Original subtitles

‫[ ارائه‌ای از گروه ترجمه فرانکوفیلم ] ‫FRANCOFILMS@

‫[بر اساس واقعیت]

‫پس از حدود دو دهه جنگ...

‫... منابع اعلام کردند که رئیس جمهور جو بایدن...

‫...خروج نیروهای آمریکایی...

‫...از افغانستان را به اطلاع عموم می‌رسانند.

‫وقتشه که طولانی‌ترین جنگ آمریکا تموم بشه،

‫وقتشه که نیروهای ما به خونه برگردن.

‫رئیس‌جمهور خروج نیروهای آمریکایی رو...

‫...تا تاریخ ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۱ اعلام کرد،

‫که این به معنی تمدید مهلته...

‫...مهلتی که توی توافق امضا شده...

‫...بین دولت ترامپ و طالبان تعیین شده بود.

‫در کمتر از سه ماه، طالبان...

‫در اکثر مناطق خارج از کابل، کنترل رو به دست گرفت.

‫امروز صبح، تیراندازی‌ها هرج و مرج رو بیشتر کرد...

‫طالبان در حومه‌ی کابله.

‫هیچکس از جمله ما فکر نمی‌کرد طالبان...

‫...انقدر سریع به کابل برسه.

‫[۱۵ اوت ۲۰۲۱ ‫طالبان کابل را تصرف کردند و بین مردم هرج و مرج به پا شد.]

‫[آخرین کنسولگری کشورهای غربی که ‫ در افغانستان باز مانده مربوط به کشور فرانسه است].

‫[روز اول]

‫کامپیوترها رو از برق بکشید و هاردها رو بردارید.

‫طالبان می‌تونه تمام مدارک خرد شده رو بازسازی کنه.

‫پس همه چیز رو می‌سوزونیم، باشه؟ ‫همه چیز رو خرد می‌کنیم و می‌سوزونیم.

‫الو؟

‫الو؟ اِوا هستم.

‫- کی؟ ‫- اِوا، از سازمان مردم‌نهاد "زنجیره‌ی قلب".

‫بلندتر حرف بزن.

‫اِوا هستم، از سازمان مردم‌نهاد ‫"زنجیره‌ی قلب".

‫می‌شنوم اِوا.

‫من با مادرم هستم، نمی‌تونیم وارد فرودگاه بشیم.

‫پروازها لغو شدن.

‫- بیاید سفارت. ‫- طالبان همین الانم تو کابله.

‫تو فرانسوی هستی.

‫این بهترین پوشش محافظتی توئه.

‫عجله کنید، ما به زودی از اینجا می‌ریم.

‫یادتون نره:

‫تمام اطلاعات رو برمی‌دارید، ‫فلش‌ها یادتون نره.

‫به طور ویژه؛ اولویت با اوناست.

‫بسیاری از سفارت‌خونه‌ها...

‫...به تخلیه‌ی اتباعشون اقدام کردن.

‫کمی قبل‌تر، رئیس‌جمهور افغانستان اشرف غنی...

‫...تایید کرده بود که کشورش رو ترک کرده

‫تا از «حمام خون» جلوگیری کنه.

‫طالبان ۲۰ سال بعد از اینکه توسط ائتلافی ‫به رهبری آمریکا بیرون رانده شدن،

‫دوباره به قدرت برمی‌گرده...

‫پتک رو بده به من.

‫این می‌تونه بمونه، اما بقیه‌اش رو بریز تو آتیش.

‫بچه‌ها، همه‌ی هاردها رو برمی‌داریم، مفهومه؟

:مترجم اشکان هیدی

‫نیروهای ویژه امشب پرواز می‌کنن...

‫من باید به پایگاه ناتو تو فرودگاه برم.

‫خیلی خب.

‫- هلیکوپتر منتظرمه. ‫- با هم در تماسیم.

‫یه سری از اتباع جدید دارن می‌رسن، ما می‌بریمشون...

‫- ...و به شما ملحق می‌شیم. ‫- تعدادشون زیاده؟

‫- نمی‌دونم، چطور؟ ‫- ما همین الانم ۸۰ نفر اینجا داریم، به علاوه‌ی تیم خودمون.

‫خب که چی؟ ‫می‌خوای جلوی اومدنشون رو بگیری؟

‫چرا بیاریمشون وقتی نمی‌تونیم خارجشون کنیم؟

‫هی، من فقط می‌خوام امشب ‫همه تو فرودگاه پیشم باشن.

‫- طبق نقشه پیش برو مو، فهمیدی؟ ‫- مثل همیشه.

‫نه، مثل همیشه نه.

‫اجازه هست؟

‫اول از همه سر و وضع، هان؟

‫الو، صدیقی؟

‫اینجا خوب آنتن نمی‌ده، صدامو داری؟

‫الو؟

‫الو؟ بیدا؟

‫قطع نکن، خب؟

‫- الو؟ ‫- الو؟

‫- صدیقی، صدامو می‌شنوی؟ ‫- بیدا، تو صدامو می‌شنوی؟

‫خوشحالم صداتو می‌شنوم، رفیق.

‫کجایی؟

‫سعی کردم فرار کنم اما بی‌فایده بود.

‫دیگه نمی‌دونم چیکار کنم. همه‌ی ‫نظامی‌ها دارن تسلیم می‌شن.

‫کجایی؟

‫هان؟

‫- نزدیک دریاچه‌ی حشمت‌خان. ‫- باشه.

‫خب پس، برو تو جاده شهدای صالحین، باشه؟

‫می‌رسی به یه رستوران، فوکاچیو.

‫- فوکاچیو. ‫- آفرین.

‫صاحبش، امیر، رفیقمه. ‫هواتو داره، منم دارم میام.

‫نه، نیا، طالبان همین الانم تو کابله.

‫- اونا دنبال منن. ‫- دنبال من که نیستن.

‫دارم میام، صدیقی، دارم میام.

‫امیر، مو هستم.

‫کجایی؟

‫تو رستورانم، دارم هرچی رو که می‌تونم نجات میدم.

‫خب، خوب گوش کن،

‫یه رفیق دارم که داره میاد، تو خطره.

‫توی انبارت قایمش کن، باشه؟

‫مشکلی نیست. کی هست؟

‫یه افسر عالی‌رتبه‌ی افغانه، بیشتر از این نمی‌تونم بگم.

‫باشه، می‌فهمم.

‫یونیفرم‌هاتون رو قایم کنید!

‫امیر، اینجا چیکار می‌کنی؟ بزن به چاک! یالا.

‫من تا زنده‌ام، عمراً از اینجا برم. این باید بره.

‫خدا تومن پولشه، نمی‌ذارم دست اونا بیفته.

‫طالبان همین الانم تو شهره.

