Original subtitles

Dames en heren, binnenkort

beginnen we aan onze afdaling

naar Quebec City Airport

Wilt u alstublieft alle sigaretten doven en

ervoor zorgen dat uw stoel rechtop staat?

En je veiligheidsgordel zit stevig vast

We hopen dat je genoten hebt van je vlucht met ons vandaag

en kijken ernaar uit je in de toekomst weer te zien. Bedankt

Ik hou van meisjes. Bijna allemaal.

Daarom was het vreemd met Gabby dat ik niet meer naar iemand anders keek

Het was niet alleen het feit dat ze mooi was, het was iets anders

Iets mysterieus, ik had er geen naam voor

Maar het zorgde er altijd voor dat ik haar wilde hebben

En toen vertrok ze halverwege het semester

Ze nam niet eens afscheid

Toen ik haar belde, vertelde ze me dat het kwam omdat haar oma ziek was

Erg ziek

Hoewel ik wist dat haar familie veel voor haar betekende, toen

ze niet terugkwam, begon ik te denken dat het iets anders was

Toen, net toen ik naar mijn laagste punt zonk, kwam ze tot bezinning

Ze belde me op en vroeg me om met Kerstmis naar Quebec City te komen

De familie ontmoeten

De betekenis van dit verzoek ontging me niet

Ik stond op het punt om de beste week van mijn leven door te brengen

Uw aandacht alstublieft

Dit is de laatste oproep voor Air Canada 55 voor Toronto

Alle passagiers moeten onmiddellijk naar Gate 24 gaan. Bedankt

Vlucht 244, bestemming Parijs via St John's, Newfoundland

Laatste oproep voor Air Canada 535

naar New York, La Guardia Alle passagiers

- Raad eens wie? - Gabby!

- Hoi. - Hoi.

Iedereen kijkt er erg naar uit om je te ontmoeten.

- Zijn ze allemaal thuis? - Ja. De familie.

Omdat ik belde en niemand antwoordde.

Oh ja, soms nemen ze de telefoon niet op.

- Maar dacht je niet dat ik het was? - Wat?

Nee niets. Daar gaan we.

- Je ziet er prachtig uit. - Wat?

- Je ziet er prachtig uit. - Oh bedankt.

- Hoe gaat het op school? - Ze missen je allemaal.

Ik het meest.

Ik heb jou ook gemist.

We hebben een probleem met de verlichting.

Geweldig plek.

- Gaat het? - Ja! Geweldige deur!

Hallo!

- Oh, Michael, dit is mama. - Hallo Michael.

Je moet wel moe zijn na je reis.

- Oh, het is gewoon Beowulf. - Beowulf.

- Beowulf. Beowulf. Dit is Michaël! - Beowulf.

- Gabby! - Ikke...

Wacht even.

Mijn man kookt.

- Zijn er nog meer overeenkomsten? - Simone, dat is genoeg.

- Het is nog steeds ongelooflijk donker. - Papa, dit is Michael.

Hoi Michael. Kom binnen.

Hoi Michael. Ik ben Irenka.

Iemand anders? Vader Walter?

Nee nee.

"De papegaai veegt zijn snavel af, hoewel hij schoon is."

- Oh papa! - Waar is het zout?

Op de tafel?

"veegt zijn snavel af hoewel hij schoon is."

Papa schrijft een boek over Pascal's Pensees

Oh oké.

- Hij kan niet werken met zijn kleren aan. - Michael, papa is een atheïst.

Simone, het is niets om grappen over te maken.

Het gebrek aan respect van het meisje betekent niet...

Verbaast me niets!

Kom op, Michaël. Ga zitten. Hoe was de vlucht?

- Nou... - Behoorlijk, wed ik.

Vliegreizen, het is de vloek van mijn leven.

Ken je het probleem met die jets?

Zodra de motor uitvalt, is het dat.

Recht naar beneden. Ze zijn gebouwd als raketten.

Propellervliegtuigen, nu, ze zijn gebouwd op het principe van het zweefvliegtuig.

Maar straaljagers? Knal! Einde van de reis.

Verlichting!

- Nou, dat zou het moeten doen. - Wat was het?

Neem Nick, hier.

Hij vliegt de verdomde dingen. De dood nastreven, als je het mij vraagt.

- Nick. Hoi. - Michaël.

Nick, we hebben een probleem met deze blender.

- Leeft in een eigen wereld. - Nou, ik zal zien wat ik kan doen.

God weet alleen dat als het niet verdwijnt, het kapot gaat.

- Nick, kom hier. - Nou, je moet het niet buiten laten staan.

