Original subtitles

Υπότιτλοι : JOHNNY1000

Χριστούγεννα... Τα λατρεύω!

Πάμε, παιδιά! Έχουμε προπόνηση!

Η μεγάλη νύχτα πλησιάζει και πρέπει να είστε σε φόρμα!

Πάμε!

Πάμε, πάμε!

Χαρά! Ευτυχία!

Πάμε! Πάμε εκεί!

Έλα, δείξε μου τι μπορείς!

Μια πιρουέτα!

Πάμε! Μπράβο, Μπλίτζεν!

Τρέχα, Πράνσερ!

Ελπίζω να ήσουν φρόνιμος φέτος!

Σίγουρα δεν είναι κανείς εδώ;

Σίγουρα. Τους παρακολουθώ μια βδομάδα.

Και δεν είναι ληστεία, Σάλβα, είναι ανάγκη.

Σάλβα, απόψε έχουμε τύχη, δες!

Αυτό είναι για το ταξί του Τσίκις.

Αυτό για τον γάιδαρο του Φερναντίτο.

Και αυτό είναι ολοκαίνουργιο. Για το “αμάξι” μου, το σπορ.

Ράφι, νομίζω πως φτάνει, ε;

Φτάνει; Έχουμε όλη τη νύχτα.

Ε, όχι και όλη τη νύχτα.

Η αστυνομία! Φύγε, φύγε, φύγε!

Ράφι, ειλικρινά, είσαι απίστευτος.

Παίρνω αυτό!

Τρέχα, Ραφίτα, τρέχα!

Τι στο καλό είναι αυτό;

Τι σαβούρα είναι αυτή;

Δεν βλέπω τίποτα!

Τι αηδιαστικοί άνθρωποι!

Ρούντολφ, να μου θυμίσεις να φέρω μόνο κάρβουνα

στον αντιδήμαρχο περιβάλλοντος!

Στροφή, ταμ, στροφή! Από εκεί!

Δεν βλέπω τίποτα!

Πατά το!

Πατά το; Θα δεις.

Είναι κόκκινο, είναι κόκκινο!

Αλλάζει! Α, δεν αλλάζει!

Αριστερά!

Κλειστή στροφή!

Ειλικρινά, είναι βάσανο.

Ούτε τα Χριστούγεννα δε σε αφήνουν!

Πεθάνετε, λοιπόν!

Μπράβο, Ραφίτα!

Ωραία, ναι!

Το είδες; Και με το ένα χέρι μόνο!

Με λένε «Μάνκο Σένα Καραμπαντσέλ»!

Μπράβο μας, δεν το χάσαμε ακόμα!

Ακόμα είμαστε οι καλύτεροι στο σκάσιμο!

Από κάτω, Ρούντολφ, από κάτω!

Κουνήσου, πλάσμα, κουνήσου.

-Φρένο, φρένο, φρένο! -Ναι, ναι, ναι!

Ω όχι!

Βάλε μπρος, Ραφίτα, βάλε μπρος!

Δεν παίρνει μπρος, δεν παίρνει μπρος.

Αστυνομικοί! Τρέχα! Τρέχα!

Ο αστράγαλός μου!

-Ραφίτα, είσαι καλά; -Όχι, αλλά σώσε τον εαυτό σου.

Ναι, ναι, θα σωθώ.

Μην το παίξεις ήρωας, ε;

Χαλάρωσε, χαλάρωσε!

Αυτός από πού ήρθε;

Η ΝΥΧΤΑ ΠΟΥ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΜΟΥ ΕΣΩΣΕ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

-Σε βρίσκουμε δίπλα σ’ αυτό το βαν... -Ναι.

Που χρησιμοποιήθηκε σε ληστεία πριν λίγες ώρες.

-Σωστά. -Εσύ,

-Σαλβαδόρ Μολίνα Λόπες... -Ακριβώς, ο ίδιος.

...έχεις περάσει περισσότερο χρόνο στο τμήμα απ’ ό,τι εμείς.

Σύμπτωση;

Ναι, έκανα μια βόλτα το βράδυ γιατί έχω άγχος.

Και είμαι θλιμμένος γιατί πέθανε ο σκύλος μου που είχε Αλτσχάιμερ.

Και το βαν έπεσε πάνω μου.

Σκύλος με Αλτσχάιμερ; Γιε μου...!

Ηρέμησε, ηρέμησε, ηρέμησε!

Ή θα σου ανοίξουν νέα δικογραφία.

Και για έναν ρακένδυτο σαν κι αυτόν δεν αξίζει τον κόπο.

Ρε, δεν σου θυμίζει κάτι ο γέρος;

Είμαι ο Άι Βασίλης... Τα ελάφια μου! Ρούντολφ!

Καλά τα λες, παππού.

Την έφαγε για τα καλά. Πάμε μέσα.

Θα το μάθει.

Λοιπόν, Λούκας, τα λέμε αύριο, ήρθε η μαμά μου.

Τι έγινε, Μολίνα, σε παράτησαν σαν σκύλο τις γιορτές;

Όχι. Ο μπαμπάς μου θα έρθει να με πάρει και θα με πάει στον ζωολογικό.

Ωραία,

θα σε επιστρέψει στο κλουβί με τα υπόλοιπα μαϊμουδάκια.

Αποτυχημένε!

Πάμε.

Μπαμπά,

πού είσαι;

Ναι;

Μπορώ να μάθω πού είσαι;

Σήμερα ήταν η σειρά σου να πάρεις τον Λούκας από το σχολείο. Πριν μια ώρα.

Ωχ, διάολε,

δεν το ξέχασα.

Δεν μπορώ να έρθω, απλώς...

Πάρε τον χρόνο σου με το «απλώς»! Πού είσαι;

Στη φυλακή; Στο τμήμα;

Στο πορτ μπαγκάζ ποιου και γιατί,

που σίγουρα δεν φταις, σωστά;

Είμαι στο νοσοκομείο!

Αλλά εσύ δεν νοιάζεσαι αν πεθάνω ή μείνω παράλυτος.

Άκουσες τον εαυτό σου;

Άφησα συνάντηση με πολύ σημαντικό πελάτη

και δεν φαντάζεσαι τη φάτσα του ηλίθιου αφεντικού μου.

Λυπάμαι. Δεν φταίω εγώ. Είχα ένα φοβερό ατύχημα.

Βοηθούσα μια ηλικιωμένη στο σπίτι της.

Το σπίτι καιγόταν. Και η ίδια επίσης.

Πολύ επικίνδυνο.

Άσε τις ταινίες, ξέρω πώς τελειώνουν.

Εγώ να παρηγορώ τον γιο σου γιατί ο ηλίθιος μπαμπάς του τον ξέχασε ξανά.

Πες του ότι θα τον πάω...

Στον ζωολογικό, θα πάτε στον ζωολογικό!

Ξέρεις κάτι; Άσ’ το.

Δυστυχώς, έχουμε συνηθίσει πια.

Αγάπη μου, είναι υπέροχο...

Και ο μπαμπάς;

Ο μπαμπάς έχασε την πτήση του.

-Δεν θα ξανασυμβεί. -Ναι, καλά.

Τι κόσμημα: λες ψέματα στη γυναίκα σου, απογοητεύεις το παιδί σου...

Ποτέ δεν θα βγεις από τη λίστα των κακών παιδιών.

Τι λες; Πρώην γυναίκα.

Και στο κάτω-κάτω είμαι εδώ επειδή ο χοντρούλης έπεσε από τον ουρανό.

Σου λέει κάτι αυτό;

Χοντρούλης; Εγώ θεωρώ τον εαυτό μου γεροδεμένο,

δυνατό, στιβαρό.

Εξάλλου, αν σε τάιζαν μόνο με καραμέλες,

θα είχες κι εσύ κοιλίτσα.

Από πού ξεφύτρωσες εσύ; Παράξενε, είσαι παράξενος.

Από τον Βόρειο Πόλο.

Δεν συστήθηκα. Άγιος Βασίλης. Χάρηκα.

Κι εγώ η Νεράιδα των Δοντιών. Σοβαρά;

Μιλάω σοβαρά. Είμαι ο αληθινός Άγιος Βασίλης,

γνωστός και ως Santa Claus.

Πώς νιώθεις;

Νιώθω... νεκρός.

Σε καταλαβαίνω.

Η αλήθεια είναι πως δεν περνάω πολύ χρόνο την Παραμονή,

και όλο και λιγότερο, γιατί ο κόσμος έχει καταντήσει εκνευριστικός

με όλα αυτά τα σέλφι.

Νοσοκόμα!

Αλλάξτε μου δωμάτιο, συγκατοικώ με επικίνδυνο τρελό!

Τι, τι, τι;

Εδώ είναι δημόσιο, όχι ξενοδοχείο πέντε αστέρων.

Οπότε σκόρδο και νερό. Λόγω περικοπών.

Είναι γλύκα, έτσι;

Παρεμπιπτόντως, δεν είχα ποτέ συγκάτοικο.

Είμαι ενθουσιασμένος.

Έχω το προαίσθημα ότι αυτή είναι η αρχή μιας υπέροχης φιλίας.

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη, τι κάνεις;

Είμαι σίγουρη ότι είσαι πολύ απασχολημένος αυτή την εποχή.

Ήμουν πολύ καλό παιδί φέτος.

Πήρα πολύ καλούς βαθμούς σε όλα.

Εκτός από τη γυμναστική.

Δεν καταλαβαίνω τι νόημα έχει

να σκαρφαλώνουμε σε σκοινί τον 21ο αιώνα.

Τέλος πάντων, στο θέμα μας, γιατί μπερδεύτηκα.

Σου γράφω γιατί θέλω να ζητήσω κάτι πολύ σημαντικό.

Στην ουσία,

είναι το πιο σημαντικό πράγμα που σου έχω ζητήσει ποτέ.

Θέλω ο μπαμπάς μου να είναι πάντα δίπλα μου.

Παρόλο που είναι λίγο χύμα και λέει μερικά ψεματάκια,

είναι ο καλύτερος μπαμπάς του κόσμου.

Και μου λείπει πολύ όταν δεν τον βλέπω.

Ελπίζω να μην με απογοητεύσεις.

Ένα μεγάλο αγκάλιασμα και χαιρετίσματα στον Ρούντολφ.

Πιστεύω σε σένα.

ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ

Όχι Όχι, όχι απεργία, όχι

Έχουμε δώρα να παραδώσουμε!

Δρ. Μπελτράν, πηγαίνετε στο Ακτινολογικό, παρακαλώ.

Για να δούμε...

Ναι!

Βοήθεια! Βοήθεια!

Μα τι έκανες;

Δεν ξέρω, πατούσα κουμπιά και κατέληξα έτσι.

Σχεδόν μπορώ να γλείψω τα γόνατά μου. Πονάει.

Ηρέμησε, είμαι μηχανικός.

Έλα, πονάει!

Είχα συνεργείο κάποτε.

Τι σύμπτωση, κι εγώ έχω συνεργείο.

Το έκλεισαν λόγω κρίσης και ζήλιας.

Ζήλιας;

Ε, με έπιασαν να πουλάω κλεμμένα ανταλλακτικά.

Πώς πάει;

Παρακαλώ, αν μπορείτε να επισπεύσετε...

Έτοιμος.

Ευχαριστώ.

Παραλίγο να χάσω τις χριστουγεννιάτικες μπάλες μου.

Τι εννοείτε ότι δε θα μου δώσετε εξιτήριο;

Σε λίγες μέρες είναι Παραμονή Χριστουγέννων, έχω δώρα να μοιράσω!

Όπως καταλαβαίνετε, δουλεύω μόνο μία μέρα τον χρόνο, δεν μπορώ να την χάσω.

Δηλαδή συνεχίζετε αυτό το παραμύθι ότι είστε ο Άγιος Βασίλης;

Μα φυσικά, κυρία μου, είμαι ο Άγιος Βασίλης, εγώ είμαι.

Λυπάμαι, αλλά χρειάζεστε ξεκούραση.

Θα μείνετε μαζί μας λίγες μέρες ακόμα.

Δεν μπορώ να αφήσω όλα αυτά τα παιδιά παρατημένα.

Και αυτοί οι μαριονετίστες απ' την Ανατολή θα με κοροϊδέψουν.

-Οι Τρεις Μάγοι; -Ναι, αυτοί οι τύποι.

Δεν έχουν καρδιά. Ξέρετε ότι αφήνουν δώρα στα παιδιά

ενώ ξέρουν πως επιστρέφουν στο σχολείο δύο μέρες μετά,

και δεν προλαβαίνουν να παίξουν;

Μην ανησυχείτε, είμαστε εδώ για να σας βοηθήσουμε.

Ψυχιατρικό; Ναι.

Χρειάζομαι ένα ραντεβού για έναν ασθενή.

