All language subtitles for Korona królów odc. 294

W poprzednim odcinku. Pani, mamy sojusz
z Litwą. Chcesz wojny? Milcz!

Nie jechałeś przez Kraków? Nie
słyszałeś, jak radośnie witano Wilhelma?

Zważą się tu, w Krakowie, loty
specjalstwa. Dla twojego małżeństwa. Nie

być specjalnej krwi.

Prosiłaś o radę.

Weź jogajłę.

Pani, pomyśl.

Mogłabyś wcielić w życie marzenie króla
Kazimierza i znajeźdźcy.

Ucznić sojusznika.

Zeklęci polscy panowie.

Cały czas bronią mi dostępu do Jadwigi.

Wyrównasz rachunki, gdy zasiądziesz na
tronie.

Skoro nie mogę pójść do niej, zrobię
wszystko, żeby przysłał do mnie.

Wbrew polskim panom. Wbrew wszystkiem.

Chcesz, żebym napisał kolejny list?

Dobędę ją działaniem.

Jak mężczyzna.

Koniec z pięknymi słówkami.

Zwłaszcza, że nie są moje.

Koniec z fałszem.

Dlaczego mi nie powiedziałeś?

Że szczerość popłaca? Nie.

że Jadwiga jest taka piękna.

Widziałem ją z daleka, jak wychodziła z
katedry w Orszakien.

Nieraz chwaliłem jej urodę, wdzięk i
zalety umysłu. Gadałeś jak poeta. A

A ona jest po prostu wspaniała.

Hej! O suchym płytku mam siedzieć? Jak o
gości dbacie do diabła?

Wy już, panie, pić nie powinniście. Grać
tym bardziej.

Będziesz mi, Żydzie, mówił, co ja mam
robić? Macie u mnie niespłacony dług. Wy

książe Opolczyk. To idź do Opolczyka.
Mnie daj spokój człowieku.

Gramy, panie.

Jak spać, Margit, kiedy myśli kotmują
się w głowie, a...

Serce wali jak oszalałe.

Jak podjąć decyzję, kiedy... Raz się
wstępnie.

Znam to uczucie.

Wystarczy, że wysłucham moich bratań.

Dziękuję, Felicjo.

Możesz iść się położyć.

Chcę zostać z Marii.

Jak sobie życzysz, pani.

Wiedz jednak, że masz we mnie oddaną
powiernicę.

Słyszałaś? Chcą jogajły.

Powinnam się zgodzić?

Pani, masz zbyt wielu doradców.

I każdy ciągnie w swoją stronę. Jak nie
wojewoda, to cudka, jak nie cudka, to

opolczyk. Czuję, że tracę zmysły.

Jestem przy tobie, odkąd pojawiłaś się
na tym świecie.

Ty zawsze wiesz, co uczynić.

Rzecz w tym, że teraz nie wiem.

Prosiłam Boga o znak i jestem pewna, że
mówił do mnie.

Raz przez prababkę Jadwigę, raz w snach,
to znów w listach.

I gubię się w tych znakach.

Nie zapominaj, czyją jesteś córką i
wnuczką.

Jesteś królową z woli Boga.

Słuchaj Jego i siebie i zawsze będziesz
wiedziała, jak postąpić.

Margit.

Naprawdę. I co tam widzisz?

Pytania.

Wątpliwości.

Chcę odpowiedzi.

Duchy milczą, boś niecierpliwy, książę.

A może nie chcą do ciebie mówić?

Ragana widziała, jak pytać, żeby mówiły.
Ale jej tu nie ma.

Uciekła od ciebie i od miłości, która
się stała dla niej ciężarem nie do

uniesienia. Nie twoje to rzecz.

Powiedz, czy Litwa zyska na sojuszu z
Polską?

Co mam czynić?

Co będzie?

Rozjaśnijcie mroki, Wielki Książę pyta.

Nad Wisłą zgłębione chmury.

Wiatr.

Miłość.

Żar.

Śpiesz się, Wielki Książę.

