Original subtitles

[เพลง “รักแล้วไม่รู้ (ดีกว่ารู้แล้วไม่รัก)”]

♪ ฉันไม่ชอบเลยที่เป็นแบบนี้ ♪

♪ ความรู้สึกที่ไม่อยากให้มี ♪

♪ ในใจฉัน เวลาใกล้กันกับเธอ ♪

♪ เพราะฉันชอบจังเวลาเธอมอง ♪

♪ ยิ่งตอนที่เราต้องอยู่ด้วยกัน ♪

♪ สองต่อสอง มันช่างหวั่นไหวเหลือเกิน ♪

♪ อยากกระซิบ ข้างหูทุกวัน ว่าชอบเธอมาตั้งนานรู้ไหม ♪

ลินกลับไปใช้ชีวิตของตัวเองที่นิวยอร์กเถอะ

ทั้งงาน ทั้งคนที่กำลังจะแต่งงานด้วย

ชีวิตที่นิวยอร์กของลินมันไม่เหลืออะไรแล้วอะ

อาจจะย้ายกลับมาทำงานที่เมืองไทยด้วย

พูดจริงปะเนี่ย พายเอาจริงนะ

- ขอโต๊ะได้ปะ - ไม่

แล้วทำไมชีวิตลินถึงได้ตกต่ำแบบนี้

กลับมาเพราะว่า

ลินเลิกกับเกดใช่ไหม

[เสียงสั่น] เนี่ยเจน [สะอื้น] ลินเห็นเขาอยู่กันท่านี้เจน

[เจน] หายเจ็บหรือยัง

อกหักก็งี้แหละ

[ดนตรีซึ้ง]

- อือ - เจ็บตอนนี้อะ

ยังดีกว่าโดนพี่เขาหลอกไปอีกนานนะ

ไม่เคยมีแฟน แต่ให้คำปรึกษาเก่ง

ก็เหมือนลินไง เก่งทุกเรื่อง ยกเว้นเรื่องแบบนี้

- เรื่องอะไร - เรื่องความรัก

เขาไม่รักแล้วจะไปรักเขาทำไม

ถ้าเขาไปรักคนอื่นอะ เลิกกันก็ถูกแล้ว

ไม่มีพี่เขาอะ แต่ลินก็ยังมีเจนนะ

[ดนตรีซึ้ง]

(อดีตที่ต่อเนื่อง)

(อดีตที่ต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน)

[ดนตรีคึกคักสนุกสนาน]

[เอฟเฟกต์ตลก]

โอ๊ย

[ครางเจ็บ]

[ถอนหายใจ]

ตื่นแล้วเหรอ

- ป้าตุ๊กอยู่ไหน - ไปออกกำลัง

ดี จะได้คุยกันตรงนี้เลย

มีอะไรอะ

เจนรู้ไหมว่าลินตื่นมา คิดว่าตัวเองต้องไปหาหมอกายภาพ

ทำไมอะ

ก็ปวดหลัง คิดว่ากระดูกทับเส้นประสาท

ไม่ก็ไขกระดูกสันหลังอะ มันปลิ้นจนมาเกยกันแล้ว

[ดนตรีซุกซน]

ปวดหลังเหรอคะ

ทำไมเจนให้ลินนอนพื้นอะ

เตียงก็ไม่ใช่เล็กๆ

ตอนเด็กเคยนอนด้วยกันก็ไม่เห็นจะมีปัญหา

ทำไมไม่ให้ลินนอนบนเตียงด้วยอะ

ตั้งใจแกล้งลินใช่ปะ

เอาคืนที่แปดปีก่อน ลินไปไม่บอกใช่ไหม

ไม่ใช่ ลินขอลงมานอนเอง

ไม่มีทางอะ ลินไม่มีทางขอลงไปนอนที่พื้นเด็ดขาด

[ดนตรีซึ้ง]

ลิน เป็นอะไรอะ

[ดนตรีซุกซน]

