Original subtitles

W poprzednim odcinku.

Chyba nie powzięłaś znowu zamiaru życia w czystości.

Wielki Mistrzu.

Ludolfie.

Gospodarzu.

Co to ma znaczyć?

Nie wiecie, kim jestem?

To mój rycerz.

Na rozkaz wielkiego mistrza ma nikogo nie wpuszczać. Nawet mnie?

Nikogo.

Trzymaj go mocno, to śpię. Mistrzu, nie poznajesz mnie?

Aleksander Pondkorny, wielki szpitalnik zakonu. Zostaw!

Wyjdź.

Kto cię nazwał?

Bracie, zamilcz. Twój jad nie zatruje mi umysłu.

Mistrzu, rewercały już gotowe, czas ruszać w drogę.

Tak, rewercały.

Przejrzę je i dam znać.

Wszystko już zatwierdzone.

Jedziemy na spotkanie z królem Kazimierzem.

Pojadę, ale potrzebuję chwili na modlitwę.

Na oczyszczenie.

Muszę zdjąć te szaty.

Palą mnie niczym piekielne ognie.

Chcę dostać sam.

Nikogo nie wpuszczać.

Nikogo!

Znowu ma atak. I to w takim momencie.

Przynajmniej nie traci kontaktu ze światem.

Powiedział, że pojedzie.

Nago?

W Wierzbiczanach wszystko gotowe.

Pole zabezpieczone, chłopi uprzedzeni.

Pewnie będą się chcieli tutaj pokłonić, panie.

Zjechało się wielu gapiów. Mieszczanie z Inowrocławia chcą zobaczyć, jak król

polski wymienia listy pokojowe z mistrzem zakonu. Będą widać nas na polu?

siedzą po karczmach i gospodach.

Piją za powrót kujaw do macierzy i za twoje zdrowie, król. Przekaż

żeby im piwa nie żałowali.

Tam też się napij, to wielki dzień.

Jest jeszcze jedna rzecz.

Chodzi o...

Orszak Krzyżacki. Jest już na miejscu.

Kazałem sprawdzić każdy dukt. Nikt jeszcze ich nie widział. Jak to?

Moi ludzie sprawdzili nawet za Inowrocławiem. Psa z kulawą nogą nie

być jeszcze bardzo daleko. Byliśmy umówieni na dziś. Oszukali nas? Może coś

opóźnia ich przyjazd. I nie posłaliby gońca?

Spokojnie, bądźmy cierpliwi. Mam czekać? Mało to było sporów, procesów i sądów?

Albo będą na czas, albo pokoju nie będzie.

w obłędzie biegał wokół zamku? Nie wolno ci tak o nim mówić.

Bóg wyznaczył go na to stanowisko i to on kierował jego czynami. To Bóg kazał

głowy spodkiem przed rycerzami świecić. Ani słowa więcej!

Winniśmy mu lojalność. Jesteśmy winni lojalność zakonowi, a nie temu, kto go

niszczy. Nasz los nie jest pewny.

Musimy zawrzeć pokój z Polską, żeby mieć spokój na tyłach. I wreszcie rozgromić

tę pogańską Litwę, ten dziki koton.

Ludolf tego dokona.

Wierzę, że da radę i spotka się z Kazimierzem.

Musimy tylko być przy nim. A jeśli nie podoła, to grozi wojną. Daj rozwiązanie,

zamiast tylko narzekać.

Wyjadmy braciom Rzemiscy za niebógów i dokonajmy zmiany na jego stanowisku.

Zmiany? Na kogo?

Żebyś siebie widział na jego miejscu?

Zamawiasz mnie do buntu?

Prędzej odwołam zjazd z Kazimierzem, niż na to się zgodzę.

Coś nie tak, Panie?

Ars longa vita brevis.

Życie szybko mija.

Jedynie piękno zaklęte w sztuce jest nieśmiertelne.

Chociaż wiedzą Pani, że piękno jest darem, którym trzeba umieć się dzielić.

Tylko człowiek mały, mały duchem, nie jest w stanie tego pojąć.

Co tam nie chcesz, Gabija?

Kapelana w tej sieci żyrawinowej mi sama zrobiła.

Tego ci nie zapominam. Ale co, to już służek nie masz? Ochmieszczenie sama

nosi?

Nieoczywiste. To nie robota dla ochmieszczenia.

Ty podtrzymaj.

Ja pójdę po służki.

Ale co ty wyprawiasz, Gabija?

To królowa.

Zabieraj te tacy, ale już i błagaj o wybaczenie.

Błagam o wybaczenie, królowo.

Ja nie chciała ci uchybić.

Ja mam płytki w głowie.

Myślała, że trochę mi się rozjaśniło.

Prawda jest taka, że ja nic nie pamiętam.

Ja słyszałam o tym, że zaniemogłaś Gabilla.

Ale spokojnie, nie gniewam się.

