Original subtitles

Ponadto, dobytek jakiegoś kupca i wodnicy tego wiek.

Obaj skonali wczoraj.

A im było?

Mówią, że zbiegli do miasta zarazem.

Jaką zarazę?

Nie rozstrzymajcie plotek! Dlaczego palicie ich dobytek?

Wynoście się stąd! Już was nie ma!

Pełka?

Miałeś wyjechać do Kalisza.

Zostaję.

Mam tam zaufanych doradców.

Wyjadę, jak upewnię się, że na Wawelu bezpiecznie.

Widzisz ten dym za murami miasta?

Jeżeli ci dwaj nieszczęśnicy przywieźli tutaj chorobę, to jak Bóg pozwoli, już

ją wypaliliśmy.

Bo wszystko myślę, że nie ma co zwlekać wyjazdem królowej i księżniczek do

Sącza. Już wydałem w tej sprawie polecenia.

Jeśli zgonów będzie więcej, będziemy musieli zamknąć miasto.

Nikt wtedy nie wjedzie ani nie wyjedzie z Krakowa.

Na razie nie ma powodów do takich działań.

Ale masz rację.

Trzeba przyspieszyć wyjazd Anny i dziewczynek.

Czy mnie wzrok nie myli?

Biskup Grodna Wawelu?

Nie było go dwa lata albo dłużej.

Ciekawe, co tym razem gnuje.

Dwie pary trzewików wystarczą. Przecież niebawem wrócimy. Nigdy nie wiadomo, ile

to potrwa. Lepiej mieć coś w zapasie. Weźcie więcej.

Nie to piękne.

Tylko dwie pary, żeby nie zapyski.

Królowo, kundzia zemdlała.

Jezus Maria.

Już ci mówiłam, że zostaję na Wawelu. W karczmie będziesz bezpieczniejsza.

Proszę cię, rób to dla mnie.

Ale jeśli ty zrobisz coś dla mnie... Mów. Pomóż Gabi. Przecież próbowałam.

zioła nie pomogły.

Pomóż jej czarami.

Wiesz, że nie mogę.

Gdyby ktoś mnie zobaczył, spotkałyby mnie tortury i śmierć nad to się.

Czy jej życie jest dla ciebie ważniejsze niż moje?

Musisz jej pomóc.

Nic dla mnie nie znaczy.

I to się nigdy nie zmieni.

Wyglądacie, jakbyście diabła zobaczyli.

Aż tak się postarzałem?

Nie widzieliśmy cię, biskupie, od czasu, kiedy rzuciłeś klątwę na naszego króla.

Doprawdy.

Ja pamiętam, że ostatni raz widzieliśmy się na śniadaniu bożonarodzeniowym, tu

na Wawelu.

Wspaniałe to były święta. Życzyliśmy sobie wszyscy miłości i przebaczenia.

Ale to było już dwa lata temu.

Tak. A krzyżacy ciągle robią swoje.

Miałeś szansę wtrącić się w ten spór, biskupie, ale nie skorzystałeś.

Zapewniam, że przez cały ten czas bacznie obserwowałem wasze poczynania.

Tą wiem jedno. Czas na nową strategię.

Gdzie jest miłościwy nam panujący?

Zejdź mi z drogi. Nie wolno mi nikogo wpuścić. Idę do córki. To dla twojego

dobra. Eliaszu, co z kundzią?

Zaszła, bo już się ocknęła.

Muszę do niej wejść.

Bardzo kaszle.

Podobnie jak Gabija.

Chyba nie sądzisz, że to od niej zaraziła.

Na razie nic nie wiem.

Ale najbezpieczniej się do niej nie zbliżać.

Zabierz panią Elżbietkę i wyjedź do chęci jak najszybciej. Nie zostawię tu

kundzi chorej.

Puśćcie mnie. Anno.

Słuchaj, Eliasza.

Musimy być rozsądni. Puść mnie.

Jeżeli tam wejdziesz, nie będziesz mogła wyjść.

Masz jeszcze drugą córkę. Anno.

Puść mnie.

Zadbaj o Elżbietkę.

