All language subtitles for Korona królów odc. 192

W poprzednim odcinku Ruszamy pod
Włodzimierz

Przekaż wojewodom. Mamy z nim jechać?

Pilnujcie go tak, jakby już był waszym
królem.

I już na to puszczasz?

Mój miecz będzie ci służył, póki dam
radę go unieść. Tak, tak, ale wracasz do

Sierakowa. Miecz tobie, ale serce
Helenia.

Czyje to?

Dobroniły. Napadli ich krzyżacy.

Dobroniłe zabili w okrutny sposób.

A chłopak znikł.

Potrzebujemy pomocy.

Idźcie do Sierakowa. Może córka
Przybysława was przyjmie.

Gdzie są miecze?

Skradziono je.

Ja wracam na Wawel.

Chcę umrzeć w swojej komnoci.

Nie pociągnę Dziegowi, tylko powinni być
tu tylko najbliżsi.

Ale cały Wawel się cieszy, pan.

Im mniej osób zobaczy króla w chwili
słabości, tym lepiej.

Król wrócił.

Żyje nasz Pan.

Bogu Najświętszemu niech będą dzięki.

Ojcze!

Mój Dio.

Przecież obiecałem, że wrócę.

Cieszę się, że jesteś, królu.

Wszyscy bardzo martwiliśmy się o ciebie.

I ja się cieszę, że wróciłem na Babę.

Chodźmy.

Musisz odpocząć na podróż.

Zaprowadzę cię do komnaty.

Moje kończe.

Tak się też zaprodukowałam.

A co to?

Dlaczego ty za mną chodzisz? Tam okazała
pani głowę powiesić. Ale dlaczego

akurat tu, gdzie skóra?

No bo to za życia jedno zwierzę było.

Nie dobrze jest po śmierci ich
rozdzielać, po co mi to znaczy.

Mówisz mi Filipie, że jemu jest teraz
wszystko jedno, gdzie ma głowę, a gdzie

pleca. A nie należy rozdzielać.

To może przynieść nieszczęście. Co?

Głowa dzika?

Pierwsze słyszę. Pani, przyjechali.

Kto przyjechał?

Krzyżacy przyjechali.

A nie mówiłem?

Co tu się dzieje?

Wybacz nam, pani, najście.

Przychodzimy w potrzebie.

Cechnie zajedni.

Ja jestem Jakub Zbiskupic, a to mój
giermek.

Jesteśmy posłami w drodze do Awinionu.
Nie mamy złych zamiarów. Skąd mam mieć

pewność? Ma się krzyże na płaszczach.
Pokój zawarty.

Proszę się nie lękać.

Tu nie o lęk idzie, ale o honor.

Krzyżackie płaszcze... Jesteśmy
krzyżakami, nie najeźdźcami.

Popatrz na nas.

Na nasze odzienie.

Nocą przedzieraliśmy się przed notetkiem
okradło.

Przepakna?

Zgłądziliśmy w kniej.

Ledwie uszliśmy z życia.

Straciliśmy konia, zapasy.

Nie zajmiemy dużo czasu, byle się obmyć.

Ostrożnie. Usiądź przy kominku.

Zagłaszczasz mnie, a ja muszę wracać do
zdrowia.

Spokojnie.

Siedząc wygodnie wojny z Litwą nie
wygram.

Co się stało? Kto pozwolił królowi
usiąść?

Jesteś jeszcze za słaby, żeby siedzieć.

Król chciał tylko usiąść. Nic mu nie
będzie. Ale Karl kazał mu leżeć i to

jego słucham w te sprawy.

To ja już nie mam nic do powiedzenia.

Leżałem przez kilka tygodni. Bolą mnie
plecy i będę siedział. A dlaczego nic

mówiłeś? Że bolą cię plecy?

Na plecy jest najlepszy olejek różany.
Biegnij do mojej komnaty i przynieś

olejek. Szybko. Przy bólu pleców
faktycznie lepiej leżeć. Tak jak

Miłe panie, czy możecie przestać wokół
mnie biegać?