Neem een ​​hapje.

Omhoog omhoog! Omhoog, omhoog, omhoog!

- Omhoog omhoog! Omhoog, omhoog, omhoog! - Michael, doe je handen omhoog.

Eet smakelijk!

Nick, je bent smerig!

Oké, jij lost het op. Doe je het de volgende keer.

- Het spijt me dat ik heb geholpen. - Word niet boos.

Soep is geweldig.

- Nick, was je handen. - Hij is zo'n slons.

Hoe weet je dat?

Het spijt me echt te horen van je moeder.

Gaby.

Sorry.

Mama?

Mama?

- Hij bedoelde er niets mee. - Nee, ik veronderstel van niet.

Het is gewoon zo schokkend geweest. Ze herkende me niet.

Mijn eigen moeder.

Ik voel me zo... Ik wou dat ze hier bij ons bleef.

- We gaan morgen naar haar toe. - Het komt goed met haar.

- Kan zijn. - Ja.

- Het komt wel goed met haar. - Het spijt me.

Het spijt me.

Ben jij katholiek?

Nee.

Eindelijk waren we alleen

- Ongelooflijk. - O, jongen.

Ik ben niet meer verliefd op je.

Ik dacht dat ik het je moest vertellen.

- Heb je iemand ontmoet? - Nee, nee, zo is het helemaal niet.

Het is gewoon... Ik maak me zorgen, weet je.

- Toen je kwam, wist ik het gewoon. - Dat duurde niet lang.

Ik bedoel, ik ben hier nog maar net.

Doe niet zo.

Oh, Gaby.

Alsjeblieft, Mikey, niet doen, oké?

Waarom heb je me dan uitgenodigd?

Ik bedoel, als dat geen domme vraag is?

Kijk, kijk... Ik ben blij dat je gekomen bent.

Nou, konden we niet wachten en gewoon zien hoe het afloopt?

Ik zie alleen niet hoe het anders zal zijn.

Dat is geruststellend.

- Doe niet zo. - Hoe wil je dat ik ben?

Ik weet niet waarom je zo boos op me wordt.

Het enige wat ik wilde doen was je zien. En ik ben blij dat je gekomen bent.

Je hoefde niet te komen.

Ik ga naar bed.

Ik geloof dit niet.

Je belde me op, nodigde me uit, kus, kus, voor Kerstmis,

kus, kus, en je bent verbaasd dat het me kwaad maakt?

Kijk, ik heb het je verteld en ik wil er niet over praten, oké?

- Ja, misschien wel. Ik doe! - Mikey...

- Misschien heb je gelijk. Misschien... - Ah!

Mag ik even met je praten?

Ik wil niet dat je denkt dat we ons ermee bemoeien, maar

je vader en ik hoorden je met Michael naar boven gaan.

Ja?

En ik vind niet dat je samen naar je slaapkamer moet gaan.

- Maar ik kwam net naar boven... - Gabriella,

mannen kunnen zich in een slaapkamer soms niet beheersen.

Er komt iets over hen en er kunnen spijtige dingen gebeuren.

Ik zeg niet dat Michael er een van is.

Maar het is gewoon een van die dingen die je moet...

- Maak je geen zorgen. - We maken ons zorgen.

Wij niet, ego? ego?

- Neem me niet kwalijk? - Maken we ons geen zorgen?

Natuurlijk doen we dat.

Zeker nu oma zo ziek is.

Ik heb zoveel dingen om over na te denken, mijn Gabriella.

Goedenacht, Micky.

Sorry voor het storen. Is de hond hier?

Nee, ik denk het niet.

Mijn man kan niet in slaap vallen als ze niet in de kamer is.

Vader Walter heeft me ooit ten huwelijk gevraagd,

maar ik hield niet zo van hem.

En hij werd priester.

Hij was altijd de favoriet van mijn moeder.

En daarna gaf ze mijn man de schuld voor het feit dat hij me erotiseerde.

Vrouwen kunnen soms erg vatbaar zijn.

- Geef haar mijn groeten. - Tot ziens, mama.

Tot ziens.

Ik bevries.

- Vertel je pater Walter alles? - Wat bedoel je?

- Nou, beken alles. - Nee nee.

Pap vindt niet echt dat we moeten biechten, dus...

Irenka en ik, we besloten dat we hem bepaalde dingen zouden vertellen. Je weet wel.

Nou, klopt dat? Ik bedoel, is het niet de bedoeling dat je alles bekent?

Nou, het is niet echt een kwestie van wat juist is.

Het is precies wat we hebben besloten. Kom op.

