All language subtitles for Korona krolow odc 172

W poprzednim odcinku.

Ruszamy na wschód.

Kazimierz zajął prawie całą Ruś.

Wprawdzie nie ma Połynia ani Podola, ale
Halicz, Włodzimierz, zobacz.

To chyba dobrze. Dobrze?

Nie musiałeś walczyć o tę ziemię, a i
tak będą twoje. O Kazimierzu mówią, że

jest silnym, odważnym królem, zwycięzcą.

A o mnie, że wciąż trzymam się twojej
spódnicy. Nikt już nie pamięta o

w Neapolu.

Nie tylko wygrane bitwy świadczą o
królu. Nie pouczaj mnie.

Od kiedy moje rady są ci takie niemiłe?

A jak można mają widzieć we mnie króla,
skoro ty wciąż widzisz we mnie dziecko?

Jak chcesz, żeby widzieli w tobie króla,
to zachowuj się jak król.

Właśnie taki mam zamiar.

Ludwiku!

To jest jakbyś tam cielaka w tej skrzyni
trzymał, a nie trzewiki z cielęcej

skóry. No, nerwuj, panie. Ja lękam się,
że skrzynię upuszczę i je zniszczę.

Zniszczysz? Przecież to są buty z
placowni Jägera. To jest trwałość i

Nie tak łatwo je zniszczyć.

To jest porządna robota, a nie
partactwo. Mikołaj, nie idziecie witać

Nie. Ale no król życie dla was narażał,
żebyście spokojnie mogli przy ogniu się

ogrzać, a wy nie idziecie go powitać?
No, nie wstyd wam?

Nie. Ale ponoć jeńców wziął. Nie
ciekawysz, jak wyglądają? Wybacz, pani,

mnie.

Co może być ciekawszego od króla? Dokąd
się wybieracie?

No co, języka w gębie rzeź zapomniał
mów.

Na Wawel idziemy.

Wybacz, pani, śpieszno nam. A co ty
myślisz o Wawel, że ty jeden jesteś

proszony? Po mnie to ciągle posyłają,
dla całego dworu szyję.

No, muszę odmawiać, tyle zleceń.

Ostań się z Bogiem, pani.

Na Wawel idzie. To jest taki ważny.

Buty niesie na Wawel. Taki ważny, jak
się zrobi.

Pięknie wyglądasz, pani.

Król nie wyjdzie z podziwu, jak cię
zobaczy.

Mogłabym założyć wszystkie klejnoty
świata.

A i tak będę mu obojętna.

Nie mów tak.

Jego kochanki nie potrzebują ani złoto,
ani jedwabia, ani klejnoty, żeby go

zatrzymać przy sobie.

Pani, jeszcze ktoś usłyszy.

Znać jedną osobę na Wawel, która nie
wiodł.

Plotki były i będą.

Ważne, żeby nie dawać im potwierdzenia.

Mi już jest wszystko jedno.

Orfek króla Kazimierza wjechał do
Krakowa.

Małgorzata! Już są, wrócili.

Stój!

Na Boga. Boga użył siebie i jego.

O czym ty mówisz, pani?

Żona czeka na niego w auli. Jemu ten
romans nie zaszkodzi. Tobie złamie

Wiem, że król jest ci drogi. Chcę
powitać męża, Katarzyna.

Męża.

Przemyślałam sobie to wszystko, kiedy
Kalimierz i Pełka byli na Rusi. I miałaś

radę. Muszę to skończyć. Oj Boże.

Radą na razie.

Idź szybko.

Poproś go, żeby z niej wyjechali do
Żochowa.

Do Żochowa?

Albo niech cię weźmie gdzieś na misję,
poselstwo. Im dalej, tym lepiej. Byle

nie, Babel, jeśli zostaniesz. Już
postanowiłam. To, co było między mną a

jest skończone.

Kamień wierca.

Bałam się, że go miłujesz.

Jeden mężczyzna, jakiego miłuję, to mój
mąż.

To dlaczego to zrobiłaś?

A ty, pani, odmówiłabyś królu... Już są
na Babelu!

Ale piękne.

I takie wygodne. Nie może być inaczej.

Skoro to buty na miarę z pracowni
Jagera.

Niech ci się dobrze noszą, pani.

