Original subtitles

Stop.

Zijn er auto's?

Nee.

Achter ons?

Er is niemand op de weg.

Ze zoeken me.

Maak je geen zorgen. Waarschijnlijk je verbeelding.

Er is hier niemand. - Ik word gevolgd.

Ik word gevolgd, zeg ik je.

Wat doe je?

Wat doe je? - We staan voor een rood licht.

Ik had ruzie met m'n vriendje.

Ik kan niet terug naar huis.

Ik woon hier niet.

Ik haal wat ontsmettingsmiddel.

Je man?

Waar is hij?

Ben ongehuwd.

Woon je alleen?

Ja.

Ik heet Veronica.

En jij?

Sara.

Sara, niet bang zijn.

Het is voorbij. - Mag ik even bellen?

M'n gsm is zoek.

Ik moet m'n vriendin bellen.

Mag ik die lenen?

Alsjeblieft.

Ik heb haar.

Ze was aan de kust en zocht naar hulp.

Wat is ze van plan?

Geen idee, nog niet gevraagd.

Waarom niet?

Het meisje is overstuur.

Ze is niet echt consistent.

Ze weet niet eens waar ze is.

Bracht je haar naar het huis? - Natuurlijk.

Via de andere deur.

Ze denkt dat ik hier woon.

Mooi.

Weet je of ze iemand opbelde?

Nee, ze heeft haar telefoon niet.

Tracht te begrijpen wat ze denkt.

En bel me dan terug. - Wacht.

Hoe gaat het met je?

Gaat wel.

Dank je, Veronica.

Ik heb kleren mee.

Weet je hoeveel dit kost?

Het past me niet meer.

Men kan dit herstellen.

Hoe?

Misschien in de winkel zelf.

Topmerken doen aanpassingen.

Hij duwde me tegen de grond.

Als ik was gebleven, sloeg hij me dood.

We waren niet samen.

Ik was op een feestje.

Ontmoette een meisje.

We amuseerden ons.

Ik wou zwemmen in het zwembad.

Maar ze liet me niet, want dacht dat die leeg was.

En ze trok haar jas uit en ik lachtte...

want ze gooide die in het water.

En daarna hoorde ik een gil.

Ik ging kijken.

Ze lag naakt in een kamer en ademde niet.

Ik wou 112 bellen...

maar die gast duwde me op de grond en nam m'n telefoon.

Ik rende weg.

Ik rende urenlang voordat ik jou vond.

Ik zag haar sterven.

Wat moet ik nou doen?

Er is geen reden om bang te zijn.

Die man wou je geen pijn doen. Hij was ook bang, net als jij.

Het meisje heet Claudia.

Ze nam cocaïne, werd onwel...

maar nu is ze oké, geen erg.

Sara, wacht. Sara.

Ik kwam je zoeken omdat hij je niet kon vinden.

Hij was bezorgd om je.

Wie ben jij? Hé?

Doe die kleredeur open. - Sara, rustig.

Je mag gaan als, maar luister eerst.

Doe open. - Je vluchtte.

Je zag niet dat Claudia oké was.

Waarom neemt ze dan niet op?

Ik ga naar de politie. Open de deur.

Doe open.

Ga dan.

Ga.

En als er niemand dood is, wat dan?

Wat deed je daar, hé?

Dat zal hun eerste vraag zijn.

Weten je ouders wat je doet?

Ik heb niets te verbergen. Gehoord?

Bel de politie dan. Hier, bel ze.

Die man is mijn cliënt. Ik ben zijn advocaat.

Hij vindt het erg wat er gebeurde.

Ik weet dat je me niet gelooft...

maar hij zat met je in.

Daarom belde hij, zodat ik je tot inzicht kon brengen.

Doen advocaten dat tegenwoordig?

Enigszins wel.

Dreigementen.

Word ik bedreigd?

Je zei zelf dat Claudia zich onwel voelde.

Nu is ze oké, niemand wou iemand iets aandoen.

Dat is niet waar. - Je hielp haar.

Dat weet jij niet, want je liep weg.

Hij nam m'n telefoon af.

Hij sloeg me.