♪ ก็เพราะว่าเธอคือที่ปลอดภัยใกล้ฉัน ♪

♪ เธอไม่มี ตัวฉันจะอยู่ที่ไหน ♪

♪ เธอคือเซฟโซน ไม่อยากอะโลน ♪

♪ เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม ♪

♪ เพราะว่าเธอคือที่ห่วงใยใกล้ฉัน ♪

♪ โลเคชันที่ฉันปักหมุดใจเอาไว้ ♪

เริ่มก่อนแล้วมาหลับแบบนี้ได้ยังไง

♪ จะอยู่แต่ในพื้นที่หัวใจของเธอ ♪

กู๊ดไนต์นะ

♪ ก็เพราะว่าเธอคือที่ปลอดภัยใกล้ฉัน ♪

♪ เธอไม่มี ตัวฉันจะอยู่ที่ไหน ♪

♪ เธอคือเซฟโซน ไม่อยากอะโลน ♪

♪ เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม ♪

[คราง] ขอนอนด้วยดิ

♪ เพราะว่าเธอคือที่ห่วงใยใกล้ฉัน ♪

♪ โลเคชันที่ฉันปักหมุดใจเอาไว้ ♪

♪ สัญญาเลยว่าจากนี้ไป ♪

♪ จะอยู่แต่ในพื้นที่หัวใจของเธอ ♪

ลินจำอะไรได้บ้างเนี่ย

ก็จำได้ว่าเล่าให้เจนฟัง ว่าเจอสองคนนั้นอยู่บนเตียง

แล้วก็บอกว่าเขาได้กันกี่ครั้งแล้วก็ไม่รู้

[ดนตรีขบขัน]

จำได้แค่นั้นเองเหรอ

[ในลำคอ] อือ

ที่เหลือจำอะไรไม่ได้เลย

แล้วลินต้องจำอะไรได้มากกว่านี้อะ

คนเมาจะให้จำอะไรนักหนา

เมื่อคืนลินคงนึกว่าอยู่กับเกดสินะ

ไม่ เลิกแล้ว มูฟออนแล้ว ไม่ได้คิดถึงเลย

ทำไมเหรอ

เลิกถาม แล้วก็ตักซุปราดข้าวกินซะ

จะได้หายแฮงค์

แล้วก็กลับบ้านไปอาบน้ำด้วยนะ

เหม็นอ้วก

[ดนตรีสดใสคึกคัก]

ไม่เห็นเหม็นเลย

เสื้อก็เปลี่ยน

หือ

จำไม่ได้เลยเหรอ

- เมื่อคืนเจนเช็ดตัวให้ลินเหรอ - นี่ยังไม่กลับอีกเหรอ

เช็ดหรือเปล่า

[ดนตรีซุกซน]

เช็ดหรือเปล่า

เช็ด

เช็ดยังไง

ก็… ถอดหมดเลย

ถอดหมดเลยแบบไม่เหลือสักชิ้นเลยอะนะ

ก็มีแต่อ้วก จะให้ทำยังไง

ถอดออกไปแบบข้างในด้วยอะนะเจน

เปล่า ไม่ได้เปลี่ยนข้างใน

ไม่ได้เปลี่ยน มันก็ต้องเห็นไหมอะ

เห็นอะไร

ก็…

เห็นนมเล็กๆ ไง

[ในลำคอ] อือ

กำลังดีนะ

เจน

โอ๊ย จะอายอะไร

เปลี่ยนให้กันมาตั้งแต่เด็ก

กลับบ้านไปได้แล้ว จะเปลี่ยนเสื้อไปทำงาน

ไม่

เจนเห็นแล้ว ก็ต้องเอาโต๊ะมาให้ลิน

หือ

ได้เหรอ

หรือเมื่อคืน

เจนให้โต๊ะลินแล้วเหรอ

ยัง กลับบ้านไปได้แล้ว จะเปลี่ยนเสื้อไปทำงาน

[อลินพ่นลมหายใจ]

[อลิน] จะหวงทำไมเนี่ย นั่งไม่กี่ชั่วโมงก็ลุกแล้ว

[ดนตรีสนุกสนาน]

- เอางี้ - ลิน

ลินยอมทำทุกอย่างเลย

[ดนตรีซุกซน]

จะอายทำไม

ก็เห็นกันมาตั้งแต่เด็กๆ แล้วนี่

จะเอาให้ได้เลยใช่ไหม

ใช่

[ดนตรีซึ้ง]

ลินยอมทำทุกอย่าง เพื่อแลกกับโต๊ะสองที่

ทำอะไรก็ได้งั้นเหรอ

[ในลำคอ] อือฮือ

ก็ได้

เจนรับปากแล้วนะ

ลินต้องช่วยเจนคิดเมนูใหม่

ถ้าไม่เสร็จ เจนไม่ให้โต๊ะ

[ดนตรีสดใสครึกครื้น]

