Original subtitles

W poprzednim odcinku... Był u mnie człowiek, który chciał zapłaty, a

śmierć z Kiergieły. Kto?

Falszywy zakonnik, który jest blisko Opolczyka.

To ty!

Jesteś przemienna. Zgodzisz się dostać matką chrzestną?

Tak. Kiergieły nie żyje.

Przysięgam, że się zemstrzę.

Władysławie, go słyszałem.

Sen zawsze gorszy od rzeczywistości.

Nie mógł tak.

Straciłem już bracia.

Zaraz stracę Litwę.

Jest Witold.

Zapytaliście.

Skrygał miał rak, a Witold może zdradzić w każdej chwili.

Marzenie o zjednoczeniu Polski i Litwy rozmywa się jak w mgle.

A polscy panowie tylko na to czekają.

Nie chcieli mnie na tronie.

Ale chcieli Litwę, a dziś... Nadal są Rosi.

Wrogowie tylko czekają, bym okazał słabość.

Opolszczyk, zakon, Zygmunt.

A teraz... I ponowie.

Z Zygmuntem wkrótce będzie spokój.

Rozmawiałam z Marią.

Ma porozmawiać z mężem.

Tam, do naszej strony.

Uwaga.

Pozwól mi zabrać Twój ból.

Nie czuj, że tworzysz ze mną.

Boże, zmiłuj się nad moim mężem.

Jego zbolałe serce, gorzkie myśli.

Próbowałam czuć to, co onecznie potrafię.

Widzę, jak ostre tęsknoty przeszywa jego serce na wskroś.

Jak lęk przed stradą zatruwa jego myśli. Co robić?

Ześlij znak, a uczynię wszystko.

Czyżbyś wołała, pani?

Jedynie w duchu, a to usłyszałeś?

Będę na każde twoje wołanie, nawet toniemę.

Chodzi o króla.

Mów, pani.

Ile strat jest w stanie znieść człowiek?

Ile śmierci, ile zdrady?

Czy jest sposób na zbolałe serce, gdy wszystko zdaje się być stracone?

Bóg daje nam nadzieję, pani.

Król ją stracił.

Po śmierci z Kiergieły został sam.

Świdergiełło zdradliwy, Witold zresztą też.

Mój dzielny mąż.

Budzi się w nocy zlękniony, a ja nie jestem w stanie mu pomóc.

Pomożesz.

Wspierając, miłując.

Znasz jego lęki, więc bądź w nim.

Wspieraj, pocieszaj.

Pocieszenie nie wystarczy, to trzeba działać. O ile w konflikcie z Budą

stanie uczestniczyć, w sprawie Litwy niewiele mogę.

No to jeżeli Witold zdradzi...

Co jeżeli polscy panowie stracą?

Wspólnie przetrwacie najgorsze.

Cud miłości, jakim obdarzył was pan, to wielka siła.

Będę się za to modlił.

Pomódlmy się zatem za moją siostrę, ojcze.

Za szczęśliwe rozwiązanie. I za Witolda.

By jego życzliwość po śmierci z Kiergielmi nie okazała się fałszem.

Powiedz królu słudze, by szykował konie. Mnie nie chce słuchać, bo jestem

brzemienna. Na słuszność nie powinnaś dosiadać konia.

Błagam cię, to żart?

Jeżdżę co rano i nie zamierzam przestać.

Myślałam raczej, że do mnie dołączysz.

Nie dziś.

Dziś ważny dzień.

Właśnie doniesiono mi, że Stefan, nowy władca Mołdawii, który po objęciu władzy

złożył hołd Jagiele, poddał się naszym wojskom.

Bez walki?

Powiedzmy, że pod lekką presją.

Ważne, że odstąpił od sojuszu z Koroną.

Obiecałeś, że... Zapomnij o tym.

Jesteśmy bliżej wygranej z Polską niż kiedykolwiek.

Jeszcze tylko syn.

Kiedy przyjdzie na świat, nikt nie zagrozi potędze Luksemburgów.

Czujesz jak kopie?

Chce na przejażdżkę. Na konie.

Jak ci to odmówić, najbliższa?

Jeżeli chce zdrowego tyna, dbaj o cześć jego matki.

Jedź więc.

Lecz uważaj.

Chłopiec w twoim brzuchu ma szansę rządzić Polską.

Jadwiga przegrała.

Ty pierwsza zostaniesz matką.

A panienka co taka samotna?

Może usiądzie?

Postoję. Nie uchodzi.

Taka piękna i bez towarzysza.

Nie widzisz mnie?

A może dziś jej nie podobam? Milcz się.

Patrzcie ją.

Rzeźnikowi grozi.

