All language subtitles for Korona królów odc. 220

To nawet nie jest mój grzech.

Chodzi o odpawienie.

Odpawienie królowej.

Uciechy celestne nigdy nie były dla mnie
ważne. Kazimierze, ja chciałam tylko

powiedzieć dzieci, co ja myślałam. Byłam
ślepa.

Nie miej takiej miny.

Ciebie też doczeka.

Wątpię, czy kiedyś do tego dojdzie.

Dolej mi wodę.

Czy mogę już odejść, pani?

Chciałabym się pomodlić.

Modlitwa. Też kiedyś pomyślałam, że
wiara mi pomoże.

Nie jesteś tu szczęśliwa.

Tak jak ja nie byłam na Wawelu.

Po prostu... Myślę pani, że to grzech.

Tak cudzołożyć.

Ale to nie ja zaczęłam.

Tak, pani, ale kiedyś sama byłaś
oburzona, a teraz... On nie dał mi

Obiecaj, że nikomu nigdy nie wyjawisz
mojej tajemnicy.

Obiecuję.

Bo skończysz w piekle.

Tam jest miejsce dla strajców.

Nie bój się, tylko żartowałam.

Ale nie zrobiłabyś tego, prawda?

Nie, pani.

Przysięgnij na kluczyfik.

Przysięgam.

Starcz mi te płatki. Możesz odejść.

Mojej celi? Szczęść Boże, Eliaszu.

Mam sprawę.

Dowiedziałem się, że w Żarnowcu ktoś
odwiedza królową Adelaidę.

To królowa.

Nocną porą.

To nadal królowej za dnia i w nocy.
Właśnie, nie do końca. Bo ona ta dnia

królowa, ale w nocy.

Kochanica.

A skąd to podejrzenie?

Właśnie to nie podejrzenie. To pewność.
Ale źródło wiedzy, Eliaszu.

Spowiedź święta. A nie słowa więcej.

Bo złaniesz tajemnicę spowiedzi.

Brzmienia słów ty słyszałeś. Lecz treść?

Tylko Bóg. Nie wolno ci tego
wykorzystać, biskupie. Nie wolno. A

korony? A dobro kościoła i królestwa?

Chcę tylko uniknąć zgorszenia ludu i
uchronić króla i królową przed ogniem

uchylnym. A jeśli to tylko plotki, to
królowa dała ci powód, by w nie

Przeciwnie, sprawiała wrażenie bardzo
rozmodlonej. Więc nie ma sprawy. Ale

rozmodlona aż na sto.

Obawiam się, że posługiła się pismem
świętym, by, a ciężko mi to powiedzieć,

ukryć grzech.

Nawet król tego nie robi.

Jak krzeszy, to krzeszy.

Chcę nam zrobić Eliaszu, dochować
tajemnicę, ale wbrew sumieniu.

Wróć tam i pomóc królową.

Wtedy zdradzę, kto ją zdarmił i kto się
spowiadał.

Biskupie, dwie drogi przed tobą i dwa
grzechy.

Z obu już się tobie spowiadam.

Wybrać mogę tylko jeden.

Kazałaś na siebie czekać.

Wybacz, pani.

Spałam, kiedy służka mnie zesłała.
Spałaś w ciągu dnia.

Jesteś chora?

Nie wiem.

Ale jeśli pozwolisz, to wrócę na swój
siennik.

Nie pozwolę.

Pakuj kufrę.

Pani, jeśli w czymś zawiniłam, to
zechcie mi wybaczyć. Zawiniłaś i to

Swoją miłością do marszałek.

Zrozumiałam, że nie mogę o ciebie
wymawiać takie poświęcenie.

Wracaj na Wawel. Ciesz się nim.

Ale nie zapomnij o mnie.

Nie zapomnę, pani.

Jesteś dla mnie przyjaciółka.

Nie mam ich zbyt wiele.

Pani, dziękuję.

Z całego serca. No już.

Pakuj kufrę, a potem przyjdź się
pożegnać. Tylko szybko, zanim zmienię

Wielkie niebo, ale żeście mnie
nastraszli z człowieku. Coście za jeden.

