All language subtitles for Korona królów odc. 218

W poprzednim odcinku.

Przypilnuj, by były gotowe moje
najpiękniejsze suknie. Niech Ludwik

go ominęło.

Czy postanowiłeś już, że powinna udać
się tam, gdzie jej miejsce?

Dobrze jednak, że zdecydowałeś się
zamknąć naszą umowę. Mogę w końcu zabrać

żonę do domu.

Zamknąć? O czym ty mówisz?

Królestwo jest ważniejsze od szczęścia
mojej córki.

Od mojego szczęścia!

Chciałbym ci wytłumaczyć wszystko.

Nie wiem.

Masz coś dla mnie?

Zostawiałam przecież suknię, nie
znalazłeś?

Nie uprzedziłaś mnie.

Mówiłam przecież, zapomniałeś. To był
mój plan, dokumenty w sukni.

Musisz je wyjąć, nim je ktoś znajdzie.
Nie obawiaj się, znajdę.

Powiem, że chcę te suknie dla Urszuli,
ale następnym razem tak nie rób.

mnie. Żenisz się?

Gdy ją zobaczyłem, o mało nie zemdlałem.

Ładna? Taka szczera, brzdura, kłamliwej
piękności. Nie pozwolę.

A ty mów, a nie pytaj.

Ludwik Bawarski przyjechał po żonę.

Nie musiał czegoś dopłacić Ludwikowi?

Królestwo Polskie jest bogatsze niż się
wydaje.

A bunt w Wielkopolsce?

Podobno połączyli się tymi ze średnicy.

Kazimierz nad wszystkim panuje.

On nie przegrywa.

Nie wierzę, że przegrał naszym królem.

Masz. To na twoje wydatki. Wracam do
Pragi.

A, jeszcze jedna ważna sprawa.

Gdzie jest Jura? Jeszcze nie wrócił.
Długo, za długo. Racja bym się szybciej

sprawił. Znasz go Kazimierzu. Kazałeś mu
szukać Borkowita. Jura łatwo nie

odpuścił. Ale czemu nie ma wieści?
Właśnie powinien słuchać wieści do

miłościwy panie. To sam jedź Borkowita
szukać na Śląsku jak wiatru w polu.

Wszystko nie tak. Wszystko nie tak.

To nie o Jurę chodzi, prawda?

To rozkażesz, panie. Wyjdź.

Słyszałeś?

Ludwik na Wawelu.

Kunegunda wyjeżdża. Nie wiem, co z Jurą,
co z Borkowicem. Gwigniew nie żyje,

Bolka nie ma. Jest wszystko jednie tak.

Kazimierzu.

To o nią chodzi.

Ubrana nie ma jej w komunacie.

Nigdzie. Nie wiem, gdzie jest.

Może to lepiej.

Książę Ludwik gości z orszakiem.

Od razu chcesz się nią chwalić?

Znajdź ją.

Ale tak nie wolno, Kazimierzu.

Nie mam zamiaru się nią chwalić. Po
prostu ją znajdź. Proszę.

To nie schodzi z rachunek!

Masz umowę z królem Karolem. Odpłaci.

A ty wygrzejesz dłużej Kazimierza.
Wywiązałam się już. Masz być dłużej, jak

najdłużej. Będę, ile będzie mi się
chciało i jak długo on mnie będzie

dobrze wiesz, że Zmina kocha. To się
postaraj, żeby się tobą nie znudził.

Oczaruj go, uwieć, a nie pożałujesz.

Ale jak cię wyrzuci... Myślisz, że się
ciebie boję?

Nie wiem, gdzie mieszka twoja matka i
twoje siostry.

A jeśli powiem o Karolu?

Wtedy on sam cię okatrupi.

Kazimierz!

Nie wiesz?

To popytaj. Jak mordował w kościanie, co
robił w Chinawie, Kazimierz ma tylko

jedną sławę.

Mnie. I przestań mi grozić.

Nie będę ci groził. Po prostu cię zabiję
i całą twoją rodzinę.

Wybieraj.

Nie ma powodów do niepokoju.

Troska o dzieci nigdy nie mija.
Zobaczysz, jak będziesz miał swoje.

Nie mogę się doczekać.

