Original subtitles

NARRATOR: Op 26 augustus 1883,

barste de vulkaan op het kleine vulkanische eiland Krakatau uit,

dit veroorzaakte één van de verschrikkelijkste natuurrampen in de geschreven geschiedenis.

In minder dan 48 uur werden honderden steden en dorpen verwoest.

Meer dan 36.000 mensen verloren hun leven.

(geschreeuw)

Nee, dat moet je niet...

(geschreeuw)

Degenen die de eruptie overleefden lieten dagboeken, oogetuigenverklarigen en intervieuws na.

Ze werden verzameld door de geoloog Rogier Verbeek,

een van de weinige wetenschappers die de uitbarsting meemaakte.

Deze film is gebaseerd op hun verslagen.

VERBEEK: (IN VOICEOVER) Ik bleef leven. Tienduizenden anderen niet.

Sommigen waren mijn vrienden.

Ik heb de afgelopen twee jaar van mijn leven

geprobeerd de verschrikkelijke gebeurtenissen van Augustus 1883 bij elkaar te krijgen.

Wij leefden in de meest vulkanische regio van onze planeet,

Indonesie.

Er zijn hier meer dan honderd actieve vulkanen.

Krakatau is er 1 van.

Het vulkanische eiland Krakatau ligt in het midden van de Sunda Straat,

45 kilometer van het vasteland.

Eeuwenlang leefden de mensen hier in het zicht van de vulkaan.

We dachten niet dat dat gevaarlijk was.

Ik had deze mensen kunnen redden.

ZIj werden getuigen van de laatste dagen, toen de wereld voor altijd veranderde.

De contracten voor de peper zijn uitgegeven

tegen de gebruikelijke 2.5 %

dat zal ons meer opbrengst geven dan Dhr. De Vries aanvankelijk...

(beving)

(hinnekend paard)

Het gebeurt weer mama, de wereld beeft weer.

(bevend glas)

(huilende baby)

Ik win! Ik win!

WILHELMINA: jij speelt vals. PIETER: Nee hoor.

Hoeveel geld hebben we nog op de spaarrekening?

Niets, tuan. en we zijn ook nog tenminste...

75 gulden rente schuldig...

-Willem? -Als we die commissie niet krijgen van die coolies...

De paarden zijn overstuur.

Ik zal zo kijken.

Maak je niet druk, ik regel het wel.

Willem, heb je erover nagedacht?

Waarover nagedacht?

Alsjeblieft.

Johanna, het spijt me maar ik kan niet uit Katimbang weg.

De oogst moet geregeld, de markt open zondag, het kan echt niet.

-Misschien binnen een paar weken... -Maar al die bevingen dan?

-Ze worden erger. -Dat verbeeld je je maar.

Het beeft nu al maanden.

Alsjeblieft, Johanna, je gaat nog ziek worden van ongerustheid.

Sorry maar ik kan het niet helpen.

-Trouwens, waar zouden we heen moeten? -Maakt niet uit.

Naar Batavia of de boerderij of...

Ik weet het niet, het spijt me.

Ik ga even naar de paarden.

VERBEEK: De Beijerincks.

Willem was controleur van Katimbang, een Nederlandse buitenpost.

Hij kon nauwelijks leven van zijn magere salaris.

Zijn vrouw Johanna was 26 jaar en ze hadden drie kinderen.

we ontmoetten elkaar verschillende keren die zomer en waren het nooit met elkaar eens.

Ik had naar haar moeten luisteren.

In mei van 1883 bezocht ik de familie Schuit.

Er waren geruchten over toegenomen vulkaan activiteit,

Ik wilde dat voor mezelf constateren.

De familie Schuit was een Nederlandse familie die leefden en werkten bij de Fourth Point vuurtoren,

De vuurtoren lag 1,5 kilometer ten oosten van Krakatau.

Prachtig! Is ze niet geweldig?