ก็ได้

แต่ขอกินก่อนทำได้ปะ

[เน้นพยางค์] ไม่ได้

ยังไม่กลับอีกเหรอ

ก็ประตูมันเปิดไม่ได้

เออ ลืม โทษที

ลินโคตรแฮปปี้เลยอะ ที่ได้กลับมาคุยกับเจนแบบนี้

จริงๆ เรื่องโต๊ะก็อยากได้แหละ

แต่การได้คุยกับเจน มันดีกว่าได้โต๊ะอีก

[ดนตรีสดใส]

ไปละ

(เจนส์เทเบิล)

โอ๊ย ให้คนตัวเล็กๆ แบบพีท มายกของหนักเนี่ย กล้ามขึ้นกันพอดีอะ

โอ๊ย ยกมือเดียวได้

[ดนตรีซุกซน]

แหม กินยาคุมเป็นขนมแบบแกอะ

- กล้ามมันไม่ขึ้นหรอกค่ะ - โอ๊ย

- ขึ้นแต่นมเนี่ย - โอ๊ย

พี่เจน อีนี่มันบูลลี ไปแจ้งตำรวจมาจับมันเลยค่ะ

- [แบม] เก่งจังเนี่ย นมเนี่ย - พอๆ

นี่ของมาครบหรือยังเนี่ย

ครบค่ะ

ยกเสร็จแล้วก็ล้างแล้วก็หั่นได้เลยนะ

- จ้ะ - รับทราบค่ะ

- [แบมคิกคัก] - เจน

[อลิน] จะคุยได้ยัง

[ดนตรีขบขัน]

- ใครวะ - ฉันก็เห็นพร้อมแกเนี่ยแหละ

อู้หู

ร้านเจนนี่ดังมากเลยเหรอ

เจนก็ไม่ขนาดนั้นหรอก

แหม

- พี่เขาก็ถ่อมตัวน่ะค่ะ - อือ

- [แบม] จริงๆ อะร้านนี้ดังมาก - [พีท] สุดๆ

[แบม] มีคนมาต่อคิว อยากกินเยอะมากเลยค่ะ แล้วก็มีดารา

มาจองคิวแบบหลายคนเลย

มีหนังสืออยากจะสัมภาษณ์

- แต่พี่เจนก็ไม่ยอมไปค่ะ - อืม

จริงเหรอเจน

[ดนตรีน่ารักซุกซน]

[หัวเราะแห้งๆ]

- [ประสานเสียง] ห… หั่นๆๆ - [แบม] ใส่…

- [แบม] ยากจัง - [พีท] เออๆ

[พีท] อุ๊ย ถุงมือมันใส่ยากจังวะ

เร็วขนาดนั้น ได้อาบน้ำปะเนี่ย

ไม่

เปลี่ยนชุดแล้วก็มาเลย

รีบ

แล้วนี่กลับเมื่อไหร่

จะกลับเมื่อไหร่

อยากกลับเมื่อไหร่ก็กลับ

งั้นมีโต๊ะเมื่อไหร่ก็ค่อยมากิน

เฮ้ย

จะกลับเมื่อไหร่

อีกสองสามเดือน

เอ่อ พี่เจนคะ ห… หั่นประมาณนี้นี่

โอเคไหมคะเนี่ย ประมาณนี้

แหม ก็หั่นอยู่ทุกวันอะ

[กลั้วหัวเราะ] อ๋อ

- ประมาณนี้ - ประมาณนี้เนอะ

- ไม่ใช่แบบนี้ใช่ไหมคะ - [พีท] อือ

อะ ยาวเท่านั้นแหละ

- โอเคคะ โอ้ - โอเค

เออ ก็ประมาณนี้ไง บอกแล้ว ประมาณนี้

- ประมาณนี้ไง - นี่ เทียบๆๆ

- [พีทและแบมคิกคัก] - [พีท] เท่ากันเลย เก่งมากเลย

[ดนตรีสดใส]

ไปดิ

ทำไมถึงอยากได้คิวขนาดนี้

ก็พายเขาสำคัญ

สำคัญยังไง

สำคัญต่ออนาคตลิน

แล้วที่ให้ลินช่วยคิดเมนูใหม่อะ ลินต้องทำอะไรมั่ง

[ดนตรีคึกคัก]

เนี่ย เมนูที่เจนขายตอนนี้

ขำอะไรอะ

[อลิน] อาหารมันก็น่ากินนะเจน

แต่รูปอะ ร้านตามสั่งยังดีกว่า

[ดนตรีซุกซน]

(เจนส์เทเบิล)

ลินถ่ายรูปเก่งใช่ไหม

[ทำเสียงครุ่นคิด]

