Original subtitles

Dus u beweert dat u verantwoordelijk bent voor de doden?

Ja, dat klopt.

U hebt die mensen gedood?

Ik ben verantwoordelijk.

Waarom?

Er zijn twee antwoorden.

De waarheid en dat wat u gelooft.

Ik wil alleen de waarheid.

Goed dan.

Geen mens was verantwoordelijk voor deze misdaden.

Dus straf mij er dan maar voor.

En dat is de waarheid? -Dat is de waarheid.

Vertel me dan eens wat ik geloof.

Oproep voor dr. Bender. Dr. Bender.

Die is echt schitterend.

Heb je hem helpen uitzoeken? -Zelf gedaan.

En je wist van niets? -Echt niet.

Die moet je houden. -Ja.

Oké, dames. Klaar. -Emily is verloofd.

O ja? Wat fijn.

Drugstest voor die dakloze in vijf.

U bent zo romantisch.

Zo ben ik. Dr. Love.

Aan het werk.

Mag ik even wat bloed afnemen?

U zult nog even moeten wachten.

Even uw mouw oprollen.

Vanwaar die haast? U bent hier net.

Oké, u voelt een klein prikje.

Hoe weet u mijn naam?

Er is iets niet goed.

God is hier niet, Emily.

Ik ga hulp halen.

Fran.

U doet me pijn. Laat los.

Ik ben nog niet eens begonnen.

Help. Kom me helpen. Stop.

Laat me los.

Oproep voor dr. Bender. Dr. Bender.

Mijn god, wat is er...

Emily, wat is er gebeurd?

Crashkar.

Ik weet niet wat er gebeurde.

Hoezo? Een dakloze van honderd kreeg een hartaanval.

Bel de media. -Maar waarom weet ik ’t niet meer?

Ik nam bloed af en ineens...

...riep Fran om de crashkar.

Em, misschien komt dit als een schok voor je...

...maar je bent een tikje gevoelig.

Je steekt ’n naald in hem, hij krijgt een hartaanval...

...en jij raakt in paniek.

Ja, ik denk het.

Mensen die overlijden, hoort erbij.

Ga lekker naar huis.

Lekker seksen met Will.

O god. -Je hebt gedroomd.

Je bent veilig.

Ik zorg dat jou niks overkomt.

Je komt nooit meer van me af.

Is dat je moeder?

Welkom bij de familie.

Ze heeft de sleutel? -Ze is mijn moeder.

Sorry dat ik niks heb gezegd.

Had je wel moeten doen. -Mam.

Daar zijn ze, het blije stel.

Goedemorgen, Linda.

Nee, je mag geen Linda meer zeggen.

Het is nu ‘mam’.

Goedemorgen, mam.

Goedemorgen, dochter. -Mam.

Het is zeven uur ’s morgens.

Ja, schat. Zo fijn je te zien.

We hebben een hoop te doen. Een bruiloft komt niet vanzelf.

Ten eerste, ik heb hier alle nieuwe trouwmagazines.

Maar eerst moeten we jullie kleuren bepalen.

Want anders kunnen we geen uitnodigingen versturen.

En de kerk. Uiteraard in St. Mark’s.

We bellen eerwaarde Avital...

...en schrijven jullie meteen in voor de huwelijkscursus.

Huwelijkscursus?

O, ik vergeet bijna het beste.

Heb je een bruidsjurk gekocht?

Nee, deze droeg ik toen ik met je vader trouwde.

Ik wil hem aan Emily geven.

Als je ’m mooi vindt.

Hij is...

Hij is mooi.

Ja, hij is prachtig. Ik vind ’m mooi.

Zo spannend. Mijn schoondochter.

Sorry.

Iets te stevig. -Geeft niet.

Kom hier.

Koffie. Aan het werk.

Kom op.

Wil je het lab bellen voor kamer vier? Het is al ’n uur geleden.

Dat kan ik wel regelen.

Neem het op in je schema.

Hij is zo knap, vind je niet?

Zo’n nerd-achtige dokter zonder sociale vaardigheden.

Sorry, maar verveelt mijn fantasie je?

Wat? -Ben je er nog?

Ja, sorry. Ik...

Mijn gedachten dwalen steeds af en...

Dus daarom ga je trouwen, hè?

Wat? -Je bent zwanger.

Nee, dat ben ik niet.

Ontkennen is het bewijs.

Zo klinken zwangere vrouwen.

En jij weet hoe dat klinkt?

Kun je helpen met hechten in kamer één?

Tuurlijk, Fran.

Zwanger. Je hoort ’t meteen.

Wat jij wilt.

En we zijn klaar.

Zo...

Emily verbindt je nog even, oké?

Goed gedaan, kanjer.

