Original subtitles

888

Mag ik je wat vragen? Ja. Weet je waar de mosterd staat?

Ja, ik loop effe mee.

(muziek)

Moet je niet naar de dokter als het zoveel pijn doet?

Die zegt toch altijd hetzelfde: 'Doe maar een paar dagen rustig aan'.

Waarom rij jij eigenlijk nooit meer? Nou ja, daar heb ik gewoon...

niet zoveel zin meer in. Dat vind ik helemaal niet meer zo fijn.

Als jij hier blijft, dan betekent dat dus...

dat je niet eindeloos in je bed kan blijven liggen, je moet meehelpen.

Verkoop je goed, krijg je een bonus. Verkoop je heel goed, een megabonus.

Dus wat ga jij doen? Megagoed verkopen.

Je kunt morgen beginnen.

Vestidium belegt toch in pensioenen? Ze beleggen pensioengelden...

in pensioenwoningen, maar die zijn voor gepensioneerden...

niet meer te betalen, omdat de pensioenen zelf niet zijn gestegen.

Dat lijkt mij een heerlijke zaak.

Is Kim er? Kim woont even niet hier.

Wat een ruimte, hee.

Ik was helemaal vergeten hoe groot het was.

Misschien een paar tennisbanen aanleggen.

Het is van ons!

O, dat is toch niet te geloven. Echt helemaal van ons.

Zo'n gescheurde voorste kruisband is de ergste blessure...

die je als voetballer kan krijgen.

Ik denk dat de band met je kind de intiemste is die er bestaat.

Ze zijn een deel van je, een lichaamsdeel bijna.

En als ze klein zijn, dan is die intimiteit zo vanzelfsprekend.

Je wast ze, je voedt ze, je verschoont hun luiers.

En dan opeens zijn ze groot en dan hebben ze je niet meer nodig. Ja.

Dan knallen ze de deur in je gezicht. Ha!

En dan heb je er ineens niets meer mee te maken.

Dat hoort ook zo, ze hoeven niet alles met je te bespreken...

en alles met je te delen.

Dat moet je respecteren, maar ouders hoeven dat ook niet.

Precies.

Nee, dat moeten kinderen ook echt leren hoor.

Dat hun vader en moeder ook recht hebben op privacy.

Dat hun ouders ook weleens zin hebben om de deur heel hard dicht te slaan.

Ja.

(muziek van Queen en David Bowie: 'Under Pressure')

*Pressure

*Pushing down on me

*Pushing down on you, no man ask for

*Under pressure

*That burns a building down

*Splits a family in two

*Puts people on streets

*Under pressure*

Ik dacht dat jij bij Hannah bleef slapen? Eh...

Ja, ja, ja. Hebben jullie ruzie?

Nee, nee. Ik was gewoon, eh...

Blijf je thuis vandaag of...

Ik ga zo naar kantoor. Ben je nu echt zo vroeg hierheen gekomen...

om ontbijt te maken voor mij en Lieke? Ja.

Ik dacht gewoon van... Pap, dat hoeft echt niet.

Nee, dat weet ik ook wel. Wij redden ons echt wel.

Heb je het leuk met Hannah?

Ik heb het leuk met Hannah.

Wanneer krijg ik haar eindelijk eens te zien dan? Hè?

Ik ben zo langzamerhand wel benieuwd.

Of ben je bang dat wij niet met elkaar overweg kunnen? Helemaal niet.

Dat gaat binnenkort ook echt wel gebeuren...

want zij is namelijk ook heel nieuwsgierig naar jou.

Hm.

Hoe, eh...

gaat het met jou en Sammie?

Goed. Mooi zo.

Mooi zo. Ja.

Max? Ja?

Hee, gaat het goed met die oefeningen?

Ja, ik denk dat ik binnenkort zonder die krukken kan. Niet overhaasten.

Hee, ik kreeg een bericht van het Hugo de Groot, je komt in klas 2D.

Ze sturen vanavond het rooster.

Ja, je moet gewoon naar school, Max. Zo simpel is het.

Als ze maar weten dat als ik beter ben, ik gelijk terugga naar Arnhem.

Oké? Lieverd.

Je moet proberen...

Je hebt gehoord wat die dokter gezegd heeft, toch?

We hopen natuurlijk allemaal dat het helemaal goedkomt.

Maar misschien moet je er een beetje rekening mee houden...

dat het misschien anders gaat lopen. (ringtone)

Bram.

Dus.

Dus?

(muziek)

Hee Bram, hoe is-ie?

Als je dan een groot blok hebt, moet je niet gelijk door het midden slaan.

Dan sla je aan de zijkant, twee keer. Breed staan.

Dat je uitschiet met je bijl, dat je niet in je been hakt. Ja.

En goed kijken waar je slaat.

En laat de bijl het werk doen.

Hatsa.

