All language subtitles for Korona królów odc. 230

Kiedy krzywda spotyka człowieka za to,
że jest inny, to już jest hańba.

Dokąd jedziesz tak nagle? Do Łobzowa.

Ale wrócisz na noc, prawda?

Mhm.

Radzimierzu, którą włożyć?

Przyjeżdża przecież córka księcia
Olgierda. Może się polubimy i będę mogła

doradzać jej w sprawach strojów?

Skromnie czy wytwornie?

Proszę, doradź.

Skromnie.

Dotąd lubiłeś, gdy przyciągałam
spojrzenia.

Krystyna, mam teraz ważniejsze sprawy na
głowie niż twoje suknie. Muszę

doprowadzić do ślubu Kaćka. To jest
najważniejsze dla królestwa.

Prędko wróciłeś z Łobzowa.

Widzę, że spotkanie z tą młodą Żydówką
odebrało ci spokój.

Musiałem sprawdzić, czy Lewek nie
przesadzał, mówiąc o konflikcie między

mieszkanami i Żydami. A dziewczyna
zoportna potwierdziła, że mówił prawdę.

Król Karol w pracy kazał ogrodzić
żydowską dzielnicę.

Może to dobra myśl?

Pozwól, że będę rządził sam, bez Karola.

Wejdź.

Miłościwy panie, Marcin Hrajska pilnie
prosi o rozmowę.

Przekaż, żeby zaczekał w auli.

Panie skarbiec nie udźwignie teraz
wojny.

Cesarz to zbyt potężny przeciwnik.

Kopalnie w Kutnej Chorze to wielka żyła
złota.

Karola stać na każdy spór. Nie pytałem o
stan skarbca, ale o stan wojsk.

Rozpuszczono wici. Twoje wojska zbierają
się. Kiedy będą gotowe?

Ludwiku... Wkrótce. Lecz nie będą
wystarczające, żeby sprostać sile wroga.

Zwrócimy się o wsparcie militarne i
finansowe do Habsburgów.

Nie będę ich w to wciągał.

Karol pewnie jeszcze tam przebywa.

Gniew nigdy nie jest dobrym doradcą,
zwłaszcza w sprawach tak istotnych.

Uczyliśmy cię tego z ojcem.

Uczyliście mnie, że tam, gdzie chodzi o
honor rodu i cześć niewiasty, nie ma

półśrodków. Co zrobił ojciec, kiedy
zachwac zaatakował, a ciebie ranił?

Czekał, aż przyjdzie i przeprosi?

To były inne czasy, inne zagrożenia.

Wojna nie jest nam teraz potrzebna.

Czekam na wieść o stanie wojsk.

Ludwik naprawdę chce wojny z cesarzem?
Znam go i wiem, że to nie są tylko

Co na to, Elżbieto?

Królowa nie chce wojny, ale sytuacja
wymknęła się spod kontroli.

Dla syna zawsze ważny jest honor matki.

Ludwik jest pobożnym królem i dobrym
synem.

Myślałem, że tyle lat rządów wreszcie go
czegoś nauczyło.

Zapewne inaczej by zareagował na
zniewagę, gdyby nie zależało mu na

Italii. Chce zachować dostęp do Neapolu,
to oczywiście, ale po co burzyć

wszystkie nasze układy?

To Karol rozpoczął namawiając
Habsburgów, żeby zwrócili się przeciwko

To trzeba było rozpocząć własne rozmowy.
Poprosić o pomoc. Mnie, Olgierda.

Muszę koniecznie skłonić Karola do
przeprosin. W nasz Luksemburgów, panie,

uczynią nic, co im się nie opłaca.

Zatem trzeba im coś zaproponować i
samemu jeszcze na tym skorzystać.

Może jakieś małżeństwo załagodziłoby
sprawę?

Podobno ciężko mówić z Ludwikiem. Trwa w
uporze.

Ludwik.

Przestał się tam naliczyć.

Od kiedy wziąłem Krystynę za żonę.

Przez ten ślub trety sojuszników. Nawet
Elżbieta przestała do mnie pisać.

To zbyt mocne słowa, panie.

Myślę, że twoja siostra jest oburzona.

Uwikłana.

Między lojalnością wobec brata i
lojalnością wobec syna.

Nie znajesz pewne. Ani ona, ani Ludwik
nie powierzą mi arbitrażu z Karolem.

Może czas zważyć, panie, gdy wady
twojego mariażu nie przeważają nad

korzyściami.

Masz rację, Marcinie. Trzeba się nad tym
zastanowić.

