Original subtitles

Mnie podkomorzy nie interesuje.

Niech sobie go bierze. Wybacz, Oda.

Wydpustuj wina na osłodę. Idzie zachwalał.

Tak ci pod komorze zawchodził w głowie?

Oda, Oda, zbudź się.

Oda, mein Gott, wołaj medyka, prędzej.

Eliasz, co jest z Odą?

Żyje. Mogę z nią pomówić?

Nie sposób.

Ale co jej jest?

Najpierw musimy wykluczyć najgorsze. Coś tam chodzi?

Karł właśnie ją bada.

Ale kto to może być?

Nawet zaraza.

A gdzie Juta?

Czuła nad Odą. Ja muszę z nią pomówić.

Juta!

To ona znalazła Odę.

Jeśli to jest mur, to ona też nie powinna się z nikim spotykać. To

niebezpieczne. Nie boję się.

A jeśli jesteś brzemienna?

Pani, ty musisz być ostrożna wyjątkowo.

Zaczekajmy. Masz rację.

Ale nie chujże się stąd, dopóki Kahn nie powie, co jej jest.

Moja biedna Oda.

Mężu, nadal się gniewasz za to, że nie zawróciłam do Krakowa?

Postąpiłaś wbrew mojej woli. Ale w miłości do ciebie.

Jak mają mnie słuchać poddani, skoro nie mam posłuchu u własnej żony?

A co by pomyśleli, gdyby żona opuściła cię w trudnej chwili?

Jestem ci winna nie tylko posłuszeństwa, ale też wierności i wsparcia. Boję się

o ciebie, rozumiesz?

Niepotrzebnie. Przy tobie czuję się bezpieczna.

Agnieszko, mam złe przyczucia.

Nie poddawaj się im.

Odkąd zaczęła się wojna, nie potrafię odgonić złych myśli. Dlatego mnie

potrzebujesz.

Umiesz zwyciężać, Bolko. Umiesz walczyć.

Lud ci ufa, a twoi rycerze gotowi są zginąć dla ciebie.

Tak, ale nie wszystkim w smak ten spór z Czechami. Ani mój sojusz z Kazimierzem,

który milczy.

To o to chodzi.

Że Kazimierza tu nie ma.

Tak.

Jeżeli nie obronisz świdnicy w boju, obronisz ją przy stole. Nie masz powodu

obaw.

Nie ma żadnych wieści z Wawelu?

Nie, jeżeli Kazimierz nie ruszy z pomocą, to Wittelsbachowie również.

Skąd wiesz?

Przecież to twoi krewni, twoi sojusznicy.

Bo Tetaż uzna, że Kazimierz próbuje go wciągnąć w wojnę.

Z moją pomocą.

Zamarzyła mi się wielka koalicja.

Śmieszny byłem.

To nie są marzenia, Wolko.

To Fideli naprawdę.

Ty tego dokonałeś.

Nie oddasz miasta i nie stracisz księstwa.

Pokażesz wszystkim, jak wielkim można być, nie mając wielkiego królestwa.

Wierzysz w to? Z całego serca.

Wierzę w ciebie.

I powierzam Ci moje życie.

O!

O!

Wy was, królu spóźnienie.

Chciałbym, żebyście wiedzieli.

Ruszamy na wojnę, ale dopiero razem z Wittelsbachami.

A jeśli będą się ociągać, panie? Ile jeszcze mamy czekać? Nie mogą zwlekać,

układ. Ale ślubu jeszcze nie było, układ tylko na pergaminie. Ale na pergaminie

jest cesarska pieczęć. A książę Bolko?

Teraz potrzebuje naszego wsparcia. Nie możemy go opuścić. Król ma rację. Mamy

czekać. A jak będzie za późno? A jak jest za późno? Mamy stchórzyć? Mamy

króla! Dość!

To jest rada, a nie targ.

Macie sprawdzać, co dzieje się w księstwach śląskich.

Wszystkie wieści od razu do mnie.

Pełko, gdzie są wojska czeskie?

Tchórz.

