Original subtitles

In Brussel wordt alles in gereedheid gebracht...

voor 't bezoek van de Amerikaanse president, Helen Caulfield.

Voor de voorbereiding van de Amerikaans-Europese top later dit jaar...

heeft de president hier in Brussel een onderhoud...

met onze premier, Michel Devreese.

Simba.

...du Cinquantenaire. Er staat ook een bezoek aan de NAVO op het programma.

...van de stafchefs van het Amerikaanse leger...

en vertegenwoordigers van de Europese...

Papa. -Laura?

Papa. -Laura.

Wat is dat allemaal? Kom hier. Wat is dat allemaal, schat?

Simba is weg. -Maar nee, die is niet weg.

Maar nee, ik heb hem daarstraks horen blaffen. Kom hier. Komaan, meisje.

Komaan, maak dat je binnen bent. Vooruit.

Schatje, kom eens hier.

Het is midden in de nacht, hè, bolleke. Je moet nog lang slapen, hoor.

Allee, kom, ga maar liggen.

Goeiemorgen. Jij komt altijd maar vroeger. -Belangrijke dag.

Komt er nog iemand? -Terreurniveau 2, dat kan ik alleen.

Daar heb ik niemand voor nodig.

Komt Eva niet even mee binnen? -Die wacht in de auto.

Wat vind je van mijn nieuwe kostuum? -Chic. Jij wilt mee op de foto, zeker?

Een echte vent tussen die politiekers? Het zal zijn.

Is dat u de verkeerde problemen aanpakt.

Het Europese voorzitterschap geeft België de kans om op tafel te kloppen.

Maar wat doet u? U veegt liever de kruimels van de tafel.

Met permissie, meneer de premier, maar u bent gewoon een schotelvod.

Ja, Mw. Leyssens, natuurlijk... Ik ga daar kort op antwoorden.

Van erop te kloppen wordt een tafel niet properder.

Integendeel, daar gaat ze van kapot.

Hij ziet er wel wat moe uit, niet? -Dat is goed. Dat trekt stemmen.

Ik ga toch blij zijn als dat voorzitterschap achter de rug is.

De schotelvod is klaar.

Zijn we weg?

Wat moet ik aandoen straks? Misschien niks te opvallends.

Wat jij aantrekt, is sowieso opvallend. -Oh. Alles oké?

Zeker. -Wacht eens.

Het is goed. Christine, laat het los. -Dat kan ik niet.

De Amerikanen hebben het programma nog 's veranderd, dus misschien even overlopen.

Ook een goeie morgen, Eva.

Zenuwachtig voor iets?

Goeiemorgen.

Kunnen we nu? -Ja, nu wel.

Dus we bespreken nog altijd eerst de spanningen met Turkije...

maar het debat over nucleair terrorisme is verschoven.

In de plaats komt 't milieueffectenrapport over de klimaatopwarming.

Ze willen zelfs spreken over concrete maatregelen.

Ook tegen de olieboringen in de poolgebieden. Enfin, zeggen ze.

Ben je aan het volgen?

In de plaats komt 't milieueffectenrapport over de klimaatopwarming.

Ze willen zelfs praten over concrete maatregelen.

Ook tegen de olieboringen in de poolgebieden. Enfin, zeggen ze.

Dat de Amerikanen nu ook al geloven in de opwarming van de aarde, straf.

Ik heb er zelfs hier last van. Kun je de chauffage lager zetten, Luc?

Oei, oei. Vapeurtjes?

Nu al? Je hebt je date nog niet gezien. Wat gaat dat worden?

Hoe? Zijn ze nu al aan het afsluiten, of wat?

Ja... -Wat?

Alsjeblieft. Komaan, zeg.

Dat is een kleine middenvinger. Als alles van die proportie is, het is proper.

Dat is nu typisch Brussel, hè. Het is goed, ik ben weg.

Dan heeft een mens al eens een nieuw kostuum. Hè, Luc?

Eva, jij mag me straks uitwringen. Is het goed?

Oh, fuck.

Die deur, die deur.

Michel.

Michel. -Eva.

Hé.

Hé.

Hela.

Hé.

Hallo.

Wat gebeurt er, verdomme?

En waar is Eva? Waar is...

mijn medewerkster? Waar...

Is het geld dat je wilt?

Is het politiek?

Zeg dan wat je wilt.

Wat ik van je wil?

Dat je luistert. Maar echt luistert, hè, meneer de premier.

Alsof je leven ervan afhangt. Kun je dat?

Goed. Om half drie vanmiddag zit je samen met iemand.

Klopt dat?

Ja.

Het is eigenlijk heel simpel.

Ik wil dat je die persoon neerschiet.

Dat kan toch niet? Je meent toch niet...

Ik wil dat je de president van Amerika neerschiet.

Of het is te zeggen: doodschiet.

Hier...

of hier. Jij mag kiezen.

Dat geloof je toch zelf niet? Dat gelooft niemand.

Juist daarom, hè, meneer de premier. -Jij bent zot.

En wij zorgen ervoor dat jij op tijd de revolver krijgt.

Dat is toch één zorg minder. Dat is toch waar, hè?

En dan hoor je nooit meer van ons.

Dat is beloofd.

Wel, ik doe dat in geen honderd jaar. Dat is beloofd.

Politiekers en beloftes... Ja, ja, zo kennen we er nog.

Christine.

Nee. -Christine.

Rotzak. Wat heb je met mijn kinderen gedaan?

Stop daarmee. Stop daarmee.

Excuseer mij, dat is niet echt sympathiek.

Je kinderen weten van niks. En dat kunnen wij zo houden als je doet wat we vragen.

Nee, nee, dat kun je niet vragen. -Echt niet?

Nee, echt niet. Alsjeblieft. -Dat is jammer.