ก็ไม่อยากคุยอะนะ แต่ก็นัมเบอร์วันอยู่

งั้นก็ทำให้ใหม่ด้วยเลยแล้วกัน

ฮะ

- [ดนตรีซุกซน] - [แค่นหัวเราะ]

ลินเป็นตากล้องแฟชั่นนะเจน

แล้วถ่ายอาหารไม่ได้หรือไง

ไม่ได้ มันคนละสายกัน

ก็หัดถ่าย

นี่กะจะเอาให้คุ้มเลยใช่ปะ

ใช่

คิดด้วย ทำด้วย ถ่ายด้วย

แต่ถึงถ่ายไม่เป็น ก็คงดีกว่าที่เจนถ่ายมาอยู่ดี

นี่ใช้กล้องมือถือถ่ายใช่ปะ

- กล้องใหญ่ - [หัวเราะเบาๆ]

[ในลำคอ] อือ

ขี้โม้

เออ มือถือ

ก็แค่นี้

จะทำไหม หรือ…

ไม่หรือแล้ว ทำได้เลย เริ่มงานวันนี้เลย

เจนจะเปลี่ยนใจแล้วเหรอ

ไม่ได้เปลี่ยนใจ

แต่เวลาเจนคิดเมนูใหม่อะต้องใช้ครัวในบ้าน

[ดนตรีสดใสคึกครื้น]

นี่เมนูใหม่ที่จะขายเดือนหน้าเหรอ

ข้าวกลางวัน

[อลินท้องร้อง]

ก็น่าหิวอยู่หรอก ข้าวเช้าก้ไม่ได้กิน

จริงๆ กินข้าวต้มเมื่อเช้าก็ได้นะ

ทำมาให้แล้ว ลินกินอันที่ร้อนๆ ดีกว่า

น่ากินน่ะ กินเลยได้ปะ

อือ

โอ๊ะ เจน เดี๋ยวก่อน

[ดนตรีสดใส]

[ในลำคอ] ฮึ

[ในลำคอ] เอ้า

กินด้วยกันสิ

กินคนเดียวมันเหงาอะ

[ดนตรีซึ้ง]

เมื่อเช้าเจนก็ไม่ได้กินไม่ใช่เหรอ

[อลินในลำคอ] เอ้า

อือหือ

อร่อยอะ

(พาย)

แป๊บนะ

ว่าไงพาย

[กระซิบ] เดี๋ยวมานะ

[ดนตรีเร้าใจ]

พอดีลินอยู่บ้านเพื่อนน่ะ

ลิน

พอดีแม่ลินบอกให้พายเดินมาหาลินที่นี่

แล้วก็เห็นประตูรั้วมันไม่ได้ล็อกอะ พายก็เลยเดินเข้ามาเลย

[ดนตรีชวนลุ้น]

- [อลิน] จริงๆ พายไม่ต้องเอามาฝากลินหรอก - [ดนตรีซุกซน]

ขนมร้านนี้มันเป็นไวรัลว่าอร่อยมาก

แล้วพายผ่านมาแถวนี้ ก็เลยเอามาฝากลิน

- แต๊งกิ้ว - [พายหัวเราะ]

ผ่านมา บ้านก็ไม่ได้อยู่ติดถนนนะ

ส่วนร้านขนมก็คงขายอยู่ข้างร้านดอกไม้อีกมั้ง

- แล้วพอดีร้านดอกไม้อยู่ข้างร้านขนม - [เอฟเฟกต์ตลก]

เลยหยิบติดมือมาด้วย

หยิบติดมือ นางแบบหรือโจรคะเนี่ย

บังเอิญเก่ง

‎[พ่นลมหายใจ]

นั่งเลย

มิน่าล่ะถึงบอกว่าจองคิวได้

บ้านอยู่ติดร้านเลย

แถมยังสนิทกันอีกด้วย

สนิทกันมาตั้งแต่เด็กอะ นี่ก็กำลังหาคิวให้พายอยู่เนี่ย

ถ้าได้คิว พายสัญญาว่า

จะเลี้ยงข้าวลินอีกสิบมื้อเลย

[ดนตรีชวนลุ้น]

[พายหัวเราะเบาๆ]

[เจน] ลิน

ขอโทษนะ ลืมเอาน้ำมาให้

นี่ของพายค่ะ

[ดนตรีคึกคัก]

[ดนตรีสนุกสนานครึกครื้น]

