Original subtitles

De bloem droomt niet van de bij.

Zij bloeit

en de bij komt.

Nog eentje.

Waarom niet?

Het is de tegenwind die de vlieger doet stijgen.

Zo. Welkom bij alweer een nieuwe, fijne kruisbestuiving

tussen poëzie en patisserie.

Och. Dat was serieuze tegenwind.

O, daar kun je een vlieger mee doen opstijgen. Mannekes.

Dat prikt aan de ogen, zeg.

Een gasaanval.

O, mannekes, toch.

Welkom bakkers, en een warm welkom aan onze verloren zonen.

Alles goed met de gezondheid, Erik?

Terug gereanimeerd? - Ja.

Herman, hoe was het op Tenerife? - Goed.

Congé payé. - Congé payé, hè.

Ja, bakkers, vorige week is er niemand afgevallen.

Dat betekent wel dat we deze week afscheid moeten nemen van...

twee bakkers.

Dus als de wiedeweerga vliegen we in deze eerste proef.

Maak pralines met een contrast in het weekthema Tussen hemel en hel.

Zestien geënrobeerde en zestien gemouleerde praniles.

Tweeënhalf uur voor de parel aan de kroon van de patisserie.

Bakkers, hou u klaar. En... bak ze maar.

Ik heb covid gehad.

Maar achteraf zag ik foto's binnenkomen van de collega's

en ik dacht: O, dit heb ik gemist. Jammer maar helaas.

Het komt niet terug, maar ik ben blij dat ik er weer bij mag zijn.

Twee mensen naar huis.

Ik vind het echt vies dat je dat durft. Oh my God.

Het was te verwachten. Als je weer met zes bent

en je moet op het einde met drie overblijven.

Dan is er één te veel vandaag in de tent.

Ik hou niet van pralines maken. Dat is chocolade, heel veel vuil.

En het is snel op. Je doet zo en het is op.

Ik had nog nooit gehoord van een geënrobeerde...

Ik had dat zelfs verkeerd gelezen. Ik dacht: Geen robeerd.

Ik zei: Wat is dat hier nu?

Pralines maken is niet makkelijk.

We maken een geënrobeerde praline, dat is eigenlijk eerst een vulling maken

die we door de chocolade halen, dus het omhulsel nadien pas.

Een gemouleerde praline is het omgekeerde. We gaan eerst de chocoladevorm maken

en dan pas de vulling erin brengen.

Onze bakkers moeten twee keer zestien pralines maken.

Dat zijn 32 pralines in totaal.

We hopen die dan ook allemaal te zien en dat die allemaal gelijk zijn.

Dag, Axl. - We komen bij Axl.

Axl, vertel eens. Wat ga je maken? - Ik heb een gemouleerde praline.

Die is met miso, sake en gember.

En dan de geëro... Oh my God. - Geënrobeerd.

De geënrobeerde praline: sinaasappel, dulce de leche, zeezout

en pecannoten. - Ja, mannekes.

En wat is het concept dat erachter zit? - Heel westerse smaken

en heel Aziatische smaken om een beetje een contrast te creëren.

Maar met al die sterke smaken, zoals gember, miso, sake,

is er maar één ding belangrijk: dat is alles juist doseren.

I know.

Zes en een half.

Hé, het is erop of eronder.

Dus ik ga mijn geënrobeerde praline maken

van lavendel en kamillebloesem en honing. Dat is mijn slaappilletje.

En de andere is met kalamansi, dat is een exotische citrusvrucht.

Daar word je echt wakker van, als je daar een lepeltje van eet.

Dus hoop ik dat Herman en Regula gaan zeggen: O, ik ben wakker.

Ik heb geen koffie nodig.

Goeiemorgen. - Dag, Saskia.

Ben je rijstpap aan het maken? - Ja, inderdaad. Een rijstpappraline.

Ik werk rond de hemel en de hel, het thema. En in de hemel eten ze...

Rijstpap met gouden lepeltjes.

En voor de hel heb ik een donkere ganache met chili.

Saskia, die chilipoeder is een heel delicaat product.

Ik zie je er al een volle lepel in doen. - Hij mag wel wat prikken, hè.

Het is een praline vanuit de hel. - Ah, ja.

Ik ga er beetje bij beetje miso in doen en ondertussen proeven,

want het is een heel zoute smaak en als het echt te veel is,

dan wordt het wel vrij wrang.

Oké.

Er mag nog wat bij.

Dag, Sylvia. - Wat ben je allemaal aan het doen?

Ik zie je chocolade smelten au bain-marie.

Ik ga een praline maken met chili en gember.

En eentje met crunchy bodem, spek en munt. Met witte chocolade.

O, nee. - Ai, ai.

Olala. - Dat is niet slim van mij.

Het vet er misschien af doen? - Nee, vet moet je eten, Regula.

Mag ik even? - Jij mag hier alles.

Allee, alles is veel gezegd. - Anders ga je ook in de oven.

Veel succes. - Ja, merci.

Ik gebruik spek. Waarom niet?

Het moet niet altijd konijneneten zijn.

Dat mag nog ietsje langer.

Komaan, zeg. Dit is toch niet normaal?

Ik heb mij vergist. De kalamansi moest ook warm zijn.

Ik ben dat vergeten.

Zeg.

Ik ga dat... Fuck het, jongen. Echt waar.

Mag ik even? Sorry.

Ik ga nog eens proberen. Ik moet mijn praline toch afkrijgen.

Zeg, jongen. Alsof ik hier tijd genoeg heb om drie keer mijn karamel te maken.

Ik maak dus eigenlijk de combo van de meisjespraline,

zo girly-girly barbieachtig, dat wordt witte chocolade met roze spatten.

En dan de andere is eigenlijk zwart aan de buitenkant met wat goud.

Vanbinnen is ze eigenlijk heel koel en fris met limoen en kaviaar van komkommer.

Ik heb alles getimed.

Ik heb echt alles getimed.

Ik weet het echt niet meer. - Gewoon terug van nul beginnen.

Ik ga weer proberen.

Succes, hè. - Dank je.

Geen vijf keer herbeginnen. - Ja...

Goeiemorgen. - Erik.

Wat is dat? - Dat is een yakon.