Nog eentje, nog een keer? Nee, hoeft niet. Dit is groot genoeg.

Kan deze ook? Ja.

Ik denk dat het goed is dat we het een keer hebben...

over wat er het afgelopen jaar allemaal is gebeurd. Hoezo?

Ik heb wat dingetjes van je moeder gehoord.

Waarom zouden we het daarover moeten hebben?

Je bent er nu toch.

Ik ga koffie halen.

(muziek)

Z'n hele grote voetbalcarrière, dat is alles waar die jongen voor leeft.

Z'n toekomst, z'n hele bestaan. Dat begrijp je toch?

Tuurlijk. Ja. Daarom is het juist belangrijk dat we hem helpen...

om voorzichtig te accepteren... Je bent zo negatief, pessimistisch.

Ik ben niet negatief, ik vind dat we Max erop moeten voorbereiden dat het misschien anders loopt.

Dat weten we niet, dat moeten we afwachten.

Heb ik als enige gehoord wat die dokter zei?

Is er iets mis met mijn oren? O, ja. Weet je, ik ga.

Echt. Dina, ga nou niet...

Sorry, oké.

Ik ben gewoon... We hebben het er later over.

Ik moet nu echt weg.

(muziek)

Oké.

(er klinken voetstappen)

Carola. Dat ben ik.

Tonnie. Hoi.

Ik zie hier: rijangst. Ja.

Nou ja, ik vind het gewoon niet meer zo fijn om te rijden.

Sinds een tijdje.

Hoelang is een tijdje?

O, nou ik denk...

Hoelang heb je zelf niet achter het stuur gezeten?

O, dat is meer dan twee jaar geleden.

O, dat is best een lang tijdje.

Ja. Ja, maar ik mocht ook een tijdje niet rijden...

vanwege medische redenen en, eh...

Ja, ik weet niet. Toen ben ik het gaan ontwijken, denk ik.

Op een gegeven moment... Rij je helemaal niet meer.

Terwijl ik het heel leuk vond vroeger.

Ik heb ook m'n rijbewijs in een keer gehaald.

Ik stel voor dat wij beginnen met een blokje van, eh...

acht lessen.

We gaan gewoon rustig aan beginnen, dan kijken wat er aan de hand is...

en of we je kunnen helpen.

Oké?

O, oké. Ik heb morgen om drie uur nog een gaatje.

Kan je dan beginnen?

O, nou, oe, ik weet niet.

Carola, dat komt goed.

Kom maar, dat gaan we gewoon doen.

Oké, ja.

Ik zie je morgen. O, ja, dank je wel.

Oké, alles staat genoteerd.

Ja, u kunt morgen een bevestiging in de mail ontvangen.

Heeft u nog vragen?

Nou, dan wens ik u nog een heel fijne dag...

en heel erg veel plezier met uw nieuwe abonnement.

Oké, fijne dag.

Goedemiddag, met Lieke Meijer van Energie Voordelig.

Oké, dan niet. Nieuw.

Goedemiddag, met Lieke Meijer van Energie Voordelig.

Spreek ik met mevrouw Haverkamp?

Ik bel u omdat ik een heel interessant aanbod heb.

U kunt namelijk tientallen euro's besparen op uw energiekosten.

Goed bezig. Ja.

Nee, ik snap dat u dat allemaal een beetje ingewikkeld vindt.

Ja, ik slaap slecht, ik heb geen eetlust...

geen energie, ik kan me totaal niet concentreren.

Ik heb eigenlijk helemaal nergens meer zin in.

Sport je nog wel?

Want je doet aan, eh, yoga toch?

Staat dat daarin, dat ik aan yoga doe?

Ja, ik houd dat allemaal een beetje bij in je dossier.

Of je nog een beetje sport en beweegt en zo, dat is belangrijk.

Ja.

Waarom neem je niet een paar weken vrij, er even tussenuit?

Nou, dat zou ik heerlijk vinden.

Maar ik ben zelfstandig en de zaken lopen niet heel erg goed.

Dus nee, vakantie zit er even niet in.

Als je een burn-out krijgt, ben je verder van huis.

Heb je geen arbeidsongeschiktheidsverzekering?

Nee, dat is niet te betalen als je zelfstandig bent.

Zo belachelijk duur, dat is gewoon absurd.

Terwijl je juist als zelfstandige zo'n verzekering keihard nodig hebt.

Ehm... En je hebt last van je nek, begrijp ik. Ja, daarom zit ik hier.

Het zit totaal vast en ik wil graag een verwijzing voor de fysio.

Dat is niet meer nodig, je kunt rechtstreeks een afspraak maken.

O.

Ben je aanvullend verzekerd?

Nee, hoezo? Nee, nou, ehm...

Fysiotherapie zit niet meer in het basispakket.

Dus, ehm...

Daar moet je wel even rekening mee houden.

Hee lieverd. Hee.

