Original subtitles

W poprzednim odcinku.

że król prowadzi możne rody na ta tracenie.

Chalszkę przecie teraz tracą.

Mężczyzny nie zmienisz.

Chyba, że na innego.

Skoro macie tyle czasu, żeby bresić po prysznici, znaczy, że z domu wam zawola

roboty.

Z nią coraz gorzej.

Najsłodsza śmietana kwaśnieje, kiedy nikt nie chce jej skosztować.

Mogłaś wygrać.

Twoja radość da mi dać więcej.

Nie lękaj się, pani wejdzie.

Królu.

Królowo. Mam wiadomość od ojca Heleny. Wyraził zgodę na jej wyjazd.

Teraz nic nie stoi na przeszkodzie, aby udała się do Świdnicy.

Zergut. Przekonałaś do tej pomysli Przybysław i Bolko?

Podziwiam twoja mądrość, Katarzyna.

To pomysł Spycymira.

Jego mądrości można ufać. Przez tyle lat. A czy Helena wie o wyjazd? Nie

chciałam robić jej nadziei, dopóki nie ma pewności, że księżna Świdnicka

Agnieszka ją przyjmie.

Mam pomówić z Heleną?

Lepiej odpocznij, pani.

Ja się tym zajmę.

Nie widzisz, że królowej dusz, no, a dzban pusty?

Katarzyna jest dla ciebie bardzo opiekuńcza.

Podejrzewa, żeś brzemienna?

Katarzyna zawsze była mi bardzo oddana.

Jeszcze za wcześnie, by mieć pewność.

Ja mam pewność, że nie jestem brzemienna.

Proszę. Kazimierz!

Las mich!

To na Wawelu będzie więcej pachołków niż myszy.

To ich odzieje wyżywi.

Nie jestem już marszałkiem.

Dlaczego zrezygnowałeś z urzędu, Mikołaju?

Czy to ważne?

Mogę pomówić z królem. Może zechce cię przywrócić na urząd. Nie.

Nie jestem godzien.

Mam nadzieję, że cudka i Jolanta bezpiecznie dotachły do Gołcza.

Bogu dziękować tak.

Bardzo brakuje nam twojej córki na Wawel. Mam nadzieję, że prędko do nas

Jak niewiasta płacze, na pewno od winy mężczyzny.

Nie nasza to rzecz.

Zywałeś mnie, panie?

Królowa sprowadziła na dwór medyka, by począć dziecię. I nadal nie jest

brzemienna. Dlaczego?

Cierpliwości.

Zbyt długo mnie zwodzisz.

Ciężar, jaki spoczywa na królowej, jest dla niej zbyt wielki.

Przyjęta przez wiatr jabłoń też nie wydaje owoców.

Co ty przez to powiedziałeś?

Jeśli między małżonkami jest...

Miłość i zgoda.

Będzie i dziecię. Takimi bajdami ją zwodzisz miast leczyć?

Nie dziwota, że nie rodzi.

Niektórzy leczą niewiasty naparem z mięty i wina.

Albo kąpielami.

Inni każą im głaskać brzuch, patrząc na pełnię księżyca.

Albo w nowiu zawiązywać węzełki na czerwonej nici.

Wszystko ma tylko jedno działanie.

Królowa musi wierzyć, że będzie przemienna.

Zadbaj, by czuła się miłowana.

Wtedy powijecie cię. Dosyć tych bajdurzeń.

Twoje dni na Wawelu są policzone.

Przekaż podczeszemu, żeby przygotował najlepszego wina dla Adelaidy.

I niech spróbuje ją rozweselić.

Marcinie, co gore? Izba czelatna. Hej, nie wszyscy na raz.

Marcinie, weź dwóch najsilniejszych, niech nalewają wodę do wiader i podają

dalej. Szybko.

Ludzie, namoczcie płachty.

Namoczcie płachty. I wążcie na dachach, żeby ogień się nie przeniósł. Prędzej,

ludzie, prędzej.

Prędzej, łatwo.

A ty dokąd? Przepuśćcie mnie.

Muszę swój krok ratować! To ty robisz, Jarzyńko! Jak się ogień rozprzestrzeni

pozostałe domy, to nie będziesz miał co ratować!

Stań z innymi! Prędko! Ludzie!

Ludzie! Ratujcie mój syn!

Mój syn! Dzieci ostało!