Lizus.

Kulczko, nie odstępuj księcia na krok.

Gdyby trzeba było, choćby własnym ciałem go osłonię. Nie będzie trzeba.

To moje księstwo.

Mój zamek.

I nasz dom.

Daj mi swoje błogosławieństwo.

Daję.

I całe moje serce.

Coś nie ma.

Wasza wysokość, Eliaszu, to nie da rada.

To trucizna.

Trucizna na zamku? Skąd?

Mnie nie pytaj, pani.

Zajmuję się chorobą, nie polityką. Ale musimy się dowiedzieć.

Oda śpi. A nie można ją obudzić?

Na razie nie.

Boże, chron nas wszystkich. Miej w opiece króla Kazimierza.

Trzeba go powiadomić.

Ja to słucham.

Karol Luksemburski dowodzi.

Na pewno idą na Świdnicę.

Lada dzień mogą zacząć obleżenie.

Jeżeli już nie zaczęli. Więc i tak nie zdążymy. Nie wypnędzimy wojsk Karola.

jeśli też zdobędą Świdnicę, to będą miały wroga, który poczuł zwycięstwo.

zdobędą, zobaczcie. A jeśli zdobędą, panie?

Proszę cię, sam jest swoim sterowcy, nie powinniśmy mu dać od razu. Już

postanowiłem, czekamy na Wittelsbachów.

I to jest najlepsza decyzja.

Co postanowisz, królu?

Nagrodę za twoje umizgi. Przestań się.

Wybacz, królu.

Ale to za twoją sprawą uwięziono Karola. On czeka pod Świdnicą, bo chce się na

tobie odegrać. Przekonał się na to od dawna.

Będziemy czekać na bezpiecznym Wawelu, kiedy Bolko walczy na murach?

Królowa.

Kazimierz, musimy to mówić. Na osobności.

Nie teraz.

Ale to sprawa z wiekiej śmierci.

Panie.

Usta i gardło zaczerwienione.

Gorąca.

Bardzo głęboki sen.

Tak, to może być strucizna.

Podejrzewam, że ekstrakt owoców bluszczu.

Trudny do wykrycia.

Łatwo dostępny.

Proszek wygląda niewinnie.

Łatwo się rozpuszcza.

To prawda.

Myślisz, że się wybudzi?

Jeżeli oddech nie ustanie, to tak.

Kto chciałby ją zabić?

To tylko uśpić.

Uśpić? W małych ilościach owoce w bluszczu to...

Silny środek na senne.

Większe chcą śmiertelne.

Trzeba wykryć sprawcę. Królowa ma rację. Nikt na zamku nie jest bezpieczny.

Juto, pilnuj, by królowa niczego nie piła. Póki po czaszy idzie, nie

tego pierwszy.

Jak rację, trzeba go uprzedzić.

Znowu zdrada.

Dlatego chciałam mówić o tym na osobności. Akurat teraz, kiedy ruszamy

Nawet na zamku nie można być bezpiecznym. Kazałam wyłożyć smocze

ochronią przed trucizną.

Wiadomo chociaż. Co to za trucizna? Mogę poprosić Karl. On powie dokładnie.

Ufasz mu?

Tak, panie.

Teraz zawsze tak będzie, że pochlebstwa Jury ważniejsze od naszych rad?

Kazimierz sprowadził go na ziemię prędzej niż ci się zdaje.

Jura się zmienił. Kiedyś miał więcej odwagi.

A może zbyt wiele.

Ale zmądrzał trochę, kiedy dostał pnia. Powinniśmy ruszyć na świdnicę. Pomożesz

mu przekonać Kazimierza?

On wie, że powinniśmy. Tylko czeka na właściwy moment.

Tylko kiedy to nastąpi? Znasz Kazimierza.

Właściwa chwila to ta, którą sam wybierze. Możesz sobie gadać, Jura, też

A król zrobi po swoim. Dobrze wiesz, że nie zawsze ma słuszność. To prawda, ale

zawsze ma swoje zdanie.

