Original subtitles

Φρέσκα φρούτα! Νόστιμα λαχανικά!

Δείτε εδώ!

Φρέσκα φρούτα! Νόστιμα λαχανικά!

Έλα.

Κοίτα.

Βλέπεις;

Έλεγξε την αδερφή σου.

- Δεν έκανα τίποτα! - Θα σου δείξω εγώ, μικρό κτήνος!

Με ακούς; Αρκετά, βούλωσ' το!

Δεν θέλω να ακούσω τίποτα άλλο.

Θα έρθεις μαζί μου. Σου είπα να μείνεις μαζί μου.

- Με ακούς, Ελίζα; Απάντησέ μου! - Ναι.

Γιατί ξεσπάνε πάντα πάνω μου;

Επειδή...

Επειδή είναι αγόρια και είναι λεχρίτες.

Θα δεις!

Τι έχεις εδώ;

Τι έχεις;

Γελάς τώρα; Όλα καλά;

Ηλίθιε, έλα εδώ!

Έτσι.

Πού πηγαίνει τώρα;

Σταματήστε!

Λίλα!

Λίλα!

Γιατί φωνάζεις; Η Λίλα δεν είναι εδώ.

- Πού πήγε; - Δεν ξέρω. Ίσως είναι με την Καρμέλα.

Τι έπαθες, Λενού;

Δώσ' μου αυτά.

- Εκείνα είναι καλά. - Όχι. Θέλω αυτά, είναι καλύτερα.

Όχι, αυτά είναι πολύ μεγάλα.

Έντσο, έχεις δει τη Λίλα;

Όχι, μόλις ήρθα εδώ.

- Θέλετε κάτι άλλο; - Δώσε μου δύο ακόμα, δεν είναι αρκετά.

Βάλ' τα μέσα. Συνέχισε.

Αγοράστε τα φρούτα σας από τον Έντσο Σκάνο!

- Λενού. - Γεια σου.

- Ξέρεις πού είναι η Λίλα; - Δεν την είδαμε σήμερα.

- Θέλετε ποτήρια; - Όχι, θα τα πάρουμε έξω.

- Τι έπαθες, Λενού; - Τίποτα.

Αντίο.

Λίλα!

Τι συμβαίνει;

Πρέπει να σου πω κάτι.

Τι;

Θέλω να το πω μόνο σε εσένα

Η Καρμέλα μπορεί να μείνει;

Εντάξει, μπορείς κι εσύ να ακούσεις.

- Τραυματίστηκα ανάμεσα στα πόδια μου. - Πώς έγινε αυτό;

Εκεί κάτω;

Το έχω ήδη εδώ κι έναν χρόνο. Συμβαίνει μια φορά το μήνα.

Σε πονάει η κοιλιά και η μέση σου, αλλά μετά σου περνάει.

- Αλήθεια; - Οι γυναίκες το έχουν από τη φύση τους.

- Όμως, πρέπει να το πεις στη μαμά σου. - Όχι, δεν θέλω.

- Ποιος θα σου δίνει σερβιέτες; - Για ποιο πράγμα μιλάς;

- Ήρθαν οι Ρώσοι. - Ποιοι Ρώσοι;

Σημαίνει ότι έχεις μεγαλώσει και μπορείς να κάνεις παιδιά.

Νόμιζα ότι πέθαινα.

Αν πέθαινες από αυτό, δεν θα υπήρχαν πλέον γυναίκες.

Εσύ το έχεις αυτό;

Δεν το έχω επειδή δεν το θέλω.

- Θα σου ’ρθει κι εσένα. - Το σιχαίνομαι.

Και σιχαίνομαι κι όποιον έχει.

- Καρμέλα, έρχεσαι; - Πρέπει να πάω στη δουλειά.

Κοίτα, Λενού.

Έχεις έναν λεκέ.

Όντως έχεις έναν λεκέ.

Μην ανησυχείς, δεν είναι τίποτα.

Ένιωθα ότι η Λίλα δεν ήθελε πια να είμαστε φίλες.

Από τότε που άρχισα το γυμνάσιο, ήταν σαν να μην υπήρχα πια.

Ήταν πάντα με την Καρμέλα.

Περνούσαν την ημέρα τους στο μαγαζί, εγώ στο σχολείο.

Και όλα αυτά με στεναχώρησαν πολύ.

Κλαις;

Δεν υπάρχει λόγος για να κλαις.

Πρέπει να το πλένεις αμέσως σε κρύο νερό

αλλιώς δεν θα μπορείς να βγάλεις το αίμα, κατάλαβες;

Σου έφτιαξα μερικές σερβιέτες.

Πρέπει να τις τοποθετείς σταθερά στο εσώρουχό σου.

Πρέπει να τη βάζεις ανάμεσα στα πόδια σου.

Με προσέχεις;

Μην με κοιτάς έτσι.

Βάλ' την καλά. Αν πέσει, θα είναι ντροπιαστικό.

Κι από εδώ και στο εξής, να κλειδώνεις την πόρτα.

Bασισμένο στο μυθιστόρημα της Έλενα Φεράντε

"Η Υπέροχη Φίλη μου"

Πρώτη διανομή υποτίτλων Magico. one Team

Επιμέλεια / Απόδοση Διαλόγων cartmangr - StrangeLoop - Angel

Για συμμετοχή επικοινωνήστε μαζί μας στο magicosubteam@gmail.com

Θα μας βρείτε στο w w w. M a g i c o. o n e

My Brilliant Friend / Σεζόν 1, Επεισόδιο 3 - Μεταμορφώσεις -

Ντάβιντε Καντσάνο.