Hoe gaat ie? -Goed wel.

Je hebt ’t goed gedaan.

Een van onze dapperste patiënten.

Echt? -Absoluut.

Zit je op honkbal?

Welke plek?

Tweede honk.

Ik hou van honkbal.

Wat is je favoriete club? -Dodgers.

Mam. -Bobby.

Mijn god. -Stil maar.

Wat heb je gedaan?

Mijn vinger. -Wat heb je gedaan?

Liefje, het is oké.

Nee, het is niet oké.

Em, het was een ongelukje. Je moet weer tot jezelf komen.

Mag ik even?

Ik wacht buiten.

We hebben de vinger gered.

Wat is er nou gebeurd?

Ik weet het niet meer.

Ik sprak tegen hem en hij lachte en toen...

Daarna hoorde ik hem ineens schreeuwen.

Mijn god, wat heb ik gedaan?

Emily, luister.

Hij bewoog.

Hij bewoog net toen jij knipte.

Een ongelukje.

Veroorzaakt door een bewegend kind.

Dat deed ie niet. -Dat deed ie wel...

...als je hier wilt blijven werken.

En ik heb je hier nodig, Emily. Is dat duidelijk?

Bedankt, dr. Bogan.

Je bent een goede verpleegster en een goed mens.

Dit was een stom ongeluk dat nooit meer zal gebeuren, toch?

Nee, echt niet. -Mooi.

Als je wat nodig hebt, kun je altijd bij mij terecht, oké?

Ik krijg carpaal tunnel.

Kom nou.

Oké, ik kom eraan. Maar niet lachen.

Beeldschoon. Echt, Em.

Ik vind ’m ook mooi.

Is deze niet vermaakt? -Hij komt zo uit de doos.

Ik wist niet dat ie zo mooi was. -Ik ook niet.

Kun je wel wit aan? -Mond dicht.

Ik zeg maar wat.

Ik moet de jurken voor de bruidsmeisjes nog uitkiezen.

Oké, ik neem het terug.

Straks loop ik in een perzikkleurige aardappelzak.

Met bijpassende schoenen.

Laat ons die niet vergeten.

Niet zeggen. Stop.

Jij zei ‘wat’.

Wat zei je, malle?

Ik zei niets.

Je stond wat te fluisteren.

O, ik sprak zeker in mezelf.

Ik trek even deze uit. Ik voel me anders zo raar.

Of we gaan zo naar de bar.

Oké, wat jij wilt.

Ze is mijn vriendin.

Hou gewoon op.

Nee, ze is mijn vriendin.

Em?

Wat zeg je nou? Hou op.

Nee, je liegt.

Ze houdt van me. Hou op.

Stop.

Nee, stop. Ze is mijn vriendin.

Ik sta me om te kleden.

Sorry hoor, ik hoorde je praten. -Sodemieter op.

Jeetje.

Ik was te chic gekleed.

Schat, je zag er perfect uit.

Verrassing.

Gefeliciteerd. -Fijne verloving.

Van harte.

Ongelofelijk. Dank je wel.

Schenk de champagne in.

Luister, ik wil even wat zeggen.

Ik hoop dat jullie snel een gezin worden.

Linda, oefen geen druk op ze uit. -Daar gaan we.

Maar als jullie ’t doen, heeft je moeder vast goede adviezen.

Ik begin er nu al mee. -Dat zal best.

De klok tikt. Het moet nu.

Linda. Bij Linda tikt de klok altijd.

Eerwaarde Avital. -Linda.

Leuk dat u er bent. -Dit wil ik niet missen.

William, dat is lang geleden.

Inderdaad.

Dit is Emily, mijn verloofde.

Eerwaarde Avital is mijn priester sinds mijn geboorte.

Ik voel me oud.

U ziet er niets ouder oud dan uw eerste dag.

Was ’t maar zo.

Het is me een genoegen, Emily.

Williams ouders zijn vol lof over je.

Je doet iets medisch?

Ze is verpleegkundige.

Wat een nobel beroep.

Bevalt het?

Sorry, eerwaarde. Ze is niet zo lekker.

In sommige gevallen moet dat juist gebeuren.

Misschien heb je gelijk.

Kan ik je even spreken?

Ja, natuurlijk.

Emily, wat is er allemaal?

Wat krijgen we nou?

Ik zie wel hoe je naar me kijkt.

Emily, dit is je verlovingsfeest. Wat doe je?

Als je niet wilt...

...zeg dan dat ik moet stoppen.

Pardon. -O, Jezus.

Emily, wat doe je?

Goed, mensen. Tijd voor het eerste bruidsmeisje.

Ga lekker zitten, want ik word altijd babbelziek van champagne.