Gabby leek de avond ervoor

helemaal vergeten te zijn

Dat was oké voor mij

Territorialiteit, dit was hun omgeving

Als een leeuwenkuil. Niemand was welkom behalve de leeuwen

Ik was de indringer, de hyena, dat is altijd moeilijk.

Vooral als er iemand in de familie sterft

- Je weet niet waar ik het over heb. - Ja, dat doe ik. Ja.

Weet je zeker dat dit de juiste richting is?

Michaël! Michaël!

- Oma! - Oma!

Mike...

Ze kent mijn naam.

Nee, oma, dit is niet Michael. Het is niet jouw Michael, oma.

- Michaël! - Oh nee! Oma... Oma...

- Waar is Michaël? - Oma, hij is weg.

- Michaël! - Hij is niet jouw Michael, oma.

Hoe komt het dat ze mijn naam kende? Ik heb haar nooit ontmoet.

Het was raar.

- Wat is er aan de hand? - Dat is niet altijd even duidelijk.

- Vaag. - Vaag?

Ze lijkt te denken dat ze 20 jaar

geleden leeft, toen haar man nog leefde.

Zijn naam was Michaël.

Ze heeft kangoeroes op de bovenste zolder.

- Dat is raar. - Het is verdomd raar.

Raarheid omringt hen.

- Sorry dat het zo lang duurde. - Dat is oke.

- Hoe gaat het met haar? - Oh ik weet het niet.

Gaat het?

Ze leek ons ​​niet te herkennen. Het was raar.

- Oma gaat dood, weet je? - Nee.

Ja. Het is verschrikkelijk.

- Mama doet net alsof dat niet zo is. - Wacht, wacht.

Je zult bevriezen.

Wees niet boos.

Laat me gewoon met rust, oké?

- Wil je wat drinken? - We gaan naar huis, Nick.

Mike...

Michaël...

Ik hoop dat oma weer beter wordt.

Ze belt je uit het niets op, toch? Nodigt u hier uit voor Kerstmis.

En als je eenmaal hier bent,

ze zegt...

dat ze denkt dat ze niet meer van je houdt?

Nee...

Niet precies dat.

- Een sigaret? - Je hebt ongelijk. Nee, dank u.

- Pinda? - Nee.

Hé, begrijp me niet verkeerd. Ik maak er geen grap van.

Het is gewoon, je moet je realiseren, deze mensen

hebben voor niemand meer respect dan voor zichzelf.

Hé, rustig aan.

Ik bol het hier af.

Zodra de lente daar is.

Ik ga naar het noorden en train om helikopters te vliegen.

- Klinkt goed. - Het zal geweldig zijn.

- En Irenka? - Ik weet het niet. We zullen moeten zien.

Hé, vertel het aan niemand, oké?

Het is alleen, ze weet het nog niet precies.

Hé, ik zal je wat vertellen.

Kijk of je Gabby naar het platteland kunt krijgen.

Daarboven is het beter.

Dingen zullen tot rust komen en zichzelf op punt komen.

Ik denk dat ik haar redelijk goed ken.

Ik bedoel, iedereen heeft zijn ups en downs.

- Wat? - Pieken en dalen!

Oh, God, je zou de shit die ik heb gezien niet geloven.

- Gaby? - Nee, ik ben het, Irenka.

Pardon, ik dacht...

Tjonge, het is hier koud.

- Het is? - Ja.

Het is zo, je hebt gelijk.

Ik herinner me van vroeger, toen ik wakker was.

Ik sprak met Gabby over wat er aan de hand was.

Denk je dat er enige hoop is?

Bedoel je, denk ik dat ze dood gaat?

Oh, nee, je bedoelt met jou en Gabby.

Nou, ik denk niet dat je moet vertrekken. We leren je allemaal net kennen.

Je weet wel?

Ik ben hier pas net.

Nou ik weet. Ik bedoel, ik ken Gabby. Ze vindt je echt leuk.

Ze heeft een vreemde manier om het te laten zien.

- Michaël? - Ja?

Ik wil niet dat je gaat.

Niemand van ons wil het.

Oké, ik denk dat dat alles is wat ik wilde zeggen. Ja goed.

Het spijt me dat ik je wakker heb gemaakt.

Dat is oke.

Laat morgenochtend je verjaardagscadeau op de bodem van haar bed liggen.

- Oké. - Hier is mijn wekker.

Bedankt.

- Goede nacht. - Goede nacht.

Snel! Kom op.

Kom op, breng het hier. Breng het hier.

Kom op kom op.

Laat vallen! Stil!