Ναι, ναι, είναι επείγον.

Δεν σε βλέπω! Δεν σε ακούω!

Μπορείς να μείνεις ακίνητος, σε παρακαλώ;

Εσύ μπορείς να μείνεις εδώ, εγώ φεύγω.

Για δες ποιος ήρθε, ο παππούς της Χάιντι.

-Πού νομίζεις ότι πας; -Στη δουλειά.

Χάνω πολύτιμο χρόνο. Είναι περίοδος αιχμής.

Θα μπορούσα να διαβάζω στοίβες γράμματα.

Α, εντάξει, καλό ταξίδι.

Δε φεύγεις από εδώ, δεν έχεις πάρει εξιτήριο ακόμα!

Και ποιος θα με σταματήσει; Εσύ;

Δεν ξέρεις ποιος είμαι.

Έχουν γυριστεί ταινίες για μένα, έχουν γραφτεί τραγούδια,

εκατομμύρια παιδιά ονειρεύονται εμένα κάθε χρόνο.

Πετάω σε όλο τον κόσμο. Και νομίζεις ότι μπορείς να με σταματήσεις;

Ναι, ναι, ναι.

Αίσχος!

Έλα τώρα, ηρέμησε.

Και μην κουνηθείς!

Αυτοί οι άνθρωποι δεν με ξέρουν.

Λες και θα μείνω εδώ με όλα αυτά τα παράθυρα γύρω.

Ένα μικρό άλμα στο δέντρο κι έφυγα.

«Είναι σοβαρό;»

«Χαλίκι; Όχι, τίτλος χαλίκι, είναι ακόμα πέτρες.»

«Είναι γαρμπίλι.»

Ωραίο, έτσι;

Κοίτα, αν δέσεις μια οδοντική κλωστή σε ένα κέρμα έτσι,

παίρνεις όσα ποτά θες από το μηχάνημα.

Ορίστε.

Αλλά αν μου τα πρήξεις, σε πετάω έξω απ’ το δωμάτιό μου.

Άντε, φύγετε. Είστε βάσανο, ρε παιδιά.

Έλα τώρα, παιδιά, καθίστε κάτω.

Παιδιά, πρέπει να μιλήσουμε για τη χριστουγεννιάτικη γιορτή.

Ησυχία, γαμώτο!

Ευχαριστώ.

Λοιπόν, φέτος θα ανεβάσουμε ένα νέο και πολύ ενδιαφέρον έργο με τίτλο:

«Ρέκβιεμ για έναν Χιονάνθρωπο».

Καλά, τι παπαριά είναι αυτή;

Το έγραψα εγώ. Εντάξει, δεν θα 'χεις μεγάλο ρόλο.

Οι υπόλοιποι, δείτε τους ρόλους σας σε αυτό το χαρτί.

Για να δούμε τι θα μας τύχει.

Γαμώτο, άλλη μια χρονιά θα είμαι το δέντρο, σίγουρα.

Ωραία, ένα μπισκότο.

Πάλι με τα ποντίκια, ρε φίλε, τι σκατά.

Εσύ είσαι ο πρωταγωνιστής! Ο χιονάνθρωπος!

Σοβαρά;

-Λούκας, Λούκας, Λούκας... -Ο σταρ θα τα κάνει πάνω του.

Θα το μάθει.

Τα 'κανες πάνω σου!

Χαμένε, είσαι ένας χαμένος!

Ησυχία, παιδιά,

καθώς καθόμαστε, ας αρχίσουμε να μπαίνουμε στους ρόλους μας, εντάξει;

Για να το κάνουμε αυτό, θα αναπνεύσουμε και έτσι θα βρέξουμε την ψυχή.

Πάμε, αναπνεύστε.

Εισπνοή από τη μύτη και εκπνοή από το στόμα.

Κοίτα ποιος βγήκε. Φραουλόκωλος.

Κοίτα, ο μονόκερος τον κουτσούλησε!

-Κατέβασε το κεφάλι σου. -Φτάνει, πονάω.

Σε κάτι τέτοιες στιγμές, αγαπάω τη δουλειά μου.

Ουπς... παραλίγο.

Σάλβα! Τι κάνεις;

Πού πας;

Φεύγω, ανυπομονώ να ξεφορτωθώ αυτόν τον σαδιστή.

Λοιπόν, παππού, καλές γιορτές. Τελικά δεν τα πήγαμε και τόσο άσχημα.

Περίμενε! Θέλω μια χάρη.

Ο γιατρός μού είπε ότι πρέπει να μείνω εδώ.

Οπότε χρειάζομαι να κάνεις κάτι για μένα.

Τίποτα σπουδαίο, ούτε μια νύχτα δεν θα πάρει.

Φυσικά. Τι;

Να μοιράσεις δώρα σε όλα τα παιδιά του κόσμου.

Σε όλο τον κόσμο;

Έγινε. Εσύ μείνε να γίνεις καλά, εγώ αναλαμβάνω.

Σοβαρά;

Όχι! Δεν είσαι ο Άι-Βασίλης!

Είσαι ένας γέρος που τα 'χει χάσει.

Το εννοώ!

Ξέρω ότι για κάποιον τόσο κυνικό όσο εσύ είναι δύσκολο να το πιστέψει,

αλλά πρέπει να έχεις πίστη!

Ναι, κοίτα, άσε με ήσυχο, έχω δουλειές να κάνω.

Στον πραγματικό κόσμο. Όχι στον δικό σου.

Σάλβα, περίμενε. Περίμενε λίγο, Σάλβα.

Δεν γίνεται να μείνει ο κόσμος χωρίς Άι-Βασίλη!

Θα είναι καταστροφή!

Τα Χριστούγεννα είναι στα χέρια σου!

Σώστε το δημόσιο σύστημα υγείας!

Πάμε να σώσουμε το δημόσιο σύστημα υγείας!

-Σε παρακαλώ. -Οκέι.

-Μια δωρεά; -Όχι, με πέτυχες χωρίς φράγκο.

-Καλησπέρα, Όμαρ. -Καλησπέρα.

-Δεν βγάζεις προγούλι; -Εγώ;

Πλάκα κάνω, ρε.

Μα, τι στο διάολο...;

Πήγαινε σπίτι σου!

Φύγε!

Φους!

Φους!

Μη με ακολουθείς!

Μα, μα, Κόντσα, τι έπαθες;

Τι έπαθες; Προχώρα, δεν μένεις εδώ πια!

Έξι μήνες απλήρωτο νοίκι. Ντροπή σου!

Έκανα κατάθεση. Δεν την έλαβες;

Σε λίγες μέρες φτάνει.

Κόντσα, πού να πάω τώρα;

Ματ! Σε έπιασα εκεί που ήθελα.

Τι τύπος! Πάντα με εκπλήσσεις.

Είναι ο μπαμπάς!

Μπαμπά, μπαμπά, μπαμπά!

Ε, τουλάχιστον ήρθε.

-Μπαμπά! -Τι κάνεις, πρωταθλητή!

Συγγνώμη που δεν σε πήγα σινεμά, ε;

-Στο ζωολογικό. -Σινεμα-ζωολογικό.

Είναι μαζί πια.

Ναι, όπως οι φούρνοι που είναι και καφέ.

Είναι στη μόδα.

Λούκας, δες τι σου έφερα απ’ τα ταξίδια μου.

Ουάου, τέλειο! Ένα ακόμα για τη συλλογή μου.

Και άλλο ένα για τη συλλογή ψεμάτων σου.

Μη λες τέτοια, γυναίκα. Σου είπα, δεν κάνω απάτες.

Θέλω απλώς να τα πηγαίνουμε καλά, να μιλάμε σαν πολιτισμένοι...

Φυσικά. Και ένα κρεβάτι να κοιμάσαι, έτσι;

Όχι, εξυπνάκια. Όχι κρεβάτι.

Αυτός ο καναπές μου κάνει μια χαρά.

Μόνο προσωρινά, μέχρι να στρώσω.

-Δεν μένεις εδώ για κάποιο λόγο. -Με πέταξες έξω.

Οργάνωνες παράνομα παιχνίδια στο γκαράζ.

Επιχειρηματικότητα.

Επιχειρηματίας!

-Δες, Μπαμπά! Πόσο τέλειο είναι! -Να τος πάλι.

Δεν έχει σταματήσει να εξασκείται.

-Τέλειο! -Δες!

Μπράβο, αγάπη μου!

Κοίτα πόσο καλά τα πάει.

-Θες να δοκιμάσεις; -Όχι, δεν είναι καλή ιδέα.

Ναι, ναι, ναι. Με ξέρεις, δεν μπορώ να αντισταθώ σε οχήματα.

Στο ’πα εγώ.

Δεν είναι τέλειο; Ο Μαρτίν μου το χάρισε.

Ο Μαρτίν;

Ο Μαρτίν.

Γεια σας, οικογένεια. Τι κάνετε;

Να ’μαι!

Γεια σου, κοντέ, τι κάνεις;

-Πώς είσαι, αγάπη μου; -Γεια. Καλά.

Γιατί είναι στο πάτωμα;

Έλα τώρα! Α, εσύ πρέπει να είσαι...

-Ο Σάλβα, ο πατέρας του Λούκας. Ο αυθεντικός. -Ναι.

Χάρηκα πολύ. Επιτέλους γνωριζόμαστε.

Πόσο χρονών είσαι;

Η ηλικία είναι απλά ένας αριθμός, φίλε. Εσύ;

Ναι, κι εγώ ένας αριθμός είμαι.

Αλλά ακόμα και με χιόνι στη στέγη, η μπαταρία δουλεύει, ε;

Πολύ αστείο, γιατί μου αρέσουν τα μαλλιά σου... σαν πλατίνα, σαν...

-Ευχαριστώ. -Ναι, ε;

Κοίτα, κοίτα!

Το αγόρι μας, απολαμβάνει το καινούργιο του hoverboard.

-"Hommerlord"; -Όχι, όχι, hoverboard.

Ναι, το πατίνι που σχεδόν μου άνοιξε το κεφάλι.

Λίγο επικίνδυνο για παιδί.

Είναι εντάξει. Αγόρασα προστατευτικό εξοπλισμό.

Πολύ ακριβό. Αλλά έχει κράνος, επιγονατίδες και επιαγκωνίδες,

ακόμη και θώρακα. Κοίτα, όταν υπάρχουν λεφτά,

πρέπει να το δείχνεις. -Ναι, το καταλαβαίνω.

Ο Μαρτίν είναι πολύ γενναιόδωρος άνθρωπος, σε αντίθεση με άλλους,

που είναι απλώς εγωιστές. -Αγάπη μου.

"Εγωιστής" λέει η μάνα σου; Εγώ είμαι εγωιστής;

Κοίτα τον Μαρτίν, τι αμάξι έχει. Θα δεις.

Μπαμπά;

Τι θα κάνουμε σήμερα;

Μπαμπά!

Ωχ, γαμώτο.

Τα αμάξια σήμερα είναι πιο γερά. Δεν έπαθε τίποτα. Πάμε.

Ήξερες ότι ένας παπαγάλος μπορεί

να φτάσει σε νοημοσύνη τετράχρονου παιδιού;

Για μένα οι παπαγάλοι δεν είναι καθαροί.

Γεια σου, Λούκας! Αγάπη μου, τι κάνεις;

Μια δωρεά; Οποιαδήποτε βοήθεια: ρούχα, φαγητό...

Κι αν θέλεις να βοηθήσεις στην κουζίνα,

χρειαζόμαστε και κόσμο. Θα βοηθήσεις;

Θα το ήθελα πολύ, αλλά δουλεύω με δύο ΜΚΟ.

Α, ναι; Ποιες;

"Stop Poverty" και "Bye, Bye, Hunger".

Α, δεν μου λένε κάτι.

Λίγοι τις ξέρουν. Μας αρέσει να βοηθάμε, όχι να το λέμε.

Δεν ήξερα ότι είσαι τόσο φιλάνθρωπος, μπαμπά.

Ούτε εγώ. Ψέματα είναι.

Αλλιώς δεν ξεφορτώνεσαι αυτούς τους τύπους.

Λοιπόν, τι θες να κάνουμε;

Σινεμά; Λούνα παρκ; Κοκορομαχίες;

Τι έχεις, μπαμπά; Είσαι καλά;

Τίποτα, δεν πειράζει. Πάμε αλλού. Εκεί που έχει κόσμο.

Βλέπεις; Δεν είναι ωραία που βγήκαμε οι δυο μας;

Δεν χρειάζεσαι τον Μαρτίν για τίποτα.

Εγώ είμαι ο μπαμπάς σου. Πες μου αν θες κάτι.

Ουάου, τι ωραίο αστέρι! Θα μου το πάρεις;

-Σε παρακαλώ, σε παρακαλώ, σε παρακαλώ. -Φυσικά, γιε μου.