Goed, ik ken Emily al vanaf het eerste jaar van onze studie.

Toen zat ze in wat ik de tuinbroeken-fase noem.

Maar dankzij mij herstelde ze van die moderamp.

Iets minder.

Toen ze Will ontmoette, wist dat ik ’t iets bijzonders was.

Ze sprak nooit over jongens, dus toen ze erover begon...

...wist ik meteen...

Em, ik ben ergens mee bezig.

Emily. -Mijn god.

Heb je je gesneden? -Gaat het?

Ze bloedt. -Gaat het? O, god.

Even water pakken.

Je had je wel kunnen snijden.

Gebruik je iets? -Nee, natuurlijk niet. Ik...

Ik weet het niet. Misschien gewoon te veel champagne.

Nee, zo doe je nooit als je dronken bent.

Het was onbeschoft.

Sorry. -Je gedroeg je zo idioot.

Moet ik soms alles afzeggen?

Wil je er onderuit? -Nee.

Want dan kun je ’t me gewoon zeggen.

Jij hoort bij mij.

Ik weet dat ik soms gek doe.

Dit is de gewone gekke Em. Dit is...

Een beetje te? -Ja, een beetje.

NIET ZWANGER

Hé, ik moet toch pas over 20 minuten komen?

Ja, maar dit is je geheugensteuntje.

Sorry, maar ik sta niet te springen voor die katholieke huwelijkscursus.

Mijn ouders vinden het belangrijk.

Als we willen dat eerwaarde Avital ons trouwt...

...moeten we die cursus doen.

Goed, ik loop nu naar buiten.

Heel goed. -Ik hou van je.

Shit. Kom op.

William. -Eerwaarde.

Emily, fijn je weer te zien.

Weer?

Eerwaarde Avital was op ons verlovingsfeest. Ik heb je voorgesteld.

Ach natuurlijk. Sorry, eerwaarde, goed u weer te zien.

Herinner je je onze ontmoeting niet meer?

Ik heb die avond iets te veel gevierd.

En ons gesprek op de gang?

Excuseer.

Nee, hebben we een gesprek gehad?

Sorry, ik geneer me dood. Wat moet u wel niet denken?

Waar ging het over?

Laat maar zitten.

Zullen we beginnen?

Kom.

We hebben ’t er nog nooit over gehad. Maar ik wil wel kinderen.

Wij allebei wel.

Toch, liefje?

Vervul de aarde en onderwerp haar.

Genesis 1:28.

Vind je dat mooi?

Dat is niet erg. Het is nogal intens.

Maar kijk...

...de kruisiging...

...is een gewelddadige herinnering aan het ultieme offer.

Maar het is ook het ultieme teken van geloof.

Waar kijk je verdomme naar? -Emily.

Sorry? -Zeg dat wel.

Hij geilt op me.

Ik kijk naar je, Emily.

Hij moet ophouden met me te verkrachten met zijn ogen.

Ik weet niet wat ik moet zeggen.

Je hoeft niets te zeggen.

Het is vast de griep.

Ja, soms kan koorts vreemd gedrag veroorzaken.

William.

Ik wil je een vraag stellen. Je moet niet boos worden.

Heerst er geestesziekte in de familie van Emily?

Je weet wel, bipolaire stoornis...

...depressiviteit, schizofrenie.

Ze is geadopteerd.

Ik ken haar geschiedenis niet.

Hoe voel je je?

Ik voel me vreselijk.

Het spijt me, eerwaarde.

Doe niet zo mal.

Het is niet jouw schuld dat je ziek bent.

Dank u.

Dank u, eerwaarde.

William, haal jij de auto maar. Ik breng Emily naar buiten.

Nee, dat hoeft niet. -Ga maar, William.

Dat lijkt me een goed idee.

Ik zie je zo.

Emily, wat gebeurde er tussen jou en dr. Bogan...

...op jullie verlovingsfeest?

Wat bedoelt u?

Op de gang.

Heb ik jullie niet voorgesteld?

Sorry, ik ben een slechte gastvrouw.

Ik zag je.

Je weet dat ik je zag.

Wat zag u dan, eerwaarde?

Ik weet niet wat u bedoelt.

Laat maar zitten.

Laat maar.

Misschien heeft ze echt koorts.

Ze is aan het douchen.

Ik zal zo even kijken.

Mam, ik moet ophangen.

Ik wil je.

Ik dacht dat je niet lekker was.

Ik voel me fantastisch.

Zie ik er niet fantastisch uit?

Wat is er met je?

Je hebt net een priester ondergekotst.

Nadat je zei dat ie je verkrachtte met zijn ogen.

Hij geilde op me.

Hij vindt m’n lichaam mooi.

Jij niet.