Naprawdę?

Bo ja gniewam się na ciebie.

Dziękuję za łaskę.

Dziękuję za uwagę.

Królowano i ukochań się.

Masz dobre serce.

Pani, muszę z tobą pomówić.

Gabi, ja... Możesz odejść.

Nie uwierzysz, co się stało. Gabi, ja właśnie... Nie teraz, pani.

Musisz mnie wysłuchać.

Na osobności.

W sens Boże.

Wiesz czemu przychodzę?

Melli szukam.

Słuchaj, jak dopadnę to twoje babsko, dopadnę na pewno. Chciałbym ją dopaść

przed tobą.

Żebym jej choć powiedziała, dlaczego odeszła. To po podgrodziu popytaj, to

dowiesz, dlaczego odeszła.

Prawda. Honor wójta ratowałeś.

Choć łeb mi mało nie pękł.

Pijemy razem, pijemy.

Dla miasta robisz.

Ale to, że wiedźmę ukrywasz. Nikogo nie ukrywam.

Chłopa pusta odeszła. Nie odeszła, tylko uciekła.

Proszek jakiś rzap zrobiła. Albo jakieś inne świństwa, żeby ludzi leczyć.

Żeby zamiast do tyńca do braci podziała, to żeby tutaj do niej przychodzić.

Żeby grosz łudzić na cudzym nieszczęściu.

Gabija też tutaj przyszła.

Przede mnie.

Ale to twoje babsko moją Gabiję otruło. Przecież ona w głowę uderzona.

Ale skąd wiesz, że przed melem?

Toż ci mówię, że całe podgrodzie aż huczy.

Wszystkich potruła, przestraszyła się i uciekła.

Nie spocznę, póki tej twojej nie znajdę.

I pod topór ci nie położę.

Ja jej życia nie pozbawię.

Prędzej mi łeb zetniesz, niż na mele rękę podniosę.

No to jak będzie trzeba.

Mnie to wszystko jedno.

Czyń swoją powinność.

Właśnie zamierzam.

Jutra? Nie, niemośliwe. Wdzięczyła się do niego.

I wyglądała bezstydnie.

Kunat przyjechał na Wawel, żeby rzeźbić nagrobek mojego dziadka, a nie oglądać

półnagiej niewiasty. Przysadzasz? Wiem, co widziałam.

Może tam, skąd pochodzi Juta, panują takie zwyczaje.

Ale nie u nas. Juta pochodzi z Helsji, tak jak ja. I nie ma lepsze wychowanie

niż nasze.

Nie widziałaś Juty, pani?

Wstyd wam przynosi. Chcesz mnie dotknąć czy sprowokować?

Ja tylko spełniam swój obowiązek.

Powinna była cały dwór przywieźć z Helsja.

Żałuję, że uległam na mą wasz ojciec i pozwoliłam Egleita bezużytecznego, aby

zostać z wami.

Dzikuski Litwinki.

Pamiętaj pani, że i we mnie płynie litewska krew. Może dlatego masz taki

języczek. Łatwo cię obrazić moje dwórki.

Ale nie czas na spory.

Nie teraz, kiedy król odnosi zwycięstwo i świętuje w odpisanie pokój ze swój

odwieczny wróg.

Szkoda tylko, że ofiary tego układu będą Litwini.

Wszystko dla dobra Polski.

Tak mawiała moja matka, która towarzyszyła ojcu we wszystkich ważnych

A ty, najjasniejsza pani, to musi być przykre,

że nie ma przy nim dla ciebie miejsca.

Rewersały, które przekażemy krzyżakom, są już gotowe.

Do tego, co udało nam się zebrać w Kaliszu, doszedł wspólny dokument opatów

klasztorów w Lądzie.

Mogilnie, strzelnie i gnieźnie. I poręczenie księcia Słupskiego.

Trzeba przyznać, że Bogusław się spisał.

Gdyby nie on, nie wiadomo, czy panowie wielkopolscy podpisaliby dokument.

Kamień spadł mi z serca.

Wiem, że Elżbieta będzie z nim bezpieczna.

Coś jeszcze?

Jest jeszcze poręczenie wszystkich biskupów. Arcybiskupa Gnieźnieńskiego,

biskupa Poznańskiego, Włocławskiego, Płockiego. Nie wszystkich.

Nie przejmuj się, panie biskupem Grotem.

Krzyżacy zgodzili się nie baczyć na brak jego pieczęci.

Osobiście to ustaliłem z marszałkiem zakonu. Czyżby?

A może dlatego Krzyżaków tutaj nie ma? Bzdury. Kolejni zwiadowcy szukają ich

skutku. Na nic taka dyplomacja. Ale zależy, im nie cofną się. Może biskup

miał rację? Wystarczy, Mikołaju.

Nie rośniemy w siłę od takiego wiadolenia.