Stil. Rustig, stil. Kom hier. Stil.

Hoi.

Gelukkige verjaardag.

Irenka vertelde me over het achterlaten van de cadeautjes.

Je bent zo lief.

- Ik ben soms zo verschrikkelijk tegen je. - Nee, helemaal niet.

Even een minuutje?

Eventjes.

Wie was dat?

Je moeder.

O, verdomme!

Maar eerst willen we weten wat Michael te zeggen heeft

Ik ben het met je eens. Ik denk dat de eerste keer heel belangrijk is.

En het mag alleen binnen het huwelijk zijn.

- Je kunt ons vertrouwen. Alstublieft. - Ik weet het niet.

Ik heb het gevoel dat ik in de steek gelaten ben,

dat de dingen die ik je probeerde te leren...

Nou, ik denk dat je haar zo goed hebt geleerd.

Er is niets gebeurd.

Ja, dat is waar.

En ik hou van Michael.

Nou, ik wil niet dat je denkt dat we ons ermee bemoeien,

maar zorgen voor je dochter is geen bemoeienis.

Deze dingen lopen door.

- Nietwaar, ego? - Dat doen ze.

- Dat doen ze inderdaad. - Oké?

Goed, eet smakelijk.

Dank je.

De kast.

Het was me duidelijk

Ik was uit de running voor gast van het jaar

Toch was het Gabby die me het meest zorgen baarde

Wijn?

Ik probeerde te hard

Er is niets dat vrouwen meer haten dan dat

Wat ik moest doen was een stapje opzij zetten en haar naar me toe laten komen

Deze dingen komen vanzelf.

Zelfs als ze op handen en knieën zou gaan zitten en me erom smeekte,

Ik zou zeggen: 'Nee, nee, dank je?

'"Nee, heel erg bedankt, maar niet nu'"

Mijn theorie was dat dit haar wild zou maken

Hallo! Hallo?

Mikey,

kom op dan.

Nou, misschien als ze smeekte

- Wacht. - Waarom?

- Het is waarschijnlijk je moeder. - Wees niet paranoïde.

- Hallo, mama. - Ik wist het.

Ja, we hebben het erg leuk gehad.

Oké... Ja, zeker, dat kan ik... afzetten.

Ja oke. Dus ik zie je later?

Ja, dat zal ik doen. Dag.

- Ze hebben de oven aangelaten. - Dus?

Ik ben zo terug.

Ik geloof dit niet. Geloof je dit?

Wat proberen jullie me aan te doen!

- Nee! - Kom terug!

Shit!

Verrassing!

Gaby, gefeliciteerd met je verjaardag! Verrassing!

- Waar is Mikey? - Ik weet het niet.

- Hij zat me gewoon achterna. - Waarschijnlijk terug naar boven gegaan.

Hij had niets aan.

Eindelijk was ik alleen

Ik besloot heel stil in een donkere hoek te gaan

liggen, van waaruit ik alle deuren en ramen kon zien,

en, eenmaal veilig, toevlucht zoeken in alcohol

Het zou een lange nacht worden

Wat doe je hier verdomme? Je bent ziek!

- Simone! - Je bent ziek!

Simone! Simone!

Shit!

- Hallo, jongens. - Hoi.

- Ben je oke? - Natuurlijk, ik ben maar een beetje...

Nou, het is niet elke dag dat je zo'n lul van jezelf maakt, weet je?

- Ja, dat weet ik wel. - Ja.

Nick waarschuwde me dat het een beetje overweldigend zou kunnen zijn.

Deed hij? Oh God.

- Wat zei hij nog meer? - Eigenlijk niets.

- Hij is erg kritisch over ons, weet je? - Misschien moet ik gaan zitten.

- Mag ik u een vraag stellen? - Zeker.

Vind je dat ik er mooi uitzie in deze jurk?

Jawel.

Ik was gewoon...

- Wat? - Ik dacht aan jou en je jurk.

O, dat zou je...

Wil je de boog trekken?

Ja!

- Hoe wist je dat? - Ik kon het gewoon vertellen.

Weet je, je bent helemaal niet wat ik dacht dat je zou zijn.

Is dat goed of slecht?

Mooi zo.

- Goede nacht. - Goede nacht.

- Wat doe jij? - Ik doe gewoon mijn spullen uit.

Waarvoor?

Simone... Wat ben je aan het doen?

Simone, ik zei: wat ben je aan het doen?

Ik dacht dat je me wilde.

Wat?

Wilde jou?

Waarvoor?

Wat je ook wilt doen.

Ik heb er een bewaard voor het geval je

er nu een nodig zou hebben.