Hij denkt dat je gestoord bent.

De pest voor ’m.

De pest?

Wat is er met je? Alsjeblieft, vertel het me.

Alles is goed.

Ik meen het.

Wat als het iets bipolairs is?

We moeten erover praten.

Niet meer praten.

Verdomme.

Meer zonde.

Willy, Willy, Willy.

Genoeg. Genoeg.

Jeetje.

Mijn hele rug ligt open.

Misschien moet ’t gehecht worden.

Waar ga je heen?

Jezus, Emily. Wat doe je?

Mag ik bij jou slapen?

Hoe ben je binnengekomen?

De deur was open.

Nee, die had ik op slot gedaan.

Ik denk ’t niet.

Emily, ik hou van je, maar ik ben nu wel een beetje bang.

Je moet niet bang zijn.

Maar doodsbang.

Hoezo? Wat bedoel je?

Doodsbang omdat je weet dat ik je iets aan ga doen, Tara.

Ga weg. Verlaat mijn huis.

Doodsbang, want als je goed naar me kijkt, zie je...

Ik ben Emily niet.

Je bent zo mooi.

Alsjeblieft.

Ik ben ’t.

Emily kan je nu niet beschermen.

Tara, wat is er?

Je moet nu meteen komen. -Tara?

Ze is knettergek.

Rustig. Wat is er aan de hand?

Emily is hier. Ze probeert naar binnen te komen.

Ik bel de politie. -Nee, niet doen.

Tara, ik kom er nu meteen aan.

Ze wil me iets aandoen.

Ik ga nu weg.

Niet de politie bellen. Laat mij dit maar regelen.

Ik geef je tien minuten... -Ik zal er zijn.

Tara.

Laat me erin, Tara. -Ga weg.

Waarom doe je dit?

Tara.

Pak mijn hand, Tara.

Tara. -Ik bel de politie, Emily.

Pak mijn hand, Tara.

Pak mijn hand.

Ik ga je niet doodmaken.

Ik maak je niet dood.

Ik maak je niet dood. Dood. Dood. Dood.

Ik maak je niet dood. Dood. Dood. Dood.

Dood. Dood. Dood.

Doe open.

Ik weet dat ’t moeilijk is...

...maar ik moet een paar vragen stellen.

Ja, natuurlijk. -Zeker.

Kun je vertellen wat er vanavond gebeurd is?

We gingen naar eerwaarde Avital en toen...

Ik weet het niet zo goed meer.

We waren thuis...

...en Emily besloot bij Tara te gaan slapen.

Ze kwam hier en ging naar bed.

Toch, liefje?

Waarom ging je hier slapen?

We hadden ruzie. -Laat haar antwoord geven.

We hadden ruzie en...

Ik was overstuur.

Dus ik ging hierheen en verder weet ik alleen maar...

...dat Will me wakker schudde.

En Tara...

En Tara was...

Ze was...

Waarom ging jij hier naartoe?

Zoals ik al zei, we hadden ruzie.

Ik wilde het goedmaken, dus ik ging hierheen.

Ik ging naar binnen...

...en vond haar.

Waar ging die ruzie over? -Dat is iets persoonlijks.

Zo is het wel genoeg, rechercheur.

Het was een zware avond.

We willen naar huis om deze tragedie te verwerken.

Natuurlijk.

Je gloeit.

Ik zal aspirine pakken.

Waarom zou ze dat doen, Will?

Waarom? -Ik weet het niet.

Ze doodde zichzelf.

Ik weet het.

Ze moet branden in de hel.

Dat geloof je niet.

Ik weet het.

Branden en rotten.

Zonder kwijtschelding.

Wat gebeurt er met me?

Ik heb geen idee.

Ik weet het echt niet.

Kun je me even vasthouden?

Vertel me... Vertel ’t me...

Ik hou van ’t feit dat je ’t altijd koud hebt.

Dat je zegt dat je van horrorfilms houdt, maar wel je ogen bedekt.

Ik hou van hoe je lacht...

...met je hele lichaam.

En dat ik moet vertellen waarom ik van je hou.

Help.

William.

Emily.

Help me, William. Help me.

O, mijn god.

Wat gebeurt er?

Zo zit het goed.

Maar we gaan een ambulance bellen.

Waarom deed je dit?

Ik wilde jou iets aandoen.

Ik wilde je steken in je slaap.

Ik pakte een mes...

...en stond boven je.

Ik wilde je steken.

Ik wilde het doen.

Hij zei...

...hoe goed dat voelt.

Wie?

De demon in mij.

Eerst...

...fluisterend.

Ik hoorde hem wel...

...maar ik kon ’t niet goed verstaan.

Maar daarna sprak hij luider.

En nu...

