All language subtitles for Korona królów odc. 252

W poprzednim odcinku Byliśmy trochę
szczęśliwi, że znowu zaszczyciłaś nas

obecnością. Wawel powinien tętnić
życiem. Znasz historię Tristana i

Chciałbym kiedyś zostać twoim rycerzem.
Bo jestem synem króla.

Króla Kazimierza.

Wiesz, Silu, takich synów króla co dzień
na Wawel przychodzi z lećmi, z drogi.

Ale ja naprawdę nim jestem.

Wiem, gdzie jest matka. Czyja matka?

Najświętsza ikona.

Matka z dzieciątkiem.

Skarb.

Dziś dzień waszych zaślubin.

Idźcie się przygotować.

Jesteś szczęśliwa?

Bardzo.

Kochasz naszego syna?

Oczywiście, że tak.

Jestem szczęśliwa, że żeni się z panną z
królewskiego rodu, z wielkiego dworu.

Korona na głowie Jadwigi uczyniła bycie
szczęśliwszą?

Leopoldzie, przestań. Dziś weselny
dzień.

Ciesz się.

Czym? Jadwiga coraz bardziej przywiązuje
się do Wilhelma. Nie wieście gadania.

Lepiej niech on przywiąże się do niej i
do jej rodziny.

Tam są dwie korony do podziału.

I trzy siostry.

Na wieki wieków mamy.

Ojcze Tomaszu, myślisz, że to naprawdę
stół Matki Boskiej z Ziemi Świętej? Tak

mówią. Można wierzyć lub nie.

Wątpisz? Ale skąd? Tylko dali mi Tomasz.
Na chcie. Tak mi zostało. Częściej

wątpię niż wierzę.

Pomyśl.

Wyrabiała na nim ciasto.

Świadywała przy nim.

Myślisz, że to dzieło świętego Józefa?

Cieślą był niestolarzem, ale kto wie. Na
pewno znał się na drewnie.

Dzielili się przy nim chlebem.

Syn Boga Jezus, jego matka i przybrany
ojciec.

Rozlewali wodę, pili zwykłe wino.

Święty Łukasz, autor Ewangelii. Kiedy to
malował? Nikony się pisze, książę.

Pisze, nie maluje.

Ta była kiedyś własnością Konstantyna,
cesarza Bizancją.

Nie mówcie.

No właśnie.

Gdyby pchnąć posłańca do
Konstantynopola. Albo ja mogę pojechać z

mamy obraz i za stosowną cenę... Samie
już nie wydam matki przeczyste nikomu. A

na co księciu to wschodnie mazidło?

A dla ruskich ona więcej warta niż
wszystko, co księże tutaj uzbierał.

Ty to naprawdę jesteś duchownym,
Tomaszu?

Matka przeczysta chciałabym się nią
zaopiekował.

Zobaczymy.

A moja zapłata?

Chciałeś u mnie służyć.

To podobno zaszczyt. Mianowałem cię
osobistym kapelanem i kustoszem. Łupów.

Mojej biblioteki.

A skoro ikony się pisze...

w bibliotece.

Król Ludwik nie musi wiedzieć, że to
mam.

Zmilczenie tego będzie mnie dużo
kosztowało.

Opolczyk musi odejść. Nie ma mowy.

Przybyłam tu inkognito.

Słucham ludzi i plotek duchownych.
Wszyscy mówią to samo.

Opolczyk służy własnym interesom, nie
koronie.

Może i tak, ale służy też moim
interesom. To najlepszy zarządca.

Najlepszy palatyn. Zaprowadził porządek.
Porządek rozkradania. Lokuje miasta.

Obsadza je swoimi ludźmi ze Śląska. Nie
z Polski, nie z Węgier.

Wiesz, do czego to doprowadzi.

Dlatego proszę, zostań w Krakowie.

Jako kto?

Tak jak wcześniej.

Bądź regentką.

A Opolczyk? Zostanie na Rusi jako
namiętnik.

Nie ma mowy. Nie będę kryła jego
bezletnej.

Kto tak gada?

Wszyscy.

Wszyscy na dorobku.

Na moich darach pasą brzuchy, a gadają
jak baby, jak praczki.

Ludwiku, Władysław Opolczyk czuje się na
Rusi udzielnym księciem.

Wiesz, do czego to doprowadzi.

Nie odbierze mi jej.

Matko, dokąd?

Chodź na mszę.

Zapomniałeś?

Dziś twoja córka, Jadwiga, bierze ślub.

Nie chcę, byś się gniewała.

Ja się nie gniewam. Ja wyjeżdżam.

Dobrze.

Wiedziałam, że się zgodzimy.

Każe pakować kufrę.

Dobrze, odprawię go.

Masz rację.

Ta ta msza tak na ciebie wpłynęła?

Przemyślałem wszystkie za i przeciw.

Najważniejsze już zrobił.

Odebrał Ruś Litwinom.

Nie ciesz się przy mnie ze szkody
Litwinów.

Powiedz, to pełty i nie mierzy.

Jeden dobrze służy, a o drugim słuch
zaginął. Pomów o tym z cudką, zanim

zaczniesz opłakiwać cudzego męża.