Siadaj dziewko, bo jak nie...

Będziemy mieli za sobą.

My?

Panowie, nie popieramy tej wojny.

Mów dla siebie, Janie. Ja jestem gotów ruszyć z Wojskiem choćby dzisiaj.

Zygmunt tylko na to czeka. On i Opolczyk chcą nas odsiągnąć od Kuja w ziemi

dobrzyńskiej. To zbyt duże ryzyko, król. Ja muszę cię ostrzec, panie.

Skarbiec nie zniesie kolejnej wojny z Opolczykiem.

Szczególnie, jeżeli po stronie księcia staną Węgry.

I co?

Chcecie spokojnie patrzeć, jako Polczyk usypuje kopce na granicy z koroną?

Zygmunt Luksemburszek nadał mu polską własność.

Nie mogę na to pozwolić. Skoro proszę o wojnę, będą w nie umieli.

Byłbym ostrożny.

Józefie ściski, owa panie.

Litwin poskradał rozum.

Kolejna wojna? Za co?

Gdybyśmy mieli na tronie Habsburga, mielibyśmy święty spokój. Nie zaczynaj,

Kasztelanie. Czas dyskusji na temat Habsburgów już dawno jest za nami. Może

niesłusznie. Wtedy postawiliśmy na Jagiełłę, bo chcieliśmy potężnej korony.

Dziś Litwa znów w obcych rękach, a Litwin niepotrzebny. Witold nie jest

układ z Litwą jest dalej aktualny.

Witold jest zdrajcą i tylko patrzeć, jak się odwróci od Jagiełły. Uważaj, co

mówisz, Kasztelanie.

Ciebie też ktoś gotów uznać za zdrajcą. Bo co? Bo krytykuje króla? Co jest

ważniejsze? Człowiek czy ojczyzna? Jedno drugiemu równe.

Powiedz w spytku, czy nie mamy racji. Za Jagiełły ciągłe wojny, a my mamy pokój

z zakonem. Układ z Węgrami. Mieliśmy dobry sojusz z Księciem Opolskim, a dziś

ciągłe konflikty.

Litwa oddana.

W Budzie szykują nam wojnę.

Póki nie ma jeszcze następcy tronu, możemy zmienić przyswój Polski.

Dołącz do nas, wojewodo.

Jest jeszcze czas.

Imię? Tomasz, tylko tyle wiem.

Rycerz czy kaznodzieja? Nie wiadomo.

Może przynajmniej wiadomo, czy jego policja nie działa? Wygląda na to, że

działał sam, bez nikogo, przeciwko księciu.

Tylko imię?

To mało by pomścić brata.

Podobno to człowiek widywany przy księciu opolskim.

Ale kto by tam teraz uwierzył? W czas wojny wszyscy przeciwko wrogowi gadają.

Co jeszcze mówią?

Niektórzy, że to dominikanin z Kempe, kustosz biblioteki.

Inni, że fałszywy...

Duchowny. Trudno się połapać. Sam cień bez człowieka.

Chcę wiedzieć, z czyjej woli zginął mój brat.

Ruskich bojarów, krzyżaków.

A może... Nie daj Bóg Witolda.

Wiem, że cię zawiodłem, królu.

Może przynajmniej wiesz, gdzie Aragana.

Przepadła jak kamień w wodę.

Wiem tylko, że jest przy... Królu?

Opraciłem ciebie, bo panuje coraz bardziej w rodze.

Czuję, że zbliży się bunt. Mówiliśmy o tym, Władysławie.

Póki Pytek jest pod twoim... To jeżeli nie jest.

A jeżeli przyciągnęli go na swoją stronę?

Bez Pytka będę na awelu sam.

Chcesz, by Pytek był przy tobie na zawsze?

Ojciec się zgubił.

Pewnie do klasztoru idzie.

To ja ojcu pomogę.

Taka mgła dzisiaj.

Jeszcze sobie ojciec krzywdę zrobi.

Taki oto mają wystawić dokument.

Słowo w słowo taki.

Ja, wielki hospodar mołdawski Stefan.

Co się patrzysz, pisz.

Przysięgam przed Bogiem służyć królowi Węgier Zygmuntowi z

całej mojej mocy.

Obiecuję posłuszeństwo, wierność i czas tracimy. Może

zdążę jeszcze z Marią na przyjażdżkę.

Na czym to skończyłem?

Wierność i wieczne poddanie.

Panie!

Co się stało?

Królowa sprawozdania.

Medyka leci!

Nie rób tego, kochana.

Błagam.

Wiem, że jesteś przeciwny Zygmuntowi, bo nie doszło do spotkania w sądu.

