Original subtitles

Znalazłam go za miastem.

Nazwałam go Ori.

Ładnie. I on jest.

Pewnie jest głodny.

Nie mogę wziąć go ze sobą na zamek.

Czy mógłbyś... Zająć się nim.

Dobrze.

Chodź.

Będę dla niego codziennie przynosiła resztki z kuchni. Nie musisz się na

martwić.

O siebie już tak matka cię szukała. Pospiesz.

Dziękuję.

Będziemy Cię też zabijać.

Nie wybaczę sobie do końca życia, jeśli coś jej się stanie.

Trzeba mieć nadzieję w Panu Bogu. Że się wróci cała i zdrowa.

Ty się mówisz za nas dwie. Ja nie mogę zebrać myśli.

Może powinnam poprosić królową kilku zbrojnych.

I rozpocząć poszukiwania. Nie ma takiego ciebie.

Chodź.

Nic ci nie jest.

Gdzie była siądra?

Chciałam... Mówiłam, że nie chcę żyć.

Chciałaś zabić.

Tak ci źle na tym świecie?

Było.

Odchodziłam od zmysłów.

Wybacz mi, matko.

Nie myślałam o twoim bólu.

Tylko o własnym.

Urodziłaś się w czasie burzy, ale potem nastało słońce.

Chciałabym, żebyś ze wszystkim, co cię trafi, przychodziła do mnie.

Zanim ciemna chmura przesłonił ci cały świat.

Rozumiesz?

Zatrwamy to razem.

W tym też roku, 1338.

Król Kazimierz wypatrywał listu od papieża Benedykta, licząc na rozpoczęcie

procesu w sprawie rozlewu krwi i bezprawnego zagarnięcia ziem

przez zakon krzyżacki. Wspaniale.

Coraz lepiej czytasz.

Dlaczego papież się wciąż zastanawia, skoro już wierzy, że to są tacy źli? Bo

tego wymaga majestat jego urzędu. To najważniejsze dostanie gościoła, a jego

decyzje muszą być zawsze mądre.

Miłościwa pani,

Jego ekscelencja arcybiskup Janisław przybył na Wawę. A to najważniejszy

w całym królestwie.

Koronował waszego ojca i mnie.

Celebrował obłuczyny waszej babki.

Dlatego zachowujcie się jak przystoi królewną.

Ekscelencjo, cóż za zaszczyt, witamy.

Anno, aż trudno uwierzyć, że twoje córki tak wyrosły.

Przypominają mi, jak czas szybko płynie.

Mnie również.

Jak no zaprowadź królewnę na obiecany spacer.

Ekscelencjo, spocznij. Musisz być utrudzony drogą.

Rzeczywiście, nieco mnie umęczyła.

Czy mam powiadomieć biskupa Grota, że jego ekscelencja przybył? Już posłałem

niego sługę. Muszę z nim pilnie porozmawiać.

A teraz powiedz mi, Anno, czy są jakieś wieści z Wyszehradu?

Kazimierz jest już w drodze.

Niebawem zapita na Wawelu.

Jak tak dalej pójdzie, noc nas zastanie na tej drodze.

Dami, nie wypada!

Chcesz spędzić noc w głuszy?

Potrzebujecie pomocy?

Będziemy bardzo wdzięczne.

Egle!

Jak się czuje Audrey?

Odsypia wczorajszy dzień. Był dla niej bardzo trudny.

Nie chcę wyjawiać jej sekretów, ale mam nadzieję, że już będzie dobrze.

Skoro tak mówisz, to mi to wystarczy.

Dziękuję, że mnie, że nas tak wspierasz.

Bojownik w sutannie.

Biskup Grot zawsze wygląda, jakby się szykował do bitwy.

Wracamy z Sącza, z klasztoru.

Zawiozłyśmy mniszkom jabłka z naszego sadu, bo drzewa tak pięknie tej jesieni

obrodziły. No przecież tyle owocu to nie przejemy. No i trochę mąki i innych

dóbr.

Siostry żyją tak skromnie, ale... Klasztor ciągle wymaga kosztownych

No to jeśli można pomóc w imię Boże, no to czemu nie?

Ustawa godna pochwały.