Hij heeft het niet begrepen, dus doe maar. Alle drie, nu.

Wacht. Wat ga je doen?

Ik geef altijd tien seconden bedenktijd, maar je krijgt er vijf. Eén, twee...

Wacht. Nee, stop. Stop. -Drie, vier, vijf.

Stop, ik doe het, ik doe het. -Stop. Hij heeft het begrepen.

Wie is je opdrachtgever?

Waarom doe je dit? En waarom ik? -Omdat wij er niet bij geraken.

Maar jij wel.

Daar is hij, daar is hij.

De premier. Potverdikke.

Wat?

Wat is er? Erover?

Is het die klak?

Erover? Verdomme, hè. Ik heb nog getwijfeld. Die is belachelijk, hè?

Wie ben jij? -Beter?

Of niet? Eerlijk, hè. -Wie ben jij, verdomme?

Ik ben de chauffeur. Ik zorg ervoor dat we hier allemaal levend uit komen.

Jij, ik, je vrouw, je kinderen. Zelfs je auto.

Dat is niet waar, hè. Dat is een andere.

Carglass herstelt, maar zo rap nu ook weer niet. Hè?

Waar zijn mijn vrouw en mijn kinderen?

In Jakkamakka. Ja? -Waar zijn ze, verdomme?

Ze zijn de regels vergeten uit te leggen?

Er is eigenlijk maar één regel. Ja? Met wat varianten.

Je slaat alarm, je vrouw en je kinderen gaan eraan.

Je probeert te ontsnappen, je vrouw en je kinderen gaan eraan.

Je doet niet wat ik zeg, je vrouw en je kinderen gaan eraan.

Dat is heel simpel. Toch?

Allee, kom.

En Eva, mijn medewerkster?

Je mede... Wat doen medewerksters? Meewerken. Mag ik hopen.

Allee, hup.

Zie je die witte zak? Daar zit al je brol in...

al je paperassen, laptop, gsm. Spiekbriefjes. Hè?

Een klein spiekertje, jij, hè. Zeg.

Mijn steekkaarten zitten door mekaar.

Je steekkaarten door elkaar? Verdomme, maak dat mee, zeg.

Lap. Dat is niet slim, hè. -Wat?

Je hebt juist je vrouw en je kinderen doodge-sms't. Dat is niet slim.

Staatsveiligheid. -Delete.

Zeg hem dat we dit beschouwen als...

Een oefening. Ik bezie het als een oefening. Ja?

Voor één keer zal ik het niet verder vertellen.

Eén keer, hè.

Wat doe ik? -Opnemen. Laat hem opnemen.

Opnemen. -En wat zeg ik?

Wie is hier de premier, jij of ik?

Michel? Ja, sorry, we kunnen Eva niet bereiken. Waar zitten jullie?

Het protocol heeft gebeld. Op Melsbroek worden ze zenuwachtig.

Panikeurs. We zijn er direct.

Ja, zeg, je gaat toch niet te laat komen?

Nee. Luc heeft zich op het laatste moment ziek gemeld.

Storing.

Geen details.

Hallo? Ah. Ja, sorry, je was even weg. Waarom weet ik daar niks van?

Trek het je niet aan, Paul. Het is opgelost.

Je rijdt toch niet zelf? -Nee, er was al een vervanger.

Luister, Paul, we zijn er ondertussen, dus ik zie je straks.

Goed. Goed. Heel goed. Je ziet, zo moeilijk is dat allemaal niet, hè.

Goeiemorgen.

Oké. Het is in orde.

Showtime.

Oké. Het is niet omdat jij mij niet ziet, dat wij jou niet zien. Ja?

We hebben ogen en oren overal.

Hé... Toi-toi, hè.

Ja, langs hier, meneer de premier.

Dit zijn de mensen van de Amerikaanse ambassade.

Goeiemorgen, meneer de premier. -Goeiemorgen.

Premier. -Sorry.

Eva. -Ik ben oké, ik ben oké.

Ze hebben Christine en de kinderen. -Volg het protocol.

Wat weet je?

Ik weet alles. Allee, ga nu.

Mevrouw de president. -Deze kant op.

Heel fijn om u te zien, meneer de premier.

Hoe gaat het? -Goed. Dank u.

Nog één handdruk, alstublieft.

Dank u, dames en heren. Dat was het.

Ik wil uw vrouw graag ontmoeten. Hoe gaat het met haar?

Als u klaar bent...

Ik zie u bij de lunch.

Oké. Goed en niet goed. Dat gestuntel valt op.

Ja? Je moet iets beter je best doen. Ja maar, jij ook, hè.

Jij ook, hè, madammeke. Ja? -Ja.

En als de president vraagt naar je vrouw, dan mag je antwoorden, hè, man. Hé.

Jezus.

En wat moet ik dan zeggen als ze naar haar vragen?

Ik weet niet. Improviseren, acteren. Dat hoort toch bij je job?

Een beetje rond de kwestie praten. Daar zijn jullie toch goed in?

Laura.

Laura. Laura.

Laura.

Hé, wat is dat? Wat ga je haar geven?

Mijn dochter is allergisch voor van alles. Heb je haar al van dat spul gegeven?

Hallo, ik vraag je iets, hè.

Dat is mijn kind, hè, verdomme. Wat zit er in die spuit?

Sorry, sorry, sorry.

Mag ik alsjeblieft zien wat er in die spuit zit? Alsjeblieft?

Het is niet waar. Laura.

Haar klieren, haar klieren in haar hals, zijn die al opgezwollen?

Voel dan. Komaan, voel dan in haar hals.

Wacht, wacht, wacht. Niet zonder handschoenen.

Je moet eerst handschoenen aandoen.

Laat mij dat doen.