Ty pochlebstwa, Jury.

To była najlepsza decyzja, panie.

Co proponujesz, panie? Musimy słuchać króla.

Mylimy to wszystko.

A może on się po prostu boi? Lepiej, żeby się bał, niż żeby znowu zrobił

głupstwo. Jura zawsze był pierwszy do boju, a teraz cały czas gada, żeby nie

ruszać na wojnę?

Dlaczego mu na tym tak zależy?

A to może on dlatego nalega, żeby zostawić Bolka bez pomocy, bo Czesi mu

płacą? Jura zdrajco!

Popiera wszystko, co jest na korzyść Luksemburczyków.

Ojcze, coś się stało? Nie teraz, Jaśku.

Wyzwalaj mnie do króla, porozmawiamy potem.

Boże, proszę, chroń księcia.

Daj mu siłę i wiarę.

Daj nam nadzieję.

Miej na Twojej obiece.

Powiedzcie, matko.

Jestem przy Tobie, Gruszko.

Nie chcę, żeby mnie pocieli miecem.

Nikt Cię nie skrzywdzi.

Musisz ufać.

Komu? Przy Jodzie?

Tak. I Panu Bogu.

Ja chcę pomóc się z nami.

Możesz poprosić Pana Boga o co chcesz.

Pięknie. Teraz Jagna pokaże nam, jak się pisze księgi.

Chodź.

Zobacz.

A. A to jest A. N.

Drugi N.

I A.

Anna. To ja?

Tak. Teraz będziesz już w księgach na zawsze.

Będą o tobie czytali za wiele lat.

Nie muszę.

Jesteśmy bezpieczne.

Pani, pójdź ze mną.

Książę ranną.

Chodź. Napiszcie mi jeszcze.

Nie mam żadnej wątpliwości.

To była trucizna.

Rzeczywiście bluszcz? Tak.

Usypia lub zabija.

Jesteś pewien?

Cały czas jestem przy chorej. Ma wszystkie znaki zatrucia.

Nierówny oddech, gorąca, głęboki sen.

Kolor skóry wskazuje na... To jak przy wychłodzenie?

Nie, pani.

Trucizna atakuje wolę przebudzenia.

Co z myśli w skutku?

A skąd wiadomo, że to bluszcz?

Zbadałem resztki napojów w kielichu.

Z czym podano truciznę? Z winem.

Jestem prawie pewien.

Poszukam podczas czego.

To nie powinno się zdarzyć.

On powinien sprawdzać każdy trunek.

Zostawcie nas samych i zachowajcie to w tajemnicy.

Czy teraz już ufać, Karl?

Przeciwnie. Teraz wiem, że nie wolno ufać nikomu.

Cokolwiek będziesz jadła, krajczy sprawdza pierwszy.

Tak samo z piciem. Podczaszy czy dwórki kosztują najpierw.

I najważniejsze, idź odtrzec ku neglunda.

Co rozkazujesz, panie? Tylko pamiętaj.

Kastelanie, nie masz powodu, by mi nie ufać.

Zawsze już tak będzie między nami? Cokolwiek by mi zdziałał z powodu Jagny?

Nie czas razy ulewać żal.

Tu dzisiaj krąży po zamku. Dzięki tobie wiemy, że trucizna została podana w

kielichu. Teraz tylko trzeba się zorientować, kto ten kubur podał i dla

przeznaczony. Ale jak?

Trzeba obudzić odę. Masz na to jakiś sposób?

Próbowałem i jak dotąd nic.

To bardzo ważne.

Potaraj się.

Jest jeszcze jeden sposób.

Próbuj.

Pośpiesz się, to tylko drapnięcie. Szydź spokojnie, opatrzeć i tak trzeba. Muszę

wracać za mury. Jesteś ranny.

Ludzie mnie potrzebują. Bolko, proszę cię. Nie martw się, najmilsza. To już

prawie koniec. Jak to?

Ponieśli ogromne straty.

Powinni odstąpić od kolejnego szturmu.

Nickel i Rudiger świetnie się spitali.