Oké, oké, ik neem 'm.

Het is ok.

- Je denkt dat ik lelijk ben. - Nee!

Simone, ik vind je erg mooi. Het is gewoon dat...

Het is alleen dat ik niet zo mooi ben als mijn zussen.

Nee...

Simone, Simone, Simone,

Ik denk dat je nu terug naar je kamer moet gaan.

Echt niet.

Nee, nee, niet opstaan.

Oma...

Waar is ze?

Ze ging waarschijnlijk naar de John.

Oh, ik veronderstel dat we moeten wachten, h?

Ze is hier, maar je kunt haar niet bezoeken. Er zijn bezoekuren, weet je?

Niet meer, die zijn er niet.

Hé, laat dat maar!

Nick, leg het terug. We wachten rustig af.

- We willen haar heel graag zien. - Misschien jij...

Ik zie niet wat het probleem is.

Ik bedoel, we zijn hier eerder geweest toen het geen bezoekuur was.

En ik weet niet wat de deal is, waarom je zo'n ophef maakt!

- Dit is een ziekenhuis, geen hotel! - Maar waarom raak je zo overstuur?

- Ik ben niet boos. - Je ziet er boos uit.

- Je ziet er erg overstuur uit. - Ik ben niet boos!

Je raakt je neus aan.

Ze ging naar de badkamer.

Irenka.

Ja, ik wist het ook niet.

Ze is weg! Ze lieten haar gaan!

Gabby's oma had dit eerder gedaan

Ze zou langs de kruiers naar buiten glippen en recht

naar het noorden gaan naar een plaats genaamd St Emilia,

waar ze woonde met haar man, Michael

Maar toen was het zomer

Het was daar zo koud

Wat probeerde ze te vinden?

Maar we waren tenminste het huis uit

Misschien had Nick gelijk

Misschien zou het daar beter zijn

Ze is niet hier!

- Wat doe jij? - Ik haal iets te eten.

Nee, Nick. We moeten nu gaan kijken.

Als ze daarbuiten is, is ze waarschijnlijk verdwaald.

Het wordt donker, het is koud. We moeten gaan kijken.

We gaan haar zoeken nadat ik iets gegeten heb.

Je bent walgelijk.

Als ze sterft, ligt dit op je geweten.

Dus, hier beneden, als ik naar het meer ga, kun jij deze kant op.

- Oke. - Oke?

Ik denk dat het beter is als we uit elkaar gaan.

Ja.

Shit.

Oma!

Hallo!

Oma!

Oma!

Hallo!

Oma!

Waar ben je?

Oké. Oke. Hallo!

Zeker verloren.

God.

God.

Ik geloof het niet.

Hoi! Hoi! Hoi!

Hoi!

Wees niet bang. Wees niet bang.

Michaël.

Michaël! Michaël.

Oma.

- Het is fijn om thuis te zijn. - Het is geweldig dat je terug bent.

Laten we je opwarmen.

Ze zullen allemaal heel enthousiast zijn.

Irenka en Gabriella komen snel terug.

Oma, ik denk dat je hier terug moet komen.

- Oma? - Wat?

Kom op.

Je wordt er warm van.

Dat is het.

Kijk, laten we dit afdoen.

God, je bent zo nat.

Ja, laten we dit ook uitdoen, oké?

Kun je proberen de... Ja, de knop.

Het gaat niet zo goed met je.

Ik heb je gemist.

Ik ben niet wie je denkt dat ik ben.

We hebben elkaar ontmoet in het ziekenhuis.

Ik ben gewoon een vriend van een van je kleindochters.

Ik ben niemand.

Je bent al zo lang weg.

En we hebben je gezocht.

Laten we je omdraaien voor het vuur, oké?

Kun je proberen de knoppen op de...

Ik zal het doen. Oké. Laten we je omdraaien.

Daar gaan we. Oke. Oké.

Oeps!

Oké, daar gaan we.

Je bent door en door nat.

Oké, daar ga je.

We kunnen net zo goed de broek uittrekken.

Ik zal ze nemen.

- Rustig. - Oké.

Oké, daar gaan we. Trek dit maar omhoog.

Oke.

Voorzichtig, let op je stappen.

Ga je naast me zitten?

De week voordat we trouwden, mocht ik je niet zien.

Ik herinner me dat ik jou en de jongens in een oude auto de berg zag oprijden.

Ze waren allemaal dronken en jij speelde trompet.

Gabby, wat gaan we doen?

Verdomme.

- Oh, mijn god, ze is hier. - Wat?

- Ze is hier! - Wat?