Alsjeblieft. Kom, laat mij gewoon even in haar hals voelen. Ja?

Alsjeblieft?

Juist op tijd, hè. Kom maar mee.

Jezus, het is nogal een toestand ginder. Die Amerikanen nemen dus echt alles over.

Ze hebben het zelfs extra beveiligd. Overal camera's, van onder tot boven.

En waarom? -Waarom? Dat vraag ik niet meer, hoor.

Paul...

ik zou nog een beetje willen rusten. Heb je een kamer voorzien?

Ja. Ja, die loge boven, ja.

Michel, over tien minuten begint de vergadering...

Ik wil gewoon nog even wat tijd voor mezelf.

Oké, ja.

Eva, ga jij de sleutel halen? -Ja.

Hé, is er iets of...

Ik ga al naar boven.

Eh, excuseer... Excuseer.

Voor de chauffeurs is er een zaaltje links naast de ingang.

Ik heb hem nog even nodig.

Paul, het is in orde. We zijn direct terug.

Rusten? Wat krijgen we nu, verdomme?

Eva, wat mankeert Luc? Is dat van lange duur of...

Ik weet het niet, Paul. Waarom? -Waarom?

Omdat ik een andere chauffeur ga regelen. Waar hebben ze die uit gehaald?

Ja, gewoon uit de vaste poule chauffeurs, hè.

Die is me nog nooit opgevallen. -Ja, mij wel. Schone gast, toch?

Probleem.

Ik ben direct terug.

Haar keel zit helemaal dicht. Ze is aan het stikken. Zien jullie dat dan niet?

Komt hij eraan? -Ja.

Sorry, schatje. Dit is echt niet goed, hè. Ze moet nu naar een ziekenhuis.

Wat is het probleem? -Waar ben je mee bezig?

Als er met mijn kinderen iets gebeurt, ik zweer het je, man...

Ze denkt dat haar dochter allergisch is voor de inspuiting.

Nee, ik denk dat niet. Ik weet dat. Ik ken mijn eigen kind toch wel?

Vanmiddag is alles voorbij.

Vanmiddag is te laat. Ze kan elk moment in shock gaan. Ze moet nu naar 'n ziekenhuis.

Een ziekenhuis kan niet. Sorry.

Wat weet je? -Dat ze Christine en de kinderen hebben

en dat je de president moet... -Heb je iets gezien?

Nee, niks, niks. Ik kon niks zien.

Heb je een idee waar ze ze vasthouden? -Nee, ik heb...

Wat zijn we aan het doen?

Ik ben mijn wonden aan het verzorgen.

Waarom laten we de kraan lopen?

Denk eens aan het milieu, man.

Go.

Eva, die vergadering gaat beginnen. Is hij klaar?

Ja, rustig, Paul. Ik zal even checken, oké? Wacht. Wacht hier.

Michel, sorry, hè, maar als we nu niet vertrekken, dan...

Ik dacht dat hij op zijn gemak wou zijn. -Het is in orde. Ik kom eraan. Ga maar.

Is er een probleem?

Ja, er is een probleem.

Als iedereen doet wat ik zeg en me niet voor de voeten loopt...

dat zou al een probleem minder zijn. Hè? Dus ga nu, ik kom.

Mooi. Heel mooi.

Maar die mens heeft gelijk. We moeten door. Kom. Tempo.

Kom op.

Goeiemorgen. Paul Vranckx, de kabinetschef van de premier.

Ik wil dringend iemand laten controleren.

Al bijna een jaar?

Nee, ik heb nog niks toegekregen. Ah, wacht, wacht, wacht.

Ja, dat is hem.

Oké. Ja, nee, nee, oké. Ik wou gewoon even checken. Ja, bedankt.

Je moeit je niet. Dat is goed begrepen, hè?

Kan het een bijwerking zijn van deze verdoving?

Dat is tamelijk zwaar voor zo'n jong kind. Wanneer heeft ze dat spuitje gekregen?

Zes uur 's morgens. -Ja, dan is ze abnormaal onrustig.

Heeft ze slaapstoornissen? -Ja. Ze slaapt slecht.

Zwijg.

Maar zoetje toch. Hè?

Die uitslag heb ik als bijwerking nog niet gezien.

Kan nog 'n spuit geven kwaad?

Ze moet naar een ziekenhuis. -Moei je niet.

Vertel hun wat de risico's zijn... -Zwijg.

Ja... Volgens mij mogen we geen risico nemen.

Het kind moet naar een ziekenhuis.

Goed nadenken, dokter.

Is dat nu echt absoluut nodig?

Hallo?

Hallo?

Nee, sorry. Het is een vorm van netelkoorts.

Van een voedselvergiftiging of contact met juwelen of rubber.

Nee, dat is niet waar. -Rubber. Rubber zoals dit?

Verdomme.

Ik zou wel nog een uurtje wachten voor ze het volgende spuitje krijgt.

Maar ze zal doorslapen, dat is zeker.

Dank u wel, dokter.

Dat was echt niet nodig geweest.

Ik hoop dat je tevreden bent. Kom, ruim alles op en bind haar weer vast.

En samen, geen goed idee. Kinderen apart. -Nee. Alsjeblieft, nee, nee, nee.

Lauraatje, Laura. Laura. Sander. Sander.

Ons standpunt is niet veranderd omdat Turkije niet veranderd is.

U mag me letterlijk citeren, voorzitter.

Dat zal ik doen.

Dan nu de klimaatverandering, olieboringen en de mogelijke klimaatconferentie in...

Amsterdam. -Excuseer me, Amsterdam.

Wie wil daar iets over kwijt?

Kan iemand me eerst vertellen waarom we niet over nucleair terrorisme debatteren?