‫- دوستت اینجاست. ‫- باشه.

‫صدیقی، چطوری؟

‫خودت چی فکر می‌کنی؟

‫- می‌تونی راه بیای؟ ‫- فکر کنم.

‫بیا.

‫خوبی؟

‫خوب می‌شم.

‫مو.

‫به یاد قدیما.

‫ممنون.

‫تازه این ارزون‌ترینشونه.

‫-یالا، بیا.

‫طاقت بیار، دیگه چیزی نمونده.

‫دولا شو! دولا شو!

‫اینجا چیکار می‌کنی؟

‫-توی ماشین چیه؟ ‫-هیچی.

‫-بازش کن ببینم! ‫-چیزی نیست...

‫- این تو چیه؟ ‫- پر از الکله.

‫همه‌شو نابود کنین!

‫بذار برم.

‫-همه‌شو نابود کنین! ‫-ولم کنین.

‫تکون نخور، همونجا بمون!

‫- خفه شو! ‫- دیگه نمی‌خوام صداتو بشنوم، بی‌دین!

‫کافیه، راه بیفتیم!

‫یالا، بریم!

‫خوبی؟

‫خوبم... خوبم.

‫همین‌طور دراز کشیده بمون.

‫باشه.

‫لعنتی.

‫- چی شده؟ ‫- تکون نخور یک کلمه هم حرف نزن.

‫من برای سفارت فرانسه کار می‌کنم. ‫باید رد بشم.

‫سفارت فرانسه.

‫از ماشین بیا بیرون.

‫گفتم بیا بیرون.

‫من اجازه ندارم ‫از ماشین پیاده بشم.

‫گفتم بیا بیرون! این یه دستوره.

‫فرانسوی!

‫بیا بیرون!

‫من برای سفارت فرانسه ‫کار می‌کنم!

‫بیا بیرون!

‫باید برگردم داخل سفارت!

‫اسلحه‌تو بیار پایین.

‫سلام، آقا.

‫سفارت فرانسه، باید برم داخل.

‫بذارین رد شه.

‫ممنون.

‫«زنجیره‌ی قلب»

‫خواهش می‌کنم!

‫- الان میام به کارتون رسیدگی میکنم. ‫- من با مادرمم.

‫تکون نخور اِوا، الان به کارتون رسیدگی می‌کنم.

‫حواستون جمع باشه، بچه‌ها.

‫برید عقب!

‫نمی‌تونم.

‫کمکم کن! یه زخمی دارم.

‫لعنتی. این کیه؟

‫- رئیس اطلاعات افغانستانه. ‫- اینجا چیکار می‌کنه؟

‫مثل برادرمه.

‫لعنتی، چطوری از این مخمصه در بیایم؟

‫باید متفرقشون کنیم. ‫ماشین آب‌پاش رو بیارید.

‫بین جمعیت فرانسوی هم هست.

‫خب که چی؟

‫بهشون بگو برن فرودگاه.

‫نه، نه، نه. ‫بدون اونا هیچ‌جا نمی‌ریم.

‫چطوری بیاریمشون داخل...

‫- بدون اینکه بقیه هجوم بیارن؟ ‫- نگاه کنید.

‫این کیه؟

‫می‌خواید بهشون چی بگید؟

‫اینکه شهروندان افغان نباید از چیزی بترسن.

‫ما اینجا هستیم ‫تا امنیت‌شان را تأمین کنیم.

‫واقعاً؟

‫به میلیون‌ها زن افغان...

‫...که حاضر نیستن تحت قوانین ‫اسلامی زندگی کنن چی میگید؟

‫کجا هستن؟

‫توی خونه‌هاشون از ترس قایم شدن.

‫این حرف شماست.

‫من با چندتاشون صحبت کردم.

‫به اونا چی می‌گید؟

‫فیلم نگیر!

‫به اونا چی...

‫- دوربینو بیار پایین! ‫- ما مجوز داریم.

‫- خفه شو! ‫- داری می‌شکونیش!

‫شلیک نکن!

‫التماست می‌کنم!

‫لعنتی، دارن شلیک می‌کنن.

‫به همه خبر بده. آماده باشید. ‫من به سفیر زنگ می‌زنم.

‫حیدر، خوبی؟

‫ولش کن.

‫چند نفرن؟

‫تقریباً ۳۰۰ نفرن، باید در رو باز کنیم.

‫- باشه. زن و بچه هم هستن؟ ‫- آره، طالبان مسلح تهدیدشون می‌کنن.

‫به نظر من، ‫به سفارت حمله نمی‌کنن.

‫من مسئول افرادم هستم. ‫این ریسک رو نمی‌کنم.

‫یه عده افغان...

‫...قراره جلوی درهای سفارت اعدام بشن.

‫درها رو باز کنید.

‫-نه، قربان... ‫-این یه دستوره!

‫بسیار خب.

‫خوبی؟ مادرتونه؟

‫اینجا در امانید.

‫اونجا منتظر بمونید، ‫با پناهنده‌هایی که شناسایی شدن.

‫باشه، ممنون.

‫برید جلو، برید جلو!

‫برید جلو! برید جلو!

‫یالا!

‫آب و پتو بردارید.

‫یالا، یالا!

‫اوضاع در کابل به سرعت وخیم شده.

‫مجبور شدم به سفارت فرانسه پناه ببرم.

‫صدها پناهنده اونجا منتظرن...

‫شما همه رو به خطر انداختین.

‫خطر طالبانه، نه من.

‫شما تحریکشون کردین.

‫متأسفم.

‫- من فقط داشتم کارم رو می‌کردم. ‫- منم دارم کار خودم رو می‌کنم.

‫دیگه دخالت نکن، باشه؟

‫ممنون.

‫شما کی هستین؟

‫ببخشید؟

‫میشه بپرسم چطوری ‫میخواین این صدها پناهنده رو از اینجا خارج کنید؟

‫مجبور نیستم به شما جواب بدم.

‫- مردم باید بدونن. ‫- نه والا.

‫من اینجام که ازشون محافظت کنم، نه ‫اینکه بهشون اطلاعات بدم، باشه؟

‫منم اینجام که از اتفاقی ‫که داره می‌افته گزارش بدم، باشه؟

‫- دخالت نکن. ‫- فقط می‌تونم...

‫باشه...

‫سفارت فرانسه...

‫...آخرین جای امن تو کابله ‫که می‌شه بهش پناه آورد.

‫خب، یه خبر بد برات دارم.

‫- باید با کارگاهت خداحافظی کنی. ‫- آخه چرا؟

‫اینجا می‌شه اتاق جدید نوه‌مون.

‫منم می‌تونم نظری بدم؟

‫خب نه. ولی در عوض،

‫می‌تونی رنگ کاغذ دیواری رو انتخاب کنی.

