Original subtitles

Mag ik even de aandacht?

Eens even zien.

Zoals jullie al weten...

hebben we jullie collega's vrijgelaten.

Er is dus niemand misleid.

We hebben ons woord gehouden. - Ja, dat zal wel.

En ik zweer ook dat dat miljoen euro...

zal aankomen op de door jullie opgegeven adressen.

Nog meer leugens.

DINSDAG 15.32 UUR

Die belofte houden we ook. Ik geef jullie m'n woord.

UUR 101 VAN DE OVERVAL

Opgelet, alle eenheden. Niemand mag erdoor...

zonder identificatie. - Begrepen.

Hé, jij daar.

Er is een clown binnengekomen. - Misschien is hij dat.

Er komt er nog een binnen via de SEH.

Wat is dit nou weer?

Er komen er nog meer binnen.

Wat is dit in godsnaam?

Haal die mensen daar weg.

Je mag hier niet naar binnen. Wegwezen.

SPELLETJESKAMER

Wie wil er een ontzettend leuk maf konijn?

Iemand heeft een valse casting-advertentie geplaatst.

Lobo, let goed op. Misschien is hij in het gebouw.

Hij gaat de kamer binnen.

Wat gebeurt er? Zeg op.

Vals alarm. Hij was het niet.

Inspecteur, dat tv-interview.

We kunnen bevestigen dat er geen open zaak tegen Fonollosa is...

voor mensenhandel, souteneurschap of pedofilie.

Bronnen zeggen dat de gelekte info...

deel van een plan van de autoriteiten kan zijn...

om de overvallers minder populair te maken.

Door de dood van een van de overvallers...

hebben mensen weer sympathie voor ze gekregen.

Je sloeg mij over. - Laat los.

Luister.

Zodra Helsinki weg is, grijpen we in.

Is dit wel het juiste moment? - Ik heb een pistool.

Zijn pistool is nep. Wat denk je dat er zal gebeuren?

Zeg het tegen hem, anders doe ik het.

Ik doe het wel.

De Professor gaat proberen Tokio te bevrijden.

Waar denk jij heen te gaan?

Hé.

In godsnaam.

Waar denk je dat jij naartoe gaat?

Denken jullie dat 't speelkwartier is? Kom op, ga zitten.

Doe jij dat ook maar. Ik heb hier geen zin in.

Ik heb zin om wat schedels te breken.

En van die van jou krijg ik de kriebels.

Probeer m'n pistool eens. Misschien ontspan je dan.

Arturo.

Kleine Arturo.

Jij hebt een speelgoedpistool, ik een rothumeur.

Wat doe je? - Een speelgoedpistool?

Nee, daar lijkt het niet op.

Zullen we het uitproberen?

Ik geef je drie seconden, of ik zweer...

Maak er maar één van. - Drie.

Twee.

Eén.

Verrassing.

Kop op, Rio.

We kunnen weer een familie worden.

Draai je om.

Draai je om, zei ik.

Klootzak.

Kom op, snel. Doorlopen.

Ze gaan ontsnappen.

Ze gaan ontsnappen.

Wie? - De gijzelaars.

Kom, we hebben niet de hele dag. Mónica, doe de deur open.

Mónica, luister niet naar hem.

Die kerel buit je uit. Doe de deur niet open.

Stil, of ik schiet je dood, held.

Luister niet naar hem. Doe de deur open, dan gaan we weg.

BEVEILIGINGSSYSTEEM DEUR BLOKKEREN

Kom op.

Wat is er? Verdomme. - Hij gaat niet open.

Die klootzakken hebben de deur geblokkeerd.

Ik was het. - Achteruit.

Arturo. Doe dat pistool weg.

Doe dat pistool weg.

Kleine Arturo.

Ik weet dat je van films houdt, maar dit loopt uit de hand.

Nog één stap en ik schiet. Ik overleef dat misschien niet...

maar hij zal dan nooit meer lachen.

Berlijn, rustig.

Open de deur.

Oké.

Rustig aan.

We gaan praten als beschaafde mensen.

Laat hem gaan.

Ik help je wel als je weg wilt. - Open de deur, nu.

Niemand gaat hier deuren openen.

Is dat zo?

Ik tel tot vijf en dan schiet ik hem dood.

Ik heb niks te verliezen en het kan me niks schelen.

Het is dus jullie keuze. Vijf, vier...

drie, twee...

één.

Hoe kan hij het ontdekt hebben?

Hij had een op afstand bestuurbare camera. - Schoft.

We proberen het signaal te traceren. - Daar is het te laat voor.

We zijn weer misleid. - Jullie hadden duidelijk gelijk.