Nieuwe president, dus nieuwe prioriteiten.

Dat begrijp ik, maar het baart me zorgen. Ik ben voor de president...

maar de strijd tegen terrorisme moet altijd een prioriteit zijn.

De voorbije maanden waren rustig, maar dan komt terreur net het hardst aan.

Bedoelt u dat de Amerikanen een verborgen agenda hebben?

Nee, maar we moeten voorzichtig zijn.

We mogen niet vergeten dat de wereld een wrede plek kan zijn.

Wij vinden veiligheidsmaatregelen tegen terrorisme zeer belangrijk.

Michel, breng je dit ter sprake in jullie vergadering?

Ja, natuurlijk, ik zal het haar melden. Gaan we verder met het volgende onderwerp?

Ik ben blij dat de klimaatconferentie in mijn thuisstad zal plaatsvinden.

Ik ben ook blij dat de VS eindelijk maatregelen wil nemen...

tegen olieboringen in het noordpoolgebied. Maar wat met Rusland?

Rusland zet zich nu ook in voor het milieu.

Ze zijn ons iets verschuldigd, want ze hebben de Krim bijna cadeau gekregen.

Rusland blijft Rusland. We zullen hoe dan ook een prijs betalen.

Is er al een officiële reactie van Rusland?

Michel? Michel?

Is die er? Is er een update?

Sorry, ik heb wat frisse lucht nodig.

Koppige mens.

De premier loopt door de achterdeur naar buiten naar het dak. Ga erachter. Snel.

De kabinetschef loopt achter de premier.

Ik herhaal, de kabinetschef loopt achter de premier.

Awel? Wat ga je nu doen?

Paul, kom eens.

Waarom horen we niks?

Waarom horen we niks?

Ik heb even je gsm nodig. Geef eens.

Moet ik daarvoor helemaal naar hier komen? -Ik heb hem even nodig. Geef nu.

Wacht, stop. Spoel eens terug.

Hier, stop, wacht. Zoom eens in.

Hij heeft zijn horloge weggegooid. We hebben geen beeld of klank. Snel.

Hier. -Oké. En ga nu terug.

Michel...

Afduwen. Afduwen.

Hij heeft geprobeerd Staatsveiligheid te bellen.

Met de gsm van de kabinetschef. -Is het nummer al gevormd?

Ja. -Die gaan terugbellen.

Je belt terug met je eigen gsm, zodat wij kunnen meeluisteren.

Dat heeft geen enkele zin.

Dat is nog het minste van je zorgen.

De Amerikanen die opeens hun beveiliging optrekken, dat is niet normaal.

Dat is een teken dat ze iets doorhebben.

De eerste schrik is uitgewerkt. Hij moet weer voelen dat we het menen.

Eén, twee of drie? Kiezen. -Nee.

Eén, twee of drie? -Nee.

Vrouw, zoon of dochter? Kiezen. -Nee.

Nee. -Kiezen.

Stop...

Stop ermee.

Kiezen. -Ik bel. Ik bel.

Ja, Mark. Paul heeft je proberen te bellen daarnet...

maar zijn gsm doet een beetje raar, vandaar.

Luister, wat we proberen te checken...

de Amerikanen hebben hun beveiliging opgetrokken.

Ja, is er iets wat wij moeten weten?

Oké. Dus alles verloopt verder normaal?

Nee, maar dan zijn wij ook gerust. Hè, Paul?

Ja, die staat hier naast mij. Maar die is ook een beetje zenuwachtig.

Zoals iedereen vandaag.

Ah, hij heeft je al gebeld vandaag.

Echt? -Is er een probleem of zo?

Nee, eh... Mijn vaste chauffeur was weer ziek...

maar die is vervangen en verder verloopt alles hier vlot.

Ja. Voilà. Dag, Mark.

Straf. Echt straf. Volgende verkiezingen, ik stem op jou.

Ik zal het zonder je stem ook wel redden, klootzak.

Zie maar dat je nog op de lijst staat, makker.

Oké, het is in orde.

Nee, nee. Nee, Laura. Laura.

Mijn excuses.

Mijn excuses. We hervatten de bespreking over Rusland.

Sander?

Mama?

Mama?

Mama?

Hoe, dat kind is weg? Hoe kan dat nu?

Wat is er?

Wat is er? Laura? Sander?

Laura?

Mama?

Mama?

Mama?

Moeilijk? Iemand vinden in de bergen van Afghanistan, dat was moeilijk.

Blijf daar. Ik los het op. Verdomme. Dju.

Ik denk dat jij je dochter heel goed kent, hè?

Dan mag je haar gaan zoeken.

Je gaat me nu zeggen wat hier gaande is.

Er is niks. Laten we erover zwijgen. -Niet liegen, Michel.

Toch niet tegen mij. -Niet doen. Hè? Niet doen. Kom.

Nee, nee, nee. Nee, nee, je blijft hier. Er is iets mis en ik wil weten wat.

Michel, je weet dat ik volgens protocol alles moet melden, dus geef me m'n telefoon.

Laat het alsjeblieft, Paul. Laat het.

Kom, geef hier.

Als er iets met Paul gebeurt, dan is het afgelopen. Versta je?

Dan stop ik ermee en dan kun je het vergeten.

Nee, nee, nee.

Er verandert niks. Vanaf nu zijn we gewoon met drie in plaats van met twee.

Ho, ho, ho.

Het spijt me, Paul.

Dat was te verwachten.

Dat is niet erg.

Wat doen we dan?

Hè? -Nee, dat kan...

Ik snap het niet. Wie zijn dat dan? -Ik weet het niet, Paul.

Ja maar, en wat ga je doen? Je...

Excuseer, ik wil niet storen, hè, maar we moeten naar de volgende afspraak.