‫خب، آبی.

‫- آبی؟ ‫- آره.

‫- آبی خوبه. ‫- آبی که همیشه سوراخه،

‫دیگه...

‫چرا از من می‌پرسی؟ همیشه تویی که تصمیم می‌گیری.

‫خب آره، ولی سلیقه‌ی من بهتره، مگه نه؟

‫این که دیگه سخت نیست.

‫- کی تخلیه می‌کنین؟ ‫- فردا.

‫نگران به نظر میای.

‫آره، از این وضعیتی که پیش اومده خوشم نمیاد.

‫همه چی خیلی سریع داره اتفاق می‌افته.

‫می‌فهمم.

‫- باید قطع کنم. ‫- مراقب خودت باش.

‫- می‌بوسمت. ‫- منم می‌بوسمت.

‫اون یارو رو نگاه کن.

‫چرا دهنش رو پوشونده؟

‫اون یکی چی؟

‫چرا می‌خواد بدونه...

‫...ما چطوری زیر نظرشون داریم؟

‫دارن یه نقشه‌ای می‌کشن.

‫باید همین الان دخلشون رو بیاریم.

‫اینجوری فقط هرج و مرج می‌شه.

‫خارج کردن افراد شناسایی‌شده ‫تو منطقه‌ی ۳ رو ادامه می‌دیم.

‫و جلو چشمشون می‌مونیم تا تحت فشار باشن.

‫باشه.

‫امشب یه عملیات خروج انجام ‫می‌شه، با هلیکوپتر از سفارت.

‫طالبان به هلیکوپترهای آمریکایی شلیک نمی‌کنه.

‫با اون ۳۰۰ تا پناهنده‌ی تو منطقه‌ی ۲ چی کار می‌کنیم؟

‫فقط اونایی که شناسایی کردیم رو خارج می‌کنیم.

‫با کوچک‌ترین مشکلی،

‫- آمریکایی‌ها همه چی رو کنسل می‌کنن. ‫- قرار که نیست ولشون کنیم، ها؟

‫موضوع ول کردنشون نیست، ‫ولی بعداً بهشون رسیدگی می‌کنیم.

‫من پیش از هر چیزی، ‫مسئول جون فرانسوی‌ها هستم.

‫بله، حتماً.

‫بعداً می‌بینمت.

‫خب، دیگه وقتشه.

‫باید امشب بریم.

‫از منطقه‌ی ۱ حرکت می‌کنیم، و ‫اول این افراد رو خارج می‌کنیم،

‫با اولین هلیکوپترها.

‫بعدش، گروه بعدی، آماده باشین،

‫خیلی سریع اتفاق می‌افته.

‫شما می‌خواین ما رو ول کنین برین.

‫باید ما رو هم ببرین.

‫- آروم باشین. ‫- برین عقب.

‫شما بدون ما هیچ‌جا نمی‌رین.

‫ما اول باید...

‫...همه رو شناسایی کنیم، باشه؟

‫ما رو ببرین.

‫برین عقب!

‫آروم باشین!

‫آروم باشین!

‫همه‌ی ما تحت حمایت فرانسه هستیم،

‫و این مرد...

‫...نماینده‌ی اون کشوره.

‫اگه شما...

‫...باهاش مشکلی دارین، برین بیرون. ‫طالبان ازتون پذیرایی می‌کنه.

‫می‌خوان بدون ما برن.

‫فعلاً که اینجان.

‫شما بدون ما هیچ‌جا نمی‌رین.

‫فهمیدی؟

‫برگردین سر جاتون بشینین.

‫یالا.

‫ممنون.

‫نگرانن، هیچ پشتوانه‌ای ندارن که خارجشون کنین.

‫خب هیچ‌کس پشتوانه نداره.

‫پس چرا زندانیشون کردین؟

‫باید هویت همه رو چک کنیم.

‫از چی می‌ترسی؟ اینکه چندتا طالب نفوذ کرده باشن؟

‫چرا که نه؟

‫چرا با همکارای سازمان مردم‌نهادت برنگشتی؟

‫من همه‌چیزو ول کردم که برگردم اینجا، ‫قرار نبود اینجوری برم.

‫خیلی وقته اینجا کار می‌کنی؟

‫پنج سالی می‌شه.

‫اوایلش آسون نبود.

‫هیچ آشنایی‌ای نداشتم.

‫این کشور رو خوب نمی‌شناختم.

‫هنوزم اینجا خانواده‌ای داری؟

‫به جز مادرم، هیچکس.

‫تو چی؟

‫بچه داری؟

‫آره، یه دختر دارم.

‫تقریباً هم‌سن و سال توئه.

‫رابطه‌تون خوبه؟

‫نه اونقدر که باید.

‫متأسفم.

‫برای اون یا برای خودت؟

‫اوایل، برای اون.

‫و حالا، برای خودم.

‫پس اینجا چیکار می‌کنی؟

‫همه برن اونور!

‫برین اون طرف! عقب! عقب!

‫از این طرف!

‫عقب! عقب!

‫با سفیر صحبت کردم. ‫داره برای تخلیه یه فرصت زمانی جور می‌کنه.

‫- کی؟ ‫- هنوز نمی‌دونیم.

‫برای ۵۰ نفر به مدت ۱۵ روز آذوقه داریم. ‫ما ۴۰۰ نفریم.

‫اصلاً نباید درها رو باز می‌کردیم.

‫غذا رو جیره‌بندی می‌کنیم.

‫- اگه اینجا گیر بیفتیم به چه دردی می‌خوره؟ ‫- هیچکس گیر نمی‌افته.

‫طالبان با آمریکایی‌ها مذاکره کرده.

‫کاری با ما ندارن. ‫اگه کاری کنن خیلی ضرر می‌کنن.

‫بهش پایبند بودن،

‫به توافقشون؟

‫با شلیک کردن به هلیکوپترها؟

‫دستور گرفتیم که نیروهای امنیتی رو تخلیه کنیم.

‫یعنی چی؟

‫فرماندهی مجبور شده استراتژی رو تغییر بده.

‫این یه دستور فوریه. ‫بی‌سر و صدا وسایلتون رو جمع کنین،

‫- تا یه ساعت دیگه می‌ریم. ‫- صبر کن.

‫- من تا حالا همچین چیزی نشنیدم، این از کجا اومده؟ ‫- ما باید دیروز تخلیه می‌کردیم.

‫ما مأموریتمون رو انجام دادیم، ‫دیگه دلیلی واسه اینجا موندن نداریم.

‫پناهنده‌هایی که اینجا هستن، ‫تحت حمایت ما هستن.

‫اگه اعدامشون کنن چی؟

‫این ماییم که طالبان قراره اعداممون کنه!