แน่นมากเลยค่ะช่วงนี้

แต่ก็พยายามหาวันให้อยู่นะคะ

เจนบอกลินแล้วว่ายากมาก

แต่ลินเขาก็ยังมาอ้อนขอคิวทุกวันเลย

นี่

ลินตั้งใจเอาคิวให้พายขนาดนี้เลยเหรอ

ขอบคุณนะคะ

ที่ใส่ใจพายขนาดนี้

ตอนที่เจอกันคราวก่อนน่ะค่ะ

พายเคยบอกลินว่าอยากกินร้านเจนมาก

แต่ไม่คิดว่าลินจะพยายามเอาคิวให้พายขนาดนี้

ใจดีกับพายสุดๆ เลย

คนนี้คือพาย นางแบบที่ลินพูดถึงใช่ไหม

ใช่

เจนไม่รู้จักเหรอ

ไม่รู้จัก คงไม่ดัง

[ดนตรีน่ารักสดใส]

ใช่คนที่บอกว่าสำคัญหรือเปล่า

อือ ใช่

แม่เขาเป็นเจ้าของดับเบิลยูแม็กกาซีน

หนังสือหัวใหญ่ที่ไทยอะ

เจนว่าเขาเข้ามาจีบมากกว่า ไม่ได้แค่แวะมาหา

ก็ไม่ดีเหรอ

ลินจะได้มีคนมาฮีลใจ ไม่ต้องมากวนเจนบ่อยๆ

เจนจะได้มีเวลาทำงานไง

ก็ดี แต่มันเร็วไปหน่อยไหม ถ้าจะคบคนนี้ให้ลืมเกดอะ

ไหนจะงานที่นิวยอร์ก ลินต้องกลับไปทำงานอีกไม่ใช่เหรอ

[ดนตรีเศร้า]

ก็ถ้าคบพายก็คง…

กลับมาทำงานให้พายที่ไทยมั้ง

รู้ว่าเขาจีบ

อ้าว

มา ให้ลินทำอะไรอีก

ไม่มีอะไรแล้ว ลินกลับบ้านไปเถอะ

อ้าว

มีอะไรให้ทำอีกตั้งเยอะ

แล้วนี่จะทำเมนูอะไรเนี่ย

ไข่พะโล้

[ดนตรีเศร้า]

[ครางปลื้ม]

หือ

นี่รสชาติไม่เหมือนทำครั้งแรกเลยนะเนี่ย

ลินลองทำตามยูทูบ อร่อยปะ

อร่อยมาก [ลากเสียง]

[ทั้งคู่คิกคัก]

แฟนหนูทำไข่พะโล้อร่อยที่สุดในโลกเลย

ถ่ายอยู่ [หัวเราะ]

ไม่ถ่งไม่ถ่ายมันแล้ว

พรุ่งนี้ไปซื้อของทำไข่พะโล้เป็นเพื่อนหน่อยนะ

อ้าว ตะกี้ก็ทำเสร็จไปแล้วนี่

รสชาติน่ะได้แล้ว แต่ยังไม่มีเรื่องราว

คนกินเขาก็กินเอาอร่อยทั้งนั้นแหละ

เรื่องราวมันทำให้อาหารอร่อยขึ้น

และเรื่องราว

ก็ทำให้คนเข้มแข็งขึ้นเหมือนกัน

พรุ่งนี้อย่าลืมเอากล้องไปนะ

[ดนตรีชวนลุ้น]

ไม่มีแฟน

บอกว่าเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เด็ก

ไม่เห็นมีรูปคู่กันเลย

แปลก

ป้า กว่าจะกลับ

รอให้มาชิมไข่พะโล้อยู่เนี่ย

แหม

ลินมาช่วยทำงานทั้งวันเลยนี่ หายโกรธกันแล้วเหรอ ฮะ

ยังอะ

เล่นตัว

[แค่นเสียง]

นิดนึง

อยากให้เขาห็นความสำคัญละสิ ใช่ไหมล่ะ

[ดนตรีซึ้ง]

บอกเขาไปหรือยัง

บอกอะไรเล่าป้า

อ้าว

ไม่กล้า

ที่ไม่กล้าเนี่ย เพราะรู้ว่าเขากำลังจะแต่งงานใช่ไหม

เปล่าค่ะ เขาเลิกกันแล้ว

ฮะ

ตายแล้ว นี่อ้อมรู้ยังอะ

เดี๋ยวๆๆ ป้า

แต่ลินยังไม่ได้บอกน้าอ้อมเลยนะ

ฮะ

โอเค ก็เข้าใจแหละ

อ้อมมันก็ชอบเกดมากซะด้วย

แล้วเราล่ะ ยังไง

‎[ถอนหายใจ]