Heb je alles gehoord? -Ja, ja.

En hebben we een akkoord? -Ja. Paul mag meespelen.

En dat is een reden meer om te doen wat we vragen. Ja?

Kom.

Roep nog eens.

Laura? -Harder.

Laura?

Ze is weg. Echt waar, ze is hier weggeraakt.

Blijven roepen, komaan.

Komaan.

Laura?

Laura?

Dit heeft geen zin, hè. Laura is hier niet.

Weet je dat zeker?

Kom eens hier.

Kom.

Laura? Ik zou heel graag hebben dat je nu komt...

want anders gaat er iets ergs met je mama gebeuren.

Alsjeblieft, ik zeg het je toch? Laura is hier niet.

En dat is dan jouw schuld. Versta je dat, Laura?

Mama.

Schat. Oh, schat. -Mama.

Nee. Laura.

Laura. -Mama. Mama.

Laura. -Mama.

Mama. Laat me los.

Mama.

Allee, nu zijn ze al met z'n drieën, zie. Hè?

Zo gaat dat in de politiek, zeker?

Er is een job voor twee man en hop, hop, vlug maken we een postje bij. Hè? Zeg? Hè?

Ja, ja, de sfeer zit goed, jongens. De sfeer zit goed.

Het is je dag, hè, Paul? Zeg? Voel je het?

Doe maar eens iets.

Hé.

Doe maar eens iets.

Kom.

Hé. -Allee.

Hé. Kom. -Hé, hé, hé.

Dat is om te lachen, hè, Paul. Zeg.

Hé, niet te serieus, hè. Kom. Allee, muziekje?

Oh, dat is direct iets anders, hè.

Paul? Paul? -Paul? Paul, wat is er?

Voel je het, Paul? -Hé, ça va?

Dat is direct iets anders, hè. -Die kan niet ademen.

Die kan niet ademen. -Ga aan de kant, verdomme.

Zet je toch aan de kant. Paul, verdomme. -Eventjes een parking zoeken, hè.

Op de grond. Hier, op de grond.

Hé. Hé, Paul. Hé, Paul.

Oh nee.

Ik heb pols. -Het is gedaan. We moeten voort.

Nee, nee, nee, ben je zot? Hij leeft nog. Hij leeft nog.

En nu niet meer.

En nu zou ik willen dat jij wat meewerkt. Ja?

Want ik schiet niet graag mensen dood.

Jij bent een vis aan een haak. Je denkt dat je eraf kunt, maar je kunt er niet af.

Dus het is niet van 'ik doe niet meer mee', want jij doet wel mee.

En jij ook. Zonder flauwekul.

Of je eindigt ook in plastic.

En plastic is niet tof.

Hè?

Hé, akkoord?

Dat zijn toeren, hè? Hè?

Dat zijn toeren, hè?

En jij ziet er niet uit. Knap je wat op. Kom.

Michel, ik kan...

Wat is me dat allemaal, zeg? -Niks.

Die premier, amai, amai. -Zwijg.

Hé. Een klein snoepertje, jij, hè, zeg. -Zwijg, verdomme.

Goed, want we moeten door. Kom. -Wanneer krijg ik mijn revolver?

Alles op z'n tijd.

Als ik die nu geef, schiet je mij los overhoop. Ik ben geen paljas, hè.

Hoe kom ik daarmee binnen op die vergadering?

Premiers worden niet afgetast. Dat weet je.

En wat als het fout loopt? Als het fout loopt, wat dan?

Als de Amerikanen het doorkrijgen en ze schieten me overhoop, wat dan?

Denk je dat we hier zo rustig zouden staan praten, hè...

Hier is over nagedacht, hè, man. -En mijn vrouw en mijn kinderen...

wat gebeurt daarmee als ik het niet haal? Is daar ook over nagedacht?

Vraag het hem.

Vraag het hem.

Om het met de woorden van één van je voorgangers te zeggen:

Je moet de problemen oplossen wanneer ze zich stellen.

Het komt goed, Michel.

Met Christine en de kinderen.

Met jou ook.

Ja, dat weet ik niet.

Eva.

We hebben niet veel geluk, hè, wij.

We blijven vechten, oké? We geven niet op.

Meneer de premier?

Langs hier, meneer de premier.

Mr. Doyle, mag ik u voorstellen aan onze premier, Michel Devreese?

Mr. Doyle is het hoofd van de beveiliging van de president.

Aangenaam. De president is net vertrokken. Ze zal hier over enkele minuten zijn.

Is alles in orde? -Ja.

Ik kijk ernaar uit om haar te ontmoeten. -Ze is erg charmant.

Het klikt vast tussen jullie.

Kom maar. Wacht. Terug.

Terug, alstublieft.

Oké, kom maar.

Ik moet naar het toilet. -Ik denk het niet.

Het is dringend. -Laat haar maar gaan. Het is oké.

Hou het kort.

Excuseer me.

Is de premier al naar daar? -Ja, die is naar ginder.

Ik stel je voor aan de chief of security.

Mr. Doyle, dit is Eva Bodart, hoofd Communicatie voor de premier.

Aangename kennismaking, Jw. Bodart. -Insgelijks, meneer.

Excuseer me, ik ben nogal gehaast.

Eva. Weet je waar Paul is?

Die is met de premier mee. -Tiens, die zei dat hij bij jou was.

Ik zal eens gaan kijken.

Het is in orde. Ze is op weg.

Excuseer, meneer de premier, mag ik even storen?

Excuseer.

Er is gevraagd of u de agendapunten voor de meeting nog eens zou kunnen overlopen.

Haal de president weg ze is in gevaar.

Is de volgorde goed zo?

Wil je nog iets veranderen? -Nee, nee, het is goed zo.

Perfect.