A przy okazji odwiedziłyśmy moją daleką krewną, która od kilku lat przebywa w

klauzurze. Obiecała, że wymodli nam Bożą opiekę na drogę. I co?

No nie, no tylko naprawdę jestem rozczarowana.

To może dzięki tym modlitwom nic się nie stało, tylko po prostu koleba się

popsuła. Do góry!

Dokąd droga prowadzi?

Na razie stoimy w miejscu. Zaraz coś zaradzimy.

Dobra.

Pozwólcie, że się oddalę.

Zarządzę poczęstunek dla jego ekscelencji.

Wdzięczny ci jestem, Janie, za twoje rozliczne listy, jakie słałeś do papieża

sprawie krzyżaków.

Przedstawienie króla.

I mojej skargi w sprawie zakonu.

Czyniłem, co w mojej modli.

Zawiś zaufanie, jakim ciebie obdarzyłem.

Zawiś?

Dzięki mojemu poparciu otrzymałeś święcenia, biskupie.

Czyś zapomniał.

Wiesz teraz, o czym mówię.

Za moimi plecami.

Przedstawiłeś papieżowi swój podwójny zamysł odłączenia biskupstwa

od gniezna.

Nie, nie, nie.

Odkąd to wziąłeś urząd? W rachunkach tylko wino i wino. Na przemian z miodem.

Gościliśmy księcia Olgierda i królową Elżbietę. I tych dwoje tyle wypiło.

Wielkie nieba.

Potrzebowałem różnych trunków, żeby zaspokoić różne gusta.

Ligenza. Połowy nie wydawał tego, co ty. To dlatego, że musiałem wpierw zapełnić

piwnicę. Była pusta. Nie arkujcie się. Słychać was wszędzie.

Miłościwa pani, próbuję tylko wytłumaczyć temu młodzieńcowi, że dwór

inne wydatki oprócz wina i miodu. To są zbyt... A ja próbuję wyjaśnić, skąd się

wzięły te wydatki.

Mieliśmy ważnych gości.

Miłość.

Zatem większe sprawunki zostały uzasadnione.

Zarzucasz mi dbanie o swoją korzyść, kiedy ja mam na uwadze jedynie

dobrowiernych. Chciałbym wierzyć, że tak jest w istocie. Kiedy głowę kościoła od

głowy państwa dzielą trzy dni drogi, narastają konflikty i nieporozumienia. I

trudno o spójną strategię wobec wroga.

Z królem Kazimierzem, a wcześniej z jego ojcem Władysławem, zawsze znajdowałem

wspólny język.

A czy ty możesz to samo powiedzieć o sobie? A przecież jesteś tuż obok niego,

Krakowie.

Tradycja nakazuje zachować arcybiskupstwo w gnieźnie już od ponad

Nie licząc biskupa krakowskiego Arona, którego papież uczynił arcybiskupem.

Janie, powiedz, powiedz dlaczego?

Dlaczego to robisz?

Jako ekscelencjo. Nic ci nie?

Na dużo słów.

Powinienem odpocząć. Służba!

Może nie będziesz musiał starać się o siedzibę arcybiskupstwa w Krakowie?

Arcybiskup Janisław pewnie niedługo odejdzie do pana, a ty dostaniesz jego

w gnieźnie.

Zamilcz.

Rusz na próbę!

Alek!

No to żeśmy pojechali.

Rozwora pękła.

Na tych naszych traktach to żaden wóz się długo nie utrzyma, bo przecież to

błoto i rozlewisko, albo kamienie i doły.

Niedaleko jest karczma, to zagrzejemy się i coś zjemy, a w tym czasie Przybek

pojedzie do wsi po kowala.

Ruszajmy zatem.

Czy stryjna może jechać z wami?

Oczywiście.

Ostrożnie! Aż dobry ten koń?

Najlepszy. Rzeczny?

Zaraz chwileczkę.

Ostrożnie!

Noga jeszcze.

Ujku, ujku.

Dobra, chyba już jestem.

W siodle?

Chyba tak.

O tak, jeszcze chyba.

Jestem.

Dobrze.

Ja nie miałem nic złego na myśli, wujku. Każdy musi kiedyś odejść z tego świata.

Arcybiskup ma już swoje lata.

Ale skąd Janisław wiedział o mojej prośbie do papieża?