-Πόσο κάνει το αστέρι; -Είκοσι ευρώ.

Έχω μια καλύτερη ιδέα:

γιατί δεν φτιάχνουμε ένα αστέρι μόνοι μας;

Τα Χριστούγεννα είναι για να φτιάχνουμε πράγματα μαζί.

Σωστά, μπαμπά. Είσαι φοβερός!

Πάμε, θα σε πάω σπίτι στη μαμά σου.

Ε, κάτι να σε ρωτήσω: ο Μαρτίν κοιμάται σπίτι σας;

Ναι, καμιά φορά.

Γαμώτο!

-Ευχαριστώ που με δέχτηκες, Ραφίτα. -Παρακαλώ. Το σπίτι μου είναι και δικό σου.

Ο γέρος μού άφησε αυτό και διαβήτη.

Θα το μοιραστώ μαζί σου, αδερφέ.

Πότε, αλήθεια, πήγε η ζωή μας κατά διαόλου;

Μίλα για σένα. Εγώ ζω σαν βασιλιάς.

Κι εγώ νόμιζα πως στην ηλικία μου θα 'χω αλυσίδα συνεργείων, ένα σαλέ...

Και κοίτα με τώρα, εδώ μαζί σου, μέσα στη μπίχλα.

Α, ευχαριστώ πολύ δηλαδή.

Ωραίος τρόπος να ευχαριστείς τους φίλους σου.

Συγγνώμη, ρε φίλε, μόλις είδα το αγόρι της πρώην μου,

που δεν σταματά να αγοράζει δώρα στο παιδί μου.

Και σαν να μην έφτανε αυτό... είναι και κουκλάκι. Πολύ ωραίος τύπος.

Έι, Σάλβα, κι εσύ είσαι ωραίος, ε;

-Εντάξει, έχεις λίγο αγριεμένα χαρακτηριστικά. -Να 'βλεπες τη φάτσα του.

Εκεί κερδίζεις εσύ, έχεις μούρη σαν τύμπανο.

-Καλά, δεν βοηθάς καθόλου! -Οκέι, συγγνώμη.

Πάντα όρθιος. Αν πέσεις 100 φορές, 100 φορές σηκώνεσαι.

Κι εγώ είχα όνειρα και δεν έγιναν. Κόπηκαν απότομα.

Κοίτα αυτή τη φωτογραφία.

Θα γινόμουν πρωταθλητής, είχα προτάσεις να γίνω επαγγελματίας οδηγός,

και ξαφνικά, μπαμ! Εκείνη η γαμημένη στροφή.

Δέκα σπασμένα κόκαλα, εκατοντάδες μελανιές,

ένα χέρι να κρέμεται σαν του Εσπινέτε· και το χειρότερο;

Αντίο στην καριέρα του επαγγελματία οδηγού.

Δεν παραπονιέμαι, είμαι καλά. Καλύτερα απ' όσο θέλω.

Πρέπει να βγάλεις λεφτά και να στήσεις πάλι συνεργείο.

Ο μικρός θα ξετρελαθεί.

Πού θα τα βρω τα λεφτά;

Ξέρω ένα μέρος πολυτελείας, σε απομονωμένη βιομηχανική ζώνη.

Μόνο ένας φύλακας, χωρίς συναγερμό.

Όχι, μην μπλέξεις με τέτοια. Μόλις βγήκα απ' το νοσοκομείο...

Ε, τότε, μικρέ, ό,τι θες. Σήκωσέ το αυτό, σου 'πεσε.

-Τι; -Τα @ρχίδι@ σου!

Ο Σάλβα που ξέρω δεν θα άφηνε ποτέ κάποιον σνομπ να του κλέψει την αγάπη του γιου του.

Πάλι αυτός;

Τι θέλεις;

Τι;

Δύο ξωτικά που γιορτάζουν μια δουλειά που πέτυχε.

Λυπημένα παιδιά, γιατί δεν πήραν το χριστουγεννιάτικο δώρο τους.

Έναν μεγάλο σάκο με κάρβουνο.

Ναι. Έναν σάκο με κάρβουνο.

Και εδώ βλέπουμε;

Τον Γκριντς. Ένα απεχθές πλάσμα.

Πολύ ωραία.

Τι; Πήρα καλό βαθμό; Θα πάρω εξιτήριο;

Όχι, δεν έχει βαθμούς αυτές οι εξετάσεις.

Ο καθένας βλέπει αλλιώς

και, αν είσαι τρελός, βλέπεις αυτό που βλέπεις, φυσικά.

Όχι, λέω πως δεν παίρνεις ακόμα εξιτήριο.

Θα σου γράψω μια μικρή φαρμακευτική αγωγή, εντάξει;

Ε, είσαι από αυτούς που δεν πιστεύουν στον Άγιο Βασίλη;

Χάρηκα που ήρθες να με πάρεις, μπαμπά.

-Ναι, ναι. -Ξέρεις τι; Πήρα "Άριστα"

στην εργασία μου για την Προϊστορία. Ξέρω ότι είμαι ένας *Homo habilis*.

Ναι, θα σου πάρω σνακ. Πάμε.

Εδώ είναι.

Πού πάμε;

Κοίτα, εσύ κάτσε εδώ ήσυχος,

θα πάω να δω έναν φίλο. Τον προσέχεις;

Δρ. Γκόμεθ, σας χρειαζόμαστε για αξιολόγηση στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.

Παρακαλώ, ελάτε επειγόντως.

Εσύ, εξυπνάκια!

Σάλβα, τι χαρά!

Θέλω αυτό το πλάσμα να σταματήσει να με ακολουθεί.

Γνώρισες τον Ρούντολφ;

Ήξερα πως θα σε βρει, ήταν πάντα ο πιο οξυδερκής.

Μου είναι πιο εύκολο να μιλάω μαζί του παρά με ανθρώπους.

Αν είσαι εκπαιδευτής ζώων ή κάτι τέτοιο,

-πρέπει να σταματήσει τώρα. -Σου είπα ήδη τι κάνω,

μοιράζω χαρά σε όλον τον κόσμο. Είμαι...

Αν πεις "Άγιος Βασίλης", θα σου σπάσω και το άλλο πόδι.

Λοιπόν, αν δεν είμαι Άγιος Βασίλης,

πώς ξέρω ότι μικρός κοιμόσουν με λούτρινο ζωάκι;

Όλα τα παιδιά κοιμούνται με λούτρινα.

Και πώς ξέρω ότι ήσουν 10 όταν ζήτησες Πλέιμομπιλ;

Όλη η γενιά μου το ζήτησε.

Είχες κακή συμπεριφορά και δεν το πήρες!

Είμαι περιπτωσάρα, κοίτα με.

Πώς ξέρω ότι έσπρωξες την αδερφή σου από την κούνια

και στραμπούληξε τον αστράγαλό της;

Γιατί όλα τα παιδιά βασανίζουν λίγο τις μικρότερες αδερφές τους.

Πώς ξέρω ότι σκαρφάλωσα στο παράθυρό σου

γιατί είχε κολλήσει απ’ την κλωτσιά που του είχες ρίξει; Ε;

Πώς ξέρω ότι η μαμά σου έβαλε τέσσερα μπισκότα καρύδας στο ράφι,

αλλά έφαγα μόνο τα τρία,

γιατί το άλλο το είχες φάει εσύ πριν κοιμηθείς;

Ε, εξυπνάκια; Πώς τα ξέρω όλα αυτά αν δεν είμαι Άγιος Βασίλης;

Είσαι ο Άγιος Βασίλης; Είσαι ο Σάντα;

Και γιατί δεν μου το είπες νωρίτερα;

Είσαι ο Άγιος Βασίλης;

Σου είπα να περιμένεις κάτω.

Άγιε Βασίλη! Ξέρεις τον Άγιο Βασίλη;

Απίστευτο! Περίμενε να το πω στα παιδιά στο σχολείο.

Τα παιδιά με λατρεύουν,

γιατί είναι πλάσματα με αγνή καρδιά,

γεμάτα πάθος και αγάπη.

Ε, και γιατί φοράς αυτό το λουκ άστεγου;

Φέτος, αγαπημένο μου παιδί, μάλλον θα πάρεις ένα χάλια δώρο.

Μην θυμώνεις, είσαι ο καλύτερος.

-Σωστά. -Έλαβες το γράμμα μου;

Έχω άσχημα νέα, είμαι σε αναρρωτική άδεια.

Και αυτό σημαίνει πως φέτος δεν θα έχει δώρα.

Τι; Μα... αυτό είναι καταστροφή.

Το ξέρω, δεν μπορώ να σταματήσω να φαντάζομαι τα παιδιά

να ξυπνάνε το πρωί των Χριστουγέννων και να βρίσκουν κάτω απ’ το δέντρο

μόνο... χνούδι και απογοήτευση.

Μα... δεν γίνεται κάτι;

Ναι, είναι εφικτό.

Ζήτησα από έναν φίλο να με αντικαταστήσει, αλλά...

...δεν ήθελε.

Μπαμπά, σου ζήτησε να γίνεις ο Άγιος Βασίλης;

-Πρέπει να το κάνεις. Σε παρακαλώ, σε παρακαλώ! -Χτύπημα κάτω απ’ τη μέση.

Δε νοιάζεσαι για την ευτυχία εκατομμυρίων παιδιών;

Όχι.

Τι μιζέρια. Ούτε καν για την ευτυχία του γιου σου;

Λούκας, ζήτησέ μου οτιδήποτε, εκτός από αυτό.

Σε παρακαλώ, κοίτα. Όταν φύγουμε, θα σου πάρω παγωτό με δύο μπάλες.

Λες πάντα πως το πιο σημαντικό είναι να είμαι εγώ χαρούμενος.

Αλλά η μαμά έχει δίκιο, σκέφτεσαι μόνο τον εαυτό σου.

Δεν πιστεύω ότι θα το πω αυτό.

Τι πρέπει να κάνω για να γίνω Άγιος Βασίλης;

Ευχαριστώ, μπαμπά! Θα είναι τέλεια!

Καλά, καλά, μην το πανηγυρίζουμε ακόμα, ε;

Δεν είναι εύκολη αποστολή. Για να κάνεις αυτή τη δουλειά

δεν αρκεί να φορέσεις κόκκινη στολή και να λες "χο, χο, χο".

Όχι, χρειάζεται θάρρος, δυνατή θέληση

και καρδιά γεμάτη με το πνεύμα των Χριστουγέννων...

Σταμάτα τη φλυαρία, ας μπούμε στο ζουμί: από πού ξεκινάμε;

Λοιπόν, το πρώτο είναι να βρούμε τους υπόλοιπους της ομάδας μου.

Καλώς ήρθατε στο Φυσικό Πάρκο Σιέρα Νόρτε.

Εδώ υπάρχουν κάθε λογής ζώα: άλογα, αρκούδες...

Και πουλιά. Η τσαλαπετεινός, για παράδειγμα, ένα πανέμορφο πουλί που κάνει...

Σταματάμε εδώ, μικροί κάστορες.

Θα ζήσουμε σπουδαίες περιπέτειες.

Ωραία. Ναι.

Κι αν μας επιτεθεί κάποιο άγριο ζώο, τι κάνουμε;

Για κάτι τέτοιο έχω... την Χοσεφίνα!

-Ουάου! -Πολύ κουλ.

Μην πανικοβάλλεστε, δεν πονάνε. Είναι μόνο ηρεμιστικά βέλη·

μπορούν να κοιμίσουν... έναν ελέφαντα.

Ωραία, ας την αφήσουμε εδώ να ξεκουραστεί.

Κοίτα, η νεότερη προσθήκη μας:

-μερικά Rangifer Tarandus. -Δηλαδή;

-Ελάφια του βορρά. -Ουάου, τέλεια! Ταράνδοι!

-Τεράστιοι είναι. -Μη φωνάζεις.

Πολλά από αυτά τα ζώα

έχουν περάσει τραυματικές εμπειρίες.

Χρειάζονται ησυχία και γαλήνη.

Τι διάολο...;

-Πάμε, πάμε, πάμε! Έλα! -Έλα, πλάσμα!

-Έλα, φύγαμε. -Φους!

-Πάμε! -Πάμε.

-Μέσα! -Έλα, μέσα!

-Έλα, μέσα! -Πάμε μέσα!

-Πάμε. -Πάμε μέσα! Έλα!

-Πάμε, πάμε, πάμε! -Έλα, μέσα!

Μπράβο, μπράβο, μπράβο!

Που πάνε με τους ταράνδους μου;

Σάλβα, Λούκας, ένα πράγμα.

Είμαι μαζί σου με κάθε κόστος, αλλά αυτό με τους ταράνδους;

-Είναι για τον μπαμπά... -Για τον μπαμπά.