Die klootzak probeerde Ángel te doden.

Ángel moet heel dicht bij de verdachte zijn gekomen.

Misschien heeft hij hem zelfs gezien.

Pardon, maar ik ben doodop.

Spreek iets in na de toon.

Salva, met Raquel.

Ik ga koffiedrinken bij Hanoi.

Als je zin hebt, kan ik wel 'n goed gesprek gebruiken.

Antonio.

Er is een envelop voor je achtergelaten.

Door wie? - Geen idee.

Die lag tussen de post. Wat wil je drinken?

Een biertje.

Hoe is je dag?

Goed, neem ik aan?

Echt vreselijk.

Ik had een operatie gepland zodat ik morgen met jou mee kon...

naar die stranden...

maar het was een ramp.

Wat wilt u drinken? - Hetzelfde.

Raquel.

Vroeg of laat is dit voorbij.

En dan gaan wij naar een strand.

Maar jij moet de plek kiezen.

Oké. Ik heb daar nog geen tijd voor gehad.

Eens even zien.

Zullen we samen kiezen?

Dat klinkt goed.

Kies er een. - Wat een verantwoordelijkheid.

Palawan.

Palawan? Eens even zien.

Geweldig.

Waar is dat?

Palawan is een eiland in de Filipijnen.

Ten zuidwesten van de archipel, iets ten noorden van Borneo.

Er wonen ongeveer 849.000 mensen...

en de hoofdstad is Puerto Princesa.

Ángel moet dichtbij gekomen zijn. - Misschien heeft hij hem gezien.

Heb je hem nagetrokken? Ik wel. Dat is m'n werk.

Witte zandstranden in de tropen.

Hou je niet van de Filipijnen?

Jawel.

Natuurlijk wel.

Vind je het erg als ik even naar de wc ga?

Helemaal niet.

Suárez...

één vraag.

Welke kleur had de pruik van die clown die met dat jongetje sprak?

Oranje. - Ja.

Weet je dat zeker?

Als je leven instort...

doet het er niet toe of je op de wc zit...

midden in een overval...

of bij de ingang van de gevangenis.

Zie je...

die middag zou het ongeluk van drie vrouwen synchroon lopen.

Raquel snapte opeens...

dat ze verliefd was geworden op de meest gezochte bankrover van Spanje.

Zij is een van hen.

Jullie hebben het gezien, zij hoort bij hen.

Mónica Gaztambide besefte...

dat ze medeplichtig was geworden...

en dat er geen weg terug meer was.

En ik...

ik bleef de instructies opvolgen die de Professor ons had gegeven.

Maar zonder zekerheid.

Ik was gevoelloos.

Als een fles die in de zee was gegooid.

Ik wist niet of iemand aan de andere kant die zou ontvangen.

Als ze je pakken...

zeg dan na 24 uur dat je een deal wilt sluiten.

Dat je wilt getuigen, maar wel voor een rechter. Dan hebben ze geen keuze.

Dan moet je wel naar het Hooggerechtshof.

En het is mogelijk dat ik op weg daarheen...

iets voor je kan doen.

Daar was ik dan...

op weg naar de rechtbank.

Ik hoopte dat m'n beschermengel de route van het busje zou kennen...

en m'n leven een tweede keer zou redden.

Het was moeilijk om hoop te hebben terwijl ik geboeid in een busje zat.

Het zou erger zijn geweest als ik had geweten dat toen...

30 kilometer verderop...

m'n beschermengel net was ontdekt.

Raquel.

Hoi, Alberto.

Heb je het bewijs in de haard in Toledo al geanalyseerd?

Ja, maar dat leverde geen hard bewijs op.

Hoezo, geen hard bewijs? - Het waren de resten...

van een recente krant.

Ik weet niet of het wel bewijs is...

of dat hij gewoon graag het sportkatern leest.

Juist.

Hé...

hoe is dat gevecht met Salva gegaan?

Verdomme, Raquel, ik zei toch al dat het geen gevecht was?

Hij nam me in een wurggreep.

Ik heb hem niet eens aangeraakt. Hij was een ninja met een bril.

Waarom vraag je me dat? - Zomaar.

En je zei dat hij jou had uitgedaagd?

Ja.

Hij zei dat ik m'n hersens met m'n pik en m'n vuisten deelde, en nog meer.

Hij wilde vechten, maar waarom?

Weet ik niet.

Dag.

Alberto.

Niemand mag die bakjes nog aanraken tot ik het zeg.

Neem de afdrukken daarvan af en vergelijk die met de afdrukken...

van de theelepel van Rubio.

Is dit een grap? - Nee.

