Original subtitles

Od tysiącleci Zwierzchność sprawuje w Królestwie Niebieskim

władzę absolutną.

Określił się mianem Stwórcy, Ojca, Wszechmogącego.

A przecież jest jak my zwykłym aniołem.

Rządzi z mrocznym aniołem przy boku.

My, którzy walczyliśmy o prawdę, zostaliśmy wygnani z Królestwa .

Żyjemy między światami,

wypatrując możliwości zemsty.

Pośród ludzi tli się iskierka nadziei.

Śmiały przywódca gromadzi żołnierzy.

Jest śmiertelny, ale ma ponadludzkie ambicje.

Przyzwano węża. Objawiła się nowa Ewa.

Nadciąga kolejna rebelia.

Lyra!

Lyra!

Lyra!

Szukam dziewczyny: wzrost średni, ciemne włosy, brązowe oczy.

Ma na imię Lyra, a jej dajmon to Pan.

Zaginęła.

Pomóż.

Gdzie ona jest?

Pan?

Pan?

Lyra!

Roger!

- To ty? - Pomóż mi! Ratuj!

Gdzie jesteś?

Roger!

Lyra...

NA MOTYWACH POWIEŚCI PHILIPA PULLMANA

MROCZNE MATERIE

No weź...

Na miłość boską!

- Statek nie jest gotowy. - Wszystko więc w naszych rękach.

Oczyść umysł.

Straciliśmy tylny oscylator.

Szykuj się.

Kwiaty poczułam, gdy szłaś ścieżką.

Jak się masz?

Coś nie tak?

- Jakiś problem? - Kaplica przez lata była pusta.

- Podobno teraz ktoś się w niej ukrywa. - Nie ukrywam się.

Co pani tu robi?

Wierzysz w czary?

Czasem.

Pozwól.

Nie bój się.

To moja córka .

Czarownik rzucił na nią zaklęcie.

Dlatego śpi.

Nie może jej pani obudzić?

Potrzebuję czasu.

Dopilnujesz, żeby nikt nas nie niepokoił?

- Tak, pomogę wam. - Bardzo ci dziękuję.

Niech pani o nią dba.

Naturalnie.

To będzie nasza tajemnica.

Proszę...

Pozwól nam odejść.

Napij się.

Jeśli nie zażyjesz leku, nie wydobrzejesz.

Masz.

Nie lękaj się.

- Jakim cudem... - Nie skrzywdzimy cię.

- Kim jesteście? - Bene elim.

Czyli aniołami. Przybywamy w ludzkiej postaci.

Anioły?

Chcemy porozmawiać.

Odczepcie się ode mnie.

Aesahaettr.

On istnieje.

- Maszyna jest bezużyteczna. - Jak wrócimy do Republiki?

Wymyślimy coś.

- Co widzisz? - Zdaje się, że nic nam nie grozi.

Uwolnijmy naszego człowieka.

Za mną.

Tutaj.

Jesteśmy bezpieczni?

- Czysto! - Czysto. - Tak.

Ogunwe!

Który z was to generał Ogunwe?

Ja.

Kim jesteś ty i twoi mali przyjaciele?

Lord Asriel Belacqua.

Planuję atak na Królestwo Niebieskie. Chciałbym, żebyś do mnie dołączył.

Słyszałem o tobie.

Właśnie wypowiedziałeś wojnę Świątyni.

Radź sobie sam.

Wysłuchaj go.

Nie pochodzimy z twojego świata. Nie interesuje nas Świątynia, lecz ty.

Walcz z nami przeciw Zwierzchności.

Wiem, w co wierzysz i jakimi siłami dowodzisz.

Chcę mieć twoją armię, ale razem z jej dowódcą.

Przyczyń się do ostatecznego zwycięstwa.

Ty pójdziesz ze mną.

Witamy w Genewie, kardynale.

"Ojcze Przewodniczący".

Ojcze Przewodniczący?

Jak wyglądało aresztowanie?

Zabezpieczyliśmy heretyckie materiały.

Deklamowano je przed ludźmi, z których wielu było nietrzeźwych,

po czym nastąpiła ożywiona dyskusja i groteskowa wymiana idei.

Wiersze.

Ojciec Jerome.

Co należy uczynić?

Uwięzić autora za herezję.

Ojciec Heyst.

W budynku poukrywano dziesiątki tomów.

Za kratki trafić powinni obecni na spotkaniu oraz posiadacze dzieła.

Ojciec...?

- Gomez. - Co by ojciec zaproponował?

Fizyczną pokutę w miejscu publicznym.

