Original subtitles

Nie płacz, proszę cię.

Nie płacz, mamy.

Odsuń się.

Do tyłu wszyscy.

Co ja powiedziałem?

Odsunąć się powiedziałem.

Twój mąż przysłużył się królowi, pojmując Baśkę Dunin.

Tyle lat chciała postrach, a teraz w końcu idzie pod sąd. I tak pójdzie pod

topór. Po co sąd?

Każdemu należy się osąd. Nawet największemu złoczyńcy.

Zobacz, ile mamy służby.

Tylko jak ich potrzeba, to nikogo nie ma.

Tylko dopilnujcie, żeby mu się krzywda nie stała.

Nie martwcie się, panie.

A kto się nim zajmie?

Jest we wsi jedna niewiasta, co niedawno urodziła, ale dzieciątko jej zmarło.

Wykarmić i syna, panie.

Dziękuję.

Macie dobre serce.

Wrócę po smetka, jak tylko będę mógł.

Cokolwiek zamierzacie, panie, pamiętajcie, że on będzie na was czekał.

To przecież was.

Napadała ze swoją kompanią na karawany kupieckie, ale i zwykłych podróżnych nie

wahała się łupić.

Rabowała i mordowała bez skrupułów tych, którzy stawiali opór. Cisza!

Cisza! Cisza!

Wprawdzie dowiedzione jest, że sądzona tu Barbara nie zabijała

osobiście, ale zabijano na jej polecenie.

Działo się to na ziemiach Królestwa Polskiego w przeciągu milionych

lat z wyłączeniem dwóch ostatnich.

Czy wydała innych zbójców swoich kumpanów, pomocników?

Podczas badań wyjawiła imiona swoich towarzyszy, ale wszyscy

nie żyją.

Ją pojmaliśmy jako ostatnią.

Czy ktoś pomagał jej się ukrywać?

Na mękach nikogo nie wydała.

Chcesz coś powiedzieć na twoją obronę?

Nie, panie.

Jestem winna.

Czy ktoś na sali chce coś powiedzieć w obronie Barbary Dunin?

Królu, zanim wydasz wyrok, pozwól zamienić

sobą parę słów.

Wszystko ma swój czar.

Jest wyznaczona godzina na wszystkie sprawy pod niebem.

Jest czas rodzenia.

I czas umierania.

Czas sadzenia.

I czas wyrywania tego, co zasadzono.

Pani, jesteście z Jagną chyba jedynymi osobami na zamku, które nie chciały

zobaczyć tej rozbójniczki.

Wolimy ciszej, mądrą lekturę zamiast krzyczącej gawiedzi. Gdyby nie straże,

ludzie by ją rozszarpali.

Wielu skrzywdziła, więc trudno się dziwić. Mam nadzieję, że król zadaje

śmierć. Można tak? Ona jest z szlachetkiego rodu. Królowi wolno

Jako wysoko urodzona pewnie pójdzie pod topór.

Inaczej by zawisła.

Król powinien zrobić wyjątek i dla przykładu ukarać ją obcięciem rąk i nóg,

a potem powiesić. Na szczęście nie ty jesteś królem, Halsz.

Jagno!

Halszko!

Biegnij szybko po Eliasza!

Na pewno dziś chcesz wydać wyrok, panie? A na cóż czekać? Czas zająć się

ważniejszymi sprawami.

Trzeba dobrze przemyśleć listę zarzutów wobec Grota. Poza napaścią na zamek jest

jeszcze wiele innych spraw, o których papież musi się dowiedzieć.

Istotnie, to paląca sprawa. Tym bardziej tracenie tej rozwójniki może zaczekać.

A nawet moim zdaniem powinno.

Dlaczego?

W spytku jest coś, o czym nie wiem?

Chcesz jej bronić? Była sposobność. Nie, nie, nie.

Tylko gdybyśmy poczekali z tą egzekucją kilka dni do św.