En haal de afdrukken van het portier aan de passagierskant van mijn auto.

Maar... - Doe het.

We zoeken een man van middelbare leeftijd met een baard en een bril.

Hé.

Zoek uit wie dat is en wat hij doet.

Hij was het.

Natuurlijk was hij het.

Pardon, heb je een telefoonoplader? - Nee.

Wil je de mijne gebruiken?

Hij was het al die tijd al.

Altijd vriendelijk.

Altijd lachend.

Altijd op de juiste plaats.

De enige burger die in die tent was geweest.

Er is iets met je dochter, denk ik.

De vreemdeling die een voor een al haar barrières had omzeild.

En niet alleen die van een agent.

Salva.

Ik heb geen cadeau dat zo mooi is als die kaarten...

maar ik improviseer wel wat.

In het vrouwentoilet.

Ga jij maar eerst.

Daarna kom ik wel.

Raquel.

Het is midden op de dag en ze kennen ons hier.

Salva.

Dit is de eerste keer dat ik zonder zwemvest...

in het diepe spring.

Zeg nu niet...

dat het zwembad leeg is.

Er zit water in.

Er zit water in.

Nou...

Ga daar op me wachten.

Handen tegen de muur.

Raquel, ik weet niet... - Handen tegen de muur.

Wat doe je? - Ben je gewapend?

Waarom zou ik gewapend zijn? - Draai je om.

Doe die om.

Is dit een grap? - Doe die om.

Doe die om.

Je staat onder arrest voor medewerking aan de overval in de Munt.

Drie keer was scheepsrecht. - Je hebt het recht om te zwijgen.

Je hebt het recht om niet te getuigen, om voor een rechter te komen.

En deze keer had ze iets wat sterker was dan een vermoeden.

Ze koesterde wrok.

Ze was boos.

Ze was bitter.

Helsinki voelde ook zoiets.

Maar niet door misleiding, maar door slaapgebrek.

Hij had de afgelopen vijf dagen vier uur geslapen.

Weet je wat er met mensen gebeurt als ze niet slapen?

Dan maken hun neurale verbindingen kortsluiting.

Die scheiden geen dopamine meer af, verwerken geen glucose meer.

De enige gedachte die er dan nog is, is overleven.

Als je iets niet mag vragen van iemand die vijf dagen niet geslapen heeft...

is dat geduld.

Kom op.

Doe je kleren uit.

Ook het shirt.

M'n schouder is gewond. - Trek het uit.

Je wilde ook nog eens van ons stelen. - Verdomme.

Dat krijgen we omdat we hem niet vermoord hebben.

Wat ga je doen?

Als ik je neerschiet...

ga je gewoon dood. Dan lijd je niet.

Jij gaat twee kilo explosieven op je lichaam dragen.

Ik ga die opblazen, maar je weet niet wanneer.

Dat zijn heel veel explosieven. Die kunnen voor veel troep zorgen.

Die worm is nog lastiger geweest dan de politie.

Oslo is door hem gestorven.

Denver was door hem ook bijna dood.

Hiermee...

eindigen onze problemen.

Toch, kleine Arturo?

Als je de kabel verwijdert...

ontploft het.

Als je te snel beweegt...

als je zweet...

als je met jezelf speelt...

De ontsteking.

Als ik...

op deze knop druk...

herkent zelfs je vrouw je niet meer.

Gehakt van kleine Arturo.

Heb je een sigaret?

Ik wil er een. - Je bent zwanger.

Ik ben zwanger, ontvoerd, gewond.

Binnenkort word ik aangeklaagd wegens medeplichtigheid.

Ga niet van het ergste uit. Arturo helpt je wel.

Hij is toch de vader van je kind? - Welke vader?

Welke vader?

Degene die net naar me wees alsof ik een kidnapper was?

Welke vader?

Degene wiens hoofd ik net heb ingeslagen met een pijp?

Misschien helpen m'n collega's wel. Ik heb alleen hun plan maar verpest.

Daar moet ik vast voor terecht staan. Waarom ben ik zo dom? Wat dacht ik nou?

Geef me een sigaret. M'n foetus wil een sigaret hebben.

Ik zweer dat ik Arturo in elkaar zal slaan voor jij terecht moet staan.

Jij gaat niemand in elkaar slaan. - Ze zullen haar inderdaad opsluiten.

Als we ontsnappen en ze haar pakken, of als de politie hier binnenvalt.

Ze moet hoe dan ook de cel in.

Verdomme.

Ik maak altijd verkeerde keuzes.

Ik maak altijd verkeerde keuzes.

Ik had iets met een getrouwde man.

Ik werd zwanger van z'n kind.