Wybacz, królu.

Szanuję cię, ale syn musi szanować
matkę.

Sanuję, ale nie twe nietrowe uczucia.

Nie o uczucia tu chodzi.

Litwa jest wielka.

Lepiej mieć z nią sojusz, nie wojnę.
Wielka? Akurat stracili Ruś.

Tylko czekać, aż krzyżacy odbiorą im
żmudź.

Kiedy Dymitr na nich ruszy, nie będzie
żadnej Litwy, tylko Moskwa. Wielka

Moskwa! Mylisz się.

Słyszałaś? Jogajło chce wziąć sobie
Zofię za żonę.

Ty powinieneś oszcić Litwę, nie Moskwa.
Jak Jogajło ożeni się z moskiewską

księżniczką, to co ja mogę?

Tylko wyrazić, że... Dobrze, już nic nie
mów, bo tu nie zostanę.

A z piwami po wróży?

Zniszczy ta spiany.

Zupełnie jak ja.

A ja czytam, czytam i co?

Ruś stracona, był zakradziony, a w
miastach tu rozwięty

ślązaków. Prawo niemieckie, koniec. I
koniec piwa. Nie ma piwa, nie ma

przyszłości.

Mamy iść na połotkę?

Dziś? A gdzie tu rzeka? Pachne od
północnego brzegu połoty można przejść.

nogą. I weźmiemy Andrzeja z doskoczenia.

Moje ulubione.

To już to korona.

Będziesz królem.

A mi też pół wróży?

Ja, Wilhelm, syn Leopolda i Wiridis, w
obliczu Pana Wszechmogącego

uroczyście przysięgam Wziąć sobie
Ciebie, Jadwigo, za żonę.

wymieńcie się pierścieniami i wieńcami.

Jadwigo!

Tajusz? Tak.

Jesteście mężem i żoną.

Nasz syn poślubił królewnę.

Jadwigo, synowo moja, masz jakieś
życzenie?

Jestem głodna.

Zapraszamy na ustę, księżno Jadwigo
Habsburg.

Możesz wjeść, co tylko będziesz chciała.

Gdzie trystan?

Nie widziałaś mojej Barbary? Tej z
gałganków?

Katarzyno, zabrałaś mi ją. Ciągle to
robisz. Ja nie żartuję. Chcę moją lalkę.

Gdzie jesteś?

No tak.

Chowasz się przede mną.

Ratunku na pomoc!

Ratunku na pomoc!

Co za pomysł nazwać ptajmy nie zdraj.

Rycerza i kochanka Izoldy.

która była żoną króla.

Chciałabyś takiej historii w naszej
rodzinie? Nie psuj legendy o miłoski.

O, Marcinie, wyślij człowieka do budy z
dobrą wieścią.

Królowa Jadwiga poszlugiła księcia
Wilhelma Habsburga i spodziewa się

powiększowań. Królewna. Wiem, że Maria
obejmie tron na Węgrzech, ale w

Królewna Katarzyna.

Po najdłuższym życiu miłościwie nam
panującego króla Ludwika. A jak wiesz,

panie... Jadwiga nie pretenduje do
tronu.

Czego więc tobie winczować?

Nadziei? Z Bożą pomocą ludzie żyją i
umierają, kiedy trzeba.

Wierzę, że Wilhelm i Jadwiga zasiądą na
tronie.

Oby żyli długo i szczęśliwie.

Chodźmy z nich w stołach.

Dwa korony królów.

To ja,

córeczko.

To ja, nie bój się.

Nie chcę was widzieć.

Przeklęte demony, prydź!

Mamo, gdzie jesteś?

Przytul mnie, przytul.

Tak mi strasznie.

Jestem, kochanie.

Jestem przy tobie, nic się nie bój.

Gdzie radnica?

Gdzie on je? Trzeba ratować swoją
siostrę.

Już biegnie mam.

Tylko, czy ja umieram?

Nie, córeczko.

To tylko ciepło, ty spokojnie, nic to.

Zaraz dostaniesz zioła.

Rodnica mądry, medyk dobry, zaraz cię
uleczy.

Boli.

Wytrzymaj, kochanie, jeszcze chwilę
wytrzymaj.

Stała ostatnia sprawa. Wadium.

Jest przecież ustalone. 100 tysięcy
florenów za zerwanie zaręczyn i układów.

Florenów węgierskich?

Wielka suma. Mocna gwarancja, że
małżeństwo będzie zgodne i trwałe.

200.

200 czego?

200 tysięcy florenów węgierskich.

Siąże, to majątek.

Nie ufasz królowi Ludwikowi?

Królowi ufam, ale jego żonie nie.

Chcę mieć pewność, że nie oddaję dwiegi
nikomu innemu, gdyby króla niech

szczęśliwie zabrakło.

A co jeśli nie zgodzą? Jeśli poważnie
myślą o moim synu, zgodzą się.

Dziwne. Oddech kwaśny.

Czy dziś jadła coś kwaśnego?

Nie, królewna dziś nic nie chciała jeść.

Skarżyła się, że brzuch ją boli.