To nie dla mnie, tylko dla mojej
siostry.

Mam taką samą stopę.

Ależ Bietka zawsze chwaliła sobie buty
twojej pracowni.

A na pomorzu zimno.

Pani, dla ciebie sporządzimy cieplejsze
na drogę.

Na drogę?

Proszę o wybaczenie, pani, ale ponoć...

Wyjeżdżasz do męża.

Nigdzie nie jadę.

Przepraszam, nigdzie?

Bogu niech będą dzięki.

Znaczy, Bogu niech będą dzięki, że zimą
nie jedziesz w tak daleką podróż, pani.

Pozwol pani, że się oddalimy.

Słyszałeś? Nie jedzie. Nie jedzie.

Myślałem o tobie każdej nocy.

Lepiej będzie, jak oboje zapomnimy.

Dla ciebie prezent.

Ktoś nas może zobaczyć. Nie dbam o to.

Chodź.

To był pocałunek na pożegnanie.

Szybciej, szybciej, szybciej.

Bardzo się król za mną stęsknił.

Skoro każe mi czekać do samego wieczora.

Panie, każdy chce przywitać się z
królem. Ludzie przejść mu nie dają.

lepiej byłoby wyjść mu naprzeciw.

Królowej nie godzi się wychodzić przez
zamek z tym całym tłumem.

Tryumf!

Zwycięstwo! Róź dobyta!

Litwini pokonani.

Musisz być, pani, dumna z męża.

Choć niech wolą cię i moja w tym
zasługa.

A tyżbyś sam, panie, pokonał całe
zastępy Rusinów?

Nie tylko na polu bitwy się walczy,
pani. I nie tylko mieczem.

Dzięki mnie król nie musi dzielić się
tym zwycięstwem z Ludwikiem. To ja

osobiście przekonałem króla Węgier, aby
nie ruszał do Halicza i Włodzimierza. To

ja, kunsztem tych ust i myśli. Jeśli tu
powstającej, powściągnąłem konkurencję i

wytyczyłem dukt do zwycięstwa.

Triumf króla, to i mój triumf.

Zadziwiający, jak w czyimś triumfie
doskonale potrafisz odnaleźć piłkę?

Łatwiej dawać cieni, niż lipo chlebstwa.
Nawet samemu sobie.

Jeśli mówię do siebie, dajmy na to,
Ligęzo, jesteś wielki.

Od razu czuję się wyższy.

Szybciej, szybciej z tymi winami.

Także, powtarzaj za mną, pani.

Jestem najpiękniejszą kobietą na Wawelu.
O mojej skórze jak alabaster

rozpisywać się będą europejskie kroniki.
Jestem chlubą Wawelu.

Mów, pani, mów!

Król Kazimierz!

Musisz sam odprawić nabożeństwo w
kaplicy.

Coś się stało, księże biskupie?

Nasz Pan wyznaczył dla mnie inne
zadanie. Muszę doprowadzić zagubioną

powrotem na łono kościoła. Czy
potrzebujesz pomocy?

Wiele lat głosiłem słowo Boże wśród
wszeteczników i złodziei.

Wiem, jak przemawiać do grzeszników.

Trzeba głosić słowo Boże.

Nie tylko w Rynsztokach.

Na dworze. Jest ono równie potrzebne.

Ja zajmę się owieczką.

Jeśli kto posiada, to owiec.

A jedna mu się zabłąka.

Czy nie zostawi 99 na górach i nie
pójdzie szukać tej, która się zabłąkała?

Święta prawne.

A jeśli mu się ją uda odnaleźć?

Zaprawdę powiadam wam.

Bardziej się nie ucieszy niż 99 tymi,
które się nie zabłąkały.

Czemu nie cieszy się ze zwycięstwo?

O, wiem, że Lubartik jej stud.

Łatwo nie odpuszczą tych ziem.

Za chwilę będziemy mieli kolejną wojnę z
Litwą. I na pewno znowu ją wygrasz.

Każda gra coś weselszego.

W budzie muzyka leci cały czas, a chce,
żeby też na Wawel tak było.

Chodźcie.

Muszę z tobą pomówić, panie.

Ja również.

