Original subtitles

‫دگرديسي گياهيِ مادمازل فلورا

‫اسم من فلوراست.

‫و پيش از رفتن به سکوتِ گياهي

‫46روز با يک سرباز در نِمور زندگي کردم ‫(پادگاني در بخش مرکزيِ شمال فرانسه که اکنون تبديل به منطقه توريستي شده)

‫به شکل باورنکردني ‫حوصله‌ام سر رفته بود

‫اسمش شارل بود

‫ماه نوامبر بود

‫هيچکي رو نمي‌شناختم

‫توي اتاق خواب ‫يه پرده پلاستيکي بود

‫که بوي مواد شوينده صنعتي مي‌داد

‫اگه شارل بيشتر اونجا مي‌موند

‫کل روز خواب‌آلود نبودم

‫من چيزي حس نمي‌کردم

‫هيج کاري ‌نمي‌کردم

‫فقط يه خورده آشپزي

‫خوراکي‌هاي خوشمزه.

‫من با شارل که مرد جذابي بود خوابيده بودم ‫ولي خيلي از خدمت تو ارتش گلايه مي‌کرد

‫ولي خيلي از خدمت تو ارتش گلايه مي‌کرد

‫حتي بيشتر از قبل احساس خواب آلودگي کردم

‫اشياء نفرت انگيز بودند

‫نه کتابي داشتم

‫و نه پولي براي خريد اونها

‫تمام روز در انتظار غروب بودم

‫و غروب که مي‌شد، در انتظار روز بعد

‫مسخره ست که تو اين مسائل چقدر همه چي لغزنده ميشه

‫نمي‌خواستم خودم رو مجبور به حرکت کنم

‫داشتم مجلات قديمي رو مي‌خوندم ‫با موضوعات آزاد

‫اونها از زنان سرد صحبت مي‌کردن

‫و داستان‌هايي با شخصيت‌هاي بي‌روح

‫اما چرا هميشه زنان سرد و بي‌روح هستن و بقيه اينجور نيستن

‫همينجور طول کشيد

‫و چقدر هم کند و ملال آور بود.

‫شارل داشت سرم فرياد مي‌زد ‫چون داشتم از تخت مي‌انداختمش پايين.

‫چقدر غرغرو بود

‫وقتي امواج راديو تداخل پيدا مي‌کردند غر مي‌زد

‫وقتي تخم مرغ‌هاي آب پز، سفت مي‌شدند غر مي‌زد

‫حتي حوصله‌اش هم نداشتم

‫شارل ساعت هفت بيرون مي رفت، ظهر برمي گشت،

‫ساعت يک دوباره مي‌رفت ‫ساعت هفت برمي‌گشت.

‫ساعت هشت مي‌رفت ‫نيمه شب برمي‌گشت

‫براي آماده باش شبانه. ‫بايد به حالش تاسف مي‌خوردم

‫اما بعد...

‫چه بطالتي

‫خونه خالي بود

‫و تنها يه پيرزن غمگين

‫و يه فروشنده گوشت خوک ساکن بودن

‫و خوشبختانه...

‫يه گياه سر سبز

‫من...

‫هرگز توي روستا زندگي نکرده بودم

‫عصرها ‫فقط عصرها

‫نسيم ملايمي در قسمت شمالي رود ‫loing مي‌وزيد ‫(رودخانه‌اي در مرکز فرانسه)

‫رودخانه به حرکت درآمده بود

‫کناره‌هاي رودخانه بوي درختچه ليمو مي داد.

‫و اگه ‌نمي‌دونستم که ممکنه از نوشيدن آب کثيف بميرم

‫همه‌ي اين پيچ‌وخم‌هاي گل‌آلود را مي‌نوشيدم

‫در حالي که به جزاير کوچک نوک‌تيز چسبيده بودم

‫ديگه هرگز به آدم‌ها نگاه نکردم

‫فقط گياهان

‫من به بوي نمِ زير پل خو گرفته بودم

‫اگه فقط شارل مي‌تونست حرف بزنه...

‫ولي بينيش تو بازي بوکس شکسته بود

‫تنها لباس غير نظامي اون

‫يه لباس نايلوني از جنس پشم گوسفند ‫با جيب‌هاي روي زانو بود

‫بعض وقتها سر غذا به اين فکر مي‌کردم

‫اگه اون انسان جاوه‌اي نبود ‫(انسان جاوه‌اي يکي از نخستين نمونه‌هاي شناخته‌شده انسان راست‌قامت در علم قوم شناسي)

‫اون چيزي که قوم شناسان دنبالش هستن

‫آيا چنين صورت پهني داشت

‫و چنين پوست پر از حفره اي

‫به خودم گفتم امکان نداره

‫فردا وسايلم رو جمع مي‌کنم

‫به پاريس برمي گردم، ‫خيابان هجدهم گوادلوپ

‫و اتوبوس ها رو خواهم ديد.