Wad jest więcej niż korzyści.

To jest małżeństwo z Krysteną, trata
sojuszników.

Jestem głodny jak wilk. Bardzo dobrze.

Urośniesz duży.

Ty będziesz taki wielki jak ty.

A kto musi być wielki?

Mój ojciec nie był wcale dużych
rozmiarów, a prowadził wielkie wojny. To

Witaj, Olgierdzie. Zapraszam na
śniadanie. Nie odmówię. Jestem głodny

wilków. Gdzie twoja córka?

Wybrała sen zamiast śniadania z tak
ważnymi osobami.

Zmęczona po podróży.

Kenna nie jest z tych, co narzekają na
niewygody w podróży.

Pokazałem jej okolice w tamtomiesz,
tynięc. A po co?

Bo to ciekawe.

Jak zostanie moja żona, on każe jej
siedzieć w zamku i pilnować służby.

Widzę, że wszystko już sobie
zaplanowałeś. Mam swoje zasady.

Królowa to nie ochmistrzenie.

Właśnie, królowa może najwięcej. Dziadka
śmiesz...

Pokazywał mi figury. Dlatego królowa
może wszystko.

Umiesz grać w szachy? Umiem wygrywać.

to karę jej nie omilnę.

Jeżeli powiedziała coś podłego, to
możecie pożegnać się z służbą.

Wszyscy mówią królowi podłe rzeczy o
mnie.

Jestem dla nich nikim.

Pewnie mnież kiedyś w końcu w to
uwierzy.

Król cię miłuje, pani.

Inaczej nie posługiłbyś. Jeśli komuś
dzień po dniu sączysz do ucha jad...

To nawet największa miłość kiedyś się
kończy.

Przeszkody są po to, żeby je pokonać.

A potem miłować jeszcze bardziej.

Kazimierz zaczyna widzieć, jak wiele
traci w oczach innych.

Równych sobie.

Nie jest zwykłym śmiertelnikiem.

Jest królem. Właśnie.

I korona jest dla niego ogromnym
ciężarem.

Zwykłemu człowiekowi łatwiej żyć.

Powinnam odejść.

Już dawno powinnam to zrobić.

Ale tak bardzo go miłuję.

Ledwo odrosłeś od ziemi, a już bawi cię
wywyższanie się?

Jeżeli kiedykolwiek usłyszę, że kpisz
sobie z Kenny, albo pogardliwie się do

niej odnosisz, pożałujesz, żeś się
narodził.

Czy zrozumiałeś, co do ciebie
powiedziałem?

Wcześniej byłeś bardziej wygadany.

Tak, panie.

To teraz słuchaj uważnie, bo nie lubię
się powtarzać.

Kiedy moja siostra Aldona opuszczała dom
i wyruszała na Wawel, by poślubić

twojego dziada, przykazałem jej, by
chodziła z podniesionym czołem.

Wszyscy ją tu poważali.

Tak samo będzie z Ken.

A teraz chodźmy postrzelać.

Przywiozłem z Litwy wyborne łuki, w
całej Europie takich nie znajdziesz.

Idziesz?

Pięknie, cudnie.

Mąż cię nie pozna.

Pięknie.

Od

spotkania

z królem jesteś nieobecna.

To wielka sprawa być u króla. A ja
pozbyłem się obaw i jestem do mojej

Król jest widać wielce ciekaw naszej
sytuacji.

Skoro po raz drugi chcę z tobą mówić.

To prawda, jest.

Podziękuję mu za to, że się o nas
troszczy.

Nie na darmo nosisz imię Etera.

To tak.

Ładne.

Nawet bardzo ładne.

Z racji, że mój mąż... Przyję dla dworu.

Często bywam na Wawelu i mogę coś
podpowiedzieć.

Bardzo jesteś łaskawa, pani.

Uciekaj.

Podczas obiadu chwaliłeś się, jak sobie
świetnie radzisz z łukiem.

Pokaż, co potrafisz.

Wyprostuj się. Moja córka nie pójdzie za
garbatego.

Za mazga ja też nie. Skup się.

Wyrzuć z głowy wszystko inne. Wtedy
trafisz.

Uznam to za rozgrzewkę. Jeszcze raz.

Nie posyłasz się za daleko, panie? Tak
to jest co dzieciak.

Nic mu nie będzie.

Im prędzej ktoś na trzem ułóż, tym
lepiej dla wszystkich. Pani go też.

Chyba nie doceniasz młodego księcia,
panie.