เจนว่าเจนจะไม่รอเหมือนตอนนั้นแล้ว

[ในลำคอ] หือ

[ออดดัง]

[ดนตรีซึ้ง]

มาทำไม กลางคืนไม่นอนเหรอ

ลืมถามว่านอกจากกล้องอะ ต้องเตรียมอะไรไปอีกไหม

เอาตัวไปก็พอ

นี่มาถามแค่เนี้ย

อือ

เจนไม่เคยถ่าย จะไปรู้ได้ยังไงว่าต้องเตรียมอะไรไปบ้าง

[ดนตรีชวนลุ้น]

[เจน] เป็นเชฟ ไม่ได้เป็นตากล้องนัมเบอร์วันอย่างลินนะ

[อลิน] ประชดเหรอ

[เจน] เปล่า พูดเรื่องจริง

‎[ถอนหายใจ]

นอนไม่หลับอะ

คิดเรื่องเกดอะดิ

อือ

แล้วถ้าไม่นอน พรุ่งนี้จะตื่นไหวไหม

งั้นเจนไปนอนเหอะ เดี๋ยวลินกลับบ้านละ

[ดนตรีซึ้ง]

ปะ

บ้านอยู่ใกล้แค่นี้เอง เดินกลับเองได้

ไม่หลงหรอก

เดี๋ยวเดินไปเป็นเพื่อน

[ดนตรีชวนสงสัย]

[ดนตรีฟังสบาย]

บอกว่าจะไปซื้อไข่ นึกว่าจะไปตลาดซะอีก

จะทำอาหารให้คนอื่นกินอะ

มันต้องรู้ว่าของที่เขากินมันมาจากที่ดีๆ

[ครางสดชื่น]

อากาศดี๊ดีอะ

ขับมาจากกรุงเทพแป๊บเดียวเอง

คราวหน้าก็มาอีกสิ

ไว้มาด้วยกันอีกนะ

[ทั้งคู่ร้องตกใจ]

[ดนตรีซึ้ง]

♪ ฉันไม่ชอบเลยที่เป็นแบบนี้ ♪

วันหลังเดินดีๆ ดิ

♪ ความรู้สึกที่ไม่อยากให้มี ♪

♪ ในใจฉัน เวลาใกล้กันกับเธอ ♪

♪ เพราะฉันชอบจังเวลาเธอมอง ♪

♪ ยิ่งตอนที่เราต้องอยู่ด้วยกัน ♪

♪ สองต่อสอง มันช่างหวั่นไหวเหลือเกิน ♪

♪ อยากกระซิบข้างหูทุกวัน ♪

♪ ว่าชอบเธอมาตั้งนานรู้ไหม ♪

♪ แต่ที่ฉันต้องเก็บซ่อนไว้ ♪

♪ ก็เพราะกลัวเธอไม่คิด ♪

♪ อยากรักในตอนที่เธอไม่ต้องรับรู้ ♪

♪ ก็กลัวว่าเธอจะรู้แล้วจะไม่รัก ♪

♪ ได้อยู่ใกล้กัน ได้เฝ้าแอบรัก ♪

[พนักงานหญิง] คุณเจนคะ

ทางนี้เลยค่ะ

เมื่อกี้มันมีแมลงมาติดผมลินน่ะ

ไปกันเถอะ

[พนักงานหญิง] เราเลี้ยงเป็ดในทุ่งเลยค่ะ

พอตอนเย็นค่อยพากลับเข้าคอก

เดี๋ยววันนี้หนูจะให้พี่เจนลองเก็บไข่เอง

ตะกร้าเก็บไข่อยู่ตรงนี้นะคะ

เก็บไข่ให้สนุกนะคะ

ขอบคุณนะ

มา รีบใส่รองเท้าแล้วไปเก็บไข่กัน

- เดี๋ยวลินใส่ให้ - ไม่เป็นไร เจนใส่เองได้

[ดนตรีซึ้ง]