Zaiste. Tyle lat.

Nie jesteśmy wieczni, dlatego pagnę
ubrać w słowa pewną myśl.

Słucham.

Kona jest trwalsza niż głowa, która ją
dźwiga.

Nie boli cię to, królu?

Że ścigasz się za złotym przedmiotem?

Ja się nie ścigam.

Sama korona to jest tylko złota zabawka,
która jest niczym wobec głowy, która

rządzi. I się wieje. Tak, się wieje. Ale
w żyłach moich następców tętni krew.

A co jeśli coś stanie się królowi
Węgier?

Ludwikowi?

Uważaj, bo złe słowa prowadzą do złych
czynów.

Słyszałem o zamachach na twoje życie.

Żyję.

Ponoć to Węgrzy.

A co jeśli zdecydują się dagnąć na życie
twojego króla?

To był tylko szaleniec.

Zamach zawsze wygląda na cios szaleńca.

Dopiero dzieje odkrywają jego przyczyny,
które gniew zasłania.

Nie dostaniesz mojej korony.

Ale będę twoim sojusznikiem, jeżeli moja
córka zazna szczęście.

Będę dobrym mężem.

Przysięgam. Chciałbym w to wierzyć.

Nie nadawałem się na małżonka.

A teraz?

Potrafię docenić, że Kunegunda to
najlepsza ich tota pod słońcem.

A wybacz pani, ale tamta... Krystyna
prosi.

Krystyna nie wyjechała?

Nie, ja nie chcę do niej iść.

Ona jest niższego stanu.

Włożą. Każdy stan jest równy.

A ty jesteś dla mnie najpiękniejsza.

Jedyna. Idź do niej. To teraz dama
króla, a my służymy królowi.

Jesteś coraz piękniejsza.

Wybacz królu.

Zawiodłem. Gdzie Borkowic?

Przepadł jak kamień w wodę.

A Wolko przybył z tobą? Tak, królu,
zaraz będzie u ciebie.

Coś długo cię nie było.

Byłem w każdym księstwie. Świdnickim,
Jaworskim, Ziębickim, Głogowskim.

Ludzi pytałem, nagrody chciałem dawać i
nic. Ale królu, ja go dopadnę.

Dziękuję.

Pozwól mi teraz odejść do mojej żony.
Idź, idź, idź.

Żałuj, że nie widziałeś, jak wjechałem
do książa. Jak ludzie wiwatowali.

kiedy Kekelon wystąpił przeciwko mnie,
pojąłem, jak musiałeś przeżyć bunt

Borkowica. I wtedy zrozumiałem, jak
ludzie chcą, żeby karać za zdradę.

Stanowczo. Koniecznie. Wybacz Borką.
Gadzimierzu, a może porozmawiamy o

Kunegundzie i jej mężu?

Mogę jej jakoś pomóc?

Możesz wypić ich zdrowie. W rodzinie
robisz to najlepiej.

Tak, a mam być bardziej szczery, czy
może tchlebiać?

Pochlebstw nikt nie lubi, a szczerość
bywa, że boli, więc musisz wybrać.

Doskonale.

Kazimierzu, w takim razie...

Podobno

dzisiaj mają być nadania, wiesz?

Kastelania krakowska nieobsadzona.
Oczywiście po twoim ojcu nikt nie jest

godzien, ale to jest długotrwałe, a to
jednak powinien być ktoś godny. Kogo

na myśli?

Przypadkiem słyszałem, że w kancelarii
piszą dokument, a ty jesteś tylko

Ja wiem,

jestem tylko podkomorzym, ale z drugiej
strony może król w uznaniu moich

wielkich... Jestem pewien. Tak?

Będę kastelanem krakowskim? Nie.

Cesarzem.

Nie sądzę. Jej mąż nie jest przychylny
Krystynie.

Słusznie zresztą.

Nie wolno przeszkadzać.

Odejdź, byłyśmy umówione.

Ale nie wolno.

Ale to jest pilna sprawa. Ja mam rychło
ślub córki i będę tu stała jak kołek.

Regino.

Czasem na zamku trzeba terpliwie
poczekać. Na co?

Trzeba poczekać.

Aż cię wezmą.

Chciałeś mnie widzieć, książę.