Dames en heren, ik heb een korte mededeling.

Het spijt ons dat u hebt moeten wachten.

Er was een dringende zaak in Washington die de aandacht van de president opeiste.

Nogmaals onze excuses voor het wachten.

Dames en heren, de president van de Verenigde Staten.

Dank u. Dank u.

Kom, we geven ze waarvoor ze hier zijn.

Nogal een vertoning, nietwaar?

Jij bent 'n snelle, hè?

Niet doen. Niet doen. Niet doen.

Kan dat alarm af? -We zijn ermee bezig. Ga daar weg, snel.

Vals alarm, dames en heren. Rokers.

We hebben tijd voor nog enkele foto's voor we afsluiten.

Jij bent nog erger dan dat alarm. Hè?

Goed, dat was het. Dank u wel, dames en heren.

Zou u ons willen volgen, premier?

Maakt u zich geen zorgen.

Ah, daar is hij. -Wat is er gebeurd? Waar is Eva?

Mis je haar al? Dat gaat wel over.

Nee. Niet doen. Niet doen, alsjeblieft. -Wat, niet doen?

Niet doen. -Tuurlijk ga ik hem niks doen.

Ik heb hem nog nodig.

Maar je lief, hm...

hebben we die nog nodig?

Zeg jij het eens.

Hebben we jou nog nodig?

Want mijn baas denkt van wel, maar nu twijfel ik.

Ja, nu twijfel ik ineens fameus.

Zeg het eens, pannenkoek. Heb jij haar echt nodig?

Michel.

Stop ermee. -Let op.

Nu wordt het plezant. -Nee, stop ermee.

Stop. Laat haar gerust. Laat haar gerust. Ik zal doen wat je vraagt.

Ja?

Het is voor jou.

Weet je het zeker?

Weet je zeker dat je zult doen wat we vragen?

Want ik vind dat je vooral doet wat we niet vragen.

Maar ik begrijp dat. Eerst denk je: 'De president van Amerika vermoorden...

dat gaat toch niet? Ik moet een andere oplossing zoeken.'

En nu begin je te beseffen:

Nee, er is geen andere oplossing.

En dan denk je: 'Als ik het wel doe, gaan die mijn gezin echt laten leven?

En wat gebeurt er dan met mij?' Ik denk dat ik je dan moet teleurstellen...

meneer de premier. Ik denk dat je overlevingskansen...

nogal klein zijn, want die mannen die de president bewaken, zijn nogal...

kordaat. Dus denk aan je gezin.

En aan die juffrouw daar.

Die hebben heel hun leven nog voor zich.

En dat leven ligt in jouw handen, meneer de premier. Het gaat hier niet om jou.

Het gaat om hen. En je zult me moeten vertrouwen. Je kunt niet anders.

Hoe weet ik nu of ik dat kan, iemand doodschieten?

Ik heb nog nooit een wapen vastgehouden.

Dat is gewoon een knop omdraaien. Meer is dat niet.

En ik zou heel graag hebben dat jij die knop nu omdraait.

Ik wil ze zien.

Mijn kinderen en mijn vrouw.

Ik wil een bewijs dat ze nog leven.

Eerst een stukje eten.

Jullie zeggen 'eet smakelijk', toch?

Is dat juist uitgesproken? -Heel goed.

Weet je wat ze van mij vragen, wat ik moet doen?

Ik zou zo veel willen zeggen, Michel.

Straks. Straks is alles voorbij.

Weet Eva hiervan?

En Paul? Waar is Paul?

Paul...

Paul is er niet meer.

En Luc ook niet.

Sorry.

Naar het toilet.

Christine.

Komaan, meegaan, meegaan. Snel, komaan.

Is dit onder controle? -Ja, geen probleem.

Hé.

Ik ben er. Kan die hal hier worden afgesloten?

Zeker. Kom, naar binnen. Kom, snel.

Je verstaat het niet, hè? Je verstaat het echt niet. Het is nochtans niet moeilijk.

Stop ermee. -En jij...

Rustig. Rustig blijven. Er is niks gebeurd. Ja?

Jij knapt je op aan de lavabo, je zet je naast je man...

Je zet je naast je man en we spelen gewoon verder. Ja?

Van haar moet jij je niks aantrekken. Zij blijft bij mij. Ja?

Zij trekt zich van jou ook niet veel aan. Is het niet, Eva?

Voor haar zou het zelfs beter uitkomen als jij en de kinderen er niet meer waren.

Versta je wat ik wil zeggen? Hè?

Eva is een knappe madam en de premier is ook maar een mens. Hè?

Je verstaat me wel, hè? Zeg? Altijd samen op pad, altijd hard werken...

af en toe een keer goed ontspannen. Hè? Zeg?

Geloof hem niet, Christine. Hij liegt. Hij liegt.

Ik, liegen?

Ik lieg niet.

Hier zie.

Dat is een verrassing, hè? Zeg?

Je man is precies plezanter op een ander. Hè?

Doe dat weg. -Hm? Wat?

Doe dat weg. -Je wist dat niet?

Vuile klootzak.

Jij speelt niet meer mee. Ja?

En jij, focus. Concentreer je.

Ik ga het nog één keer zeggen. Je doet wat wij vragen. Niet meer, niet minder.

Je knapt je op, je gaat naar beneden...

Nee, nee.

Nee. Nee.

Eva? Eva, wat is er?

Eva.

Sorry, Christine.

Sorry, Christine.

Sorry.

Eva.

Eva, Eva.

Eva, Eva, komaan.

En hoelang al?

Twee maanden.

Ja...

Eva, dat kan toch niet?

We moeten daar toch iets aan doen?

Nee, Michel.

Ik wil het houden.

Komt er iemand helpen? -Ze zijn onderweg. Volhouden, komaan.

