Original subtitles

W poprzednim odcinku... Myśli, pani.

Twoje myśli mogą zatruwać twoje łono. Na tym świecie nie ma dla mnie lekarstwa.

Jeżeli nie potrafisz mi pomóc, to pójdę do tego, który potrafi.

Złapaliśmy Mele, żonę Kata.

Dwie zimy dochodziło do siebie.

To nie ja jestem winna, tylko twoja władna chodzi.

A przecież ta twoja nie pod topór idzie, jedno na sznur. Łatwiej ci będzie.

Łatwiej? A gdybyś swoją Gabinę miał wierzać?

Urodził się Bóg, teraz czas na króla.

Gunzel będzie na czas.

Zobaczycie, zdążymy jeszcze w tym roku.

Mam nadzieję.

Mikołaj sam posłowałby dłużej.

Bo mówi więcej.

Wolko, teraz gdy wydamy kunegundę za księcia Ludwika...

Nasze granice na zachodzie będą bezpieczne. Do czasu jeszcze nie wiemy,

posłowie nie dotarli. Trochę wiary, sprytku.

Królów, jesteś zbyt spokojny i pewny siebie.

Spokój i pewność to dwie różne sprawy. Spokój mieć muszę, a pewności nie mam

nigdy. Sam mnie tego uczyłeś.

Królewna Kunegunda!

Książe, kasztelanie.

Kunegundo, czekamy na poselstwo cesarza Ludwika.

Ten pachan? Tak.

Potrubisz jego cena.

Księcia Bawarskiego.

Jeżeli układ będzie zawarty... Kroteka jest Twoja wola, ojcze.

Obiecuję, że będę dumną księżną.

Dziękuję, ojcze.

Bez niej już całkiem pusto się zrobi na zamku.

Kiedy młoda królowa Adelaida obdarzy cię potomstwem, panie, to zobaczysz, wtedy

zatęsknisz za ciszą.

Chcę zostać królową sam.

Mój imię.

Mam do ciebie prośbę, Adelaida.

Nie musisz mnie o nic prosić, królu.

Powiem krótko. Chodzi o Kunegunda.

Czym ci mogę pomóc?

Wydajemy ją za mąż. Do Ludwika?

Jak Bóg da, to tak.

Trudno o lepszą pasję.

Może zostać cesarzową.

Spodziewamy się posłów lada chwila.

A czego się spodziewasz po mnie?

Proszę cię, byś pomogła jej się do tego przygotować. Nie będzie słuchać moich

racz.

Jest wrażliwsza niż jej siostra. Nie cieszy się na takie wiersji?

Przeciwnie, bardzo się raduje.

Jak małe dziecko, które się śmieje, bo się czegoś boi.

Bądź dla niej wsparciem.

Jak matka.

Chciałabym, ale nią nie jestem.

Wiem, że mogę na ciebie liczyć.

Maczyny i troski. Wolałabym się uczyć na własne dzieci.

Przyjdzie na to czas.

Proszę cię.

Moje córki opuszczają rodzinne gniazdo.

Tak, pani?

Przyprowadź Kunegundę.

Pomóżcie mi.

Przecież ja mnie winna.

Przyprowadźcie ochmistrzenie. Ona mnie zna.

Mam pieniądze.

Ale mam dużo pieniędzy zakopane w lesie. Podzielę się z wami, tylko mnie

wypuśćcie. Powiedziałem, idź!

Oddam! To oddam wszystkie, jeno mnie wypuśćcie!

Nie brak ci kobiety?

To w lochu, tam, w święta.

No co, rycerzu?

Jeno miecza brak.

Ani słowa kunebundzie o tym, co wiemy o Ludwik.

Nie chcesz jej odset, pani?

Nie chcę jej psuć chadości.

Ale Kunegunda ma takie dobre serce.

Może powinnyśmy ją przygotować na to, co czekają z księciem. O, tak.

Sojusz z cesarz Witzelbach jest potrzebny, moje królewo.

Poza tym życie to nie baśnia.

Jeszcze zdąży zaznać go rycie.

Gratulacje!

Już wiesz, pani? Oczywiście.

Dobre wieści szybko się roznoszą.

A za mąż pójście, to najlepsze z nich.

Wiesz, uję królewną.

Dziękuję, Juto.

Będę żoną przyszłego cesarza.

Nie mogę się już doczekać.

Wiecie coś o Ludwiku?

Podobno jest młody.

Gdzie mieszka?

W Brandenburgii? W Bawarii?

Jak tam jest?

Najpiękniej jest w Persji.

Dla mnie najpiękniej jest w Krakowie. Będzie ci go brakowało, zobaczysz.

Chyba, że cesarz cię nie zechce.

Nie chce cię stracić, ale posłowie jeszcze nie płucili.

A wiesz, jak są cesarze, to dyspoci i tyrani.