Wyjedź z nią jak najszybciej.

Anno.

Prosperi... Prosperitatis.

Gdy się nie nauczę, to nie dla mnie.

Dostałam list od Enedy von Zendlitz.

Eneda, moja stara przyjaciółka ochmistrzyni na dworze świętej pamięci

pisze, że szukają dwórki.

W Świdnicy miejsce dla szlachcianki zacnego rodu.

W Świdnicy?

A kto chciałby tam jechać? Przecież to na końcu świata.

Skądże? To wspaniały dwór. I jakie tam mają kontakty?

Szlachta Niemiec i Włoch często tam gości?

Pomyślałam, że to idealne miejsce dla ciebie.

Wybacz, panie, ale ja... Ja muszę, ja muszę już biec.

Berita?

Mówię, musimy odwołać radę. Moja córka... Bikup Jan

chciałby nas wesprzeć.

Czas odłożyć na bok nieistotne sprzeczki.

Po tym, jak krzyżacy przy wsparciu Luksemburczyka zdajeli zamek Pulen i

w pień całą obsadę, nie możemy przecież czekać z założonymi rękami.

A od kiedy to, panie, los pogan jest ci tak bliski? To są dzieci Boga, tak jak

my. A jak krzyżacy złupią doszczętnie Litwinów, to i o nas sobie przypomną.

Biskup chciałby się włączyć w sprawę kolejnej skargi.

Do papieża na krzyżaków.

Niezupełnie, bo jak widać, na nic taka pisanina.

To co innego możemy zrobić?

Sam udam się do Benedykta i osobiście przedstawię mu twoje racje, królu.

Ostrążystą weczną.

No dalej, dalej.

Szybciej.

Szybciej. Już, już.

Za zgodę.

Za powodzenie twojej misji. Nie mam wątpliwości, że tak się stanie.

Muszę szykować się do drogi. Żegnam panów.

W końcu się ugiął.

Twoja matka potrafi zdziałać cuda.

Twoja matka?

A kto inny, panie, namówiłby go do zgody?

Dobrze mieć takiego sojusznika.

Oby był wierny.

Myślę, że w tej sprawie możemy mu ufać.

Biskupowi zależy na upadku zakonu, a pokój z tobą, panie, to tylko środek do

osiągnięcia celu.

Znać mocno zaleźli mu za skórę.

Podobnie jak tobie.

Ja nie chcę wyjeżdżać, matko.

Małgoś, co z tobą?

Nie chcę wyjeżdżać do Świdnicy.

Pani Pilecka wszystkim rozpowiada, że mnie na dwór do księcia Bolka wyśle. A

ona ma w tej kwestii do gadania?

Ma przyjaciółkę, która jest ochmistrzynią Świdnicy.

Mówi, że szukają tam nowej dwórki, że to podobno najlepsze miejsce dla mnie.

Chce się nas pozbyć.

Wiedziałam.

To niby po to, żebym sobie wreszcie męża znalazła.

Pewnie. Z dobroci serca to robi.

Akurat.

Chcę mieć więcej kandydatów dla swojej Jagusi.

A jeśli namówi królową Annę, żeby mnie tam wysłali?

Co, Oroś?

O moim trupie.

A co ty dzisiaj przed kim tak śpiesz, no?

Biegnę do królewny Elżbietki. Sama została. Słyszałam, że Kundzia

Eliasz boi się, że zaraziła się od Gabii.

A królowa została z nią w zamknięciu.

Czyżby to była zaraza?

Muszę iść, Elżbietka. Wiem, wiem. Sama.

Ale co to?

Egle nie pomaga ci już przy dziewczynkach?

Nie mogłam jej znaleźć.

Pewnie ma ważniejsze rzeczy do roboty niż bawienie królewie.

Gdzie się włóczy?

A może uciekła?

Bo ma coś wspólnego z tymi chorobami.

To też pani mówi.

Eliaszu, jak Gabia?

Ma ciepłotę i pluje gęstą flegmą. Ale na szczęście już zasnęła.

Jak mogę jej pomóc?