Ze wachten op jou, je kinderen. En er is één manier om ze levend terug te zien.

Je man overtuigen om te doen wat we vragen.

Ben je mee?

Ben je mee? -Ja.

Maak dan dat je klaar bent.

Wat een knoeiboel, zeg.

Maak je geen zorgen. Het komt goed.

Toi-toi, hè.

Gaat het?

Christine, gaat het?

Heb je Eva gezien? Christine?

Waar is Eva? -Eva is er niet meer.

Wat?

Je zult je een andere moeten zoeken.

Nee...

Ze was zwanger van jou.

Toch? Ze was zwanger.

Christine, ik wou niet... -Stop.

Dit is niet het moment, echt niet.

Er komt misschien geen ander moment meer. -Jawel.

Jawel. Doe wat ze vragen. Oké?

Doe alsjeblieft gewoon...

wat ze vragen.

Dat zal ik doen.

Hemeltjelief, dat ziet er geweldig uit. Ik ben dol op dit land.

Kijk, frambozen.

We zijn bijna klaar. Hoe is het daar? -Ons team is aan het opruimen.

Ik ben eventjes gaan zitten, hè.

Plastic is niet tof, hè?

Hé, gast. Breng mij eens naar het ziekenhuis, jong.

Wat doen we?

Ziekenhuis kan niet. Sorry.

Je richt en haalt de trekker over. Een koud kunstje.

Maak je klaar.

Waarom? -Waarom?

Waarom wil je haar doden?

Omdat zij in sprookjes gelooft en ik niet.

Zij gelooft in wereldvrede.

Ik geloof in bescherming van de wereld. We moeten de vijand bestrijden.

Ik vind haar aardig, maar ze is te soft.

Ze beseft niet dat we elke dag oorlog voeren. En dat maakt haar gevaarlijk.

Laat het me zo stellen:

Ik heb m'n land geen dertig jaar beschermd...

om het ten onder te laten gaan aan discussies over vis voor de ijsberen.

Is iedereen hierbij betrokken? -Niet iedereen.

Alleen wie ik uitgekozen heb. Mensen die erom geven.

Patriotten. En enkele huurlingen die het terrein hier kennen.

Sommigen heb je al ontmoet.

Je had haar in de VS kunnen vermoorden. Waarom maak je het zo ingewikkeld?

Als je de wereld wakker wilt schudden...

dan moet je iets speciaals doen.

Een bloedbad in een luchthaven, metro of concertzaal hebben we al gezien.

Vliegtuigen die in torens vliegen, dat hebben we al gehad.

Maar een premier die de president van de VS moet neerschieten...

Geef toe, dat is speciaal.

Eerst branden mensen kaarsen en leggen ze bloemen neer.

Daarna vragen ze meer beveiliging, een duidelijk antwoord.

Een invasie hier en daar. Ironisch genoeg zijn ik en mijn land dan weer veilig.

Waarom hier?

Dit is Brussel, de hellepoel van de wereld.

Hier gaan mensen er altijd van uit dat het moslimterroristen zijn.

Binnen het uur beweren 3 jihadgroeperingen dat zij je gedwongen hebben.

En we hebben al het valse bewijs dat we nodig hebben.

Heb je nog meer vragen?

Waarom ik?

Je bent de voorzitter van Europa.

Na wat er met jou zal gebeuren...

zal zelfs Europa eindelijk onze moslimvijanden willen aanpakken.

Tijd om enkele landen in parkings te veranderen.

Je bent gek.

Tja... Het is een gekke wereld.

En daar probeer ik iets aan te doen.

Dat is erg overtuigend.

Je zult het geweldig doen. Gaan we?

Of wil je het voor iedereen verpesten?

Wacht hier.

Maak u geen zorgen. Het zal snel voorbij zijn.

De president is er klaar voor.

Een goede vergadering gewenst.

Premier, kom binnen.

Wat een heerlijke lunch, niet? Het eten in dit land blijft me verbazen.

Je zou in Frankrijk het lekkerst eten. Maar België is de echte winnaar, nietwaar?

Mijn man zou gek worden. Hij zegt dat rood vlees m'n dood wordt.

Het verstopt de aders. Maar je moet ergens aan sterven, toch?

Laten we het ons makkelijk maken en de wereld veranderen.

Het zal niet lang duren.

We willen het klimaat echt aanpakken. En niet alleen aan de noordpoolcirkel.

Wat Rusland betreft... we hebben gepraat en er is geen probleem.

'Njet problem.'

Is alles in orde? -Ja.

'Njet problem.'

Laten we iets drinken.

Eens kijken.

Niet slecht. Rood en wit, mijn lievelingskleuren.

Wilt u wat wijn? -Natuurlijk.

Rood of wit? -Rood.

Uitstekende keuze. Oké.

Ik zal ze openmaken.

Vroeger was ik hier goed in.

Heerlijk.

Ziezo.

Komaan.

Haal de trekker over, smeerlap.

Het spijt me. -Hoezo? Wat is er aan de hand?

Het spijt me. -Leg het wapen neer.

Leg het wapen neer.

Doe alsjeblieft gewoon wat ze vragen.

Dat zal ik doen.

Doe open, we gaan naar binnen.

Hemeltjelief.

Geef de president dekking.

Is alles in orde? -Alles is in orde.

Wat is er in godsnaam...

Wat doen we met de missie? Doden we de president zelf?

We moeten hem eerst te pakken krijgen.

Evacueren. Evacueren naar de wagen.

Volg haar. Blijf in haar buurt. Ga.

Hij moet in dat park zitten. Blijven volgen, kom.

Dit is verdomme een groot probleem.

Vind hem, en snel. -Ja, komt in orde.

Beveilig de wagen. We wachten hier.