Zeker dat dit door hem komt?

Hij duwde me tegen een muur.

Maar dat lijkt op een snee.

Ik landde op een spiegel.

Die moet dan gebroken zijn.

Je werd gewoon bang, Sara.

Hij hield haar hals vast.

En ze ademde niet.

Hij kneep.

Wat je zag is niet hoe het is gebeurd.

Je geest was niet helder. - Ik neem geen drugs.

Ik weet zeker wat ik zag.

Natuurlijk.

Jullie waren twee brave meisjes op een feestje.

Claudia vroeg me om mee te gaan.

Ze had het over een villamet een verwarmd zwembad.

Waarom zou ze liegen? - Ik kende haar amper.

Nog niet zo lang.

Wanneer had je het door?

Hij zei niet eens hoe hij heette.

Claudia nam z'n hand...

en ik wachtte buiten.

Ik was daar niet binnen.

Als je Claudia zag...

zou dat je dan geruststellen dat alles oké is?

Ja.

Het meisje wil vanvond alleen maar vergeten.

Wat denkt ze dat er is gebeurd?

Ze spreekt zichzelf tegen...

Haar geheugen is verward.

Ze denkt zelfs...

dat jij het andere meisje iets aandeed.

Wil ze iets?

Ze weet niets over me, toch?

Nee, dat denk ik niet. Ze kent niet eens haar naam.

Zei dat jullie elkaar niet lang zagen.

Omdat jij...

met de andere naar binnen ging.

Zeg jij waar de arts is en ik breng haar zelf naar Claudia.

Nee, nee. Dat is geen goed idee.

Ik wil niet dat ze me samen afpersen.

Ik denk niet dat ze iets van plan is.

De beste oplossing is denk ik dat ze elkaar kunnen zien.

Nee. Ze mogen elkaar niet zien.

Dan weet ik het niet meer. Er is geen alternatief.

Dit is een delicaat iets.

Momenteel... kan ik geen risico's nemen.

We moeten het contract tekenen.

Berton weigert. Hij wil niet met ons in zee.

Hij maakt z'n kleren in India, China.

Waar vindt hij een bedrijf dat zo'n textiel maakt?

Zoveel willen ze niet meer uitgeven.

Het is zelfs op het nieuws. Zijn bedrijven verhuizen.

Hij tekende.

Wat zei je?

Hij heeft getekend.

Ik wou het tegen je zeggen samen met alle anderen.

En is dankzij jou, Veronica.

Dat is enorm nieuws.

Ja... enorm.

En jij denkt dat je een griet niet aankunt?

Veronica... wat is het probleem?

Claudia.

Sara.

Sara.

Sara.

Sara, wacht.

Je liegt. Dit is niet jouw huis.

Het spijt me dat ik het nie zei.

Ik wil je maar helpen. Luister naar me. - Claudia.

Claudia. Claudia. Nee. - Kalmeer.

Kalmeer.

Claudia is bij een arts, ik sprak hem net.

Kalm aan.

Alles is oké.

Je had gelijk.

Ze had een ernstige ademhalingscrisis.

Maar nu is ze oké. Ze is hersteld.

Morgen neem ik je mee naar haar, oké?

Ik zweer het.

Sorry dat ik je niet geloofde.

Ik ben geen oppas.

Roepen vind ik niet leuk.

Sara heeft haar redenen. Bedenk eens wat ze doormaakt.

Dit is een nachtmerie voor dat meisje.

En weet je hoe oud ze is?

Zeker weten?

En de andere?

Even oud?

Ik wil niet weten hoe je bij hen terechtkwam.

Ik had er liever niets over geweten.

Waarom bracht je me hierheen?

Je weet wat ik de laatste maanden heb doorstaan.

Ik wou de deal vieren, het terug opveren van het bedrijf...

en één avond aan niets denken.

Ik weet niet wat ik moet doen.

Ik zal mijn kinderen verliezen.

Waarmee heeft dat te maken?

Mijn vrouw wil terug naar Frankrijk.

Ze vroeg de scheiding aan.

Het spijt me, dat wist ik niet.

Praat een van hen, zie ik m'n kinderen nooit meer.