Dobre dziecko, pomódl się za nią.

Nie potrafię.

Bóg wysłucha każdego, nawet niewiernego. Tylko musi zwrócić się do niego ze

szczerym sercem.

Zaufaj mu.

Nie wierzysz w szczerość biskupa?

Nie mnie, panie, to oceniać.

Eliaszu, nareszcie. Mów, co z Kunzią.

Bez zmian.

Na szczęście objawy wydają się inne niż obu zmarłych.

Mów, co robić.

Zabronić wjazdu do Krakowa, żeby nie rozprzestrzeniać choroby?

Ale dwa trupy w tak wielkim mieście jak Kraków to niewiele. I z tego powodu

zabraniaś wjazdu do miasta? To byłaby katastrofa.

Wstrzymajmy się, panie. Niech jutrzejszy dzień zdecyduje.

Pokaż.

I źle.

Chyba lepiej zawołać Auder, żeby to zrobiła.

Pani?

Szukam Egle.

Gdzie ją znajdę?

Nie widziałem jej dzisiaj.

Co wy, mistrzu? Nie pamiętacie?

Przecież samiście mówili, żeście ją widzieli, jak w zamku się wymykała.

Mówicie, że się wymknęła?

Dzisiaj rano.

Chrześcijanin to by się w taki czas modlił.

A ona się gdzieś włóczy.

A może na Litwę wróciła?

Co my tam możemy wiedzieć?

Pewnie do latku poszła.

Tego przyda kolóżeki.

Często tam chodzi. Korzonki jakieś kupię. A po co jej te korzonki?

A może to to świństwo, co chorobę przynosi?

Myślicie, pani, że to od tego dada rada?

Przestań kopać dziobem i bierz się do roboty.

Nic więcej nie wiemy, pani.

Nie możemy ci pomóc.

Już żeście mi pomogli.

Za co?

Pojedziesz. Do Tyńca.

Z tym listem. Do Tyńca.

Pakujemy się.

Wyjeżdżamy? To prawda z tą zarazą?

Jaką zarazą? Głupoty opowiadasz. Jedziemy do Avignon.

Papież nas wyzwał.

Ja wiedziałem, wujo, że cię będzie chciał ukarać. Wszystko przez te

listy. Jedziemy do niego z misją od króla. My?

Od króla Kazimierza z misją?

Paszek, czasu mało. Przestań pytać.

Skończyłaś? Tak.

Dobrze.

A ty co się tak grzebiesz?

Lepiej jak to przygotuję Audra.

Inaczej nigdy nie zrobimy tego lekarstwa.

Dobre dziecko.

Pani Katarzyna szukała dzisiaj twojej matki. Wiesz gdzie jest?

Nie wiem i nie obchodzi mnie to.

Podobno nie pierwszy raz cię zostawiła.

Co ty bredzisz?

Egle wyjechała na Litwę. My tu nadstawiamy karku dla naszych panów, a

spakowała i wyjechała.

Niemożliwe. Nie zostawiłaby mnie samej. Ja tam nie wiem. Pani Pilecka tak

mówiła.

A jak nie wierzysz, to ją zapytaj.

o pomoc.

Powiedz, jak pokonać tych, którzy mają czelność nazywać się twoimi sługami.

Niszczą zaś naszą wiarę, nasze królestwo i... Zniszczyli życie,

które było mi tak bliskie.

Uczysz nas trwać w miłości.

Ale jak się krwi!

Nie umiem się modlić.

Ale ludzie tutaj mówią, że jesteś wszechmogący.

Twój syn potrafił zdziałać cuda.

Chwalę każdy poranek.

Wielbię las, łąki i słońce.

Wierzę w dobre duchy, które przynoszą dobry sen.

Ale jeśli chcesz, wyrzeknę się swojego dziedzictwa.

Przyjmę chrzest.

Oddam ci duszę.

Zapomnę o przeszłości.

Tylko mnie wysłuchaj.

Jestem jedną, jedyną prośbę.

Nie odbieraj nam Gabii.

I co?

W następnym odcinku.

Ale ja nic nie widzę.