Musi mieć zaufanych ludzi w Awinianie.

Widziałeś Gniezno?

Wygląda jak wieś.

Katedra splądrowana, ograbiona.

Ale to krzyżacy ją zniszczyli. Nie ma w tym winy artybiskupa.

Ale Gniezno podupadło.

Czy tak powinna wyglądać stolica polskiego kościoła?

Zaiste nie.

On mnie oskarża o działanie na własny pożytek. Mnie, który dobro kościoła i

wiernych stawia ponad wszystko inne.

Ale pan już arcybiskup i się wujowi marzy, czyż nie?

Chciałbym powiedzieć, że wuj wspaniale by się w nim prezentował.

Do niedzieli nie odezwiesz się już słowem.

Modlitwa i milczenie pod karą klątwy.

Po co ty chowasz się?

Pióro mi padło.

Przepisałeś już inwentarz naczyń stołowych, tak jak kazałem? Zajmę się

z samego rana. A po co czekać do jutra?

Widzę, panie, że ktoś ci krwi dziś nadszedł. Oj tak, nie znoszę jak jakiś

młokosz chce być mądrzejszy od kogoś z moim doświadczeniem.

Pod czaszy? Tak.

O nim mówię. Nie nadaje się na ten urząd. Po co kupować tyle beczek

win, zamiast próbować powoli tego i tamtego? Mamy tyle wypróbowanych

nowości mu się zachciało. Może przy zakupie większej ilości jest taniej. Jak

taniej, jak drożej.

No przecież drożej, bo więcej.

Nie, nie, nie, nie. To się już niedługo skończy.

Niedługo skończy. Oj tak.

Już niedługo.

Mniszki podarowały mi zioła.

Na bulnuk, którym zmagam się od lat.

Dlatego jazda wierzchem to dla mnie udręka.

Współczuje pan.

Ale poradził mi też spożywać dużą ilość lubczyku.

To podobno bardzo pomaga.

No i nie tylko na podagrę.

Trynej to się zawsze żarty trzymają.

Ojej. Dopóki w grobie nie leżę, wolno mi chyba cieszyć się życiem, które

pochodzi od Pana Boga. We wszystkich jego aspektach.

A często Panie jeździcie do Sącza?

Bratanica częściej. Ja rzadka, bo mi choroba nie pozwala. Rozważasz Pani

zakonne? Ja?

Nie.

Ona bierze od sióstr nasiona i cebulki. I uczy się sztuki pielęgnacji rodzin.

Uprawiasz zioła lecznicze.

Nie.

Moja bratanica bardziej sobie ceni kwietne kobierce, nadpostolite zioła.

Gdybyś zobaczył jej dzieło koło naszego dworu.

No z wielką chęcią. A gdzie można podzigać owe dzieło? O tej porze roku

można.

Cudko, możesz już iść spocząć. Egle dotrzyma mi towarzystwo.

Coś się stało?

Chyba coś mi zaszkodziło.

Pójdę już. Dziękuję pani.

Kachnął? Przynieś nam mleka z miodem.

Egle, ćwiczysz moją cierpliwość.

Wybacz, pani, nie wiem, jak ci to powiedzieć.

Miałaś rację z jednej strony i niestety ja również.

Audrey chciała się zabić.

Co ty mówisz?

Nic jej nie jest?

Wyznała mi to rankiem, gdy wróciła na zamek.

Nie wiem, gdzie była.

Przepraszała mnie, że chciała.

Może dobrze by było, żebym ja z nią pomówiła.

Jakby nie trzeba.

Myślę, że coś się wydarzyło.

I pewnie miałaś rację, pani, że miłuje kogoś.

To bywa i piekłem, i rajem.

Wydaje mi się, że próby zbliżenia się do mojej córki są jego.

Już jesteśmy blisko, by znów po chwili... Dobrze, że

ją tutaj sprowadziłaś.

Pięknie. Pięknie zagrał.

Czy może być większa przyjemność niż ciepła izba, odrobina muzyki

i pełen brzuch?

Jazda konno o wschodzie słońca przez las, kiedy mgły kładą się na ziemi.

jeszcze śpią i słychać tylko stukot kopyt pędzącego konia.

