All language subtitles for Korona królów odc. 208

W poprzednim odcinku wystarczy moje
słowa, zostaniesz poświartowany żywcem.

Zadałem ci pytanie.

Ty nie chcesz tego. Ja płacę od razu.

Najpierw ty przedstawisz sprawę księciu.
Nie chcę błagać o schronienie. Honor

nie pozwala. Niech mnie zaprosi.
Pozbawiam Macieja wszelkich praw. Jest

bez honoru. Ma być ścigany i zabity. Bez
sądu jak pies.

A twój mąż?

Im tu dołoży, co?

Tak, planuję rozbudować nowe skrzydło
zamku.

Sprowadzę najlepszych kamieniarzy.
Dzięki tobie pani zamek w budzie będzie

jeszcze piękniejszy.

Ta karola niewiasty, wnosić piękno do
świata.

Wielmożna pani?

Tak? Zbliża się orszak królaczewskiego
Karola.

Karol? Tak prędko?

Dopiero co wysłał list, że planuje
podróż z Wiednia do Budy, a już puka do

Przyprowadźcie Annę.

Trzeba ją przygotować.

Przygotować na co?

Nie powiedziałeś jej?

O czym, Wolko?

Karol kilka tygodni temu obdowiał. To
wiem, mówiłeś.

Tak.

Ale nie powiedziałem ci, że wystąpiło
rękę Anny.

Tak. Strób w wodzie.

Wiadomo czyj? Jeszcze nie.

Zimowe lody ruszyły i ciało wypłynęło.

Stajenni próbują wyciągnąć je z fosy. No
to pewnie żebrak.

Strzępy odzienia świadczą, że ktoś
znaczniejszy.

Ktoś z miasta?

Prędzej z zamku.

Zawiadam marszałka.

Słucham.

W całym Krakowie mówią, że ślesz
podachki dla cudzkiej i bękarczów.

A to w tym złego, że dbam o
chrześniaków.

O chrześniaków?

Powiedz wreszcie głośno to, co inne
mówią szeptem.

To są twoje bękarty.

Nie wiem, czy mały Pałka i nie mierza to
moi synowie, ale chciałbym, żeby tak

było.

Może chociaż z kochanką doczekałem się
potomków. Ty nawet nie zaprzeczasz, że

złożyłeś.

Dość kłótni z tobą.

To odpraw cudkę i jej bękartę do gołczy.

Nie będziesz mi mówić, co mam robić. Ona
powinna wisić na pręgierzu, opluwana

przez gabieć.

Ściągnij swój język, pani.

Nie masz prawa mnie rozkazywać. Mam, bo
to ja jestem królem.

Nadmierna wilgoć, gorąc i mniejsze głowy
dobitnie świadczą o duchowym

upośledzeniu niewiast.

Zdarzają się niewiasty rozumne,
wykształcone.

Rozumna niewiasta to gorzej niż brodata.
Od takich trzymaj się panie z daleka.

Cała płeć żeńska jest słaba i lekko
myślna. Służba plotkuje, że królowa

niszczyła sprzęty w twojej komnacie. To
kolejny dowód, że niewiasta nie jest

stworzona na podobieństwo wody. Panie
marszałku!

O ty, wyłowiono ciało.

Po ubraniach i ozdobach widać, że to
musi być ktoś znaczny.

Jak długo leżało w wodzie? Ciało już
śliskie, napętniałe.

Nic sami odarte ze skóry.

Może po ozdobach będzie można poznać, co
to za nieszczęśnik.

Muszę to zobaczyć.

Choć nie ukrywam, że wolałbym odczędzić
sobie tego widoku.

Zechcesz mi towarzyszyć?

Jak długo zamierzałeś to przede mną
ukrywać?

Karol przyspieszył wizytę.

Liczyłem na to, że mam więcej czasu,
żeby ci o tym powiedzieć.

Czekałem na właściwy moment.

O co ci chodzi duszko? Przecież Karol to
jeszcze lepsze oparcie dla naszej Anny

niż jego syn. Pochował już dwie żony.
Ale to król.

Przecież on nie da jej dorosnąć do
małżeństwa. Mój Boże.

Mój mały skarb.

Nie przesadzaj.

Byłaś równie młoda, kiedy szłaś do mnie.

Ale ty byłeś wyjątkowy, Bolko. A ja
zakochana w tobie od razu.

Nie schlebiaj mi, żebym zmienił zdanie.
To postanowione.

Bolko, to takie nagłe.

To nie twoja decyzja.

Nie mów tak do mnie. Wychowałam Annę jak
swoją.

Są sprawy, które do niewiast nie należą.

Musimy się pośpieszyć. Karol już wjeżdża
do budy.