Ik moet zeker zijn, begrijp je?

Ja.

Ja.

Slaap je?

Hoe gaat het?

Heb je het koud?

Een beetje.

Ik zette de verwarming aan.

Aan zee is het kil 's avonds.

Dit huis ligt me niet.

Niemand houdt je tegen om te vertrekken.

Toch wel. Jij.

Denk je dat echt?

Wil je echt vertrekken?

Ik breng je naar het station, binnen enkele uren ben je thuis.

Ik laat Claudia bellen als ze ontwaakt.

Dat zou hetzelfde zijn, niet?

Claudia is oké. Geen zorgen.

Het kon veel ernstiger zijn geweest.

Het kon jij zijn geweest.

Dit was niet de bedoeling.

Besef je in welke penarie je jezelf hebt gestopt?

Misschien vergeet je vanavond beter...

en haar ook.

Je kende haar toch amper?

Dat is niet wat ik zei. - Oei, sorry.

Dan begreep ik het mis.

Het klinkt alsof ze zich niet als je vriendin gedroeg.

Of ben ik mis?

Wat doe je? - Ik krijg een jurk van je.

Ik zorg dat we die vergoeden.

Die moet strakker...

Wil je die terugleggen?

Ze heeft er talloze. Dit zijn maar die van hier.

Ze droeg het amper.

Sara, leg terug. - Ze zal het niet eens merken.

Mooi, toch?

Vind je die mooi?

Zie je dat Claudia niet te vertrouwen is?

Ik praat tegen je. Luister je wel?

Weet je waarom ze je hierheen bracht?

Wat ze van je wou?

Het was ik.

Wat bedoel je?

Jij kroop met hem in bed.

Dus je hebt hem geneukt?

Laat los, het doet pijn. - Je...

Laat me los.

MAAR MIJN LIEFDE STERFT NOOIT

Dit is een situatie die ik niet ken.

Ik moet het begrijpen. Sorry voor eerder.

Ik wou je niet beledigen.

Waarom ben je hier?

Hij had problemen en belde me op.

Doe je alles voor een cliënt?

Ik heb maar één cliënt.

Hij werkt in allerlei branches.

Als hij zegt spring, spring je.

Ik werk al vele jaren voor hem. - En wat zei ik?

Vanavond... was een ongewone situatie.

Hoeveel extra betaalt hij?

Het gaat niet om geld.

Waarom babysit je dan op me?

Wat wil je van me? Weten hoe hij is in bed?

Is dat wat je wilt?

Ik stel contracten op, verdedig hem in de rechtbank.

Dat is mijn relatie met hem.

Spelen.

Ik weet niet hoe.

Ik ken hem sinds m'n twintigste.

Ik zocht werk om mijn studies te betalen.

Ik nam de telefoon op, opende de deur, gaf de planten water op kantoor.

En hij zag je dat doen?

Na twee jaar werd ik secretaresse...

Ik werkte veel, talloze avonden.

Ik werkte zelfs thuis op zondag toen het kantoor dicht was.

Wat heb je gestudeerd?

Ik moest stoppen.

Dus je bent geen advocaat?

Lang verhaal.

Natuurlijk.

Dat vond hij niet leuk.

Hij zei geen onopgeleide secreterasse te zoeken...

en dat ik moest gaan.

Hij zou me ontslaan als ik niet verder studeerde.

En wat wou jij?

Hij bood aan ervoor te betalen...

en hij vond een stageplaats...

Wat kon ik zeggen?

Misschien wou je iets anders.

Geen idee. - Geen idee of wil je het niet zeggen?

Nee, echt geen idee.

Na tien jaar...

werd ik juridisch afgevaardigde.

Je moet blij zijn.

Hij wist het voor ikzelf.

Hij zag wat ik kon worden.

Je bent echt dol op dat varken.

Federico is een geweldige man.

Je weet niet wat hij in bed tegen me zei.

Hij heeft veel mensen werk bezorgd.

Zelfs nu het bedrijf dat niet kan betalen.

En ik heb m'n eigen ding.

Je eigen ding? Wauw.

Je bent dus getrouwd.