Posiadaczy poezji najlepiej wybatożyć.

Autorowi wymierzyłbym karę...

która wyrządzi trwalsze szkody.

Strach jest darem. Dzięki niemu się uczymy.

Ukarzą nas dla przykładu. Czas ucieka.

Potrzebny nam ten nóż.

Przestańcie za mną łazić. Jak przechodzicie między światami?

Składamy się z Pyłu.

Przenikamy przez powietrzne bramy do innych światów.

Tylko my je widzimy.

Balthamos i ja szukaliśmy Aesahaettra i ciebie.

Nadciąga wielka wojna.

W bitwie biorą udział wszystkie istoty świadome,

choć nie zawsze o tym wiedzą.

Moc wroga rośnie,

a ty posiadasz jedyny oręż, który zapewni nam zwycięstwo.

Zabierzemy cię do lorda Asriela. Gromadzi wojsko...

Znam go.

Ktoś mi o nim powiedział - o wojnie,

o tym, że mam walczyć u boku Asriela,

o roli noża.

Ale nie pójdę z wami.

Szukam swojej przyjaciółki Lyry, córki Asriela.

On ma to w nosie, ale zaginęła. Potrzebuje mnie.

Nie rozumiesz, jak ważny jest ten nóż.

Wy nie rozumiecie. Dla mnie najważniejsza jest Lyra.

- Znajdę ją. - Pójdziesz z nami... - Albo co?

Przykro mi z powodu twojej przyjaciółki. Widzę, ile dla ciebie znaczy.

- Co się wydarzyło? - Zaatakowano nas. Została porwana.

- Przez kogo? - Nie wiem. Rozdzieliliśmy się.

Myślałem, że jest bezpieczna.

Kiedy wróciłem, już jej nie było. Asriel musi zaczekać.

Przykro mi.

Będziemy cię śledzić, dopóki nie zmienisz zdania.

A śledźcie sobie...

Odnaleźliście mnie w każdym ze światów.

- Jak? - Nóż przyciąga Pył.

Posiadamy inne zmysły niż ludzie.

Pomożecie mi.

Odszukaliście mnie - odszukacie i Lyrę.

Zaprowadźcie mnie do niej. Wtedy udamy się do Asriela.

Czas ucieka.

Wkrótce nas dopadną.

Będziemy się spieszyć.

- Nie mamy wyboru. - Należy do Lyry.

Działa na tej samej zasadzie co nóż.

Może tak ją wytropicie.

Napędza go Pył.

Tak.

Potrzebujemy czasu, ale znajdziemy ją -

nieważne, w jakim świecie przebywa.

Lyra, tutaj!

Idę.

Co to za miejsce?

- Nienawidzę go! - Roger!

Boję się!

Roger...

Roger.

Tędy.

Machi!

Ojcze!

Stęskniłem się! Kochana...

Niech ci się przyjrzę.

Masz piękną córkę.

Kiedy widzieliście się po raz ostatni?

Dziesięć miesięcy i 16 dni temu.

Nie sądziłem, że opuszczę swoją celę, dopóki nie zjawiłeś się ty i twój kot.

Zastanawiam się, czy jesteś szaleńcem, czy geniuszem.

Jedno nie wyklucza drugiego.

Z kim toczysz wojnę i czego ode mnie oczekujesz?

- Walczę ze Zwierzchnością. - Mówiłeś, ale to niemożliwe.

Ludzkość nie wygra ze swoim Stwórcą.

Zmusza nas, byśmy przed nim klękali, chociaż nie jest żadnym Stwórcą.

- To zwykły anioł. - Anioł?

Nic więcej.

Skąd wiesz, zakładając, że to prawda?

Wiele tysiącleci temu jego sekret odkrył inny anioł.

Xaphania zasiada w mojej Radzie.

Zbieram najlepszych wojowników z każdego świata, również z Niebios.

Pragnę, byś stanął u mojego boku.

- Powinno mi to schlebiać. - Przebyłem długą drogę. Owszem.

Nie pomogę ci.

Machi to moja młodsza córka.

Jest jeszcze jej siostra.

Świątynia od dawna poluje na nasze dzieci.

Jakiś czas temu zaczęli wywozić je...

na szkolenie.

Aria jest własnością Świątyni.

Ja dla niej nie istnieję.

Liczy się jedynie Zwierzchność.

Dziewczyny, którą znałem,

już nie ma.

Ale to nadal moje dziecko.

Rozumiem, co proponujesz, ale mam do stoczenia własne bitwy.

I obowiązek, by ocalić jak najwięcej synów i córek.

