat me godverdomme met rust.

Wie denk je dat haar hand heeft vastgehouden?

Je vroeg daarstraks of ze geleden heeft.

Nou...

Wil je het echt weten?

Ik denk het niet.

Ik heb haar hand vastgehouden. Ik.

Jij niet. Jij zat in de bak.

Ik.

Tot het laatste moment.

Tot op het allerlaatste moment.

Als ik het nou... Als ik het jou nou geef? Hè?

Dan heb je het toch niet gepikt?

Je krijgt het van mij. Je krijgt het. Het is een schenking.

Je krijgt het. Het is een schenking.

Dat is een schenking.

Ik heb haar niet laten lijden.

Ze heeft niet geleden.

Ze heeft niet geleden.

Je mag wel het stof eens afnemen.

Geen zorgen, meneer de wethouder. Ik breng uw vrouwtje veilig thuis.

Sorry.

Zeg...

Wat een lelijke lamp.

Wat doe je? Ik help je wel.

Laat me helpen. - Het zal wel gaan.

Het zal wel gaan. Nee, het is oké. Ho, Toni. Het is goed.

De regel is: 'Wie A zegt, moet ook B zeggen.'

Volgens mij is de regel 'nee is nee', Toni.

Oké. Het is goed.

Nee. Sorry. - Ik kan een afwijzing accepteren.

Ik bedoel... Toni, ik bedoel dat niet letterlijk.

Ik begrijp het. - Ik bedoel het niet letterlijk.

Voor mij hoeft het niet, snap je? Maar is het een ja of een nee?

Het is... misschien.

Voor misschien doe ik het.

Vooruit.

Hoe kan dat? Jeroen?

Is hij thuis?

Maar dat kan niet. Hij is in Keulen. - Ja, dan ga ik ervandoor.

Jeroen? - Nee, nee. Is hij thuis?

Jezusmina...

Dat kan niet. Hij had gezegd dat hij het niet zou doen. Hij had...

Hij had het beloofd. Hij zou het niet doen.

Ik had zijn pistool verstopt. Hoe kan dat...

Komt dat door die pillen? Kan dat?

Hij slikt zoveel pillen.

Niet kijken. - Wat moet ik doen?

112. Dat is toch het nummer?

Moet ik de ambulance bellen? Maar wat gaan ze doen?

Hij is al dood.

Nee, je mag mij hier niet alleen laten.

Ik heb je nodig.

Met Toni Giannini. Kunt u mensen sturen... - Nu. Ga weg.

Naar de Bergstraat 36?

We hebben een dodelijk slachtoffer... - Nu.

Kogel door de kop geschoten. Ja.

Oké, dan kom ik nu naar beneden. Goed. Ik kom eraan.

Wanneer zijn jullie hier?

Oké. Ik pak nu de lift...

Mevrouw Dravet, we moeten naar beneden gaan. Kom mee. Ja, samen.

Hier. Pak die jas. Komt goed. Ik ben bij u.

Meneer. We komen er nu aan. We zijn op weg naar de deur.

Dat kan niet.

Wat doe jij hier?

Wat heb jij gedaan?

Wat heb jij gedaan?

Wat is dit?

Wat is dit?

Wat heb jij gedaan?

Ja, Jeroen?

Jeroen komt niet meer, schatje.

Dat wil zeggen dat ik een vrije vrouw ben. - Wil je met mij op stap vanavond?

Meen je dat? Oké, ik ben klaar tegen middernacht. Waar pik ik je op?

Ik dacht... Stop jij niet altijd om tien uur?

Vandaag niet. Ik moest de zaak afsluiten.

Ben je bang voor het boze oog? Was het maar zo gemakkelijk, hè?

Dat stond wel nog in het restaurant.

Ik ga even iets anders aantrekken.

Sorry.

Het is gelukt.

Waarom?

Waarom ik?

Ik had een getuige nodig.

Een alibi. Dat is alles.

Geen sorry's.

Dylan, achteruit. Achteruit, Dylan.

Dylan Devuyst?

Antonio Giannini, zegt die naam u iets?

Nee? Oké.

Stemt u in met een huiszoeking, meneer Devuyst?

Of hebt u liever dat we wachten op het bevel van de rechter-commissaris?

Dank u.

Ik weet zelfs niet wat het is, heilige grond.

Maar hij ligt nu in heilige grond.

In Shiraz.

Zoals de wijn.

Het is in Iran.

Maar Amin is hier geboren.

De enige zoon in onze familie. De rest zijn allemaal meisjes.

Hij wou ook zo graag politieagent worden. Net als zijn tante.

Maar Laleh wou dat niet.

En ik maar pushen. Dat hij 'een goeie' zou worden.

Dat hij carrière zou maken. Dat ik hem wel zou helpen.