-Για τον μπαμπά; -Για τον μπαμπά, για τον πατέρα του, εμένα.

Συμμετέχουμε σε κούρσα έλκηθρου με τάρανδους.

Κούρσα έλκηθρου; Με τάρανδους; Στη Μαδρίτη;

Τέλειο σχέδιο.

Άσε να δούμε, ας δούμε κάτι!

Χοσέ Μαρία Μπονίγια, πιστοποιημένος οδηγός της προστατευόμενης περιοχής Σιέρα Νόρτε.

Τι κάνουν;

Παίρνουμε τάρανδους για ένα πάρτι γενεθλίων στη Μαδρίτη.

Για τον Μιγκέλ Μποσέ. Αυτοί οι εκκεντρικοί καλλιτέχνες...

Ναι. Δεν είμαι σίγουρος γιατί, στην αλήθεια.

Ναι. Σύμφωνα με τους επίσημους κανονισμούς,

άρθρο δύο, παράγραφος ένα:

"Κανένα ζώο δεν επιτρέπεται να φύγει από αυτήν την περιοχή

χωρίς την κατάλληλη βεβαίωση από το Υπουργείο Υγείας και Περιβάλλοντος,

εγκεκριμένη εκ των προτέρων". Την έχετε;

-Όχι. -Πιστοποιημένη, πιστοποιημένη, όχι.

Το περίμενα. Λοιπόν, απελευθερώστε τους ταράνδους μου τώρα,

μπείτε σε αυτή την καλυμμένη παγίδα και φύγετε από την περιοχή μου!

Όχι! Τα χρειαζόμαστε πριν την παραμονή Χριστουγέννων.

-Είναι για τον Άγιο Βασίλη. -Ναι, είναι αλήθεια, ναι. Είμαστε οι ξωτικοί του.

Οι ξωτικοί του;

Τι είναι αυτό; Είναι αστείο;

Θα καλέσω την ασφάλεια.

Δώσ' το μου! Εδώ!

Τρέχα, Λούκας! Τρέχα, τρέχα, τρέχα!

Μην τον αφήσεις να καλέσει, μην τον αφήσεις!

Μην τον αφήσεις να καλέσει!

Παιδιά, λέγομαι Λούκας και χρειάζομαι τη βοήθειά σας.

Αυτοί είναι οι τάρανδοι του Άγιου Βασίλη.

Και αν δεν μας τους αφήσει, θα μείνουμε χωρίς δώρα.

Όλοι μας!

Τι; Όχι!

Είμαστε ομάδα!

Ομάδα!

Η κλοπή μέρους του επίσημου εξοπλισμού από έναν επόπτη

τιμωρείται με...

Εσείς οι ενοχλητικοί! Έξω!

Έξω! Θα το μάθετε, αγριάνθρωποι!

Τι κάνεις με τη Χοσεφίνα;

Πρόσεχε με αυτό, είναι επικίνδυνο.

Δεν παίζεις με τα δώρα του Άγιου Βασίλη.

Σωστά!

Προχώρα, κάνε την μέρα μου.

Τι κάνεις; Είσαι τρελός;

Διάολε, τι στόχο έχει το παιδί!

Αλλά... Τι μου κάνεις;

Ναι!

Ο Άγιος Βασίλης δεν θα το ξεχάσει αυτό.

Μπράβο, Λούκας!

Δεν ξέρω τι μου συμβαίνει... Νομίζω παθαίνω εγκεφαλικό.

Είναι αδρεναλίνη. Δεν είναι ωραία;

Ναι, ναι, την νιώθω... είναι υπέροχη. Τέλεια, πολύ τέλεια.

-Πάμε! Τρέχα πριν ξυπνήσει. -Πάμε!

Ωχ, οι τάρανδοι!

Τι κακές δονήσεις.

Τι απογοήτευση.

Αποκαρδιωτικό.

Αυτό είναι πιο λυπηρό από ένα ξωτικό με πολιομυελίτιδα.

Πίλαρ, είμαστε στη μέση της χριστουγεννιάτικης περιόδου

και εδώ είναι ένα θέαμα. Σαν πίνακας του Μπος.

Και λοιπόν; Είναι νοσοκομείο, όχι θέρετρο για βραχιόλια.

Αλλά θα μπορούσαμε να το φωτίσουμε λίγο:

λίγα φώτα, λίγα χριστουγεννιάτικα στολίδια...

Κάτι να φτιάξει τη διάθεση.

Λες και δεν έχω αρκετά να κάνω, τώρα πρέπει να βάλω γιρλάντες στις ορούς.

Ηρεμείς, αν υπάρχει κάτι που έχω φέτος είναι χρόνος. Θα το κανονίσω.

Πολύ καλά, πάμε.

-Νοσοκόμα! -Έρχομαι!

Είσαι σε άδεια ασθενείας, σωστά;

Σάλβα, τι κάνεις εδώ;

Πρέπει να σου δείξω κάτι.

Οι τάρανδοί μου!

Ρούντολφ, Μπλίτσεν, Πράνσερ!

Είστε όλοι εδώ.

Μπράβο.

Ας μιλήσουμε για την πρόσβαση με το δρόμο.

Η κύρια, η παραδοσιακή και πιο επιθυμητή, είναι...

η καμινάδα.

Άλλη πολύ σημαντική πρόσβαση είναι το παράθυρο.

Το παράθυρο.

Δεν θα πρότεινα την πόρτα της γάτας.

Ορίστε, παιδιά. Πληρώστε τον.

Κατέβα, ρε γαμώτο! Πρέπει να μετρήσω, ρε γαμώτο!

-Πόσο; -Με έκπτωση.

Τι έκπτωση ρε γαμώτο; Λείπουν λεφτά!

Αυτοί οι Άγιοι Βασίληδες είναι φίλοι της οικογένειας,

εγώ είμαι ο αληθινός.

Αυτό διδάσκεις στο παιδί σου; Είναι αληθινό γουρούνι, αυτό το παιδί.

-Αυτόν. Αυτόν θα πάρουμε. -Όχι.

-Ναι. -Όχι.

Ναι, ναι. Πάμε.

-...δύο και τρία. -Τρία.

-Κοίτα. -Κοίτα πόσο όμορφο, κοίτα τις γραμμές του.

Έκτακτης ανάγκης οροφή, φυσικά.

-Βγάζουμε τα καθίσματα. -Έξω.

Κοίτα, από εδώ μέχρι εκεί.

Στο έλκηθρο.

Πετάξτε.

Βγήκε τέλειο, ε;

Μπράβο.

"Θα ήθελα να ήμουν άνθρωπος και όχι χιονάνθρωπος

για να μπορώ...".

"Να μπορώ να σε αγκαλιάσω".

"Να μπορώ να σε αγκαλιάσω και..." Ωχ!

Ωχ, πρόσεχε, χτύπησα τον πρωταγωνιστή.

Δεν καταλαβαίνω γιατί ενθουσιάζεσαι τόσο με την παράσταση.

Σαν να έρχεται ποτέ ο μπαμπάς σου να σε δει.

Αυτή τη φορά έρχεται. Στατιστικά μιλώντας,

υπάρχει 99% πιθανότητα ότι θα έρθει.

Αν του δώσουν άδεια από τη φυλακή, έτσι δεν είναι;

Ο μπαμπάς μου δεν είναι κλέφτης.

Ο δικός μου λέει ότι είναι ένας εγκληματίας που κλέβει αυτοκίνητα.

Γι’ αυτό τον έδιωξε η μαμά σου.

Μην το λες αυτό, σκάσε!

Κι αν δεν σκάσω, τι; Θα με χτυπήσεις, υπολογιστή;

Νομίζω ότι υπάρχει 99% πιθανότητα να μην τολμήσει.

Σωστά, τυροκέφαλε!

Χαμένος!

Συγγνώμη που δεν σε υπερασπίστηκα,

αλλά ξέρεις, το άγχος προκαλεί το άσθμα μου.

Έλα;

Πού πήγαν όλοι;

Τι κάνεις εδώ;

Φωνάζουν τους ασθενείς και κανείς δεν ήρθε.

Κυρία, μην είστε έτσι. Ένα «Αλληλούια» θέλει χρόνο.

Εξάλλου, τι καλύτερο φάρμακο από τη μουσική;

Πες το σε εκείνον που περιμένει δυο ώρες ήδη για ινσουλίνη.

Α, νομίζει ότι είναι Μαρία Κάλλας.

Έλα, ώρα για δουλειά! Πάμε, πάμε!

Ένα, δύο· ένα, δύο· ένα, δύο... Ένα, δύο.

Συνέχισε την εξάσκηση, τα πας πολύ καλά.

Άσε!

-Τι κάνεις; -Τι κάνεις εδώ, Ράμι;

-Με τρόμαξες. -Τι κάνεις;

Δεν ξέρω αν ξέρεις τι μέρα είναι σήμερα. Μικρή βοήθεια:

Jingle bells, jingle bells...

Jingle all the way..

Φυσικά και ξέρω. Το θέμα είναι ότι είχα ένα ατύχημα

και μου είπαν ότι δεν μπορώ να δουλέψω, είμαι σε αναρρωτική άδεια.

Ωραία. Και τι αφήνουμε στα παιδιά κάτω από το δέντρο;

Τη βεβαίωση του γιατρού σου;

Ηρέμησε, Ράμι, το έχω υπό έλεγχο.

Έχω διαλέξει αντικαταστάτη για φέτος.

Α, τότε είναι αλλιώς.

Οφείλω να ομολογήσω πως περίμενα αυτή την προαγωγή καιρό,

για να είμαι ειλικρινής, είσαι λίγο κουρασμένος για όλο αυτό το τρέξιμο.

Πέρυσι τα Χριστούγεννα ήρθες την τελευταία στιγμή.

Δεν κατάλαβες. Αυτό που λέω είναι...

Ναι, ξέρω τι θα πεις.

Μη στεναχωριέσαι, θα ανταπεξέλθω στην πρόκληση.

«Θα ανταπεξέλθω», λέει ο σοφός. Αλλά είσαι ένα ξωτικό μόλις ένα μέτρο και πενήντα οκτώ..

Όχι, Ράμι, εσύ δεν είσαι ο αντικαταστάτης.

Είναι ένας τύπος που γνώρισα στο νοσοκομείο.

Τι; Πολίτης;

Αναθέτεις σε εξωτερικό συνεργάτη;

Δεν ξέρω γιατί έχω περάσει πάνω από 300 χρόνια σε εκείνο το εργαστήριο.

Λοιπόν, Ράμι, είσαι ο καλύτερος στη δουλειά σου.

Δεν μπορώ να μείνω χωρίς διαχειριστή σαν εσένα στο εργαστήριο.

Μη με γλύφεις τώρα.

Και εμπιστεύεσαι κάποιον που μόλις γνώρισες

για κάτι τόσο σημαντικό;

Ναι, γιατί ο Σάλβα, αν και άγουρος,

είναι διαμάντι ακατέργαστο.

Αυτό το παιδί γεννήθηκε γι’ αυτό.

Κακό, κακό, πολύ κακό!

Ποτέ δεν έχω δει τέτοια καταστροφή.

Μπαμπά, συμφωνώ. Λίγο αδύναμο, ε;

Δεν ξέρω γιατί προβιβάσαμε τόσο πολύ.

Δεν φταίω εγώ που το παιδί το άφησε εδώ κι εκεί;

Αν αυτό είναι δύσκολο, δεν ξέρω τι θα κάνεις όταν μπεις σε σπίτι

και σου πεταχτούν πέντε Πιτ Μπουλ.

Εξάλλου, απομένουν τρεις μέρες, οκτώ ώρες και δεκατρία λεπτά μέχρι τα Χριστούγεννα.

Αυτή η αντίστροφη μέτρηση είναι λίγο πολύ, ξέρεις;

Εξάλλου, με ποιανού πλευρά είσαι, παρεμπιπτόντως;

Κοίτα, θα εξασκηθούμε στο κατέβασμα από την καμινάδα.

-Ας δούμε αν εδώ είσαι πιο λεπτομερής. -Καμινάδες όχι!

Είμαστε έτοιμοι;

Αυτό δεν είναι καμινάδα, είναι έξοδος καπνού.

Καμία δικαιολογία, ε; Καμία δικαιολογία!

Όποτε θέλεις, Λούκας.

Έτοιμος; Στη θέση σου; Πάμε!

Μπαίνω, μυρίζει σαν παλιές αντζούγιες.

Έλα, κατέβα!

Είμαι παγιδευμένος, δεν μπορώ να κουνηθώ. Διάολε, αρχίζω να αγχώνομαι...

Μπαμπά, ποια είναι η πιο συχνή αρρώστια του Άγιου Βασίλη;

-Δεν ξέρω. -Κλαους-τροφία.