Is het gevaarlijk?

ja natuurlijk is het gevaarlijk als je er bovenop zou zitten,

maar hier niet, er zit meer dan 45 kilometer zee tussen ons.

Jullie zitten op de eerste rij! Geniet van deze show!

Dit is Krakatau met zijn 3 pieken.

JOSEF: Waar ging je aan land?

-Ongeveer hier -Was je niet bang?

Bang? Nee.

Ik had het veel te druk met het verzamelen van monsters en de gevaren van de jungle.

Waarom explodeerde de vulkaan? De eruptie, bedoel ik.

Heb je nog steeds dat stukje puim wat ik je heb laten zien?

Ja.

Wij moeten hier wonen.

Oh, het is Rogier maar, alsjeblieft.

Nee, het gaat niet om hem, het is...

VERBEEK: Het antwoord op je vraag zijn de bubbels.

-Ik maak me bezorgd. -Kun je ze zien?

Het lijkt wel bier, het stikt van de bubbels.

Als je een fles bier schudt veroorzaakt dat druk in het flesje,

De bubbels willen eruit, dat kunnen ze niet! Tot... Whoa!

Josef, het is al laat je moet naar bed. Zeg maar welterusten tegen meneer Verbeek.

Welterusten, Josef, Ik vond het leuk met je te spreken.

Dat mag je houden.

Dank u. Twee wetenschappers die kennis delen.

CATHARINA: Schiet op Josef.

Wacht. Waar hebt u did gevonden?

Op het strand, waarom?

VERBEEK: het puim dat Josef mij heeft gegeven bevat het geheim van Krakatau.

Het was een teken dat er iets gaande was diep binnenin de vulkaan.

Maar ik had toen geen idee wat dat betekende.

Op 20 mei begon Krakatau voor de eerste keer met het uitspuwen van enorme hoeveelheden rook.

Dat hadden we als waarschuwing moeten beschouwen,

maar sommigen zagen er alleen een mogelijkheid tot geld verdienen in.

(LINDEMANN zingt)

Kapitein?

Kapitein?

(plast)

Groet je officier jij!

VERBEEK: J H Lindemann, Kapitein der Goeverneur Generaal Loudon.

Sinds de dood van zijn vrouw en enige kind 2 jaar geleden,

kon hij alleen nog maar veerbootpassagiers in de lokale kustgebieden rondbrengen...

Luister eens.

"Ga mee op een geweldige excursie.

"Ga mee naar het fornuis der Goden: Krakatau,

"loop op een levende vulkaan, een der grootste wonderen van de wereld."

Mijn hotelgasten, jouw schip.

The Loudon is geen pleziervaartuig.

"Fornuis der Goden" is nonsens.

Kom op, Lindemann. We verdienen goud geld. Net als vroeger.

Ok ik verdoe mijn tijd klaarblijkelijk.

Geniet van de sigaar.

Gerrit, vloed is morgenochtend om 6:00 uur.

Zeg je gasten op tijd te zijn.

-Papa! -Papa!

(spreekt Maleisisch dialekt)

VERBEEK: Tokaya, Willem Beijerinck's klerk,

was een van de duidenden Javanesen geronseld door de Nederlanders om de kolonie te runnen.

Zijn loyaliteit t.o.v. het Nederlandse Rijk isoleerde hem.

(Spreekt Maleisisch dialekt)

(Spreekt Maleisisch dialekt)

VERBEEK: Op 27 mei 1883,

vertrok het stoomschip Loudon met 86 passengers voor een dagje uit naar Krakatau.

-Kijk dan naar dat stelletje gekken! -Betalende gekken, Lindemann.

25 gulden per persoon. Proost, kapitein.

Stuurboord Meneer Jansen.

-Aye, aye, meneer. -Die rook bevalt me niet.

Rook? Lindemann, Ik rook, dat maakt me niet gevaarlijk.

Tel jij het geld maar, ik bestuur het schip.

(Vulkaan barst uit)

Lieve God!

(Vulkaan rommelt)

Whoa! Whoa, whoa, whoa.