Musimy być czujni, czy Ludwik to naszymi
plecami nie chce dogadać się z kiejś

tutem. Bo znowu stracę Halicz i
Włodzimierz. Nie o sprawach królestwa.

Małgorzata.

Zbyt długo mnie nie było. Ostatnio
często wyjeżdżam.

Małgorzata się deherfuje.

Chciałbym spędzić więcej czasu z
rodziną.

Pośle po ciebie, jak będziesz potrzebny.

Teraz jedź.

Zaopiekuj się żoną.

Wysyłasz swojego brata na spisz?

Bez mojej zgody?

Potrzebuję twojej zgody.

Dlaczego to robisz?

Bo potrzebny jest tam ktoś, kto będzie
umiał zarządzać królewskimi dobrami.

Stefan ma ledwo 17 lat. A ja ile miałem
na koronacji? Ty masz mnie u swego boku,

on jest najmłodszy z was.

Poradzi sobie.

Nie zgadzam się. Kazałaś mi zachowywać
się jak król.

I tak właśnie robię.

Stefan pojedzie do Cepes i Sarosz. Czy
ci się to podoba, czy nie?

Bałam się, że nie zdążę na nabożeństwo,
a ksiądz biskup też jeszcze nie w

kaplicy. Muszę z sobą pomówić, pani.

Znam cię dobrze.

Pileccy zawsze byli bardzo pobożni.
Dlatego zwracam się z tym do ciebie.

Widzę, że jest zmartwiony. Co się stało?

W Krakowie złe języki roznoszą plotki o
naszym królu.

Szkalują jego dobre imię i imię niewiast
mieszkających na Wawelu.

Wszyscy mówią, że król ma romans. Mój
Boże, romans?

Ja o niczym nie wiem, to niemożliwe.
Przecież cały czas jestem tutaj.

Ludzie mi ufają.

Przychodzą do mnie porady ze skargami.

Wiedziałabym. O takim grzechu jak
cudzołóstwo trudno nawet spowiednikowi

powiedzieć.

Ale może zauważyłaś u król Darzy, którąś
z niewiast swoją uwagą. Większą niż by

należało.

Podejrzewasz biskupie dwórkę?

A może jedną z matron? Nie, jestem
ostatnim, który rzuciłby w kogokolwiek

oskarżycielski kamień. Nikogo nie
podejrzewam.

Chcę tylko pomóc tej niewieście wyrwać
się z grzechu.

Jeżeli to prawda, dowiem się i przyjdę
od razu do biskupa.

Nie możemy pozwolić na to, żeby tutaj na
zamku działy się takie rzeczy.

A może coś wiedzieć o chmistrzyni?

Ona zarządza służbą, a służba pierwsza
wie o nieprzydwoitych rzeczach.

Gabija

Dzień dobry.

Chodź, chodź.

A gdzie biskup Błodyńca?

Dziś ja. Odprawię nabożeństwo. To może i
lepiej.

Bo ja się do biskupa krępuję.

Przyjdź po nabożeństwie, wtedy cię
wyspowiadam. Nie, nie, nie o spawit

Mam do dzień za prośbę.

Tak.

Nie, to ja innym razem przyjdę. Co to za
prośba?

Chodzi o Mikołaja Jegiera.

Był wójtem. Zgadza się.

Jesteśmy posłowie.

Już dosyć długo i... Skrzywdził cię?

Uchybił ci? Nie!

Ja chcę mu zrobić niespodzianki.

Niespodziankę? Jaką?

Mówią, że w Popradzie i w Lewoczyzbójcy.

Wszędzie góry albo wielkie jeziora. Ilu
ludzi już utonęło w Sztyrckim Plesie? To

zbyt niebezpieczne.

Stefanowi nic złego się nie stanie. To
samo mówili o Andrzeju.

Wiosną pojedziemy do niego.

Sprawdzimy, jak Stefan sobie radzi.

A potem może do Sącza na grób babki
Jadwigi. Nie próbuj mnie przekupić

pielgrzymką na grób matki.

Nie puszczę Stefana, słyszysz? Nie
zgadzam się.

Zawsze był twoim ulubieńcem.

Rozumiem, czemu chcesz go zatrzymać przy
sobie.

Dziwi cię to?

Po tym, co spotkała Andrzeja?