Αυτό είναι αστείο! Δεν το ήξερα αυτό.

Λιγότερα αστεία και λίγη βοήθεια, παρακαλώ.

Έλα, ας δούμε.

Αχ, με χτυπάς στο κεφάλι!

Για να σε ξεμπλοκάρω! Σταμάτα τα παράπονα.

Δεν λειτουργεί, διάολε.

Μπαμπά!

Βλέπεις πώς δουλεύει;

Ουάου!

-Παταγώδης αποτυχία! -Μου έκανες τρομάρα.

Δεν έχω ιδέα γιατί βάλαμε κουδούνια στις στολές σας.

Επίσης, διάλεξες αυτόν το γελωτοποιό για να σε αντικαταστήσει;

-Είναι άχρηστος. -Εμπιστεύομαι τον Σάλβα.

Αυτός ο άνθρωπος έχει ό,τι χρειάζεται βαθιά στην καρδιά του.

Πολύ βαθιά, αλλά το έχει.

Στο διάολο τα Χριστούγεννα, την καμινάδα, και τη μάνα που τους γέννησε όλους!

Κακεντρεχής νάνος. Σου αρέσει να έχεις δίκιο, ε;

Λούκας, ανέβασε το ηθικό σου, φίλε.

Μου μένουν λίγες μέρες, θα το μάθω.

Όχι, δεν είναι αυτό.

Τι είναι; Πες.

Απλώς άκουσα τη μαμά να λέει πως θα ήθελε ο Μάρτιν να ήταν ο πατέρας μου.

Τι; Εγώ είμαι ο πατέρας σου.

Το ξέρω, αλλά δεν είσαι ποτέ εδώ.

Σωστά.

Ας δείξουμε στη μαμά σου τι μπορούμε να κάνουμε.

-Και κράτα γερά, γίνεται. -Σαλβαντόρ!

Έχεις μια ώρα, ε; Δεν είμαι Άγιος Βασίλης!

Ναι!

Και αυτά τα κατσίκια κάνουν κακά, θα τα μαζέψεις μετά!

Μία ερώτηση, μπαμπά: αντέχεις αυτό;

Δεν χρειάζεσαι ειδική άδεια ή κάτι τέτοιο;

Να θυμάσαι πως κανένα όχημα δεν μπορεί να με αντισταθεί.

Είναι σαν τότε που έκλεβα το Vanette του θείου σου.

Πάμε! Πάμε!

Πάμε!

Φύγαμε!

Τίποτα, αυτοί οι τάρανδοι είναι ηλίθιοι.

Ίσως πρέπει να τα εμψυχώσεις.

Πάμε, Ρούντολφ!

Έλα, Ντάσερ!

Τρέξε, Πράνσερ!

Λειτουργεί, λειτουργεί!

Πάμε! Πάμε!

Δεν λειτουργεί.

Θέλεις να πετάξεις;

Έτοιμοι! Κράτα γερά, γιε μου, δεν έχει αερόσακους!

-Θα κάνω εμετό! -Εντάξει, αλλά στόχευσε προς τα εκεί!

Λοιπόν, δεν θα είναι τόσο εύκολο όσο νόμιζα.

...μια κούκλα που ουρεί,

ένα ποδόσφαιρο, μερικά παπούτσια,

ένα ποδήλατο, μια κονσόλα και ένα...

Ας δούμε. Δεν μπορείς να ζητάς τόσα πολλά,

θα σπάσω την πλάτη μου.

Κάνω πλάκα, ήσουν πολύ καλός φέτος, οπότε θα σου φέρω τα πάντα.

Καλά Χριστούγεννα, μικρέ.

-Τι θέλεις φέτος; -Δεύτερη ευκαιρία; Τίποτα, μια χαζομάρα.

Ήρθα από τον γιατρό. Μου έμεινε ένας μήνας ζωής.

Καλά, έχει ωραίο γραφείο. Το νοσοκομείο έχει άλλη όψη.

Άκου, έχω ένα πολύ επείγον ερώτημα.

Συγγνώμη, είμαι απασχολημένος. Αν θες να μιλήσεις, πάρε σειρά.

Πάρε σειρά, πάρε σειρά!

Θα ήθελα παγοπέδιλα.

Παγοπέδιλα. Φέρνω εγώ τον πάγο ή εσύ;

Όχι, εγώ θα τον φέρω.

Πόσο μου είχε λείψει αυτό.

Τώρα έχω το ρεζερβουάρ γεμάτο με τον ενθουσιασμό των παιδιών.

Πάμε, είναι η σειρά σου.

Όχι, δεν το κάνω αυτό.

Πάμε, χαζέ.

-Τα παιδιά το αγαπάνε. -Όχι.

Είσαι μόνος σου. Λοιπόν, τι γίνεται;

Λοιπόν, έχω την στολή, τους ταράνδους και το έλκηθρο.

Ένα μικρό πρόβλημα, οι τάρανδοι δεν πετάνε.

Ω, αυτό το πράγμα.

Απλά, για να πετάνε οι τάρανδοι, υπάρχει ένα μικρό κόλπο.

Σίγουρα είναι ντοπαρισμένα μέχρι το κόκκαλο.

Ναι, «ντοπαρισμένα» με καλές προθέσεις.

Για να πετάνε οι τάρανδοι, πρέπει να τα καθοδηγεί ένας καλός άνθρωπος.

Εγώ αναλαμβάνω. Αυτό σημαίνει να είσαι καλός άνθρωπος.

Ή τρελός, δεν ξέρω.

Κοίτα,

κακά παιδιά.

Πούτιν, Μπολσονάρο,

Χοσέ Λουίς Βαλδιβιέσο...

Ποιος;

Ο εφευρέτης των στίπλ. Φριχτό.

-Στο διάολο με αυτόν. -Κοίτα, να: Σάλβα Μολίνα.

Το λέει πολύ καθαρά.

Όποιος σου έφερε τη λίστα, με έκοψε στη σειρά.

Είναι πολύ καλό να ξεχνάς το παιδί σου που και που;

Ας δούμε, αυτό ηθικά το κάνει λίγο γκρίζο.

Να μπαίνεις κρυφά στο μετρό για 20 χρόνια;

Το μετρό το πληρώνει ο κόσμος. Σε κάθε περίπτωση, δείχνει προσωπικότητα.

Και να παριστάνεις τον τεχνικό της Jazztel

για να κλέβεις το WiFi των γειτόνων;

Μην μπερδεύεις την κακία με την παραδοσιακή ισπανική πονηριά.

Να παίρνεις φρούτα από τον μανάβη σου όταν δεν κοιτάς;

Μην αποσπάσαι. Να είσαι προσεκτικός και βιάσου.

Τον βοηθάω. Αυτό είναι έγκλημα τώρα;

Όχι, έγκλημα είναι να έχεις τέτοιο θράσος, γαμώτο.

Κοίτα, δεν είμαι παιδί για να μου κάνεις δύσκολη τη ζωή.

Βρες κάποιον άλλον για να κάνει τις βρόμικες δουλειές σου.

Σάλβα.

Σάλβα, σκέψου το. Έχεις ακόμα χρόνο

να γίνεις καλός άνθρωπος πριν από τα Χριστούγεννα.

Κακός άνθρωπος, κακός άνθρωπος...

«Κακός άνθρωπος», λέει αυτός ο χοντρός. Θα το μάθει!

Κυρία, κυρία, έχετε πρόβλημα να περάσετε;

-Όχι, αγαπητή. Μπορώ, αγαπητή. -Βοηθάω. Ναι, επιμένω.

-Δεν έχω τίποτα άλλο να κάνω. -Μπορώ εγώ. Απατεώνα!

-Άσε με! Άθλιε! -Κυρία! Τι λέτε, κυρία;

-Μην ανησυχείς, μικρέ, θα σε βοηθήσω. -Άσε με, άσε με!

Τι γίνεται, μπάσταρδε;

Συγγνώμη φίλε, είχες την πλάτη γυρισμένη σε μένα...

-Και λοιπόν; -Λοιπόν...

Ηλίθιε!

Όχι, άσε με! Χρειάζεται το «Μανιό» της Χαμελίνης.

Μπράβο.

Ένα ασθενοφόρο, ένα ασθενοφόρο!

Ένα ασθενοφόρο, γρήγορα!

Όχι, λιώνει.

Τι τραγωδία.

-Κάποιος να μας βοηθήσει. -Κακό, κακό, κακό, κακό... Όχι, όχι.

Σταματάμε εδώ.

Αυτά είναι ανοησίες. Δεν σε πιστεύω.

Δεν σκέφτεσαι ή δεν το καταλαβαίνεις. Δεν είσαι ηθοποιός!

Όχι, μη με κοιτάς με αυτά τα ψαρά μάτια.

Πού είναι η ένταση; Πού είναι η συντριβή;

Λοιπόν, ο χιονάνθρωπος είναι ο καλύτερός σου φίλος. Το λέει το κείμενο.

Και πεθαίνει, πρέπει να είσαι συντετριμμένος.

Ελπίζω για την πρεμιέρα να είσαι πιο συγκεντρωμένος, χαλαρός

και πάνω απ’ όλα να έχεις λίγη σεβασμό

για τη σκηνή που θα βρίσκεσαι.

Λούκας, τα πήγες πολύ καλά, εξαιρετικά.

Ευχαριστώ.

Λοιπόν, μαζεύουμε, φεύγουμε.

Πού πάτε;

Κοίτα τον κλόουν της τάξης να χαμογελάει.

-Παίζουμε ένα παιχνίδι; -Φυσικά.

Σταμάτα!

Αν συνεχίσεις να με πειράζεις, αυτά τα Χριστούγεννα

θα μείνεις χωρίς τα δώρα του Άγιου Βασίλη.

Αλήθεια; Και θα του το πεις εσύ, χαμένε;

Ναι, θα του το πω, ξέρω τον αληθινό Άγιο Βασίλη.

-Είναι αλήθεια. -Τι λες, παιδί μου;

Και μπορώ να στο αποδείξω.

-Θέλεις να το δεις; Πάρε το λόγο, δείξε μας. -Έλα.

-Κουνήσου! -Έλα, χαμένε.

Έλα, έλα!

Έτοιμος να τρελαθείς;

Ναι, βλέπω. Κοίτα, τον διάσημο αόρατο Άγιο Βασίλη.

Αλλά πού εξαφανίστηκε;

Έλα παιδιά, συνεχίστε με τα φώτα!

-Αυτό πρέπει να το δουν οι δορυφόροι! -Έχω μια άλλη ιδέα.

Θα σας δείξω τους ταράνδους και το έλκηθρο του Άγιου Βασίλη. Έλα!

-Ας δούμε τι έχει. -Θα δεις.

Οι τάρανδοι ήταν εδώ, το ορκίζομαι.

Κοίτα, το σημάδι από το έλκηθρο.

Ο μπαμπάς μου πρέπει να τα πήρε, γιατί φέτος αντικαθιστά τον Άγιο Βασίλη.

Έχεις τρελαθεί, Μολίνα;

Τι έχεις; Νομίζεις ότι είμαστε ηλίθιοι επειδή παίρνεις καλύτερους βαθμούς;

-Ναι. -Όχι.

-Κοίτα, αυτό είναι κόπρανα τάρανδου. -Κόπρανα τάρανδου;

-Κόπρανα τάρανδου λοιπόν. -Κόπρανα τάρανδου!

-Είσαι ψεύτης όσο και ο μπαμπάς σου. -Ναι, χαμένε!

Και τέτοιο πράγμα!

Νιώθω ότι δεν είναι κόπρανα τάρανδου.

-Τι αηδία! -Θα δεις. Για να το πάρουμε...

-Ραμονσίν, ποιος είναι αυτός; -Μπα!

Οι φίλοι σου.

-Καλημέρα, Ραμόν. Τι κάνεις, Ραμονσίν; -Τι κάνεις;

Ας δούμε, αυτοί οι καθρέφτες είναι πολύ μικροί, χρειαζόμαστε μεγαλύτερους.

Εντάξει, αλλά αυτή τη φορά χωρίς εκπτώσεις. Χρειάζομαι τα λεφτά.

-Πληρώνω τα δίδακτρα του παιδιού μου. -Θα πληρώσουμε τα πάντα.

Ραμονσίν, μην τους χάνεις από τα μάτια σου. Δεν τους εμπιστεύομαι.

Εμείς δεν σε εμπιστευόμαστε.

Το καταλάβαμε, ναι.

Τι δυσωδία σαλάμι, ρε φίλε.

Τι ήθελα να πω; Είμαστε άφραγκοι.

Κοστίζει πιο πολύ κι από Ferrari. Πες στον Άγιο Βασίλη να γεμίσει το Cash App σου.