Dat is een soort suiker waar je niet dik van wordt.

Vertel eens, wat is je concept? - Ik heb twee heel verschillende pralines.

Een met blauwschimmelkaas en kruisbessengelei

om daar twee straffe contrasten te creëren.

En de andere met yakon en zwarte look,

omdat ik eens graag wou proberen werken met groente in een praline.

Ik vind het heel leuk dat je iets helemaal van jezelf gemaakt hebt,

maar dat is natuurlijk heel riskant. Maar ja, risico's in de tent zien we graag.

Super. Veel succes. - Dank je wel.

Veel verwachtingen. - Succes, Erik.

Dag, Fatima. How are you doing?

Goed. Nu beter. - Lukt het allemaal?

De smaak is niet zoals thuis, maar ça va. Ik ben blij dat het al gelukt is.

Veel emoties wel. - Ik ben een vrouw met temperament.

Sowieso. Als het niet lukt, dan is het: wow.

Al mijn wimpers plakken ook. - Ik zie wat tranen ook.

Door de tranen gaan mijn wimpers plakken. Straks naar de spiegel en dat komt goed.

Ik ben een beetje de cacaoboter aan het smelten opnieuw.

Dan wordt die zo mooi glad.

Ik ga mijn chocolade tempereren.

Je warmt de chocolade op, laat hem afkoelen,

warmt hem terug op naar de juiste temperatuur en gebruikt hem. Dat is het.

Ik moet dat hier op een of andere manier sneller kunnen doen afkoelen.

Je moet ermee rondlopen, zo wat lucht in zwieren.

Dat doet toch iets.

Ik vind dat wel leuk. Dat is toch sexy, chocolade?

De hel is voor mij pralines maken. Ik heb het lichtjes gehad met die pralines.

Als je bent geweest waar ik ben geweest, dan is elke goeie dag hemel.

Ik heb in 2008 leukemie gehad.

En de meest helse momenten waren de weken voordat er een diagnose gesteld werd,

omdat ik op dat moment niet wist wat er aan de hand was.

Op een gegeven moment kwam er iemand mij vertellen

dat ik nog drie weken had.

Op dat moment denk je: Nu is het gedaan.

Kruis erover. Testamentje maken. Dag zeggen tegen je kinderen en vrouw.

En that's it.

Ik kan je vertellen dat dat een van de rotste momenten van mijn leven was.

Ik heb, op z'n Antwerps gezegd, geblèt, geblèt.

Het bleef eruit lopen. Met snot erbij.

Wat dan de hemel is, is dat er een andere dokter binnenkomt

en eigenlijk letterlijk komt zeggen: Ik denk dat ik weet wat je hebt.

Als het morgen door het labo wordt bevestigd,

zit overmorgen de chemo in je arm en kunnen we aan iets beginnen.

Je hebt een fighting chance.

Al wat je nu moet doen, zei die mens letterlijk, is in leven blijven,

zodat wij je kunnen voltanken met van alles en nog wat.

Ik heb gevochten. En ik heb gewonnen.

De chocola is veel te dik, godverdikke.

Ik denk dat geluk voor een groot stuk is: content zijn met wat je hebt.

Er zijn mensen die streven naar van alles en nog wat.

Mij niet gelaten, je doet maar een eind weg,

maar voor mij is gewoon leven al prima.

I'm good. I'm good. Ik ga dit even wegzetten.

Overal een mooi laagje op.

Er zal hier en daar een rijstpapje komen piepen, maar...

Ik ben wel tevreden.

Bakkers, nog dertig minuten. Halfuurtje.

Ik ga dat daar gewoon zelfs zo overgieten. Crisismanagement à la Elisa.

Twee bakkers naar huis deze week. - Ja, ja.

Je kunt er toch niks aan veranderen. De jury beslist. Echt.

Ja, schatje.

Sla me eens gewoon op mijn hand, één tik.

Nog. Au, niet zo hard. - Hier, op je hand...

Ze zijn niet even groot. Maar ja, ambachtelijk, hè.

Het had mooier kunnen zijn.

Ik ga wat moeten knoeien aan de zijkant, maar ze is wel hard.

Ik probeer hem uiteen te halen, maar he won't budge.

Komaan, hè. Ik ben hier aan het stressen en aan het beven.

Waarom zit die zo vast?

Dat laagje was niet hard genoeg.

Ik ga dat in de diepvriezer doen. Dit is gewoon hel.

Kijk, ze komen er echt niet uit.

Ik ga, denk ik, keuzes moeten maken.

Dat ik er maar een paar ga kunnen presenteren.

Ik ga er geen zestien hebben.

Tien, elf, twaalf.

Dat is nog niet hard. Dat is nog niet opgesteven, natuurlijk.

Ik wist dat dat hier shit zou zijn, maar het is wel echt shit.

Allee, ga eraf. Dat is gewoon aan het smelten.

En dit moet ik gaan afgeven op tv.

De minuut komt er nu aan. - O, zwijg gewoon.

Nu begint de minuut.

Eén minuut? Eén minuut? Zeg.

Het is echt lelijk.

Vijf... - Wacht.

Nee, nee. Sorry. Grapje. - I don't like this.

Fuck. Fuck it.

Het loopt er allemaal uit. Wie doet er nu ook zoiets?

Wordt het de hemel of wordt het de hel?

Drie, twee... - Fuck it.

...een. De tijd is om, bakkers. Handen af van je bevallige pralientjes.

Dat is toch keigoed? - Ik heb er maar vijf.

Wat een zwijnenboel.

Oké, die zien er ook een tikje artisanaal uit. Gelukkig.

Heel mooi gemouleerde pralines met goud.

Je werkt graag met goud. Dat zijn we gewend van je.

Maar hier... - Hier ontbreekt iets aan.

Het was echt last minute.

Dat ziet er inderdaad last minute uit. - Ja, tuurlijk.

We gaan proeven.

Chapeau, dat is perfect gedoseerd.

De lavendel overheerst niet, hij geeft een mooie toets.

Misschien nogal groot voor een praline.

Die praline is inderdaad veel te groot,

want als je een assortiment pralines maakt, moeten die allemaal even groot zijn.

Even de andere nemen.