Nie zwlekaj.

Ośpiesz się.

Mam maturę.

Sprawę wagi koronnej mam.

Kto inny brudzi łapy w mące? Ty jesteś
do wyższych zadań stworzony.

Książę Wilhelm wyznaczył ci zadanie.
Bierz się do roboty.

Ale zaraz, co ja mam z tym?

Ja to co?

Pojmujesz?

Jak się uwiniesz, leć po zapłatę do
gniewosza z daleki.

Ale zaraz, ja muszę napiec te kołaczy.

Dla królowej.

Pytałam tylko o marcepany, a ty zaraz
mnie do niej prowadzisz?

Nie po marcepany przecież, Felicjo.

Liczę na to, że zdradzisz, co zamierza
królowa.

Myślisz, że po co ściągnąłem cię na
dwór? Bo nie radzisz sobie z córkami?

Rzeczywiście, nie poświęcam im zbyt
wiele czasu, ale... Nie zdradzę

Nie będę twoim szpiegiem.

Ufaj się.

Twoja przekora staje się męcząca. To nie
przekora.

Królowa to młoda, ale bardzo mądra i
wrażliwa osoba.

Postanowiłam ją wspierać i chronić.
Przede mną? Przed wszystkimi, którzy

niej chcą osiągnąć swoje cele.

Nie mam własnych pociech.

I dziś już rozumiem, dlaczego Bóg
postawił Jadwigę na mojej drodze.

Możesz ciągle o tym myśleć.

Nie uniesiesz całego świata na swoich
ramionach. Ale ten skrawek muszę

udźwignąć.

I poświęcić swoje szczęście dla dobra
królestwa.

Jest kilka przykładów, gdzie udało się
pogodzić szczęście z koroną.

Na przykład twoja babka Elżbieta była
bardzo szczęśliwa u boku swojego męża.

Twoi rodzice?

Połączyła ich miłość.

Dlaczego z tobą miałoby być inaczej?

Ojciec wybrał dla mnie Wilhelm.

Wiedział, co będzie najlepsze.

Dla Węgier tak, ale czy dla Polaków?

Czy teraz, kiedy jestem w Krakowie,
nadal uważa, że to dobry wybór?

Chciał, żebyś była szczęśliwa.

Ojciec uczył mnie o powinnościach
dobrego władcy.

A ja przysięgałam nim być.

Na koronacji przed Bogiem przysięgałam.

Wojewoda ma rację. Dla Polski lepszym...
To nie jest

karczma, ani jarmark.

Drogie panie, trochę umiaru.

Wybacz, pani.

Co się stało?

Tęsknię Wilhelm.

Czyż to nie piękna miłość?

jak niedźwiedź wielki jak dąb i modli
się do drzewa.

Panie podkomorze! Panie podkomorze!

Ciszej na bok!

Jestem mężem córki krawca Uszuli, która
jest z kolei córką bardzo znanej w

Krakowie Reginy. Jestem synem swojego
ojca i wnukiem swojego dziada.

Czego chcesz? Przychodzę po zapłatę za
uczciwie wykonaną pracę. Idź precz. Moja

żona całą noc siedziała nad haftem, a ja
dostarczyłem kwiaty do kaplicy, choć

roboty w kuchni pełne. Nie teraz.

Całe miasto wie, że książe Habsburg wam
płaci. Panie, nie godzi się.

Zamruć, pachudro! Ty będziesz mi mówił,
co się godzi, a co się nie godzi?

Ludzie! Ludzie!

Szlachcica rabują!

Ratunku!

Szlachcica rabują!

I znacie mnie. Ja jestem niewinny.

Napadłeś na szlachcica.

Wszyscy widzieli. To nieporozumienie.

Wyjaśnij się stąd.

Pan nie może zalewieć, co skarża cię
też. Okradniesz sakiewkę. Nie wziąłem, a

była u ciebie. Po co miałbym kreść po tą
sakiewkę?

Bądź pazerny i głupi. Głowy ocalisz, ale
rękę to ci katurki.