‫چیو نمی‌فهمی؟

‫فکر می‌کنی به اندازه‌ی کافی آدم داریم؟ ‫مهمات داریم؟

‫فکر می‌کنی اگه بهمون حمله کنن دووم میاریم؟

‫تو ما رو انداختی تو این دردسر،

‫نه هیچکس دیگه، می‌فهمی،

‫- هیچکس قرار نیست جونش رو برای این به خطر بندازه. ‫- درکت می‌کنم.

‫ولی اگه از خودم مطمئن نبودم، ‫یه جور دیگه حرف می‌زدم.

‫نمی‌تونیم ولشون کنیم، ‫چاره‌ی دیگه‌ای نداریم.

‫ما از دستورات اطاعت می‌کنیم. تمام.

‫آخر تعهد شما همینه؟

‫من پسر یه سربازم.

‫شش ماهم بود ‫که خانواده‌ام مجبور شدن الجزایر رو ترک کنن.

‫پدرم یه مبارز بود.

‫اون طرفِ خودش رو انتخاب کرد و...

‫و تاوانش رو هم داد.

‫اگه با آدمایی مثل ما آشنا نشده بود،

‫امروز مرده بود.

‫یا مرده بود یا تحت تعقیب بود.

‫و منم اینجا نبودم ‫که اینا رو براتون تعریف کنم.

‫اطاعت کردن بخشی از کار ماست،

‫ولی سرپیچی کردن هم یه انتخابه.

‫من یه نقشه برای بیرون رفتن از اینجا دارم.

‫و به تنهایی از پسش برنمیام.

‫بهتون احتیاج دارم.

‫کی می‌خواد بره؟

‫یک، دو،

‫سه، چهار،

‫پنج.

‫کی می‌خواد بمونه؟

‫یک، دو،

‫سه، چهار،

‫پنج.

‫من می‌مونم.

‫اکثریت تصمیمش رو گرفت.

‫نقشه‌ت برای بیرون بردن ما از اینجا چیه؟

‫اِوا؟

‫اِوا، منم مو.

‫بهت احتیاج دارم.

‫برای مذاکره با طالبان بهت احتیاج دارم.

‫چی؟

‫یه مترجم می‌خوام ‫که وضعیت رو براشون توضیح بده.

‫- شوخیت گرفته؟ ‫- نه.

‫با زور نمی‌تونیم خارج بشیم.

‫خیلی خطرناکه. باید باهاشون معامله کنیم.

‫می‌دونی در مورد زن‌ها چه فکری می‌کنن؟

‫هر لحظه ممکنه منو بکشن ‫چون فکر می‌کنن من نجس‌ام.

‫می‌دونم.

‫ولی تو فقط افغان نیستی، ‫فرانسوی هم هستی.

‫و بچه‌ها هم هستن که هوامون رو داشته باشن.

‫اگه راه دیگه‌ای داشتم، ‫تو رو درگیر این ماجرا نمی‌کردم.

‫ولی این تنها راهه.

‫بهش بگو بره سمت چپ.

‫اِوا، یه کم بیشتر برو چپ.

‫بازم، بازم...

‫وایسا. تکون نخور.

‫همینه، زاویه تیراندازی رو باز کنین.

‫فاصله‌ت رو با «مو» حفظ کن، همین و بس.

‫با کوچک‌ترین مشکلی، همه چی رو کنسل ‫ می‌کنیم و برمی‌گردیم اینجا. باشه؟

‫مهم‌تر از همه، یادتون نره: ‫زاویه تیراندازی رو باز نگه دارین.

‫آماده‌ای؟

‫پشت سر من نمون، یکم برو سمت چپ.

‫طالبان دارن نزدیک میشن.

‫هفت نفر عقب‌تر.

‫وایسا.

‫سلام.

‫من فرمانده بیدا هستم. تو سفارت کار می‌کنم.

‫و... می‌خوام با رئیس‌تون صحبت کنم.

‫داره دستور میده که بریم...

‫...و تهدید می‌کنه که زبونم رو می‌بُره.

‫این خانم فرانسویه، مترجم سفارته.

‫هیچ دلیلی نداره تهدیدش کنین. می‌فهمین؟

‫تکون نخورین.

‫آها، خوبه.

‫حضور ما اینجا برای نیرویی که ‫شما نماینده‌ش هستین، مشکل‌سازه.

‫باید با رئیس‌تون صحبت کنم.

‫تنهامون بذار.

‫چی می‌خواین؟

‫باید برای رسیدن به ‫فرودگاه اینجا رو تخلیه کنیم.

‫چرا این افغان‌ها می‌خوان برن؟

‫اون‌ها تحت حمایت فرانسه هستن.

‫ما فقط چند تا اتوبوس ازتون می‌خوایم. با راننده.

‫بهش بگو همین‌جا بمونه. ‫وگرنه از دید خارج میشیم.

‫بهش بگو همین‌جا بمونه.

‫اصرار می‌کنه.

‫لعنتی، مو، داری چیکار می‌کنی؟

‫چندتا اتوبوس؟ برای کی؟

‫حدود دوازده‌تا اتوبوس.

‫حرکت تا یک ساعت دیگه.

‫فرانسوی‌ها می‌تونن برن.

‫افغان‌ها می‌مونن.

‫خواستۀ من این نیست.

‫شما در جایگاهی نیستی که تصمیم ‫بگیری. اینجا من تصمیم می‌گیرم.

‫آماده درگیری بشین.

‫میگه که...

‫...هر آن ممکنه دستش بره رو ماشه.

‫حتی بعد از رفتن ما، ۳۰۰ نفر از هم‌وطنان‌مون...

‫...تو سفارت می‌مونن،

‫...که باعث یه بحران ‫دیپلماتیک بین کشورهای ما میشه.

‫متوجه هستین؟

‫شما می‌تونین با کمک به تخلیه‌ی ‫ما، این مشکل رو حل کنین.

‫اون‌وقت منطقه‌ی سبز ‫کاملاً تحت کنترل شما درمیاد.

‫گمونم معاملۀ خوبیه.

‫یه لیست از تمام کسایی که باید تخلیه بشن بهم بدین.

‫وقتی هویت‌شون رو ‫شناسایی کردیم، می‌تونین برین.

‫بیشتر از ۴۰۰ نفر هستن.

‫مردی که ما دنبالشیم...

‫...شاید تو گروه شما نفوذ کرده باشه.

‫کی می‌دونه؟

‫لیست رو به من بدین...

‫...تا اتوبوس‌هاتون رو بگیرین.

‫باشه.

‫خب. تا دستور بعدی موقعیت‌تون رو حفظ کنین.