Μπράβο.

Αλφόνσο Καράτσι.

Ωραία.

Κριστάλντι.

Xαμένη υπόθεση.

Δείτε τις διορθώσεις κι επιστρέψτε τα μου.

Καμέλα.

Γκρέκο.

Αν συνεχίσεις έτσι, θα κινδυνέψεις να χάσεις τη χρονιά.

Έχεις μόνο λίγους μήνες για να αναπληρώσεις.

Μελκιόρε.

Πάντα το ελάχιστο, Μελκιόρε.

Παλμιέρι.

Μηδέν, Παλμιέρι.

Τζιλιόλα Σπανιουόλο.

Τίποτα από αυτά που έκανα από μόνη μου,

γυμνάσιο, βιβλία, Λατινικά,

δεν ήταν αρκετά συναρπαστικό.

Η Λίλα δεν έδειξε ποτέ καμία περιέργεια για τα μαθήματα μου.

Αν η φωνή της αποστασιοποιούνταν από τα πράγματα,

εκείνα βρόμιζαν, σκονίζονταν.

Γεια σου, Λίλα.

Γυρνάς σπίτι από το σχολείο;

Ναι.

Εσύ; Τι ετοιμάζεις;

Τίποτα, δούλευα.

- Μα σε είδα να γράφεις. - Όχι.

Τι συμβαίνει;

- Πες μου την αλήθεια, έγραφες. - Για ποιο πράγμα μιλάς;

- Έγραφες κι άλλο βιβλίο. - Πάλι με τα βιβλία;

Αυτά είναι για σένα. Δεν σκέφτομαι μυθιστορήματα πια.

Λίλα.

- Κάνε γρήγορα. - Συγγνώμη, πρέπει να πάω μέσα.

Θα σε περιμένω, αν θέλεις.

Είπα στην Καρμέλα ότι θα έτρωγα σπίτι της.

Τα λέμε. Αντίο, Λενού.

- Γεια. - Γεια σου, Έλενα.

- Γεια σου, Καρμέλα. - Γεια σου, Λενού.

- Τι νέα; - Μόλις γυρνάω από το σχολείο.

- Γεια σου, Λενού. - Γεια σου, Αλφόνσο.

- Πηγαίνετε στο ίδιο σχολείο, σωστά; - Ναι.

Είναι στην τάξη μου.

Καρμέλα, τι κάνει η Λίλα;

Τι νομίζεις ότι κάνει; Δουλεύει.

- Κάνοντας τι; - Δουλεύοντας.

Άντα!

Οι Σολάρα με το νέο τους αμάξι.

Άντα!

Πήγαινε.

Έλα εδώ, Άντα!

Πήγαινε!

Ποιος σε έκανε τόσο όμορφη;

Όταν σε βλέπουν οι άντρες, σκέφτονται μόνο ένα πράγμα.

Για να σε δούμε λίγο.

Τι συμβαίνει;

Κάνε μια στροφή.

Το κορίτσι έχει γίνει ολόκληρη γυναίκα.

- Φοράει κραγιόν, Μαρτσέλο. - Δείξε μου.

Έλα εδώ.

- Το φόρεσες για εμάς; - Όχι, επειδή μου αρέσει.

- Μπες μέσα, θα πάμε βόλτα. - Δεν μπορώ.

- Θα μείνουμε στη γειτονιά. - Δεν μπορώ.

Έλα, μπες μέσα.

- Αλήθεια, δεν μπορώ. - Μπες μέσα.

Κοίτα, μπαίνει μέσα.

Βάλε μπρος.

Θα πάνε βόλτα με το αμάξι.

Μην ανησυχείς, θα επιστρέψουν σύντομα.

Κυρία, τελείωσα.

Πήγαινε να φας.

- Τα λέμε αργότερα. - Αντίο.

Το είδατε;

Τυχερή.

Ο Μικέλε είναι όμορφος σαν άγγελος από τον παράδεισο.

Οι Σολάρα πάντα μοιάζουν να έχουν ένα φως που λάμπει πάνω τους.

- Πού πήγαν; - Τι σε νοιάζει;

Θέλει να κάνει βόλτα με τους Σολάρα.

Βόλτα;

Είσαι τυφλή; Την απήγαγαν.

- Κι αν ο Αντόνιο το καταλάβει; - Ο Αντόνιο δεν πρέπει να το καταλάβει.

- Θα πάει μια βόλτα και θα γυρίσει. - Βόλτα; Πάλι τα ίδια;

Είδα πώς την τράβηξαν μέσα.

- Κι αν της κάνουν κακό; - Δεν θα της κάνουν κακό.

Θα της κάνουν καλό. Καλύτερα να το βουλώσεις.

Θα την αγκαλιάσουν, θα την φιλήσουν, αλλά δεν θα της κάνουν κακό.

Βασικά, είναι ωραίο.

Δεν ξέρεις τίποτα. Φυσικά και θα της κάνουν κακό!

Αυτοί δεν φιλούν μόνο, δαγκώνουν σαν λυσσασμένα σκυλιά.