Κοίτα, τουλάχιστον σήμερα γλιτώσαμε από τη τροφή τους.

Λοιπόν, παιδιά, ορίστε. Και μεγάλοι.

-Αλλά τα λεφτά μπροστά. -Ε, αυτό έχει μείνει.

Βγάλε τους από εδώ, τρομάζουν την πελατεία μου.

Αλλά εδώ δεν έρχεται κανείς.

-Τελείωσέ τους, Ραμονσίν! -Φους, φους!

-Πήγαινε, πήγαινε, έξω! -Αυτό είναι, αυτό είναι.

-Φους, φους, φους! -Φους, φους, φους!

Λούκας, τι κάνεις;

-Κατοχυρώνω την τουαλέτα! -Έλα.

Γιατί είσαι εδώ; Είναι η σειρά της μαμάς σου.

Είναι η σειρά της μαμάς σου, σωστά;

Ναι, ναι, απλά... ήρθα να...

Δεν πειράζει.

Γιατί είσαι τόσο σοβαρός;

Κάποια, κάποια παιδιά στην τάξη,

δεν σταματάνε να με πειράζουν.

Τι; Και γιατί;

-Επειδή είσαι φυτό. -Όχι.

-Επειδή είσαι άχαρος στα σπορ. -Όχι.

-Επειδή σου αρέσουν οι θεατρικές παραστάσεις. -Όχι.

-Επειδή... -Φτάνει! Εσύ είσαι,

με πειράζουν εξαιτίας σου.

Τι;

Ναι, λένε ότι είσαι κλέφτης και ψεύτης.

-Γιατί το λένε αυτό; -Επειδή είναι αλήθεια.

Είσαι πάντα στα μπελάδες και ποτέ δεν έρχεσαι στις παραστάσεις μου.

-Λούκας, συγγνώμη... -Όχι, έχω αρκετά.

Γιατί δεν μπορείς να είσαι σαν άλλους γονείς;

Ή... σαν τον Μαρτίν.

Δεν με απογοητεύει ποτέ.

Λούκας, έχεις δίκιο. Είμαι έτσι, είμαι άχρηστος.

Ψεύδομαι, μπλέκομαι στα μπερδέματα, αλλά προσπαθώ να αλλάξω. Αλήθεια.

Σοβαρά;

Το υποσχέθηκα στον Άγιο Βασίλη. Θυμάσαι;

Και ορκίζομαι ότι δεν θα σε απογοητεύσω ξανά.

Άλλωστε, δεν περνάμε καλά;

Ουάου, τόσο όμορφα.

Μακάρι να είχα κάνει αυτή τη συζήτηση με τον πατέρα μου.

Θύμισέ μου να σου δείξω μερικά κόλπα

σε περίπτωση που σε ξαναπειράξουν εκείνα τα παιδιά.

Μπορείς να είσαι καλός άνθρωπος χωρίς να σε κάνουν ρεζίλι.

-Μπορώ να σου μάθω αυτοάμυνα; -Τι είναι αυτό;

Έλα.

Μπαμπά, δεν θα τους βοηθήσεις;

-Έλα μπαμπά, τι τρέχει; -Δεν ξέρω, γιε μου, δεν ξέρω.

Όχι, αν αργήσουμε, θα με μαλώσει η μαμά σου.

Ήταν κάτι ασήμαντο:

ένα σφάλμα στον εναλλάκτη που επηρεάζει τα τριφασικά τύμπανα.

Δεν καταλαβαίνω τίποτα, αλλά ευχαριστώ!

Εντάξει, εντάξει, εντάξει.

Καλό να βλέπεις ακόμα καλούς ανθρώπους στον κόσμο.

Μπαμπά, όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω μηχανικός σαν κι αυτόν.

Ε, θα δούμε, τι...

πρέπει να κάνεις είναι να σπουδάσεις νομικά, όπως ο πατέρας σου.

-Καλησπέρα, Ομάρ. -Καλησπέρα.

Μην κουνηθείς. Τι είναι κάτω απ' το πηγούνι σου;

Ποιο πηγούνι;

Τι; Πώς το έκανες αυτό;

Μαγεία.

Μαγεία;

Έστερ, γιατί είσαι εδώ;

Σου φέρνω κάποια ρούχα του Λούκας,

που μεγαλώνει σαν να τον ποτίζουν το βράδυ.

Τον είδα προχθές. Ευχαριστώ πολύ. Τέλεια!

Αυτές οι φακές, αν θες, φάτες, αν όχι, άστο.

Ούτε εσύ έχεις πολλές επιλογές.

Ορίστε. Ω, πουλάκι!

Τι κάνεις; Σίγουρα σε ανάγκασαν να κάνεις κοινωνική δουλειά.

Όχι, περνάω κάθε μέρα και σκέφτηκα ότι ήταν ώρα να δώσω ένα χέρι βοήθειας.

-Κάποιες φακές; -Άσε να καταλάβω.

Εσύ, που ήσουν μαλάκας, τώρα αποδεικνύεται πως είσαι η Μητέρα Τερέζα, ε;

Έχουμε δει και πιο παράξενα.

Ναι.

Άκου, Έστερ, ελπίζω να με συγχωρείς.

Ξέρω ότι ήμουν χάλια πατέρας, αλλά... προσπαθώ να γίνω καλύτερος.

Τα θαύματα δεν υπάρχουν.

Ε, είναι Χριστούγεννα. Όλα είναι πιθανά.

Κρυώνουν.

Ποιος θέλει φακές εδώ γύρω;

Θέλεις και δεύτερη μερίδα, ε; Δεν θέλεις να πεθάνεις. Αγωνίζεσαι να ζήσεις.

Ω, πουλάκι!

Φυσικά, υπάρχουν τρεις Μάγοι.

Αν ο Μελχιόρ πονάει ξαφνικά, μπορεί να ζητήσει βοήθεια από τον Βαλτάσαρ:

«Έλα, βοήθα με με το ποδήλατο του παιδιού».

Έτσι μπορεί ο καθένας. Αλλά εγώ πρέπει να το κάνω όλο μόνος μου.

Έλα, σταμάτα τις παπαριές και δείξε τα χαρτιά σου,

έχω μια αφαίρεση σκωληκοειδίτιδας εδώ σε μία ώρα.

Καρέ ευθεία. Δώσε το χαρτζιλίκι.

-Αυτός ο τύπος έχει απίστευτη τύχη! -Άλλο ένα καρέ ευθεία.

Όπως σου έλεγα, οι Βασιλιάδες είναι μια κλίκα μαλάκες.

Ο καθένας έχει έναν παραστάτη, το πιο κοντινό σε δούλο που υπάρχει.

Τουλάχιστον οι ξωτικοί μου είναι σε συνεταιρισμό.

Αν και τη φήμη του καπιταλιστή την έχω εγώ.

Φέτος φαίνεται πως δεν θα μείνουμε χωρίς Χριστούγεννα.

Ξέρω ότι δεν σου αρέσω.

Ένα πράγμα που μου αρέσει στα Χριστούγεννα είναι να κάνω φάρσες στον Ράφι,

όπως όταν του έβαλα σκόνη που τσούζει στην κοιλιά του.

Ήταν αστείο.

Το σημαντικό είναι η παραμονή

και για εκατομμύρια παιδιά είναι μια πολύ σημαντική νύχτα.

Ξέρω ότι τα περισσότερα είναι μια κλίκα σπαστικοί που ουρλιάζουν,

αλλά υπάρχουν και μερικά όπως ο γιος μου που αξίζουν την ευτυχία.

Ναι, ξέρω ότι δεν είμαι και ο καλύτερος άνθρωπος στον κόσμο,

αλλά προσπαθώ, εντάξει;

Προσπαθώ.

Θεέ μου!

Είναι απίστευτο! Πετάω!

Μπράβο παιδιά, αυτό είναι υπέροχο!

Αυτό είναι το κάτι άλλο!

Εντάξει, εντάξει, το πήρα. Όχι βρισιές.

Είναι μπάχαλο, Σάλβα. Έχεις καταστρέψει όλο το κάτω μέρος.

Αλλά πέταξε, ε; Θα έχουμε Χριστούγεννα και δώρα.

Αν δεν το φτιάξουμε, ούτε Χριστούγεννα ούτε δώρα.

Ναι, ρε φίλε, ναι. Πίστεψε στο μαγικό μου χέρι.

Φέτος θα είσαι ο Άγιος Βασίλης. Τόσο κουλ, ρε φίλε, τόσο κουλ!

Δεξιά εμπρός φτερό: 48,50.

Συν έναν ανεμιστήρα ενδιάμεσου ψύκτη: 31,20.

Αισθητήρας ροής αέρα: 62,40.

-Πόσο κάνει σύνολο, Ραμονσίν; -142,10.

Ευρώ. Πληρωτέα.

Τόσο; Αυτό είναι σκουπίδι.

Μου λες παλιατζή;

-Βγάλε τα λεφτά σου. -Ραμονσίν, κλείσε το περίπτερο.

Άσε τους κυρίους να πάνε να πάρουν ανταλλακτικά από το μαγαζί της Aston Martin.

Όχι, περίμενε, Ραμέν. Μην θυμώνεις. Περίμενε, το έχω εδώ... Ας δούμε.

-Βγάλε τα λεφτά σου. -Τι έχω... έχω 53 ευρώ.

-Εσύ πόσα έχεις; -Ας δούμε.

Κοίτα, ένα δυο ευρώ εδώ, άλλο ένα πενηντάρικο...

Α, όχι ρε φίλε. Είναι κονκάρδα. Πέντε... πέντε λεπτά και...

Μια τσίχλα! Μια ξινή φράουλα!

Μπορώ να προσφέρω 55 ευρώ; Ορκίζομαι θα γυρίσω με τα υπόλοιπα.

Φυσικά, αφού είμαι απλώς παλιατζής, πρέπει να είμαι ηλίθιος.

Τι έγινε, δείχνουμε ηλίθιοι;

-Όχι, μπαμπά, ηρέμησε. -Όχι, ορκίζομαι θα σε πληρώσω.

Κάνε λίγο τα στραβά μάτια, είναι παραμονή Χριστουγέννων.

Εντάξει, αν αύριο είναι παραμονή, πάρε ό,τι θες.

Καμπάνες χτυπούν, καμπάνες χτυπούν... Μην είσαι τόσο βρωμιάρης, γαμώτο!

Για σένα, μαλάκα! Σαν να ήταν το τοματινάλ του Μπουγιόλ

-Έξω, απατεώνες! -Έξω από εδώ!

Όλοι ξέρουν πως είστε μια κλίκα απατεώνων. Έλα!

-Είσαστε το σκουπίδι της ανθρωπότητας! -Έλα!

-Σκουπίδια ανθρώπινα. Πλήρης υπερβολή! -Το παράκανε.

Τι κάνουμε;

Εντάξει, θα το φτιάξω. Θα μιλήσω εγώ.

Δεν υπάρχει χρόνος. Έχω την παράσταση του Λούκας.

Υπάρχει χρόνος. Πήγαινε στο βαν, πίστεψέ με.

Αγαπητοί γονείς,

η χριστουγεννιάτικη παράσταση θα αρχίσει σε λίγο.

Σας παρακαλούμε, κλείστε τα τηλέφωνά σας

και, για το Θεό, μην σηκώνεστε όρθιοι

όταν τελειώσει η εμφάνιση του παιδιού σας.

Παρακαλώ, όχι. Ευχαριστούμε.

ΚΡΑΤΗΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ

Σε παρακαλώ, Σάλβα, μην τα χαλάσεις.

Αγάπη, μην ανησυχείς, όλα καλά. Θα δεις ότι θα έρθει.

Κοίτα, κοίτα, κοίτα.

Γαμώτο. Τι έκανε;

Έχουμε έλκηθρο!

Τι έκανες;

Μας ληστεύουν!

Απατεώνες!

Η Παναγία πλένει

ανάμεσα στις κουρτίνες.

Τα μαλλιά της είναι χρυσά

και το χτένι της από ασήμι...

Τι συμβαίνει; Δεν ήρθε ο μπαμπάς σου;

Ίσως μιλάει με τον Άγιο Βασίλη.

Χουάνχο, ξέρω ότι με πειράζεις επειδή έχεις μια επιθετική

κακό ανειλημμένη ενέργεια, προϊόν έλλειψης στοργής.

Αλλά έχω φτάσει στα όριά μου μαζί σου!

Μαλάκα εκφοβιστή!

Μπράβο ρε φίλε.

Έλα, δεν θα προλάβουμε!

ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΧΟΛΕΙΟ

Φτάσαμε.

-Σκατά, Ραφίτα. -Τι έγινε; Και γιατί η έκφραση σαν αβγό;

Είμαστε στην ώρα μας. Και έχουμε τα μέρη για το έλκηθρο.