Tak ostatnią szansę, by przejść na ich stronę, Mikalu. Nie zamierzam.

Gdy teraz wyjdzie z Damury, nikt się nie zorientuje.

Uznają, że poległeś w bitwie. Nikt nie posądzi cię od prady. A ty, Rodigerze?

O mnie się nie martw, nie wydam cię.

Moje zdanie znasz. Nie powinieneś był donosić o uwięzieniu Karola. Miałeś

I uwierz mi, jest mi wstyd, gdy widzę, jak moi druhowie giną na moich oczach.

Zetrę tę plamę złego honoru. Który bym miał polec.

Odo, poznajesz mnie?

Gdzie jestem?

Na Wawelu.

Odo, czy poznajesz, kim jestem?

Odo, co piłaś, zanim zapłatałeś sen?

Co powiedziała?

Że Idzi to wino dochwala.

Idzi.

Gdzie on jest?

Wezmę się tu pod coś tego.

Straż!

Macie pilnować królewny Kunegundy.

Odpowiadacie za to głową.

Zatrute wino wypiła dwórka.

Użęsz mnie.

Przysięgam. Pieniądze wziąłeś.

Królewnię miałeś upić, nie dwórkę. Nie umiesz dopilnować, żeby królewna

wychyliła kielich? Co z tymi zapodczasin?

Na zamku już wiedzą, że ktoś się święci. Przestań, nie tylaj z ojedna!

Pójdź go, pójdź go.

Będę jeszcze potrzebny.

Teraz ja tylko jedno wyjdę.

Nie chcę ją zabić.

Nie, nie, nie, nie.

Zrobić to. Nie, nie, nie zmówicie mnie do tego. To my powiemy komu trzeba, że

jest drajka.

Takiej handy swojego herbu nigdy, nigdy, nigdy.

Chcesz tego?

Nie chcę.

Wracaj na Wawel.

Zrób co trzeba.

Uważaj. To jest naprawdę mocna trutina.

Wracaj, Mia.

Wybacz mi, Boże.

Ja nie powinnam była wzywać szatan.

Chciałabym, żeby on dał życie, a nie odbierał.

Proszę, podrób mi naprawić mój błąd.

Spraw, by ona przeżyła.

I odkoń Belzebub.

Ja się wyrzekam, szatan.

Wyrzekam się go.

Wszędzie szukają Idziego.

Nie mogę uwierzyć, że chciał mnie otruć.

Ja to na pewno słuchawka ludzi, czeski król.

Dlaczego?

Gdybyś umarła, nie byłoby ślubu z synem cesarz. Przecież Witelsbachowie,

Luksemburczycy i Czek są wrogami.

Na to im moja śmierć. To już Kazimierz i cesarz, nie jest im na rękę.

Skąd ty to wszystko wiesz, Adelaido?

Nie wpuszczają nas na narady.

Ojciec nie rozmawia ze mną o polityce.

Tobą też nie.

Przyjdzie czas, że i ty będziesz rozumieć swój mąż, nawet kiedy milczy.

Boję się wydać nie.

Najdłużej słów nie bój się, Kućo.

Boże, żyję.

Jesteś kochany. I zmęczony.

Nawet nie na nogach stoję.

Patrzyłeś jak bohater.

Książę do bohater.

U mnie tak w ludziach ducha rozpalić.

Ja jestem tylko zwykłym rycerzem, który robi to, co do niego należy.

Albo do czego robić nie powinien.

Moja wstążka.

Skradłeś mi ją. Żeby mnie chroniła.

I żebym pamiętał o sobie.

Muszę ci coś powiedzieć.

Guncelu, to ważne.

Szukałam cię na murach w trakcie walczu. Szukałaś mnie?

Helena, przecież mogłaś zginąć. Gunselo, słyszałam rozmowę.

To Nikel zdradził księcia Wolka. To on doniósł królowi czeskiemu u więzieniu

Karola w Kaliszu.

Nikel? Tak.

Nie wierzę.

Nikel.

Gunselo!

Ty drajko.