Κι αντί για αυτά τα μικρά "μαραφέτια" που έχουν τα αγόρια,

αυτοί έχουν μωβ φίδια που ρίχνουν δηλητήριο στην κοιλιά σου.

Δηλητήριο; Τι στο διάολο λες;

Πάντα υπερβάλλει.

Είδες πόσο όμορφοι είναι; Είναι πολύ παίδαροι.

Σίγουρα είναι όμορφοι,

αλλά είναι αυτός λόγος να τους αφήσουμε να μας τραβήξουν στο αμάξι τους;

Παίρνουν την Άντα και δεν κάνουμε τίποτα επειδή απλά θέλουν να την φιλήσουν;

Κι αν πάρουν εσένα αύριο;

Αν μας πάρουν όλες, μία-μία με τη σειρά;

Μην ανησυχείς.

Δεν σε προσέχουν καν, είσαι ένα κακομαθημένο παιδί.

Δεν καταλαβαίνεις τίποτα.

- Πού πας; - Όπου θέλω.

- Δεν θα ερχόσουν για φαγητό; - Έχασα την όρεξή μου.

Λίλα, περίμενε!

Έχω δουλειά. Αν θες να χάσεις χρόνο κοιτώντας τους Σολάρα,

και είσαι ευχαριστημένη με τον τρόπο που σου συμπεριφέρονται, πήγαινε.

Αλλά εγώ πρέπει να δουλέψω, πρέπει να βγάλω χρήματα.

Αλλιώς θα σε συντρίψουν έτσι για την πλάκα τους.

Δες πώς συμπεριφέρονται οι Σολάρα.

Την Πινούτσα Καράτσι, που είναι όμορφη, δεν την έχουν ενοχλήσει ποτέ.

- Ξέρεις γιατί φέρονται έτσι στην Άντα; - Όχι.

Επειδή είναι φτωχή. Δεν την υπολογίζουν.

Για να ξεφύγεις από αυτήν τη γειτονιά, χρειάζεσαι λεφτά.

Και για να βγάλεις λεφτά χρειάζεσαι δουλειά.

Εμένα δεν με πειράζουν επειδή είμαι άσχημη.

Αλλά αν συμβεί,

μέχρι να γίνω πλούσια,

θα υπερασπιστώ τον εαυτό μου με αυτό.

Αντίο, Λενού.

Γεια σου, Λενού.

Γεια.

- Έχεις κι άλλα; - Μέσα έχω ένα γεμάτο καλάθι.

Τι συμβαίνει;

Τι έχεις κάνει; Πού ήσουν;

- Πουθενά. - Πάμε σπίτι.

Πάμε σπίτι.

Ήρθε μαζί μας βόλτα. Φοράει ακόμα και κραγιόν.

- Τι σε νοιάζει; - Είναι αδερφή μου.

Τότε πες στην αδερφή σου να σταματήσει να γυρνάει σαν τσούλα στη γειτονιά.

- Η αδερφή μου είναι τσούλα; - Αντόνιο...

- Η αδερφή μου είναι τσούλα; - Η αδερφή σου είναι τσούλα.

Αντόνιο!

Βοήθεια!

Καθάρματα!

Αντόνιο!

Βοήθεια!

Μικέλε, έλα.

Μικέλε, σταμάτα. Φύγε.

Τι στο διάολο κοιτάτε;

Έχει και για εσάς!

Πάμε!

Με ακούτε;

Βοήθεια!

Τιποτένια!

Μέσα όλοι, δεν συνέβη τίποτα εδώ.

Αντόνιο!

Ο Πασκουάλ είμαι! Αντόνιο, κοίταξέ με!

Αντόνιο, πάμε.

Έλα.

Πάμε να φύγουμε από εδώ.

Αντόνιο.

Ozia, Γκρέκο; Otia!

Θυμάσαι τη σημαίνει otia;

Έχουμε πει ότι σε αυτή την περίπτωση, otia σημαίνει ειρήνη.

Άρα η σωστή μετάφραση είναι...

"Ο Θεός έκανε την ειρήνη για εμάς".

Καλύτερα: "Ένας θεός μας έδωσε αυτή την ειρήνη".

Πες μας το παράδειγμα του fecit.

Δεν έχεις μάθει ούτε τα ρήματα.

Γύρνα στη θέση σου.

Δεν πάμε πουθενά έτσι.

Fecit είναι ο παρακείμενος του ρήματος facere.

Για αύριο, επανάληψη όλα τα ρήματα.

Ας προσπαθήσουμε να μεταφράσουμε μαζί...

Δεν βάζεις βαμβάκια εκεί, έτσι;

Ορίστε;

Τα στήθη σου, είναι αληθινά;

Ναι, είναι αληθινά.

Το ήξερα. Στοίχημα είκοσι λιρέτες.

Αν κερδίσω, μπορώ να σου δώσω δέκα λιρέτες.

- Αλλά χρειάζομαι αποδείξεις. - Αποδείξεις;

Να μου δείξεις ότι δεν υπάρχουν βαμβάκια.

- Είσαι τρελός. - Περίμενε.

Δέκα λιρέτες. Θα πάρει μόνο ένα λεπτό.

Δείξε μου μόνο ότι δεν υπάρχουν βαμβάκια.

Έλα. Θα πάρει μόνο ένα λεπτό.

- Τα χρήματα πρώτα. - Κι αν έχεις βαμβάκια;

Δεν έχω.

