Original subtitles

W tym perorum cantemus ignum quem cantaban sancti in camino ignis

Dominum.

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Wszelkie prawa

zastrzeżone.

Jeśli tak jak mówisz jesteś niewinna, dotkniesz to żelazo bez lęku, a

rana od oparzenia będzie się goić, a nie gnić. Bo żelazo i ogień

to narzędzie w ręku Boga. Nie przedłużaj.

Zostań!

Za kilka dni sprawdzimy, jak się rana goi.

Matko!

Zostawcie.

Niech to wszyscy diabli.

Możemy rozpalić ogień.

Zdałem się. No to szybko namówić.

Przemoc!

Mówiłem ci, żeby strzelać wcześniej. Teraz.

Ścigają w nas w całym królestwie.

Mogę ci zaraz skrócić ten twój nadmiar na żywot. Króla się nie boję. To przy

takim jak ty nie będę cię ani chwili wahał.

Niebawem dotrzemy do przeprawy. Na Pilicy.

Zatrzymamy jakiś powóz, żeby dotrzeć do Czerska.

I zbrojni króla nie będą nas tam szukać.

Ludzie z Mazowsza mają dość, że Witwin to jużnik króla.

Bez zmiłowania łupi ich ziem.

Łatwiej będzie znaleźć kogoś, kto króla nie lubi tak jak my.

Obyś miał rację.

Ukryjemy się.

Na jakiś czas.

A potem wrócimy.

I uderzymy.

Po tej probie znać było, że Egle niewinna.

No ale odczekać trzeba.

Zostawiłem ją w lochu, jedną bez łańcuchów. Dobrze zrobiłeś.

A jak Anna?

Żyje nadzieją.

Jak wszyscy.

Wróciłaś z Sącza i milczysz?

Udzieliły ci się kosztowne zwyżaje?

Zgaduję, że matka jest wreszcie szczęśliwa, więc skąd u ciebie takie

czoło? Gdybyś pojechał się z nią zobaczyć, nie musiałbyś pytać.

I nie dworuj z niej.

Nigdy nie śmiałbym dworować z naszej matki.

Czekała na ciebie aż do ostatniej chwili. Łatwo ci oceniać.

Nie na twoje decyzje, matka Krzywa była.

Nigdy nie dogodziłem jej życzeniom, myślom. Jesteś daleko.

Wtaczcie na wyrozumiałość.

A ty jesteś blisko, ale nic nie rozumiesz. To mi objaśnij.

Nie dla siebie matka wybrała habit.

Nie dla własnego zbawienia, a przynajmniej nie tylko.

Zrobiła to też z myślą o tobie i o królestwie. O mnie?

Właśnie po to, byś mógł samodzielnie rządzić, usunęła się w cieniu.

Pragnie cię wspierać modlitwą najmocniej.

Ale ty nie ten raz oczekiwała, że zostawisz wszystkie swoje sprawy i

jej chwilę.

I zawiodła się zrodze.

Sarzyna.

Ciepło to od ciebie piję.

Powiem w kuchni, żeby się unaparzyli i wywaru przynieśli.

Przyślę femkę, żeby cię nakarmił. Nie mogę sobie darować,

żeś tyle wycierpiał.

Cały Kraków huczy.

Przyjść jak święta.

Nawet nie drgnęłaś, kiedy ci to żelazo skórę dobiło.

Nawet kat miał łzy w oczach.

Co zamierzasz w sprawie swojego następcy?

No jeśli nie będziesz miał syna... To po to pojechałaś do Sącza?

Żeby za moimi plecami mówić o tym z matką? Uspokój się, to jest zbyt poważna

sprawa. Nie działaj pochopnie.

Musisz myśleć mądrze i spokojnie. Co zrobisz, jeśli Anna nie da ci syna?

Czy ona w ogóle jeszcze zdoła być brzemienną? Wiem o tym, Elżbieto.

Musisz zabezpieczyć polski tron. Jest proste rozwiązanie. Tak, znam je.

Jesteś jeszcze za słaba, żeby wrócić do pracy.

Ciesz się, że możesz go przeżyć. Ten i kolejne.

Dziękuję Bogu za to, że dał ci taką przyjaciółkę jak Egle.

Jak twoje zdrowie, książę?

Lepiej.

Chociaż przejście korytarza to wciąż wyzwanie.

Dbaj o siebie.

Żebyśmy mogli jeszcze kiedyś spędzić kilka chwil.

Razem.

Jedyny.

że jestem panem własnego losu.