Heel goed gevuld, hè. - Mooi. Ja.

Heel dun laagje. Ook mooi, die stipjes van die sesamzaadjes erin.

Dat zuurtje van die kalamansi... Voor mij had dat wat sterker mogen zijn,

want het is eigenlijk gewoon citroensmaak, maar het is een lekkere praline.

Goed gedaan. - Dank je.

Leuk, zo met die spatten erop, maar we missen er een aantal.

Ja, ik had er liever vijf zo, ook al is het niet perfect,

dan dat ik de rest er gewoon op smijt zonder...

Ja, dat ziet er wel mooi uit. - Lekker. Past wel bij de witte chocolade,

maar het had nog iets meer pit mogen hebben, vind ik.

De kruidigheid van de rozemarijn mis je een beetje. Dat is jammer.

Oei. - Oei.

Dat is zodat we je komkommerkaviaar zouden zien.

Daarom heb je die opengelaten onderaan. - Voilà.

Die komkommerkaviaar is wel mooi, maar de smaak...

En kijk, je chocolade is niet getempereerd. Zie je? Die is helemaal zacht.

Je weet, chocolade, goed getempereerd, moet een kraakje geven.

Dus die praline is echt niet goed.

Yin en yang. Hartig en zoet. - Tegenstellingen.

Wat me eerst en vooral opvalt, is die geënrobeerde. Kleine, grote...

Qua volume zijn ze al helemaal verschillend. Maar ook niet netjes.

Ze zijn langs de binnenkant een beetje zoals een Bounty.

Dat is door die yakon.

Dat is echt wacko.

Superstrange.

En misschien te gewaagd. Net een stap te ver.

De gemouleerde.

Blauwe kaas en kruisbessengelei.

Is dat de blauwe kaas hier onderaan? Zo weinig?

In sommige zit er iets te weinig. Dat is waar.

In sommige? Dat gaat niet. Ze moeten allemaal hetzelfde...

Anders krijg je reclamaties van je klanten. - Terecht.

Ik zou je kruisbessengelei herbekijken. Ik zou er iets anders in stoppen.

Die kruisbessengelei is een beetje te frêle ten opzichte van de stilton.

Hela.

Ik ben trots op mezelf. - Is het waar?

Ja. Ik heb nog nooit in mijn leven pralines gemaakt,

dus voor mij is dit al goed. - Een prestatie dus.

En inderdaad, we zien hier afgewerkte pralines.

De geënrobeerde hadden net iets netter mogen zijn.

Plus, er ligt evenveel zout op als ik 's morgens op mijn gekookt eitje doe.

Ja... - Hola.

Dat is mooi, die doorsnede.

Het is geen smaakexplosie, maar ze is wel lekker.

Dus de combinatie van alles is... Ja, een goeie praline.

Volgende. - De volgende.

Ja. - Netjes.

En dun gemouleerd. Je hebt hierbij die haardroger gebruikt?

Ja, ja. - Ja, dat is goed gedaan.

Verrassende smaak. - Het is, ja...

zeer alcoholisch van smaak.

Maar ik vind de smaken eigenlijk zeer goed passen.

Die miso, sake, gember... - Dat is je dada, hè.

Ja. - Ik ben trots.

Hemel en hel. Duidelijk, hè. We zien de wolken.

Ja, ja. Mooi, hoe deze blinken, met de rijstpap.

Daar ben ik heel benieuwd naar. Die twee kan ik echt niet rijmen.

Eens kijken naar de binnenkant. Je ziet echt die rijstkorreltjes zitten.

Ja, maar ze is heel goed gemouleerd. De chocolade ook. Kijk, stevig.

Het is heel lekker. De smaak is perfect.

Een klein beetje bruine suiker, dan die saffraan erin.

We gaan van de hemel naar de hel. - Yes.

Het ruikt al naar chili.

Wauw. - Het is...

De hitte komt. En als ze komt, dan is ze er ook echt.

Amai. In het concept is dat echt perfect.

Als je nu een doosje zou verkopen met die twee pralines bij elkaar...

Je bent er volledig in geslaagd.

Dank je wel. - Ik ben blij.

En? - Dat is goed. Ja. Hemel.

Ah. - How, zeg. Ieder een doos pralines.

Pralines geef je in een doos, hè.

Die afwerking is niet echt netjes. - Dat kan ook niet, hè.

Zomaar willekeurig. - In tijdnood gaat dat niet.

Heel benieuwd naar dat spek. Ik hou mijn hart vast.

Het laagje chocolade is heel dun.

Dus dat is goed. Dat is ook goed getempereerde chocolade.

Is het spek voor hun bek? Dat is de hamvraag.

Als je een spekpraline doe, mag die speksmaak er nog wat meer in zitten.

Maar ik vind de combinatie heel geslaagd.

Spijtig dat ze er niet zo mooi uitzien, maar de smaak is wel goed.

De volgende.

De chili komt.

Het gaat. Het is niet echt overdreven.

Het zijn zeer goeie smaken. Allebei lekker. - Dank je wel.

All good. - Voilà.

Je moet nu eens proeven, hè.

Ik kan dat niet.

Maar wat doe ik verkeerd?

Oei, oei, oei. - Oeh.

Iedereen mag de tent nu verlaten, behalve Elisa.

What the fuck?

Goede bakkers, één rotte appel in de mand maakt het gave fruit te schande.

Met deze wijsheid indachtig zien wij ons genoodzaakt

om de jury met onmiddellijke ingang naar de uitgang te sturen.

Maar ik stuur niet alleen de jury weg, ik stuur iedereen weg.

Iedereen mag de tent nu verlaten, behalve Elisa.

jij blijft hier, jij blijft hier lieve vogel, jij blijft hier

Ik vind het niet zo leuk.

Bakker, jij maakt een hotlavacake.

Dat is een pikante moelleux.

Vijftig minuten voor drie stuks met een quenelle van mascarponeroom.

Je mag het klokje zelf instellen en in de gaten houden.

Bakker, hou u klaar en... bakken maar.

En wat gaat de rest dan doen? Moeten die geen technische proef doen?

Ik snap het echt niet.

Ik zou het wel echt erg vinden als de rest geen technische proef zou doen.