Łazarza... To dzień targowy.

I przedświąteczny.

Kraków jest wtedy pełen ludzi.

Im więcej osób zobaczy egzekucję, tym większą ona ma siłę i sens.

Pokażmy ją ku przestrodze.

Ludzie sporo wycierpieli z rąk bandytów takich jak ona. Chcą zadośćuczynienia.

I chcą je zobaczyć.

Pamiętasz, panie, co się działo pod Aulą, jak prowadzili ją pod sąd?

Doradzam przesunięcie egzekucji.

Rozumiem twoje argumenty, Spytku, ale dziś wydam wyrok i dziś zostanie

Chcę, żeby kara była wtórowa, ale i bezwzłoczna.

Baśka Dunin dosyć zła uczynił, a nie będę czekać.

Aha.

Zbytko chciałbym też, żeby Jasiek wziął sobie do serca sprawy królestwa i mimo

zajęć w kasztelani pojawił się na Wawelu.

Nie mierzy nie ma, a ktoś musi pojechać licem do Awinionu.

Przekażę mu, jak tylko zjawi się w Krakowie.

Jeszcze dzisiaj wyślą pismo, żeby przyjechał to jak najszybciej.

Myślałem, Konstantiu, że poczekasz, że dojadę do Sączar, że wrócę z Wyszehradu.

Bracie drogi, chciałam podkreślić mój akt zawierzenia panu Bogu i w samotności

przebyć tę drogę.

Cieszę się, że widzę cię w dobrym zdrowiu. Widać, zakąd ci służy.

O mój pobyt tutaj zadbała już nasza babka, królowa Jadwiga.

Za to po tobie widać zmęczenie.

Obrady w Wyszehradzie tak cię utrudziły? Raczej nieszczere uśmiechy i wymuszone

tojusze. Nie jesteś zadowolony?

Jak mogę być zadowolony, kiedy Kazimierz potwierdził tylko to, co przypuszczałem

od dawna.

Że mało go interesuje nasz Śląsk.

Zostaliśmy sami?

Mówisz, że to konieczna strategia.

Na chłodno rozgrywa sprawy, zwleka, układa się z przeciwnymi obozami. Ja nie

cierpliwości do takiej polityki.

Mówisz jak mój Przemko.

Ile to razy słyszałam, że woli z jednym koniem zostać, niż poddać się obcemu

władcy. Tak.

Brak go bardzo.

Śląsk bez twojego męża już nie jest taki sam.

Jak nie ze strachu, to dla zysku.

Księżęta biją pokłon Luksemburgą, której bolko obronił tego lata Rąbkowice przed

Karolem Luksemburskim. Ale jak długo wytrwa w swym oporze?

Kazimierz nawet słowa za nim nie powiedział.

Niektórzy pewnie uważają, że poddać się będzie lepszym wyjściem. Jak zależność

od obcego władcy może być lepszym wyjściem? Tylko nigdy nie zrozumiesz

kto ceni spokój ponad wszystko inne.

Bo masz naturę władcy, niepoddanego. I dlatego kiedyś będziesz zwycięzcą,

zobaczysz.

Czy królowa Jadwiga wie o twoim przybyciu?

Tak, wie.

Już złożyłem prośbę o spotkanie.

Poczekasz za mną? Poczekam.

Nie zapominajmy, że Baśka osobiście nigdy nikogo nie zabiła.

Co z tego?

Kazała to robić swoim kamratom, prawda?

Nie widzę więc różnicy.

Zbaczcie, że od jakiegoś czasu nie było rozbojów z jej udziałem. Bo król zaczął

przykładnie karać zbójców. To się ukryła. A jeśli przestała zbójować, bo

zrozumiała swój grzech? Co takiego miałoby ją odmienić?

Patrzymy na osobę, która nie zaprzecza swojej winie.

I nie stara się uniknąć kary.

Przyznała się do rozbojów.

Podała imiona towarzyszy.