Jak tylko mogę, to uciekam z Krakowa w kniej.

Zatem nie jesteś mieszczaninem z Krakowa, do którego cię wzięłam.

Sądzisz pani, że moja pomoc przy wozie na niewiele się zdała?

Mam nadzieję, że naszą kolę będę ci naprawić, bo Bóg mi świadkiem, że po tym

pigie w żadnym razie na konie nie wsiądę.

Znaleźliśmy kowala.

Pomógł bym wszystkim.

Koło w porządku, można jechać.

Widać, siostra Sabina przyłożyła się do modlitwy w intencji naszego wyjazdu.

Dziękujemy. Za wszystko dziękujemy.

To była wielka przyjemność poznać Panie.

Przepraszam.

Nie powiedziałam jeszcze Pani, jak ma na imię.

Po co?

I tak się nigdy nie zobaczymy.

Nigdy?

Jesteśmy podróżnymi i spotkaliśmy się tylko na tę chwilę.

Jak rozmowy? Później.

Przybył arcybiskup Janisław. To dobrze wiedzieć. Chcę z nim pomówić.

Pani, dobrze się czujesz?

Każ przynieść mi dzban piwa do mojej komnaty.

Królowa znowu nic nie zjadła.

Mówiłem, że w kuchni idzie za mało przypraw. Później wszystko mdłe i trudno

piwem nastarczyć.

Mam najlepszych kucharzy w królestwie.

No skoro tak.

No, sam próbuję potrawy przed podaniem.

To wiele tłumaczy.

To nie wina jadła. A królowej dzisiaj nawet by Ambrozja nie smakowała. Stój.

Pójdziesz ze mną po wino.

Królowa prosiła o piwo.

Mam wino, które smakuje lepiej niż Ambrozja. A przy tym dodaje rumieńców i

do życia.

Czy powinnam panu Grzegorzowi coś przekazać?

Wykluczone.

Co by sobie o tobie pomyślał? Ale podarował mi spinkę.

Matko, spinka to za duży prezent, by nie zauważyć starania, ale za mały, by

myśleć o spotkaniu.

Ale przywiózł ją z Wyszehradu. Nie wolno ci.

Musisz jeszcze poczekać. Na co ja mam czekać?

Życie jest zbyt krótkie.

Nie wiem, na klejnot, wisior, cokolwiek.

Ale na pewno spinka to za mało, by okazywać względy. Przez lata wdowieństwa

zupełnie zapomniałam, jak to jest z mężczyznami.

Nie stwierdź się, matko.

Skoro już wiesz, że mu na tobie zależy, to... Ciesz się tym.

Jaka ty mądra jesteś, córeczko.

Wybać mnie, miłościwa panie. Bóg mnie świadkiem. Nie chciałem ci uchybić.

Spotkać się za to sroga kara, panie podczas.

Ja poproszę Femkę, żeby soli przyniosła.

Żeby plamę posypać.

To idź szybko.

Nie za dużo sobie pozwalasz?

Chyba już całkiem powstradałem rozum.

Ale czy jest mężczyzna, któremu nie poprzewracałoby się w głowie w obliczu

takiej urody?

Jesteś najpiękniejszą niewiastą, jaką w życiu widziałem.

Przy tobie nie mogę opanować drżenia rąk, oczu, serca.

Zobacz, jak łomoczę.

Napytasz sobie biedy.

Wstań.

Wstań na bok.

Jak się zwo?

Idź.

Idź.

Czy masz więcej tego słodkiego wina?

Idź. Tak, pani.

Czego tylko pragniesz.

Papież wybrał Warszawę jako miejsce sądu nad zakonem. Może Jan Luksemburski

dołączy do protestu.

Nie wymawię przy mnie imienia tego zdrajcy. Nie możemy okazać słabości.

przedsięwzięć wszelkie kroki, by oskarżenie Kazimierza zostało odrzucone.

A no spróbuj tego wina. Jeżeli będzie dobre, jutro uczcimy nim mój powrót.

To było bardzo miłe, Idzi.

Co on ci zawinił? Za młody jestem.

A ja to co, nie mam nic do gadania? Już postanowiłem. Jak będę chciał, to sam

znajdę matkę dla twojego syna. Ja tak powiedziałem i tak będzie.