‫اما براي اون

‫بايد خودم رو وادار به تصميم گيري مي‌کردم

‫و نتونستم تصميمي بگيرم

‫بنابراين تو ‫موندم Nemours

‫و غير از اينها، بايد اونجا بودم تا اون قهوه اش رو بنوشه

‫بعد غذا

‫شارل مقدار زيادي قهوه نوشيد

‫من ازش متنفرم

‫اول از همه اينکه من از اين چيزي که مي‌خوريم خوشم نمياد

‫مغذي نيست

‫شما رو عصبي مي‌کنه

‫اما شارل قهوه رو دوست داره ‫اون هرگز چاي يا عرق کاسني نمي‌نوشه

‫اون ميگه يه فنجون قهوه دبش به من بده

‫من رو ياد مادربزرگم ميندازه

‫ما پول زيادي براي قهوه خرج مي‌کرديم

‫اون بود که با ليست مواد غذايي براي خريد مي‌رفت

‫ما هرگز کره و روغن حيواني نخورديم

‫Végétalplase"فقط از ‫يا"Lagarino" ‫خريد مي‌کرديم (فروشگاه هاي مواد غذايي ارگانيک و گلخانه اي)

‫مواد غذايي حال بهم زني مثل اينها

‫مردم رو مي‌کشه

‫پارسال تو روزنامه خوندم که

‫هزاران هلندي به خاطر انتشار اون (گازها) جان باختن

‫و با اين حال اونها بيشتر از آمريکايي‌ها کشاورزي مي‌کنن

‫اما شارل چيزهايي که تو روزنامه ميخونه رو باور نداره

‫براي اينکه اون نظرش رو عوض کنه زمان بيشتري لازمه

‫کارهايي

‫توسط من انجام شد

‫با هدايت من.

‫من تصور مي‌کردم

‫که اونها چيزي رو از من پنهون مي‌کنن

‫خوشبختانه آب وجود داشت

‫هر شب به کرانه‌هاي خيس و مرطوب اونجا مي‌رفتم

‫اونجا مثل يک خلاء زماني بود

‫اينجا جاييه که زمين تبديل به گل شده

‫و گل تبديل به آب

‫مي‌دونستم که روزي اين نواي درخشان

‫(مثل خون) در رگ‌هايم جريان پيدا مي‌کنه

‫در حال بهبودي بودم

‫اين يک بازگشت جنيني به زندگي بود

‫و ذهنم بيدار شده بود

‫مثل قورباغه هاي کوچک ‫که جست و خيز مي‌کردند

‫روز يکشنبه...

‫بعد از مراسم کليسا که شارل منو با خودش کشوند اونجا...

‫بين دو نيروي متضاد قرارگرفتم

‫شارل گفت

‫کار يک شرِ گريزناپذير است

‫و او ساعت‌ها در مورد کتابچه‌ دستورالعمل نظامي خود فکر مي‌کرد.

‫گاهي اوقات...

‫به من توجه مي‌کرد

‫اما

‫متأسفانه براي هر کاري زماني وجود داشت

‫درسته؟

‫اون روز

‫من دويدم

‫کشش آب رو حس کردم.

‫مجبور شدم به رودخونه برم

‫رفتم کنار رودخونه و خودم رو پيدا کردم

‫وقتي برگشتم خونه ‫شارل بدون اينکه چيزي بگه مشغول خوردن بود

‫اصولي

‫بهداشتي

‫به صرفه

‫سکوت بزرگي در وجودم برپا شد

‫به طور شگفت انگيزي گياهي بود

‫ديگه به اين دنيا تعلق نداشتم

‫خداحافظ خواهرم

‫همون که توي خشکشويي کار مي‌کرد

‫خداحافظ ليموناد

‫و کفش‌هاي واکس خورده

‫روز بعد

‫شارل تا حدي به فکر فرو رفت

‫به من نگاه کرد و گفت:

‫آه! يک زن زيبا

‫اما از اون جلوتر نرفت

‫پس رفتم پايين...

‫در نهايت

‫براي آخرين بار

‫پاهام سنگين شده بود

‫بايد اونها رو از زمين بيرون مي کشيدم

‫مي‌دونستم شارل تعقيبم ميکنه

‫برام مهم نبود

‫من قرار بود به رودخانه ‫loing برم

‫بالاخره به حياتم ادامه خواهم داد

‫در پوسته ي واقعي خودم، که آب آن را در برگرفته.

‫ساعت يکه ‫شارل داد و بيداد کرد

‫نهار کِي آماده ميشه؟

‫از خودم مي‌پرسم

‫اين مسخره ست ‫حالا مي‌بيني، به هر حال دنيا همينه

‫باور نمي‌کنم ‫امکان نداره!

‫ديگه تو خونه قهوه نداريم ‫سيب زميني هم نيست

‫چه بي مسئوليتي!

‫من

‫بي تفاوت

‫بي عاطفه

‫تو ميتونستي يه سرباز عجيب غريب بشي ‫دختر بيچاره من

‫من نگاهت مي‌کردم

‫باورنکردنيه ‫من اينجا چيکار مي‌کنم؟

‫زندگي در جامعه...

‫چيزي نيست که تو فکر مي‌کني

‫يه مدت بيا پادگان ‫اگه ميخواي سختي بکشي

‫اوه زن‌ها ...

‫هر چه قدر هم تغيير کنند ‫به همون شکل پيشين باقي مي‌مونند.

‫من تبديل به برگ ‌شدم....

‫شاخه

‫سر سبز و شني بودم...

‫به وظايف خودت آگاه باش

‫دارم بهت مي‌گم به نفع خودته

‫واقعا برام مهم نيست

‫تو نياز به نظم داري.

‫تو بايد سزاوار جامعه باشي ‫بله سزاوار جامعه

‫من بيخيال شدم

‫پس مثل يه تيکه چوب خشک همينجا بمون ‫اگه اين کار خوشحالت مي‌کنه

‫من ناهار نخوردم

‫آه زن‌ها!

‫خداحافظ فلورا

‫به اين شکل جسم بي‌فايده‌ام رو عوض کردم

‫با برگ هايم

‫شاخه‌هايم

‫و ريشه‌هايم

‫زيرنويس:نويد ‫مرداد 1402 ‫

‫دانلود در کانال: ‫@FiveEasyPieces1