Ufam, że wybrała dobro.

Nawet jeżeli się zmieniła, to czy zabici i obrabowani odzyskają mienie i życie?

Czy ich cierpienie się nie liczy? Nie!

Nie mnie o tym rozstrzygać!

Dziękuję, Kasztelanie. To godne pochwały, że pomimo zła, którego

ręki drugiego człowieka, wciąż w niego wierzysz.

Chcesz coś powiedzieć, zanim ogłoszę wyrok?

Nie, panie.

Przynależysz do rodu szlacheckiego, a jednak splamiłaś go swoją zbrodnią.

Ilość zła, którego się dopuściłaś, nie pozwala mi stanowić inaczej.

W obecności wszystkich zebranych ogłaszam cię winną i skazuję na karę

Wykonana zostanie dziś na rynku miejskim przez ścięcie toporem.

Jadłaś coś dziś, moje dziecko?

Nie jestem głodna.

Masz jakieś bóle?

Nie jestem chora, bracie Eliaszu, tylko... czuję

taki ciężar.

W którym miejscu?

Na duszy.

Tu może pomóc modlitwa.

Spowiedź. Albo rozmowa.

Poznałam ją, bracie Eliaszu.

Tę, którą skazano na śmierć.

Spójniczkę.

Paśkę do niej.

Mówią o niej straszne rzeczy.

Ja wiem, że uczyniła wiele zła.

Ale wiem też, że potrafi być dobra i szlachetna.

I ja nie mogę powiedzieć nawet słowa w jej obronie.

Ludzie widzą tylko to, co ich boli.

Ale Pan Bóg widzi wszystko.

I On je osądzi. Ale jeśli Baśka dziś umrze...

to nie będzie mogła zadośćuczynić, odpokutować zła, wychować.

Jaki jest sens w jej zgładzeniu?

Biblia uczy nas, że kto sieje wiatr, ten zbiera burzę.

To, co się zasiało, urośnie.

Jeśli czyniło się zło, trzeba ponieść karę. Taka jest kolej rzeczy.

I to jest sprawiedliwe.

Czy ona będzie potępiona na wieki?

Nawet w momencie śmierci może błagać Pana Boga o wybaczenie i je uzyskać.

Zdejdźmy z drogi.

Wiem, dokąd idziesz.

Tam, gdzie trzymają twoją kobietę.

Piśniesz tylko słówką, a trupię cię jak psa.

Milczenie ma swoją cenę. Baśka uratowała ci życie łajdaką i dlatego puściłem ją

wolno. Byliśmy kwita.

Teraz to inna sprawa.

Jeśli mam milczeć, musisz zapłacić.

Dura, świadku, wszyscy zginęli.

Jest tylko moje słowo przeciwko twojemu.

Jeśli ci życie minę, będziesz milczał.

Myślę, że Kazimierz źle robi.

Zawsze lepiej trzymać sojusz w silniejszym.

Wittelsbachowie są teraz bardziej wpływowi, a państwo czeskie z każdym

traci na znaczeniu.

To prawda, jednak sytuacja ostatnio się zmieniła.

Z Janem Luksemburskim trzeba zerwać układ, rozpocząć rozmowy z Brandenburgią

ich pomocą pokonać Czechów i wyrwać Śląsk z ich rąk. I przy tym odciąć zakon

wsparcia Luksemburgów.

O. No nie myśl, bracie, że żyjemy tu tylko modlitwą. Nie ma tygodnia, żebyśmy

nie rozmawiały o sprawach królestwa.

W takim razie tym bardziej jestem rad, że tu przyjechałem i mogę usłyszeć wasze

zdanie. Ja też jestem bardzo rada, bo jednak listy to nie jest to samo, co

rozmowa.

Bardzo się cieszę, że chociaż ty o nas pamiętasz, bo Kazimierz to chyba

zapomniał.

W tym niestety się nie zgodzę.

To prawda, ostatnio...