...heeft ie de macht over mij.

En ik kan er niets tegen doen.

Hij vermoordde Tara.

En hij probeerde jou te vermoorden.

Ik kon hem alleen maar tegenhouden door in mezelf te snijden.

Je bent ziek.

Liefje, je bent ziek.

We gaan er wat aan doen.

Jij en ik.

Ik ga een ambulance bellen.

We zorgen dat je de beste hulp krijgt.

Ik ga mijn telefoon pakken. -Nee. Blijf hier.

Ik ga mijn telefoon pakken en een ambulance bellen.

Laat me niet alleen. Ga niet weg.

Nee, Will.

Will, ga niet weg.

Doe de deur open.

Doe nu open.

Wat gebeurt er?

Doe open.

Niks Emily.

Je bitch is hier niet meer.

Stop daarmee.

Ik ga een dokter bellen.

Hij zorgt voor je.

Jij belt helemaal niemand.

Jij hebt haar gedood.

Tara pleegde zelfmoord.

Sorry dat ik zomaar langskom. -Geeft niet.

Je hebt me wat te vertellen, hè?

Ja. Ik weet niet hoe ik ’t moet zeggen.

Gaat het over Emily? -Ja.

William...

...ik ken je sinds je geboorte. Ik heb je gedoopt.

Je eerste communie afgenomen.

Ik heb je je diploma’s zien halen.

Ik hou van je als een zoon.

Hopelijk is dat onbetwistbaar.

U was er altijd voor me.

Geloof dan ook dat wat ik ga zeggen oprecht gemeend is.

Je hebt twijfels. En ik denk terecht.

Ze is niet de vrouw die je dacht dat ze was.

Het is meer. Ze is veranderd.

Dat kan gebeuren. Maar gelukkig zag je het op tijd.

U begrijpt het niet.

Jawel, die dingen gebeuren.

Daarom is die huwelijkscursus zo belangrijk.

Ik ben niet bang dat ik met de verkeerde trouw.

Ik denk dat iemand of iets...

Dat iets kwaads haar in zijn macht heeft.

Ze is ontrouw geweest. -Nee, godverdomme.

Luister.

Ik denk dat...

Ik denk dat Emily...

...bezeten is.

Bezeten?

Liefje?

God, wat een lucht.

Je bent echt ziek, hè?

Ik zal even een raam openzetten.

Ik laat ’t bad voor je vollopen.

Mam.

Er is iets anders aan de hand.

Ho even.

We kunnen haar misdaden of geestesziekte...

...niet toeschrijven aan een demon.

Juist u zou dat moeten geloven.

Onderzoek haar.

Eerwaarde...

...ik zeg u dat de vrouw van wie ik hou, bezeten is door de duivel.

U zegt dat u van me houdt als uw eigen zoon.

Ik vraag u nu om hulp.

Geen oordeel, geen grappen. Hulp.

Eerwaarde...

...wilt u me helpen?

Je laat me schrikken.

Liefje, wat is er met je?

Wat heb je gedaan?

Arm kind.

Waar is William? Hij zou hier moeten zijn.

Ik ga even wat voor je pakken.

Wat zit er op de...

O god.

Waar is...

Lieverd? Eerwaarde Avital is hier.

Hij gaat ons helpen.

Niet doen.

Em, wat is er gebeurd?

Heb je jezelf weer pijn gedaan?

Blijf uit haar buurt.

Praat tegen me.

Dat is niet haar bloed.

Kijk nou.

De huwelijkscoach.

Hij komt ons van onze koudwatervrees afhelpen.

Wie ben je?

Je weet best wie ik ben.

Van wie is dit bloed?

Emily, wat heb je gedaan?

Wat ik met jou ga doen.

Wat ik met jullie allemaal ga doen.

Ik drink jullie bloed en eet jullie vlees.

Jij ook, padre.

Gelooft u me nu?

Ik denk...

We moeten de politie bellen. -De politie?

Ze heeft iemand iets aangedaan.

Misschien gedood, gezien al dat bloed.

En we kunnen aannemen dat ze ook Tara heeft gedood.

De politie begrijpt het niet.

Welke taal is dat?

Latijn.

Wat zegt ze?

Het is...

Het is een oude tekst. Ruw vertaald betekent het zoiets...

...als vaarwel, of zoiets.

Ze herhaalt het in het Latijn.

Ze spreekt geen Latijn.

Kijk me aan.

Ik geloof niet in de duivel of demonen...

...maar iets heeft haar in z’n macht.

Of ziet u dat soms niet?

Jawel.

Wat gaat u eraan doen?

Wat wil je dat ik doe? Een uitdrijving?

Die tijd is voorbij.

Ik moet met iemand praten.

Gaat u weg?