Uit.

Allee, uit.

Uitstappen.

Uitstappen.

Wat is die in godsnaam van plan, zeg?

Verdomme.

Hoe is het binnen? Hebben ze iets gemerkt?

Negatief. Het is in orde. -Geloof me, het is verdomme niet in orde.

Wat met zijn vrouw en kinderen?

Doden, nu meteen. -Zeker? We weten niet waar de premier is.

Kunnen jullie, Belgen, dan nooit doen wat jullie gevraagd wordt?

Jawel, chef.

Geen evacuatie. We wachten.

U bent veilig, mevrouw. We hebben alles onder controle.

Onder controle? Wat is er aan de hand? Hoe kon hij binnenkomen met een pistool?

Ik weet het, mevrouw.

Het spijt me. -Het spijt je?

Wat spijt je? Wat is er aan de hand?

Laura?

Het is mijn schuld. Ik had de geruchten niet mogen negeren.

We hadden vernomen dat de premier een zenuwinzinking leek te hebben.

Er werd gezegd dat hij labiel was en misschien zelfs zelfmoordneigingen had.

We vonden de bron onbetrouwbaar. Het leek politieke achterklap.

Dus legde je het naast je neer? -Ik neem de verantwoordelijkheid op mij.

Maar ik vind niet dat dit mag uitlekken. -Hoezo?

We willen niet dat de mensen weten dat u in gevaar was. Echt niet.

Ben je gek? Moet ik doen alsof er niks gebeurd is?

Ik vrees ervoor. We kunnen het indammen. -Niet te geloven.

We maken het geloofwaardig.

Wat als de premier een ander verhaal vertelt?

Dat zal hij niet doen.

Is hij in orde? Weten we waar hij is?

Nee.

Nee. Nee, nee, nee. Nee, nee, nee.

Nee. Nee, stop. Stop, alsjeblieft. Stop. Ik eerst. Ik eerst, alsjeblieft.

Alsjeblieft, ik eerst. Ik wil dat niet zien.

Hoe gaat het? Heb je hem al gevonden?

Negatief. We zijn ermee bezig. -Shit.

Pochenka, wacht.

De plannen zijn veranderd.

Juist op tijd. Hebt u nog instructies? -Voorlopig doen we niks.

Zolang hij rondloopt, kunnen we niks doen. We hebben ze nodig als inzet.

Je moet hem snel vinden. Begrepen? -Ja. Wacht even.

Ik heb zijn telefoon kunnen traceren. Dit zou hem moeten zijn.

En volgens mij komt hij naar hier.

We hebben hem gevonden.

U gelooft het vast niet, maar hij komt onze richting uit.

Christine? -Michel.

De kinderen.

Ga je schieten? Dat had je daarjuist moeten doen. Nu is het te laat.

Ik ben het beu. -Tegen wie zeg je het, jongen.

We zien alles. We weten alles.

Je hebt vijf kogels gebruikt voor je ontsnapping.

Eén voor de carjacking.

Vijf plus één...

Zes.

Wel knap werk, trouwens, die carjacking.

Maar je had beter ook je telefoon weggesmeten, want we wisten dat je kwam.

We hebben zelfs de poort opengedaan. We wilden 'n rode loper uitleggen, maar...

premier of niet, dat is toch iets te overdreven. Vind je dat zelf niet?

Hè?

Geef maar. Kom.

Schotelvod.

Nee. Nee.

Stop.

Michel.

En? Alles in orde? -Laat ze gaan, alsjeblieft.

We laten iedereen gaan.

Want er is een nieuw plan.

En dat plan gaat als volgt: als jij zwijgt en je familie zwijgt, dan stopt het hier.

Er is niks gebeurd. Maar als jij vindt dat er toch iets is gebeurd...

dan begint alles weer opnieuw.

Verstaan we mekaar?

En hoe leg je dat dan uit, dat er... dat er niks is gebeurd?

Dat is mijn probleem.

Dus ik vraag het je nog eens: Verstaan we mekaar?

Fantastisch. Dan mag je met onze mannen mee.

En vanavond of straks zie je je vrouw en je kinderen terug.

Nee. Nee. Nee, Michel.

Ik geloof je niet. -Michel. Nee, Michel, nee.

Het komt goed. Maak je geen zorgen.

Ben je er klaar voor, premier?

Ik heb nog één goeie raad voor je. Verpest het niet.

Is er iets wat u me wilt vertellen?

Bel me.

Ga gewoon naar huis. En vergeet nooit dat niemand je zal geloven.

Papa.

En nu?

Ik kan hier niet mee leven. Echt niet.

Ja...

Ik zal ook met bepaalde dingen moeten leren leven, Michel.

We zijn niet veilig, Christine. Niemand is veilig.

Wat ga je doen? Hè? Wat ga je doen? Je hebt geen bewijzen, je hebt niks.

Laat het los.

Laat het los.

Dat kan ik niet.

Laat het los. -Dat kan ik niet.

Vergeet nooit dat niemand je zal geloven.

Hier zijn de dossiers. En de premier van België zit op lijn twee, beveiligd.

Blijven staan. Verroer u niet.

Wat stelt dit voor?

Ik heb net vernomen dat we na een grondig onderzoek...

er eindelijk in geslaagd zijn om enkele grote criminelen aan te houden.

De Belgische premier heeft veel moed en volharding getoond...

om de misdadigers te vinden. Zonder zijn volharding...

zouden deze personen nog vrij rondlopen en vernieling zaaien.

Premier, hebt u de president gesproken?

Ik kan daar momenteel nog niet te veel over zeggen...

en ik zou willen dat u daar respect voor opbrengt. Meer kan ik daar niet...

Ondertiteling: Ilona Thirion The Subtitling Company