Książę przywożę wiecznie z Krakowa.

Jeśli Ogail zajęty jest tym.

Właśnie widzę.

Poziemny opanasz prosił, bym tobie
przekazał na winę. Nie rozmawiam z nim.

Mówią, że życie cię ocalił.

Właśnie dlatego.

Upokorzył mnie.

Tam bym się wydostał z kwiatkiej
zasadki.

To trudne zadanie.

To zginąłbym z honorem. A tak Krzyżakom
udało się uciec z niewoli. Dzięki

Ogailu. Też miałem swój plan.

Koniec moczenia.

Nie będę się domyślał jak dziecko, kiedy
Litwa w potrzebie.

A jeśli ci powiem, że Habsburg szturmuje
wam?

I układ Polaków z Habsburgami.

Wiernie cytują Chanula.

Królewo.

Królewo dopiero...

Za kilka miesięcy osiągnie wiek sprawy.
Ta mizernota drewnia tam jest.

Waruje pod zamkiem jak bierny pies, mąci
w głowie królowej.

A jak przyjedzie za późno?

Kapłan z nicz też popędza, lecz ja mu
nie ufam.

Panu mówił, że tylko dzięki polskim
panom nie doszło do ich spotkania.

Panowie nam sprzyjają.

Szpiedzy mi donieśli, że Andrzej Gorbaty
prowadzi tajne rozmowy z zakonem.

Namawia się też przeciwko mnie ze...

Świętosławem Smoleńskim.

Kanalie. Ale Andrzej gorszy, bo brat.

Krew ojca.

Strajca. Połotka nie chce oddać? To
trzeba mu go wyszarpać.

Jechać do Krakowa?

Nie ufam Witoldowie.

Dlatego tak jesteśmy potrzebni. Nie w
niewoli krzyżackiej. Nie wśród duchów.

Gdybym ja duchem był, co bym temu
Habsburgowi zrobił?

O, Perkunie.

Czego ja bym mu nie zrobił?

Jak tylko tutaj się uspokoi, ruszymy
razem do Krakowa.

Te muchy gryzą jak diabli.

Unikasz odpowiedzi? Mam plan, który
realizuję.

Bądź spokojny, Engelandzie.

A mnie ten twój plan wygląda bardziej
jak zdrada.

Licz się ze słowami, kochdurze.

Zagadałeś się z Litwinami.

Puściłeś wolno wielkiego księcia i jego
szurniętego brata.

Co ci obiecali?

Obiecali, że ani ciebie, ani twoich
ludzi nie pochłoną litewskie bagna.

Byliście w pułapce, więc zamiast czekać
jak pies, podziękuj, bo zawdzięczasz mi

życie.

Wielki mistrz też sądzi, że to jedyny
sposób?

Siadaj na koń i idź go zapytać.

Na nagrodę jednak nie idziesz.

Tam nie możesz jechać, tu mnie posli do
Krakowa.

Zabiję dzieciaka i zjedziesz do Krakowa
na gotowe, kiedy tylko zechcesz.

Nie godzi się zabić.

Po rycerzku.

Z wady nietrudno wyzwego na pojedynega.

Idę o zakład, że ten lotnik miecza nie
potrafi uciec.

Żeby się nic dziwił.

Zresztą nie w tym rzeź, mają nas tam za
dzikusów.

Chcę z tym skończyć.

Prędzej na tych rączkach do Moskwy
dolecić.

Iż wytrzebisz z tych pustych ubów to, co
jest w środku.

Tym bardziej się nie uda, jak będziesz
przy każdej okazji szukać zwady.

Nie chcę wojny z Habsburgami. Chcę
Jadwigi.

No, już myślałem, że powiesz korony.

Ale cieszę się, że ci ta wiedźma schodzi
z oczu.

Ani słowa, Ragani, to nie ma z nią nic
wspólnego.

Ty jeszcze nagadałeś o przymiotach
Jadwigi.

Że nabrałem ochotę na ślub.