Jest mocniejszy niż myślisz.

Jeszcze cię przechytrzy.

Z całym szacunkiem dla twojej tęgiej
głowy, Marciny, tym razem się myli.

Każdy kolejny będzie lepszy.

Wiem, król, to dlatego, że nie byłem
skupiony.

A może jesteś zmęczony?

Książę nie dokucza ci tą nauką
strzelania?

Wcale, kochany wujcia.

Może i król dobrze rządzi swoim
królestwem. Złego słowa powiedzieć nie

Choć podatki małe nie są, ale jak
człowiek pracuje, to wyżyje.

Dziecko, nie myśl, że król cię zaprosi
przejęty waszym losem.

A nie jest nim przejęty? Tego nie wiem,
ale głowę dam, że wabi go twoja uroda, a

nie opowieści. Nic nie wskurasz.

Ale mój ojciec i Samuel bardzo liczą na
to, że dzięki mnie Żydzi będą tu

bezpieczni.

To mam ich... Pozbawić nadziei? A
chcesz, żeby ciebie pozbawiono tnoty?

Jeśli to prawda. Najprawdziwsza prawda.

W takim razie musimy jechać na Mazowsze.

Tak jak planowaliśmy.

Wierz mi, to bardzo dobra decyzja jest.

Ładne. Jeszcze by mi konkurencja
wyrosła.

Czy jest tu Estera? Żydówka z opoczna.

Estelka!

Jego wysokość, król Kazimierz, chcecie
widzieć dziś, po komplecie, na Wawelu.

Matka mówiła, że nie ma lepszego ucznika
od dziadek Kazimierza, prawda to?

Widać zapomniała o mnie.

Wcale nie, bo mówiła, że przegrywałeś z
królem pojedynki.

Widocznie nie była ty tych, które
wygrywałem.

Jeżeli chcę, to mogę udowodnić, że choć
liceusz wie to gładkie, to pamięć

dziurana.

Podejmuję wyzwanie.

Wybrałeś wprawy.

Opłaciły się na jazdę na Mazowsze,
Hiruś.

Królu, teraz ty musisz być lepszy.

Nie przejmuj się, Kazimierzu.

Zawsze możesz napisać do papieża, żeby
zwołał krucjatę antylitewską.

Albo dogadać się z krzyżakami przeciw
Litwie, po co komu uczciwa walka.

Potem i powiedz, co się bardziej opłaca.

Zabić posłów, którzy przybyli w
pokojowych zamiarach, czy ich wysłuchać?

razy ci mówiłem, że nie wiedziałem o
planach kiejstuta?

Ale od brata się nie odciąłeś. Ładamy
jednym księstwem.

Książę, król wygrywa. Pokaż, co
potrafisz.

Mówiłem, że cię przechytrzy, książę?

Kaśko, odegrał się za odebrane od ciebie
cięgi, prowokujące do walki króla,

który cię pokona.

Obiecaj mi, że jeżeli teraz trafię w sam
środek, nigdy już nie wypomnisz mi

pomordowanych pozów.

Rad jestem, że przyszłaś.

Dziękuje.

Nie chcesz wina?

Nie jestem godna pić z królem.

Obiecałaś dokończyć historię o
Zachariaszu i kupcu z Orientu.

I słowa dotrzymam.

Ale nie mogę zapomnieć, po co przyszłam.

No, zaproszenie króla.

Stawić się za swoim rodem.

Starosta i kantlerz znajdą tych, którzy
napadli twojego ojca.

A co w zamian?

Nie żądam zbyt wiele.

Tylko abyś mówiła.

Tracąc zmysły.

Otóż nie jest tak za każdym razem, gdy
patrzymy na siebie.

Jesteś wolna.

Nikt nie wie, że tu jestem.

Nie ma straży.

Możesz odejść w każdej chwili.

Posłuchaj więc, panie, dalej mojej
opowieści.

Kupiec z Orientu polecił, by Zachariasz
podzielił się owocem orzecha z żoną,

która byłaby spłodna.

Nie mów o żonie.

Zachariasz tak uczynił.

Kupiec tylko rzekł, aby dokładnie
oddzielić co białe od szarej skorupy.

Dlaczego?

Bo pod twardą, siłą głową orzecha tętni
życie.

I myśli czyste.

I nadzieja.

A tej nie wolno tracić na pustyni.

Mówiłeś królu, że jestem wolna.

Nic na mnie nie czujesz.

Zbyt wiele.

Przepełniam niewdzięczność za troskę o
moją rodzinę.