Wij zijn ook een tweeling.

Laleh en ik.

Nu niet meer.

Ik was niet welkom...

op de begrafenis.

Ik ben nergens meer welkom.

Nooit meer.

Claustrofobie. Ik weet het. - Ik en liften...

Niet te veel je best doen straks.

Geniet maar van je vijf jaar in de bak hier. Want als jij hieruit komt...

dan is het afgelopen. En het zullen twee graven worden.

Eén voor jou.

En één voor mij.

Wat? - Ja.

Meen je dat?

Jij wist dat niet?

Hij is er.

U mag beginnen met uw identiteitskaart te geven, alstublieft.

Die is niet van mij.

Antonio Giuseppe Giannini.

Die is niet van mij.

Dan is de vraag natuurlijk: hoe komt deze terecht in uw zak?

Ik heb die gevonden. - Gevonden?

Ik ging die nog terugbrengen. - En waar vind je zoiets?

Ik dacht dat die van mij was. - Deze is van u.

Ik zie dat u jarig bent.

Fijne verjaardag, meneer Devuyst.

Wat is dit? - Routine.

Voor kruitsporen. Dank u wel.

Mag dat zomaar?

Mag dat zomaar? - Als u dat niet weigert, mag dat, ja.

Tot straks.

Die onnozele pizzavreter mag nog een bezoekje verwachten.

Tegen de keukenkast gelopen. En jij? - Meneer Devuyst.

Klopt het dat u een deel van de avond hebt gespendeerd met meneer Giannini?

Ja.

Een uurtje. - Een uurtje te lang. Sowieso.

Daarna heb ik hem afgezet bij die flats.

We zijn iets gaan drinken, haar jas gaan halen...

en naar haar huis gereden. Ze vroeg me mee naar binnen.

Ik ben naar binnen gegaan.

En daar lag die man dood op de bank. Op mijn portemonnee.

Kunt u ons een laatste keer vertellen waar u uw portemonnee bent kwijtgeraakt?

Ik ben die niet echt kwijtgeraakt, snap je?

Mysterieus.

Ik zocht gewoon een excuus om terug te komen. Dat is alles.

Ik heb de portemonnee op de bank gelegd, en toen ik binnenkwam...

zat hij erop.

Sorry. En dan denk je niet: ik moet die portemonnee...

U mag gaan, meneer Giannini.

Klaar, of wat? - U bent klaar, ja.

Als er iets is, bel maar. - Dank u wel.

Geen probleem. Kunt u mij even helpen?

Ja. Momentje.

Trek hier eens... - Zal het gaan zo?

Ja.

U reageerde niet.

Meneer Giannini spreekt over de dode meneer Dravet...

en geen enkele reactie.

Niks.

Dus dat verrast u niet? Dat meneer Dravet dood is.

Dat zou toch een verrassing moeten zijn voor u. Of niet soms?

Waar komt dat geld vandaan? - Dat is mijn geld.

En van wie was het voor het van u was?

Waag het niet om te janken. Jij hebt het recht niet op fucking verdriet.

Meneer Dravet heeft u betrapt.

U heeft hem een pistool in de mond geduwd...

en toen heeft u geschoten.

Dat is niet wat er gebeurd is. - Is dat zo? Bizar, hoor.

Er zaten geen kruitsporen op de handen van meneer Dravet.

En straks komen mensen van het lab om te zeggen...

dat u wel sporen op uw handen hebt.

Dat is niet wat er gebeurd is.

Eens een moordenaar...

altijd een moordenaar.

Straks gaat hij nog zeggen dat meneer Giannini zelf is teruggegaan.

Hè, Dylan? Om Dravet zijn kop af te knallen?

Is dat niet zo, Dylan? Hè?

Tenzij mevrouw Dravet ook liegt natuurlijk.

Jullie gaan geen kruitsporen op mijn handen vinden.

Omdat ik handschoenen aanhad. - Wat?

Ik had handschoenen aan.

Ik ga je gelijk moeten geven... Sonny.

Eens een moordenaar...

Sonny. Ga eens even een koffie halen.

Koffie?

Een glaasje champagne zul je bedoelen. Hè, Dylan?

En een sigaretje.

Want die kauwgommetjes zijn drie keer niks.

Wil jij ook iets? - Ik loop even mee, ja.

Voor een koffie.

Sorry.

Het moest stoppen.

Het moest ergens stoppen.

Niet de vernederingen. Of de blauwe plekken.

Het waren zijn ogen.

Hoe hij naar haar keek.

Naar Elise.

Ik ken die blik.

Ik heb die zelf vaak genoeg gezien. Het moest stoppen. Het moest echt stoppen.

Ik had handschoenen aan.

Ik had handschoenen aan.

Sorry.