Jij wilt antwoorden die ik niet heb.

Ik moet met iemand praten.

Blijf uit haar buurt, ze is gevaarlijk.

Ik kom terug.

Heb je Henry gezien? Hij maakt hier schoon.

Henry.

U? -Hoe gaat het, Henry?

Je hebt wel lef.

Ik was niet gekomen als ’t niet belangrijk was.

Nee, dat zal wel niet.

Wat zit er in die zak?

Een zoenoffer.

Ik heb een sandwich voor je.

Ik ben bang.

Ik weet niet wat er is. Ik ken je niet meer.

Ik raak je kwijt.

Misschien ben ik je al kwijt.

Ik hou van je.

Ik hou van je, Emily Blair.

William.

Help me.

Hoe?

Vertel me hoe. -Dat weet ik niet.

Ik weet het niet.

Wat gebeurt er met me?

We slaan ons hier doorheen.

Dat beloof ik je.

Dat meen je niet.

Jij begrijpt het. Jij weet dingen die ik niet weet.

Zeg niet dat je het gelooft.

Misschien. Ja.

Je geloofde het toen niet.

Nee, maar je begrijpt... -Toen je me in de ban deed.

Ik dacht dat dat ’t beste was.

Jullie wisten het allemaal beter.

Vanuit jullie ivoren toren, oordelend over iedereen.

Dat heb je nooit begrepen, Jimmy.

Vanaf boven kun je geen mensen helpen.

Je moet in de klei gaan staan en vuile handen maken.

Je moet iets opofferen als je mensen wilt helpen.

Ik heb die preek eerder gehoord, Henry.

Je ging tegen de kerk in. Je tartte de bisschop.

Je viel uit de genade.

Ik heb mensen gered.

Meer dan jij, en ik had er nog meer kunnen redden.

En die je beschadigd hebt?

Die vergeet je steeds. Die je beschadigd hebt.

Misschien had je gelijk...

...maar je koos de verkeerde weg.

De kerk heeft regels.

Er is geen plaats voor muiterij.

Er is geen ruimte voor jouw chaos en waanzin.

En nu heb je me nodig?

Nu geloof je ’t wel?

Je moet me laten zien hoe je het doet.

Sodemieter op.

Ik ga pas weg als je me alles vertelt.

Je hebt mijn leven kapotgemaakt. Mijn leven, Jimmy.

Gebeurd is gebeurd.

Maar nu, op dit moment, heb ik je hulp nodig.

Eerwaarde.

Wie is dat?

Dit is Henry Roizman.

Hij kan ons helpen.

Gaan je sociale verplichtingen voor je vriendins bezetenheid?

Mijn vader. Hij belt vast om te horen hoe ’t met Emily gaat.

Attent.

Ik laat ’m wel wat inspreken.

Ik denk dat ’t opgelost is.

Ik denk dat ze weer beter is.

Ik zei dat ze terug moest komen en ze kwam er meteen uit.

Alles lijkt weer oké.

Lieverd.

Waar was je?

Gaat het?

Waarom ben ik buiten?

Waarom ben ik zo gekleed?

Het is oké.

We gaan je opfrissen, oké?

Wat doet hij verdomme hier?

Ga weg.

Ga weg.

Hallo, Roizman. -Pak haar vast.

Ze is niet je vriendin. Ze is een demon.

Naar de slaapkamer.

En touw of draad, om ’t vast te binden.

Kom op.

Het zal zo wel kwaad zijn.

Je kent mijn naam.

William, wat doe je? Waarom doe je me pijn?

Willy, William, help me. -Je kent mijn naam.

Je weet wie ik ben.

Je weet wat ik met jullie doe.

We wachten tot het zwakker is.

Hongeriger, moe.

Dan drijven we die hufter uit.

Je hebt de kracht niet, Roizman.

Ze hebben je eruit geschopt.

In de ban gedaan.

Je bent beschaamd.

Ja, ik heb de kracht niet.

Maar hij wel.

Hij gelooft niet.

Straks wel.

En als hij dat doet...

...stuurt hij je terug naar de hel.

Het kost drie of vier sessies.

Ik denk dat het er maar één is.

We moeten het vastbinden. -Haar.

Niet ‘het’.

Je snapt niet wat er met je vriendin gebeurt.

Verloofde.

Dat ding in haar...

...is een demon die haar ziel bezit.

We kunnen ’t terugsturen naar de hel, maar je verloofde is bijna dood.

Roizman.

We kunnen haar redden.

Misschien.

Maar die demon zal keihard terugvechten.

Met alle duistere krachten die ’t bezit.

Er vallen doden bij uitdrijvingen.

Door wezens zoals dat ding op bed.

Wat is er?