-Hoe ver nog naar Buitenzorg? -1,5 kilometer meneer.

-Zo snel mogelijk! -Hey, hey, hey, hey!

VERBEEK: Ik wist toen niet wat de vulkaan me wilde vertellen.

De uitbarstingen waren een teken.

Diep onder de aarde maakte de magma een pad naar de oppervlakte.

Het was slechts een kwestie van tijd voordat die doorbrak.

LINDEMANN: Blaas de scheepshoorn meneer Jansen. We vertrekken.

Wat moeten de gasten dan?

Ze hebben toch vooruitbetaald hoop ik? Hard stuurboord meneer Jansen.

Maar...je kunt ze daar toch niet laten?

Waarom niet? Ze hebben een half uur meer niet.

Kijk uit met die zak.

Schuurman? Schuurman! Schuurman!

Schuurman.

-Jemig Rogier wat is er? -De enige kamer met uitzicht, sorry.

-Uitzicht waar verdomme op? -Daarop.

Krakatau is ongeveel 140 kilometer,

3.5 kilometer en...

in tweeën verdeeld, 75,000.

Dan is hij bijna 3,5 kilometer hoog.

-Hel. -Precies.

Ik weet dat het daar ergens is.

-Ik heb hem. -Wat is het?

Een aanwijzing denk ik, zie je?

Het puim ziet eruit als van Tambora.

Maar Tambora was een katastrofale gebeurtenis, bijbels.

De krater is 2 kilometer in doorsnee ik ben er zelf geweest.

Krakatau stelt niets daarbij voor.

Zeg je dat Krakatau hetzelfde gaat doen als Tambora?

Ik weet niet wat het betekent. Ik weet het gewoon niet.

NARRATOR: Heel mei tot in juni,

gingen de drie kraters van Krakatau door met het spuwen van stoom.

Het gas zag er in de zon vreemd blauw en groen uit.

De inwoners dachten dat er niets aan de hand was,

de vulkaan was per slot bijna 2 kilometer van de kust.

Het normale leven ging door.

Gravin.

NARRATOR: Johanna Beijerinck werd later ondervraagd door de Nederlandse autoriteiten.

JOHANNA: Het leek alsof de bevingen per dag erger werden,

maar mijn man Willem wilde niet luisteren.

Hij hield zich meer en meer bezig met zijn zakelijke beslommeringen.

(fluisterend in Maleisisch dialekt)

(Sprekend in Maleisisch dialekt)

Er is niets aan de hand.

Het klopt niet. Het is in de war, niet in balans.

De dieren weten het, zij vertrekken.

NARRATOR: Als controleur van het district,

was Willem Beijerinck verantwoordelijk voor het welzijn en de veiligheid van alle mensen.

Hij werd volledig op de hoogte gehouden over de ontwikkelingen van Krakatau maar deed niets.

Het leek erop alsof hij met heel andere dingen bezig was.

Er is een probleem met mijn licentie, tuan. Ik dacht dat de contracten...

Er is niets mis met de contracten, tuan, maar...

Mijn mannetje konde coolies niet krijgen voor de peper oogst, dat is alles.

-En het geld dan? -Ik heb meer tijd nodig.

Je hebt het me beloofd, jouw woord als Nederlander.

Geef... Geef me 3 weken tot de oogst.

Ik ben een zakenman, Mr Beijerinck. Ik heb een licentie en verantwoordelijkheden.

Misschien interesseert het uw collega in Batavia hoeveel u mij verschuldigd bent?

Hoe durft u!

(geweerschot)

(schreeuwende menigte)

(geschreeuw in Maleisisch dialekt)

Toen vroeg de kleine jongen,

"Bent U er klaar voor?

"Zal ik de geest van de berg doen ontwaken?"

En de wind blies.

(imiteert het geluid van de wind)

En de zee kwam omhoog.

En de geest verscheen.

"Jarenlang heb ik liggen slapen onder de berg.