Εκείνη τη μέρα βίωσα για πρώτη φορά

τον μαγνητισμό που ασκούσε το σώμα μου στους άντρες,

αλλά κυρίως συνειδητοποίησα ότι η Λίλα με επηρέαζε

σαν ένα απαιτητικό φάντασμα.

Τώρα που απουσίαζε όμως, μπήκα στη θέση της.

Ή μάλλον της άφησα μέσα μου μια θέση

και προκάλεσα τον Τζίνο.

- Ορίστε. - Ευχαριστώ.

Είδες πόσο όμορφη είναι η κόρη του Γκρέκο τώρα;

Λοιπόν, τι πληρώνεις;

Μόνο σφολιάτα; Τριάντα πέντε λιρέτες.

- Έχω μόνο δέκα... - Όχι, μαμά.

Κερνάω εγώ.

Θέλεις κάποιο βιβλίο;

Έλα μέσα.

Μην στέκεσαι εκεί, πέρνα μέσα.

Διάλεξε ένα. Υπάρχουν πάρα πολλά, πάρε όποιο σου αρέσει.

Εντάξει; Εμπρός.

Όταν διαλέξεις κάποιο, έλα εδώ και θα σου βγάλουμε μια κάρτα.

Τελείωσες κιόλας; Μάλλον ξέρεις τι θέλεις.

Εξαιρετική επιλογή, Μόμπι Ντικ.

Θαυμάσιο βιβλίο.

- Πώς σε λένε; - Έλενα Γκρέκο.

Γκρέκο, Έλενα.

- Ημερομηνία γέννησης; - 25 Αυγούστου 1944.

Είσαι η Έλενα Γκρέκο, πρώην μαθήτρια εδώ;

- Είσαι φίλη της Τσερούλο; - Ναι.

Κάνε μου μια χάρη.

Πήγαινέ της αυτό, το ξέχασε εδώ.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΛΑΤΙΝΙΚΩΝ - ΘΕΩΡΙΑ

- Τι είναι; - Γραμματική λατινικών.

Μπορείς να κρατήσεις το βιβλίο 15 μέρες. Εντάξει;

Ορίστε.

Και να το πεις σε όλους τους φίλους σου και τους συγγενείς σου.

Η βιβλιοθήκη είναι ανοιχτή για όλους.

- Ευχαριστώ, αντίο σας. - Αντίο.

Γιατί με είχε αφήσει μόνη μου;

Γιατί μιλούσε για τη δουλειά όταν ακόμα διάβαζε;

Και γιατί διάβαζε λατινικά;

Δεν γίνεται.

Δεν έχουμε τα χρήματα να πληρώνουμε για ιδιαίτερα.

Τα ξοδέψαμε όλα για τα βιβλία, το λεξικό.

Δεν θέλω να χρεωθώ στους Σολάρα.

Προφανώς, δεν είσαι φτιαγμένη γι' αυτό.

Λυπάμαι πολύ.

Μαμά, υπάρχουν άλλα ζυμαρικά;

Δώσε μου το πιάτο σου.

Δεν μπορούμε να πληρώσουμε για ιδιαίτερα μαθήματα,

αλλά μπορείς να διαβάσεις μόνη σου.

Αν πας καλά στις επόμενες εξετάσεις, θα περάσεις τη χρονιά.

Η κόρη μου δεν είναι πιο χαζή από την Τζιλιόλα.

Κανείς δεν λέει ότι δεν μπορείς να τα καταφέρεις.

Μπορείς.

Μαμά, τελείωσα, μπορώ να σηκωθώ;

Φόρεσε τις πιτζάμες σου.

Αύριο θα σου αγοράσουμε σουτιέν, δεν μπορώ να σε βλέπω έτσι.

Δεν είσαι μικρό κορίτσι πια.

Τι θόρυβος είναι αυτός; Πήγαινε να δεις.

Λενού!

- Γεια σου. - Γεια σου.

Άκουσα ότι έχεις το βιβλίο μου.

Σου το έδωσε ο Φεράρο για μένα.

Κατεβαίνω αμέσως.

Εδώ είμαι.

Ευχαριστώ.

Διαβάζεις λατινικά;

Γιατί;

Γιατί είναι ωραία.

Δεν τα καταλαβαίνω, πάντα παίρνω κάτω από τη βάση.

- Δεν διαβάζεις; - Φυσικά και διαβάζω.

- Δεν τα καταλαβαίνω όπως εσύ. - Δείξε μου πώς διαβάζεις.

- Η μαμά είπε να μην αργήσω. - Μια στιγμή.

Έλα εδώ.

- Διάβασε αυτό. - Όχι, έλα...

Διάβασέ το.

- Μετάφρασέ το. - Όχι, δεν θέλω.

- Δεν έχω το λεξικό. - Δεν το χρειάζεσαι.

Δείξε μου πώς το κάνεις.

Ψάχνω το υποκείμενο.

- Herculem. - Αυτό είναι το υποκείμενο;

Όχι, έχεις δίκιο.

Είναι το αντικείμενο.

Η καθηγήτριά σου είπε να το κάνεις έτσι;

Όχι.

Ποτέ δεν λέει τίποτα.

Βάζει τις ασκήσεις κι αυτό ήταν. Απλά εγώ το κάνω έτσι.

Εντάξει.