♪ อาจจะมีบางทีที่เผลอพลาดไป ♪

♪ ทำให้เธอรู้สึกว่าฉันหายไป ♪

ทำไมวันนี้เอาใจแปลกๆ

ทำไม่ดีกับเจนไว้เยอะ

ทำดีบ้าง เจนจะได้หายโกรธไง

♪ ไม่ตรงกับใจฉันทุกอย่าง ♪

♪ อย่าโกรธ อย่าลงโทษฉัน ด้วยท่าทางที่เฉยเมย ♪

♪ รู้แล้วว่าไม่ดีเลย อภัยได้ไหม ♪

♪ ก็เพราะว่าเธอคือที่ปลอดภัยใกล้ฉัน ♪

♪ เธอไม่มี ตัวฉันจะอยู่ที่ไหน ♪

♪ เธอคือเซฟโซน ไม่อยากอะโลน ♪

♪ เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม ♪

♪ เพราะว่าเธอคือที่ห่วงใยใกล้ฉัน ♪

♪ โลเคชันที่ฉันปักหมุดใจเอาไว้ ♪

♪ สัญญาเลยว่าจากนี้ไป ♪

♪ จะอยู่ในแต่ในพื้นที่หัวใจของเธอ ♪

♪ ก็เพราะว่าเธอคือที่ปลอดภัยใกล้ฉัน ♪

♪ เธอไม่มี ตัวฉันจะอยู่ที่ไหน ♪

♪ เธอคือเซฟโซน ไม่อยากอะโลน ♪

♪ เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม ♪

♪ เพราะว่าเธอคือที่ห่วงใยใกล้ฉัน ♪

อ้าว

เสร็จแล้วเหรอ

ก็เดี๋ยวพักกินข้าวก่อน แล้วมาเก็บต่อ

[ทั้งคู่ร้องตกใจ]

- โอ๊ะ - [ดนตรีหวานซึ้ง]

เจ็บไหมอะ

ขอโทษนะ

แต๊งกิ้ว

[ครางอร่อย]

อร่อยอะ

ทำไมไม่ถือเองอะ

[ดนตรีฟังสบาย]

[ถอนหายใจ]

ต้องทำยังไงอะ

เจนถึงจะยอมหายโกรธอะ

เดี๋ยวก็หาย

แต่ “เดี๋ยว” ของเจนมันนานแล้วนะ

เจน

- เจน - หือ

ทำไมต้องเข้ามาใกล้ขนาดนี้ด้วยอะ

ก็นึกว่าไม่ได้ยิน

หายโกรธแล้ว

[ดนตรีฟังสบาย]

แต่ก็ยังเสียใจอยู่นะ

กินข้าวเหอะ

กินเสร็จจะได้รีบไปเก็บไข่ต่อ

[ในลำคอ] เอ้า

ขอโทษนะ

[ดนตรีซึ้ง]

♪ อยากรักในตอนที่เธอไม่ต้องรับรู้ ♪

♪ ก็กลัวว่าเธอจะรู้แล้วจะไม่รัก ♪

♪ ได้อยู่ใกล้กัน ได้เฝ้าแอบรัก ♪

♪ แค่นี้ก็ดีแค่ไหน ♪

♪ อยากรักแล้วไม่ต้องกลัวอะไรกั้นขวาง ♪

[อลิน] ทำไมเจนไม่ทำเมนูที่มัน น่าตื่นเต้นกว่าอาหารบ้านๆ แบบไข่พะโล้อะ

ลินรู้ไหมว่าทำไมร้านเจนถึงขายดี

ทุกวันนี้ คนยุ่งจนไม่มีเวลา

แม่ไม่มีเวลาทำอาหารให้ลูก ลูกก็ไม่มีเวลากลับบ้านมาทานข้าว

ทุกคนยุ่งกับงานแล้วก็การเรียน จนต้องออกไปกินข้าวนอกบ้านทุกวัน

แล้วก็ลืมรสชาติอาหารง่ายๆ ที่แม่ทำให้กินที่บ้าน

เจนแค่ทำเมนูพวกนั้นน่ะ

ให้น่าสนใจมากขึ้น แต่ยังเป็นรสชาติที่คุ้นเคย

พอทานแล้วก็จะนึกถึงตอนเด็กๆ

ที่ได้ทานข้าวพร้อมหน้าทั้งครอบครัว

มันทำให้ลูกค้าอิ่มท้อง อิ่มใจ

แล้วก็อยากกลับมากินอีก

เป็นไรอะ

หิวเหรอ

เปล่า

[ดนตรีซึ้ง]

เจนอย่าทำแบบนี้ได้ไหมอะ

ทำอะไร

ก็ทำแบบที่ทำอยู่อะ

เช็ดขี้โคลนอะนะ

[ดนตรีสดใส]

ลินนึกว่าเจนจะทำอะไร

ก็นึกว่า…

นึกว่าเจนจะปัดแมลงไง

‎[หัวใจเต้นรัว]