‫راننده اتوبوس می‌شناسی؟

‫آره. یعنی، فقط یکی، چطور؟

‫باهاش تماس بگیر.

‫من به این یارو هیچ اعتمادی ندارم.

‫ممنون.

‫اگه از این مخمصه جون سالم ‫به در ببریم، مدیون توایم.

‫کاری که کردی خیلی بزرگ بود.

‫اوضاع بحرانیه، ولی ما تو پاریس...

‫...نمی‌تونیم جلوی یه روند در حال اجرا رو بگیریم.

‫شما اصلاً فهمیدین چه خبره؟

‫ببخشید؟

‫اوضاع از کنترل خارجه.

‫به‌زودی دیگه چیزی برای خوردن نداریم.

‫ما ۱۱ نفریم در برابر یه شهر کامل.

‫هر دقیقه‌ای که می‌گذره، ‫به درگیری نزدیک‌تر میشیم.

‫هر لحظه ممکنه اوضاع به هم بریزه.

‫جواب منفیه، نه؟ من این ریسک رو برنمیدارم.

‫فرمانده بیدا،

‫ممنون از پیشنهاد شما،

‫ولی باز هم صبر کنین،

‫یه راه حلی پیدا می‌کنیم.

‫نمیشه صبر کرد.

‫ما نمی‌تونیم نزدیک به ۴۰۰ نفر رو...

‫- ...بدون محافظ رها کنیم. ‫- دنبال راه‌حل بگردین،

‫ولی من عمل می‌کنم. روشنه؟

‫باید بهش بگین با من درست حرف بزنه.

‫می‌تونین اخراجش کنین، ولی...

‫...۱۵ روز دیگه بازنشسته میشه.

‫آقای سفیر؟

‫اومدم.

‫طبق منابع ما، ۱۲۰۰ جنگجوی داعش...

‫...از زندان‌ها آزاد شدن.

‫خطر حمله‌ی داعش قریب‌الوقوعه.

‫بمب‌گذارهای انتحاری استخدام شدن،

‫ولی نمی‌دونیم حمله کجا ‫و کی ممکنه اتفاق بیفته.

‫عملیات تخلیه متوقف شده؟

‫فعلاً نه.

‫ولی اوضاع روز به روز داره ‫به شدت تغییر می‌کنه،

‫واسه همین نمی‌تونم هیچی رو تضمین کنم.

‫سوال دیگه‌ای هست؟

‫ممکنه تخلیه‌ها متوقف بشه.

‫آمریکایی‌ها نگران یه حمله‌ان.

‫- از طرف طالبان؟ ‫- نه، به گفته‌ی اونا، از طرف داعش،

‫ولی طالبان ممکنه از آدمای خودش استفاده کنه.

‫میشه به رابط شما اعتماد کرد؟

‫هیچ دلیلی ندارم که به نیتش شک کنم.

‫در جریان باشید که اگه اوضاع خراب بشه،

‫- ما نمی‌تونیم دخالت کنیم. ‫- می‌فهمم،

‫ولی جناب سفیر، موندن ‫اینجا همون‌قدر خطرناکه...

‫...که تخلیه شدن با یه کاروان.

‫من با الیزه تماس می‌گیرم.

‫آماده باشید.

‫ممنون.

‫به همه نمی‌رسه.

‫فردا از اینجا رفتیم، نگران نباش.

‫دارم با صاحبش حرف می‌زنم.

‫اون ۱۰ تا اتوبوس داره، ‫ولی هر کدوم ۱۰۰ دلاره.

‫- قبول کن. ‫- باشه. اوکی.

‫اوکی، توافق‌مون شد سر صد دلار

‫چقدر طول می‌کشه؟

‫عجله کن، باشه؟

‫یه کم بیشتر بیارش بالا.

‫ما قبلاً فوکاچیو رفته بودیم، ‫یادت میاد؟

‫جدی؟

‫آره.

‫یادت نمیاد؟

‫یه یارویی که فکر می‌کرد ‫کابویه جلومونو گرفته بود.

‫دسته‌های پولشو می‌سوزوند ‫و ما رو تهدید می‌کرد.

‫آره، یادم میاد.

‫- ولی تو فوکاچیو نبود. ‫- چرا بود.

‫مال دو سه سال پیش بود.

‫یادمه طرفو.

‫«من بزرگترین پیمانکار افغانستانم. ‫با آمریکایی‌ها کار می‌کنم.»

‫انگار مال خیلی وقت پیشه.

‫انگار همه چی مال خیلی وقت پیشه.

‫مو؟

‫بله؟

‫اگه منو بگیرن،

‫به زنم میگی

‫که مثل یه قهرمان مُردم.

‫باشه؟

‫- باشه. ‫- نه به خاطر این زخم.

‫جدی میگم، مو.

‫جدی میگم.

‫هیچکس نمی‌میره، صدیقی.

‫هیچکس.

‫- مامان، چیکار می‌کنی؟ ‫- دنبال حلقه ازدواجم می‌گردم.

‫- امکان نداره جا گذاشته باشمش. ‫- باید بریم دیگه.

‫تو وسایلتو بگرد.

‫- مامان... ‫- گفتم تو وسایلتو بگرد!

‫باید برگردیم. می‌دونم کجاست.

‫صبر کن.

‫نمی‌تونیم برگردیم.

‫کیت.

‫کاروان الان حرکت می‌کنه.

‫اینا چی؟

‫یه تهدید حمله تروریستی داریم

‫و نتونستیم هویتشون رو تایید کنیم.

‫پس متاسفم، ‫ولی نمی‌تونیم هیچ ریسکی بکنیم.

‫خب پس هویتشون رو تایید کنیم.

‫بیا.

‫مو، لطفاً.

‫این روح‌الله است، نقاشه.

‫کارگاهش تو هراته...

‫...جایی که تابلوهاشو به نمایش می‌ذاره...

‫...از پنج سال پیش.

‫اینم یانیسه،

‫نوازنده‌ست. ‫اینم گروهشه.

‫اونا موسیقی سنتی می‌نوازن

‫تو مدرسه‌ها، ‫بیمارستان‌ها...

‫اینم زکی، یه شاعره.

‫محترم‌ترین شاعر افغانستان.

‫اینا هنرمندن، ‫هنرمندای لعنتی.

‫ اگه ولشون کنیم، اول از همه اینا رو می‌کشن.

‫اینا از گیت امنیت فرودگاه رد نمیشن.

‫اونجا یه کاریش می‌کنیم.

‫- هنرمندای لعنتی. ‫- هنرمندای لعنتی!

‫سوار آخرین اتوبوسشون می‌کنیم.

‫هنوز جا هست.

‫ممنونم، مو.

‫حله.

‫بزن بریم.

‫حرکت ساعت ۹:۳۰ شب بعد از منع رفت و آمده.