Πρέπει να δεις πού είναι το ρήμα.

Ανάλογα με το πρόσωπο του ρήματος, καταλαβαίνεις ποιο είναι το υποκείμενο.

Κι όταν βρεις το υποκείμενο,

ψάχνεις το αντικείμενο, αν το ρήμα είναι μεταβατικό.

Αλλιώς το κατηγορούμενο.

Καταλαβαίνεις τι να κάνεις;

Πού είναι το υποκείμενο εδώ;

Germani;

Ωραία.

Βλέπεις; Το κατάλαβες.

Ποτέ δεν θα περάσω τη χρονιά.

Νιώθω τόσο μπερδεμένη.

- Ξεχνάω όλα όσα διαβάζω. - Μην λες ανοησίες.

Λίλα...

Είναι δύσκολα.

Όχι για σένα.

Πρέπει να φύγω τώρα.

Λίλα;

- Είμαστε ακόμα φίλες; - Ναι.

Να διαβάζουμε μαζί κάπου κάπου;

Εσύ διαβάζεις για μένα.

Πρέπει να κάνω κάτι σημαντικό με τον Ρίνο.

- Τι; - Θα σου δείξω όταν είναι έτοιμο.

Τα λέμε, Λενού. Καληνύχτα.

Από εκείνη τη μέρα, δεν την ξαναείδα.

Το μόνο που έκανα ήταν να διαβάζω και στο τέλος ήμουν η καλύτερη στο σχολείο

Ακόμα κι από τον Αλφόνσο που ήταν μαθητής του Α

και πολύ καλύτερη από την Τζιλιόλα.

Και πάλι όμως, όλα μου φαίνονταν θολά.

Δεν έβγαινα έξω πια, ούτε αφού πέρασα.

Ένιωθα άσχημη, μόνο τα βιβλία υπήρχαν για μένα.

- Πού είναι η Λενούτσα; - Στο μπάνιο.

Λενού, ένας φάκελος για σένα.

- Τι φάκελος; - Πού να ξέρω εγώ;

Ποιος είναι;

- Από το Δημοτικό σχολείο. - Άνοιξέ το.

Τι θέλουν;

Είναι μια πρόσκληση από τη σχολική βιβλιοθήκη.

Ο κύριος Φεράρο υπογράφει.

Πλάκα μου κάνεις; Διάβασέ το.

"Με χαρά προσκαλούμε την Έλενα Γκρέκο

στην ετήσια τελετή βράβευσης

για τους πιο συχνούς χρήστες της βιβλιοθήκης".

Αν μας πλήρωναν για τα βιβλία που διάβασες, θα ήμασταν πλούσιοι.

Να ζητήσουμε από τη χαρτοπώλισσα να της δώσει δουλειά το καλοκαίρι.

Είναι τόσο έξυπνη, θα ήταν καλή στο να πουλάει βιβλία, τετράδια...

Μπορώ να δω μήπως αδειάσει καμιά θέση στο δικαστήριο.

Κάποιες φορές ένιωθα την ανάγκη να δω τη Λίλα, αλλά άλλαζα γνώμη.

Θα ένιωθα πόσο άχρηστα ήταν τα μυθιστορήματα που είχα διαβάσει

πόσο άθλια ήταν η ζωή μου, το μέλλον μου και το τι θα γινόμουν:

μια ανύπαντρη, δημοτική υπάλληλος αργά ή γρήγορα

αλλήθωρη και κουτσή.

- Είσαι έτοιμη; Άνοιξε. - Δεν είναι κλειδωμένη.

- Γιατί δεν είσαι έτοιμη; - Δεν θέλω να πάω.

Θα πας.

Συνέχεια διαβάζεις, σε κάλεσαν να πας στη βιβλιοθήκη και θα πας.

Άκουσε...

Πάρε αυτό.

Αν σου αρέσει,

τις Κυριακές ή σε τέτοιες περιπτώσεις,

μπορείς να το φοράς.

Γιατί;

Ήσουν καλή, δεν ήσουν;

Ευχαριστώ, καθίστε.

Καλημέρα, καλώς ήρθατε όλοι.

Ευχαριστώ που είστε μαζί μας σήμερα στη βιβλιοθήκη της γειτονιάς.

Σας καλέσαμε εδώ

για να σας πούμε πιο πολλά για το τι κάνουμε.

Μαζί με τους πολυάριθμους τόμους λογοτεχνίας, έχουμε ακόμα

μυθιστορήματα, διηγήματα, αληθινές ιστορίες...

- Λενού. - Γεια σου, Καρμέλα.

Πολύ καιρό έχω να σε δω. Πού χάθηκες;

- Δεν έχω δει κανέναν. - Γιατί;

Η μαμά μου με βάζει να τη βοηθάω πολύ στο σπίτι.

- Πέρασες; - Ναι.

Θα το βουλώσετε εσείς οι δυο;

Θέλαμε να βραβεύσουμε

τους πιο συχνούς χρήστες της βιβλιοθήκης.

Αν μου επιτρέπετε, θα ήθελα να ξεκινήσουμε τη βράβευση.

Η πέμπτη θέση

κερδίζει ένα βιβλίο, του Τζερόμ Κλάπκα,

Τρεις άντρες σε μια βάρκα (χώρια ο σκύλος)

είναι ολόκληρος ο τίτλος.

Νικήτρια είναι η Έλενα Γκρέκο.