Ale wczoraj objadła się słodyczami.

Kto jej podawał słodycze? Ja, pani.

Nie martw się. To nie twoja wina.

Pani, twoja córka została odruta. O
Boże, jak to?

Jesteś pewien?

Upuszczę jej krwi. To jedyny sposób, aby
dowiedzieć się prawdy. Jak to?

Krew rozprowadza truciznę po ciele.
Jeżeli po jej upuszczeniu poprawi się

chorej, to znaczy, że mniej trucizny
zostało.

Czyli, że ją otruto.

Rób, co do ciebie należy, błagam.

Ratuj moje dziecko. Tak, pani.

Czy Katarzyna umrze?

Modl się do Boga w niebiesie. Ty jesteś
bez grzechu. Ciebie wysłucha.

Boże, nie zabieraj mi dziecka. Błagam
Cię.

Nie zabieraj.

Panie miłosierny, niech Katarzyna będzie
zdrowa.

Błagam, zlituj się. Nie chcę zostać sama
na tym świecie.

Zobacz, głupia Jadwiga dostała księcia,
a jak ty zabierzesz mi Katarzynę, to co

ze mną? Co z moim ślubem? Może każą mi
zostać w budzie, albo nawet wyślą do

klasztoru. Kocham cię, Boże, ale nie
chcę być mniszką.

Boże, zostaw mi Katarzynę. Na co ci ona?

Słyszysz, co do ciebie mówię?

Zatutku! Królica Maria nie żyje!

Leopold się sprawia, że to pomysł
Wilhelma z tym szczeniakiem.

Pamiętaj, Margit, sekret dobrego
małżeństwa to kiedy książę myśli, że to

jego synowie są od nas mądrzejsi.

Mąż nie czuje się upokorzony?

Takim podejściem? Trzeba pamiętać, żeby
ton nie był zbyt protekcjonalny, ani

zbyt opiekuńczy.

Musimy ich obudzić.

Tak słodko śpią.

Mój mąż będzie nalegał na pokładziny.

Ozycjalne włożył ze świadkami.

Jak by go przekonać, że to jego pomysł?

Żeby pokładziny nie odbyły się w tak
młodym wieku?

Sama mówiłaś, pani, że takie...
Przekonywanie to cecha dobrego

Proszę.

Oszczędźmy im tego łoża.

Trucizna?

Zapewne, pani.

Objawy są jak przy truciźnie. Choć krew
wygląda jak krew czerwona.

To dobrze, prawda?

Trucizna potrafi sprawić, że krew staje
się czarna albo zielona.

Ale różne są trucizny.

A i królewna poczuła się lepiej.

Objawy podobne.

Panie Boże, chroni nas przed diabłem i
zarazą.

Wiesz już wszystko, Jogailo? Przestań
już.

Żeby Cię bojarze nie usłyszeli.

Ludzie idą z nami na śmierć.

A jak dowiedzą się, że idą na śmierć, to
będzie im lepiej.

Przeklęty gerbaty.

Brat. Z orzeczeniem nie wygrasz, tylko
walką.

A gdy Mityr będzie trzymał swe dory?

Lepiej ich nie drażnić.

Muszę ich drażnić, bo się podali Węgrom.

A co rodzina?

Im to powiedz.

To oni nie uznali, że jestem wielkim
księciem. Nie usłuchali.

Uznanie króla węgierskiego, tacy bracia.

Ryzykujesz, Jogaila. Nie ryzykuję ludzi,
którzy nie wiedzą, co to życie.

Jogaila.

Myślisz, że ojciec ma spokój?

Że jego duch krąży po listowiu?

Prowadzi?

Nie ma mowy.

Trzeba ich obudzić i zaprowadzić do
łoża.

Tak nakazuje tradycja. To dzieci.

Tradycja obowiązuje także dzieci.

I ciebie.

Kiedy oni już ze sobą śpią?

Widziałem. Na podłodze przy psiaku.

Książę i księżę Habsburg spędzili noc.
Na psim legowisku.

Umyli się w misce dla psa, po czym udali
się na mszę do budy. Do psiej budy

trzeba dodać, żeby było jasne, że nie
chodzi o królewski zamek. Sam powiedział

ich, że najważniejsze jest to, co będzie
zapisane. Książę z punktu widzenia

prawa, Polcalia Deputuro.

zostały zawarte. Nie będzie żadnych
wątpliwości?

Kiedy księżna osiągnie wiek dojrzały,
czyli wiosen dwanaście.

Mój Wilhelm w lata sprawne wejdzie
wcześniej.

W latach sprawnych musi być oboje
małżonków.

Wtedy... Powtarza się ślub?

Nie, księżna. Wystarczy, że Wilhelm
spędzi noc z Jadwigą. Wtedy księżęca

bez dodatkowych ceremonii będzie
małżeńcem.

Przed Bogiem i w świetle prawa.

Jedna noc.

Nawet krótka.

By lepszy świadka.

Co z nią?

Radlica mówi, że będzie dobrze.

A Katarzyna tylko osłabiona. Radlica
poszedł utrzeć leki i kazał podać

jej krew.

Nie trafmy do pani Katarzyny.