Ja, ik... Hotlava. Ik heb het één keer proberen maken

en dat was echt een fiasco.

Oké. Mix en zeef rode peper. Maar ja, hoe straf is dat?

Zou ik ervan proeven?

O, dat is straf. Oké.

Herman, iedereen kent de klassieke moelleux.

Dat is een cakeje met een lopend chocoladehart vanbinnen.

Ja, het grote verschil met die hotlavacake is: in plaats van met donkere chocolade

gaan de bakkers met witte chocolade werken,

rode kleurstof aan toevoegen, en het belangrijkste,

de naam hot komt van de rode chili. Er moet een pikante smaak in zitten.

Dat moet heel goed gedoseerd zijn, want we willen natuurlijk die kick,

maar het mag ons niet het gevoel geven dat we yoghurt moeten opdrinken

tegen de pikantheid.

We hebben hier wel, dat moeten de bakkers ook maken,

een quenelle van mascarponecrème. Heel fris met die zeste van limoen erop.

Dat wordt met twee lepels gedaan, een techniek die uit de keuken komt.

Dan heeft die bovenaan een randje.

Ik zie al direct dat het heel proper is langs de zijkanten,

dus er is niet te hevig ingeboterd en ingebloemd.

Ja. - Dat is perfect.

Het is een heel goeie opdracht, want het is timing, timing, timing.

En elke vijftien minuten gaan wij een van onze bakkers jureren,

dus het moet perfect op de juiste tijd gegeten worden.

Oké, we gaan hier wat rode kleurstof aan toevoegen.

Eens kijken welke kleur dat geeft.

Oeh, mooi.

O, kijk. Ik heb bezoek. - Ja.

Hela.

Ah, ze weet nog niet wat we gaan maken. - Nee.

Oh my God.

Bakker twee, jij maakt een hotlavacake. - We hebben hier al nummers gekregen.

Nu zitten we een beetje in De Mol, bakker één.

Bakker, hou u klaar en... bakken maar.

Hotlava.

Iets pikants.

Het lijkt op een moelleux, denk ik, als ik het zo zie.

Het is wel toffer om mensen om je heen te hebben, hoor.

Oké, wat gaan we zeker doen? Met boter insmeren.

Basic onderdeel, hè. Dat moet echt goed zijn.

Opgelet, de baktijd van een hotlavacake

is gevoelig langer dan die van de gewone moelleux.

Godverdomme.

De peper.

Dat ziet eruit alsof dat poeder wordt.

Er staat natuurlijk weer niet op op hoeveel graden je die moet bakken.

Ik ga er nog een beetje over nadenken.

Oké, en ik ga dat niet volledig vullen, want hoe voller ik hem doe,

hoe langer hij moet bakken.

Dat is een, twee... Niet te diep, want ik durf dat niet.

Vier, vijf. Oké. We gaan beginnen met tien minuten.

Ik heb mijn oven nu op 200 gezet.

Bakker drie. - Ik ben zo benieuwd.

Oké.

Je maakt een hotlavacake. Vijftig minuten voor drie stuks.

Bakker drie, hou u klaar en bakken maar.

Amai, zeg. O, pikant.

Lavacake ken ik, maar dit lijkt me echt heel speciaal.

We gaan eraan beginnen. Drie...

Smelt de boter en de witte chocolade, meng... Oké.

Een beetje vanille.

Dat geeft wel van die mooie zwarte puntjes, dus dat is echt wel leuk.

Zo. Ik denk dat dat rood genoeg is. Dat ziet er echt goed uit.

Ik ga dit nog niet bakken, want ik wil dat eigenlijk last minute doen,

zodat de jury dat warm krijgt.

Axl'tje.

Bakker vier, jij maakt een hotlavacake.

En één quenelle van mascarponeroom.

Bakker, hou u klaar en bakken maar.

Ik heb het nog nooit gemaakt. Ik heb wel al eens moelleux gemaakt,

maar daar staat niks op van meringue kloppen of zo,

dus ik ga dat ook niet doen.

Ik vind het raar.

Moet daar gewoon enkel dat op?

Ik krijg dat gewoon niet vastgepakt.

Oké.

De tijd is om. Bloedheet.

Wat een verantwoordelijkheid, zeg.

Ze zien er mooi uit. - Ja.

Veelbelovend. Er komt al iets uit.

Rood aan de bovenkant.

Bruin aan de zijkant. Maar de binnenkant is heel belangrijk.

Dank je wel.

Iets te vast. - Ja, dat is iets te ver.

Dat mag natuurlijk moelleux zijn.

Een beetje mascarponeroom.

Heel lekker. - Jammer genoeg,

de frisheid in de mascarpone werkt niet echt als balans tegen de chili,

want de chili is bijna niet te vinden. - Weinig, hè.

Zevenenhalve minuut.

Hier ben ik al wel content mee, denk ik.

Ze zijn wel... Deze is iets zwaarder dan deze.

O, nee. Die lijkt wel een beetje geschift. Wat doe ik verkeerd?

De mascarpone is echt mijn vriend niet.

Kijk, daar kun je niks mee doen.

Oké.

Twintig minuten, twintig minuten. Hij moet wel vijf minuutjes rusten, denk ik.

Twintig minuten. Twintig minuten is te veel voor zijn klein bakje.

Dat blijft geen lava.

Dag, bakker vijf. - Dag, Wim.

Bakker vijf, jij maakt een hotlavacake.

Hou u klaar en bakken maar. - Oké.

Kijk, we gaan beginnen bij het begin. Hoeveel is dat? 150 gram witte chocolade.

Laatste kans.

Ja, oké. Dat is veel beter.

Drie, twee, een. Tijd is om.

Het is wat het is. - It is what it is.

Quenelletje.

De hotlava's.

Drie lavacakes, maar ze zijn niet alle drie hetzelfde.

Deze is groter dan deze twee.

Daardoor is die vloeibaarder. Zal ik die aan jou geven?

Dat is goed.

Hola.

Oei. Dat zou weleens heel vloeibaar kunnen zijn, als we dat zo zien.

Ik weet dus niet of die... - Oei, oei, oei.

...tweede ook zo zal zijn. - Nee.

Niet, hè. Perfect eigenlijk.