Nee.

Heb je kinderen?

Nee. - Waarom niet?

Wil je er geen?

Vrouwen zoals jij houden van deze muziek, hé?

Vrouwen zoals ik?

Ernstige vrouwen...

elegant.

Wil je iets voor me doen?

Iedereen staart wanneer ik dans.

Op een avond sprak een man me aan.

Hij grapte een beetje, maar niet heus.

Ik zei ja.

Hoe kwam je hierheen?

Ik zette een advertentie.

Ik spreek bijna nooit af.

Wat staat er? - Zeker mijn gezicht niet.

Ik was voorzichtig.

Niemand weet het.

Dat weet je niet zeker.

Ik zette niet m'n hele naam.

Heb je een tweede telefoon?

Nee.

Waarom?

Noteer je nummer.

Kom nou, schrijf op.

'Ik hou van lachen en grapjes.'

'Ik hou van voorspel, spiernaakte lichaamsmassages...'

Maar niet iedereen kan deze dingen vinden.

Alles wat je doet is belangrijk. Googel het maar.

Maar wie zou dat doen? En waarom?

Elke dag een advertentie. Hoelang?

Dat betekent niet dat ik ze zie.

Elke dag.

Je wordt elke dag wakker en plaatst meteen een advertentie?

Denk je dat eerst? Je bent geobsedeerd.

18-jarige studente, beleefd, aardig.

Al goed, dat is mijn leven, oké?

Hoe oud ben je? - Jij hebt een job, ik ook.

Eerlijk, hoe oud ben je? - Dit is m'n werk.

Hoe oud ben je? - Wat kan jou het schelen?

Heb je met iemand gepraat?

Heb je een zus?

Of iemand die je vertrouwt?

Alleen jij weet het.

Wat vind je er leuk aan?

Geen idee.

Waarom doe je het dan?

Geld.

En Claudia?

Ze wilden een ander meisje.

Claudia had dit nog nooit gedaan.

Ik heb haar overhaald.

Vroeg hij je iets te doen wat je niet wou?

Of wat Claudia niet wou?

We wisten niet wat ze zouden vragen.

We moesten ja zeggen.

Die kerel zei dat we hem niet mochten teleurstellen.

Wie dan?

De kerel die me belde. - Wie?

Geen idee.

Hij stuurde een taxi en zei dat we erin moesten wachten.

We moesten jurken dragen die hij kocht.

Toen kwam je baas binnen.

Je zag de andere niet?

Excuseer me heel even.

Wacht hier op me. - Oké.

Ik gaf haar een mooi bedrag.

We doen hetzelfde met Sara.

Misschien wordt het erger.

Ja?

Wat kan ik anders doen?

Wat stel je voor?

Ik heb cash meegebracht.

Morgen zijn we opnieuw wie we gisteren waren.

Oké?

Toen... dat meisje zich onwel begon te voelen...

bedacht ik wie ik kon bellen.

En ik kon alleen jou bedenken.

Waar vindt de meisjes voor je?

Ze is dood.

Dood?

Wat wilde je zeggen?

Praat met me.

Ik bracht haar naar het ziekenhuis...

Ik bleef zeggen dat alles oké was...

geen reden tot paniek...

maar ze antwoordde niet.

Maar ik hoorde haar ademen.

Toen stopte het.

En jij deed niks.

Ze werd onwel door wat ze nam. Het was een ongeluk.

Je deed niemand iets aan.

Het is getekend.

En dat betekent?

Gedaan met lenen, geen werk hebben. We kunnen herbeginnen.

Wat heeft dat ermee te maken?

We moeten haar meer geld geven dan ze kan begrijpen, oké?

Ben je gek?

Ze zullen haar zoeken, als vermist opgeven.

Ja, weet ik.

We moeten hieruit geraken. Ik heb nagedacht en weet wat te doen.

Er is maar één uitweg. Naar de politie.

Je wilt me ruïneren. Is dat wat je wilt?

Mijn god. Het spijt me.

Het spijt me, het spijt me...

Het spijt me.

Het spijt me.

Dit zou genoeg moeten zijn voor nu.

Later zien we wel...