I to trwie miarku, arcybiskupie.

Chcieliśmy pokoju, ale nie za cenę honoru.

A co poczniemy, jak nie przybędą?

Zawsze jest jakieś rozwiązanie.

Jakie? Zemsta, jeśli racja w tanu tego wymaga.

Dwałaś mnie, pani?

Tak.

Chcę wiedzieć, jak postępują pchace.

Gdzie są twoje projekty?

Tu są wszystkie.

To miało być gotowe na zysę.

Król będzie rada dzień.

A co to jest?

To bez znaczenia.

Kto to?

Nikt ważny. Nie kłam się, gdzieś widzę. To jest moja dwóchka, Juta.

Dlaczego ty ją malujesz w taka nieprzyzwoita poza?

Nieprzyzwoitym jest, że mnie odrzucasz, pani. Jak śmiesz tak do mnie mówić.

To wyraz desperacji.

Odrzuciłaś mnie.

Dlatego próbuję mówić językiem sztuki.

Tak namalowałem jutę.

Namalowałem, byś... byś mnie dostrzegła.

Nie chcę tego słuchać.

Byś zrozumiała, że to ty jesteś moim natchnieciem. Ani słowo więcej!

Co byś lubiła?

Nie chcę wiedzieć.

Więc...

Nie maś racji, jest gorzej, nic nie stałem.

Trzeba odwołać spotkanie z polskim królem, niezależnie od konsekwencji.

goń. Trzymaj się, Winryku.

Chyba wiem, jak mu pomóc.

Na ból brzucha czasem najlepsze są wymioty.

Gdzie byłeś, panie?

Machnę od tego czekania.

Niepotrzebnie. Już skończyłam.

Ale nie machnę tak bardzo.

Wytrzymam.

Już skończyłem. Lepiej wracaj do swoich obowiązków. Królowa czeka.

Działeś pod królową? Tak.

I musiałem się dla ciebie tłumaczyć. Za mnie?

Ale przecież ja dla sztuki, prawda?

O mój Boże, co ja narobiłam.

Panie, musisz się za mną wstawić. Chodź już.

Nie widzisz, że szatan próbuje nas przyciągnąć na swoją stronę? Widzę.

I wiem, że ty jesteś, panie, jedynym prawdziwym obrońcą naszej wiary.

Tylko w tobie nadzieja.

Wiedziałem, że mogę na tobie polegać, chłopcze.

Reszta to tchórze, którzy nie potrafią stawić czoła złemu.

Sami musimy zniszczyć ten dokument.

Wszystko, co każesz, mistrzu.

Zerwaliśmy pakty z diabłem.

Teraz trzeba podpisać drugi.

Z królem Polski.

Z tym małopolskim niedźwiedziem.

Przyprowadźcie mojego konia Bucefała.

Jedziemy na polowanie.

Pojedziesz w tym stroju, mistrzu?

mógłby się wystraszyć.

Szaty moje przynieś.

Pójdę przygotować orszak do drogi.

Jedziemy do Niedźwiedzia. Króla Polski.

Do domu!

Już zaraz.

Gdzie masz topór, kumiel?

Jak to gdzie?

W chałupie.

To idź, weź i ziel mnie w głupi łeb.

To też władzę w łeb. Należy mi się.

Należy. Gdybym od razu powiedział Gabii o mojej żonie, no ty miałbyś mele,

a ja miałbym gwiazdę moją najjaśniejszą.

I mógłbym spijać teraz z jej ust nektar miłości.

Pięknie powiedziane.

Gdyby można było, cofnął czas.

Czasu nie da się cofnąć.

Ale skoro raz się pokochała, to masz szansę.

Jak?

Powiedz o tym, że... O tej wiedzie.

Nektarze.

Nawet jak zapomniała to, jak je pokocha.

Jędrzej.

Tak mi smutno.

Chciałaś być nagana na grobku.

Pani, to nie tak. Ja ledwie odchyliłam ramię. Przed obcym jeszcze zna? Nie

Ci?

Dotykał cię? Nie, on nawet się nie zbliżał. Legendy, nie kłam.

Na święta Elżbieta Tchety.

Nie wymawiaj nawet jej imię, nie jesteś godna.

Pani, ale przecież ty też mu pozowałaś.

Nie śmiej się równać ze mną.

O wybacz, ja nie sądziłam, że tak cię to chodź złości.

Nie ma już dla ciebie miejsca na moim tworze.

Pani, tyle lat nie zburzyłam, a ty mnie wyrzucasz?

Sama sobie jesteś, widzę.

Pani, błagam, litości, gdy ja tak od męża znajdę, co potnę. Rób, co chcesz,

zejdź mi z oczu!

Nieniejszym ustanawiam pokój wieczysty i uroczyście przysięgam na koronę

Królestwa Polskiego przestrzegać jego warunków.

I ja przysięgam, że przestrzegać go będę.