O tej godzinie kuchnia jest pusta.
Wszyscy są na mszy.

Ja pracuję tutaj.

Właśnie widzę.

To... Rostołu pilnuję.

Chyba pełnego brzucha.

Zaraz zawołam strażę. Wino miałem
dostarczyć. Do kuchni?

Tutaj nikt obcy nie może wchodzić, a
wino się do piwnicy składuje.

Jaki z ciebie kupiec, jak tego nie
wiecie? Albo wyjdziecie dobrowolnie,

zawołam strażę.

Swoje zrobiłem.

Taka żmija!

Zabić ją to mało!

Kim on jest?

Nie wiem, królu.

Zaznaczyłem wszak, że to pogłoska, choć
sądzę, że prawdziwa.

Będzie wisiał, a ją wygnam.

A ty, panie? Co ja? Ty jesteś bez winy?

To, co czynisz, nie godzi w majestat
tronu? Nie naraża królestwa na działanie

diabła i na działanie wroga? To królowa
daje życie.

Przedłuża dynastię.

Powinna być święta, a co robi Adelaida?

Pewnie odprawiłeś królu. Zaraz ciebie
odprawię.

Namawiałem cię do jej powrotu.

Panie, nie jest jeszcze za późno, by
ratować twoją duszę. Nikt cię o to nie

prosi. Jestem biskupem krakowskim. Kto
ja, kto nie ja? Nie miała mi dać

następcę.

Zmarnowała mi tyle lat życia.

Leczyła się, modliła.

A teraz, kiedy czasu coraz mniej, ona
daje innemu miłość?

Panie. Jeśli tak cię ta wieść wzburzyła,
rozważ w swoim sercu, kto powinien stać

u twojego boku.

Prawowita żona, czy jakaś czeska
mieszczka?

Jeśli uchwaść pani tutaj...

Słuchać ochmistrzyni to nie ma jej.
Poszła na mszę.

Nie, nie jej.

Nieważne. A może zajrzałaś tutaj z
głodem zmożona? Mogę przygotować dla

pani, jakieś smakołyki.

Nie trzeba.

Czy był tu kupiec z Czech?

Miał przywieźć wino. Był.

Pogoniłem go. Kto to widział, żeby kupcy
po kuchni się pałętali? A wino mogę

kazać zanieść do twojej komnaty, pani.

Nie trzeba.

Krótki w ciebie chłopak.

Jak cię zwą?

Grzymek.

Zapamiętam.

Grzymek.

królowa będzie skłonna ci wybaczyć,
panie.

To chansa na pojednanie przed Bogiem.

Potknięcia są po to, byśmy wstawali się
lepsi.

Jednakże trzeba prosić Boga o wybaczenie
i każdego dnia czynić

dobro.

Mógłbyś królu ufundować w tej intencji
nowy kościół.

Albo donacje przekazać dla klasztoru.

Jest tyle rzeczy do robienia, byście ty
i królowa żałowali za twoje grzechy i

żyli dalej wolni bedni. Masz słuszność,
biskupie.

Tak nie może wyglądać życie głowy
chrześcijańskiego państwa.

Pogubiliśmy się.

I ja, i Adelaida.

A muszę być uczciwy wobec Boga i
poddanych.

U mego boku musi być żona, a nie
nałożnica.

Otóż to.

Otóż to. Nie jest jeszcze za późno, by
naprawić błędy.

Zaraz się tym zajmę.

Bogu niech będą dzięki.

Otworzyłeś mi oczy.

Tym razem ci się udało, witkupie.

Piękne, prawda?

Piękne. A już się.

Robi tak piękne, jak moja suknia, którą
obiecałaś mi u Szydlina. Nie pamiętam

już kiedy.

Dostanę suknię, oddam koronki.

Zapłaciłam za nie. Tak jak Mikołaj
zamawia suknię. Tylko zaliczkę.

Gabija. No ty wiesz, że ja mam pracę z
tymi sukniami na dwór. Ta Czeszka

sumienia nie ma. Odsyła je, odsyła do
poprawki. A wszystko na wczoraj. Widzę,

są klienci lepsi i gorsi.