Dus...

Dit is van Claudia.

We houden het nog enkele dagen.

We sturen het elders, naar een andere stad...

ze blijft schrijven, antwoorden en...

en dan...

is de batterij leeg... ver van ons.

Je zei dat ze haar telefoon niet had.

Waarom belt ze dan?

Waar is het lichaam?

Sara?

Wat is het probleem?

Hoor je me?

Is het mams? Iets gebeurd?

Nee... ik ben niet thuis, maar bij een vriendin.

Is er iets gebeurd?

Sara, hoor je me?

Sorry dat ik je wakker gemaakt heb.

Nee, nee, ik was wakker.

Andrea heeft koorts.

Wil je zeggen wat er is?

Sara, is er iets ergs gebeurd?

Waarom bel je me zo laat op?

Ik droomde dat ik stierf.

En... hoe is het gebeurd?

Geen idee, het was een begrafenis.

Was ik daar?

Ja.

Wat droeg ik?

Je was helemaal uitgedost.

Wat een nachtmerrie.

Hé...

Ik kan je horen.

Het was een nare droom, hé?

Ja.

Ga maar terug slapen.

Ik kom morgen naar mams om te lunchen.

Zal je er zijn?

Ja.

Kruip maar terug in bed...

gelukzak.

Ja.

Slaapwel.

Sara?

Binnen een uur vertrekt er een trein.

Ik ga naar huis.

Het is mijn schuld dat ik hier ben.

Je vindt me niet aardig.

Ik heb niets tegen je.

Ik wil je iets vertellen.

Het spijt me van gisteren.

Ik wist het niet.

Het spijt me, Sara.

Claudia is dood.

Kom nou.

Dat was ons liedje.

Ze kreeg een aanval.

Hij voelt zich heel schuldig, maar kon niets doen.

Is de politie gekomen?

Ik ga zoeken.

Kan ze een normaal leven leiden...

als ze de waarheid vertelt?

Denk je echt dat dit is wat ze wilt?

Nee, Veronica...

Ze is niet anders, ze is net als iedereen.

Zal iedereen weten dat ik het verknoeide?

We willen haar levend, dat vooral.

Dat is de waarheid, Veronica. De enige die telt.

De enige.

Was je maar hier.

Bij mij.

Ik ben hier, Veronica. Echt waar.

En jij?

Weet jij wat best is voor ons allebei?

Niet ophangen, ik blijf.

Toen hij me gisteravond belde...

leefde ze nog.

Hij bracht haar naar het ziekenhuis.

Maar ze stierf.

Hij panikeerde.

Dacht niet helder na.

Hij brak pas toen hij me zag...

en vertelde alles.

En jij gelooft dat?

Hij wou dat ik de waarheid zei.

Dat wou hij echt.

Hij verbergt niets voor je, begrijp je dat?

De politie is 10 kilometer rijden.

Ik zeg wel waar.

Kom we gaan.

Claudia nam te veel coke, meer niet.

Meer niet.

Rechtdoor, dan rechtsaf.

Claudia reageerde slecht op de drugs. Zeg dat tegen haar.

Claudio reageerde slecht op de drugs.

Vraag haar wiens fout het is.

Wiens fout is dit allemaal?

Hier afslaan.

Er is een plein daar aan het eind. Stop daar.

Hier afslaan.

Je moet afslaan, waarom rij je door?

We moeten omkeren.

Keer terug.

Vind je het eerlijk dat die man aangeklaagd wordt voor doodslag?

Wat? - Doodslag, Sara. Wat deed hij?

Ik weet het niet.

Zeker?

Ja.

We moeten heden en verleden scheiden.

Claudia is hier niet.

Claudia is hier niet.

Je moet aan jezelf denken.

Als dit openbaar wordt, weet iedereen het van je.

Ik moet het juiste doen.

Voor haar.

Er is maar één iets juist.

Het juiste is... dat je uitstapt.

En je kunt onder geen beding terug naar de prostitutie.

Het geld. Geef het haar.

Wat is dit?

Voor jou.

Om je te helpen zodat je sommige zaken niet hoeft te doen.