‫کاروان شامل ۱۶ تا ماشینه،

‫هر لحظه ممکنه از هم بپاشه ‫و امکان دور زدن هم نیست.

‫گروگان‌گیری،

‫تک‌تیرانداز، حمله، هر لحظه ‫ممکنه از هر جایی اتفاق بیفته.

‫در صورت لزوم می‌تونید جواب بدید.

‫- باشه؟ ‫- باشه!

‫با اولین شلیک، شانس ما ‫برای زنده بیرون اومدن...

‫...تقریباً صفره.

‫ولی درست میشه. مگه نه؟ ‫من بهتون اعتماد دارم.

‫بریم.

‫صبر کنید، قطع نکنید.

‫راننده‌ها تو ایست بازرسی گیر کردن.

‫لعنتی.

‫باشه.

‫خب، حالا چیکار می‌کنیم؟

‫صبر کنید.

‫هیس!

‫اینجا چیکار می‌کنی؟ اتوبوس‌ها کجان؟

‫همینجان. ولی اول باید باهاتون حرف بزنم.

‫من می‌خوام برم.

‫منم می‌خوام به کاروان ملحق بشم.

‫باید از این کشور برم.

‫دنبال جفت و جور کردن ‫یه زندگی بهتر واسه خونوادمم.

‫یه آینده برای بچه‌هام.

‫بدون من، ‫اتوبوس‌ها نمی‌تونن رد بشن.

‫با رئیس طالبانِ ایست بازرسی به مشکل خوردیم.

‫اگه اون رو با خودمون نبریم، ‫اتوبوسی هم در کار نیست.

‫چی؟

‫اگه طالبان چکش کنن چی؟

‫مدارک داری؟

‫- عکس رو عوض کردی؟ ‫- کار رو راه میندازه.

‫اگه من فهمیدم، ‫همه می‌فهمن.

‫ساده‌ست: یا اون، یا اتوبوس بی اتوبوس.

‫اگه اینجا گیر بیفتیم، زیاد دووم نمیاریم.

‫این تنها شانسمونه.

‫- یعنی فقط باید دعا کنم؟ ‫- دقیقاً.

‫هر اتفاقی که افتاد،

‫از جات تکون نمی‌خوری، فهمیدی؟

‫سفر بخیر.

‫دیگه نمی‌تونیم صبر کنیم،

‫ممکنه طالبان ‫نظرشون عوض بشه.

‫منتظر چراغ سبز از کاخ الیزه هستم.

‫شما تکون نمی‌خورید.

‫دوباره باهاتون تماس می‌گیرم.

‫بسیار خب، جناب سفیر. عالیه.

‫همین کار رو می‌کنیم.

‫ممنون.

‫حله، چراغ سبز رو گرفتیم.

‫- باشه. ‫- بزن بریم.

‫باید بریم دیگه.

‫نمی‌ذاریم به اسم کشته‌هامون بی‌حرمتی کنن.

‫مطمئنی با ما نمیای؟

‫وطن من اینجاست.

‫- مراقب خودت باش. ‫- ممنون.

‫آروم برو. آروم برو.

‫اسکورتمون رسید.

‫چرا زودتر بهم خبر ندادی؟

‫مطمئن نبودم که بیان.

‫و این گروه رو هم نمی‌شناسم.

‫حالا چیکار کنم؟

‫دنبالشون میریم.

@FrancoFilms

‫بچه‌هاتونن؟

‫بله.

‫خوشگلن.

‫ممنون.

‫چند سالشونه؟

‫پسرم پونزده سالشه.

‫و دخترم هف... اون...

‫دخترم...

‫این آخر هفته هجده سالش میشه.

‫بعداً می‌خواد چیکاره بشه؟

‫هر کاری جز خبرنگاری.

‫این رو الان میگه.

‫می‌دونید، اینجا یه ضرب‌المثل هست که میگه:

‫«ابر سیاهه،

‫«ولی چیزی که ازش می‌باره...»

‫«آب زلاله.»

‫ولم کن!

‫گوشی ممنوع.

‫باشه؟

‫اینا چه غلطی می‌کنن؟

‫لعنتی.

‫چی می‌خوان؟

‫نمی‌دونم.

‫چه غلطی می‌کنن؟

‫آروم باشید بچه‌ها.

‫پیاده شید.

‫اِوا، دنبالم بیا.

‫واسه چی داره پیاده میشه، لعنتی؟

‫مشکلی پیش اومده؟

‫دستور دارن کاروان رو بگردن.

‫ما همه‌مون از سفارت فرانسه هستیم.

‫مافوق‌های شما با رفتن ما موافقت کردن.

‫شاید آدمای نفوذی تو کاروان باشن.

‫مثلاً پناهنده‌های سیاسی.

‫همکاری کنید، سریع‌تر تموم میشه.

‫داریم میریم فرودگاه پیش سفیر. ‫همین الانشم خیلی دیرمون شده.

‫آدما رو از جیپ‌ها پیاده کنید و صندوق‌ها رو باز کنید.

‫قبل از شلیک منتظر علامت من باشید.

‫مدارکت.

‫همین الان!

‫منو نگاه کن.

‫بگیر.

‫پیاده شید!

‫همین الان پیاده شید!

‫بشینید سر جاتون.

‫از اتوبوس بیاید بیرون!

‫درست می‌شه.

‫خواهش می‌کنم!

‫زن و بچه تو اتوبوس هستن.

‫من خبرنگارم.

‫لعنتی، این دیگه چیه؟

‫داره از کنترل خارج می‌شه.

‫بهش بگو باید بریم.

‫شما وقت دارید،

‫ما هم وقت داریم.

‫اینا مردم عادی هستن

‫که می‌خوان از کشور خارج بشن. ‫چرا جلوشون رو می‌گیرید؟

‫خفه شو.

‫چه خبره؟

‫حرف حساب حالیش نمی‌شه.

‫از اونجا بیا بیرون و صندوق رو باز کن.

‫یالا!

‫صندوق رو خالی کن.

‫اینا تجهیزات حساس هستن.

‫من اجازه ندارم... عجله کن!

‫ببینید، من الان زنگ می‌زنم به...

‫...سفیر فرانسه،

‫اون با مافوق شما صحبت می‌کنه.

‫اسمتون چیه؟

‫میگه صبر کنید.

‫ما باید بریم فرودگاه.

‫باید بریم فرودگاه.

‫تو حق نداری منو بزنی.

‫بس کنید!

‫ما خبرنگاریم!

‫حیدر!

‫نه! نه!

‫خبرنگار. خبرنگار.

‫دیگه تکون نخور.

‫ولشون کنید!

‫بخواب رو زمین.

‫باشه.

