Original subtitles

W poprzednim odcinku. Urzędnik w koronie, królem był Władysław.

Panie, czas byś dotarł na obrady.

Póki nie będzie zgody, wszystkich możnych nie jadę.

Dołączyłem do księcia Bogusława.

Północy rozmawialiśmy z panami z Wielkopolski. Uparcie obstają się z

pojmują, na co rozumiem z krzyżakami.

że dzięki temu ruszymy na Ruś.

Bo patrzą tylko na skraj własnego pola.

Tatarzy daleko, to sprawa ich nie obchodzi.

Spokój na północy powinien.

Spokój, tak.

Ale nie sojusz.

Za kamień w Warszawie układaliście się?

I co? Na wszystko się godzili.

Ale nie wszystko spełnili. I jeszcze do papieża na skargę poszli.

Ja nie, mówisz, jakbyś nie pojmował, w czym rzecz.

Jakbyś uważał, że mają słuszność.

Chcesz, żebym szedł na wojnę? Z czym?

Krzyżacy to jest militarna potęga. I papież im sprzyja. Nie nam. Nie tylko

papież. Luksemburczycy też.

Wspór z zakonem to wojna z cechami. I kłopoty z kościołem. Biskup Krakowski

liczy się ze swoimi zwierzchnikami.

Tak, i dlatego on szkodzi najbardziej.

A panowie z Wielkopolski liczą się z jego zdaniem. A grot powinien liczyć się

moim. To co będzie?

Książę Bogusław mojej przekonać.

Da radę?

Musi.

Ja chcę zostać mężem mojej córki.

Spytku, wracaj czym prędzej do miasta i miej baczenie na wszystko.

I wychylj potła, jak tylko wyrażą zgodę.

Żaj! Wybacz mi!

Zrobi! Tam!

Dokonamy!

Jak się stało?

Jezu Maria!

Co u Gunthala?

Przecież widzę, że nie możesz usiedzieć.

Mylisz się, pani.

Jego stan mnie nie trafi.

Poniósł zasłużoną karę.

Mówią, że jego rana bardzo krwawi, wciąż się nie obudził.

Za te wszystkie niewiasty, za te gwałty, których się dopuścił, należało mu się.

Mówisz teraz o nim, czy o tych, którzy cię skrzywdzili?

Nawet ja mu źle nie życzę, choć nigdy nie był mi bliski.

Ja też już nie jestem.

Miłość minęła tak prędko?

Rozum przemówił.

Heleno, nie wierzę, że już nic do niego nie czujesz.

Pomodlę się za niego.

Jakiej modlitwa na wszechkolędy i co jej znaczy?

Po coż tu przyjechał?

Zwodzisz nas i nic nie mówisz. Król chce naszej zgody, ale nie daje nic zdałem.

Daje. Tobie!

Córkę za żonę! Wam daje.

Koniec wojny. Nie lękamy się. Naprawdę?

Na niczym wam już nie zależy?

Nie boimy się wojować.

Bo dawno wojny nie było.

Ale dzięki komu?

Dzięki Kazimierzowi. To racja.

Ale tu nie chodzi o wojnę, ale o Wielkopolskę. Układy niepewne.

Lepsze niż straty.

Panowie, idą nowe czasy. Nie tylko siła się liczy, ale rozum też.

Rozum bez miecza to tylko łeb do ścięcia. A nikt ci nie każe pozbywać się

twojego miecza.

Kazimierz daje wam czas, aby wykuć nowe. I lepiej władać nimi na własnych

ziemiach. Po porządku to wy, panowie, nie potraficie utrzymać.

Bogusławie! To potwarz!

Król wie, co się u was dzieje. Wie, jakie u was rozboje.

Jaki bałagan.

I wiecie, co zrobi?

Myślę starostę.

Od Ciebie.

Na Twoje imienie.

Tego nie udni.

Starosta musi być z Wielkopolski.

Dlatego zadałem Ci pytanie, Mikołaj.

Na czym Ci zależy?

Gabio, rozejrzyj się tu.

Pognajesz coś?

Coś, co jest ci bliskie?

A co, ja koń jestem?

Żeby mi owiec był bliski?

Co tam szukasz?

Patrz, ja nie widzę. Zawilgocone. Zaraz nic będzie.

Trzeba rozsypać. Musi przyschnąć.

Ty, podejdź.

Chodź, się rozsypać i przebrać.

Ja? A ja? Kto tu jest ochmistrzynią?

To jest pan ochmistrz Niemierza.

Same ochmistrzy na zamku.

Nikogo do pracy.

Lubicie urzędy?

Więc dbajcie o tego, który wam je daje.

Dobrze, że wciąż tu jestem, panowie.