Tak. Siadaj.

Jasiek, co jest z Królem?

Co masz na myśli?

Nic go nie obchodzi.

Mówię mu o buncie, o Konfederacji, o
Borkowiczu, o Kunegundzie i nic.

Zajęty jest.

Nie broń go.

Wybywa mnie. W ogóle nie chce ze mną
rozmawiać.

Sprawy królestwa.

Przestań. Zawsze miał na głowie sprawy
królestwa i zawsze miał czas, żeby ze

o nich rozmawiać.

Szczęśliwy jest.

I teraz to jest dla niego najważniejsze.

Jasiek, jesteś jednym z jego
najbliższych doradców.

I wiesz, co się dzieje.

Dlaczego nie chcesz mi powiedzieć?

Skończmy tę rozmowę.

Nie będę go obmawiał za plecami.

Jasiek!

Znasz mnie i wiesz, że zawsze mówię to,
co myślę.

Mówiłem mu, że się pogrąża.

Mój kakalan też tak się tłumaczył, kiedy
mnie atakował.

Tylko, że ja się nie buntuję.

Tak? Kiedy ostatnio zaawansowałeś?

Nie dbam o zaszczyty.

Na pewno?

Po prostu...

Nie ufam tej Krystynie.

To chodzi tylko o niewiastę?

Aż.

Nigdy więcej mi nie wnikaj.

Gniewasz się, że zwykli ludzie chodzą po
wawelu?

Żona krawca, szewc?

Przeciwnie.

Życie tu wróciło.

To o co chodzi?

Moja córka w końcu wyjeżdża i nie mogę
się z tym pogodzić.

Nigdy nie miałam dzieci.

Ale Kunegunda jest wyjątkowa.

Okazała mi szacunek, nie zapomnę tego.

Słyszałam, że wydajesz ucztę na jej
cześć.

Może mogłabym... Wybacz, ale nie możesz
na niej być.

Bo nie jestem królową.

Bo Ludwik to plotkarz.

Nie ufasz mu, a oddałeś mu córkę za
żonę.

Nie miałem wyboru.

Biedactwo.

Nie wierzę, że mogłaś lękać tej reliki.

Dlaczego? Bo wszystkim dajesz miłość, a
strach wtedy znika.

Całymi nocami opowiadałyśmy z Elżbietką
straszne historie męczeństwa.

Tylko, że ona od razu zasypiała po
krótkiej modlitwie, a ja leżałam i

ile to święty może znieść.

Kolego do Aniele.

Wiem, że zadałem ci ból.

Wybacz mnie.

Wiem, że wróciłeś tutaj tylko dla
pieniędzy.

Ale to nie zmienia mojej miłości do
ciebie.

Umiłowane usta, które mówią prawdę.

Dajcie się pocałować.

Ale posłuchajmy najpierw.

Ta suma, którą przesłał kanclerz i była
wielka.

Ale jego słowa o tobie... Przybyły dla
mnie.

Żadna poezja tego nie opisze.

Żadna cytha nie zaga.

Ile w tobie jest wdowa.

Dziękuję za ciebie, święte Jadwice
Śląskie.

I Zbigniewowi ze Szczerzyca.

Pokaż, Regina, co tam masz.

Kunegunda pojedzie w najpiękniejszych
szatach.

To będzie pogrubiała.

I ta jest piękna.

Zakrzykliwa. Tam ma tu rozdorty. Zawija.

Za skromna.

Niemożliwe, nic się nie podoba.

Księżna będzie gościć na wielkich
dworach. Pojedzie do Berlina.

Mojej sukni do samego Będzina. Do
Berlina, Regino, do Brandymburgi.

Będzin jest niedaleko. Przesłyszałam
się, tak?

Kunegundzie podaruje tę.

Ale i my wszystkie potrzebujemy nowych
szat.

Regino, będziesz tutaj częstszym
gościem.

Kacper... Może szyć dzień i noc, a ja
mogę w to być codziennie. Nie

Cały tam Będzin czy Berlin.

Dla mnie najważniejsze damy w Babelu.

Ta jest przepiękna.

Regino, wróć jutro. Zostaw tu, nie
powiem ci, jak je przerobić.