‫می‌تونیم بریم، ولی باید یه اعتراف‌نامه بدی.

‫می‌خواد چی بگم؟

‫که در صورت بروز هر ‫اتفاقی، طالبان مسئولیتی نداره.

‫باشه.

‫من، محمد بیدا، کنسول سفارت فرانسه...

‫داری چیکار می‌کنی؟

‫می‌خواید داخل رو بگردید،

‫نه؟

‫من، محمد بیدا، کنسول سفارت فرانسه،

‫اعلام می‌کنم که طالبان...

‫می‌تونید برید.

‫موفق باشید.

‫بذارید برن.

‫بذارید برن.

‫بزن بریم!

‫داریم می‌ریم.

‫بله؟ خبر خوب.

‫از کاخ الیزه چراغ سبز گرفتم.

‫دریافت شد.

‫داریم وارد جاده جلال‌آباد می‌شیم. ‫موقعیت‌تون رو حفظ کنی...

‫آنتن رفت.

‫این چیه؟

‫نمی‌دونم، حتماً پارازیت‌اندازه.

‫آمریکاییه؟

‫امیدوارم.

‫استفان، صدای منو می‌شنوی؟

‫استفان، صدای منو می‌شنوی؟ استفان؟

‫فرمانده، صدای منو می‌شنوید؟

‫این دیگه چیه؟

‫سفارت فرانسه.

‫لعنتی.

‫منو پوشش بدین.

‫سفارت.

‫فرانسه.

‫سفارت فرانسه.

‫اسلحه‌هاتون رو بیارید پایین.

‫کجا می‌رید؟

‫فرودگاه.

‫راه‌ها بسته می‌شن.

‫به هیچ‌کس اجازه عبور نمی‌دیم.

‫ولی سفیر تو فرودگاه منتظر ماست.

‫فقط غیرنظامی‌ها.

‫- اینا کی‌ان؟ ‫- یگان صفر.

‫کماندوهای افغانِ سیا.

‫آنتن نداریم. بوق بزن!

‫خودشه، بچه‌ها.

‫رسیدیم.

‫صدامو دارید؟ ‫تکرار می‌کنم: صدامو دارید؟

‫بیدا به گوشم، ‫صداتون رو واضح و کامل دارم.

‫دیگه داشتم فکر می‌کردم ‫هیچ‌وقت نمی‌بینیمتون.

‫باریکه‌ی نور رو دنبال کنید.

‫جلوی گیت شرقی منتظرتونیم. ‫باشه؟

‫شنیدم، داریم میایم.

‫- خوبی؟ ‫- خوبم؟

‫یه کم زود رسیدیم.

‫خوشبختانه ‫طبق نقشه پیش رفتید...

‫خوشحالم دوباره می‌بینمتون.

‫مو، با سیریل آشنایی؟ ‫رئیس شعبه‌ی سازمان اطلاعات خارجی فرانسه تو کابله.

‫خوشبختم.

‫کجاست؟

‫اونجاست.

‫همونی که شلوار جین و کلاه نقاب‌دار پوشیده؟

‫- خودشه. ‫- باشه.

‫مو!

‫ارتباطمون با آخرین اتوبوس قطع شده.

‫- یعنی چی؟ ‫- راننده جواب نمیده.

‫مامان!

‫- در رو باز کنید، لطفاً! ‫- برید عقب!

‫- مادرم بیرونه. ‫- آروم باشید.

‫تو خطره!

‫اینجا نمونید، برید پیش بقیه.

‫بذارید رد شم!

‫این در رو باز کنید!

‫من نمی‌تونم اینجا بمونم.

‫نمی‌تونم اینجا بمونم ‫وقتی اون بیرونه.

‫نمی‌تونیم بریم دنبالشون.

‫ولی بدون اون نمیریم.

‫- می‌شنوی؟ ‫- اوهوم.

‫وقتی نزدیک‌تر بشن ‫می‌تونیم باهاشون تماس بگیریم.

‫بهم اعتماد کن.

‫پیداش می‌کنیم.

‫حالت خوبه؟

‫می‌خواستم قبل از رفتن یه ‫پرچم افغانستان بردارم، ولی...

‫من برات یکی میارم.

‫باید بریم.

‫- مراقب خودت باش. ‫- تو هم همینطور.

‫از ۱۵ آگوست، لیست‌هایی از افرادی که ‫باید تخلیه بشن به دست ما رسیده.

‫این لیست‌ها مربوط به افغان‌های در معرض خطره.

‫مأموریت ما اینه که بتونیم ‫اون‌ها رو شناسایی کنیم...

‫و از بین جمعیت خارجشون کنیم.

‫روزی ۴۰۰ نفر رو با دوتا هواپیمامون ‫منتقل می‌کنیم...

‫که هر ۲۴ ساعت با هم جابجا میشن.

‫پرواز بعدی بعد از ظهر امروزه.

‫اونا تو گیت شرقی‌ان. باید بریم.

‫یالا، ممنون. بزن بریم سر کار.

‫محمد بیدا!

‫محمد بیدا!

‫خیلی شلوغه، امکان نداره.

‫به دروازه نزدیک شید.

‫این تنها راهیه که ‫می‌تونم بیارمتون، مامان.

‫نزدیک شو!

‫محمد بیدا!

‫محمد بیدا!

‫محمد بیدا!

‫نزدیک شید!

‫بیاید!

‫- برید کنار! ‫- باید یه گروه رو بیارم تو.

‫شما اینجا هیچ کاری ندارید!

‫- بدون اونا از اینجا تکون نمی‌خورم! ‫- برید کنار!

‫بسپارش به من!

‫چند نفرن؟

‫سیزده.

‫یه راهرو باز می‌کنیم ‫و میاریمشون تو!

‫نمی‌بینمت!

‫کیت!

‫خوبی؟

‫اینجا!

‫اینا خیلی بیشتر از سیزده نفرن!

‫شما اشتباه شنیدید. ‫گفتم سی نفر.

‫برید جلو!

‫بیاید، بیاید!

‫نه، نه، نه!

‫نه، نبندید!

‫مامان! مامان!

‫گیت شرقی رو ببندید! ‫جمعیت خیلی زیاده.

‫صبر کنید، هنوز مونده...

‫دیگه کسی داخل نمیاد. ‫دو تا زن دیگه موندن!

‫بسته شد.

‫- کجا بریم؟ ‫- فرودگاه رو دور بزنید برید سمت گیت اَبی.

‫اون آخرین درِ بازه، عجله کنید، مامان!

‫اِوا.

‫به من دست نزن، به من دست نزن!

‫به من دست نزن.

‫ازت معذرت می‌خوام.

‫متأسفم.

‫متأسفم.