Może mieć zmiłowanie!

Dlaczego jesteś tu sama?

Helena, spójrz na mnie.

Pracujesz się czymś?

Nie.

Nie, ale faktycznie odkąd?

Cudka i Jolenta wyjechały, to nie mam za dużo do roboty.

Zaraz cię rozwesele.

Wkrótce będziesz mogła opuścić Wałę. Wspaniale, prawda?

Jak to?

Ja mam wyjechać dokąd?

Na dwór księżnej Agnieszki.

Okazałością i dostatkiem Świdnicki Zamek dorównuje Wawelowi. A te suknie?

O kawalerach już nie wspomnę. Synowie największych śląskich rodów. Ale mój

ojciec przyznał mi rację.

Nie, nie. Nie musisz mi dziękować.

Czym zasłużyłam sobie na Twą dobroć, Pani?

Pomagać innym to mój chrześcijański obowiązek.

Będzie Ci tam dobrze, jestem pewna.

Kto chce, żebym wyjechała do Świdnicy?

Król? Mój ojciec?

Proszę pani, mów ze mną szczerze.

Ani są ci życzliwi jak ja.

Ale co będzie, jak umrze twój ojciec?

A twój brat wyjedzie z królem na Ruś, jak ostatnio.

Ludzie są pamiętnili Helena.

Rzucą się na ciebie jak wilki na zranioną sarnę. O tym, że wyprowadziłam

królewskie córki z zamku i prawie postradałam zmysły, pewnie też już

Świdnicy.

Może. Nie wiem.

Ale tam przynajmniej będziesz mogła zacząć od początku.

Tutaj zawsze będę tą Heleną.

Wyjedź.

A ci... Dostojni kawalerowie, o których mówiłaś.

Kogo masz na myśli?

Jakie rody?

Dzięki ci, panie.

Pilnujcie dziecka.

Niech żyje wójt! Niech żyje! Niech żyje wójt! Niech żyje! Już, już,

Marcinie.

Gdyby nie wójt, ogień zająłby inne domy.

Wyniósł dzieciaka z płomieniem.

Bohater całego Krakowa.

Chanyżu trzeba przynieść do ciasta chlebowego. To co w końcu? Bóg

obdarzył mnie jedynie dwiema rękami. Mam się rozerwać na troje, czy jak?

Gdzie Audra? Sam bym chciał wiedzieć.

Zostawiła piepeń rozpalone, kotły brudne i zniknęła jak kamień w wodę.

Od tego dnia, kiedy zginął jej pies, nie było z nią żadnych problemów.

Może chora?

Sprawdzałem, nigdzie jej nie ma.

Najlepiej o chmistrzyni zapytać. Jeszcze ty jesteś miłku? Miałeś iść do piwnicy.

Nie masz dla mnie litości. Już ledwo żyję. O twoje zbawienie się staram.

tak siedzieć po bróżnicy. Dzięki mnie pójdziesz do nieba. No i to szybciej niż

bym chciał. Pośpiesz się.

Wtedy potrzeba jest to uskubać.

Mam nadzieję, że Audra szybko wróci.

Z zachodu na wschód jadą kupcy przez Sandomierz i dalej na północ w stronę

Mazowsza. No im więcej osad miejskich powstanie przy szlaku, tym lepiej.

Nie będzie trzeba nawet ustanawiać przymusu drogowego, bo kupcy i tak będą

przejeżdżać. Niedaleko leżą Dziekanowice, Prosowice. No to jest

ziemi niemieckiej przez Wrocław, Kraków, Sandomierz i dalej na Roś.

Powołanie osady miejskiej w Sokołowie ściągnie do małopolski ludzi.

A to oznacza większe wpływy do królewskiego skarbca. W Sokołowie nadal

myśliwskie ptaki?

Tak, panie.

Sprowadź dla królowej najlepszego sokoła.

Muszę jej jakoś osłodzić życie u mego boku.

Dobrze się spisujesz, Hermania. A i pamiętaj, żeby w prawach lokacyjnych

Sokołowa ustanowiono targ. Niech handlują każdą sobotę.

Musisz mi pomóc, ojcze.

Jesteś rozpalona.

Zachorzałaś? Tak nic, syrotku.

Pali, że wytrzymać nie jest sposób.