Dopóki... Może pójdziemy do ogrodu, jakby to przejeżdżał?

Wspólny spacer to wszystko, o czym możemy pomarzyć.

Spacer?

Będę czekał na tę sposobność.

Kiedy wyjeżdżasz? Jak tylko medyk pozwoli.

Widziałam się z matką, z bratem.

To nie były łatwe rozmowy.

Prawda.

Ale teraz to z tobą, książę.

Dla

mnie

to wszystko ucieniło.

Gdyby twój Bóg z nią nie pozwoliłby na coś takiego.

Audrey. Nikt nie powinien tak cierpieć.

Gdyby był jakikolwiek Bóg, zlitowałby się nad nią. Nie można tak mówić.

Ja wierzę.

A ja nie. W żadnych bogów.

Co radzicie w tej sytuacji?

Pójść na układ z Węgrami.

Wierzę, panie, że doczekasz się jeszcze męskiego potomka, ale gdyby... Tron po

tobie powinien objąć syna Elżbiety. Trzeba to umocnić. Zgadzam się.

Nasi wrogowie muszą wiedzieć, że królestwo nie dotanie bez władzy. A co,

to podtęp?

Dziwnym trafem, kiedy po raz kolejny próbowano cię zabić, panie. Królowa

Elżbieta przypomina stary układ twojego ojca z królem węgierskim.

Myślisz, że to taki przymus, żeby...

Król się ugiął?

Stworzył, że królestwo zostanie bez monarchy?

Spiskowiec, którego zabiłem w lesie, nie wyglądał mi na węgla.

Groził, że inni nie spoczną, dopóki nie dosięgną króla. I to nie były szutki.

W jego głosie dźwięczała powaga.

Może i tak.

Ale Karolowi Robertowi pasowałaby twoja śmierć, panie.

Jeżeli podpiszesz taki układ, z łatwością przejmie twoje królestwo.

Nie, to nie dorzeczne.

Ja mogę nie zgadać się z Elżbietą, ale moja siostra nie jest zdolna do

bratobójstwa.

Pani Katarzyna kazała mi jej nakarmić twoją matkę.

Zostaw, ja to zrobię.

Wybacz, ja... Ja też myślałam, że twoja matka to

wiedźma. Już tak nie myślisz?

Przebóg. Tylko święta by takie żelazo utrzymała.

I patrz na rękę.

Już się zaczyna goić.

Jak moja babka stopę do gorącego kamienia przyłożyła, to się cała czarna

i gniła przez długi czas.

A tu?

Tam już skóra nowa narasta.

Cud.

Myślisz, że Eliasz matkę wyzwoli?

Pewno.

Pewnie my świętą uczyni.

Wybacz pani, że przeszkadzam.

Słyszałam, że Egle była bardzo dzielna.

Tak, dzięki Bogu. Co cię sprowadza?

Córka mi się marnuje.

Lata lecą.

Posmutniała.

Już nie ta sama Małgorzata, co niegdyś.

Nadal opłakuje narzeczonego, który wybrał zakon zamiast orzemku. Już dawno

zapomniała. Ale teraz ma większe baczenie.

Oczy jej się już do nikogo tak nie świecą.

Mówiłaś, że ma pełkę na oku, a on jest sam.

Rozmawiałam właśnie z jej braćmi i stryjami i daliby nawet zgody na ten

tylko że ona mu tego nie powie, a on taki niedomyślny.

Co mam zrobić, żeby na nią zwrócił uwagę?

Może najpierw spróbujmy innej metody.

Miłościwa pani, słodkość.

Dziękuję. Przekaż proszę służbie, że na pożegnanie królowej Elżbiety i mojego

brata wydamy ucztę. Z muzyką i tańcami. I to się powinno udać.

Karol Robert umie rozmawiać z Janem Luksemburskim. Ale czy zdoła nam mówić

czeskiego króla, żeby przestał popierać dach? Będzie musiał.

Jeżeli chce zyskać prawo do polskiego tronu dla swojego syna.

Dla nas to najważniejsze.

Jeżeli od krzyżaków odstąpią sojusznicy.

Wtedy papież łaskawszym okiem przyjrzy się naszym skargom i pojmie ogrom

krzywd. Muszę porozmawiać o tym z Elżbietą.

Mąż słucha jej rad.

No moim zdaniem słusznie.

Co cię trafi, panie?

Smuci mnie bardzo, że musimy rozważać, kto zasiądzie po mnie na polskim tronie.

Jeżeli nie będę miał synu.