Rustig.

En jij moet goed nadenken, Jimmy.

Over dat wat voor je ligt.

Ik kan het niet uitdrijven. Dat moet jij doen.

Je moet biechten, in het reine komen.

De zuiverste vorm.

Zoals je bij mij deed.

Haal je Bijbel en je paarse shawl, en kom hier met zonsondergang.

Gebiecht?

Ja. -Alles?

Je moet puur zijn.

Ja, zei ik.

Goed. Besprenkel ons met wijwater.

Zegen ons.

Moge de Heer ons beschermen als we zijn gebod uitvoeren.

Die demon heeft toegang tot al haar herinneringen.

Het vertelt leugens om je uit te lokken.

Zodat je je beheersing verliest.

Als je je vriendin terug wilt, laat ’t dan niet toe in je hoofd.

Begrijp je me?

Goed dan.

Aan de slag.

Het spijt me.

Ik weet het.

Ik weet het.

Kom dichterbij. Kijk ernaar.

‘Verlos ons van al het kwaad, Heer.

Van alle zonden, van de strik des duivels.’

Maak me los. -Hij gaat je helpen, schatje.

Ik ben je schatje niet. Ik heb nooit van je gehouden.

Dat is niet waar. -Niet luisteren.

Ga door, Jimmy.

‘Van woede, haat en huichelarij...

...wellustigheid en eeuwige dood...

...door het mysterie van uw belichaming...’

O, Willy.

Ik heb een verrassing voor je.

‘Door uw doop en heilige vasten.’

Je mammie kwam langs toen jij weg was.

Gezellig als meisjes onder elkaar.

Niet luisteren. Bidden. Bidden.

Niet goed afgelopen.

Ik heb haar gedood en toen in tweeën gebroken. Oeps.

Je leugens raken ons niet, demon.

Ga dan zelf maar kijken, predikant.

Ze ligt daar.

Geloof haar niet.

Niet doen. William, niet nu.

Doe het.

Doe het nu.

Niet doen. Blijf hier.

Linda.

Nee, je mag geen Linda meer zeggen. Het is nu ‘mam’.

Je moet doorgaan.

Je hebt mijn moeder vermoord.

Ze smeekte me haar leven te sparen.

Ze gilde om genade. Zo zielig.

Ze zei nog hoeveel ze van me hield.

William, stop.

Stoppen.

Jammer dat ze niet bij het huwelijk kan zijn.

Maar gelukkig heeft ze die jurk nog één keer gedragen.

Vaarwel, minnaar.

Ze heeft haar vermoord.

Nee, Emily heeft haar niet vermoord.

Dat moet je onthouden.

Het was dat ding dat haar bezit.

We moeten blijven focussen.

Focussen? -We moeten dit afmaken.

Mijn verloofde heeft mijn moeder vermoord.

Ik maak niks meer af. Ik ben klaar.

Goedenavond, Mr Regan. Is alles oké?

Slecht moment.

Da’s te zien.

Storen we ergens bij?

Wat kunnen we voor u doen?

Mogen we even rondkijken? -Nee. Wacht.

Hebt u een bevel?

Bent u advocaat of priester?

U hebt geen bevel.

Dan hebt u geen recht om in dit huis te zijn.

Gisteravond, na Tara’s dood...

...vergat u te zeggen dat ze u had gebeld.

Dat had u niet gedacht, hè?

U sprak een minuut met haar, om één uur ’s nachts.

Even later is ze dood en bent u in haar huis. Kunt u dat uitleggen?

Ik... -Help me.

Wat was dat? -Help me.

Wacht. -Handen omhoog. Ga zitten.

Niet daar naar binnen gaan.

Mond dicht.

Allemaal op de bank. Op de bank. Nu.

Mijn god. -Help me, alsjeblieft.

Niet bang zijn. Ik kom u helpen.

Oké? -Ze doen me pijn.

Ik weet ’t.

Henson.

Vraag versterking en ’n ambulance.

Dank u.

Oké. U bent nu veilig.

Stuur versterking en een bus naar 414 Friedkin Drive.

Schoften.

Dank u. -Rechercheur, ze is gevaarlijk.

Kop dicht. Jullie gaan mee. Boei ze.

Heer, verlos ons van het kwaad. -Schiet haar neer.

Van uw toorn. -Ik heb geen schot.

Verlos ons van zonden. -Schieten.

Schieten.

Roizman. -Henry.

Dood me.

Doe het. Dood me.

Nee. -Doe het.

Zeg dat niet.

Emily is dood.

Ik zie het nu.

Ik heb dat kwaad te lang beschermd.

Ik heb het mensen laten doden.

Dus doe het.

Maak er een eind aan.

Dood me.

Waar ga je heen?