Het is altijd even wachten op de chilismaak.

Hier begint hij wel te komen, maar het is braaf.

Wat ik heel belangrijk vind, is: die mascarponecrème is zeer lekker.

Zacht, glad, perfect op smaak gebracht. - Ja.

Vanille erin, limoen erin.

Heel goeie mascarponecrème. - Absoluut.

Komaan, komaan, komaan.

Ter plaatse, rust.

Bakker zes, jij maakt een hotlavacake. - Och.

Hou u klaar en... bakken maar.

Hoeveel? Eén uur? - Vijftig minuten.

Ik kan dat zelfs maken zonder recept.

Oei. Hoe doe je dat alweer?

Oh my God. Hoe doe je dat?

Nee, die is niet goed, die is geschift.

Ik ga mijn cakejes eruit halen.

Zodat ze nog de tijd hebben om een beetje af te koelen.

Oh my God.

Dat is echt lastig.

Bakker, nog vijf seconden.

Drie, twee, een. - Niet waar.

Oké, doe maar. - Oké.

Oh, zeg.

Oei.

Dat is speciaal, hè.

Oei, dat is ook nog te warm.

Hier is duidelijk iets misgegaan met de timing.

Komt die eruit? - Hij komt eruit.

Dus wij doen een deel van het werk van de bakker.

Jij doet een deel van het werk. - Ja. Jij kijkt toe.

Voilà. Ja...

Ja. - Die lekte.

Niet lang genoeg in de oven, hè. En vooral onderaan niet gaar.

We willen wel graag dat het onderaan gaar is.

Ik proef totaal de chili niet. - Mascarponecrème, niet glad.

Niet glad. - Smaak: citroen, limoen aanwezig,

vanille aanwezig. Goed op smaak gebracht, maar niet glad,

die mascarponecrème. - Jammer, jammer.

Ik heb het recept gevolgd. Een quenelle heb ik al eens gemaakt.

Dus dat zou moeten lukken.

Dus... Ho, ho, ho. Rustig aan.

Het zal me benieuwen hoe hij eruit komt. Echt wel. I don't know.

Ho, ho, ho. Geschift.

Ik ben te ver. We beginnen gewoon opnieuw.

Please, kom eruit.

Oké.

Lekker warm.

Ik zie al dat er een paar ontploft zijn.

Dus ik ga wat cover-upwerk doen.

Het is oké, hè.

Het is niet lelijk, het is niet vreselijk. Zo, kijk, voilà. Ze zien niks.

Une quenelle.

De quenelle. - En drie hotlavaatjes.

Dank u, maître. - Geniet ervan.

Dank je wel. - Kijk, hier eentje met een putje in.

Putje. En hier komt het er ook al uit.

Niet mooi, hè. - Nee.

We hebben rode lava die eruit loopt.

Maar of die pikant genoeg is...

Ja, toch wel. - Je moet erop wachten. Het komt.

Het komt echt. Je moet even...

De mascarponeroom is goed van smaak, maar hij is niet glad.

Iets te ver geklopt. - Ja.

Bakker zes, je bent halfweg. - Ja, dank je wel.

Dank je.

Ik ben bezig met mijn potjes in te vetten.

Dat ligt niet goed, maar allee.

Gewone moelleux is acht minuutjes, maar dit is een beetje groter ook.

Dus ik weet het niet.

Ik ga misschien voor veertien minuten of zo.

Normaal is dat op 210 graden, maar ja, dat is wel heel warm.

Oké. Shit.

Dat was niet de bedoeling.

Dat zijn de mooiste, dus... Sorry, guy.

Goodbye.

Ik ben supertevreden.

Ik ga de mixer erin zetten, dit duurt te lang.

Je tijd is om.

Rustig.

Sorry. Sorry, Wim. - Zeker. Namasté.

Namasté.

Hier ben ik dan weer.

Met het volgende dessert.

En dat zijn drie mooie hotlava's en een quenelle van mascarponeroom.

Dank je wel. De mascarponequenelle heeft een mooie streep bovenaan.

Dat is door dat netjes met die lepels te doen.

Komt precies uit een vorm. - Ja.

En hier, wat vind je hiervan? - Je hebt er een hoge, een wat lagere,

weer een hogere. - Geen bloemsuiker op, maar dat hoeft niet.

Ik vind dat goed. - Nu zien we de rode kleur mooi.

Kijk eens, het is...

Die van jou is zeker te ver gebakken. Bij mij is de kern nog vloeibaarder.

Aan het wachten op de chilismaak.

Die komt er niet door. - Nee.

Eens van de quenelle proeven.

Niet alleen de zeste gebruikt, maar ook het sap.

Een goed zuurtje in de mascarpone en een mooie quenelle.

Een heel mooie quenelle.

Wacht, ik ben weer verkeerd. Allee, hoe is dat nu?

Ik weet niet. Ik krijg dat niet in de goeie vorm.

Ik kan dat niet, hè.

Ik ben daar niet goed in. Het is nog slechter nu.

Ik ga hem mooier maken. - Bakker zes, nog één minuutje.

Ik kan dat niet goed.

Dat is ook niet perfect. Het is maar een lelijk ding.

Ik ga door Bake Off zeker tien jaar minder leven.

Ja, zeg.

Het is te laat. Het is om zeep.

Mislukt, hè.

Meenemen.

Oei, oei. - Oeh.

Alsjeblieft.

Ja. - Ja.

De rode kleur is er. Maar ons tafelkleed...

Gelukkig moeten we zelf de was niet doen. - Om zeep.

Zal ik die proberen bij jou te zetten? - Ja, dat is misschien nog de netste.

Ja, dat is echt compleet niet gaar.

Die donkere kleur is ook weer van boter en bloem, hè.

Heel veel boter en bloem aanwezig.

Het lijkt hard gebakken, maar misschien is het iets anders.

Proeven.

Cacao langs de buitenkant. Vandaar dat dat er aangebakken uitziet.

Ik heb ook gewacht op de chilismaak. - En?

Ik wacht nog steeds.

Hier had toch ook meer zuur in gemogen.

Jammer, hè.

Wat is lustopwekkend?

Ik zie een perzik. - Herken je dat?