Wszystkich traktuję jednako. To prawdzi.

A ty wiesz, że ja mam zamieszania z tym
ślubem Urszulki? Ten Czech Benesz

wrócił.

Krok w krok za nią chodzi, w oczy patrzy
zakochany.

A ty co tak nagle suknię nową chcesz,
co?

Przecież mówiłaś, że stroić się nie
lubisz.

I dalej nie lubię.

Wiem czemu.

A Christina Rocky się na reakcji
królowej podoba.

Czemu? Podoba o siebie.

Ja też dbam o siebie.

Chodzę według najnowszej mody, a jakoś
tak.

Ale ona inaczej.

Jak

zrzucić,

to po co się ubierać?

Ty też tak chcesz. Oczarować króla.

Nie króla przyjdzie.

Za męża już zdobyłaś, jaki chcę.

Widzimy się w karczmie.

Przyniesiesz suknię, dostaniesz koronki.

Pani?

Nie ta.

Mówiłam z kapturem.

Wybieracie gdzieś?

Chce się przejść na stragany.

Popatrzeć na ludzi.

Przejść się, ale pozostać niedauważoną.

W Krakowie wiele spojrzeń.

Nic dziwnego.

Jesteś najpiękniejszą niewiastą w całym
królestwie.

Posłuchaj.

To jest chyba najważniejsza decyzja w
moim życiu.

Nigdy wcześniej nie podejmowałem jej
całkowicie sam.

Nie wiem, jak się to mówi, ale chcę się
poślubić.

Miłuję cię, Krystyno.

Zostaniesz moją żoną.

Jesteś dla mnie najważniejsza i chcę,
żeby wszyscy o tym wiedzieli.

Palaryna z kapturem.

Tak jak prosiłaś, pań.

Krystyna też była zdumiona, ale nie
chęciłem, że moi doradcy będą tak mało

mówni. Bo nawet ona widzi, że to
szaleństwo, Kazimierzu. Masz już żonę.

Wystaram się u papieża o unieważnienie
małżeństwa.

Żeniąc się wcześniej za sobą niższego
stanu?

I to mówi ten, który zaniedbał służbę,
bo ukrywał zbójniczkę?

Robię to wszystko dla twojego dobra. Nie
masz we mnie wiary, Jaśku.

Może nigdy nie miałeś, tylko nie
okazywałeś tego, póki twój ojciec żył.

Miłościwy panie, próżno szukać osoby,
która bardziej by w ciebie wierzyła niż

Jasiek. Ja również uważam, że ten ślub
bardzo zaszkodzi Tobie i Królestwu. To

ślub z Adelaidą zaszkodził Królestwu. A
jeżeli to pułapka zastawiona na Ciebie,

Panie Przestrzaża? Dość!

Zniebarzacie niewiastę, którą miłuję.

Wszyscy wyjdźcie!

Udezwijcie kasztelana.

Myślałam, że jej zapomniała.

Nie zapomniałam.

Król mnie zatrzymał.

A to co innego?

A ty co podać?

Przeklęty kuchcik.

Czemu wtrąca nos w niesłej sprawie?
Musimy znaleźć inne miejsce na spotkanie

kuchnia.

Będziesz musiała wychodzić z Wawelu.
Nie.

Nie będę już szpiegować dla Karola.

Pomyśl o twojej rodzinie.

Cesarz uznał, że dobrze się spisujesz i
kazał cię chłonie wynagrodzić.

Schowaj to, zanim ktoś zauważy.

Nie, to nie targowanie się.

Kończę z tym.

Nie mogę donosić już na Kazimierza. Nie
mogę.

Siedzę.

Znowu gdzieś jedziesz.

Król tak chce. Król, król, naturalnie. A
ja? A co ze mną? Przecież ja w każdej

chwili mogę urodzić. Nawet chyba już się
zaczęło.

Jesteś taka piękna, jak się denerwuję.

Król wysłał mnie tylko do Tyńca.

Chce, żeby opat udzielił mu ślubu z
Rokiczaną.