Nie na wszystko starszemu czasu.

Ale możesz być pewna, pani, że często kieruje myśli w waszą stronę. A już na

pewno, kiedy musi podjąć ważną decyzję.

Tak starałam się go wychować.

Zresztą wasza matka też. Ciebie i Konstancję.

Jeżeli to mi się udało, no to myślę, że spełniłam swoje zadanie jako matka.

Nasza matka utrudzonego gościa witała dobrym piłem i ciepłą strawą.

Zajrzę do kuchni.

Bolko.

Mam do ciebie próżbę.

Nie wydała cię.

Próbowałem przekonać króla, żeby przełożyła egzekucję alarmu.

Chcę to zrobić jak najszybciej.

Dziękuję, ojcze, że próbowałeś.

Próbowałem.

Chodzi się Bóg mi świadkiem, że nie wiem, czy powinienem.

Nie taki los dla ciebie szykowałem.

Nie taką niewiastę miałeś umiłować.

Tyle, że muszę jej przyznać, że wie co to honor i miłuje cię.

Ani słowem nie zdradziła, co was łączyło.

Żyje jeszcze?

Prowadzą ją na plac.

Na plac?

Zostań. Po co ci to oglądać? I tak jej nie pomoże. Nie mogę jej zostawić. To

jest matka mojego dziecka.

Jacek!

To doświadczona i serdeczna osoba. Myślę, że Anna zbyt pochopnie oddaliła

dworu.

Ale jak ja mogę pomóc?

Wystarczy, że porozmawiasz z Kazimierzem. Przecież zatrzymasz się na

wracając na Śląsk, tak?

Tak. Taki miałem zamiar.

Dobrze.

Wspomnę Kazimierzowi o Pileckiej.

Będę Ci bardzo wdzięczna. A teraz idź do Konstancji i czekam na Ciebie z

posiłkiem. A, Wolko.

Przemysłane sojusze pozwolą Ci zachować niezależność.

Dobry sojusznik nie pozbawi Cię władzy. On może ją tylko umocnić.

Zapamiętaj to sobie.

Życzę sobie jeszcze czegoś, panie?

Spokoju!

Dlaczego skrzyczałeś tego biedaka?

Anna, jeżeli sprawa, z którą przychodzisz, nie jest aż tak pilna, to

proszę. Pilna?

Nie wiem, czy to dla ciebie pilne.

To zależy, jak poważnie traktujesz przysięgę małżeńską.

Słucham cię.

Czekałam na ciebie wczoraj w nocy. Mówiłeś, że przyjdziesz. Wiem, że masz

na głowie. Wiele. Właśnie posłałem niewiastę z dobrego rodu pod topór.

Czeka mnie pisanie kolejnej skargi do papieżana biskupa Grota za jego haniebną

napadź. A Brandenburgia zerwała układ z nami przeciwko Czechom. Spójrz.

Zaręczyny Elżbietki z Bydlikiem są odwołane. Stanęło na twoim. Jesteś teraz

zadowolona? Nie rozumiem, dlaczego mnie atakujesz za to, że cesarz zerwał układ.

Ty go zawarłeś bez pytania mnie o zdanie.

Anno, zaczekaj.

Anno!

Została skazana na śmierć przez ścięcie głowy toporem na rynku miasta Krakowa.

Mistrzu Małodobry, czyń swoją powinność.

W następnym odcinku.

Wracam tam, wkąd przyszedłem.

Ani mi się wasz, Mikołaju.

A ja mówiłem jej matce, że z tych książek to same powody tylko będą.

Chodzi o zdradę królestwa. Mam na to dowody.

Ręcie za Audrey głową.

Oj, żebyś jej za szybko nie straciła. Ale walczyć trzeba nie mieczem, tylko

głową. A właściwie ciałem.

Przyjdź do mnie po wieczorze, będę czekał.

Jutro, Anno.

Jestem jakiś zmęczony.