Είναι εδώ η Έλενα Γκρέκο;

Ναι, φυσικά. Πήγαινε, Έλενα.

Έλα Γκρέκο. Ένα χειροκρότημα.

Στην τέταρτη θέση, κερδίζει ένα βιβλίο του Ρόντενμπαχ

το Μπρυζ, η νεκρή πόλη,

ο Ρίνο Τσερούλο.

Είναι εδώ ο Ρίνο Τσερούλο;

Ο Ρίνο Τσερούλο δεν είναι εδώ.

Στην τρίτη θέση,

κερδίζει ένα βιβλίο του Κέργουντ,

το Ένας Θαρραλέος Τζέντλεμαν.

η Νούντσια Τσερούλο.

Είναι εδώ η Νούντσια Τσερούλο;

Ούτε η Νούντσια είναι εδώ, ας προχωρήσουμε.

Στη δεύτερη θέση,

κερδίζει το βιβλίο Ταξίδια στον Κόσμο του Καπετάνιου Φάνινγκ,

ο Φερνάντο Τσερούλο.

Είναι εδώ ο Φερνάντο;

Ούτε ο Φερνάντο είναι εδώ.

Σε αυτό το σημείο, δεν είναι δύσκολο να μαντέψετε

ποιος είναι στην πρώτη θέση.

Η Ραφαέλα Τσερούλο.

Την οποία δεν την βλέπω.

Το βραβείο ήταν το βιβλίο, Έγκλημα και Τιμωρία

του Ντοστογιέφσκι, ένα σημαντικό βραβείο.

Λενού!

- Η Καρμέλα; - Πήγε στο σπίτι.

Ποιο είναι το βραβείο του Ρίνο;

Μπρυζ, η νεκρή πόλη.

- Λες να έχει φαντάσματα; - Δεν ξέρω.

Στο δημοτικό καθόμουν δίπλα στον Ρίνο.

Μετά από έξι, επτά χρόνια μετά βίας διαβάζαμε

"καπνοπωλείο", "παντοπωλείο", "ταχυδρομείο".

Μπορώ να έρθω μαζί σου όταν θα του το δώσεις;

Δεν ξέρω.

Θέλω να το δώσω με τα χέρια μου σε αυτό τον βλάκα.

Εντάξει.

Ακούς εκεί να δώσουν βραβείο στον Ρίνο. Δεν το πιστεύω!

Πόσο έξυπνο είναι αυτό το κορίτσι, `διαβάζει τα πάντα.

Γκρέκο!

Αντίο.

Με συγχωρείς.

Τι όμορφη που είσαι, πόσο μεγάλωσες.

- Δεν είναι αλήθεια, κυρία. - Είσαι η προσωποποίηση της υγείας.

Έμαθα ότι ήσουν η καλύτερη μαθήτρια του σχολείου.

Ναι.

- Και τώρα τι θα κάνεις; - Θα βρω δουλειά.

Ούτε καν να το συζητάς, πρέπει να συνεχίσεις τις σπουδές σου.

Οι γονείς μου δεν θέλουν να συνεχίσω τις σπουδές μου.

- Τι πήρες στα Λατινικά; - Στο τέλος, Α.

Α;

Ναι.

Μην χάνεις τον χρόνο σου με αυτόν. Οικοδόμος είναι και πάντα θα είναι.

Άσε που είναι από κακή οικογένεια,

ο πατέρας του είναι κομμουνιστής και δολοφόνος.

Σκότωσε τον Δον Ακίλε.

Να δεις που κι αυτός θα είναι κομμουνιστής σαν τον πατέρα του.

Δεν θέλω να σε ξαναδώ μαζί του.

Θα φροντίσω να συνεχίσεις τις σπουδές σου.

Λενού.

Θα πάμε μαζί αύριο;

Για να πάμε το βραβείο στον Ρίνο.

Τα λέμε στις τέσσερις στο πάρκο;

Είσαι κομμουνιστής;

Ναι.

Επισκέπτεσαι τον πατέρα σου στη φυλακή;

Όποτε μπορώ.

Τα λέμε αύριο.

Αυτό ήταν το πρώτο ραντεβού της ζωής μου.

Κανένα αγόρι δεν μου είχε ζητήσει να βγούμε.

Πέρασε μέσα.

- Εντάξει, να πηγαίνω εγώ. - Να σας συνοδεύσω.

Δεν χρειάζεται.

Αποφασίστηκε. Θα πας στο Λύκειο.

Θα συνεχίσεις τις σπουδές σου,

αλλά θα είσαι η καλύτερη μαθήτρια. αλλιώς θα βρεις το μπελά σου.

Ναι.

Αυτό το κορίτσι θα μας δώσει μεγάλες χαρές.

Και μην τολμήσεις να ξαναμιλήσεις στον Πασκουάλε Πελούζο.

- Συνόδευσέ με μέχρι την πόρτα. Αντίο. - Αντίο

Αντίο.

Η Τσερούλο τι κάνει; Δουλεύει;

Ναι, βοηθάει τον πατέρα της και τον αδελφό της στο τσαγκαράδικο.

- Επιδιορθώνει παπούτσια; - Όχι.

Σκουπίζει, καθαρίζει, δεν ξέρω ακριβώς.

Σπάνια τη βλέπω.