Mógłbym...?

Widziałem podobne rzeczy. Odcięto jej dajmona.

- Nie jest opętana. - Tego nie twierdzę, wybacz.

Już tłumaczę. Stelmaria?

Stelmaria i ja stanowimy jedno.

To mój dajmon, inaczej - dusza.

Dajmon Arii mieszkał w jej wnętrzu.

Więź, która łączy człowieka z dajmonem, jest potężna.

Gdy się ją przerwie, z człowieka zostaje niewiele.

Okradają nas z duszy, a tym samym z człowieczeństwa.

By było nas łatwiej kontrolować i zmienić w coś takiego.

Drony.

Wszyscy do środka!

Wstrzymać ogień. Próbują wywabić nas na zewnątrz.

Chciał mnie ojciec widzieć?

Zapraszam.

Przybyłem do Genewy w sprawach wielkiej wagi.

Aletheiometr brata Pavla poinformował mnie o przepowiedni.

Jeśli jest prawdziwa - a tak uważam - świat pogrążyłby się w mroku,

jakiego dotąd nie doświadczył.

Ziemię przemierza dziewczynka,

która jest Ewą, matką wszystkich ludzi,

korzeniem grzechu.

Jeżeli dziecko zostanie zwiedzione na pokuszenie przez węża,

najprawdopodobniej upadnie.

Wtedy zatriumfują grzech i Pył.

Nie wolno do tego dopuścić.

Powstrzymamy ją.

Gdzie ona jest?

Niestety jesteśmy zdani na łaskę urządzenia.

Brat Pavel jest niemiłosiernie powolny.

Gdy w końcu zlokalizuje dziecko,

wyślemy po nie żołnierzy.

Chciałbym, żeby ojciec nimi dowodził.

Będę zaszczycony.

Zajrzę do brata Pavla.

- Ponaglę go. - Koniecznie.

Ścigają cię...

To się nigdy nie zmieni.

W świecie istnieją siły, których nie jesteś w stanie zrozumieć.

Nie patrz tak.

- Dbam o jej bezpieczeństwo. - Uwięziłaś ją.

- Wypuść nas. - Nie mogę.

Znaleźliście Lyrę.

Miałeś rację.

- Jest w świecie dajmonów. - Gdzie?

Z kobietą, która ją uwięziła.

W skalnym domu. Na wyspie na Oceanie Niemieckim.

- Dotrzesz tam statkiem. - Lyrze nic nie dolega?

Po prostu śpi i śni.

- Co to za kobieta? - Jej dajmonem jest złota małpa.

- Matka Lyry. - Matka?

Najgorsza osoba pod słońcem.

Balthamos cię do niej zabierze.

Ja udam się do Asriela i poinformuję go o Aesahaettrze.

Czy to bezpieczne?

Wkrótce znów się spotkamy.

Nie zgodziłem się towarzyszyć chłopcu.

Pilnuj Willa.

Do zobaczenia w Republice Asriela.

Przysłał mnie Ojciec Przewodniczący. Gdzie dziewczynka?

Jestem blisko, daję słowo.

Zadanie cię przytłacza.

Ta presja... I odpowiedzialność.

Mieszają ci w głowie.

To ostatni etap odczytu.

Znaczenie...

Wciąż mi umyka.

Potrzebuję czasu.

Nie przeskoczy się własnych ograniczeń.

Jeśli współrzędne nie pojawią się dostatecznie szybko,

trzeba będzie poddać brata reedukacji.

Nie!

Znajdę ją.

Przysięgam.

Nie wątpię.

Lyra? Obudź się.

Spójrz.

Uciekajmy.

- Lyro! - Idzie.

- Nie zdążysz. - Musimy spróbować.

Schowaj się. Może ktoś nas zobaczy.

Lyra?

- Lyra! - Gdzie ona jest?

Nie widzę.

Gdzie się podziałaś?

Nie przestajesz mnie zadziwiać.

Błagam...

Rozumiem, co tobą powoduje.

Dziwnie jest znaleźć się tutaj, ze mną.

Nie zamierzałam cię więzić. Chcę, żebyś była bezpieczna.

Kochanie...

Polują na ciebie pewni ludzie.

Niebezpieczni ludzie.

Jesteś taka dzielna.

I odważna.

Nie uwierzysz, ale robię to dla twojego dobra.

Chodź.

Z tobą nigdy nie będę bezpieczna.

Wybacz.

Przykro mi.

Kierują się do kopalni. Miną nas o cztery mile.

Świetnie.

Przyczaimy się do zachodu słońca.