Król gotów iść na każde ustępstwo, aby zakończyć obrady. Jakie ustępstwa?

Dokumenty spisane, innych nie będzie. Wystarczy pieczęcie przywiesić. I o tym

mówię.

Król powinien walczyć, by zwrócono nam ziemię, które prawnie wygraliśmy w

procesie warszawskim, a nie...

Dawać je teraz za darmo. Wieczysta jałmużna. Wieczysty wstyd.

Bogusławie, tyś z Pomorza.

Powinieneś wiedzieć, jacy są rycerze zakonu. Biskupie, nowy papież Klemens

bierze stronę krzyżaków. Więc teraz ty stajesz przeciwko koronie.

Miarkuj się, książę. Cztery lata temu sprawa wydawała się przegrana.

I co?

126 świadków zebrałem.

I sam byłem jednym z nich. Wygraliśmy.

No i co z tego?

I co nam dała ta wygrana? Powód do dumy.

Racja jest po naszej stronie. Tak.

Księż biskup słusznie prawi.

Nie ślepą dumą buduje się królestwo. Ja ślepy? I głuchy. Na głos rozsądku.

Jadę stąd.

Mojej pieczęci pod tą hańbą nie będzie.

Biskupie! Takie moje prawo.

Widziałeś biskupa Grota?

Odjechał dość dawno i prędko. Chodzi z Krzywysławem i podburza możnych. Trzeba

coś z tym zrobić.

Król zdaje się spokojny. Kazał szykować obrady.

Zaraz wniosą piwo.

Król spokojny, ale ja nie.

No jak Krzywysławie?

Panowie porozumieli się?

Nie, książe Bogusławczyku.

Tak, święcie.

Ale nie wstyd i nie wstyd.

Szukałem się w pytku w prawie rodzinnej.

Podziękuj swojej małżonce za pomoc.

Dostaję niewieści ze Świdnicy. Moja córka Helena pisze mi o rycerzu, za

oczy wypatruję.

No to zazdroszczę, bo moja córka jak na przedkłada księgi nad zamęściem.

Wybaczcie. W Świdnicy poznałem wielu zacnych rycerzy. Cieszę się, że Helena

znalazła tam szczęście.

Podbałeś wody? Gunta Larednita? On jest w tym wybrańce.

Podobno oddany rycerz księcia Volkard.

Dzielny człowiek, sławiony w wielu bojach. Zapewne, skoro książę go chwali.

Szełko.

Szełko.

Czy wiesz coś o Buncelu, co powinien wiedzieć ojciec?

Poznałem pewnie tylko plotki. Zdanie księcia jest najważniejsze.

Mów wprost.

Ponoć słynie ze swojej porywczości i ciężkiej ręki, która nie szczędzi nawet

niebios.

O Chryste.

Jeszcze tam.

Ale ja już nie mam siły. Ale masz za to siłę gadać.

Gabio.

Może pójdziemy razem do Ponegundy?

Nie, nie, nie znam.

To córka króla.

Musi jej być przykro po wyjeździe siostry. Pani Egle.

A jej siostra dokąd wyjechała?

Wyszła za mąż.

Pamiętasz, jak przyjechałyśmy tutaj z Aldoną, znaczy z królową Anną? Egle.

Poszłaby, ale co ja pomogę dziewczynie, to jej nie pamiętam.

Pani idzie dla zdrowia. A ty szoruj, twojego imienia też nie pamiętam, ale

widzę nawet jak nie patrzę.

Próbujmy, Gabio.

Nie, nie, jesteś gotowa.

Jak ludzie na mnie patrzą, czy jesteś ze mną nie taki?

Nie wiem kim jestem, skąd pochodzę, kogo kochała, co lubię.

Cię boję, że mi tak zostanie.

nie mam jej.

Pamiętasz, Kundziu?

Twoja babka czytała wam z tej księgi dzieje waszego rodu.

Lubisz je. Kazałam, że nie jest świeże.

Dziękuję pani. To miłe z twojej strony.

O, mam też piwo.

Twoje ulubione.

Dziękuję. Może i piwo nie ukoi smucek, ale...

Jak opadniesz w sił, to będziesz chudniej.

Zapisałam w księdze daty ślubu królemne Elżbiety.

Niedługo zapiszę i twoją pewnie.

Wybaczcie, ale widzę się południowo.

Wzywałaś mnie, pani.

Co się stało królewnie?

Nie może sobie znaleźć miejsca.

Widać, król Kazimierz musi znaleźć jej męża.

W czym mogę służyć?

Pragnę ci podziękować, nie mierzę, za twoje zasługi.

Dzisiaj rano suknie wychłóciły od krawcowa. Dodatki wybrane, tkaniny

drapowane. Wszystko jest na czas.