Wstrzymaj do mnie, ponieważ pora zapaszyć dziurawce i kozuka. Nic lepiej

leczy żołądka.

To nie żołądek mi doskwiera.

Czy możesz mi wyspowiadać, ojcze?

Teraz chory na mnie czeka. Błagam, nie wytrzymam już dłużej.

Co cię trafi?

Mam grzeczne myśli.

Nie wiem, co robić.

Nie

rozumiem.

Nie rozmawiaj z nim.

Nie patrz na niego.

Lepiej jest jedno okiem wejść do Królestwa Niebieskiego, nie stwodziem

wrzuconym do piekła ognistego.

Na gruncie ci królewski pokolniki.

Kto to jest?

Dokument powołujący na urząd marszałka Piotra Szafrańca. Jeszcze raz, dasz

królowice takiego za akceptację, a zadbam o to, żebyś co najwyżej dostał

kanceliktor jakimś prowocnie.

Panie, daję słowo, dokument wyszedł z moich rąk bez skazy. Skąd te plamy

się na tym pergaminie?

Chyba stąd.

Przepisz to.

Na czym skończyliśmy?

Nadajemy i powierzamy rozważnemu Janowi wójtostwo w miejsce naszym królewskim

Sokołowie, które powstać ma na gruncie w Chinach tej Sokolniki nad rzeką zwaną

Nidzicą koło Skalbierza. Jednocześnie dajemy pod miasto nasze wyżej wymienione

70 łanów frankońskich. I ustanawia się tam też cotygodniowy targ.

Na gruncie wsi Sokolniki?

Przecież to ze samym Skalbmierzą.

Zgadza się.

A biskup Jan o tym wie?

A co biskup ma do tego?

Skalbmierz jest własnością kolegiaty św. Jana ufundowanej przez biskupstwo

krakowskie.

Założenie miasta w Pekowowie nie spodoba się Grotowicowi. A na pewno nie będzie

rad z ustanowienia tam targu.

Nie wierzę, żeby biskup Jan miał coś przeciwko temu.

Wszak jest ostatnio królem z przyjaźni.

Zostaw nas.

Dziękuję za wino, które kazałeś mi przynieść.

Mam nadzieję, że osłodzi ci gorycz po mym zachowaniu.

Za dużo czasu spędzam w gronie męskich doradców.

I zapewniałam już, jak kruchym stworzeniem jest niewiasta.

Mówiłaś, że w Hetli polowałaś z ojcem.

Sprowadza ci ptaki.

I najlepszych sokolników. To nie jest dla ciebie dobre.

A cóż jest niebezpiecznego w pogładzaniu żony? Jeżeli mężczyzna obcuje z

niewiatów, to w niej nieczystość, nieczystość.

Udzieli się jemu.

Czy jestem ci niemiły, Adelaido?

Skąd ten pomysł, męliwa?

Twój medyk mówi, że jeżeli małżonkowie się miłują, będzie i dziecię.

Ale chyba łudziłem się, że względy, jakie mi okazujesz, to coś więcej niż

małżeńska powinność.

Ale przecież cię miłuję.

Dlaczego myślisz, że jest inaczej? Bo nie jestem brzemienna?

Odpocznij, Adelaido.

Audrey! Audrey, mam dobre wieski!

Mikołaj świnie!

Przynieś mi coś do jedzenia i nie puszczaj nikogo. Prutli gęsy, przekaż

tego widzieli.

Pomyję chyba smakniejsze.

Beczka tego wina droższa niż twoje perły, pani.

Nie może być.

Spróbuj tego.

Obiecuję, że ci podmatuje.

Mogłabym je pić od rana do wieczora.

Po dwóch kielichach mogłabyś nie dotrzeć na wieczorną uczkę.

Nie boję się.

Co się zrobiło?

Gdzie jest Zaudry?

O co mu chciałem ciebie spytać?

Uciekła? Zdziwiony?

Bada się, że ją przez ciebie powiesią.

Gorszy się niż wziody śmiertelne.

Tylko zgryzota przez ciebie. Po co ze mną leży?

Chciałem Audre podziękować.

Podziękować.

To pomogło mi otrzeźwieć.

Ja nie chciałem nikogo skrzywdzić.

Wróciłem, żeby to wszystko naprawić. Przerykam.

Zrobię wszystko, aby Egle była ze mną szczęśliwa.

Pomóż mi odnaleźć jej córkę.