Dat is een perzik.

Ik ben direct in de stemming.

Ik had misschien beter mijn verpleegsterpakje meegebracht voor Herman.

Op de zesde plaats: de lavacakes hier.

Sylvia, dat zijn meer poeltjes dan lavacakes.

Op de vijfde plaats: deze.

Fatima, die hebben we zelf nog moeten ontvormen.

En op de eerste plaats...

Saskia. Heel lekkere lavacakes. Heel goeie romige mascarponecrème,

maar ze hadden iets gelijker mogen zijn.

Tot morgen. Hasta mañana.

Bye, bye.

Voor de tweede keer de technische proef gewonnen.

Dus dat kan al tellen. Goeie dag, hè.

Ja, leuk.

Ik kan het niet anders uitdrukken. Ik ben er echt superblij mee.

Ik ben blij dat je terug bent. - Ja, dat zal wel.

Het is niet dat ik dat niet kan, maar ja, how. Ik ga er niet voor wenen.

Morgen is een nieuwe dag. Andere taart.

Dat komt goed.

Goedemorgen, lieve bakkers.

Vandaag delen wij met elkaar onze meest romantische en intieme fantasieën.

En we dalen ook af in de diepste krochten van onze meest decadente hartstochten.

Wind onze jury op met een taart waarin een afrodisiacum verwerkt zit naar keuze.

Genoeg voorspel, beste bakkers. We gaan eraan beginnen.

Drieënhalf uur. Bakkers, hou u klaar.

Fifty Shades of Bake Off. En bakken maar.

Ik vlieg erin. Hallo. Goeiemorgen. Wat komt, dat komt.

En achteraf, als het toch moest misgaan,

dan heb ik toch alles gedaan om er het beste van te maken.

Heel slecht geslapen.

Ja, ik merk al: ik ben dingen door elkaar aan het halen.

Dus ja, ik moet mijn hoofd er wat bij houden. Kijk, voilà.

Ja, twee naar huis... Ik hoop dat ik niet een van die twee ben,

maar meer dan dat... Ik ga mijn best doen.

Voilà.

Bietenbeslag.

De taart heet Dark Wedding, omdat ik zelf, als ik ooit zou trouwen,

graag een zwarte trouwtaart wil.

En de smaak van die rode bieten, valt die wat mee?

In combinatie met de chocola aan de buitenkant

en het zuurtje van de aardbei en de champagne

is dat wel, normaal gezien, een lekkere combo.

En het afrodisiacum? - Dat is de aardbei, champagne en chocola.

Olala. - Afrodisiacum.

Is dat niet oester, viagrapillen, Spaanse vlieg?

Ja, dat kan ook. - Het moet opwekkend zijn voor de jury.

Ze moeten opgewonden raken. - Dan zal ik er genoeg champagne in doen.

Maar dat kan verslappend werken ook.

Een afrodisiacum is een lustopwekkend middel.

Alleen, wat is lustopwekkend?

Afrodisiacum heb ik niet nodig.

Als mijn man me zijn eeuwige liefde verklaart, is dat genoeg voor mij.

Ik ben direct in de stemming.

En wat ben je aan het maken? - Ik ben een medoviktaart aan het maken.

Een Oekraïense honingtaart.

En dan de perzik voor het vrouwelijke geslacht.

Dus de perzik als symbool voor het vrouwelijke geslachtsorgaan.

Ik zie een perzik. - Herken je dat, Herman?

Dat is een perzik.

Dat is een perzik.

En niet eens zo'n sappige perzik. - De binnenkant van een perzik.

Een beetje een uitgedroogde perzik eigenlijk.

Bij mij ziet dat er zo niet uit, hoor. - Bij mij ook niet.

Allee... - We kijken ernaar uit.

Tot straks. Saluut. - Tot straks.

Ah ja, die staat aan.

Oh my God. Ik dacht even dat ik mijn vinger eraf had gedaan of zo.

Fuck mijn leven. Ik was al aan het voelen van: Voel ik iets?

Ik maak een boek, maar het ziet er zowat oud uit.

Het wordt ook gepresenteerd in een wit doek met een koord rond.

Alsof het echt verstopt is geweest.

Ik ben wel fan van middeleeuwse toestanden en zo.

Zo van die series en toestanden.

En daar komt het wel al vaker voor dat je moest trouwen

met iemand die rijk was, omdat je familie...

Allee, soit. Al die toestanden.

En dan ben je eigenlijk verliefd op iemand anders,

maar je moet trouwen met de persoon op wie je niet verliefd bent.

Ik was vroeger romantisch.

Maar als er kinderen zijn, dan valt er niks te romantiseren.

Je bent altijd bezig met die kinderen.

Dat moet nog gebeuren en dat moet nog gebeuren.

Maar mijn man is echt wel superromantisch.

Ik kan mijn romantische buien hebben,

maar is er echt zoiets als een romantische man? Ik vraag me dat soms af.

Ik heb echt een heel lieve man.

Die zet, nu ik met Bake Off meedoe, altijd een boeketje klaar.

Dan zegt hij op die manier: Oké, dan ben ik toch een beetje bij je.

Ondertussen zeven jaar getrouwd, dus dat kan al tellen.

Eigenlijk denk ik niet echt na of ik ooit zal trouwen, ja of nee.

Ik bedoel, dat is misschien een beetje vroeg.

Maar ja, ik ben nog nooit verliefd geweest.

Serieus, dat is echt geen grap. Ik heb dat nog nooit gehad.

En ik denk, als de juiste persoon er is, dat dat ook wel anders zal zijn. Geen idee.

Hoi. Erik. - Hey.

Vertel eens. Wat voor een ongelooflijk romantische taart ga je maken voor ons?

Ik ga een taart maken in een hartvorm. - Dat is al romantisch.

Heel romantisch. - Voor mij wel.

En waar heb je haar ten huwelijk gevraagd? - In Marioepol, van alle plekken.

Er schiet nu niks van over. - Oekraïne.

Wij waren daar op familiebezoek

en ik had stiekem het een en ander meegenomen

om haar ten huwelijk te vragen.

Ik ben 's morgens het bed uit geslopen. Ik ben veldbloemen gaan plukken.