Hoe gaat het?

Heb je je Frans teruggekregen?

Ik heb een zes.

O.

Meestal heb je hoger, toch?

Frans is een van je beste vakken.

Komt dat door Bob, denk je? Hoezo?

Nou ja, jullie zitten constant bij elkaar.

Volgens mij, eh...

besteed je veel minder tijd aan je huiswerk.

Wat zit ik nu te doen dan?

Hè?

O, fuck.

Wat? O.

Verkeerd bezorgd.

Consult met seksuoloog.

Ja. O.

Ja, deze is dus bedoeld voor Erna en Patrick.

Oh, wat moet ik nou doen?

Kan je 'm niet meer dichtplakken? Nee.

Nieuwe envelop?

Dan moet ik er eentje vinden met zo'n venstertje op de goede plek.

Dat vind ik nooit.

Anders gooi je 'm toch gewoon door de bus?

Dan weet niemand dat jij degene bent die 'm heeft opengemaakt. Ja.

Ik moet nog naar kantoor, ik doe het daarna als het donker is.

Dan zien ze me niet. Goh, die Erna. (Hansje grinnikt)

Nee, ik heb geen interesse. Jezus Christus.

Dat weet ik heel erg zeker, ja. En ik ga nu ook ophangen.

Dus fijne avond nog verder.

Mijn God.

Waarom bellen die mensen toch ook altijd tijdens het eten?

Namens mijn beroepsgenoten dank voor het beleefd afwimpelen. Beleefd?

Dat was best bot, toch?

Helemaal niet, dat was toch keurig? Ja, dat was prima.

De meesten hangen gelijk op of zeggen 'flikker op' en drukken je weg.

Nou, ik vind het ook heel irritant, eerlijk gezegd.

Sorry voor jou en je beroepsgenoten.

Maar ik vind het ook onuitstaanbaar dat de Kamer van Koophandel...

zo met mijn privégegevens mag omgaan.

Maar nu moet ik weg, ik ga voetbal kijken bij Carola en Marcel...

en daarna ga ik naar Hannah. Dus als jullie even kunnen opruimen?

En je slaapt daar, neem ik aan? Eh, ja.

Ik slaap daar. Dat neem ik ook aan, ja.

Als daar tenminste iets van komt. Nee. Ah, pap! Too much information.

Dag. Dag.

Ik heb afgesproken met Sammie, dus kan jij opruimen?

Dan doe ik het morgen, ja? Nee, Chris. Thanks Lieke.

Nee, niet doen.

Ja, en die aanvraag moet uiterlijk de 20e binnen zijn...

dus dan hebben we nog twee dagen. Het is toch de 18e nu?

17e. O.

Dat is de verjaardag van m'n zoon.

O, gefeliciteerd.

Ga je daarheen vanavond?

Nee, we zien elkaar niet zoveel.

Ah.

Zullen we nog even naar die bewonersverklaring kijken? Ja.

Waarom eigenlijk niet?

Sorry, eh...

Als je het er niet over wil hebben, dan...

Hij vindt me gewoon niet zo aardig.

O.

Dat kan ik hem niet echt kwalijk nemen.

Ehm...

Oké, we hebben in totaal 57...

bewonersverklaringen inmiddels.

Ik heb het nogal af laten weten na de scheiding.

Ik heb hem zelfs een paar jaar amper gezien.

Dat heeft hij me eigenlijk nooit vergeven.

En terecht.

Nou, misschien als hij wat ouder wordt en zelf kinderen krijgt...

Hm?

Nou, dat-ie dan...

inziet dat het best wel moeilijk is, kinderen grootbrengen.

Het begint er wel mee dat je er gewoon bent, hè.

Ja.

Maar goed, laten we maar, ehm...

Heb je hem gebeld om hem te feliciteren?

Nee, nee, ik denk niet dat hij dat, eh...

Doe maar wel.

Tenminste, als je dat niet wil, dan niet natuurlijk. Maar...

ehm...

Ik heb een hele tijd geen contact gehad met mijn moeder.

Zo rond m'n 20e was dat.

Omdat ze, ja...

Ik was woedend op haar.

En toen stuurde ze me wel elk jaar voor m'n verjaardag een kaartje.

En dat gooide ik dan demonstratief in de prullenbak, omdat ik dacht:

Ja, je kan me wat.

Maar ik weet nog goed dat ik heel blij was als dat kaartje wel kwam.

En dat ik elk jaar bang was dat er misschien niks meer zou komen.

(muziek)

Maar goed.

Eh, laten we kijken of er nog iets ontbreekt.

Verzwijgen. Verschweigen.

Ja. Nodig hebben. Brauchen.

Ik haat Duits zo intens.

Hoezo? Het is heel goed.

Ehm...

Ik heb trouwens definitief besloten dat ik informatica ga doen...

in Amsterdam. Echt?

