Original subtitles

Myślicie, że Luksemburczyk specjalnie przytoczył syna, żeby osłabić wagę

podjętych ustaleń? Lub je uniemożliwić.

Co będzie, jeśli Jan nie uzna porozumienia zawartego przez syna?

jest prawą ręką ojca, jego następcą.

Panowie, miło was widzieć tak pochłoniętych dysputą.

Rozgrzewamy się przed starciem.

Już wczoraj było gorąco.

Pełko, dziękuję ci za ugaszenie pożaru.

który wybuchł pomiędzy księciem Jerzym a Dymitrem.

Ja go tylko wysłuchałem.

Gdyby mi ktoś rodzinę uwięził i groził jej śmiercią, byłbym równie zawzięty.

Ale gdyby ktoś ci chciał odebrać tron i podburzał przeciwko tobie, wtedy

zrobiłbyś wszystko, ażeby związać mu ręce, tak jak to zrobił Juri.

Skupmy się na naszych problemach. Właśnie. Teraz najważniejsze to, żeby

przekonać Czechów, aby przestali wspierać laku.

Jakie macie argumenty?

Znam jeden, który powinien ich przekonać.

Złoto.

Nigdy nie widziałam jej takiej nieszczęśliwej.

I nie chciała powiedzieć nic więcej?

Czuję coś więcej niż mi rzekła.

Ale to nadal za mało, żeby wiedzieć jak jej pomóc.

Może jest nieszczęśliwie zakochana?

W jej wieku mocno przeżywa się miłosny zawód.

Uczucie potrafi przesłonić cały świat.

Zabiera spokój i mądrość.

Tak było ze mną.

Czułam się wtedy taka samotna, pamiętasz? Tak, pani.

Jednak czuję, że nie o to chodzi.

Ona ciągle dusi w sobie to, co przeżyła.

Ale jest już bezpieczna.

I ma ciebie.

Ale nie chcę przyjąć mojej miłości.

A jeśli targnę się na swoje życie?

Egle.

Chyba nie uwierzyłaś, że o tym myśli.

Kiedy ojciec postanowił wydać mnie za Kazimierza, też powtarzałam, że nie chcę

dłużej żyć.

Ale to są tylko słowa.

Nie godzi się sprzyjać polityce upierdców.

Choć na płaszczach mają chcysto w rękach mied, a w sercach zło.

Ufam, że korona czeska nie chce być zbrukana krwią niewinnych chrześcijan i

przestanie wspierać zakon.

Żądasz od nas, Kazimierzu, odstąpienia od sojuszu z zakonem.

Ale co masz do zaoferowania w zamian?

Bo jeśli pieniądze, to chyba każesz nam długo na nie czekać.

Dostaliście już swoją zapłatę.

Jest coś, na czym mi bardziej zależy.

Na czym zatem?

Na Twoim odstąpieniu od roszczeń wobec Śląska i Mazowsza.

Po wsze czasy.

Mogę jedynie obiecać, że nie będę wywierał nacisku na Księstwa Śląskie i

Mazowsze, żeby przeszły pod moje zwierzchnictwo.

Doskonale.

A jakie mi dasz gwarancję, Kazimierzu, że te ustalenia wprowadzisz w życie?

Czy wasza umowa z Wittelsbachami, której zabezpieczeniem miał być ślub twojej

córki z synem cesarza, weszła w życie?

Albo czy wystawiłeś dokumenty pieczętujące zrzeczenie się Pomorza na

zakonu, na co wszakże zgodziłeś się już na spotkaniu wino Wrocławia? To nie ma

nic wspólnego z omawianą tu sprawą. Poparliśmy was zbrojnie w wojnie z

księżętami austriackimi. To chyba dowód na to, że zobowiązania wobec korony

czeskiej traktujemy poważnie. Karolu, czy zarzucasz mi niesłowność i złe

intencje?

Ja się chcę tylko upewnić, czy nie tracimy czasu na czcze gadanie.

Nie da się niczego ustalić bez zaufania.

Po obu stronach.

Nie płaczę.

Powiem kucharzowi, że potrzebujesz odpoczynku od pracy.

Nie, wolę pracować.

Jeśli się boisz, że kucharz będzie robił ci nieprzyjemność. Nie boję się

kucharza.

A czego się boisz, Małgorzata?

Coś duży w twoim spokój zatruwa serce.

Nie, ale tak się stanie, jeśli będziesz ciągle o tym mówić.

Każdy potrzebuje oparcia.

Jeśli nie w drugim człowieku, to w czymś, co jest u niego większe.

Chodź ze mną do kaplicy.

Niby po co?