Zonnebloemen? - Zonnebloemen.

De velden staan daar vol. Het is daar geel van de zonnebloemen.

Ik ben op één knie gaan zitten, zoals dat in de film gebeurt.

En ze heeft nog ja gezegd ook. - Ze heeft ja gezegd.

Ik heb altijd gezegd dat het voor mij niet hoefde om te trouwen.

Maar nu zou ik dat... Amai, kijk. Trouwen en...

Ik zou dat wel leuk vinden.

Mathias moet dat vragen. Ik ga niet op mijn knieën.

Nee, nee. En hij moet dat ook uit zichzelf vragen.

Het is niet dat ik vind dat ik zelf hints moet geven, van:

Goh, kijk, al die mensen trouwen. Nee, dat moet echt van hem komen.

Dit is geen hint. Als hij het nu zou vragen, hij weet dat ik nee zou zeggen.

Het wordt een klein schattig schoentje. Dat is wat anders dan pralines.

Mijn concept is: Keep your heels, head and standards high.

Dat is het. - Wat is het afrodisiacum? De chocolade?

Amandelen, vijgen, passievruchten.

Dat is genoeg, anders worden jullie te wild.

Dat is niet de bedoeling. - Te hitsig.

Maak dat mee. - Dat gaan we niet doen.

En hier is een trouwfoto van jou. - Ja.

Ik ben getrouwd in Marrakesh. - Is dat ook met een openingsdans en zo?

Ik heb heel de dag gedanst. Echt waar.

Op klassieke muziek of... - Nee, Arabische.

Arabisch. Dat is... Born to Be Alive?

Dat wel? - Op z'n Arabisch een beetje.

Wim, jij kan dat goed. - Ik spreek alle talen, Herman.

Dat weet je toch. Behalve betalen.

Goed. Ik zie dat je in goeie spirit bent. - Ik heb er zin in. Zeker. Echt wel.

Nog een beetje meer in doen.

Een beetje meer drank.

Een klein beetje meer.

Dat is perziklikeur. Om de smaak van perzik in de crème au beurre te krijgen.

Ik weet niet of dat gaat helpen.

Ik had misschien beter mijn verpleegsterpakje meegebracht voor Herman.

Ik weet niet of hij daar op valt.

Maar mannen worden graag verzorgd, hè.

Ik heb dat.

Ah ja, om eens aan te doen, om mijn man te verzorgen.

En de kinderen hadden dat eens nodig voor kamp of in de Chiro,

en hij zei: Mama heeft dat liggen.

Bakkers, we zijn halfweg.

Hij proeft naar saffraan, dus dat is goed.

Dat proeft echt naar saffraan. Ik vind het heel lekker.

Die is wat kleiner dan ik dacht.

Dat is Fatima, hè.

Oké.

Ik weet echt niet wat te doen.

Oké, oké. Een, twee, drie.

Ik ga hier een hart uit snijden.

Dat is een beetje knutselen. Ik moet dat hier wat rond doen.

En dan straks maak ik dat met botercrème wel oké.

Mijn botercrème is te stijf, verdorie.

Ja... Balen.

Hij zakt volledig weg, omdat de vulling veel te soepel is,

omdat het gewoon allemaal niet klopt.

Kijk, ik ga gewoon dit als saus geven.

Ze gieten het er maar over. Het is improvisatie.

Hé, Axl. - Hallo.

Oei. Donderwolkje? - Ja.

Waarom? - Omdat het gewoon mottig is.

Niet te negatief zijn, hè. - Het is moeilijk.

Kom eens hier. Kom. Kom eens hier.

Kan ik nog een vraag stellen? - Doe maar.

Eventueel iets intiems, liefdesleven... Ja.

Allemaal niet aanwezig bij mij. - Nee?

Vandaag niet. - Vrijgezel?

Ja. - Saskia.

Ja?

Als jij eventueel in je kennissenkring nog vrijgezellen hebt...

Niet meteen, vrees ik. Sorry.

O, die saffraan. - Wil je eens proeven?

Het is een afrodisiacum.

Hoe hebben jullie elkaar leren kennen? Jij en je echtgenoot.

Ah, dat was de datingsite van De Standaard.

Die bestaat nu niet meer.

Ik weet niet hoe De Standaard... - De datingsite van De Standaard.

Cultureel verantwoord daten. - Ja.

Bestaat dat? Een datingsite van De Standaard.

Ja, dat bestaat. Op welke datingsite hebben jullie elkaar leren kennen?

Ik zit niet op die brol. - Brol?

O, brol. - Allee, jong.

Ik geloof daar niet in. - Niet judgen, hè.

Je gelooft daar niet in? Wij zijn zeven jaar getrouwd.

Hoe kun je niet geloven dat dat werkt? - Nee, datingsites... Ik weet het niet.

Fondant kan miserie zijn. Voilà, dat is al beter.

Verdorie, nu plakt hij hier weer.

O, crap.

Dat wordt een beetje herwerken, denk ik.

Zwans je nu?

Hier is iets onder gesukkeld en daar scheurt het af.

Dat wit stoort mij wel. Ik had het allemaal dezelfde kleur moeten doen.

Dat is zo als je thuis niet oefent. Dan krijg je dat.

Bakkers, nog één minuut.

En dan wordt het weer smikkelen en smakkelen.

Dit gaat er echt over.

Het is een freestyle taart hier.

Ik tril, ik weet het.

Vijf, vier, drie, twee, een.

Pats, de tijd is om. Bakkers, dank je wel. Handen af van je gebak.

Ik heb mijn hart en ziel erin gelegd. Of dat genoeg is, zullen we wel zien.

Beat it.

O. - Dat is heel zoet, hè. Ik weet het.

Fatima.

Heel veel goud dit keer. En een schoentje.

Maar het is een sobere taart voor een spektakelstuk.

Ja.

Mooie lagen.

Ik vind je cheesecakevulling en de vijgen die ertussen zitten heel lekker en fris.

Je biscuit is een beetje droog.

De structuur van de passievrucht is goed, maar de smaak is niet goed.

Het is een beetje een weegschaaltaart, vind ik.

Oké. - Oké.

Saskia, die bijen zijn supermooi.