Ja. Dus geen tussenjaar? Nee.

Leek me helemaal niet fijn opeens, zo'n leeg jaar.

Helemaal niets wat je moet of waar je voor op tijd moet zijn.

Zullen we dan als ik word aangenomen op het Rietveld...

iets samen zoeken...

om te gaan wonen?

Ja, we krijgen natuurlijk ruzie.

Als we de hele tijd op elkaars lip zitten.

Ik denk het niet.

Nee, dat lijkt me echt heel erg leuk. Ja? Ja.

Oké. Ja, ja.

Dank je. Ja lekker, dank je.

Kijk, ik heb het heel erg leuk met Chris...

en nu ook met Lieke heel gezellig...

maar zo langzamerhand denk ik ook van:

Het is ook wel een beetje tijd. Dat je denkt van: ga...

Lekker, hè.

Ga het allemaal gewoon lekker zelf regelen.

Nou, ik zie er ook wel een beetje tegenop, hoor.

Ik ga ze vast enorm missen, maar ik kijk er voor het eerst...

ook wel een beetje naar uit. Naar een leeg huis?

Nee, gewoon.

Je eigen territorium weer terug. Ik kan me daar niks bij voorstellen.

Ik moet er ook echt niet aan denken dat Max nu weg zou gaan, weet je.

Ik ben net zo blij dat-ie weer even thuis is. Hoe gaat het met hem?

Hij zit op het Hugo de Groot, toch? Ja, hij is weer begonnen met fysio.

En, ehm...

Heel voorzichtig aan, maar dat gaat wel goed.

Hij is heel gedisciplineerd. Nou, ik hoop wel dat hij weer...

Ja, ja, ik ook.

Ja goed, hij is heel optimistisch gelukkig.

Dus. Fijn. En hij doet het echt hartstikke goed.

Nou ja, laten we het hopen.

Danny? Rechten, toch?

Ja. Ja. Ja.

We horen binnenkort waar. Oké, oké. (gelach)

Dus die is binnenkort ook het huis uit.

Oh ja, maar we zijn vooral natuurlijk heel erg trots.

Hm. Iemand nog een biertje? Nou, ja.

(hij hoest) Gaat het? Ja.

Kijk, dat gebeurt er dan. Wat?

Het gaat zo gebeuren, Carol. Ik had niet gegeten, dus...

(muziek)

Ja.

Shit.

Jezus, mam. Je kunt toch even kloppen?

Ja, ik wist toch niet dat je hier was.

Doe gewoon de deur op slot. Het licht brandt toch?

Dan begrijp je toch wel dat ik hier ben.

Lieverd, dat gepulk is niet goed. Daar krijg je littekens van. Mam!

(muziek)

(iemand komt de trap op)

Hee.

Wat doe jij nou hier? O, ik, eh... De deur stond open.

Dus ik dacht... Dus toen dacht jij: Ik loop gewoon naar binnen?

Ik was gewoon heel even aan het kijken.

Ik ga toch ook niet aan jouw spullen zitten?

Ik zit nergens aan. Je hebt hier niks te zoeken. Hee, het spijt me.

Ik ga al. Moet ik de deur op slot gaan doen of zo? Ga weg. Chris.

Chris, kom op.

(muziek)

Vroeger deelde ik een kamer met mijn twee zusjes.

Dat vond ik best gezellig.

Tot ik in de puberteit kwam.

Toen kreeg ik enorm behoefte aan een eigen plek.

Maar ja, die kreeg ik pas toen ik ging studeren.

Een eigen kamer. Nou, dat vond ik fantastisch.

En na mijn scheiding heb ik deze plek gekocht.

Dat was een groot moment, mijn eerste eigen huis.

En toen Petra vorig jaar bij me introk, vond ik dat geweldig.

Maar toen heb ik wel meteen gezegd: Ik wil een kamer voor mezelf.

Mijn eigen domein waar ik me kan terugtrekken...

als ik daar behoefte aan heb.

Maar ja, het gekke is:

Ik zit er eigenlijk niet eens zo vaak.

Maar de gedachte dat die kamer er is...

daar word ik ontzettend rustig van.

Nou goed, we hadden het over de kinderen.

Hoe die langzaamaan het huis uit gaan, hoe dat zou zijn.

En toen zei Erik dus...

dat het hem wel lekker leek als Chris en Lieke langzaam gaan vertrekken.

Toen drong het dus ineens tot me door. Hm?

Dat Lieke daar dus gewoon woont.

Ja, maar dat is toch al langer zo? Nou ja, ik vond het ineens zo raar.

Dat ze niet bij Merel wil zitten, maar waarom daar en niet bij ons?

Ja lieverd, ik denk dat je dat het beste aan haar kan vragen.

Ze is hier ook al een tijdje niet geweest. Nee.

Ik heb een aantal keer gevraagd om te komen eten, ze reageert niet.