Chcę troszeczkę odpocząć.

Nacieszyć się domem. Oczywiście, jak
sobie życzysz.

Opowiesz nam, jak było w Lublinie.

Modliłyśmy się o ciebie dniami i nocami.

Panie... Nie teraz.

Coraz więcej spraw do króla. To nie jest
dobra pora. Król odpoczywa. To nie może

czekać. Myśl.

Dziękuję.

Co ty się tak chowasz?

Przynieś lepiej piwa.

Lęka się krzyżaków.

Mnie się powinna lękać.

A ty, pani, nie czujesz już niepokoju?

Wierzę, że mam do czynienia z rycerzem,
a nie z Azbujem.

Jestem ci wdzięczny. Tym bardziej, że
tutejsza ludność patrzy na nas wilkiem.

Nikt nie chciał nam pomóc.

Dziwisz się, panie?

Za tyle zła i leżyście tutaj wyrządzili.

Wojny, rzezie, pożogi.

Ludzie nie zapominają.

Zapewniam cię, pani, że pojmuję.

A mój giermek nawet bardziej ode mnie.

Jako dziecię został porwany z tych
właśnie okolic i wywieziony.

Pan Jakub przygarnął mnie wtedy.

I okazał nadzwyczajne serce.

Chcemy traktować, jak niewolnika
wychował.

Mój Boże.

Nie mogę was wpuścić, panowie.

Upominam cię, marszałku.

Ważne sprawy czekają. Nic nie jest
ważniejsze niż królewskie zdrowie.

I jak?

Wracam z podgrodzia.

Niczego nie wie. To co, mnie te zapadły
się pod ziemię?

Raczej trafiły do czyjegoś kufra.

To musiał być ktoś z miasta.

Szukaj dalej.

Król nie... może się dowiedzieć, że
kradł na Babel.

Chciałam mu się pokłonić, ale ten nie
pozwala się zbliżyć do niego na krok.

Maćku, pośpiesz się.

To ważne.

I w ten sposób już po raz drugi w życiu
udało mi się wywinać śmierć.

Kiedy był pierwszy raz?

W młodości ciężko chorowałem.

Nigdy mi o tym nie mógłbyś.

Wtedy uratowały mnie modlitwy mojej
matki, a dzisiaj... Modlitwy niewiast,

cię miłują ponad wszystko.

Nie ustawałyśmy w prośbach o twoje...
Cudka?

Co ty tu robisz?

Prosiłam, żeby nikt nie przeszkadzał
królu.

Być, już lepiej się czuję.

Ale przecież czujesz się nadal słabo.

Kochane, zostawcie nas. Muszę
porozmawiać.

Szybką opełce i nie mierzy.

Pani twoje okrycie.

Panie.

Co za ulga, że wróciłeś żywy.

Gdybyśmy nie zeszli ze szlaku, nie
byłoby nieszczęścia. Dlaczego w takim

zboczyliście? Mój Giermek chciał zajrzeć
w ojcowskie strony.

Liczył, że dowie się czegoś o swojej
rodzinie.

Ale nikt nie chciał z nami mówić.

A co chciałbyś wiedzieć?

Kto jest moim ojcem?

Kto matką?

Może przeżyją?

A ty, pani, jesteś tu sama ze służbą. To
duży majątek jak na samotną niewiertę.

Jestem córką Przybysława i siostrą
Macieja Borkowiców.

Ojciec i brat pojechali na wojnę z
królem Kazimierzem przeciw Litwie.

Córka Przybysława Borkowica?

Niemożliwe.

Znasz mojego ojca?

Spotkaliśmy się przy okazji pertraktacji
pokojowych w Kalichu.

Co za przypadek.

Nie wierzę w to. Tak.

Ale rad jestem, że trafiłem do domu tak
znakomity jak rycerza.

Jesteście bardzo zmęczeni.

Zostańcie na noc.

A rano ruszycie w dalszą drogę.

To bardzo szczodra propozycja.