"Nu ben ik wakker en moeten zij leren,

"hoe het is om de wraak te verdienen

"van de geest van de berg."

(ontploffing)

(iedereen houdt zijn adem in)

(lachend)

Zal ze uitbarsten? Nee.

Eerst begint ze een paar dagen en gaat weer slapen.

-Ik denk dat je het bij het verkeerde eind hebt. -Waarom?

-Heb je op de dieren gelet? -Dieren?

Ze gedragen zich vreemd.

De apen en de vogels geven zich niet neer in de bomen en de kippen leggen geen eieren.

-Verandert dat je mening? -Nee.

Ik denk wel dat dat zou moeten. De plaatselijke bevolking heeft altijd geloofd dat de berg gevaarlijk was.

Ik denk niet dat stom bijgeloof....

Misschien is het geen bijgeloof.

Misschien begrijpen ze de berg beter dan jij.

Sorry maar het lijkt alsof je me negeert...

Schaam je, jij een wetenschapper.

VERBEEK: I realised far too late that I shoUld have listened to her.

(EXPLOSIVE RUMBLING)

(DOG BARKING)

Mama.

Beautiful.

(WHISTLING)

This is the last batch, sir.

We'll get them stowed by nightfall, we're leaving with the tide.

Aye, aye, sir.

VERBEEK: At 1 0: 00 a.m. that SUnday,

Captain Lindemann docked at Anjer to pick up a consignment of Chinese workers,

or coolies, as we call them.

Their destination was Telok Betong to the north.

It was a joUrney they'd never complete.

All right, move it up down here and don't stop. Get yourselves down the ladder.

(CHATTERING IN CHINESE)

SAILOR: Two, three, four...

Captain Lindemann, a word if you please.

The bridge is yours, sir.

What is the meaning of loading the ship with coolies?

They're for Controller Beijerinck.

I don't care if they're for the King of Holland, they stink.

-Captain Lindemann. -Hmm?

The coolies.

-They bother you? -They stink.

You ever thought what we smell like to them? Hmm, maybe they're right.

Right about what?

Corpses. They think we smell like the dead.

Good day, gentlemen.

This is unacceptable.

(RUMBLING)

(DOG WHIMPERING)

VERBEEK: The northerly course that Lindemann steered

would take them closer to the volcano than anyone else that day.

We have to change course, Mr Jansen.

Aye, sir. Change course.

Take a bearing from Pulo Soengjan,

set a course for Lampong Bay, 191 degrees.

Place Sebesi out on the port side, and enter the bay from here. Jansen!

Aye, sir, steering course 191 degrees.

Steering course 191 degrees.

What are you doing?

I'm measuring the height of the ash cloud. It's basic mathematics.

But what is it that you do?

I try to understand the world, how it works.

Do you understand the volcano?

It's a complex geological process.

It was formed millions of years ago, before man.

My people...we are not afraid of the volcano.

JOHANNA: That morning, I didn't want to go to the festival.

Willem tried to calm me.

The market opening woUld be a joyous occasion.

I was convinced that something dreadfUl was going to happen.

-What' s the matter? -I just...

-What's wrong? -Nothing.

(EXPLOSION)

(SCREAMING)

-What's happening? -I don't know.

Willem!

It hurts my ears.

-Willem, we must leave. -Wait here, wait here.

-Sergeant! Sergeant! -No, please! Please!

I want you to take the attachment and secure the warehouses.

Maartens, the arsenal, and Fitzrinck, the telegraph office. I want a line open to Batavia.

-Is that clear? -Yes, sir.

I need a detachment in the town and on the coast road. Now, go!

-Willem, please! -You have your orders. Go, go!

Now...

-I can have him ready in half an hour. -Johanna, we are not leaving.

What?

It's my duty, I have to stay here. If the natives see us leaving, they'll riot.

-Now, take the children back to the house. -The house is not safe!

The volcano is 25 miles away! Now, please, I know what I'm doing!

Go home.

Mama!

NARRATOR: By now, the volcano was in fUll eruption.