Ze heeft niet één keer gebeld om te vragen hoe het met Max is.

Gaan we?

Ja, we gaan. Oké.

Kom op. Ik ruim wel op. Ja?

Ja.

Lieverd, moet ik die tas even dragen? Gaat wel prima hoor.

Oké. Doei pap. Bye jongen, fijne dag.

Doei. Doei.

Hee.

Chris.

Het spijt me van gisteravond.

Sorry.

De dingen die daar liggen, zijn nog niet af.

Het zijn nog een soort fratsels.

Begindingen, maar nog helemaal niet voor anderen bestemd.

Ik wil daar een beetje mee kloten, dan zie ik wel wat het wordt.

Maar zelfs als het af is, vind ik het ingewikkeld...

als mensen daarnaar gaan kijken en er iets over gaan zeggen.

Dat snap ik ook wel.

Ik bedoel: Ik had hetzelfde met pianospelen.

Dan wilde ik het liefst dat er niemand thuis was...

zodat niemand kon meeluisteren.

Speel je eigenlijk nog weleens?

Ik zou niet weten waar, want de vleugel is nu verkocht.

En ik heb alleen nog het keyboard dat jij voor mij gekocht hebt.

O, ja.

Die klinkt waarschijnlijk niet zo top.

Nee.

Misschien moet je weer les gaan nemen. Toch?

Alleen werken bij zo'n callcenter lijkt me ook niet alles. Ja.

(muziek)

Nou.

Ik zie je straks. Yes.

Chris. Ja?

Sorry.

Doei. Doei.

Zal ik nog een beetje koffie voor je maken?

Nee, nee. Nee, ik denk dat ik maar ga.

O? Ja.

Je hoefde pas later naar kantoor toch? Ja.

Maar ik ga nog even langs huis.

Ik dacht dat je alles al bij je had. Ik ben nog iets vergeten.

Erik, is er iets? Nee, er is helemaal niets.

Heb ik iets verkeerds gezegd? Lieverd...

er is echt niks aan de hand. Ik moet gewoon heel erg naar de wc.

Maar... En dat ga ik niet hier doen, nee.

(gelach)

Dat vind ik niet romantisch.

Nee, oké. Ehm...

Ja, ik bel je straks.

Hoi.

Doei.

Ja, gaat goed. Ja.

Hallo. Yo.

Welkom op het fantastische Hugo de Groot College.

De leukste school van Nederland. O hier, geef maar.

Dank je wel.

Waar heb je je eerste uur?

Lokaal 5c.

Ik loop wel effe met je mee. Is goed.

Tot zo.

O. Doei. Doei mam.

Doei, doei. Tot straks.

Lukt het? Jawel. Het is, ja...

Het is gewoon... Effe wennen. Shit.

Ja, een beetje deze kant op.

(muziek)

Dus dit doet al pijn?

M-hm. Ja.

En dit, is dit ook gevoelig?

Een beetje. Ja. Kunt u zich herinneren...

dat u een vreemde beweging heeft gemaakt of kwam het vanzelf?

Weet ik niet. Ik, ehm...

Ik heb gewoon een beetje een...

(muziek)

(ze snikt)

Het spijt me.

Ik ben gewoon een beetje...

Ik, ehm...

Dit is ontzettend gênant, dit.

We kennen elkaar helemaal niet en dan ga ik meteen...

Ah, ik heb gewoon een beetje te veel...

Op je nek. Haha, ja.

Ja. Wat dan allemaal?

Ik, eh...

Gewoon.

Kinderen en, ehm...

en werk en hypotheek. Nou ja, je weet wel.

Ja.

Je doet het alleen, de kinderen?

Meestal wel, ja. Ja.

Ja, nee, dat is pittig. Ik weet er alles van.

Een half jaar geleden ben ik gescheiden.

Mijn vrouw heeft een nieuwe relatie waar ze nogal in opgaat, dus...

ik heb bijna altijd de kinderen. Natuurlijk, dat is fijn.

Maar dat is ook, hoe noem je dat, een uitdaging.

Sorry, dat is niet zo professioneel, deze privéontboezeming.

Nee joh. Neem me niet kwalijk. Nee, maakt ook niet uit.

Hoe oud zijn je kinderen?

Acht en tien.

O nou, wacht maar tot ze in de puberteit zijn.

Ja, haha.

Ehm, ja. Kom even zitten.

Dan gaan we een behandelplan opstellen.

En dan geef ik je wat oefeningen mee voor thuis.

Mag je daar gaan zitten. Even kijken.

(deurbel)

Hee. Hai Merel.

Ik zag dat jij de groene bak nog buiten had staan.

De kliko voor het groenafval.

Ah, ja. Oké, ik haal 'm zo weg.

We hebben met de buurt een beetje afgesproken...

dat we die dingen zodra ze geleegd zijn meteen wegzetten.