Ale nie martw się na zapas.

Więcej ze skarbca nie wyciągnę, nie ma.

Kunegunda musi mieć godny posak. Gdyby to ode mnie zależało, więcej bym dał.

Dochód wzrósł przecież.

Podatki, daniny, zastaw ziemi dobrzyńskiej. Ale wydatki również,

Wojujesz, budujesz, a to wszystko kosztuje. A ze ściąganiem danin różnie

Dziesięć tysięcy, postaraj się.

Wydaję córkę za syna cesarza.

Winszuję, królu.

W istocie posak musi być należyty. Masz czas, póki Ligenza nie wróci od cesarza.

Zrobię to w mojej mocy.

Zrób więcej niż w twojej mocy.

Ale cudów nie zdziałam.

Taka moja posługa liczy krupy.

To modl się o cud, albo stracisz usąd.

Królu, odejdź.

Szukam pana kanclerza.

Za niemógł.

A może ja mogę w coś pomóc?

Muszę posłać list do Elżbiety, by mogła cieszyć się moim szczęściem. Królewno,

zaczekaj najpierw, aż rzucą posłowie.

W spytku ty też uważasz, że casarz mnie nie zechce?

Jak to ja też?

Nie, zalecam tylko cierpliwość.

Królewno, znam ciebie od pierwszych godzin twojego życia i nie znam

którego byś nie oczarowała.

Adelaida dziwnie ze mną mówiła.

Bo jest jej smutno.

Zostanie sama.

A może trochę ci zazdrości.

Ty może będziesz cesarzową, a ona zostanie tutaj.

Dziękuję z pytku.

Królowa Jadwiga byłaby dumna z takiej wnuczki.

Ale odepnij mi łańcuch.

Odepnij. Jeszcze czego?

Ja ci takie sztuczki pokażę.

Daj mi nie rozkoszować się chwilą.

Spinaj.

Podoba Ci się?

Tak.

Twoje zdrowie, Samuelu. Dziękuję, Mikołaju.

Napij się ze mną.

A napiję się.

Zdrowia nigdy dość.

Ani grosza.

Bo im grosz cięższy, tym ciału lżej. A mnie właśnie lżej teraz.

Na sercu.

Boś pomywaczkę zamknął w lochu.

Gabio teraz musi pójść do mnie.

Ponoć nie pójdzie, dopóki ostatnia królewna nie opuści zamku.

Jakoś ją przekonał.

Co Wojtę mówią?

Że Hulczewski nas napadnie. Mleko i miód miały w rzekach płynąć, a miast tego

niebezpieczne czasy idą.

Niebezpieczne? To była żona Jędrzeja. No i teraz w lochu siedzi. To tylko o

jednym, Mikolaju. To byś musiał porządku pilnować. Tak jak ja, to dasz być tylko

o tym.

A gdzie Kat?

Uciekł. O swoją własną babę musiałby przypiekać.

Akurat jemu narasta jego własna baba nie w głowie. A nie?

A nie.

Znalazł sobie inną.

Słuszkę z Babelu.

No i teraz ma wolne.

I świętuje.

Jak każdy porządny człowiek.

Tak jak ja.

Iłeś złe było we mnie?

Nie dałeś mi syna.

Czy ja mam być zła dla ludzi, którzy mnie otaczają?

Mówiłam do Kunegunde słowa, które nie chcę.

To szatan mówi przeze mnie?

Ja mam więcej czynić zło.

Mam ranić?

Wybacz.

Ale nie cofnę się przed niczym.

Królewno, czegoś ty potrzeba?

Kapilio.

Myślisz, że będzie mnie chciał?

Kto? Mój przyszły mąż.

Kunegundu, czyżby... Nastał twój cios?

Pamiętaj, co zawsze mówiła twoja matka.

Musisz być sobą.

Oni się nie wahali.

Matka i ojciec. Nie wahali.

Buntowali się. I to bardzo.

Naprawdę. Mocny twój ród.

Królewną.

Moja mała Kundzia będzie może nawet tatażową.

Co się dzieje?

Nasza Kundzia idzie za mąż.

Tylko nie wiem, czy mąż mi nie zechce.

Wnuczką jesteś, Gedymina.

Największego księty Lidewkiego.

I wnoćką królowej Jadwigi. Proszę, de wszystkim córką królowej Aldony.

Najwspanialszej kobiety, jaką ta ziemia nosiła.

Siedem tysięcy kop groszy praskich i klejnoty.

Wystarczy. Mniej niż osiem nie godzi się. A miało być dziesięć.

Królu, wybacz śmiałość. Czy mogę zamienić z tobą słowo?

To ważna sprawa.

Chodzi o królową. Mów.

Martwię się o nią.

Ale czym? Powiedz.

No mów wreszcie.

Pani, nie wiem jak zacząć.