Ta będzie lepsza.

Jestem pewna, że olśnisz go urodą.

Takie ważne?

Wolałabym teraz dokończyć czytanie
pieśni Petrarki niż się stroić.

Muszę go witać?

I z początku ukryj przed nim swoje
zamiłowanie do literatury i

Dlaczego?

Musisz wiedzieć, że mężczyzny nie
śmielają rozum na niewiasty.

Mam udawać głupią?

Nie.

Mów mało.

Skromnie spuszczaj wzrok.

Odpowiadaj krótko, łagodnym głosem.

Król ma poprosić o twoją rękę. Nie
możesz go odniechęcić.

Mam zostać jego żoną?

Wielki władca chce cię poślubić.

Ale ja nie chcę iść za mąż.

Jeszcze nie.

Anno, wiesz, że tak trzeba.

Ale czemu za niego?

Nie wolno ci okazać mu niechęci. Ale on
jest stary.

Ma zaś 40 lat.

37.

Anno, wiem, że to nie jest łatwe dla
ciebie.

Dla żadnej z nas nie było.

Twój stryj i Karol podpiszą umowę
sukcesyjną. Na jej mocy to ty

księstwo Świdnicko -Jaworskie.

Oczywiście jeśli Bolka umrze
bezpotomnie.

Poślubiając Karola możesz ocalić
Świdnicę.

Rozumiesz już, dlaczego to małżeństwo
jest takie ważne?

Bo nie będzie więcej wojny.

Ostrzegam, że widok nie będzie
przyjemny.

Miejmy to już w głowie.

Pfu, za spród.

Trzeba go jak najszybciej wynieść z
zamku. Nim ten zapach rozejdzie się po

korytarzach i wgryzie w murę.

Ostrzegałem.

Wiem, kto to jest mój krewniak.

Uważaj.

Jesteś pewny?

Znałem go po rodowym pizdzieniu.

Witajcie, panowie.

Proszę, proszę, zachodźcie.

Co podać?

Miesiwa, piwa?

No, gości już nie ma, ale podam.

Co?

Czego ode mnie chcecie?

Pieniędzy? Piszcie, piszcie, co chcecie.
Jedno życie mi darujcie.

Nie pieniędzy tu szukamy.

Ruda i Wiedźmy.

Litwy. A co by tu taka robila?

Litwa daleko, a wkarćmy drogą.

Nie kłam. Wzięłem ją tutaj.

Czego ode mnie chcesz? Wydaj
zdrajczenie.

Gadaj, gdzie jest.

Tyle ludzi tu przychodzi.

Nie pytam skąd są. Czy z Litwy, czy z
Czech.

Ruda.

Ruda Blasyk.

Nie wiesz, to ja tylko rzeczy dzisiaj tu
widziałem.

Nie kłam.

Wiesz, o kogo chodzi.

Grzewo Krzyża z Ziemi Świętej.

Najcenniejsza relikwia.

Przeprowadziłem się ciebie poradzić,
kuzynie.

Wybacz, książę, ale sprawy królestwa
wzywają.

Chodzi o Annę.

Agnieszka ma mi zazwy, że zgodziłem się
na jej ślub z Karolem.

Potrzebujesz ode mnie porady, jak
nauczyć żonę posłuszeństwa.

W głębi duszy się z nią zgadzam. Chcesz
zerwać układ?

Lubisz mieć w Luksemburgach wrogów.

Mój brat nie oddałby córki Karolowi.
Twój brat nie żyje. Ale to ja odpowiadam

Annę. Będzie królową rzymską.

Twój brat stanie z grobu, żeby ci
dziękować za to małżeństwo.

Tak. Już mnie w snach prześladuje, że
Anna nie będzie szczęśliwa.

Brat w snach i żona na jawie.

I od kiedy to w małżeństwie chodzi o
szczęście?

Ja jestem szczęśliwy.

Oddałbyś córkę Karolowi?

Nie zapominaj, że dzięki temu małżeństwu
zachowasz swoje księstwo.

Tak, a po mojej śmierci Karol je
dostanie bez wojny.

Mój ojciec się w grobie przewraca. Jeśli
przerwiesz rozmowy, Karol prędko ciebie

do grobu zagoni.

Co planujesz?

A gdybyś to ty ożenił się z Anną?

Przecież jesteś wdowcem.

Gdyby Anna została...

Twoją żoną ty byś po mnie dziedziczył.

Świdnica zostałaby w rodzinie. Płynie w
tobie nasza krew. Książę, przestań.

Jestem zaręczony.

Z kuzynką.

Potrzebna ci dyspensa.

Z Anną też jestem spokrewniony. I to
przez matkę, nie pradziada.