Every second, almost a million cubic metres of ash, rock and pumice

were being forced oUt of the vent, crashing down the moUntain side.

This avalanche had an extraordinary effect on the sea.

It caused unpredictable swells and rapid tidal movements.

The volcano was aboUt to claim its first victims.

(SPEAKING MALAY DIALECT)

Mummy will be back in a minute.

Nina?

Addi?

(RUMBLING)

(SPEAKING IN MALAY DIALECT)

(EXPLOSION)

Karim.

What the...?

(SHOUTING IN MALAY DIALECT)

(WAVES ROARING)

Tuan, let's go. Tuan!

(PEOPLE SCREAMING)

(SPEAKING IN MALAY DIALECT)

Put me in prison.

Okay.

-Now, let me go. -What's the magic word?

Please.

Mina, Pieter, Pieter!

Go upstairs. Quickly, now!

(BABY CRYING)

Go upstairs and find somewhere safe.

Quickly, move!

(SPEAKING MALAY DIALECT)

Leave the door.

Quickly, go into the bedroom.

-What are we doing, Mama? -Hide, hide, I said. Get in the cupboard, now.

-Can I...? -In the cupboard, now!

(COUGHING)

Iyati?

(BABY CRYING)

Oh, no. Johanna?

Johanna! Johanna!

-Johanna! -Willem!

Johanna!

Pieter, Mina! Here!

Please, God.

Thank God.

-Mama, Papa. -Papa.

Come here. Oh, thank God.

Oh, thank God. Thank God.

Thank God.

VERBEEK: On the day of the erUption,

the geography of the area would determine who would live and die.

At the centre of the Sunda Straits,

Krakatoa was within 3,0 miles of land in all directions.

The first tsunami produced by the volcano had headed north,

where it destroyed Katimbang, killing thousands.

The steamship Loud on and the Fourth Point lighthoUse were untouched in the south.

As was I in Buitenzorg, 60 miles inland.

We were safe for the time being.

Sumatra Geological Survey 1850, volumes three and four.

Lyell's Principles of Geology. Werner's Classification.

Scrope on Extinct Volcanoes.

(SHOUTING) Coffee! We'll need some coffee.

It's gonna be a long night.

How could I have been so stupid?.

The answer's right in front of us, look.

Why didn't I see this at that time?. Look at the profiles.

Steep here and shallow down into the centre. You see? What does that tell you?

A single, common source of rock inside the...

Inside the caldera, exactly. The caldera, singular.

These aren't three different volcanoes, it's one.

One volcano, all fed by one reservoir of magma.

But that's immense.

And I told them they were safe.

Excuse me, tuan.

Who's this?

-A girl. -I can see that, Shuurman.

-We're busy, get rid of her. -What do you want?.

The mountain.

What about it?

It's done this before.

NARRATOR: In less than an hour, the column of ash was 3,0 miles high,

fanning out in all directions.

Soon it woUld engulf both land and sea.

(SHIP BELL TOLLING)

(VOLCANO RUMBLING)

(JOHANNA SPEAKING IN MALAY DIALECT)

How long will it take to get to the hill farm?.

On foot, five hours, maybe more.

Soon it will be impossible to breathe here, we must get to higher ground.

Come on, children.

(SPEAKING IN MALAY DIALECT)

Duchess. Duchess!

Is he going to die, Papa? Is he going to die?

He's still breathing.

-Come with me. You have to come with me. -I don't want him to die.

We have to leave. I'm sorry.

I don't want to go. I don't want to leave him.

Come on.

(GUNSHOT)

-No, you can't. -Come back.

You can't...

(SHUSHING)

It's useless. Compass won't work in this.

(SHIP BELL TOLLING)

MAN: They think it's evil spirits, sir, trying to sink the ship.

This ash keeps falling, they'll succeed.

What the hell are you doing?. Come on. Get up.

I want these decks kept clear. Rotating teams working bow to stern. You understand?