Het is ook zo'n ongezellig gezicht anders, als die dingen daar staan.

Ongezellig? Zou jij er ook aan kunnen denken?

Trouwens, ik heb nog iets voor je. O.

Ehm, deze was verkeerd bezorgd.

O. Ik heb hem per ongeluk opengemaakt, sorry.

Kan gebeuren.

(muziek)

Ik heb echt zitten janken als een kleuter, zo gênant.

Nee joh, dat maakt toch helemaal niet uit. En je nek?

Ik heb oefeningen gekregen.

En ik moet het rustig aan doen.

Als nog iemand zegt dat ik het rustig aan moet doen, ga ik echt gillen.

Ik bedoel: Hoe dan, als zelfstandige met twee kinderen?

Het klinkt allemaal zo ideaal, zzp'er.

Geen baas, geen gezeik.

Ik verlang op dit moment...

echt intens naar een vaste baan. (Carola grinnikt)

Nee, serieus. Elke maand salaris op de bank...

vakantiegeld, ik kan me gewoon echt niks heerlijkers voorstellen dan dat.

Soms vind ik die onzekerheid gewoon echt niet te doen.

Alles is zo onzeker op dit moment. Wanneer Mees terugkomt...

wat ik de komende jaren ga doen, hoe het allemaal verder moet.

Hoe wat allemaal verder moet?

Nou...

Als de kinderen straks weg zijn en ik alleen overblijf...

misschien vind ik wel nooit meer iemand. Tuurlijk wel.

Dat weet je toch niet? Jij bent de leukste en knapste vrouw...

die ik ken, dat komt echt wel goed. Maar dan nog.

Als de kinderen straks de deur uit zijn, hoe moeten we dan...

Hoe moeten we dan wat?

Leven.

Ja, gewoon.

Met heel veel lol en vrienden en werken...

en reizen en alles.

Ons leven is echt niet voorbij als die types de deur uit zijn.

Wij gaan nog heel veel avonturen beleven.

Wat voor avonturen?

Dat is heel paars dit.

(er klinken voetstappen)

What the fuck doe jij hier?

Kijken hoe het met je gaat.

Hoezo? Ik ben toch geen fucking aap?

Nee. Is dit een dierentuin?

Waar je even lekker rond komt kijken naar alle gekkies in een kooi.

Natuurlijk niet, ik was bezorgd. Het gaat prima met mij.

Oké. Dus je kunt weer gaan.

We kunnen toch wel heel even praten? Waarover zou ik dan moeten praten?

Over hoe het gaat en waarom je hier zit.

Dat gaat jou geen zak aan. En hoe weet je dat eigenlijk?

Wat? Dat ik hier zit.

Van m'n moeder zeker?

Ja. Kutwijf, ze weet dat ik geen bezoek wil.

Ze maakt zich zorgen over je. Ik heb geen behoefte aan haar zorgen.

En ook niet aan jouw medelijden, dus doei.

(muziek)

Hee. Hee jongens, wat gezellig.

Ja, we wilden even wat vragen.

Want jij hebt toch een piano?

Zeker. Ja.

Mag Lieke daar misschien af en toe op spelen? Tuurlijk mag dat. Leuk.

Ik wil weer les gaan nemen en dan moet ik af en toe wel oefenen.

Ja, maar er heeft een hele tijd niemand op gespeeld.

Dus hij zal wel ontstemd zijn.

Maar dan laten we gewoon een pianostemmer komen, ja? Ja.

Ik kan het ook wel gewoon betalen. Ben je gek, dat is niet nodig.

Ga mee, kom maar kijken.

Ja, het is heel lang geleden...

dat er in dit huis piano werd gespeeld.

De pabo? Dat denk ik, ja.

Het lijkt me leuk om tekenles te geven of zo. Hm.

En jij? Ik denk de sportacademie.

O, ben je zo sportief?

Supersportief. (ze lacht)

Dan kunnen we op dezelfde school lesgeven, als ik gymleraar word.

Wel op de basisschool hoor, ik ga echt niet aan pubers lesgeven.

Hee, ehm...

Heb je misschien zin om, eh...

vanavond iets af te spreken?

Naar de bioscoop of zo?

Hee Pippie.

Wat doe jij hier?

Gewoon even kijken waar je werkt.

Hallo. Hoi. Ik ben Pips moeder.

Jeroen.

Pip is al helemaal ingewerkt, hoor. Ze doet het echt hartstikke goed.

Nou, fijn.

Goed om te horen.

Ja, ik ga even.

Aardige jongen. Mam, dit is echt...

Ik ben aan het werk, dit is gewoon totaal niet handig.

Ja, we hadden net ons twintigjarig huwelijksfeest gehad en, ehm...

toen zijn we van de weg gevlogen, over de kop.