Głowę tylko zawracasz.

Książę Bolko i księżna Agnieszka zaraz tu będą.

Lepiej zajmij się Kunegundą. Będzie potrzebowała waszej pomocy.

Bądź pozdrowiony, Kaczmarzu.

I wadajcie.

Koni tu u was dostaniemy?

Starosta mówił, że będą czekać przy drodze.

Koni nie ma, panie, ani starosty.

Zapłacę.

Pomóżcie nam.

Chciałbym pomóc, panowie. Koni nie mam, rozy takie.

Dalej jedziemy.

Taki człowiek jak wy na pewno ma dla nas rumaki.

Mam sprawę, ciemchata bogata.

Milcz, konie daję.

Mogę puścić chłopaka, może będzie jutro z powrotem. Panowie, musicie wypocząć.

Tu miejsce to statek, ciepło.

Przeciekacie tutaj.

Do Sierakowic daleko stąd?

Mniej niż dzień drogi. Czyli mniej też niż linoz.

Dotrzemy do Przybysława. Od niego weźmiemy konie.

Przybysława. Ojca Heleny.

Przybysława Borkowica. Masz z tym jakiś kłopot?

Przeciwnie. Ruszajmy.

Panowie!

Dotkniecie się?

Na śmierć się prosicie?

Z Panem Bogiem.

Z Panem Bogiem. Z Panem Bogiem.

Boże, nie ma go tu.

Ratunku!

Tata miłosierna! Tata miła!

Nienawidzę cię!

Straszę! Ratunku!

Mela, posłuchaj mnie.

Życie mi zniszczyłaś!

Szatanem! Ratunku!

Juta? Sprowadź Egle.

Nie widziałam jej dziś na Wawelu.

A nie obchodź mnie, gdzie jest. Ma zaraz być tutaj.

Ja ją znajdę, pani.

O, widzisz? Tak się odpowiada królowi.

Pani, ja boję się tej Litwinki.

Bój się lepiej mojego gniewu.

Mówią o niej straszne rzeczy. Że miała kontakty ze złymi mocami. Że jest

czołownicą. Przecież była ochrzczona.

Przeszła sąd boży i niewinna. Widzisz, nie ma co się bać. Oda.

To jest dla ciebie.

Założysz to na ucztę.

I poproś księżna Agnieszka.

A ty nam coś zagrasz na lutni.

I ty już.

Już, już, już.

Już, zobacz.

Grzańca, Gabila.

Każdemu należy się przebaczenie.

Zapnij dla nią.

Srogo cię poobijała, skoro pleciesz takie głupoty.

Postradała z mysły.

Jest chora, a nie zła. I dlatego kara mają minąć? Bo jest szalona, tak?

Wiem jak to jest.

Kiedyś żyjesz, a nie jesteś sobą.

To przez nią ciebie to spotkało.

Mam ją uwolnić?

Żeby jeszcze kogoś w Krakowie zabiła?

Tylko mnie lekko postrasiła, a nie zabiła. Ale chciała i zrobiłaby to,

strażnik. Ja od razu w niej zlowidzialem.

Taka była obchyskliwa.

Zawsze karnąbna, uparta. O nie mówisz? Ciągnie.

Ją do Eliasia trzeba.

Do kata.

Jeśli Melikara nie spotka, to się zaraz ta zaraza rozlezie po innych.

Tu przykładu trzeba.

Że się nie truje, nie kratnie.

I z nożem się na innych nie rzuca.

Przykład zawsze lepiej działa niż nauki. A dobre ciny.

Gdyby wtedy nie straciła pamięci.

Nigdy by to ciebie nie wróciło. Dlaczego ty takiej bronisz?

Bo dzięki Mary planujemy na siebie cele, Mikołaj.

Chcesz wziąć na siebie jej kolejne zbrodnie? Na swoje szumienie?

To gra była piękna. Gorzej ze śpiewem.

O, Egle.

Wzywałaś mnie. Tak, usiądź. Rozgość się.

Nalej wina.

Coś się stało? Nie, a właściwie tak. Chciałam cię też prosić.

Z całego serca pragnę, byś została na zamek. Byś stale była.

Przynajmniej do czasu, kiedy Kunagunda wyjdzie za mąż.

To zaszczyt pani.

Mówiłam z Kunegundą o przyjemności i tchudy.

Małżeńskie życie.

Mówiła ci coś?

Tak, wspominała. Boję się, że rzekłam coś na zbyt schogo, na zbyt... wprost.

Nie chciałam ją przeskoczyć.

Dobrze cię rozumiem. I mnie się podobnie zdarza.

Egle, widzę wahania.

Pani masz przy sobie Odę, Jutę, niezawodną Katarzynę. Ale ty też mnie

zawiedziesz, prawda?

Zrobisz, co rozkażę.