-Yes, tuan. -Over the side!

(COUGHING)

NARRATOR: Sailors that survived the eruption reported a strange glowing.

Gases and ash mixed creating violent electrical discharge.

The lightning is dangeroUs.

BUt ash is a far worse threat.

Just a foot of ash is heavy enoUgh to destabilise a ship.

At 5:00 p.m., the Beijerinck family headed towards the hills to the northeast.

Away from the spreading ash cloUd.

Johanna recorded the following accoUnt.

JOHANNA: The journey was one I would hope never to go throUgh again.

We were unable to take the road and were forced to walk.

First up a costal track and then through a wood with no path.

Pieter, I need to rest a bit.

Behind us was a continuous, terrible roaring,

as if the sea was still trying to catch Us.

Where are we going?

Pieter, I told you, to the hill farm.

I don't remember.

Pieter, I'm sorry.

-Come and rest. -I should go back and help with the evacuation.

We'll muster relief from Telok Betong.

There's a battalion of the 7th billeted there to deal with the insurgents.

-It'll take three days... -Look around you.

If Van Sandick's men stayed, they're already dead.

And you will die, too, if you return.

These people, they understand.

Go on, Pieter.

Jump.

That's a good boy.

Let's go.

There are many stories about the mountain.

About how the spirit of the mountain broke the land into pieces.

And sunk into the sea and how it was reborn out of the sea.

And some people say that it will come again.

-To destroy us. -I've got it. The Javanese Book of Kings.

PUstaka Raja PUrwa, it is our history.

It was ony published in Dutch a few years ago.

This chap, Ranggawarsita, collected all the folklore.

I picked it up in Batavia, but I thought it might be interesting.

Listen to this.

"The year 416,

"at last with a tremendous roar, the mountain burst into pieces

"and sank into the depths of the earth."

And the next verse?

"The water of the sea rose

"and flooded the land."

Pass me the map.

If I am right, and history is repeating itself,

then an eruption of this magnitude will generate a wave that...

It will engulf this entire coastline.

May God have mercy on their souls.

VERBEEK: I had thought that 3,0 miles of ocean would protect us from Krakatoa.

But what we had seen so far was just the beginning.

LINDEMANN: Get up there and clear that lot off. It's all gotta come down.

The ship can't survive this.

(PEOPLE CHATTERING)

Quiet, please!

Quiet!

Now, I need everyone to go below.

WOMAN: What? No.

MAN: Why on earth should we do that, Captain?

Because the ash is unbalancing the ship.

-It's making her top heavy. -So, what does this mean?

I'll tell you what it means.

It means that if I can't lower her centre of gravity, she'll capsize.

MAN 1 : We're going to be human ballast? MAN 2: Along with the coolies.

It's for the good of everyone on board!

I won't do it. I won't be packed in there with beasts...

I can distribute the weight in one of two ways, sir.

Below or overboard.

It's your choice.

Oh, for God's sake. You're not going to do this, are you?

(PEOPLE GRUMBLING)

LINDEMANN: Come on, down the hole!

(COUGHING)

Watch your step down there!

What are you doing here, miss?

What can I do to help?

You get below with all the others.

I don't want to hide. I want to do something.

What's your name, miss?.

Elisabeth.

Well, Elisabeth,

you can help me by being strong.

You understand?

Because if you are, they will be.

You saved my life.

Thank you.

Your famiy, your...

Your wife and children, where are they?

They went into the hills, tuan,

with the others.

You must miss them very much.

Earlier at the... At the house, earlier.

I thought I'd never see them again.

NARRATOR: 8:30 p.m.

The Loudon had now been at sea for more than 12 hours.

Around it the ash was sucking moistUre from the air.

(SHIP CREAKING)

JOHANNA: We reached our hill farm by the late afternoon.

And in my heart, I thanked God that we'd at last reached safety.

BUt God cannot have been listening

because the worst horror was yet to come.

You all know me and know you can trust me.

(WOMAN TRANSLATING IN MALAY DIALECT)

You're under my protection.