[เจน] เต้นแรงขนาดนี้

เขาก็รู้กันพอดี

[ดนตรีสดใสครื้นเครง]

อ้าว พี่เจน เสร็จแล้วเหรอคะ

หนูมีของเตรียมไว้ให้พี่อีกด้วยนะ

พอดีมะม่วงมันออกอะค่ะ ก็เลยเก็บมาให้พี่ด้วย

- ขอบใจนะ - ค่ะ

มาบ่อยเหรอ

อือ

[ดนตรีสดใส]

น้องเขาให้ของเยอะอะ เขาคิดอะไรกับเจนเปล่า

เปล่า

แต่เจนคิดนะ

คิดกับน้องเขาอะนะ

คิดกับลิน

[ดนตรีซึ้ง]

[อลิน] เจน

[ดนตรีเสียงยืด]

เจน

- [อลิน] เจน - ฮะ

ลินถามว่ามาบ่อยเหรอ

อ๋อ

ก็มาบ้าง

แต่ก็ไม่บ่อยขนาดนั้น

[ดนตรีฟังสบาย]

[พนักงานหญิง] เรียบร้อยแล้วค่ะ

- เยอะมาก - ระวังหนักนะ

อือหือ

- ขอบคุณนะ - ค่ะ

(เศรษฐสิริ สะพานมหาเจษฎาบดินทร์ฯ)

จะทำเลยไหม

เดี๋ยวแยกย้ายกันไปอาบน้ำก่อนก็ได้

มา เดี๋ยวเจนเอาเข้าบ้านเอง

[ดนตรีฟังสบาย]

งั้นเดี๋ยวเจอกันนะ

วันนี้เจอแดดมาทั้งวัน

[ดนตรีสดใสร่าเริง]

หยิบหมูสามชั้นในตู้ให้หน่อย

[ดนตรีสนุกสนาน]

[ฮึบ]

‎[เปิดเตาแก๊ส]

- ให้หยิบอะไรอีกปะ - น้ำตาลปี๊บในตู้นี้

- เอาเครื่องพะโล้ด้วยไหมเจน - เอาด้วย

มา เดี๋ยวหยิบเอง

[เจนร้องตกใจ]

[ดนตรีชวนลุ้น]

เป็นไรไหมอะ

[ดนตรีซึ้ง]

ลินน่ะเป็นอะไรไหม

[ทำเสียงปฏิเสธในลำคอ]

เจนว่าลินไปใส่ผ้ากันเปื้อนดีกว่านะ

[ดนตรีสดใส]

[ดนตรีหวานซึ้ง]

‎[ดนตรีซึ้งปลุกใจ]

[เจน] ลิน

หาไม่เจอเหรอ

อู้ปะเนี่ย

เสื้อเต็มตู้ จะไปรู้ได้ไงว่าอยู่ไหนอะ

มันก็ต้องใช้เวลาหาไหม

แล้วหาเจอไหม

ยัง

นี่ไง

มานี่ เดี๋ยวใส่ให้

[ดนตรีซึ้ง]

เจนเคยรักลินด้วยเหรอ

- [เอฟเฟกต์ตะลึง] - [ดนตรีกดดัน]

ลินจะรักเจนได้หรือเปล่า

[ดนตรีซึ้ง]

ลินเลิกกับเกดแล้วแม่

ถ้าเราออกมาอะ เราก็จะไม่ได้อะไร

แต่ถ้าเรายังอยู่

ถึงเขาสองคนจะรักกันมากแค่ไหน

ทุกอย่างก็ยังเป็นของเรา

ถ้าเรื่องในห้องที่เจนพูดตะกี้ทำให้ลินโกรธ

เจนขอโทษนะ

ถ้าลินให้ได้แค่เพื่อน

เจนก็จะเป็นแค่เพื่อน

[ดนตรีเศร้า]

♪ ก็เพราะว่าเธอคือที่ปลอดภัยใกล้ฉัน ♪

♪ เธอไม่มี ตัวฉันจะอยู่ที่ไหน ♪

♪ เธอคือเซฟโซน ไม่อยากอะโลน ♪

♪ เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม ♪

♪ เพราะว่าเธอคือที่ห่วงใยใกล้ฉัน ♪

♪ โลเคชันที่ฉันปักหมุดใจเอาไว้ ♪

♪ สัญญาเลยว่าจากนี้ไปจะอยู่แต่ในพื้นที่หัวใจ ♪

[เพลงจบ]