Przysięgałem na ten krzyż, że jeśli
dostanę dyspensę, zdania nie zmienię.

Zdania nie musisz.

Zmień narzeczoną.

Wybacz, kuzyń, ale nie zrezygnuję z
Elżbiety. Nawet dla Świdnicy.

Dlaczego chodzisz z odkrytą głową? Co
się stało?

Ludzie, jakiejś cuda, pytali o ciebie w
karczmie. Musisz uciekać z Krakowa.

Samuel nic im nie powie. Wiem, że
prędzej da sobie gardło poderżnąć. Ale

Litwini dotarli do karczmy, dotrą do
domu cudki.

Dzieci, myślisz, że coś im grozi?

Przede wszystkim tobie coś grozi.

Widziałam tych ludzi. Jak cię znajdą,
zabiją.

Elżbieto, ile ktoś mam okazji cię
widzieć, jesteś coraz piękniejsza.

Tno ta nieuroda jest, to zdobą kobiety.

Zapewniam cię, że nie brakuje ci żadnej
z nich.

Zachowaj piękne słowa dla narzeczonej. I
dla księcia.

Właśnie, księże Bolko, chce się wycofać
z układu?

Nie dopuszczę do tego.

Kiedy to oblegałeś świdnice królu? Niech
sobie przypomni.

Ja przybyłem się tutaj pojednać, a nie
rozdrapiewać stare rany.

Książę, przyjmij moje wyrazy szacunku.

Królu, bądź dobrym mężem dla mojej
bratanicy.

To wielka chwila.

Księżniczka Anna!

Pisałaś, że twoja podopieczna jest
wielce urodziwa, ale nie spodziewałem

ujrzeć anioła.

Konie do ciebie, możemy ruszać.

Posłałam na Wawelku strażę i pojeźdźcie
z Jariusza.

To dobrze, będą cię chronić. Nie mnie,
nas.

Dziękuję ci za wszystko.

Matko, prędzej, trzeba uciekać.

Nie ośmielą się tutaj wtargnąć.
Spokojnie.

Muszę natychmiast odejść, bo wprowadzę
na ciebie nieszczęście. I dokąd

pójdziesz? Nie wiem, gdzieś daleko przed
siebie.

Może na południe.

Egry, stój!

Zaraz tu będą.

Zabieram dzieci i wyjedziemy razem.

Nikt mnie tutaj nie trzyma, ale dokon...

Łódzko,

czekają tam.

Nie uciekną.

Dostali, czego chcieli.

Jesteś potrzebna Annie, nie im.

Jesteś na mnie zła, bo... bo ci nie
uprzedziłem.

Nie jestem zła.

Po prostu nie byłam gotowa.

Księżno, czy uczynisz mi ten zaszczyt i
zatańczysz ze mną?

I co mam jeszcze zrobić, Eliaszu?

Adelaida robi wszystko, żeby obrzydzić
mi małżeństwo.

Proś ją o wybaczenie.

Ja mam prosić.

Pokora boli króla.

To zasady czynią mnie władcą.

Król nie przeprasza.

Jesteś chrześcijaninem. A dobry
chrześcijanin pierwszy wyciąga rękę

teraz!

Wywodź, panie, to ważne.

Wrócimy do tego Eliaszu.

Ja sobie pójdę.

Panie, zamordowano mojego kuzyna
Błażeja. Widziałem jego ciało.

Przykro mi, Marcinie, ale... To była
kanalia.

Jednak żal człowieka.

Nie z żalu tu przyszedłem, ale w
niepokoju.

Czemu?

Błażej szantażował mnie, coś knuł.

Myślisz, że to moi ludzie?

Zaraz się dowiemy. Nie, nie, panie. Oni
niczego nie wiedzą. Mówiłem z nimi.

Lękasz się o swoje życie.

O twoje, panie.

Dziękuję bardzo.

Straż, że wzmogą czujność.

Lękać się nie wolno.

Wtedy się przegrywa.

Czeka, czeka.

Spalimy jej to wszystko.

Złożymy ofiarę.

Książę.

Siadaj.

Coś się stało?

Nie mam dobrych wieści.

W Wielkopolsce wybuchł bunt.

Wiem. Przeciwko królowi.

A Maciej Borkowicz wścigany jest za
morderstwo.

Tego nie wiedziałem.

Ale to mnie do tego.

Pomogłem mu się ukryć.

Mam nadzieję, że nie w moim zamku.

Mogę ci jakoś pomóc?

Daj mi jakieś zajęcie.

Zadanie, cokolwiek. Muszę coś robić, bo
inaczej uszaleję.

Dobrze. Pojdziesz do Krakowa.

Do Krakowa?

Zaprosisz króla Kazimierza na ślub
naszej Anny.