Wszystko, czego dokonam, przeminie jak wiatr.

Król urodzony na tej ziemi.

Żyjący wśród tych ludzi.

Kto lepiej zrozumie ludzku, jeśli nie ten, to życie spędził z nimi, wychował

obok. Jeszcze lata życia przed tobą, panie.

Niejednego syna nauczysz badać mieczem.

Z Bożą pomocą, amen.

A teraz pomyślmy o tym, co możemy uzyskać od Węgrów.

Gdyby takimi malowidłami udekorować Aulę, Wawel w końcu nie wyglądałby jak

krypta. Jak wrócę do Wyszachradu, pośle najlepszego malarza, żeby pokierował

pracami na Wawelu.

Wyprawię go pod strażą, żeby nie zginął gdzieś po drodze.

Tak, jak poprzedni.

Nie chcę, żebyś wyjeżdżała.

Ja też.

Uwierz jak bardzo.

Posmutniałaś? Co się stało?

To niby... Wszak nikt nie lubi rozstań.

Dziękuję.

W takim razie pozwól mi Ty rozweselić.

Wieczorem wydajemy ucztę pożegnalną dla Ciebie i Olgierda.

Będziesz musiała się z tego wyspowiadać?

Cóż, będę musiała.

To jest twoja wiara.

Rzeczą ludzką jest błądzić.

I nie zawsze człowiek rozumie wyroki boskie.

Tak jak ja, kiedy straciłam moje maleńkie dziecko.

To było dawno.

Chciałabym przyjąć Boga.

Zamachowcy chybili celu, ale mogą wrócić.

Stanie się u nas tak jak na Rusi?

Nasza siostra Eufemia tak rzadko listy pisze, że nigdy nie wiem, czy każdy

kolejny nie jest ostatnim.

Bo właśnie księże Jerzy Trojdenowicz nie utrzymał władzy nad swoimi bojarami. Za

naszą łowką i Trojdenowiczem stoi Polska.

Za Polską Litwa, Węgry.

Wszak sojusznicy są daleko, gdy zagrożenie jest w środku.

Właśnie to chciałem ci powiedzieć, siostro.

Uważaj.

Ja jestem silna.

Poradzisz sobie.

Katarzyno, nie wypada tak, że... Mój drogi, jako mężczyzna, żona, ty musisz

prezentować. Należycie, bo co ludzie o mnie pomyślą?

Wstydku, Katarzyno.

Wyglądacie, jakbyście wiele lat byli małżeństwem.

Ile jesteście po ślubie?

Dwa lata, ale tak nam dobrze, że czujemy, jakbyśmy byli dwadzieścia.

Pani, żałujemy, że cię nie było na naszym ślubie. Też żałuję.

No i koniec tych żalów. Dzisiaj świętujemy wizytę mojej pięknej siostry

dzielnego szwagra.

Chodźmy zatem.

Idźcie.

Ja chciałbym pomówić jeszcze z Elżbietą, jeżeli pozwolisz.

Czy możesz przekazać Karolowi Robertowi, że chciałbym zawrzeć z nim umowę, w

której oddam tron Ludwikowi w razie mojej bezpotomnej śmierci?

Przekażę. Z przekonaniem, bracie.

Oczekuję jednak czegoś w zamian.

Słucham. Chcę, żeby Karol Robert namówił Jana Luksemburskiego, by ten wycofał

swoje poparcie dla zakonu. A ja przekonam księcia Jerzego...

Trojdenowicza, by w razie bezpotomnej śmierci przekazał tron na Rusi

Nie.

Wówczas, jeśli obaj zejdziecie bezpotomnie, mój syn Ludwik zyska

Przekażę mężowi, co usłyszałam.

A ty sama co o tym myślisz?

Popieram.

Dziękuję, że jesteś po naszej stronie.

O mnie potem, serpiterny Deus.

Dzień dobry.

że nie chcesz przyjąć.

Chciałbym znieść toat za dwie bardzo ważne dla mnie osoby, bo to dzięki nim

jestem tu dziś z wami.

Kniaziowi Olgiertowi dziękuję za uratowanie mi życia na łowach.

Wiedz,

że jesteś moim bratem i możesz na mnie liczyć. Zawsze.

Mojej siostrze Elżbiecie jestem wdzięczny za odwiedzinę.

Wawel jest i zawsze będzie twoim domem.

A teraz bawmy się.

Nie wydaje się pani, że w tym wieku to nie wypada.

Ani trochę.

W następnym odcinku.

Znam też majątnych.