Nie musisz się modlić, nie musisz nic robić.

Po prostu posiedźmy tam razem.

Zostań mnie w spokoju. Nic nie pojmuję.

Dziwo.

Chyba piwa.

Trzy wioski i wojna. Tego wojna to mi najbardziej.

Byłby dobry wyjazd.

Mój krewny twierdzi, że po Dobromirze pani świeci nad jego duszą.

Tylko on dziedziczy.

A Dobromir syna by nie miał.

Młody jeszcze siedem wiosen ma.

Ale nie dam się, do sądu pójdę. I mnie się coś należy.

Jak na to proste rozwiązanie?

Posłuchiwał.

Jakie?

Zapłaćcie to potem.

Jakie?

Syn zmarłego ma największe prawo do spadku.

Weźcie go pod opiekę.

Będziecie mogli zarządzać jego majątkiem.

Wyście uczonych.

Wolonię.

To lepsze lecie.

Masz coś dla mnie?

Tych państw Europa będzie za nimi. A za nami co? Tylko Litwa i Węgry.

Luksemburczykom zależy na tym, żeby utrzymać swoje wpływy na Śląsku i na

Mazowszu. A nam zależy na tym, żeby odsunąć ich od krzyżaków.

Dojdziemy do porozumienia.

Powiedz to królowi. Argumenty, a nie zwada.

On?

Zaraz się was trzymają, przyjacielu.

Zięgam.

Studiował prawo w kolonii, służył na dworze królewskim. Nie wygląda na kogoś.

To mu można zaufać. Właśnie dlatego można mu się przydać.

Będzie mu walezało, żeby się odbić od dna. Na razie to zależy mu tylko na tym,

żeby mieć pełny kuchni.

Najważniejsze, że ma dużą wiedzę. Jeszcze większy żal do króla.

Trzeba w nim tylko obudzić wolę walki.

Gospodarzu, jeszcze jedno.

Wino pelitem kurasy.

Co?

Winem odpędzaliście z Roski.

To właśnie, co Horacy leci.

Dobrze, spróbujmy.

Niech napisze list.

Skarby na Kazimierza. Za najardy Litwinów, których król jest

bezbronną ludność mazowiecką.

A ja to przekażę dalej. Do Malborka.

Niewiasta w błogosławionym stanie.

Oj, będzie wielki chłopną do żartu.

Próbowałaś wina, pani. Podczeszy bardzo dba o nasze podniebienia.

Rzeczywiście, wyborne.

Ligenza podawał nam gorszy tryb.

Możemy? Pozwolisz, papasiu, na chwilę rozmawiam?

Dawaj.

Dawaj idziemy.

Nigdzie się nie idę.

Ten lat na naukę trafiłeś, żeby teraz pić, ale umówiliś się odtaczać grzechy.

Widzę, Omer.

Widzę to, co dobre, a wybieram to, co złe.

Dlaczego?

Piwo gospodarzne. No, ty się już napiłeś, idziemy.

Łapy precz.

Wybawiłem cię z kłopotu.

Odkąd Egle dała taki piękny przykład nawrócenia, chcę żyć w zgodzie ze swoim

sumieniem. Dlatego muszę cię przeprosić, Bożena.

Mnie? Za co?

Przyjęłam oświadczyny Specymira, żeby cię zrobić na złość.

No też coś?

Wiem, jak to brzmi.

Ale każdego dnia staram się być lepszą, żeby za to się uczynić krzywdzie, jaką

ci uczyniłam.

Głównie sobie ją uczyniłaś, Katarzyno.

Małżeństwo bez miłości.

To koszmar.

I w istocie takim było na początku.

Kiedy nie miałam niczego w sercu dla Specymira.

Jednak teraz... Wszystko się zmieniło.

Miłuję go.

Winszuje.

Mówię to dlatego, że...

Zauważyłam, że nasz podskarbi rad byłby zaznać z tobą szczęścia, ale ty się

wzbraniasz. Wyborna przenikliwość, Katarzyno. Ma dobry urząd. Jest radnym

człowiekiem i tak na ciebie patrzy.

Kochanie odmienia serce nawet najbardziej kamienne.

Jak twoje. I niegdyś moje.

Hamienna serca.

Zabrała mi z pytka jeszcze się ten pysznik.

To ile będzie z tego jeszcze się umawiać? Lecz jak jeszcze.

Do

następnego

razu. Bardzo dziękuję.

Nie potrafię wyczuć skąd ten niepokój.

Czy grozi jej niebezpieczeństwo?

Myślisz pani, że chrzest osłabił mój dar widzenia?

Myślę, że po prostu twoja córka jest ci na tyle bliska, że nie potrafisz na nią

patrzeć tak jak na inną osobę.