Wat ik spijtig vind, is dat die bloemen allemaal zo plat liggen.

We zullen het boeketjes eens op tafel leggen.

Het is ineens een kleiner taartje nu. De spektakelwaarde is een beetje gezakt

door de standaard die we nu niet meer hebben.

Mooie gele kleur van de saffraan. Heel benieuwd.

Dat is een saffraancake, want we proeven heel veel saffraan.

Weinig aardbei, weinig slagroom, dus het is echt saffraanoverheersend.

Dark Wedding, please, Axl.

We hebben het hier al meegemaakt, hè. - Och, met één hand.

Het is één aardbei, mensen. - Toch.

Geen baksel zonder drank. - Ah.

Ah, dat is Axl ten top.

Olala. - Jongens, jongens. Wat een spektakel.

Ja, ja. Axl, je hebt zelf uit isomalt een glas gemaakt.

Chapeau. - Dat is toppatisserie.

Dat is echt kunst. Ik vind het echt heel mooi gedaan.

Ik vind het ongelooflijk knap hoe zwart je ganache is.

Veel lagen botercrème.

Ik vind de rodebietencake vochtig. Ik vind dat echt wel heel goed.

Dank je wel. Erik, if you please.

Spasiba.

Oekraïne staat vol zonnebloemen, heb je gezegd.

Maar neem die bloemen weg en dan hebben we een heel eenvoudig groot hart.

Dat vind ik toch iets te eenvoudig als spektakel.

En ik vrees weer weinig vulling, hè.

De enige vulling die ik proef of zie, is die saffraanvulling

en die heeft ook weinig smaak.

Ik had gehoopt dat dat hier een explosie van smaak zou zijn

die echt je huwelijksaanzoek eer aandoet, maar jammer genoeg is het niet.

Elisa.

Ik weet niet welke kant wat is. - Dat is zo'n knapzak.

Een zak met vuile was. - Zeg.

Vertel. - Het is een verrassing.

Jullie moeten zelf het boek ontdekken.

Oké. - Ola.

Olala. Yours forever.

Goed dat je zegt dat het een boek is. - Het heeft niet echt een rug.

We gaan zien wat de smaak ons zegt. - Dat is zeker.

Heel dikke lagen.

Ook heel veel vulling. - Dat zien we graag.

Het is allemaal heel zwaar. - Het zijn geen luchtige vullingen.

Maar ik vind de vullingen wel lekker. Die pinda's, die dadels.

Je verwacht die niet in een taart. Ik vind de smaken van de taart lekker.

Dank je. Het is Sylvia.

Amai, we kunnen draaien.

Een taart met de Waterlelies van Monet.

Spijtig dat hij het zelf niet meer kan zien, hij zou er trots op geweest zijn.

Het is prachtig. - Nu nog de smaak.

Mooi vanbinnen.

Echt, die laagjes die zo typisch zijn aan die medovik. Heel dun.

Je verwacht van zo'n taart dat die heel zoet zal zijn,

met honing, maar dat is helemaal niet het geval.

De binnenkant verrast me bijna net zo zeer als de buitenkant.

Ik vind het een heel lekkere taart. - En vooral ook zeer elegant.

Merci. - Dank je wel.

Herman en Regula, jullie zitten me aan te kijken

alsof ik Karl Vannieuwkerke ben.

Maar goed, vertel eens: standje van zaken.

Erik heeft een weekje kunnen rusten.

Met de technische opdracht was hij wel bij de besten.

Maar ja, het spektakelstuk zag er nu ook niet zo spectaculair uit.

Dan Elisa hier met haar boek wist ons ook niet echt te overtuigen.

Voor mij waren de smaken goed, voor jou iets minder.

Ik vond het een beetje te eentonig.

Saskia kwam af met een mooi boeketje van een taartje.

Maar was het wauw? Ook niet, hè.

Maar Saskia heeft gisteren wel heel goed gepresteerd.

Of ik er nu in blijf of uit ga... - Serieus?

Ja, echt.

Serieus? - No.

Echt waar? - Ik ga niet zoveel stress hebben elke dag,

mijn kinderen in de steek laten, bakken, bakken,

om te zeggen: Ik ga hier een ervaring meemaken.

Jouw woorden ook Herman: Fatima had een vlakke taart. Vlak.

Het was niet echt een spektakel van Fatima,

want zij moest wel heel veel goed maken vandaag.

Mooi schoentje erop, maar dat was het ook.

Hier, onze jongste vos. - Axl.

Mooi suikerspektakel. Dat was wel echt heel knap.

Herman zei het ook. Dat is next level patisserie.

De reddingsactie van de week.

Sylvia was gisteren laatste in de technische proef, en vandaag...

Sylvia heeft zich echt volledig gegeven. Wat een pracht van een taartje.

Zo is Sylvia wel, hè. Het is alles of niks bij haar.

Ja, ja. Sylvia is te zot of te bot.

Tussenin bestaat niet voor mij. Het is zwart of het is wit.

Het is zwart of het is wit. Of het is Monet.

Vrienden...

De beste bakker mag nu de teugels en tegelijk de overwinning vieren.

Proficiat...

Axl. - What the fuck?

Ja. What the fuck? Ik had het niet verwacht.

Ik dacht echt dat ik een van de twee was die eruit ging.

Dank je wel. - Proficiat.

Maar twee bakkers...

halen vandaag ook bakzeil.

We nemen afscheid van...

Fatima en Erik.

Maar what the fuck? - Nee, dat wist ik.

Dus... Kom hier.

Gaat het, Fatima? - Het is niet erg.

Ik vind dat ik het goed gedaan heb. Echt waar.

Ik kan mezelf zeker niks verwijten.

Ik heb echt alles gegeven. Ik heb mooie dingen laten zien.

Ja, dat is het.

Ik voelde de bui al wel hangen om eerlijk te zijn.

Ik ga jullie wel missen. Dat wel.

Ik vond al in het begin dat ik iets minder was dan de rest

en ik heb mijn best gedaan om bij te benen. Dat is voor een stuk ook gelukt.

Maar ja, bon. Wedstrijd gespeeld, wedstrijd verloren. Tant pis.

Maar ventje toch, je was net terug.

Ik huil gewoon voor jullie.