En toen kwam er een andere man...

die me in m'n been schoot.

En daar word ik dan verliefd op.

Weet je wat we gaan doen? - Wat?

Je gaat met ons mee. Je bent die lijn toch al overgestoken.

Ik laat je niet in de goot achter.

Misschien... - Ze gaat met ons mee.

Ze neemt de plaats van Tokio of Oslo in, klaar.

Nee, ik ben maar een secretaresse.

Ik zie mezelf niet vluchten voor de politie of schieten.

Of me ergens verstoppen in Cambodja of zo.

In een land zonder uitleveringsverdrag. Nee.

Ik kan beter blijven.

Als de politie komt, zeg ik wel...

dat ik enorm last had van Stockholmsyndroom...

en dan zullen ze milder zijn.

Want dat was het toch, hè?

Stockholm.

Wat?

Dat klinkt mooi.

Als je met ons meegaat...

kunnen we je Stockholm noemen.

Ik weet het niet.

Uitstappen.

VERBODEN TOEGANG POLITIE-AFZETTING

Maak open.

Stap naar binnen.

We waren allemaal doodop.

Het slaapgebrek...

de stress...

het leed van een geheim dat je al jaren had...

en dat in zo'n verstikkende omgeving steeds moeilijker te bewaren werd.

En allemaal raakten we vroeg of laat de controle kwijt.

Behalve Berlijn dan.

Hij hield zich als enige aan het rustprotocol.

De anderen...

werden gek.

Ik heb geprobeerd om aardig te zijn.

Om jullie te geven wat jullie beloofd was.

Om jullie te bevrijden van Berlijn.

Om dit zin te geven.

Na wat ik verloren ben, wilde ik dat dit zin had.

Ik ben aardig.

Ik ben aardig geweest.

En de wereld spuugt in m'n gezicht.

Ik heb geprobeerd jullie ruimte te geven.

En jullie probeerden me te naaien.

Berlijn.

Berlijn.

Hé.

Er is meer dan anderhalf uur voorbij.

Wil je me niet vermoorden terwijl ik slaap?

Een beetje maar.

Hé.

Hé, je lacht.

Dan ben je dus niet meer bang voor me.

De kalmerende middelen die ik slik zorgen daar wel voor.

Als alles goed gaat...

wat onwaarschijnlijk is...

als ik niet opnieuw de leiding neem...

maar als alles goed gaat...

wil ik een deal voorstellen.

Iets romantisch.

Binnen een paar dagen stuur ik je een vliegticket...

naar een ver oord.

Als je wilt...

kun je met me mee.

Heel even maar...

heel veel plezier.

En dan...

als het afgelopen is...

mag je alles houden wat ik heb.

Het zou echt geweldig zijn...

als je helemaal verliefd op me werd.

Maar...

ik leef niet met verwachtingen of valse hoop.

Ik heb veel fouten.

Dat weet ik.

Het zou genoeg kunnen zijn...

dat je m'n partner bent...

tot m'n laatste reis.

Jij en ik samen...

tot het einde.

Jullie snappen het niet.

Jullie snappen het niet.

Wat moet ik doen om wat respect te krijgen?

Wat moet ik doen?

Moet ik een van je oren afsnijden en die naar je vader sturen?

Of je in je been schieten zodat je nooit meer kunt dansen?

Wat een goed idee.

Het is tijd om praktisch te zijn.

De utopie van samenwerken...

heeft gefaald.

Nairobi...

ik waardeer het dat je me wat verlof hebt gegund...

maar we zijn er allemaal klaar voor dat ik weer de leiding neem.

Ga je gang.

Wat een geweldig moment.

Sta op.

Ik had gezegd...

dat ik jullie zou beschermen, hè?

Maar ik heb me bedacht.

Het is veel praktischer...

om jullie te martelen.

In concentratiekampen...

is respect gegarandeerd.

Hier zal het ook zo werken.

Jullie gaan de tunnel graven...

tot jullie handen bloeden.

's Nachts...

mogen jullie van pijn huilen in jullie bed...

maar jullie blijven graven.

Jullie zullen diensten draaien zonder rustperiodes.

Anders krijg je een epische straf.

Net als jullie leider.

Een man die dodelijk zal zijn als hij ons weer verraadt.

Die dodelijk zal zijn als hij weer naar de vrijheid smacht.

Wiens zweet...

dodelijk is.

Een man met een explosief karakter.

Nu zullen ze bang voor je zijn.

Al wisten wij altijd al dat jij 'de bom' was.

Aangezien je een verschoppeling bent, blijf jij hier.

Helsinki en de rest, naar de tunnel.

Kom op, opschieten.

Kom op, snel.