To jakiś żart?

Nie.

Królowa Adelaida będzie zdrukotana. To
trzeba zatrzymać, Janie. Nikt nie

zatrzyma króla. Niejeden już próbował.

Naraził się tylko na jego gniew. A ty?

Co ja?

Chcę pokazać królowi, że dobrze zrobił,
poddając mi kasztelanię krakowską.

Ale... Nie zawiodę króla!

Żona? Co ty się nie możesz doczekać, aż
wrócę do domu?

Szukam Reginy.

Ale widocznie jej nie ma.

A mogłaś udać, że mnie szukasz.

Coś zbędesz?

Nie doszło dzień z Reginą.

Chyba tak.

Powiedziała, że wróciła, ale nie dawała
wiery.

Pewnie znowu ślub szykuje.

Biedak nie wie, w co się pakuje.

Mówisz o Urszuli?

Czy o małżeństwie w ogóle?

O Urszuli.

Podobno tak o ciebie plakiwała.

Przecież cała twarz jej zapuchła.

Zapuchła? Aż wcześniej wyglądała jak
ropucha.

Tylko powtarzam, co mówią.

A tylko w jakim jest ta niewiasta w
kapturze?

Może to jest rywalka Urszuli?

Nie możesz się wycofać.

Mówiłem.

Kupił moje usługi, ale nie całe życie.
To koniec.

Zrobiłeś się strasznie ważna, odkąd
jesteś nałóżnicą króla. A będę jego

Właśnie mnie poprosił, abym ją wróciła.

Ty nie żartujesz.

To nawet lepiej.

Będziesz bliżej wszystkich spraw.

Tak.

Wypełniłam zadanie.

Zostaję. Ale bez was.

Nie mam sumienia dłużej go oszukiwać.

Znała to ktoś? Tak jak ty, ma sumienie.

O matko.

Nikolaj, to jest ona, to jest kochanka
króla.

Chyba po to tu przeladła.

Przywózł jej wiadomość o bronieniu. Tak,
zbierana w piątej dni za mową, domem i

zwycięjami.

Gabio!

Cuknia!

No proszę.

Można? Można. A, chwila, chwila, chwila,
chwila.

Twierdź koronę.

Gdzie byłaś?

Nie mogę walczyć z całym światem, kiedy
ciebie nie ma w pobliżu.

Wiedziałem, że nasze plany wywołają
burzę.

Ale nie sądziłem, że odwrócą się ode
mnie moi najbliżsi doradcy.

Po czym wracam tu i zastaję pustą
komnatę.

Czuję się tak, jakbyś i ty się
odwróciła.

Spokojnie.

Wszystko ci wytłumaczę.

Jutro.

Wyglądasz, jakbyś zaraz miała oprawić
dziecię. Niech to już się stanie, bo

niedługo będę musiała nosić na sobie
wołek po mące.

Ale nie o tym chcesz przecież mówić.

Gdzie on jest?

Wiesz, że marszałek może być wszędzie.

W końcu to on gasi wszystkie pożary na
Wawelu. A co się dzieje?

Ach, od czego by tu zacząć?

Kul.

A królowa?

Nein, Gott.

Jak tu służyć takim władcom?

Mój mąż nie ma takich skupów. Ślepo jest
zapatrzony w kula.

Dostał dożywotnio kasztelani krakowską,
a i tak uważa, że na każdym kroku musi

pokazywać swoje oddanie.

Wybacz, Juto, ja bardzo chętnie Cię
wysłucham, ale chciałabym najpierw kogoś

uściskać. Tylko uściskać? Nie żałujcie
sobie.

No bo czasy nastały. Teraz wszystko
wolno.

Ten materiał widziałam już wcześniej u
ormiańskiego kupca.

Ale pomyślałam, że jest zbyt piękny dla
zwyczajnej niewiasty.

Dziś sprawiłeś, że przestałam nią być.

Musiałam go mieć.

Stworzony jest dla ciebie.

Tak jak i my jesteśmy stworzeni dla
siebie.

Miłuję cię.

Nie mówiłaś tego.

Nigdy.

Nikomu.