Wel een beetje in het midden van de weg blijven, Carola. Ja.

Maar het is allemaal goedgekomen.

En, ehm... Of nou ja, ik moest een tijdje revalideren...

maar dat, ehm...

We hebben ontzettende mazzel gehad. Zet hem daar maar even aan de kant.

Oké. Ja. Oké, wacht.

Ja, en je koppeling induwen. Goed zo. Ja, ja.

Zet de motor maar even af. Ja.

Zo.

Nou, dat ging toch prima?

Nou...

Er moet echt geen tegenligger komen en ik wil ook echt niet...

een drukkere weg op. Dat gaan we ook helemaal niet doen.

We gaan alles rustig stap voor stap doen.

Net als in het echte leven.

Wil je een slokje thee? Nee, dank je wel.

Denk je dat het door het ongeluk komt, dat ik dit heb?

Bijna een half miljoen mensen hebben in dit land last van rijangst.

Ja, en die hebben niet zoiets afschuwelijks meegemaakt als jij.

Een half miljoen, echt? M-hm.

M-hm.

Ja.

En binnenkort zijn dat er een half miljoen min één.

Ja. Nou, kom. We gaan weer. Oké.

Starten maar weer. Ja, even kijken dat er niemand...

In je spiegels kijken. Toe maar.

O ja, de kaas is nu wel echt flink aangekoekt.

Ik zei toch dat je het op het beslag moest doen en niet in de pan.

Spek moet toch ook eerst in de pan? Maar kaas is toch geen spek?

(zeurderige toon): 'Kaas is toch geen spek.'

Jongens, wat stinkt het hier. Wat zijn jullie aan het doen?

Pannenkoeken bakken. Hee mam. Ja, we ruimen het zo op.

Ja. Ik had honger, dus we dachten... Had die afzuigkap dan even aangezet.

Ja.

Nou, ik ga in bad.

Ruim je het wel allemaal effe op zo? Ja tuurlijk, komt goed.

(muziek)

Ik zie jou donderdag, ja? Ja.

Het ging goed, hoor. Ja... Nee, echt waar.

Oké. Ik zie je, hè. Yes.

Joe.

(muziek)

Hee, ben je alweer terug?

Waarom heb jij rijles?

Omdat ik niet meer durf.

Ik durf de weg niet meer op. Rijangst noemen ze dat.

Ik dacht dat je zei dat je geen auto wilde geen rijden. Ja.

Nou ja, ik heb iedereen een beetje voor de gek gehouden en mezelf ook.

Maar nu heb ik Tonnie, die zegt dat het weer goedkomt. Dus wie weet.

Hoe was het?

Ze wilde me niet zien. O.

Ze wilde niet vertellen wat er aan de hand is, ze was heel boos.

Ach jeetje. Ze zag er zo slecht uit, mam.

Ach lieverd, hee.

Ik vind het heel goed dat je bent gegaan.

Ja.

Hee, nu weet ze dat er iemand aan haar denkt.

Soms is dat het enige wat je voor iemand kan doen.

(er wordt op de deur geklopt) Mam?

Ja?

Ik ga naar Bob en ik slaap daar. Dus ik zie je morgen, oké?

Nee lieverd, ik bedoelde toch niet...

En de keuken is opgeruimd.

Je hoeft toch niet meteen weg te rennen, jullie kunnen... Tot morgen.

(muziek)

(ze zucht)

Wil je wat drinken? Nee, nee, nee.

Nee?

Dus, eh...

Je woont hier. Ja.

Is er iets gebeurd?

Eh, er is van alles gebeurd.

Ik heb je een paar keer geappt, ik heb je voicemail ingesproken.

Maar je belt niet terug.

Dus ik dacht: Als Mohammed niet naar de berg komt...

Als jij niet op mij reageert... O. Dan ga ik dus naar jou toe, snap je?

Ja. Ook omdat ik gewoon wil weten hoe het zit, ik snap niet...

waarom jij hier woont.

Eh, gewoon.

Ik had geen zin meer om bij mama... Waarom ben je niet naar ons gekomen?

Nina woonde bij jullie en jullie zijn constant met haar in de weer.

Constant met haar in de weer? Lieverd, dat meisje had problemen.

Ze heeft ons heel erg nodig. Alsof ik geen problemen heb. Jij woonde al op jezelf.

Toen wij besloten dat Nina bij ons kwam.

Jij woonde al op kamers. Ja, en toen stond ik ineens op straat.

Als je een plek nodig had gehad...

had je prima bij ons gekund, graag zelfs.

Ik had het heel erg leuk gevonden als je bij ons was komen wonen.

Ik vind het niet leuk dit. We hebben geen contact...

ik zie je heel weinig. Dina vindt dat ook.

En ik vind het heel stom dat je Max niet hebt gebeld.

Hoezo praat je mij een schuldgevoel aan?