Jesteś tego pewna, pani?

Oczywiście.

Będzie nam bardzo miło.

W takim razie...

Chętnie skorzystamy, prawda?

Podobno...

Król zaniemógł, kiedy go nie było,
prawda to?

Sąsiad mówi, że go w kolebie wieźli na
Wawel.

Sąsiad to papla jak baba.

W karczmarzu dwa piwa.

Tajemny mówił, że król o własnych siłach
wyszedł ze stajni.

Znaczy, że wydobrzał.

Niech żyje król.

Kraże Miejtki przyszykują każdy dom w
mieście.

Może Miejtki ktoś wywiózł.

Niemożliwe. Przeszukują dokładnie każdy
wód, który wyjeżdża z miasta. Myśmy się

nie wyślizgnęli.

Muszą gdzieś być.

Jakby diabeł ogonem nakręł. Zaraz
diabeł. A tak.

A na co komu złamane miecze?

Miecz rycerski ma za zadanie chronić,
tak?

A tak. No i co? Nie ma miecza, nie ma
ochrony.

Diabeł ma wolną drogę.

To zła wróżba dla królestwa. Nie
opowiadaj, dur Jędrzej, bo cię jeszcze

ubierzy. Nie ja.

Idę szukać mieczy i wypytywać w mieście.

To uważaj, że być przypadkiem do piekła
nie trafię.

Miej się, śmiej.

To do ciebie wróciłem.

Nie mogłem znieść myśli, że umrę, nie
poprosiwszy cię o wybaczenie.

Za co?

Za to, że wysłałem niemierę na śmierć.

To twoje poświęcenie dla Jolenty.

Za to, że obdarzyłem cię miłością, przez
którą tyle wycierpiałaś.

Chcę ci podziękować.

Ja wiem, że to niewiele, ale obdarzę
twoją rodzinę uczuciem.

Zadbam o nich. A twoim córkom znajdziemy
odpowiednich mężów.

Wiem, że twoja...

Pękłoby niechębnie, gdyby się ty nie
wrócił.

Chcę pożegnać moich druhów.

Czy w kaplicy nadal w tą trumny?

Już wyniesione.

Ja też na chwilę ruszam do Gołczy na
pogrzeb.

Córki jeszcze o niczym nie wiedzą.

I mimo to zostałaś na Wawelu?

Z niepokoju o ciebie, panie.

Ale teraz mogę ruszyć ze spokojnym
sercem.

Zostały tylko złamane miecze.

Żadna dziczyzna i ciężkie wino. Zanim
król nie wydobrzeje. Rozumiano?

Jak każesz, pani.

Och, dobrze, że jesteś.

Dla ciebie też mam zadanie.

Wiem, że nie pełnisz już funkcji
marszałka, ale z tym powinieneś dać

Znaczy na poezji, prawda?

Myślę, że można by tak powiedzieć. W
takim razie przygotujesz piękne,

wytłuszające liryki, najlepiej
francuskie, i sprowadzisz zespół muzyków

dzisiaj. Chcę umilić królowi wieczór.
Przekonasz się, że moja troska szybko go

doprowadzi do schowia? Nie wątpię w twą
troskę, pani.

Sądzę jednak, że to sprawy narusi nie
pozwalają królowi dojść do pełni sił.

Nie zaś brak francuskiej muzyki. Ale
muzyka jeszcze nikomu nie zaszkodziła.

złe wieści już tak.

Pilnuj pani, aby ich nie dostawał.

Mam sama rządzić?

Tylko pergaminem.

Resztą my się zajmiemy.

Czego chcesz?

Nowe porczki obstalować?

Tam porczki.

Tak się przysiadłem.

A czemu akurat do mnie?

Rozglądam się trochę.

Gadaj czego chcesz, czasu nie mam.

Za żoną się rozglądam.

Wiesz, że ty nawet ładny jesteś?

W nocy w ciemnej komnacie.

Myślałeś, że ja męża porzucę dla ciebie?