Ναι, αλλά είχα υποσχεθεί να μην κλέβω ή να μην βρίζω...

Μην ανησυχείς, το έκανα εγώ.

Πήγαινε σπίτι σου. Και σταμάτα τις κλοπές.

Ε, θα δούμε.

Έλα, Ραμονσίν. Βγάλε το τσεκούρι, Ραμονσίν!

Έλα εδώ, στρατιώτη!

Τι συμβαίνει, νόμιζες πως μπορείς να με κλέψεις και να φύγεις;

Όχι, να δεις. Συγγνώμη, ήταν ο φίλος μου. Ορκίζομαι θα στο ξεπληρώσω.

-Αλλά τώρα πρέπει να δω τον γιο μου. -Τον γιο σου; Περίμενε τότε,

ο δικός μου έχει ένα μικρό δώρο για σένα.

Ραμονσίν, πήγαινε σε αυτόν!

Άσε τον φίλο μου ήσυχο!

Ραμονσίν, ασχολήσου με αυτόν.

Ωχ, ξύπνησα.

Νιώθω την καρδιά μου να χτυπάει.

Πόσο φωτεινό λάμπει το φεγγάρι.

Τι μαγική νύχτα.

Δώσε μου τα λεφτά μου, κλέφτη!

-Λεφτά; Τι λες; -Βρωμερό ποντίκι!

Μπαμπά.

-Απατεώνα! -Βρόμικο ποντίκι.

Άσε τον φίλο μου, Ραμονσίν!

Τι συμβαίνει;

Γεια σου, Εσθήρ.

Αλλά Σάλβα...

-Δώσε μου τα λεφτά! -Λεφτά; Άσε με ήσυχο!

Ηρέμησε, ηρέμησε, ηρέμησε.

-Ορίστε! Συγγνώμη. -Φύγε από τη μέση!

Συγγνώμη, είσαι καλά;

Λούκας, συγγνώμη.

-Άχρηστε! -Τι άχρηστος!

Τι κάναμε;

Χάος, Ραμονσίν, χάος.

Σου λέει κάτι το χαμένο μου δόντι;

Άντε γαμήσου, Ραφίτα.

Ξέρω τι θα πεις. Ορκίζομαι δεν ήταν δικό μου λάθος.

Καλύτερα να το κάνεις τατουάζ στο πρόσωπό σου.

-Λούκας, συγχώρεσέ με. -Άσε το.

Εξαιτίας σου φάνηκα ανόητος μπροστά σε όλους.

Μου είχες πει πως δεν θα με απογοητεύσεις ξανά.

-Συγγνώμη, αλλά... -Όχι, το πρόβλημα είναι πως είσαι κακός άνθρωπος.

Πάντα μου λες ψέματα, όπως για τον Άγιο Βασίλη.

Αύριο είναι η μέρα και τίποτα δεν θα γίνει.

Η μαμά έχει δίκιο, θα ήθελα ο Μάρτιν να ήταν ο μπαμπάς μου.

Τι;

Αλλά έχω αλλάξει, ορκίζομαι πως έχω αλλάξει.

Κάπως το ζήτησες, ε;

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

Και πάνω σε τι γελάς;

Καλά Χριστούγεννα.

Στην υγειά μας!

Μην ανησυχείς, δεν είναι δικό σου λάθος.

Είναι δικό μου, πάντα τα χαλάω.

Πάμε, παιδιά!

Χωρίς τεχνητή αναπνοή, είναι μεταδοτικός.

-Δεν φαίνεται καλά. -Και δεν θα μιλήσω για τη μυρωδιά.

Μυρίζει σαν τον Άγιο Βασίλη μετά το μοίρασμα των δώρων.

Και το μεγάλο κεφάλι του;

Τεράστιο.

Ε, ώρα για σοκολάτα.

Όχι, καλά είμαι.

Είσαι πολύ μικρός.

Τι είναι αυτό;

-Είναι όνειρο. -Ναι, είναι τεράστιος, ε;

Ίσως είναι πρίγκιπας από μια εξωτική χώρα.

Τι διάολο...;

-Βρισιά! Όχι πρίγκιπας! -Δεν φαίνεται έτσι.

-Παιδιά, στη δουλειά! -Ναι, καπετάνιε.

Παιδιά, συνεχίστε να τραγουδάτε και πίσω στη δουλειά.

Υπάρχουν ακόμα πολλά γράμματα να διαβάσουμε και να ταξινομήσουμε.

-Δεν χρειάζεται να σταματήσουμε. -Στη δουλειά!

-Δεν χρειάζεται να σταματήσουμε. -Στη δουλειά!

Επειδή αύριο... είναι Χριστούγεννα.

Είμαστε χαρούμενοι και ευχαριστημένοι,

τρώμε νουγκατίνα και κέικ.

Είμαστε χαρούμενοι και ευχαριστημένοι, δουλεύοντας για τον Άγιο Βασίλη...

Έλα, τελικά αποφάσισε να ξυπνήσει.

Καλημέρα, ε;

Κάτω εδώ!

Θεέ μου, ποιος είσαι εσύ; Και τι γίνεται εδώ;

Θεέ μου, τι επίπεδο.

Πώς κατάφερες να γλύψεις τον προϊστάμενο

για να πάρεις τη θέση;

Μία στιγμή.

Μπορείτε να κάνετε λίγο πιο χαμηλή φασαρία;

Δεν θέλω να σκοτώσω με hangover.

Θα ξεκουραστώ.

-Είμαστε χαρούμενοι και ευχαριστημένοι... -Τέλεια, άλλη μία φορά.

Και αυτοί οι νάνοι λένε ότι αυτό είναι το εργαστήρι του Άγιου Βασίλη;

Τώρα καταλαβαίνω γιατί είσαι ο εκλεκτός.

Θεέ μου, τι διορατικότητα.

Και εσύ; Ο ενοχλητικός ξωτικός;

Είμαι ο Ράμι, ο επόπτης του εργαστηρίου. Ακολούθησέ με!

Η γραμμή παραγωγής μας,

εδώ γεννιούνται όλα τα παιχνίδια του κόσμου.

Πρόσεχε!

Με αυτούς τους ρυθμούς, όλα χλωμά.

Λίγο παραπάνω κέφι, δεν έχουμε φτάσει ακόμα!

Είναι παραμονή Χριστουγέννων και έχουμε πολλή δουλειά:

ξυλουργική,

συγκολλητική,

πακέτα...

Ε&Α,

διανομή,

σχεδιασμός, τυπογραφία,

έλεγχος ποιότητας,

μαγική σκόνη,

φύσημα,

χρώμα...

Εδώ οι άνθρωποι είναι αυτοαπασχολούμενοι ή πώς λειτουργεί;

Το κέντρο ελέγχου μας, ο εγκέφαλος όλης αυτής της επιχείρησης.

Η Ωκεανία έχει τελειώσει, δεν υπάρχουν πια παιδιά ξύπνια σε όλη την Αυστραλία.

Τέλεια, η ώρα πλησιάζει.

Πώς είμαστε ακόμα έτσι;

Μετά γινόμαστε όλοι πολύ γρήγοροι

-στο να ζητάμε χρόνια προσωπικής άδειας. -Τώρα που το λες,

Μου απομένουν ακόμα 54 χρόνια ελεύθερης διάθεσης...

Εντάξει, εντάξει, έτοιμο σε χρόνο μηδέν. Σοβαρά, υπόσχομαι.

Βλέπεις; Και εδώ κάνουν ρυθμίσεις

στο σωρό με τα σκουπίδια που έφερες.

Λοιπόν, πώς σου φάνηκαν οι εγκαταστάσεις;

Πολύ ωραίες. Τρελές. Μου έλειψε μόνο ένα μικρό πράγμα:

Έχετε κρεβάτι για να ξαπλώσεις;

Τι, ρε χαζέ; Πώς θα κοιμηθείς;

Αν σε λιγότερο από δύο ώρες πρέπει να ανέβεις σε αυτή την έλκηθρο και να πετάξεις μακριά.

Υπάρχει πρόβλημα. Δεν με νοιάζει αυτή η μαλακία

και δεν πρόκειται να μοιράσω δώρα.

Αλλά ξέρεις πόσο τυχερός είσαι;

Υπάρχουν άνθρωποι που θα σκότωναν για να είναι στη θέση σου.

Άνθρωποι που για αιώνες έθεσαν στην άκρη την υγεία τους στο εργαστήριο

για να μπορέσουν μια μέρα να φορέσουν αυτή τη στολή.

Ο Άγιος Βασίλης δίνει ψωμί σε όσους δεν έχουν δόντια, φυσικά.

Και, όπως κάθε χρόνο, χιλιάδες κορίτσια και αγόρια σε όλο τον κόσμο

περιμένουν με ανυπομονησία την ημέρα των Χριστουγέννων για τον Άγιο Βασίλη.

Έλα, Σάλβα, μην τους απογοητεύσεις.

Θες λίγη πίτσα; Είναι πολύ καλή.

Εδώ, ένα μικρό ποτήρι μηλίτη, μιας και είναι παραμονή Χριστουγέννων.

Ευχαριστώ, Πιλάρ.

Αλλά... ξέρεις κάτι;

Αυτή είναι η πρώτη μου ελεύθερη παραμονή Χριστουγέννων σε αιώνες,

γι’ αυτό ετοίμασα κάτι... πιο ξεχωριστό.

Ένα λεπτό! Ένα λεπτό παρακαλώ!

Οργάνωσα αυτό το μικρό πάρτι

για να σας ευχαριστήσω όλους

για το πόσο καλά με φερθήκατε αυτές τις μέρες.

Νόμιζα ότι θα ήταν τα χειρότερα Χριστούγεννα ποτέ

και αποδείχτηκαν μια αξέχαστη εμπειρία.

Λοιπόν... Μου μένει μόνο ένα να πω:

Καλά Χριστούγεννα!

Ένα, δύο, τρία, τέσσερα.

Έτοιμο, το γλυκό είναι έτοιμο. Δεν θα μαντέψεις τι έφτιαξα, Λούκας.

Με άλλα λόγια, είναι μια Ταρτ Τατέν.

Είναι κάτι που έμαθα στην τάξη ζαχαροπλαστικής

σε καμία άλλη παρά σε... το Παρίσι.

Μουσιέ Λούκας,

είσαι έτοιμος να δοκιμάσεις την Ταρτ Τατέν;

Ω φά λα.

Γιε μου, τι συμβαίνει;

Χαμογέλα, έρχεται ο Άγιος Βασίλης σήμερα.

Δεν θα ήμουν τόσο σίγουρος.

Με το πώς έχεις φερθεί.

Ναι, αλλά ξέρω τον Άγιο Βασίλη και δεν εμπιστεύομαι.

Πάντα τα καταστρέφει.

Μην το φας όλο, είναι για να μοιραστούμε.

Φάτε, παιδιά!

Ναι!

Φάε κάτι.

Έχεις μπροστά σου μια μεγάλη νύχτα και χρειάζεσαι ενέργεια.

Έχασα την όρεξή μου. Άσε που δεν πρόκειται να μοιράσω δώρα.

Κοίτα, όσο εγώ είμαι υπεύθυνος για αυτό,

θα ολοκληρώσουμε την αποστολή μας.

Δεν θα εκπληρώσω καμία αποστολή, γιατί είμαι απατεώνας.

Το ξέρουν όλοι. Ακόμα και ο γιος μου το ξέρει, γαμώτο.

Σάλβα!

Άκουσέ με.

-Πρέπει να εκπληρώσεις την υποχρέωσή σου! -Άσε με.

Σταμάτα να κλαις πάνω στον εαυτό σου και σοβαρέψου.

-Τι κάνεις; -Είσαι δειλός.

Μην κοιτάξεις ή θα με βρεις. Όχι έτσι.

Δειλός και εγωιστής!

Λούκας;

«Αγαπητέ Άγιε Βασίλη, πώς πάει;

Είμαι σίγουρος πως είσαι πολύ απασχολημένος αυτή την εποχή του χρόνου.

Ήμουν πολύ καλός φέτος, πήρα πολύ καλούς βαθμούς σε όλα...»

Εκτός από τη γυμναστική.

Δεν καταλαβαίνω τι χρησιμότητα έχει

το να σκαρφαλώνεις σε σκοινί στο 21ο αιώνα.

Τέλος πάντων, στο θέμα γιατί μπερδεύομαι.

Σου γράφω γιατί θέλω να σου ζητήσω κάτι πολύ σημαντικό.

Στην πραγματικότητα,

είναι το πιο σημαντικό πράγμα που σου έχω ζητήσει ποτέ.

Θέλω ο μπαμπάς μου να είναι πάντα δίπλα μου.