Cały Kraków będzie ubierać się jak my.
Zobaczycie.

No to pięknie.

Wszystkie do niej poszły, nawet Juta.

Oglądają sukni, a baby to lubią. Ta
żmija je kusi. Ale ty jej nie lubisz.

Kunegunda wyjeżdża na zawsze. Może już
jej nigdy nie zobaczymy, a Kazimierz

zabawia się z kochanką. Może tak
odreaguje rozstanie. Nie przeszło ci to

głowy. Zawsze zakładasz najgorsze. Może
taka moja rola, odkąd ojca nie ma.

Twój ojciec lepiej rozumiał króla.

Był duchem młodszy od ciebie.

Przestań się podlizywać.

I tak dochwaniasz Castellana.

Nie o to chodzi.

Zesadziłeś teraz.

Zabierz ją i przestańcie wszyscy udawać,
że Krystyna to nowa królowa.

Po co?

Bo będziecie tego żałować. Ona ma zły
wpływ na Kazimierza.

Ale jemu to jakoś nie przeszkadza. Tak?

To ciekawe, dlaczego nie wygląda, jakby
był szczęśliwy. Bo ma dosyć tego twojego

ględzenia o moralności.

Pomyśl może o tym, co on czuje.

Panie, dziękuję ci, Jarku.

Wiesz za co.

Nie zawsze się z tobą zgadzam, ale to
moja turba, Kazimierzu.

Panie, hastowe delgość Bawarii.

Jeszcze pytanie, czy mam coś przekazać
mojemu księciu?

Liczę na turniej. Chętnie zmierzyłby
się. Chodzi o Jolentę.

Przekaż jej, że co dzień myślę o niej w
modlitwie.

Królu, dziękuję ci za twoją troskę.
Żyjemy zgodnie.

Wdzięczni Bogu za trójkę naszych dzieci.

Pozwól jej bywać na dworze księżnej
Hunegundy. One były takie zżyte.

Tym się nie pracuj, królu. Jolenta
wprost nie może się doczekać.

Rada wielce na przyjazd księżnej.

Mam coś dla niej.

To należało do jej prawdziwej matki.

Królu, twoja szczodrość jest wielka, ale
wybacz, nie mogę tego przyjąć. Weź.

Matką nazywa cudkę.

Proszę, niech tak zostanie, a słowem
ojciec... Zrobisz tym, co zechcesz.

Ja już nigdy nie zobaczę swoich córek.

Wiem to.

Nie jestem godna prosić o cokolwiek dla
siebie.

I nie będę.

Ale Kunegunda jest aniołem.

To za nią proszę.

Nigdy w życiu nie spotkałam tak dobrej
osoby.

I ona na tę dobroć zasługuje.

Znam się na ludziach.

Widziałam tego Jeje.

Męża.

Oszczędź jej cierpień.

Kunegunda kocha czystym sercem.

I ja nie jestem tego godna, ale serce
Kunegundy jest godne największej miłości

wielkiej łaski.

Proszę.

Daj szczęście Kunegundzie.

Urszula będzie taka szczęśliwa, by
sprawiła jej wielkie wesele. Mam tyle

z Babelu. Gdzie jest Benet? Kto?

No mój przyszły zięć.

Ben to niedawno zapłacił i pojechał.

A, no tak, tak.

Tyle biegam na Babel, że zapomniałam.
Regino.

Regino, odpuść. Nigdy.

Benet wróci, zobaczycie.

Weźmiesz, że coś się stało?

Złe wieści?

Muszę obsadzić urząd kasztelana
krakowskiego.

Najwyższy czas.

Już sporo minęło od śmierci z Pytka.

Kto? Jan Jura.

Świetny wybór.

Dobry rycerz.

I przyjaciel Jaśka. Będą się kątać, ale
nigdy cię nie zdradzą.

Jaśka nie mogę, ma za niski urząd.

Jestem władcą, a nie mogę nagrać do
przyjaciela.

Spokojnie. Ja się ktoś zrozumie.

Paniara, wyglądasz.

To suknie wybrane przez Krystynę.

Piękne, prawda?

I rękawiczki.

Ojcze?

To nasza ostatnia chwila razem.

Chcę je zapamiętać na zawsze.