Kom terug.

Kom terug, verdomme.

Dood me.

Bel een ambulance.

Maar... -Nee, Jimmy.

We moeten haar redden. Ze leeft nog.

Emily is dood. -Nee.

De demon kon je niet doden. Emily wilde het niet.

Ze heeft je nodig, William.

Jimmy kan het niet alleen. Jij moet haar helpen bevrijden.

Maar niet hier, het huis is besmet.

We moeten naar gewijde grond. -Gewijde grond?

En het moet nu.

De politie heeft om versterking gevraagd.

We moeten naar een kerk en die demon uitdrijven.

Anders was dit allemaal voor niets.

Het was Emily niet. -Het was dat ding in haar.

Naar binnen.

Boven liggen er nog twee. Eentje is Malach.

Rampart.

We zijn ter plekke. Meerdere 187’s.

Stuur versterking. Over.

Begrepen, 1-Adam-12.

We trekken telefoon verdachte na. Vijf minuten.

Wat gebeurt er?

Achteruit.

Ik heb hier zolang op gewacht.

Roizman.

Hij ademt.

Pas op.

Ik weet dat je me hoort.

Ik weet dat je daar bent.

Vanuit je hart. Laat horen waar ze voor vecht.

Wij gaan dit overwinnen. Jij en ik, samen.

Emily.

Jij en ik, priester.

William houdt van je.

Hij houdt van je.

Help ons, Heer. Verlos ons van het kwaad.

Je krijgt hem niet. Ga naar de hel.

Jij eerst.

‘Verlos ons van het kwaad, Heer.

Van alle zonden, uw toorn en van de strik des duivels...’

Roizman had gelijk over jou.

Roizman is dood dankzij jou.

Wat weet jij nou van zonden?

Je vindt jezelf zo hoogwaardig...

...met zielig gepreek over zonden.

Ik ben de zonde die zwakte zuivert.

Ik bied onderdak aan hen die de duivel verdienen.

En nu...

...zul je boeten voor een leven verspild aan zwakte.

Mijn strik is je enige verlossing.

‘Verlos ons van alle woede en haat...

...wellustigheid en verleidingen...

...en de gesel van aardbevingen.

Door het mysterie van uw belichaming...’

Je moet in de klei gaan staan en vuile handen maken.

Je moet iets opofferen als je mensen wilt helpen.

Ik hou van je, Emily Blair.

Van hoe je hand in hand wil lopen. Zoals je met kinderen bent.

Van hoe je fietst in de regen.

En hoe het zonlicht je doet niezen.

Ik hou van je. Zoals je zoent.

‘Door uw komst, uw geboorte.’ -Hoe zoet je altijd smaakt.

‘Door uw doop en vasten.

Kruis en passie.’

Hoe je zenuwachtig op je lippen bijt. -’Door uw dood en graf.’

Ik verlies mijn verlangen je geen pijn te doen, William.

‘Door uw puurheid, uw overtuiging. Het dragen van uw kruis.

Door de kruisiging.

Door uw dood en graf. Uw afdaling naar de hel.’

Dat je het licht altijd laat branden.

‘Uw wonderlijke wederopstanding.’

Dat je moet huilen door de volle maan.

Het lukt.

Politie. Doe open.

Niet stoppen.

‘Door uw verrijzenis...’

Dat je met me wilde trouwen. -’De komst van de Heilige Geest.’

Ik hou van...

‘Wij zondaars smeken u...’

Dat ik nu weet dat mijn leven niets waard is zonder jou.

‘Dat u ons zult sparen op de dag des oordeels.’

Jij hoort bij mij.

Vecht nu.

‘Uw wil zal geschieden...

...op aarde en in de hemel.’

Vecht voor mij. Vecht voor ons.

Maak die deur open.

Verlos ons van het kwaad. -Ik hou van je, Emily.

Verlos ons van het kwaad. -Ik hou van je, Emily.

Ik hou van je, Emily.

Stop. Handen achter je hoofd.

Je hebt ’t recht om te zwijgen.

Alles wat je zegt, kan tegen je gebruikt worden...

Loop langzaam hierheen. Geen rare bewegingen.

Ik kan alles uitleggen.

Ik ben gek. De samenleving moet tegen me beschermd worden.

Ik weet dat ’t niet zo simpel ligt.

En die twee kids hebben er vast iets mee te maken.

Waarom neemt u de schuld op u?

U begrijpt dit vast niet...

...maar soms...

...moet je offers brengen voor een groter goed.

En wat betekent dat?

Wil je iets goeds doen?

Dan moet je vuile handen maken.

Het zal wel.

Je hebt het niet echt netjes achtergelaten.

Ondertiteld door: Maxime van der Glas