Mijn God! Oma?

- Oma! - Waar was je?

Ik ben... Oh, oma!

- We waren zo bezorgd. - Je bent zo slecht geweest.

Ik ga nu voor je zorgen.

Mikey, je bent briljant.

Ik weet dat wat ik eerder zei haastig was.

Over niet verliefd op me zijn?

Ik heb er over nagedacht,

en ik weet nu dat ik gelijk heb.

Ik hou niet meer van je.

Ik voelde dat het met oma te maken had,

maar nu we haar gevonden hebben, weet ik het zeker.

Moet ik niet degene zijn die van streek is?

Je bent zo lief.

Gaby!

Ja?

Kom naar oma. Ze slaapt en ze ziet er zo lief uit.

- Werkelijk? - Kom op.

Het is net zoals ze er altijd uitzag. Ze is

helemaal ingepakt en ze ziet er een beetje uit als...

Je weet wel, allemaal gebundeld.

Nou, laat het me zien!

Oké.

Ben je oke?

Zeker.

Toen Michaël stierf...

Toen Michaël stierf,

in zijn testament wilde hij dat we zijn as in het meer zouden uitstrooien.

En met je moeder en vader,

we haalden ons bootje tevoorschijn.

Ik heb de urn op de zijkant gekanteld

en juist op dat moment blies de wind de as over ons heen.

Niemand zei iets.

Ik lachte.

Toen lachten we allemaal en roeiden terug naar de kust,

het afvegen van de as.

Op...

Op de laatste dag van de zomer,

een jong meisje

liet haar zomerschoenen achter

in de takken van een boom.

Het waren prachtige schoenen.

Heerlijke schoenen.

Ik wilde gewoon nog een keer naar huis.

Slaap nu.

Wat doe je?

Warm houden.

Ik heb wat water.

- Had je het koud boven? - Nee.

- Net toen ik hier kwam. - Ga dan maar.

Toen Beowulf een puppy was, toen we hem voor het eerst kregen,

Mama liet hem beneden slapen.

En, nou ja, hij huilde en hij jammerde de hele nacht, en

ik kon niet slapen, dus legde ik mijn deken voor hem neer.

En in de ochtend,

Papa vond ons slapend bij het vuur, en hij lag helemaal opgerold rond mijn kin.

Weet je, ik ben blij dat oma hier kwam, ook al probeerden we haar tegen te houden.

Ik weet. Lijkt zo simpel.

Weet je dat Nick me ontrouw is geweest?

Nee. Dat deed ik niet.

Hij heeft.

Ik wilde het altijd al niet erg kunnen vinden, maar ik doe het gewoon.

Kijk, ik dacht altijd dat iemand kussen

net zoveel betekende als vrijen met hem.

Het is het idee.

Kussen?

Kussen.

Oké, dag.

Ik moet terug naar bed.

Nee! Nee!

- Hallo, Irenka. - Hoi!

Hallo, Gabby!

Jezus, je zou denken dat ze elkaar jaren niet hadden gezien.

Ik wil hier niet blijven. Ik wil terug.

Mag ik op je rug?

Kom op, husky's.

Oh God!

- Een helse reis. - Michaël.

- Sneeuw zoals je het niet zou geloven! - Heb je alles gekregen?

Ik denk het wel.

Maar wat een dag!

- Dus ze is hier? - Boven.

Mooi zo.

Weet je, ik voel me nooit beter dan wanneer ik hier ben.

Zodra ik 50 graden naar het noorden ben, voel ik me weer goed.

Oh man!

Ik heb een absoluut kritieke fase bereikt met Pascal.

Hé, Nick, stook het vuur op.

Eerst wat skiën, dan uit met de kleren en verder met...

Papa, ik ga niet, oké? Ik ben echt moe.

- Ik haat het als oma dit doet. - Laten we op pad gaan.

Ik zou graag. Maar ik wil oma terugnemen.

Mikey en ik nemen haar mee.

Ik heb toch wat dingen die ik moet regelen:

Een beetje wilde ganzenjacht?

Ik wil graag met Michael gaan

en ik wil graag snel gaan.

Communist,

Ik zal voor je bidden.

Simone brengt me naar het tankstation. Ik zie je over een tijdje.

Kom op, Gab!

- Ben je klaar? - Hoi!

Laten we ervoor gaan.

- Komt het goed met je? - Zeker.

Kom op, Gabby!

- Ik zal goed voor haar zorgen. - Oké.

Kom op, Gab!

Oma!

Oma?

Oma! Oma!

Oma!

Oma!

Oma!

Wat doe je?