And by God, I shall do my duty by you.

You're my children.

There's no need to be frightened.

You're safe here.

My, erm...

My family are here with me,

and I shall stay with you as I shall stay with them.

May God be with us all.

NARRATOR: That morning, there was no dawn on Krakatoa.

ThroughoUt the night, the explosions increased.

A series of booms could be heard hundreds of miles away.

The volcano was entering a new phase.

JOSEF: Papa?

Mama wants to know when you're coming down.

I can't leave the light.

It should have been dawn two hours ago.

Go back downstairs. Look to your mother.

(BABY CRYING)

Why won't the baby stop crying?

'Cause Mama doesn't have enough milk.

(EXPLOSION)

(EXPLOSION)

(HIGH-PITCHED WHINE)

(MUFFLED) Mama. Mama, I can't hear.

(MUFFLED) Johanna.

(MUFFLED) Johanna, can you hear me?

(MUFFLED) Can you hear me?

(HIGH-PITCHED WHINE FADES)

(SOBBING)

(RUMBLING)

It's started.

Bring a carriage round!

This is madness. You'll be killed. What will that achieve?

Don't you understand?. This is all my fault.

What's your fault? How can this be your fault?

I should have known. I could have warned them!

I can still warn them.

The sea is coming!

NARRATOR: After 20 hoUrs of constant eruption,

the magma chamber of Krakatoa was empty.

With nothing to support it, the volcano began to collapse.

The resulting blast was so great, it was heard 3,000 miles away in Australia.

The loudest noise in recorded history.

Millions of tonnes of ash and pumice poured into the ocean

triggering a tsunami more destructive than anything that had come before.

(SEA ROARING)

CATHARINA: Jacob.

Jacob!

You must come down.

I can't.

I'm sorry.

-Sounding? -Aye, aye, sir!

Hold her steady, now.

Keep her headed for the volcano.

Yes, sir.

That's the direction it'll come from.

What?

Where what will come from?

The wave.

You've turned the ship about!

What are you doing?

I'm doing everything in my power, believe me.

We can't put in at Telok Betong.

The harbour's been destroyed.

(ALL GASPING)

MAN 1 : How is it possible? MAN 2: What exactly does that mean?

Quiet! Listen to him.

The closer to land,

the higher the waves. The sea swept it away.

-What? -Then where are we going?

I'm taking her out to sea.

We're all in the greatest danger. We have to face the truth.

If it's God's will...

WOMAN: What are you saying?

I'm saying I'd glady give my life to save any one of yours.

(ELISABETH SINGS MELANCHOLY SONG IN DUTCH)

-Sounding? -SAILOR: 15 fathoms.

-She's in 15 fathoms, sir. -Very good.

Now, I want a two-cable shackle outside the hawsepipe.

We're anchoring. Why?

Because, Mr Jansen,

if she isn't anchored, we'll be ripped inshore and smashed to pieces.

-SAILOR: 12 fathoms. -Oh, my God!

-It's fast! Drop the shackles, now! -Aye, sir!

Keep the screw turning. Ahead full speed.

Get below, sir.

13 fathoms.

Tie me to the wheel.

Now, you get below.

No, sir. I'm staying here.

Tie yourself down, Mr Jansen.

Sir.

(PEOPLE SCREAMING)

(WAVES CRASHING)

Jacob, we need coal.

When are you coming down?

(COUGHING)

(DOG WHIMPERING)

Can't carry on like this.

-He's gone. -What?

Theo. Theo's gone.

No! No, don't go out there!

Josef!

Josef!

Josef! Josef, boy, what are you doing? Go inside!

-But Theo! -Oh, give me the lantern, I'll find Theo.

Theo!

Theo!

Theo!

Theo!

Theo!

Theo!

Mama!

Mama!

Theo!

(DOG BARKING)

Mama!

Theo! Theo!

Theo!

(JACOB SCREAMING)

VERBEEK: The wave was more than 40 metres high.