Porządek jest na dworze jak nigdy, a tłuszki się uwijają, a kamienie lśnią.

To nie moja zasługa, pani.

Skłonność to jest piękna cnota.

Ale u ciebie to skłonność fałszywa.

Niechętnie przyjąłeś ten zarząd ochmistrzyni, ale obowiązki wykonujesz

To nie ja, tylko Gabija.

Gabija?

Rozumień wrócił?

Gabija wychodziła na urząd?

Wbrew moja wola?

Śmieli stawiać mi warunki.

Takie gadanie tylko.

Bogusław ich przekonał, zaraz tu będzie.

Oni gardłują, a ja mam im obiecać urząd.

Ciężko im pogodzić się z krzyżakami, tyle razy z nimi walczyli.

Ale też mają cię za swojego.

Wszak dziad stwój był księciem kaliskim, a królowa matka ostatnią księżną

wielkopolską. Tym bardziej powinni być za mną.

Panie, jak Bogusławie?

Przestraszyli się, że przykle obcego starostę?

Rozum im wrócił.

Wiernie powtórzyłem im twoje rady.

Nastraszyłeś ich, jak kazałem, że te rozboje, nieporządek pozdejmuje z

Nie poważyłbym się przynieść ci złych wieści.

Powiem tak.

Niech fal małgody, nim się wosk pieczeć poleje.

Ale dobrze, że biskup Jan wyjechał. Przy nim byłoby im wstyd.

Doceń królu, że odstąpił od sporu. W zbytku. Twoje miłosierdzie zapisane

w kronikach.

Został. Mnie medyk kazał to zrobić, nim spali rany.

Lepiej drew donieść.

Nie, panie.

Jeśliś mnie nie wkleił.

Jeśli modły przeklętej coś znaczą.

Teraz rozumiem, dlaczego na Wawelu ciągle czuję chłód.

Przynieś narzutę, pani?

Chodzi o krzyżaki.

Polacy nie znoszą opcji. Zawsze mieli tu wojnę. U nas w Chesja też nie ma

wieczny pokój.

Tęsknisz, pani, do domu? Do naszych?

Jestem królowa.

Mnie takie uczucia nie przystoją.

Polacy są w uczuciach zbyt wyrywni.

Czy ja na zbyt mocno potraktowałam Gabija?

Ona może zrobić coś złe.

Nieumyślnie, ale może.

Miałaś słuszność, pani.

Wiem.

Ale wiem też, że królewna Kundzia uważa inaczej.

Królewna zbytnio brata w jego służbą. To prawda.

Ale nie mogę mieć jej wróg.

Idź po nią i zapchować ją do kaplica.

Tam pomodlimy się o wspólną podróż dla królewna Elżbietka.

A ta też jest nadmiotnie uczuciowa.

Pewno źle znosi podchórz. A nie im. A co się stanie z rzeźbami, kunacz?

Juta jakoś dziwnie na niego patrzy.

Kuna wie, co ma robić.

A ty nie zajmuj ani Juta, ani kunat, tylko swoje obowiązki.

Pani, wejdź do namiotu, bo zmokniesz.

Nie chcę.

Dziękuję.

Kiedy ruszamy dalej?

Jutro winniśmy przekroczyć bramy Poznania. Doskonale.

Jestem zmurzona podróżą.

Pani...

Wygodność. Ale jutro umrzecie po raz ostatni.

Służenie mi przystanie być twoim obowiązkiem.

Nie.

Ja tego nigdy się nie wyrzeknę.

Zgubiła się pani.

Wiele wiosną temu.

I do tej pory miały się przy sobą.

Pani odciąłem.

Rzuć w ogienionek.

Jak rozkażesz.

Zobowiązuje się ponadto zwolnić jeńców, przebaczyć zbiegom oraz udzielić

miastom, które przyjęły zwierzchnictwo krzyżackie, amnesty.

A także wyrzeka się wspierania wrogów zakonu, jak i przysięga pomóc w

takowych ściganiach.

Czy możni przyjmują?

co zostało ustalone w traktacie i zgadzają się na złożenie poręczenia.

Starosta Generalny Wielkopolski Mikołaj Zbiechowa Nie będę stać

przy nim Ani wspierać jego słowem lub czynem Radą lub pomocą

Otwarcie lub skrycie Na szkodę lub ku całkowitemu zniszczeniu zgody

Lecz raczej będę go powstrzymywać Wiernie zachęcać

i doradzać w sposób skuteczny, jak najlepiej będziemy mogli.

Aby zgoda ta była silnie i niezłomnie przestrzegana.

Książę Pomorski, Bogusław.

Nie będę stać przy nim.

Panie, wybacz, że tak długo wątpiłem.

Pokój zawarty.

Można ruszać na wojnę.