- Mijn zomerschoenen. - Ja.

Ik heb ze gevonden zoals je zei.

Mijn prachtige schoenen.

Hou ze. Ik heb ze niet nodig voor de winter.

Kom op, je mag niet weer koud worden.

Je gelooft niet in God, of wel?

Niet echt.

Dat is jammer, want ik denk dat je veel mist.

Dat dacht ik altijd.

Ik dacht dat ik het je moest vertellen.

Alles wat ik ooit heb gevraagd was

dat ze me begraven in een goed geperste jurk.

En je zei tegen me dat je voor me zou controleren,

en als er ook maar de geringste

rimpel was, zou je die rechttrekken.

Dat is wat je beloofd hebt.

Weet je nog?

Ja.

Ik doe.

Weet je, ik ben nog nooit in mijn leven iemand trouw geweest.

Ik heb Irenka net over iemand verteld

en ze nam het niet zo goed op.

Ze moesten mee

Als er problemen zijn, voel ik me gewoon opgesloten en ellendig en wil ik gewoon gaan.

"Als je moet kiezen tussen verdriet en niets, zou je voor verdriet kiezen."

- Wat heeft dat ermee te maken? - Gewoon iets wat William Faulkner zei.

Ja, nou, fuck dat. Dit ben ik waar we het over hebben.

Ik zou niets kiezen.

Verdriet is fucked.

Het is gewoon deprimerend als deze dingen eindigen, weet je?

- Daar, dat houdt je warmer. - Dank je.

Hoe is het met je?

Prima.

Christus, man, voel dat.

Oma, gaat het? Oma? Oma?

Een beetje koud.

Ik heb nog een trui in mijn tas.

Oké, man, daar gaan we.

Wat doe je?

Alsjeblieft.

Jezus Christus.

Ik kom vooraan!

Goed, hou je vast aan het stuur! Pak het stuur!

- Pak het stuur vast! - Oke. Ik heb het stuur.

- Neem het stuur. - Oké, ik snap het.

- We hebben het. - Oma!

Het komt goed met ons, man. Het komt goed met ons.

- Verdomme, man! Oma? Oma? - We gaan er komen.

We gaan het halen.

- Nog een paar blokken. - Kom op, kom op, oma.

Oma?

Oma? Oma?

We gaan het halen, we zijn er bijna.

Kom op, oma. We zijn er bijna. We zijn er bijna, oma.

Kom op, oma, blijf bij me! Kom op!

Kom op, Nick! Ga, Nick! Kom op!

Kom op, oma!

- Laten we haar hierheen brengen. - En steun haar hoofd.

- Ondersteun haar hoofd. Kom op. - Pak haar daar.

Heb je haar? Heb je haar? Heb je haar? Oke.

Oké, laten we gaan! Gaan! Open de deur!

Het is ok. Ik ga met Nick en Irenka mee, oké?

Oké.

- Ik ga met jullie mee. - Mooi zo.

Ik ben niet echt goed in dit soort dingen. Je weet wel, zoals na.

Dus ik zie je gewoon weer thuis, oké?

Ik ga in de auto stappen.

Ik wil eigenlijk niet meteen naar huis.

- Oké. - Ik weet het niet...

Ik voel me oud.

Laten we naar mijn studio gaan. Er is iets dat ik je wil laten zien.

Dit is interessant.

Maar dat is niet wat ik je wilde laten zien.

Wat?

Ik vind je veel leuker als je niet probeert.

Dat zeg je alleen omdat ik morgen ga.

Kan zijn.

Mensen zullen je altijd aardig vinden als je het minst verwacht.

Wat is het meest van jezelf.

Welke is...

- Geruststellend. - Ja.

Je hebt geen fijne kerst gehad.

Het spijt me dat dit niet gelukt is.

- Ik ben niet zo goed in dit soort dingen. - Maak je geen zorgen.

Gabby, ik moet je iets vertellen.

Wat?

Het gaat over Irenka.

Wat is ermee?

- Er is iets gebeurd. - Wat?

- Wat heb je gedaan? - Eigenlijk niets.

Het is ok. Ik weet het.

Doe je?

- Wat? - Dat je met haar naar bed bent geweest.

Ze vertelde me dat ze zou gaan als we in het land waren.

Kerstochtend waren Irenka en Gabby onafscheidelijk

Nick was weg, niemand wist precies waarheen

Iemand anders zijn kerst raar

Michiel, wat een geweldig cadeau. Dat is echt heel attent van je.

Bedankt. Ik ben blij dat je het leuk vindt.

Oh ja. Dank je.