‫اگه خودشو برسونه به گیت اَبی،

‫میریم دنبالش.

‫بهت قول میدم.

‫خوبی؟

‫- تو هنوز اینجایی؟ ‫- منم می‌تونم همینو ازت بپرسم.

‫بچه‌ها دیگه دارن کم میارن.

‫گذاشتم دام بره داخل.

‫نمی‌دونم...

‫...بقیه چقدر دیگه دووم میارن.

‫تو چی؟

‫من؟

‫خب من،

‫از خودم می‌پرسم این کاری که ‫می‌کنیم، به چه دردی می‌خوره.

‫لیست پناهنده‌هامون همین‌طور طولانی‌تر می‌شه.

‫اندازه یه کشور کامل می‌خواد از اینجا بره. ‫و ما این وسط، تو این گند و کثافتیم.

‫بعضی وقتا شانسی چند نفر رو می‌آریم،

‫بعضی وقتا هم نه.

‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم همچین چیزی ببینم.

‫مخصوصاً که این کثافت رو گذاشته بودم کنار.

‫خب...

‫احتمالاً اصلاً از ‫مارتینون چراغ سبز نگرفتی؟

‫سلام. ‫سلام.

‫ممنون از کمکتون.

‫فرانسوی‌ها به دروغ‌گویی معروفن، ولی نه دیگه تا این حد!

‫من از شما عذر میخوام.

‫اسم من نیکوله.

‫محمد، ‫ولی همه «مو» صدام می‌کنن.

‫- مو؟ ‫- آره، مو.

‫باشه.

‫اولین بارتونه میاین افغانستان؟

‫آره، این اولین مأموریت میدانی منه.

‫ما رو برای همه‌چیز آماده کرده بودن، ولی...

‫هیچ‌وقت همچین چیزی رو تصور نمی‌کردم.

‫اگه باعث دلگرمیتون می‌شه،

‫این آخرین مأموریت منه و منم ‫تا حالا همچین چیزی ندیدم.

‫می‌شه...

‫خواهش می‌کنم.

‫تا حالا بچه بغل نکردین؟

‫راستش نه.

‫نمی‌تونیم پدر و مادرش رو پیدا کنیم.

‫- من برای این کار آموزش ندیدم. ‫- هیچ‌کس ندیده.

‫قبل از اینکه بیایم،

‫بهمون گفتن:

‫«کار سریع و تمیز تموم می‌شه. ‫می‌ریم تو و میایم بیرون!»

‫ولی اینجا اصلاً این‌طوری نیست.

‫اینجا یه کابوسه.

‫یه کابوس لعنتی بی‌پایان.

‫ببخشید، فکر کنم فقط نیاز ‫داشتم با یکی حرف بزنم.

‫نه.

‫کاملاً درک می‌کنم.

‫خب...

‫مراقب خودتون باشید.

‫ممنون، شما هم همین‌طور.

‫مو.

‫همه‌چی خوبه.

‫خوبه؟

‫از این طرف!

‫این ویدیو توسط سرویس‌های ‫اطلاعاتی ما تأیید شده.

‫نقشه‌ی حمله تو ۲۴ ساعت آینده اجرا می‌شه.

‫به هیچ وجه...

‫...به دروازه‌ها نزدیک نشید.

‫اوا، مو هستم. سریع بهم زنگ بزن.

‫اوا؟

‫اوا؟

‫اوا؟

‫اوا رو دیدی؟

‫رفت. دیدم سوار یه ماشین شد.

‫مواضع خودتون رو حفظ کنید!

‫عقب برید!

‫مامان!

‫مامان!

‫مامان!

‫خوبی؟

‫مطمئنی؟ ‫درست پشت سر من بمون.

‫عقب برو! می‌گم عقب برو!

‫مامان!

‫اوا!

‫اوا!

‫اوا!

‫اوا!

‫من اینجام!

‫اوا!

‫ما اینجاییم!

‫ما اینجاییم!

‫اوا!

‫باید بپری!

‫اینجا نمونید!

‫- اینجا منطقه‌ی ممنوعه‌ست. ‫- می‌دونم!

‫رد شو!

‫شما نمی‌تونید اینجا بمونید!

‫یالا مامان، بپر!

‫بیا پایین!

‫بیا پایین!

‫مامان!

‫بیا!

‫یالا، یالا!

‫اون مادرمه! خواهش می‌کنم!

‫کیت!

‫کیت! کیت!

‫کمکشون کنید!

‫کمک کنید از اونجا بیارنش بیرون!

‫آقا!

‫دارید چی‌کار می‌کنید؟

‫نه!

‫نه! نه! بی‌حرکت!

‫نه!

‫نه! نه!

‫اوضاع بدتر شده.

‫حداقل ۱۶۹ غیرنظامی افغان و ۱۳ سرباز آمریکایی کشته شدند.

‫پایان وضعیت قرمز.

‫پایان وضعیت قرمز.

‫موقعیت امن است.

‫غیرنظامیان می‌توانند به مناطق امن بازگردند.

‫میای؟

‫آره.

‫بیست و هفتم آگوست ‫روز سیزدهم

‫افغانستان: ‫۱۳ نظامی در حمله تروریستی کابل کشته شدند.

‫مو، باید بریم.

‫میشه اینو برام نگه داری؟

‫مترجم: ‫اشکان هیدی

‫[ ارائه‌ای از گروه ترجمه فرانکوفیلم ] ‫FRANCOFILMS@

‫بین ۱۷ تا ۲۸ اوت ۲۰۲۱، دولت فرانسه ۲۸۰۵ نفر رو تخلیه کرد.

‫...(که شامل) ۱۰۵ کودک، ۸۵۱ زن و ۹۴۹ مرد می‌شد.

‫عملیات آپاگان، ‫پیچیده‌ترین عملیات خارج کردن نیروی انسانی‌ست ...

‫...که فرانسه تا به حال سازماندهی کرده بود.

‫سه روز بعد از برگشتن، محمد بیدا بعد از ‫چهل سال خدمت در پلیس ملی، بازنشسته شد.

‫طالبان همچنان افغانستان رو ‫کنترل می‌کنند. با وجود قول‌هایی...

‫که در زمان به قدرت رسیدن داده بودند، ‫زن‌ها تمام حقوقشان را از دست دادند.

‫افغانستان ۴۰ میلیون نفر جمعیت دارد. ‫عده کثیری از آنها مجبورند مخفیانه...

‫زندگی کنند و همیشه به دنبال ‫راهی برای فرار از کشور هستند.

‫فیلمی از: ‫مارتین بوربولون

‫[ رُشدی زِم ]

‫[ لینا خودری ]

‫[بر اساس روایت فرمانده محمد بیدا ۱۳ روز، ۱۳ شب در جهنم کابل]