Αν και είναι λίγο μπερδεμένος και μερικές φορές λέει ψέματα,

είναι ο καλύτερος μπαμπάς στον κόσμο

και μου λείπει πολύ όταν δεν τον βλέπω.

Ελπίζω να μην με απογοητεύσεις.

Μια μεγάλη αγκαλιά και χαιρετισμούς στον Ρούντολφ.

Τι τραβάνε τα παιδιά, ε;

Τι έχεις στα μάτια σου;

Είναι η σκόνη. Πρέπει να τα καθαρίσεις.

Και η φωνή σου;

Ο γιος μου με αγαπάει.

Και θέλεις πραγματικά να τον αφήσεις χωρίς το χριστουγεννιάτικο δώρο του;

Καθόλου, μικρέ.

Έλα μαζί μου!

Τον φτιάξαμε στα μέτρα σου.

Είμαστε οι καλύτεροι, το ξέρω.

Ευχαριστούμε, μικρά ξωτικά.

Μπορείτε να γλυτώσετε το τραγούδι αποχαιρετισμού. Δεν χρειάζεται πραγματικά.

-Καθαρίστε τις καμινάδες και φύγετε... -Έλα τώρα.

...κρεμάστε τις κάλτσες καλά, καλά,

γιατί ο Άγιος Βασίλης πετάει φορτωμένος...

Πάμε, παιδιά!

Γιατί ο Άγιος πετάει φορτωμένος με τα δώρα σας.

Πάμε, πάμε!

Πάμε, πάμε!

Ξύπνα, Λούκας.

Ξύπνα.

Ξύπνα, τρέχω.

Ο Άγιος Βασίλης;

Μπαμπά! Τι κάνεις εδώ;

Ξεκινάω με το πιο σημαντικό δώρο.

Διάβασα το γράμμα σου και ξέρω πως ό,τι κι αν γίνει,

ποτέ δεν θα σε αφήσω μόνο.

Άσε τον γιο μου ελεύθερο ή θα σου σπάσω το κεφάλι!

Σάλβα;

- Μπορώ να εξηγήσω. - Γιατί είσαι ντυμένος Άγιος Βασίλης;

Ίσως είναι δύσκολο να το καταλάβεις.

Όχι, το δύσκολο είναι άλλο. Είναι πολύ ξεκάθαρο γιατί ήρθες εδώ:

- Θέλεις να πάρεις τον Λούκας. - Όχι, όχι, όχι, όχι...

Τι; Όχι, συμβαίνει το εξής: Ο Άγιος Βασίλης είναι στο νοσοκομείο

και ο μπαμπάς τον αντικαθιστά.

Α, εντάξει.

Είσαι τρελός!

Και γεμίζεις το κεφάλι του παιδιού με ιδέες.

- Καλά, καλώ την αστυνομία. - Κανένας αστυνομικός, είμαι καταγεγραμμένος.

- Θα σε σκίσω, ε; - Α, ναι;

- Άνοιξε τη ντουλάπα. - Άσε τον! Άσε τον!

- Άσε τον, είναι ο Άγιος Βασίλης! - Σου κλέβει το παιδί.

- Θέλει να το κλέψει και να το χτυπήσει. - Άσε τον!

Μην τον αφήνεις να βγει. Θα πάρω τηλέφωνο.

Μαμά, λέει την αλήθεια.

Τον βοήθησα να προετοιμαστεί για να γίνει Άγιος Βασίλης.

Γιε μου, ξέρω ότι τον αγαπάς πολύ,

αλλά μόνο ένας ψυχίατρος μπορεί να βοηθήσει τον μπαμπά σου.

Αν ήμουν εσύ, δεν θα το πίστευα,

αλλά σου ορκίζομαι: είμαι ο Άγιος Βασίλης.

Με περνάς για χαζό;

Ποτέ δεν σε πέρασα για χαζό.

Πού είναι η ονειροπαρμένη Εσθήρ που ήξερα;

Αυτή που έτρωγε τα 12 σταφύλια την παραμονή Πρωτοχρονιάς,

γιατί αλλιώς είχε κακοτυχία.

Αυτή που, κάθε φορά που έπεφτε μια βλεφαρίδα, έκανε μια ευχή.

Αυτή που πετούσε ένα κέρμα στη Φοντάνα ντι Τρέβι για να ξαναγυρίσει στη Ρώμη.

Αλλά ποτέ δεν πήγαμε στη Ρώμη.

Όχι; Ε, καταλαβαίνεις τι εννοούσα.

Ε, αυτή η Εσθήρ εξαφανίστηκε μετά από χρόνια ψεμάτων σου.

Ναι, πάντα σκεφτόμουν τον εαυτό μου, αλλά τώρα το σημαντικό

είναι να είναι ευτυχισμένος ο Λούκας

και να πραγματοποιηθεί το γράμμα του.

Ορκίζομαι ότι το έβαλα στο ταχυδρομείο.

Μόνο ο Άγιος Βασίλης μπορούσε να το παραλάβει!

Ευχαριστώ. Υπάρχουν πολλά παιδιά που περιμένουν ακόμα τα δώρα τους.

Και εγώ είμαι πολύ πίσω.

Η αστυνομία είναι καθ' οδόν.

Ο Άγιος Βασίλης;

Αντίο.

- Και πού πας; - Δεν θα το έχανα με τίποτα!

- Έτοιμοι; - Έτοιμοι.

Πάμε παιδιά! Χο, χο, χο!

Πάμε!

Εμπρός!

Μπαμπά, πώς θα χωρέσουν εδώ όλα τα δώρα του κόσμου;

Τεχνολογία ξωτικών. Άνοιξε την πόρτα. Ελπίζω να μην τραγουδάνε.

Έχουν περάσει δύο χρόνια και μια μέρα που ζω χωρίς αυτόν,

Δύο χρόνια και μια μέρα

που δεν τον έχω δει.

Και παρόλο που δεν ήμουν ευτυχισμένη,

έμαθα να ζω χωρίς την αγάπη του,

έμαθα να ζω χωρίς το

ξαφνικό του επιστροφή μια νύχτα.

Ποιος είναι;

Εγώ είμαι.

Γιατί ήρθες εδώ;

Για σένα.

Είναι πολύ αργά.

Γιατί;

Επειδή εγώ είμαι αυτός που θέλει να ζήσει χωρίς εσένα.

Άρα φύγε, ξέχασε το όνομά μου, το πρόσωπό μου, το σπίτι μου

Και γύρνα την πλάτη σου.

Ποτέ δεν μπόρεσα να σε καταλάβω.

Φύγε, ξέχασε τα μάτια μου, τα χέρια μου, τα χείλη μου

που δεν σε επιθυμούν.

Ψεύδεσαι, το ξέρω

Φύγε, ξέχασε ότι υπάρχω, ότι με γνώρισες ποτέ,

και μην εκπλαγείς.

Ξέχασε τα όλα, αφού

είσαι έμπειρη.

Πάμε, «Μαργαρίτα Σάλας»!

Σε αναζήτηση συναισθημάτων, έφυγα...

Ένας κόσμος από αισθήσεις που ποτέ δεν βρήκα...

Μας απομένουν έξι ώρες για να δώσουμε όλα τα δώρα,

και είναι πολλές χώρες.

Πιο συγκεκριμένα, 195.

Και αν διαιρέσουμε τον αριθμό των χωρών με το χρόνο,

- είναι 24 λεπτά... - Λούκας, ησύχασε,

Με αγχώνεις. Έλα, γρήγορα!

Εμπρός!

Μπαμπά, ας ξεκινήσουμε από την Ευρώπη.

- Εντάξει, πάμε. - Λονδίνο.

Παρίσι.

Εδώ, Λούκας. Οδήγησε λίγο.

Μας μένουν πέντεμιση ώρες.

Τόκιο!

Κάνει πολύ κρύο.

Έλα, πάμε, πάμε.

Αυστραλία!

Πάμε εκεί!

Ουάου!

Πάμε!

Νέα Υόρκη.

Έλα, έλα.

Λούκας, βοήθησέ με, κόλλησα.

Όχι έτσι.

Τι σάλιο, ε;

Πάμε!

Μεξικό.

Ρίο ντε Τζανέιρο.

Μπουένος Άιρες.

Κάιρο.

Ζήτω τα Χριστούγεννα!

Άγιε Βασίλη!

Χουάνχο, χωρίς κακίες, ε; Να το δώρο σου.

Άσε να δούμε... Είναι αυτό!

Το αξίζεις!

Καλά Χριστούγεννα, Χουάνχο.

Έλα, γρήγορα!

Ευχαριστώ, μπαμπά. Ήταν η καλύτερη νύχτα της ζωής μου.

Κι εμένα.

Σ’ αγαπώ, γιε μου.

Έλα, ώρα για ύπνο, αύριο έχει δώρα.

Λούκας, δεν θα τα είχα καταφέρει χωρίς εσένα.

Ευχαριστώ, μπαμπά.

Πάμε!

Τα δώρα! Τα δώρα! Τα δώρα! Τα δώρα!

–Τι είναι; –Για να δούμε.

–Παιχνίδι Dragon Ball Z! –Μπράβο!

Μια βιογραφία του Νεύτωνα!

Ένα τηλεσκόπιο!

Ναι, για να βλέπεις τα αστέρια.

Νομίζω πως πρέπει να ανοίξεις αυτό, είναι ξεχωριστό.

Το σπίτι του Άγιου Βασίλη.

Άλλο ένα για τη συλλογή μου.

Ήταν τα καλύτερα Χριστούγεννα.

Ήσουν πάντα καλό κορίτσι.

–Ζήτω η δημόσια υγεία! –Ζήτω!

–Ζήτω ο Άγιος Βασίλης! –Ζήτω!

Σάλβα, πώς είσαι;

Ορίστε κάτι μικρό. Το λένε «βασιλόπιτα».

«Βασιλόπιτα» λέει, τι πλάκα!

–Και άλλο ένα δώρο, έλα από δω. –Σοβαρά τώρα;

Δε θέλω να το παραδεχτώ, αλλά... αλλά είναι καλό.

Και οι Τρεις Μάγοι έχουν τα καλά τους.

Ε, αν ήθελα κι εγώ, θα είχα το δικό μου γλυκό:

«Η σοκολατένια Νουέλ», «Η τορίγια του Άγιου»,

«Τηγανίτες ξωτικών»...

Απλώς δε θέλω να ενθαρρύνω τα παχύσαρκα παιδιά.

Κοίτα, το έλκηθρό σου.

–Το βρήκες! –Ναι. Και του κάναμε και βελτιώσεις.

Και το καπέλο μου!

Ε, δεν σου το είπα ακόμα, αλλά... συγχαρητήρια.

Τα πήγες πολύ καλά.

Και τώρα που το είπα, μην ξεστρατίσεις,

γιατί τα βλέπω όλα.

Μην ξεχνάς να φέρεσαι καλά!

Ναι, μην ανησυχείς, πήρα το μάθημά μου!

ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ...

Μπάτσοι! Μπάτσοι, μπάτσοι, δε θα τα καταφέρουμε!

Αυτό το πράγμα είναι βαρύ!

Καλά Χριστούγεννα!

–Άναψέ τη Ράφι, αλλιώς την πατήσαμε! –Έρχομαι!

Ζώσου, Σαλβαδόρ, το πάω τέρμα γκάζι.

Πού ήσουν;

Σε ουρές, γιατί αυτή η σνομπ ήθελε να πληρώσει για πράγματα.

–Περάστε, σας περιμέναμε. –Ευχαριστώ. Καλά Χριστούγεννα.

–Καλά Χριστούγεννα. –Κίνηση.

Λούκας! Λούκας, πρέπει να πας στο εργαστήρι.

Είναι γεμάτο φώτα. Θα ξετρελαθείς.

–Ένας ανανάς; –Εμείς είμαστε.

–Ευχαριστώ. –Τι λέει;

Μπαμπά!

Λούκας! Πώς είσαι;

–Λοιπόν... Καλά Χριστούγεννα. –Πώς είσαι; Επίσης.

–Να σε βοηθήσω; –Σε παρακαλώ.

Είδες που ήξερα τι έκανα με τον Σάλβα;

Μην το παίζεις έξυπνος, αν δεν τον έσπρωχνα εγώ,

ακόμα θα τον είχαμε καταληψία στο εργαστήρι.

Μα πώς μπορείς να είσαι τόσο ψωνισμένος, Ράμι;

Γιατί σου είναι τόσο δύσκολο να παραδεχτείς ότι τα ελέγχω όλα;

Παιδιά, από αύριο

θα πρέπει να δουλέψουμε σκληρά.

Πρέπει να ετοιμαστούμε για τα επόμενα Χριστούγεννα.

Αλλά... απόψε το αξίζετε.

Πάρτι!

Υπότιτλοι : JOHNNY1000