Denk je dat ik hier goed uit zou zien?

Eens kijken... Natuurlijk.

Dit gaat je geweldig staan.

- Wat heb je van je familie gekregen? - Oh, gewoon wat dingen.

Maar niets zoals dit.

Wanneer ga je ze bellen?

Simone, waarom laat je hem niet gewoon met rust?

Misschien wil hij niet.

Nee, het is oké. Ik ga. Ik ga.

Neem me niet kwalijk.

Ik heb de foto aan haar gegeven.

Het is mooi.

Dus ik verliet het huis en liep door de stille straten

De enige plek die ik open vond was een bloemenkraam

Ik denk dat ik dat misschien als een teken heb opgevat

Ik besloot afscheid te nemen van oma

Kende je haar goed?

Nee, dat deed ik niet.

Ik dacht dat je haar kende.

Nee.

Ik ben gewoon een vriend van een van haar kleindochters.

Ik ben niemand.

Ik heb haar een keer ontmoet.

Tweemaal.

Ik moet me vergissen. Het spijt me dat ik...

Ik dacht dat je iemand anders was.

Nee wacht.

Ik kende haar.

Ik weet niet waarom ik het je niet heb verteld.

Ik hield van haar.

Maar ik ken jou niet.

Maakt niet uit. Je kunt nu naar huis gaan.

Oh.

Nou, je zult me ​​moeten excuseren.

Ik kan niet werken met mijn kleren aan.

Ik wil gewoon een glas water pakken.

Ga zitten?

Alstublieft.

Met hoeveel van mijn dochters heb je geslapen?

Een?

Twee?

Drie?

Sinds ik hier ben?

- Een. - Een?

Bijna drie, maar uiteindelijk één.

Wat gebeurt er als je lang bij mensen blijft?

Ze zouden allemaal dood of zwanger zijn.

Weet je, ik heb vijf jaar aan dit boek gewerkt.

De definitieve biografie

Ze vliegen me de hele wereld over, betalen me geld,

interviewen me op televisie, allemaal op één voorwaarde:

Dat ik ze blijf overtuigen dat ik een genie ben.

Elke zin die ik schrijf is een achtervolging geworden.

Ik blijf denken dat ik op de een of andere manier

de essentie van deze dode man zal oproepen.

Ik bereik de onderkant van de pagina.

Hij is in ieder geval verder weg dan ooit.

Kijk me aan.

Een volwassen man zonder zijn kleren aan!

Het is gek.

Er moet een andere manier zijn.

Ik ben 27 jaar getrouwd met mijn vrouw en ik begrijp haar helemaal niet.

Helemaal niet.

Dat bedoelde ik met mijn dochters.

Zo is het ook met hen, net zo onuitsprekelijk, onkenbaar.

Als je 200 jaar met ze samenleeft, zou je ze nog steeds niet kennen

Mijn vrouw hield heel veel van haar moeder

Maar ze lijkt gelukkiger nu ze dood is

Ik heb haar nog nooit zo blij gezien

Ik begrijp dat niet.

Doe je?

- Oma was een opmerkelijke vrouw. - Ze haatte me.

Ik zou van haar hebben gehouden.

Maar ze wilde me niet hebben. Ze kon de inbraak niet uitstaan.

Ik voel haar kracht nog steeds.

Dan zadelt pater Walter ons hiermee op.

Weet je, ze was zelfs nog angstaanjagender toen ze jong was.

Belachelijk zeker in haar oordelen.

Simone zal net als zij zijn.

Dus je verlaat ons.

Ja, ik ga naar huis.

Mysteries.

Mysteries gaan de hele tijd door,

elk moment,

recht onder onze neus

Gabby vertelde me dat ze niet terug zou komen naar de universiteit

Ik zou haar missen

Maar ik wist dat het het beste was

Tegen het einde van die week had ik een nieuwe theorie bedacht:

Dat al mijn theorieën onzin waren

Ik had het altijd bij het verkeerde eind gehad. Daar kon ik niet omheen

Waar ik mee wegkwam was de herinnering aan oma die

in de verwoeste kapel zat onder de winterse hemel,

omringd door haar verleden,

met mij praten over God

Tot ziens.

Kijk niet zo verdrietig.

Tot ziens, Mike.

Tot ziens, Gabby.

Oké, wacht niet op mij. Ik ga gewoon door.

Kom op.

Terwijl ik op mijn vliegtuig zat te wachten, voelde ik één ding zeker:

dat waar mijn reis me ook heen bracht, ik niet alleen zou gaan

Dit is de laatste oproep voor Air Canada 55

Vertaald door chien