Breng me naar de politie.

Ben je gek? Wacht.

Wil je niet, ga ik allleen.

Luister. - Ik wandel wel.

Luister...

Denk, Sara, alsjeblieft. - Ik vertek, ja?

Alsjeblieft...

Waarom maak je hem niet open? - Sara, wacht.

Doe de deur open. Doe open.

Doe de deur open. Doe open. - Kom nou...

Wat wil je dan? Laat me eruit. - Kom helpen.

Tegen wie praat je? Tegen wie? Wie is dat?

Wie is die man? Wie is hij? - Rustig, Sara.

Wie is dat? - Dat is Federico...

Wie is dat? Ken ik niet.

Toch wel. - Nog nooit gezien.

Wat wil je van me, verdomme? Doe die kleredeur open.

Laat me eruit.

Sara, wacht.

Sara.

Sara.

Weet je nog waarom ik je opbelde?

Wat ik tegen je zei?

Je krijgt iets van me als alles goed gaat. Weet je nog?

Waarheen wil je rennen? Sara.

Sara.

Jij kocht die drugs.

Ik weet dat je wist wat je deed.

Sara.

Sara, antwoord.

Misschien lukt het jou.

Kom op, roep haar.

Je nodigt hem uit in de villa en regelt meisjes.

Je vindt haar, brengt haar naar Berton. Is dat het?

Ik raak hen niet aan.

Nee? - Nee.

Wat doe je dan?

Wat doe je dan wel?

Ik wou alles redden. Alles.

Hij wou niet tekenen. - Ik ben het bedrijf.

Jij bent het bedrijf. Het is wij, Veronica. Wij.

Dit bedrijf is alles. Zie je dat?

Hij wou niet ondertekenen.

Hij zei ja toen ze niet meer ademde.

Stelde hij het voor of jij?

Ik deed niemand iets aan.

Ik deed niemand iets aan, oké?

Je hielp hem met het lichaam.

Daarom tekende hij.

Ik deed alles voor jou.

Het meisje was al dood toen je me belde.

Rustig aan. Doe rustig.

Kalm... aan.

Rustig aan. Doe rustig.

Kalm aan.

Sara.

Kom nou, Sara. Toon jezelf.

Ik was er niet, dat weet je.

Je weet dat ik haar niet aangeraakt heb.

Toen hij me opbelde, kon ik niets meer doen.

Weet je wat er nu gebeurt?

Wij krijgen de schuld.

Echt waar. Wij twee.

Is dat wat je wilt?

Sara. Is dat wat je wilt?

Kom nou, Sara. Toon jezelf.

Wat wil je dan, hé?

Wil je beroemd zijn? Is dat wat je wilt?

Wil je dat iedereen het weet?

Wat er is gebeurd?

Dat ze je een hoer noemen? Is dat wat je wilt?

Geen zorgen... het is oké.

Als je die man verklikt, zijn we wereldnieuws.

Is dat wat je wilt?

Wij allebei. Jij en ik.

Kom, we gaan.

Sara, het is voorbij. Kom, we gaan.

Kom nou, Sara, we gaan.

Alles komt in orde.

Kom op...

Zeker dat je dat kunt?

Zo'n belangrijk iets geheim houden?

Sara, kijk me aan.

Sara, kijk me aan.

Zweer het.

Ik zweer het.

Mooi.

Mooi.

Waar breng ik je heen?

Woon je alleen of bij iemand?

Bij mijn moeder.

Daarvoor zei ik dat we veel zouden verdienen.

Dat ze alleen maar moest lachen en niet nadenken.

Dat het snel voorbij zou zijn.

Dat het beter was op z'n hondjes...

zodat je niet hoefde te kijken...

en je ogen kon sluiten.

Telkens ik hen ontmoette, gaf ik een andere naam.

Alsof iemand anders die dingen deed.

Soms overtuig ik mezelf daarvan.

Dat ik een normaal leven heb.

Dat ik hetzelfde kan doen als iedereen.

En ik denk ook aan jou.

Je hebt me niet gezocht sindsdien.

Dat moet niet.

Eén blik van jou...

zou me herinneren aan die avond.