Zgłupiałeś zupełnie.

A co ty myślisz, że ja do ciebie w
koperczaki sunę? Czego chcesz?

Twoją córkę chcę za żonę.

No to, nie młoda jest, zaraz zaczną ją
palcami wytykać, że stara panna, a ja

się poświęcił i ją poślubił.

Zupełnie zgłupiałeś. Moja Urszula miała
by pójść za kata.

Po moim tropie. Lepszy kat niż nic.

Trzeba przygotować spanie dla gości.

Filipie, jak panowie wrócą ze stajni,
proszę zaprowadź ich do komnaty.

Co to za dąchy?

Nic nie mówiłem.

Ale nie podoba mi się, że panienka
Krzyszaków gości.

To o to ci chodzi.

Nie martw się.

Mamy nowe czasy i pokój z Krzyżakami.

Krzyżak to Krzyżak, nowy czy stary.
Licha panienka do kurnika wpuściła.

Co najwyżej do kuchni.

I żadnego licha tutaj nie widzę.

Gościmy rycerza w potrzebie i nie możemy
go karać za błędy jego braci. A tu się

panienka myli, ja go poznaję.

Skąd?

Zapamiętałem tę twarz. Teraz był dużo
młodszy.

Był tu.

Z armią krzyżacką za króla Władysława.

On był inny niż pozostali.

Był gorzy.

Ludzie się mnie boją.

Ludzie?

Niewiasty chyba.

W końcu, w końcu znajdziesz jakąś,
której nie będzie przeszkadzało, żeś

A może Mela była tą jedyną, a ja ją...
A, zasłużyłam na... Nazdar!

Witajcie, panie. Siadajcie. I co podać?
A, prosim, dwa piwo, a niejakie maso.

Więc to, a dokąd jedziecie? A, na
wschód. Na wschód. Już podaję. Na wschód

broń Boże, przecież tam wojna w
Krakowie. Lepiej zostać spokojniej i

klientela. A to nie mam strach. Towar to
wszechnie sprzedam, a o to se nie

martwi. Czego szukacie?

No, podobno w Krakowie same piękne
panny, no.

Żonę szukam.

Jakże, jakże.

Moja córka najładniejsza w Krakowie.

Każdy to powie i cnotliwa.

Mogłabym cię zapoznać.

Piękna i cnotliwa.

Szpetna jak noc. Jej matka każdemu ją
próbuje wcisnąć, nawet mnie. A co teraz

będzie? Czy wy Boga w sercu nie macie?

Wojna, czasy ciężkie.

Ledwo trumny rycerz z Wawelu odjechany,
a wam klutnie w głowie.

Ojcze, nie powinieneś jeszcze wychodzić.
Panie, to dla Twojego dobra. Winieneś

odpoczywać. Dość mam tego odpoczywania.

Jak chcecie mi pomóc, to możecie mnie
odprowadzić do kaplicy.

Chcę się pomodlić o moich druhów, a
potem napić się wina i będziecie mnie

życie poić jakimiś ziółkami.

Kto pozwolił królowi wstać?

Sam król.

A co chcesz, podważać jego decyzję?

Ojciec chce się pomodlić przy mieczach
za swoich rycerzy.

A czy nie możesz się pomodlić w
komnacie?

W kapcie jest taki ziomb. To jest groźne
dla osoby w twoim stanie.

Tak, królu?

Mógłbyś się, nie daj Boże, przyziębić.
Co się dzieje?

Co wy przede mną ukrywacie?

Słucham. Ojca chyba nie okłamiesz.

Piękna pieśń.

Skąd ją znasz, pani?

Piotrka śpiewała mi ją w dzieciństwie,
kiedy nie mogłam zasnąć.

Mówiłaś, że zostałeś skradziona.

Powiedziałaś.

To pachnie w oczu.

To znak.

Bóg okazał nam swą łaskę.

Mieczem pokonamy wroga.

Dał nam znak, by pomścić pałkę i nie
mierzy.

Biada kiedyś to towi.

Biada.