Σκουπίζει και καθαρίζει;

Και για σένα; Το ξέρει ότι πέρασες με τόσο καλό βαθμό;

Να της το πεις.

Και πες της ότι θα πας λύκειο και ότι θα μάθεις και Αρχαία ελληνικά.

Θα της το πω.

Ανάθεμα σε σένα και στο βρομοσχολείο!

Δεν μπορούμε καν να πούμε όχι, γιατί θα ξεσπάσει στην Ελίζα στο σχολείο.

Αυτή η Ολιβιέρο με τσαντίζει πολύ!

Της καρφώνονται αυτές οι ιδέες και μετά εμείς πρέπει να κάνουμε θυσίες.

Θα σου σπάσω τα πόδια, αν σε δω μαζί του, κατάλαβες;

- Απλά του μίλησα... - Δεν με νοιάζει.

Θα στα σπάσω ένα ένα.

Πρόσεχε, Λενού.

Δεν το πιστεύω ότι θα συνεχίσεις να πηγαίνεις σχολείο!

Θα με κάνεις να καταραστώ τον Θεό.

Βοηθήστε με!

Τι τρέχει;

Μαμά, δεν ντρέπεσαι;

Τι τρέχει;

- Το ήξερα! - Σκάσε.

Σκάσε και ανέβα πάνω! Βοηθήστε με!

Μελίνα, ηρέμησε.

Τι έγινε;

Της έστειλαν ένα βιβλίο.

Δεν έχει ανοίξει βιβλίο στη ζωή της.

- Είναι βιβλίο από τον Ντονάτο Σαρατόρε. - Έτσι πες, λοιπόν!

Στην πρώτη σελίδα της έγραψε μια αφιέρωση

και σημείωσε τα ποιήματα που έγραψε για εκείνη.

Ο έρωτας της Μελίνας ήταν αληθινός και είχε ανταπόδοση.

Πιστεύαμε ότι τα φανταζόταν όλα.

Ναι.

Αυτό τα αλλάζει όλα.

Η Λίλα ήταν καλή στο σχολείο;

- Τι; - Ήταν καλή μαθήτρια;

Ναι, ήταν η καλύτερη.

Αν και εγώ τα πήγα καλύτερα στις τελικές εξετάσεις.

Είσαστε πολύ καλές φίλες με τη Λίλα, σωστά;

Ναι, αλλά έχω να τη δω αρκετό καιρό.

Αλήθεια; Έχει γίνει πολύ όμορφη κοπέλα.

Ποια είναι η γνώμη σου για εκείνη;

Δεν ξέρω.

- Πώς είναι; - Η Λίλα;

Είναι η καλύτερή μου φίλη.

Τι κοιτάς;

Πάμε.

Γεια σου, Ρίνο, γεια σου, Λίλα.

Γεια σου, Πασκουάλε, γεια σου, Λενού.

Αυτά είναι δικά σας.

Ο κος Φεράρο μου τα έδωσε.

- Τι κάνετε; - Δουλεύουμε.

- Γιατί αυτά τα μούτρα; - Είναι τα μούτρα όσων δουλεύουν.

Τι κάνετε εδώ τέτοια ώρα;

Έκλεψα μισή ώρα. Δουλεύω στα καινούρια σπίτια.

Είναι βιβλία από τη βιβλιοθήκη. Εσύ κέρδισες αυτό εδώ.

Είναι βραβείο; Ποια βιβλιοθήκη;

Δικά μου πράγματα.

Μου έφερες το Μπρυζ, η νεκρή πόλη;

Όταν διαβάσει την ιστορία αυτής της Μπρυζ, πες μου αν του άρεσε,

κι ίσως το διαβάσω κι εγώ.

- Από πότε έχεις να διαβάσεις ένα βιβλίο; - Να με συγχωρείτε, κε καθηγητά.

Τα διάβασε όλα εκείνη. Γι' αυτό κέρδισε.

Είσαι πολύ έξυπνη, Λίλα.

- Ξέρεις τι θα κάνω με αυτή την Μπρυζ; - Τι θα κάνεις;

- Πάμε έξω, είναι τα κορίτσια εδώ. - Μπορούμε να μιλήσουμε εδώ.

- Πάμε έξω. - Ας μιλήσουμε εδώ.

Πάμε έξω.

Πασκουάλε...

Η Μπρυζ είναι πόλη, όχι γυναίκα.

Εδώ λέει ότι είναι νεκρή.

Η αδελφή σου ξέρει τόσα πολλά.

Έλα μαζί μου.

Είσαι πολύ όμορφη.

Το ίδιο κι εσύ.

Όχι, δεν είμαι. Είμαι γεμάτη σπυράκια.

Άκουσες για τη Μελίνα;

Ναι.

Το καταλαβαίνεις; Ξέρουμε κάποιον που έγραψε ένα βιβλίο.

Ζούσε κοντά μας, τον έβλεπα κάθε μέρα.

Ο Σαρατόρε θα βγάλει ένα σωρό λεφτά σαν τη συγγραφέα των Μικρών Κυριών.

Με αυτό;

ΔΟΚΙΜΕΣ ΓΑΛΗΝΗΣ

Ποιος σου το έδωσε;

Ο Αντόνιο, για να μην το βρει η μάνα του.

"Στη Μελίνα που έδωσε τροφή στο τραγούδι μου.

Νάπολη, 12 Ιουνίου 1958".