Ale przecież możemy pojechać do Buty razem.

Złożymy wizytę przed narodzinami dziecka. Pomówimy.

Nie ma już o czym.

To moja jedyna siostra.

Ostatnia krewna, jaka mi została.

Kiedy się ostatnio widziałyśmy, było jak w dzieciństwie. A niedługo będzie

matką. Teraz wizyta w budzie wykluczona.

To polityka.

Muszę być twardy.

Zygm wziąłby to za słabość.

Po narodzinach dziecka wszystko się zmieni.

Chyba zapomniałeś o moich koszycach. Jeśli Maria da mężowi potomka, utracisz

prawo do korony węgierskiej.

Luksemburczyk płacił się bezkarnie.

To co mam robić?

Zapomnieć o siostrze?

Zapomnieć o budzie?

Może pojadę po narodzinach?

Wtedy wszystko się uspokoi.

Będę miała na oku Zygmunta, a w razie czego będę wysyłać posłów do Krakowa.

Nie takiej królowi się spodziewałem, kiedy jechałem na Wałę.

To cud mieć mądrą żonę.

Ty bym ja duchem był.

Co ty tutaj?

Gdzie ja jestem?

Dla kogo zabiłeś Skirgila?

Kto ci kazał?

Ja nie chciałem. Księcia nie znałem. Mój pan kazał.

Kto jest swym panem?

Syn,

jesteś pewien?

Nasz syn nie żyje.

Mario, nie mogę stracić także ciebie.

Ratujcie ją!

Jesteś dziedziczką korony węgierskiej. Bez ciebie nie utrzymam się przy władzy

wokół sami w ogowie.

Panie, jeszcze nie wszystko stracone.

To ma być pocieszenie?

Masz ją ratować, a nie liczyć na cud!

Już rób coś! Jeżeli ona nie przeżyje, odetnę ci głowę.

Ona nie może umrzeć, rozumiesz?

Królowa musi żyć.

życia i pierwszy oddech w parku nasi.

I niech krew między nami popłynie. Z jedności dwoje niech się stanie.

I zabierz tego.

Całuj od węża w żyłach twój.

Zaprowadź do jego pana.

Nawet jeżeli to diabeł na ziemi.

Daj siłę!

Czar dać nać poddanym, panie.

Wszyscy się modlą.

Jeszcze nie czar.

Niech myślą, że żyje. Jak to?

Jak chora za nie mogła?

Trzeba duszę przed Bogiem pożegnać.

Pożegnamy, lecz później.

Dziś niech dzwony milczą.

Im później wieść pójdzie w świat, tym lepiej.

Co powiemy służbie?

Że zaraża.

Niech nikt nie wchodzi.

Potrzebuję dwóch pacierzy, może trzech. Po co ta dwłoka?

Trzeba posłać biskupa Ostrzychomskiego Jana na wschód, by dopilnował

posłuszeństwa. Wybacz mi, panie, ale trudno mi pojąć. Nie musisz wszystkiego

rozumieć.

Ważne, by na czas dotrzeć za poprat, zanim świat się dowie.

Na naszej ziemi jest zbyt wielu zwolenników Jadwigi.

A moja korona bez marii tyle warta, jak złamana podkowa.

Rozumiecie mój rozkaz, panowie?

Królowa żyje i zaraża.

Nikt poza wami nie ma tutaj wpływu.

A teraz zostawcie mnie z żoną.

Zapamiętaj tego człowieka, syneczku.

To on zamordował ci ojca.

Jego szczątki na zawsze zostaną w lasach, a wilki rozmoczą padliny.

Pomyśleliśmy twojego ojca.

Poświęcę swoje życie, aby ten, kto wydał rozkaz, wykonał w

nieludzkich terpieniach.

Tym oto aktem ja, Z Bożej łaski Król Polski, Wielki Książę Litewski,

nadaję Ci z Pytku z Melsztyna, Wojewodo Krakowski, za Twoje liczne zasługi na

rzecz korony, tęgi umysł i lojalne serce, ziemię podolską.

Podolę z Pytkowi.

Król go właśnie kupił.

Mówiłem, żeby nie zdradzać się przed królem.

Nikt Cię nie zdradzał, ale swoje zdanie chyba można użyć.

Wszystko można, tylko tak to się później kończy.

O starości możemy teraz zapomnieć.

Lojalny jak pies, król.

Opłaciło się, jak widać.

Dziękuję, królu.

To wielki zaszczyt.

Wspaniała ziemia.

Zasłużyłeś, panie wojewodo.

Król potrafi docenić ludzi oddanych Podobnie jak Bóg co wiernym oferuje

zbawienie.