Żebyś się nie obszedł smakiem też.

Poszli do niej posłów z darami.

I do jej matki. W budzie.

Chcesz ją złotem zachlepić?

Lecz nie tego, kto pojedzie do Krakowa.

Ten musi znać tamtajsze układy.

Wszystko wiedzieć.

Ale sam zostać w cieniu.

Chyba wiem, kto może pojechać.

Tak piękna.

Gdyby ktoś mi dał kufry pełne klejnotów
i złota, nie ucieszyłyby mnie bardziej.

Cudowny.

Prosto z serca.

Miłościwa pani.

Królową miłowana.

To ja haftowałam całą noc.

Palce pokuta.

Na pewno została należycie wynagrodzona.

Tylki mąż Grzymek.

Osadony w więzieniu, niesprawiedliwie.
Zabić go chcą.

No nie Borach, no. On nawet gdyby
chciał, to on zbrodni popełnić nie

tylko gotować potrafi. Przysięgam,
niewinny. Czemu winny? Głupoty winny.

głupia. Za głupiego poszła. Ale kochają
się, miłują, jaśnie pani.

W Boga wierzą.

Opowiedz dokładnie, co się stało.

Pojeżdżę z kupcami.

Jak rozkażesz, panie.

Do Krakowa.

Miłościwa królowa Jadwiga winy mi
darowała, ale powrotu zakazała. Jestem

Jeśli dobrze wykonasz zadanie, a ja
zostanę królem na krakowskim tronie,

zdejmę z ciebie karę banity. Lecz wpierw
zginę, jak mnie kto rozpozna.

Dostaniesz ode mnie pismo, że wjechałeś
na ziemię krakowską z mojego rozkazu.

Nikt cię nie pozna w stanie.

Będziesz w przebraniu.

W szepraniu?

Tędrównego grajka.

Ale ja nie umiem na niczym grać. To się
ucz.

Będziesz grał, a śpiewam, będziesz
sławił męsku wielkiego księdza Jogaju.

Ale przede wszystkim masz mieć otwarte
oczy i uszy.

Mam szpiegować.

Krócy Litwa i Polska połączą się pod
jednym Berlem.

Ale żeby do tego doszło, muszę pozbyć
się tamtą Habsburga.

Nakarmić i opatrzyć rany.

Skoro głodzenie i bity nie pomogą,
spróbujcie podobroć.

Najważniejsze, żeby zaczął mówić.

Nie liczą się środki, tylko cel.

Zależy od sytuacji.

Jeśli masz plan, chcę go poznać.

Właśnie poznałeś jego istotne ogniwo.

Łapanie szpiegów?

Mnie uczono, że miecz najlepiej służy
naszej sprawie.

No to przyjdzie pora.

Kiedy? Jak?

Nie wolno nam przepuścić ani jednego
szpiega, ani kuriera między Wilnem a

Krakowem.

Możesz się wykazać. Nie omieszkam
szepnąć słowa wielkiemu mistrzowi.

Oczywiście, miłościwa pani. Zajmę się
sprawą kucharza.

Gdyby można było umrzeć w tęsknotę, to
chyba byłabym już martwa.

Nie chciałam mówić tego Margit, bo nie
chcę jej martwić.

Ale są chwile, kiedy śmierć jawi mi się
jako... wybawienie.

Wymujesz, że to tylko chęć ucieczki od
natrętnych myśli.

Nie mogę zostawić poddanych.

Tak.

I nie mówisz mi, co mam robić.

Tego sama nie wiem.

Zresztą nie taka jest moja rola.

Jeżeli chcesz płakać, płacz.

Jeżeli mówić, mów.

Krzycz. Przeklinaj swój los.

Możemy też wspólnie pomilczeć, pani.

Jest moją bratnią duszą.

Moim przyjacielem.

Z dziecięcych lat.

Myślałam, że będziemy razem na wieki.

Co do niego ciągnie serce, ale rozum

podpowiada, że nie dla mnie, mój
Wilhelm.