Pośle ze Stefanem jego starego
nauczyciela. I co?

On go obroni?

Pisz, to nie Neapol. Nie popełnię drugi
raz tego samego błędu. Myślisz, że

wiecznie możesz go tu ukrywać przed
naszymi wrogami?

Jedyne, co może ich zatrzymać, to nasza
siła. Nie mogą zobaczyć, że się boimy.

Mnie też dotknęła śmierć Andrzeja.

I też się martwię o Stefana.

I o siebie.

Ale jestem królem i muszę myśleć jak
król.

Zgrzesyłam.

Tylko nie umiem tego żałować.

Tęsknię za nią.

Ale odsunąłeś ją od siebie.

Dla jej dobra. Nie chcę, żeby cierpiała
przeze mnie.

Dobrze się stało.

Modlitwy Adelaidy zostały wysłuchane.

Wróciłeś na dobrą drogę.

Podniosłeś zwycięstwo na Rusi i nad
swoimi słabościami.

Powinienem podziękować najwyższemu.

Uważaj, Kazimierzu.

Im człowiek wyżej się wspiął, tym
boleśniejszy będzie dla niego upadek.

Łatwo się potknąć.

Uchwycić się.

Nie tego kamienia.

Im człowiek wyżej, tym bardziej sam.

Tak myślisz?

Bóg jest przy Tobie zawsze.

Zaufaj Mu.

Ty jesteś boskiego nadania.

Pilnuj się drogi, którą Ci wyznaczył.

Co ksiądz postanowił?

Jesteś tego pewna?

Za długo z tym zwykała.

Kiedy możemy się pobrać?

Na świętej łódzki.

Świętej łódzki?

A co się o chmistrzyni nie podoba w
świętej łódzki?

Okaleczyła siebie, nie ulec grzechom,
wybrała męczeństwo za wiarę i

życie? To by niech będzie na świętej
łódzki.

Tylko niech ksiądz nikomu nie mówi o
tym, co postanowiliśmy.

Nikolaj nie wierzy, że do niego pójdę.

To ma być niespodzianka.

Ślub to poważna sprawa.

A niespodzianki nie zawsze dobrze się
kończą.

Ale udziel nam księdza tego sługu.

Udziel.

Ktoś musi.

Nie. A o czym oni tak?

Chodzi o niewiastę. Nie, o pieniądze.

Zostawiam całą miskę kaszy, że o
niewiastę.

Dobra, ale ze wszystkimi skwarkami.

Ze skwarkami.

Grajkowie.

Piwo ze świetnicy. Koniecznie.

Jedzenie. To będzie kosztować.

Pojmuję.

Dla Gabii ma być huczniej z przytupem.
Nikolaju.

A nie lękasz się, że ucieknie ci sprzed
ołtarza?

Nie ucieknie.

A jak zostanie moją żoną, to nawet z
królewną Kunegundą nigdzie nie pojedzie.

Już ja zadbam o to, żeby mojej Gabii
życie w stanie małżeńskim się spodobało.

Czy ja wiem, jak dotąd do życia
małżeńskiego nie było jej śmieszno?

To przecież skromność.

Jej własne szczęście dla niej mało
ważne.

Wszyscy dookoła ważniejsi.

To teraz, tak?

Trzeba by Jona była w tej chwili.

Ty się nie zdradź z tym Przemek.

Zobaczysz. Będzie pięknie.

Pięknie.

Nie spodziewałam się ciebie tutaj.

To miałem wysłać sługę przodem, żeby
spytał, czy mogę odwiedzić własną żonę w

komnacie?

A mógłbyś wysłać sługę przodem?

Z perłami dla mnie, albo z futrem.

Słyszałam, że na Rusi są najpiękniejsze,
nic wiecie?

A bez podarku nie przyjmiesz mnie w
łożu?

Jeżeli nie masz dla mnie podarek, To
może ofiarujesz mi

słowa? Mam mówić, żeś piękna.

To już słyszałam setki razy.

Twoje włosy są jak jedwabry.

Mhm.

W twoich oczach jest tyle blasku, że
gwiazdy bledną.

Aha.

Najpiękniejsze wonie świata nie mogą się
równać z zapachem twojej skóry.

A usta? A usta?