Potrafisz się bić, ale brakuje ci rozmachu.

Jeśli nawet wygrasz ze Świątynią,

Zwierzchność przyśle kolejnych sługusów, by rzucić was na kolana.

Widziałem ich we wszystkich światach.

Myślisz, że uwierzę w mnogie światy?

Nie kłamię. Ten jest jednym z wielu.

W każdym dzieci są okaleczane, nauka i wiedza delegalizowane,

a cywilizacje płaszczą się przed niebiosami.

Byłem taki jak ty. W moim świecie Świątynia to Magisterium.

Walczyłem z nimi przez większość swojego życia,

aż odkryłem, że są tylko jednym ramieniem Zwierzchności,

bestii o niezliczonych ramionach.

Walka, która ma sens, zostanie stoczona gdzie indziej.

Walka mojej Republiki na Ziemi przeciw Królestwu Niebieskiemu.

Inaczej nie wygramy.

Utniemy bestii głowę i reszta rozsypie się w proch.

Nie!

- Opowiadasz niestworzone historie. - Wiem, trudno w to uwierzyć.

Pokażę ci.

- Pokażesz? - Sam zdecydujesz.

Poprowadzę cię do innego świata.

Proszę...

Daj mi spokój.

Wymyślę coś.

Powinien był się już zjawić.

- Wiesz, jak dokonuje odczytów? - Nie.

Nauka trwa długie lata.

Do interpretacji symboli potrzeba specjalistycznych ksiąg.

- Nie zmyślała. - Może jest utalentowaną blagierką.

Aletheiometr zdradził jej rzeczy, o których nie mogła wiedzieć.

Jest jej częścią - tak jak nóż jest częścią mnie.

Port, którego szukamy.

Wystarczy znaleźć statek.

Jestem król Iorek Byrnison!

Uwięziliście moją niedźwiedzicę.

Wypuśćcie ją!

Znam go. Porozmawiam z nim.

To przyjaciel Lyry.

Gdzie ona jest?

Przestań!

Wystarczy.

- Zejdź mi z drogi, dziecko. - Są tutaj niewinni ludzie.

Porwali moją niedźwiedzicę.

Czego chcesz?

Walczyć z tobą. W pojedynku.

Jeśli wygram, zostawisz ich w spokoju.

Jeżeli przegram, zrobisz z nami, co zapragniesz.

Chcesz walczyć?

Wstydziłbym się.

Jesteś słaby jak ostryga bez skorupy.

Wyrównajmy szanse.

Masz zbroję, a ja nie.

Daj mi jedną część pancerza.

Tak będzie sprawiedliwiej.

Wiesz, o co prosisz?

Niebiańskie żelazo, prawda?

Najtwardszy metal na świecie.

Zdumiewające! Jednak będę walczył bez pancerza.

Twojego noża nie pokonam. Jest przedziwny.

Wygrałeś.

- Uwolnijcie niedźwiedzicę. - Słyszeliście. Natychmiast!

Jak cię zwą?

Will Parry.

Szukasz więc Lyry?

Jest z matką, która ją uwięziła.

Uwolnimy ją.

Ojcze Przewodniczący?

Odwiedziłem brata Pavla. Kilkakrotnie.

Pomogłem mu się...

skupić.

Ustalił, że dziecko jest z matką.

Z matką...

Jestem pewien, że odnajdę dziewczynkę,

ale będę musiał posłużyć się metodami zakazanymi.

Nie mamy wyboru.

Gdy tylko ją zlokalizujesz, przywieziesz dziecko i matkę do mnie.

Marisa Coulter jest nikczemna i przekonująca.

Nie wierz jej.

Każdego dnia odbywam pokutę zaoczną.

Uczynię wszystko, co konieczne.

Twoje oddanie Zwierzchności zostanie docenione.

Mam nadzieję, że nie prowadzisz mnie na śmierć.

Śmierć to kłamstwo.

Mylisz się. Śmierć istnieje.

Naoglądałem się jej aż nadto.

Zwierzchności udało się wypaczyć naturalny porządek Pyłu.

Nie wiem jak, ale kiedy to odkryję, śmierć umrze.

Słyszałem już dość.

Zobaczysz.

Stelmaria, na mój znak... zagryziesz.

Gotowa? Na trzy. Trzy, dwa, jeden.

Widzisz?

Witamy w Republice Niebios.

Zbierz swoich ludzi.

Nadciąga prawdziwa wojna. Musimy ją wygrać.

PAMIĘCI HELEN McCRORY

Tekst: Agnieszka Rostkowska