Προς το παρόν τα ποιήματα αυτά μόνο κακό έχουν προκαλέσει.

Γιατί;

Ο Σαρατόρε δεν είχε το θάρρος να πάει στη Μελίνα αυτοπροσώπως

κι έτσι της έστειλε το βιβλίο.

Και δεν είναι ωραίο αυτό;

Ποιος ξέρει; Κι αν δεν φτάνει το βιβλίο;

Αν ο Σαρατόρε δεν εμφανιστεί, η Μελίνα θα υποφέρει περισσότερο.

Αλήθεια είναι αυτό.

Λίλα!

Χαίρομαι τόσο πολύ που σε είδα, Λενού.

Κι εγώ το ίδιο.

Ο Πασκουάλε;

Επέστρεψε στη δουλειά.

Τι θα κάνουμε;

Δεν θα το πει σε κανέναν.

Τι πράγμα;

Στάσου εκεί.

Φτιάχνουμε αντρικό παπούτσι πεζοπορίας.

Ορκίσου ότι δεν θα πεις τίποτα σε κανέναν.

Ορκίζομαι.

Κοίτα αυτό.

Σου αρέσουν;

Είναι πολύ κομψά.

Κι αυτό εδώ;

Τα σκέφτηκες εσύ;

Δεν μοιάζουν με αυτά που βλέπω στη γειτονιά

ή στα φωτορομάντζα.

Τα δουλεύουμε κρυφά από τον μπαμπά για λίγη ώρα κάθε μέρα.

Θέλουμε να του δείξουμε ότι είναι πολύ ωραία και πολύ άνετα.

Αν τον πείσουμε, θα αρχίσουμε να τα φτιάχνουμε.

Δυο ζευγάρια σήμερα, τέσσερα αύριο.

τριάντα το μήνα, 400 το χρόνο.

Θα ανοίξουμε εργοστάσιο παπουτσιών με μηχανήματα

και τουλάχιστον πενήντα υπαλλήλους.

Υποδηματοποιείο Τσερούλο.

Λενού, είδες το αυτοκίνητο που αγόρασαν οι Σολάρα;

Είδες πόσο καλά πάει το παντοπωλείο των Καράτσι;

Ο κόσμος βγάζει λεφτά και θέλει να τα ξοδέψει.

Είναι πολύ όμορφα.

Ας γυρίσουμε στη δουλειά, αν έρθει ο μπαμπάς δεν θα μπορούμε.

Επιστρέφω αμέσως. Θα σε συνοδεύσω.

Εγώ θα συνεχίσω.

Μην πεις κουβέντα σε κανέναν.

Άκουσα ότι πέρασες.

Ναι.

Θα αρχίσεις δουλειά;

Όχι.

Η κα Ολιβιέρο έπεισε τους γονείς μου να με στείλουν στο λύκειο.

Τι είναι το λύκειο;

Ένα σημαντικό σχολείο μετά το γυμνάσιο.

- Και τι θα κάνεις εκεί; - Θα συνεχίσω να σπουδάζω.

- Τι πράγμα; - Λατινικά.

Και Αρχαία Ελληνικά.

Αρχαία Ελληνικά;

Ναι.

Λενού...

Την προηγούμενη βδομάδα μου ήρθε περίοδος και μένα.

Τι κάνετε εσείς οι δυο σε αυτή τη σκατογειτονιά;

Πάτε πέρα δώθε, πέρα δώθε...

Θα έπρεπε να δείξετε στη Νάπολη πόσο όμορφες είστε.

Η Νάπολη είναι μεγάλη κι είναι η πιο όμορφη πόλη του κόσμου.

Όμορφη σαν κι εσάς.

Μπείτε μέσα, θα σας πάμε μια βόλτα στην πόλη.

Ευχαριστούμε, αλλά δεν γίνεται.

Μικέλε, πάτα φρένο,

Κοίτα τι ωραίο βραχιόλι φοράει η κόρη του θυρωρού.

Παναγία μου!

- Κοίτα τι έκανες! - Θα το φτιάξουμε.

Ηρέμησε, θα δώσω να σου το φτιάξουν.

Μην ανησυχείς.

Όχι, Λίλα!

Αν τολμήσεις να την ξανακουμπήσεις, θα έχεις να κάνεις μαζί μου.

Δεν πρόκειται να σου κάνει τίποτα. Σιγά που έχει τα κότσια αυτό το τσόκαρο.

Έλα να δεις αν έχω τα κότσια.

Σταμάτα, Μικέλε.

Μπες μέσα, φεύγουμε.

Μπράβο!

Πολύ καλά.

Ζητώ συγγνώμη για το βραχιόλι.

Πάμε.

Επιμέλεια / Απόδοση Διαλόγων cartmangr - StrangeLoop - Angel

Να μου υποσχεθείς ότι δεν θα πεις τίποτα στον Ρίνο.

Θυμάμαι πεντακάθαρα τη σκηνή.

Η Λίλα πάνω στον Μαρτσέλο, λες κι έβλεπε κάποιο περίεργο έντομο στο πρόσωπό του

και ήθελε να το διώξει.

Στο μυαλό μου έχει χαραχτεί η απόλυτη βεβαιότητα εκείνης της στιγμής.

Η Λίλα δεν θα δίσταζε να του κόψει το λαρύγγι.

Θα μας βρείτε στο w w w. M a g i c o. o n e