Pragniesz dla niej spokoju.

A jeśli ona chce zupełnie czegoś innego?

Czego?

Miłowania i wzajemności.

Chyba mówisz o sobie, pani.

Miłościwa pani, przepraszam, że przeszkadzam, ale jeżeli teraz nie

Audrey, to kucharz się zagotuje ze złości.

Nigdzie jej nie ma.

Obiegła już cały zamek, aż mi się gorąco zrobiło.

Czasem ją kucharz wysyłał do jakiejś sprawunki na podgrodzie.

Nic nie mówiła w kuchni? Tylko że kazała się jej odpocząć.

Była dzisiaj taka przygnębiona.

Patrzyłaś, czy jej łuk wciąż jest za workami z mąką?

Nie.

Sprawdzę. A ja pójdę na zlizie. Tam jeszcze nie było.

Egle!

Znajdę się.

Moja łepetyda.

Musisz skończyć z PIT -em.

I kto mi każe?

Ty? Bo mogę ci odzyskać dawne życie.

Dawnego Ligęzy już nie ma.

Umarł.

Chcesz dalej porównywać i życie klędzasz? Czy odzyskasz pozycję i

I ty mi z tym pomożesz?

Z dobrego serca. Chcę zarobić.

A poza tym wyrównać rachunki z kimś, kto również tobie znalazł w zaskóry.

Czy też Karol Luksemburczyk musiał przypomnieć o zerwanym stołyszu z

Wittelsbachami?

Doskonale wierzę, gdyby Kazimierz go wtedy utrzymał, to sytuacja Czech

wyglądałaby inaczej. O tym już zapomniał.

Pamięta tylko, że nie dopełniliśmy umowy.

A teraz wszystkim rozpowiada, że Kazimierz jest władcą, który nie

słowa.

Jakby inni dotrzymywali.

Nie jest podobny do swojego ojca pod tym względem, który szedł do celu, nie

zwracając uwagi na to, co mówią za jego plecami.

A może głos Karola wynika ze strachu?

Z Litwą jesteśmy blisko.

Teraz tylko krok dzieli nas od prawa do tronu na Rusie.

A my na wschodzie coraz większe wpływy.

A przed kim wróży dzisiejsza Europa?

Przed Tatarami.

O, to jest to.

Zamiast przepraszać za zerwane stojusze, powinniśmy się pokazać Czechom jako

roztrząsa potęgę.

I może wtedy zastanowią się, komu warto sprzyjać.

Krzyżakom czy Polsce.

I co?

Dawaj.

Tak, są też przez...

To dobry znak.

Może jest tak, jak mówiłaś.

Poszła pojechać na podgrodzie.

Nawet bez wiedzy kucharza.

Jeśli nie... Co ja źle robię, Gabi?

Może moje dziecko mnie ufa?

Nic nie robisz źle.

Byłyśmy już Tobie bliskie.

Myślałam, że będzie tylko lepiej, a jest coraz gorzej.

Kuchnia to nie jest miejsce na jakieś batwkie gadanie. Jak nie chcesz słuchać,

to wyjdź.

Karol Luksemburski obiecał nie utrudniać procesu z Zachonem.

Jeśli do niego dojdzie.

Osiągnąłeś swój cel.

To była zwykła próba sił.

Zachowałeś zimną krew.

Winszuję.

Zyskałeś też prawo do tronu po księciu Jerzem. Jeśli nie będzie miał syna.

A o naszym, Karola i moim poparciu chyba nie musimy cię przekonywać.

Zwłaszcza, że właśnie obiecałem wam swój tron.

Przecież będziesz miał jeszcze syna.

A jeśli ci się urodzi, nie chcemy zostać w niczym.

Co zamierzasz?

Zamyślimy możliwość wykupu przez nas praw do Rosji.

Godzina sądu nad zakonem bliska.

Ojciec byłby z ciebie dumny.

Pomorze musi wrócić w nasze ręce.

Prawiedliwość zatriumfuje. Jak życie nad śmiercią.

Amen. Wibat król Kazimierz!

Wibat!

Kto ci to zrobił?

Tradycja nakazuje zachować arcybiskupstwo w gnieźnie.

Kiedy głowę kościoła od głowy państwa dzielą trzy dni drogi, narastają

i nieporozumienia. Dickensa połowy nie wydawał tego, co ty! To dlatego, że

musiałem wpierw zapełnić piwnicę, była pusta. Nie arkujcie się!

Przepraszam, nie powiedziałam jeszcze pani, jak ma na imię. Po co?

I tak się nigdy nie zobaczymy.