De wereld draait niet alleen om jou. Dat weet ik toch. O ja? Ja!

Nou...

Ik merk er anders heel weinig van.

(muziek)

Had jij geschiedenis al terug? Ik had een acht.

Dat heb ik gisteren al gezegd. Ach ja, sorry.

Heb jij Mees nog gesproken?

Ja. Hoe was het met hem?

Prima.

Het leek me wel een leuke collega, die Jeroen.

Ik ga trouwens nog effe naar de film straks. O gezellig, met wie?

Ken je niet.

Oké.

(muziek)

(telefoon trilt)

Hee. Hee.

Eh...

Ik wilde even sorry zeggen voor vanmiddag.

Oké.

Ik schrok nogal.

En ik wil gewoon niet...

Ik heb gewoon echt geen zin om te praten over wat er aan de hand is.

Ik moet elke dag al met 6000 mensen over mezelf praten.

Oké.

Dan hebben wij het gewoon over iets anders. Graag.

Ehm...

Cactussen of zo?

Of vliegtuigonderdelen?

Ja, zoiets. Of, ehm...

over de voordelen van internetbankieren. M-hm.

Of, ehm, het paard van Sinterklaas.

Ja, of chocolademelk.

Of ijsvrij.

Nanotechniek.

Ehm, Londen of, eh...

En elektriciteit.

Van die paaltjes die langs de weg staan.

(ze blijft lachen)

Gewoon.

Gewoon? Wat betekent dat, gewoon?

Dat ik het er liever niet over wil hebben, ja.

Er zal iets moeten gebeuren, zoals het afgelopen jaar kan echt niet.

Ik probeer toch ook iets te veranderen? Daarom ben ik hier, toch?

Het gaat mij gewoon over jouw hele manier van doen, hoe je je opstelt.

Dit ook weer. Gelijk zo agressief, terwijl...

Ik vraag je gewoon wat.

Het schijnt ook dat je een agent hebt aangevallen.

En daar ga jij mij nu op aanspreken?

Vind je dat zelf een goed idee?

Jij bent hier degene met agressieproblemen, niet ik.

Ik probeer alleen... Maar laten we het niet hebben...

over wat er met mama gebeurde, de laatste keer dat je in Nederland was.

Dacht ik al.

Dus ga mij niet aan m'n kop lopen zeiken, ja.

Tsss.

(muziek)

We zijn gewoon soms een beetje te nieuwsgierig naar onze kinderen.

We bedoelen het goed, maar...

Natuurlijk bedoelen we het goed, we willen weten of alles in orde is.

Of ze gelukkig zijn, waar ze het zwaar mee hebben, dat soort dingen.

Ja, dat bedoel ik.

(muziek van Anne-Marie & Niall Horan: Our Song')

Als ouder ben je altijd een beetje bezorgd...

en bang dat je iets over het hoofd ziet.

Dat je belangrijke signalen mist.

*I think that I can get you out my head

*You never, ever let me forget

*'Cause just when I think you're gone

*Hear our song on the radio

Maar op een gegeven moment zijn ze gewoon te groot...

voor al die bemoeienissen. Dat moet je gewoon accepteren.

*And I've been trying but I just can't fight it

*When I hear it, I just can't stop smiling

*I remember you're gone

*Baby, it's just a song on the radio

*That we used to know

En je doet op die leeftijd dingen waar je ouders...

helemaal niets mee te maken hebben.

*Sunday mornings

*In my own white tee

*I've been waking up alone

Je moet echt leren om wat afstand te nemen.

Anders verpest je het enorm voor jezelf.

*It's better off this way

*Every time I think that I can get you out my head

*You never, ever let me forget

*'Cause just when I think you're gone

*Hear our song on the radio

*Just like that, takes me back to the places we used to go

Maar tegelijkertijd moet je er wel zijn...

en een oogje in het zeil houden.

*I just can't stop smiling, I remember you're gone

*Baby, it's just a song on the radio

*That we used to know*

Het is balanceren als ouder.

Niet nieuwsgierig zijn, maar wel betrokken.

Niet opdringerig zijn, maar wel aanwezig.

En er heel langzaam op gaan vertrouwen...

dat ze naar je toe komen als er echt wat is. Ja.

Zo is het. Ja.

Hee Patrick. Merel.

Ah.

Hartelijk bedankt.

Ik maak je helemaal in. Schiet, schiet. Ja, ja.

Ik schrijf het recept voor je op, kan je het later ook voor Bob maken.

Voor jullie kinderen natuurlijk.

Ik zat te denken hoe het is om een tijdje zonder telefoon te leven.

Echt, die zin klinkt zo absurd.

Alsof het een eerste levensbehoefte is.

Heb jij dat ook, dat het dan zo zwabbert als je zwaait?

MEEDOEN AAN ONDERZOEK TT888? GA NAAR: over.npo.nl/paneltt888