It lifted the lighthoUse from its base.

It destroyed the entire coastline.

Towns.

Villages.

There was nothing they coUld do.

Thousands died.

What was unknown to me then,

was that the volcano had one last terrible secret to reveal.

NARRATOR: The collapsing volcano had unleashed a final avalanche of scalding ash and pumice.

Where it made contact with the water, it rode on a cushion of steam.

Ash, gas and pumice heated to more than 500 degrees centigrade

ripped across the ocean towards the highlands of southern Sumatra.

Your turn.

(EXCLAIMS)

Now, I play you again.

(SHOUTING IN MALAY DIALECT)

Get inside.

Get inside, now! Quick! Into the back.

Quickly, quickly. Into the back room.

-What is it, Mama? -I don't know.

Please, God, no.

The baby!

(CRASHING)

(GASPING)

(SOBBING)

Are you there?

JOHANNA: Without thinking, I walked forward.

Had I been in my right mind,

I think I would have understood what a dangeroUs thing it was to do.

To leave the vicinity of the farm house and plunge into the darkness.

I think hell is the only word for what I saw and went throUgh.

Come on.

Come on.

Where is it?

No.

No.

VERBEEK: "We couldn't even bury our child.

"My only thought was,

"Thank God he is at least put out of his agony."

VERBEEK: The Beijerincks left their devastated farm hut.

Of the 3,000 natives who fled to the highlands,

more than 1,000 died.

They suffered horrific burns from ash and pumice.

Elsewhere, it was the tsunami that killed.

Jacob?

The boy?

My husband's gone.

My boy is gone.

I can't find them.

I'm so sorry.

(SOBBING)

NARRATOR: Captain Lindemann was awarded the cross of gold by the Dutch authorities

for his bravery in saving the lives of those on board the Loudon.

His logbook provided an invaluable insight into the eruption of Krakatoa.

He captained the Loudon until his death just two years later.

The eruption destroyed 165 coastal villages

and had left more than 36,000 people dead.

There were reports of bodies and pumice

being washed up on the coast of Africa a year later.

The Dutch authorities ordered 250,000 gallons of gasoline

to be used in the burning of the bodies.

Mama?

Willem Beijerinck continued working for the Dutch government for the next 13 years,

before he retired to Holland.

Johanna Beijerinck's account of the eruption was reported around the world.

She remained with her husband Willem and soon became pregnant again.

She named her yoUngest child

after the one she lost on the hillsides of Sumatra.

Thank you.

Je moet gaan, Tokaya.

Je moet je familie vinden.

Ja, Nyonya.

NARRATOR: Het is niet bekend wat er met Tokaya of zijn familie is gebeurd.

Daarvan bestaat geen enkel verslag.

Rogier Verbeek's boeken over Krakatau

werden het fundament van de moderne vulkanologie.

Hij voorzag wetenschappers van een gedetailleerd ooggetuigenverslag,

van de gehele cyclus van een vulkaanuitbarsting voor het eerst in de hele geschiedenis van de mensheid.

De uitbarsting had verstrekkende gevolgen.

Twentig miljoen ton zwavel werd de atmosfeer in gelanceerd

dit veroorzaakte uitzonderlijke zonsondergangen overal ter wereld

en dempte de temperatuur over de hele aarde tot ver in de twintigste eeuw.

Van Krakatau zelf bleef bijna niets over.

Twaalf vierkante kilometer vaste steen verdwenen binnen 48 uur.

De vulkaan had zichzelf kapot geblazen.

In 1927,

barste de vulkaan vanaf 300 meter onder de Sunda Straat, opnieuw uit.

Zoals Verbeek voorspelde in zijn geschriften vormde er zich een nieuwe vulkaan,

5 meter per jaar groeiend...

De Indonesiers noemen deze vulkaan Anak Krakatoa.

Zoon van Krakatau.

Vandaag de dag leven millioenen mensen in het zicht van Anak Krakatau.

en het eiland blijft groeien.